ایمپلنت کامل فک: تعداد مورد نیاز

اگر در حال حاضر به دنبال راه حلی برای جایگزینی دندان های از دست رفته خود هستید، شما تنها نیستید. طبق تحقیقات، حداقل ۶٪ بزرگسالان هیچ دندان طبیعی در دهان خود ندارند. در گروه های سنی بالاتر از ۵۵ تا ۶۵ سال، ۱۳٪ افراد دندان های طبیعی ندارند. این درصد برای افراد بالاتر از ۶۵ سال، حتی بالاتر است و ۲۵ درصد برای این گروه گزارش شده است. این دسته به ایمپلنت کامل فک نیاز دارند.

به غیر از این دسته، عده دیگری نیز هستند که از یک تا نیمی از دندان های خود را از دست داده اند. به همین دلیل ممکن است دندان های خود را با استفاده از پروتز های متحرک جایگزین کنند.

مشکلات دندان مصنوعی:

با این حال، اگر از هر کسی که از دندان مصنوعی متحرک استفاده می کند درباره مشکلات وی سوال کنید این موارد را ذکر کند:

  • راحت نبودن،
  • جمع شدن مواد غذایی زیر دندان مصنوعی،
  • درد در لثه،
  • تغییر در طعم و حرف زدن،
  • حرکت پروتزها هنگام خوردن یا صحبت کردن،
  • پوسیدگی دندان های باقی مانده طبیعی به دلیل تجمع مواد غذایی در زیر دندان مصنوعی،
  • ناتوانی در جویدن مواد غذایی سفت.

به طور کلی، هرچه تعداد دندان های از دست رفته زیادتر باشد و هر چه مدت زمان نبود دندان ها بیشتر باشد، احتمال بروز این مشکلات بیشتر خواهد شد. در صورت وجود چند دندان در محل دندان از دست رفته، استفاده از بریج بهترین راه حل است. اما در صورت فقدان تمام دندان ها، ایمپلنت کامل فک یا استفاده از دندان مصنوعی توصیه می شود.

دندان مصنوعی فرد را در طولانی مدت با مشکلاتی نظیر تحلیل استخوانی، تغییر حالت صورت و فک و مشکلات لثه روبه رو می کند. به همین دلیل استفاده از ایمپلنت کامل فک توصیه می شود. این روش در کنار تمام مزایا که در مطالب قبل ذکر شده است، ظاهر طبیعی صورت فرد را حفظ می کند.

ایمپلنت کامل فک: تعداد مورد نیاز

برای حمایت از دندان ها و ریشه های جایگزین، باید ایمپلنت کافی دریافت کنید. تعداد ایمپلنت ها نیز بر اساس تراکم استخوان دهان شما خواهد بود. استخوان دندان های جلو فک پایین متراکم ترین هستند و استخوان دندان های عقب فک بالا بدترین کیفیت را دارند.

برای قوس کامل دندان ها، حداقل به ۴ ایمپلنت در هر قوس نیاز دارید. عوامل متعددی باید مورد توجه قرار گیرند، از قبیل نوع و تعداد دندان های جایگزین، عادت هایی نظیر دندان قروچه و قفل کردن دندان ها، سن فرد، تراکم استخوان، و غیره.

توصیه اغلب دندانپزشکان برای ایمپلنت کامل فک به صورت ۷ تا ۸ + ایمپلنت در فک بالا و ۵ تا ۷ ایمپلنت در فک پایین است.

سایر احتمالات:

گاهی به منظور صرفه جویی در هزینه های کلی ایمپلنت، می تواند از چهار پایه ایمپلنت در هر فک استفاده کرد. این روش تعداد ایمپلنت و نیاز به پیوند استخوان را به حداقل می رساند. با این حال، در این روش اگر یکی از ایمپلنت ها با شکست روبه رو شود، احتمال شکست سایر ایمپلنت ها نیز بالا است. از سوی دیگر در تمام افراد نیز استفاده از این روش امکان پذیر نیست.

به طور کلی، قابل اعتماد ترین روش استفاده از شش ایمپلنت در فک پایین و هشت عدد در فک بالا است. این تعداد امکان نصب سه بریج جداگانه بر روی فک پایین و چهار بریج مجزا برای فک بالا را فراهم می سازد. بدین ترتیب شکست در یک محل، سایر نقاط را با مشکل مواجه نمی کند، که در نهایت موجب صرفه جویی در زمان، ناراحتی و پول خواهد شد.

منبع

vccid

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *