احتمال حساسیت به فلز ایمپلنت: نتایج تحقیقات

برخی از افراد علاقه مند به جایگزینی دندان از دست رفته خود با ایمپلنت هستند. اما برخی از افراد به فلزات حساسیت دارند. آیا این مشکل در مورد ایمپلنت هم صادق است؟ احتمال حساسیت به فلز ایمپلنت چقدر است؟

آلرژی چیست؟

آلرژی به فلزات (عناصر) و آلیاژها (ترکیبات دو یا چند فلزات) زمینه های زیادی را پوشش می دهد و بسیار مورد بحث است. در واقع آلرژی پاسخ سیستم ایمنی بدن به مواد خارجی، چه زنده و چه غیر زنده، است. پاسخ های آلرژیک می تواند از بثورات جلدی خفیف تا واکنش های مرگبار برای فرد متنوع باشد. انسان ها می توانند تقریبا به هر چیزی آلرژی داشته باشند، از جمله به فلزات.

انواع فلزات آلرژی زا:

قبلا گزارش شده است که بیش از پنج درصد از افراد در معرض واکنش های آلرژیک به فلزات هستند. اخیرا گزارش شده است که ۱۷ درصد از زنان و ۳ درصد مردان به نیکل آلرژی دارند و ۱ تا ۳ درصد از آنها به آلبومین کبالت و کروم حساس هستند. در میان افراد مبتلا به درماتیت، شیوع آلرژی به فلز حتی بالاتر است. به طور سنتی، نیکل، کبالت و کروم مهمترین آلرژن های تماسی بوده اند.
با این حال، اخیرا، طلا و پالادیوم توجه بیشتری را به خود جلب کرده اند، زیرا شیوع آلرژی به این آلیاژها بیشتر شده است. علاوه بر این، حساسیت فلزاتی در برخی وسایل پزشکی مانند استنت در عروق کرونر قلب، پروتز مفصل ران و زانو، و سایر ایمپلنت ها دیده شده است.

احتمال حساسیت به فلز ایمپلنت: نتایج تحقیقات

امروزه موضوع به ایمپلنت های دندانی نیز کشیده است. به همین دلیل احتمال حساسیت به فلز ایمپلنت در تحقیقات مورد بررسی قرار گرفته می گیرد. ایمپلنت دندان معمولا از تیتانیوم خالص یا آلیاژ تیتانیوم ساخته شده است. یکی از جنبه های تیتانیوم و آلیاژ این است که بسیار با استخوان سازگار هستند. به همین دلیل، در ایمپلنت به نتایج بسیار موفقیت آمیزی رسیده اند.
مطالعات اخیر در تحقیقات ایمپلنت های دندانی نشان می دهد که در دندانپزشکی واکنش های آلرژیک به ایمپلنت های تیتانیوم و پروتز های داخل وریدی به دقت مورد مطالعه قرار نگرفته است. با این حال، قرار دادن ایمپلنت های فلزی دندانی می تواند به طور بالقوه واکنش های آلرژیک را تحریک کند. در عین حال، این مطالعه، با ۱۵۰۰ بیمار، گزارش داد که احتمال حساسیت به فلز ایمپلنت بسیار پایین است (۰٫۶%) و آلرژی به تیتانیوم در بیماران ایمپلنت دندانی قابل تشخیص است. اما خبر خوب این است که نیازی نیست نگران باشید. در افرادی که نسبت به احتمال حساسیت به فلز ایمپلنت مشکوک هستند می توانند تست حساسیت به فلز بدهند و با اطمینان از این روش استفاده کنند.

نتیجه گیری:

همانطور که می دانید ایمپلنت بهترین جایگزین برای دندان از دست رفته است. انجمن دندان پزشکی آمریکا اعلام کرده است که مسئله حساسیت به ایمپلنت محدود نمی شود، هر چیزی که داخل بدن قرار گیرد احتمال عوارض جانبی وجود دارد. بنابراین تمام مواد زیستی (ایمپلنت) و سایر مواد دندانی که در دهان استفاده می شود ممکن است موجب واکنش های آلرژیک موضعی در تعداد بسیار کمی از افراد شوند. به همین دلیل دندانپزشک باید در مورد سابقه آلرژی شما به فلزات آگاهی داشته باشد. در صورت شک به آلرژی، برای اطمینان متخصص آلرژی از شما تستی به عمل می آورد.

منبع

deardoctor

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *