درمان آنتی باکتریال برای بیماری لثه:

درمان آنتی باکتریال نوعی درمان برای کاهش یا از بین بردن عفونت باکتریایی در دهان است. درمان آنتی باکتریال برای بیماری لثه به کار می رود تا از درد، خونریزی و لق شدن دندان ها جلوگیری کند.

بیماری لثه (یا بیماری پریودنتال) هر ساله میلیون ها نفر را تحت تاثیر قرار می دهد و دلیل اصلی از دست رفتن دندان در میان بزرگسالان است. با این حال بسیاری از افراد، تا زمان افتادن دندان یا درد شدید، حتی از وجود بیماری لثه در خود خبر ندارند. این امر بدین دلیل است که بیماری لثه در مراحل اولیه علائم کمی دارد.

شروع بیماری لثه:

بیماری لثه با تجمع باکتری در طول خط لثه و بین دندان که پنهان شدن در آن آسان است، آغاز می شود. در این مرحله، بیماری علائم کمی دارد. با تکثیر باکتری ها، آنها سمی تولید می کنند که باعث تحلیل لثه می شود. در نتیجه بخش بیشتری از دندان در معرض پلاک و تارتار قرار می گیرد. زمانی که باکتری ها به زیر خط لثه تا ریشه دندان می روند، دیگر آنها را نمی توان با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن از بین برد. در نتیجه دندان از دست می رود.

آمادگی برای درمان آنتی باکتریال برای بیماری لثه:

اگر دندانپزشک توصیه کرد که درمان آنتی باکتریال برای بیماری لثه شما مفید است، ابتدا درمان با روت پلنینگ و اسکیلینگ شروع می شود.

روت پلنینگ یکی از موثرترین روش های درمان بیماری لثه پیش از شدت یافتن آن است. روت پلنینگ دندان و لثه را تا عمیق ریشه تمیز می کند. برای انجام این روش به استفاده از بیحسی نیاز است. در طول انجام این روش ممکن است بیمار تا حدی احساس درد داشته باشد، اما پس از اتمام درمان، درد و ناراحتی بیمار از بین خواهد رفت.

برخی از دندانپزشکان از ابزار اولتراسونیک برای انجام این روش استفاده می کنند. این ابزار به اندازه ابزار دستی ناراحت کننده نیست اما تمام بیماران به استفاده از آن نیاز ندارند. برای انتخاب روش انجام کار با دندانپزشک خود مشورت کنید. در روت پلنینگ، دندانپزشک پس از تمیز کردن پاکت های بین دندان و لثه از تارتار، قسمت ریشه دندان را صاف و هموار می کند تا لثه مجددا به دندان بچسبد.

در برخی بیماران ممکن است دندانپزشک از فیبرهای آنتی بیوتیکی در پاکت های بین دندان ها و لثه استفاده کند. آنتی بیوتیک به سرعت یافتن بهبودی زخم و پیشگیری از عفونت کمک می کند. دندانپزشک یک هفته پس از درمان فیبر آنتی بیوتیک را از دهان بیمار خارج می کند.

در صورتی که در جلسات بعدی مشخص شود که عمق پاکت های بین دندان و لثه بیشتر شده است، ممکن است دندانپزشک سایر روش های درمانی از جمله جراحی را پیشنهاد کند.

در موارد شدید، که در آن پاکت پریودنتال بیشتر از ۵ میلیمتر است، جراح لثه ممکن است جراحی فلپ لثه را اجرا کند تا عفونت پریودنتال در اطراف دندان و ریشه برطرف شود. این روش ها با استفاده از بیحسی موضعی درمان می شوند تا درد و ناراحتی بیمار کاهش یابد.

پس از آن، دندانپزشک سطح دندان عفونی شده را تمیز می کند تا از تجمع پلاک پیشگیری کند و بافت لثه بهبود یابد. دندانپزشک استفاده از دهانشویه ضدعفونی کننده یا داروی آنتی بیوتیک را به عنوانی بخشی از درمان آنتی باکتریال برای بیماری لثه به مدت ۷ تا ۱۰ روز تجویز خواهد کرد.

دهانشویه ضدعفونی کننده:

دهانشویه هایی که حاوی محلول ضدعفونی کننده هستند به کنترل تولید و تکثیر باکتری هایی کمک می کنند که روی بافت لثه رشد می کنند. این نوع دهانشویه ها به تمیز کردن پلاک اطراف دندان کمک می کنند. مواد تشکیل دهنده دهانشویه شامل کلرهیگزیدین، اسانس، Sn11 و Zn11 به کنترل پلاک دندان و خشکی دهان کمک می کنند.

داروهای آنتی بیوتیک:

پیش از این در دندانپزشکی، استفاده از تجویز آنتی بیوتیک به طور گسترده برای درمان عفونت از جمله آبسه دهان استفاده می شد اما امروزه کمتر توصیه می شود زیرا باکتری ها به برخی انواع آن مقاوم شده اند. آنتی بیوتیک تنها در موارد شدید مانند درمان ژنژیویت زخمی نکروز دهنده استفاده می شود. سایر داروهایی که برای عفونت لثه تجویز می شود، عبارتند از:

کلیندامایسین (Clindamycin) که معمولا برای آبسه های دندانی تجویز می شود که در استخوان یا بافت نرم رخ می دهد. دندانپزشک اغلب آن را به عنوان یک اقدام ثانویه توصیه می کند، یعنی زمانی که استفاده از پنی سیلین یا معادل آن بدون موفقیت مورد آزمایش قرار گرفته است.
کلرهگزیدین، برای کنترل پلاک، ژینژیویت و فضاهای پریودنتال بین لثه ها و دندان ها استفاده می شود. این عنصر در قالب یک تراشه برای اسکیلینگ و روت پلنینگ استفاده می شود.

دندانپزشک درمان آنتی باکتریال برای بیماری لثه را تجویز می کند که شامل مالیدن ژل آنتی بیوتیک حاوی داکسی سایکلین زیر بافت لثه و بستن ناحیه با پانسمان پریودنتال به مدت ۱۰ روز است.

پس از درمان آنتی باکتریال برای بیماری لثه:

رعایت رژیم بهداشتی سخت گیرانه پس از درمان آنتی باکتریال برای بیماری لثه ضروری است تا درمان اثربخش باشد. ابتدا روزی دو بار حداقل مسواک بزنید و روزی یک بار نخ دندان بکشید. اگر درمان موضعی بر روی لثه های شما انجام شده است، از کشیدن نخ دندان در چند روز ابتدایی درمان خودداری کنید. سپس، از دهانشویه تجویز شده توسط دندانپزشک استفاده کنید.

اگر دندانپزشک برای شما نوعی از آنتی بیوتیک تجویز کرده است، دوره درمان را کامل کنید و دوز تجویز شده را به طور دقیق مصرف کنید تا ریسک مقاومت دارویی کاهش یابد. دو تا سه ماه پس از درمان آنتی باکتریال برای بیماری لثه باید برای معاینه دهان و دندان به دندانپزشک مراجعه کنید. در صورتی که درمان به خوبی تکمیل نشده باشد، از روش های جایگزین برای مدیریت مشکل استفاده می شود.

با وجودی که بیماری لثه پیشرفته را هم می توان درمان کرد، اما درمان شدیدتر و پر هزینه تر خواهد بود. اما زمانی که بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده شود، درمان آن آسان تر و کم هزینه تر خواهد بود. مراجعه به پریودنتیست بهترین راه برای بررسی بیماری لثه است. هر سال به متخصص بیماری های لثه مراجعه کنید تا از سلامت لثه های خود اطمینان حاصل کنید.

منبع:

colgate

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *