مال اکلوژن دندان: تعریف و علل عارضه

مال اکلوژن دندان نوعی ناهنجاری در شکل قرارگیری دندان و فک است که منجر به عوارض شدید در دهان می شود. برخی از این ناهنجاری ها عبارتند از:

در صورتی که دندان ها به خوبی روی هم جفت نشوند، نمی توانند عملکرد حیاتی خود را داشته باشند. دندان های فک بالا و پایین باید به خوبی روی هم قرار گیرند. در واقع در یک فک سالم، شیارهای دندان های فک بالا باید در برآمدگی های دندان های پایین قرار بگیرند.

تعریف:

اکلوژن اصطلاحی است که در توصیف دندان های ردیف به کار می رود. به صورت ایده آل دندان های باید به راحتی در دهان جای گرفته باشند و هیچ فاصله یا شلوغی در آنها دیده نشود. هیچ دندانی نباید چرخیده باشد و کج شده باشد. دندان های فک بالا باید کمی روی دندان های فک پایین را بپوشانند طوری که لبه های دندان های مولار روی هم قرار گیرند.

هر گونه انحراف از اکلوژن مطلوب تحت عنوان مال اکلوژن دندان طبقه بندی می شود. نوع انحراف متفاوت است اما تمامی آنها باعث مشکلات مخصوص به خود می شوند. تراز بودن دندان های فک بالا برای پیشگیری از آسیب به لب و داخل لپ لازم است درحالی که تراز بودن دندان های فک پایین برای حفاظت از گاز گرفتن زبان ضروری است.

علل ایجاد مال اکلوژن دندان:

مال اکلوژن دندان اغلب یک عارضه ارثی است. این امر بدین معنی است که معمولا از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود. بنابراین اگر نوزادی والدینی با فک و دندان سالم داشته باشد، احتمال ابتلا به ناهنجاری های دندان و فک در او کمتر از کودکی است که هر دو والدین وی دچار این گونه موارد هستند.

با این حال به جز شرایط ژنتیکی و ارثی، برخی عادات و شرایط محیطی نیز در ساختار و شکل فک اثرگذار هستند. این عادات و شرایط عبارتند از:

  • شکاف لب و کام
  • استفاده مکرر از پستانک بعد از ۳ سالگی
  • استفاده طولانی مدت از بطری شیشه شیر در اوایل کودکی
  • مکیدن طولانی مدت انگشت شست در اوایل کودکی
  • صدماتی که منجر به ناهنجاری فک می شود
  • وجود و ابتلا به تومورها در دهان یا فک
  • دندان های غیر طبیعی یا صدمه دیده
  • مراقبت های دندانپزشکی ضعیف که منجر به استفاده نامناسب از پر کردن دندان، تاج و یا بریس می شود.
  • انسداد مجاری تنفسی (تنفس از راه دهان)، که به طور بالقوه ناشی از آلرژی یا بزرگ شدن آدنوئید یا لوزه ها است

هر یک از شرایط فوق در کنار شرایط ارثی می توانند عامل مال اکلوژن دندان شوند. برای معاینه دندان ها و دریافت مشاوره تخصصی بهتر است کودک خود را در حدود ۷ سالگی نزد یک ارتودنتیست یا دندانپزشک اطفال ببرید. تشخیص زودهنگام ناهنجاری های فک و دندان از پیچیده شدن شرایط درمان پیشگیری می کند.

منبع:

healthline

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *