اختلال آندر بایت: راه های درمان و نحوه انتخاب

دستیابی به یک لبخند زیبا و حفظ آن در حال دست و پنجه نرم کردن با یک مشکل ارتودنسی دشوار است. اما به دنیا آمدن با یک مشکل ارتودنسی به معنی غیرقابل درمان بودن آن نیست. امروزه پیشرفت هایی باورنکردنی در این حوزه انجام گرفته است که تقریبا هر مشکلی را قابل درمان می سازد. اختلال آندر بایت یکی از مشکلاتی است که کودکان با آن درگیر هستند. در این مطلب به مباحت درمانی مرتبط با این اختلال می پردازیم.

اختلال آندر بایت چیست؟

اختلال آندر بایت اصطلاحا به وضعیتی گفته می شود که در آن دندان های پیشین فک پایین جلوتر از دندان های فک بالا هستند. شدت اختلال طیفی از خفیف تا شدید را در بر می گیرد. در شدت خفیف دو ردیف دندان تقریبا با هم تماس دارند. اما در وضعیت شدید فاصله دو ردیف دندان ها بسیار زیاد است. این عارضه موجب حالتی در صورت فرد می شود که به لحاظ اجتماعی ممکن است به بروز احساسات نادرستی تعبیر شود. به همین دلیل این اختلال برای اغلب افراد پسندیده نیست و به دنبال درمان آن هستند.

علل آندر بایت:

علت اصلی اختلال آندر بایت ناهماهنگی فک پایین است که معمولا مادرزادی است. طبق گزارش کتابخانه ملی ایالات متحده آمریکا، بیماران مبتلا به برخی سندرم ها مانند گیگنتیسم یا آکرومگالی نیز مستعد ابتلا به این اختلال هستند. برخی اقوام نیز نسبت به سایرین بیشتر مستعد ابتلا به این مشکل هستند.

عوارض:

عوارض اندر بایت متنوع است و بسته به فاصله ردیف دندان ها متفاوت است. چنانچه فاصله زیاد باشد، عوارض زیر محتمل است:

  • اشکال در خوردن
  • چالش در صحبت کردن
  • درد مزمن فک و مفصلی (TMJ) و همچنین درد سر و گوش
  • پوسیدگی دندان به دلیل سایش بیش از حد مینای دندان
  • تنفس بدبوی دهان، هالیتوز و عفونت های باکتریایی
  • آپنه خواب، خروپف و سایر مشکلات تنفسی شبانه

متأسفانه، بچه ها همیشه مهربان نیستند. گاهی کودکان مبتلا به اختلال آندر بایت در بین دوستان و همسالان خود دچار مشکل می شوند. در صورتی که کودک شما دچار چنین وضعیتی است، پیش از اتمام رشد فک وی، هر چه سریع تر با دندان پزشک خود مشورت کنید.

روش های اصلاح آندر بایت:

روش های متعددی برای اصلاح آندر بایت، از جراحی فک تا طیف وسیعی از وسایل ارتودنسی، وجود دارد. چنانچه اقدامات لازم در دوره کودکی فرد انجام شود، تنها مسئله مهم برای رفع مشکل انتخاب راه حل مناسب است. این امر نشان دهنده اهمیت ارزیابی اولیه ارتودنسی در کودکان است که باید پیش از سن هفت سالگی انجام گیرد.

دو نوع دستگاه اصلاح کننده برای این بیماران مورد استفاده قرار می گیرد:

گسترش دهنده فک بالا:

این دستگاه با استفاده از یک قاب سیمی سعی در گسترش دندان های فک بالا دارد. با گذشت زمان سایز عرضی دستگاه افزایش می یابد تا تنظیم دندان های دو فک به حالت عادی برسد.

ماسک صورت برای کشش معکوس:

این دستگاه شبیه هدگیر مخصوص ارتودنسی است. این دستگاه به دور سر بیمار متصل می شود و با اعمال فشار از طریق سیم های فلزی به دندان های عقب فک بالا سعی در تنظیم فاصله فک دارد.

جراحی:

در موارد شدید یا بیماران مسن تر، اصلاح فک مستلزم عمل جراحی فک فوقانی است. در این فرآیند، جراح دهان و فک و صورت، استخوان قسمت عقبی فک را از قسمت جلویی جدا می کند و آن را اصلاح می کند.

روش زیبایی:

در موارد خفیف، می توان از روش های جدید در حوزه دندان پزشکی زیبایی استفاده کرد. در این روش دندان های فک پایین اصلاح می شوند و بر روی دندان های فک بالا روکش هایی تعبیه می شود تا فاصله بین دندان ها از بین برود. البته این روش مشکل شما را به لحاظ جسمی از بین نمی برد اما کمتر قابل دیدن است و کارکرد دندان ها را بهبود می بخشد.

منبع

colgate

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *