پالپوتومی در بزرگسالان: درمان پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان عارضه ای است که تقریبا همه افراد آن را تجربه کرده اند. گاهی حتی کسانی که هر شب از نخ دندان و مسواک استفاده می کنند، نیز دارای دندان های پوسیده متعددی در دهان خود هستند. پر کردن دندان راه حل ارزان و کمتر تهاجمی است که در صورتی انجام می شود که پوسیدگی در مراحل اولیه تشخیص داده شود. تشخیص به موقع با مراجعه منظم به دندانپزشک و انجام معاینات روتین دندانپزشکی میسر می شود. با این حال، برخی از افراد از اهمیت انجام معاینه غفلت می ورزند و این امر موجب پیشرفت پوسیدگی می گردد. معمولا پوسیدگی شدید با استفاده از عصب کشی درمان می شود. پالپوتومی در بزرگسالان یکی از دیگر روش های کمتر تهاجمی نسبت به عصب کشی است که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.

پالپوتومی در بزرگسالان چیست و در چه شرایطی انجام می شود؟

پالپ، درونی ترین بخش دندان، از عروق خونی و اعصاب تشکیل شده است. گاهی در طول پروسه حذف یک پوسیدگی عمیق، پالپ در معرض محیط دندان قرار می گیرد. عدم درمان این عارضه باعث می شود که پالپ در اثر تماس با باکتری ها عفونی شده و بمیرد. در این شرایط، ممکن است دندانپزشک تصمیم به انجام پالپوتومی بگیرد. با حذف پالپ از تاج دندان و پر کردن دندان با مواد پزشکی، پالپ موجود در ریشه دندان سالم باقی خواهد ماند. این روش درمانی پالپ را زنده نگه می دارد و تنها در شرایطی انجام می شد که هیچ گونه تورم یا آبسه ای در دندان دیده نشود.

پالپوتومی بیشتر بر روی دندان های شیری انجام می شود. از این روش درمانی برای نجات دندان شیری استفاده می شود تا نیاز به کشیدن زودهنگام دندان برطرف شود. با این وجود، نتایج تحقیقات نشان می دهد که پالپوتومی بر روی دندانهای دائمی نیز موفقیت آمیز است.

تفاوت پالپوتومی با پالپکتومی:

دو روش درمانی به نظر مشابه می‌رسند اما هر یک به دلایل متفاوتی انجام می‌شوند. در شرایطی که پالپوتومی برای حذف بخشی از پالپ دندان انجام می گیرد، روش پالپکتومی برای حفظ بافت کامل پالت از دندان به عنوان گام اول درمان عصب کشی انجام می گیرد. بنابراین، در حالی که پالپوتومی یک روش درمانی مستقل است، پالپکتومی تنها بخشی از درمان عصب کشی به شمار می رود.

عصب کشی:

استفاده از روش عصب کشی تنها در شرایطی توصیه می‌شود که پالپ دندان مرده باشد یا کاملا عفونی گشته باشد. درمان کانال ریشه یا عصب کشی به حذف کامل پالپ دندان هم در بخش تاج و هم در بخش ریشه گفته می شود. آسیب به پالپ می‌تواند در اثر وارد شدن تروما، پوسیدگی عمیق یا وجود ترک در دندان ایجاد شود که پالپ را در برابر باکتری ها آسیب پذیر می سازد.

زمانی که باکتری ها به پالپ دندان دسترسی پیدا کنند، عفونتی شکل می گیرد که به آبسه تبدیل می شود و به استخوان اطراف نیز منتشر می‌شود. زمانی که این اتفاق برای دندان بیفتد، دیگر روش هایی مانند پالپکتومی و درمان کانال ریشه اثرگذار نخواهند بود. در این شرایط، کشیدن دندان تنها راه چاره خواهد بود.

عوامل موفقیت درمان:

پالپوتومی در بزرگسالان نسبت به درمان عصب کشی کمتر تهاجمی و ارزان تر است. اما با این حال، اثربخشی آن در هر بیمار متفاوت است. تحقیقات دندانپزشکی نشان می دهد که نتایج موفقیت آمیز درمانی به عوامل مختلفی بستگی دارد. نحوه کنترل خونریزی توسط دندانپزشک، شدت عارضه و مصون نگه داشتن پالپ از باکتری ها در طول درمان از جمله عواملی هستند که موفقیت نتایج حاصله را تضمین می‌کنند. از سوی دیگر، سن فاکتور مهم دیگری در موفقیت پالپوتومی در بزرگسالان است. هرچه سن فرد بیشتر باشد، پالپ دندان او فیبری تر خواهد بود و از این رو جریان خون در آن کمتر است. در نتیجه، احتمال زنده ماندن دندان و حصول نتایج موفقیت آمیز کمتر خواهد شد. دو عامل تضمین کننده دیگر برای موفقیت پالپوتومی در بزرگسالان به نوع موادی بستگی دارد که برای بستن تاج دندان استفاده می شوند. همچنین نوع روکشی که در مرحله آخر برای دندان استفاده می شود نیز اهمیت دارد.

تحقیقات نشان می دهند که استفاده از رزین کامپوزیت تنها برای پر کردن تاج دندان نتایج موفقیت آمیز کمتری در بر دارد. بنابراین در شرایطی که هزینه برای بیمار عامل مهمی به شمار نمی رود، استفاده از روکش کامل ایده آل است.

عوارض پس از درمان:

تورم صورت پس از درمان محتمل است. برای کنترل تورم، استفاده از کمپرس سرد روی صورت توصیه می شود. پس از انجام پالپوتومی در بزرگسالان بیمار ممکن است تا چند روز دچار ناراحتی باشد. این ناراحتی به دلیل التهاب بافت دندان است اما بیمار باید بتواند درد را با استفاده از داروهای مسکن فاقد نسخه مدیریت کند. دردی که با وجود استفاده از داروهای مسکن تخفیف نمی‌یابد، می تواند نشانه ای از وجود مشکل در درمان باشد. در صورتی که درد شما ظرف مدت سه روز از انجام پالپوتومی کاهش نیافت، برای معاینه و تشخیص به دندانپزشک مراجعه نمایید. احتمال دارد که پالپ دندان در قسمت ریشه نیز عفونی شده باشد. عصب کشی و در مرحله آخر کشیدن دندان تنها روش های درمانی هستند.

حوادثی که باعث وارد شدن تروما به دندان می‌شوند، شاید قابل کنترل نباشند. اما پیشگیری از پوسیدگی دندان کاملا امکان پذیر است. برای توقف تکثیر باکتری هایی که باعث پوسیدگی دندان می شوند، لازم است روزی دو بار و هر بار به مدت ۲ دقیقه مسواک بزنید. استفاده از خمیر دندان حاوی فلوراید می ‌تواند ضمن تمیز کردن دندان ها به استحکام آنها نیز کمک کند. پس از مسواک زدن، کشیدن نخ دندان و استفاده از دهانشویه را فراموش نکنید.

مراجعه به دندانپزشک برای انجام معاینات روتین دندانپزشکی به تشخیص به موقع مشکلات و کاهش هزینه‌های درمانی کمک می‌کند. در این شرایط شاید تنها چیزی که شما نیاز داشته باشید، یک پر کردگی کوچک در دندان است. عصب کشی و پالپوتومی در بزرگسالان با عوارض متعددی نظیر تضعیف دیواره دندان، افزایش احتمال شکستن دندان، تغییر رنگ دندان پس از عصب کشی و کاهش کلی طول عمر دندان همراه است. با مراجعه منظم به دندانپزشک و انجام معاینات روتین دندانپزشکی می توانید از سلامت دندان های خود اطمینان حاصل کنید و از بروز مشکلات پیچیده در آنها جلوگیری کنید.

منبع:

colgate

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *