بیماری پری ایمپلنت: عاملی مهم در شکست ایمپلنت

ایمپلنت روشی محبوب در بین بیماران است که امید به داشتن لبخندی زیبا و درخشان را در آنها زنده کرده است. جایگزینی دندان های از دست رفته، هیچ وقت به اندازه این روش طبیعی و ماندگار نبوده است. اما ایمپلنت به همان نسبت که شبیه دندان طبیعی است، به همان اندازه نیز دچار بیماری های دهان و دندان می شود. بیماری پری ایمپلنت یکی از این عوارض است که به التهابی پاتولوژیک در اطراف پایه ایمپلنت گفته می شود. مراجعه و تشخیص به موقع سهم زیادی در موفقیت درمان دارد. عدم درمان باعث شکست ایمپلنت و از دست رفتن آن می شود.

بیماری پری ایمپلنت:

این عارضه به دو دسته زیر تقسیم می شود:

موکوزیت پری ایمپلنت:

موکوزیت به التهاب و زخم در بافت نرم در اطراف ایمپلنت اشاره دارد و یک پاسخ برگشت پذیر به پاتوژن های پریودنتال است. معمولا روش های درمانی ساده و رعایت بهداشت دهان و دندان باعث برگشت بیماری و بهبودی بافت آسیب دیده می شود. عدم درمان باعث تشدید عارضه به نوع پیشرفته تر آن می شود.

پری ایمپلنتایتیس:

پری ایمپلنتایتیس نوع پیشرفته بیماری است. فرآیند التهابی مخرب این بیماری بر روی بافت نرم و سخت اطراف ایمپلنت دندان تاثیر می گذارد. این بیماری شدیدتر از نوع قبلی است و منجر به تحلیل استخوانی در موضع التهاب می شود. درمان این عارضه به روش های جراحی و تهاجمی نیاز دارد. عدم موفقیت در درمان باعث شکست ایمپلنت و از دست رفتن آن می شود.

علائم و نشانه های بیماری به شدت آن بستگی دارد و با عواقب متفاوتی همراه هستند.

علائم موکوزیت:

  • خونریزی با بررسی موضع التهاب
  • قرمزی و تورم بافت نرم
  • عدم تحلیل استخوانی در موضع آسیب دیده

علائم پری ایمپلنتایتیس:

  • نقص استخوانی حفره ای شکل در موضع مبتلا
  • خونریزی یا ترشح چرک در بررسی بافت مبتلا
  • پاکت بیش از ۴ میلی متر در اطراف پری ایمپلنت

برای تشخیص این عارضه وجود صرفا یکی از علائم فوق کافی نیست. تشخیص و تایید این عارضه به بررسی جامع و کامل توسط دندانپزشک نیاز دارد. در صورتی که در ناحیه ایمپلنت دچار التهاب و خونریزی هستید یا احساس می کنید دندان ایمپلنت شده کمی متحرک است، برای معاینه و درمان هر چه سریع تر به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

درمان بیماری پری ایمپلنت باید به صورت سیستماتیک انجام گیرد. رفع پلاک و باکتری از عمق پاکت ها به همراه جراحی و/یا روش های غیر جراحی در کنار تجویز داروهای آنتی بیوتیکی برای پیشگیری از پیشرفت بیماری ضروری است.

منبع:

geistlich-na

1 پاسخ

تعقیب

  1. […] ایمپلنت های زیگوماتیک طولانی تر از ایمپلنت های دندانی طبیعی هستند و به جای تکیه بر فک بالا، از طریق فضای سینوسی وارد استخوان زیر گونه یا استخوان زایگوما می شوند. بنابراین از ثبات بسیار خوبی در فک برخوردار هستند. این روش جایگزینی برای بیمارانی است که از آتروفی رنج می برند. معمولا از ایمپلنت زیگوماتیک در انتهای دهان به همراه دو ایمپلنت معمولی در جلوی دهان استفاده می شود. […]

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *