بیماران با نیازهای خاص در حوزه دندانپزشکی چه کسانی هستند؟

در سال ۲۰۱۶ در بریتانیا حدود ۱۳٫۳ میلیون فرد ناتوان وجود داشته، در حالیکه این رقم در ایالات متحده ۵۳ میلیون نفر بوده اند. عده زیادی از این افراد کودک هستند و به مراقبت های خاصی نیاز دارند. لازم است که کلینیک های دندانپزشکی توجه ویژه ای به بیماران با نیازهای خاص داشته باشند.

بیماران با نیازهای خاص ممکن است دچار مشکلات زیر باشند:

  • محدودیت های فیزیکی: شامل محدودیت های تروماتیک، مادرزادی و/یا فیزیولوژیک
  • مشکلات رشدی: که ممکن است به صورت مادرزادی یا اکتسابی باشد
  • عوارض پزشکی: ممکن است شامل عوارض سیستمیک، ارثی و/یا اکتسابی باشد
  • اختلالات شناختی: شامل اختلالات حسی، عاطفی، روحی و/یا رفتاری
  • اشکالات مرتبط با افزایش سن: دندانپزشکی فقط مخصوص کودکان و جوانان نیست. طیف وسیعی از بیماران را افراد مسن تشکیل می دهند که هر یک ممکن است نیازهای مخصوصی داشته باشند.

مشکلات پیش روی بیماران با نیازهای خاص:

مشکلات مالی:

بسیاری از این گونه بیماران دچار مشکلات مالی هستند زیرا معمولا به طبقه های پایین اجتماع تعلق دارند. بسیاری از آنها تحت پوشش برنامه های خاص دولتی یا بهزیستی قرار دارند.

مشکلات ارتباطی:

ارتباط با این دسته بیماران باید به نحوی باشد که بتوانند حرف های دندانپزشک را متوجه شوند. نحوه حرف زدن دندانپزشک باید بر اساس ناتوانی بیمار باشد. برای مثال توضیحات کوتاه و مکرر برای بیماران دچار ناتوانی ذهنی قابل درک تر است.

مشکلات حرکتی:

برخی از بیماران دچار ناتوانی حرکتی در اندام تحتانی هستند و به همین دلیل برای رفت و آمد به ویلچر نیاز دارند. برای این افراد برنامه درمان باید بر اساس نیازهای آنها تنظیم شود.

اشکال در درک:

برخی از بیماران به دلیل سواد پایین در زمینه بهداشت دهان و دندان، تجربه های منفی در گذشته، اضطراب و ترس از دندانپزشکی قادر به رعایت کامل بهداشت دهان و دندان خود نیستند.

پرسنل غیرمتخصص:

مراجعه به کلینیکی که در درمان این دسته بیماران تجربه ای ندارند، می تواند موجب بروز مشکلات بیشتر برای بیمار شود.

رفع مشکلات بیماران با نیازهای خاص:

برای درمان موثرتر و بهتر این بیماران و ایجاد تجربه ای بهتر برای آنها، باید به دندانپزشکی مراجعه کرد که در درمان این افراد تخصص بیشتر و بالاتری دارد. مراجعه به چنین دندانپزشکی می تواند متفاوت از متخصصی باشد که تجربه ای در رابطه با درمان این دسته بیماران ندارد.

دندانپزشک و دستیاران وی می توانند برنامه درمان و محیط درمان را به نحوی تطبیق دهند که با نیازهای بیمار متناسب باشد و درمان موثر و بهتری برای وی فراهم کنند. در عین حال، آموزش نکات مرتبط با بهداشت دهان و دندان به این بیماران با توجه به نیازهای آنها صورت می گیرد.

همراه بیمار باید به دستورالعمل ها و نکات درمانی ارائه شده توسط تیم درمان دقت زیادی بکند و در موقع لزوم اطلاعات ضروری را در اختیار تیم درمان قرار دهند.

منبع:

dentistry

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *