نورالژی عصب سه قلو و ارتباط آن با دندان درد

نورالژی عصب سه قلو بیماری دردناکی است که اغلب با دندان درد اشتباه گرفته می شود و منجر به درمان های غیر ضروری ترمیم دندان می شود. این وضعیت باعث درد شدید صورت می شود که ممکن است روی دندان یا فک تاثیر بگذارد. درد شبیه به دندان درد ناشی از ترک خوردن یا آبسه است. احتمال تشخیص اشتباه در موارد ابتلا به نورالژی عصب سه قلو وجود دارد.

نورالژی عصب سه قلو چیست؟

نورالژی عصب سه قلو، در واقع یک اختلال نوروپاتی است که شامل سیستم عصبی سه قلو است که با مشکلات دندان ارتباط ندارد، اگر چه در برخی موارد ممکن است درمان های دندان پزشکی عامل بیماری باشد. این بیماری درد مزمنی است که موجب بروز درد شدید، پراکنده، ناگهانی و شوک مانند می شود که به ندرت بیش از چند ثانیه در هر اپیزود طول می کشد.

نورالژی عصب سه قلو بیشتر در افراد بالای ۵۰ سال رخ می دهد و اغلب در بین زنان دیده می شود. این بیماری به عنوان یک بیماری نادر در ۴ تا ۵ بیمار در هر ۱۰۰،۰۰۰ نفر دیده می شود.

نورالژی عصب سه قلو یا دندان درد؟

چندین عارضه می توانند موجب دندان درد شوند که به نظر می رسد با دندان مرتبط باشد. این شامل اختلالات TMJ، سینوزیت و حتی مشکلات قلبی است، اما نورالژی عصب سه قلو قطعا یکی از مواردی است که تشخیص آن دشوار است.

شایع ترین نوع بیماری، با اپیزودهایی از درد شدید همراه است که ممکن است در چشم ها، گوش ها، لب ها، بینی، پیشانی، گونه ها، دندان ها یا فک ها یا هر جایی از صورت احساس شود. گاهی اوقات درد به حدی در یک دندان متمرکز است که حتی یک دندانپزشک ماهر نیز متقاعد می شود که دندان منشا درد است.

علائم معمول بیماری، دندان درد شدیدی است که چند ثانیه طول می کشد و شبیه دردی است که از دندان ترک خورده ناشی می شود. در مراحل پیشرفته تر درد خود را به شکل درد های ناگهانی و مکرر مانند آبسه دندان نشان می دهد.

شباهت علائم این عارضه با نشانه های بیماری های رایج دندانی عاملی بر تشخیص اشتباه است. این امر می تواند به یک سری درمان های غیر ضروری دندانپزشکی منجر شود که نه تنها مشکل را حل نخواهد کرد، بلکه ممکن است در حقیقت آن را بدتر کند.

برخی از بیماران پیش از تشخیص بیماری، حداقل یک بار تحت درمان دندانپزشکی قرار می گیرند. رایج ترین درمان انجام عصب کشی است. حتی اگر دندان سالم به نظر برسد، معمولا برای رهایی از درد این کار انجام می شود.

دشواری در تشخیص این بیماری به دلیل فقدان تست های آزمایشگاهی و بالینی برای این عارضه است. دلیل دیگر آن، نادر بودن این عارضه است که موجب شکل گیری سایر احتمالات می شود.

در برخی موارد این عارضه ممکن است پس از انجام برخی درمان های دندانپزشکی مانند جراحی کشیدن دندان، جراحی فک، پیوند استخوان فک، جراحی ایمپلنت و عصب کشی ایجاد شود.

منبع:

tooth-pain-relief

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *