کشیدن دندان به روش آتروماتیک:

دندان ها عضو ارزشمندی در دهان هر فرد هستند که نه فقط برای زیبایی صورت که برای عملکرد تمام ارگان های بدن و تغذیه صحیح ضروری هستند. با توجه به قیمت خدمات درمانی و هزینه های جایگزینی دندان، می توان این طور گفت که ارزش تمام دندان های فک شما چیزی در حدود حداقل چند ده میلیون تومان است. خوشبختانه افزایش آگاهی عمومی در مورد تبعات نبودن هر دندان در فک بر ظاهر، حرف زدن و تغذیه، بهبود نرخ بهداشت دهان و دندان و نیز رواج بهتر خدمات درمانی دندانپزشکی، سبب شده است که موارد از دست دادن دندان در بین مردم کاهش یابد. با این وجود هنوز هم هستند کسانی که به دلایل مختلف، از مراجعه دیرهنگام تا عدم رعایت بهداشت دهان و دندان، دچار پوسیدگی های عمیقی در دندان های خود می شوند که چاره ای جز کشیدن دندان باقی نمی گذارد. کشیدن دندان همواره با درد و خونریزی و مقداری آسیب به استخوان فک همراه است. با استفاده از کشیدن دندان به روش آتروماتیک می توان احتمال آسیب به بافت استخوانی اطراف دندان را به حداقل رساند.

کشیدن دندان چندان بی خطر هم نیست:

در بیشتر موارد پوسیدگی های عمیق را به وسیله عصب کشی می توان درمان کرد و دندان را نجات داد.اما برخی از بیماران به دلیل هزینه های عصب کشی درخواست می کنند دندان کشیده شود. احتمالا این افراد جز کسانی هستند که هزینه های دندانپزشکی را صرفا در روز درمان محاسبه می کنند و به هزینه های طولانی مدت آن توجهی ندارند. در مطالب پیش در مورد تبعات نبود دندان در دهان و غذا خوردن بدون دندان صحبت کردیم. گفته شد که نبود دندان در دهان چه عوارضی را می تواند به بدن تحمیل کند. توصیه می کنیم، به سادگی تن به این کار به هر روشی حتی کشیدن دندان به روش آتروماتیک ندهید.

دندان ها نقش مهمی در حفظ حالت لب، دهان و صورت دارند. کشیدن هر دندان می تواند صورت شما را با چروک و افتادگی رو به رو کند و استخوان فک دچار تحلیل شود. دندان ها وسیله جویدن غذا و حرف زدن هستند و بدون آنها زندگی سخت تر می شود. از این رو جایگزین کردن سریع هر دندان برای حفظ سلامت دهان و دندان اهمیت دارد. کشیدن دندان به روش آتروماتیک می تواند با حفظ استخوان فک به کاشت هر چه سریع تر ایمپلنت در دهان کمک کند.

به علاوه، کشیدن دندان هر چند ساده و ارزان است، اما نباید عوارض آن را فراموش کنید. کشیدن دندان دارای عوارضی همچون خونریزی، عفونت، ابتلا به حفره خشک، آسیب به اعصاب صورت یا آسیب به استخوان فک است. در کشیدن دندان به روش آتروماتیک تلاش می شود از عوارض جدی این درمان جلوگیری شود. در ادامه با آن بیشتر آشنا می شویم.

کشیدن دندان به روش آتروماتیک چیست؟

برای بسیاری از افراد تجربه کشیدن دندان تجربه ای دردناک و پر دردسر است. تورم، کبودی، خونریزی بیش از حد، طول درمان، جای خالی آزاردهنده و درد استخوان فک از عوارض رایج است. بیماران حق دارند. گاهی کشیدن دندانی که در فک نهفته شده یا به استخوان فک جوش خورده است، کار ساده ای نیست. چنین چیزی در مورد کشیدن دندان به روش آتروماتیک صدق نمی کند. این روش برای این طراحی شده است که میزان آسیب وارده به بافت اطراف دندان به حداقل برسد و ریسک شکستن استخوان فک کاهش یابد. در روش های سنتی ممکن است برای کشیدن دندان، بافت استخوان اطراف دندان ساییده شده یا بشکند.

در کشیدن دندان به روش آتروماتیک تلاش می شود که کمترین تهاجم به فک انجام شود. این به نفع بیمار است، زیرا درد کمتری خواهد داشت و برای دندانپزشک مطلوب است، زیرا از عوارض جدی درمان جلوگیری می شود. اگر بافت استخوانی اطراف دندان سالم بماند، دندانپزشک درمان راحت تری خواهد داشت و نیازی به درمان های تکمیلی پیچده نخواهد بود. در این روش استخوان به همان شکل حفظ می شود و آسیبی نمی بیند.

کشیدن دندان به روش آتروماتیک به چه صورت انجام می شود؟

در روش های سنتی از انبرک دندانپزشکی یا فورسپس برای کشیدن دندان استفاده می شود. در این روش، دندان با انبرک گرفته می شود و به چپ و راست تکان داده می شود. تکان دادن افقی دندان باعث می شود که دندان از جای خود تکان بخورد و از فک بیرون بیاید. معمولا پس از چپ و راست کردن دندان، صدایی مانند شکستن یا ترک خوردن شنیده می شود. پس از این صدا، دندان شل می شود و از جای خود بیرون می آید.

این همان صدایی است که باید از آن ترسید. در واقع، این صدای استخوان اطراف دندان است. آسیب رسیدن به استخوان فک، موجب طولانی شدن روند بهبودی و درمان و درد زیاد در بیمار می شود.

در کشیدن دندان به روش آتروماتیک نیازی به شکستن استخوان نیست. در این روش به جای آنکه نیروی افقی به دندان وارد شود، تنها از نیروی عمودی استفاده می شود. این همان روشی از است که چوب پنبه از درب بطری بیرون کشیده می شود.

از این روش حتی برای دندان های شکسته و ترک خورده نیز می توان استفاده کرد.

با کشیدن دندان به روش آتروماتیک بیمار درد کمتری خواهد داشت، تورم و کبودی به حداقل می رسد و از آسیب به استخوان فک جلوگیری می شود.

آیا می توان از کشیدن دندان به روش آتروماتیک برای همه دندان ها استفاده کرد؟

خیر، پیش از اقدام برای کشیدن دندان باید شرایط دندان با استفاده از رادیوگرافی بررسی شود.

کشیدن دندان به روش آتروماتیک چه سودی دارد؟

به غیر از کاهش درد، خونریزی و عدم آسیب رسیدن به استخوان فک که پیش از این گفته شد، این روش برای کاشت ایمپلنت فوری بسیار مناسب است. به دلیل حفظ ساختار استخوانی فک و عوارض کمتر، دندانپزشک می تواند همان لحظه ایمپلنت را در دهان بیمار بکارد. پس از کاشت ایمپلنت، یک دندان موقت روی آن قرار می گیرد و باید مدتی صبر کرد تا ایمپلنت با استخوان فک به خوبی جوش بخورد. این فرآیند چند ماه طول می کشد.

پس از ادغام ایمپلنت با استخوان فک، روکش دائم روی آن قرار می گیرد.

انجام روش درمانی ایمپلنت معمولا چند ماه طول می کشد و فرآیند بلند مدتی است. اگر قرار باشد به روش سنتی دندان خود را بکشید، باید مدتی را به بهبودی استخوان فک و بافت اطراف آن اختصاص دهید. این می تواند درمان را به تعویق بیاندازد. به علاوه، نبود دندان در دهان و جای خالی آن برای بیمار آزاردهنده است. این در حالی است که کشیدن دندان به روش آتروماتیک طول درمان ایمپلنت را کاهش می دهد. فشاری که از همان روز کشیدن دندان روی استخوان فک اعمال می شود، مانع تحلیل و جذب آن می شود و سرعت ادغام آن با ایمپلنت را تسریع می کند. بنابراین، بیمار و دندانپزشک هر دو می توانند تجربه بهتری از درمان داشته باشند.

مسلما همه خواهان درمانی با کمترین درد و آسیب هستند. امروزه روش های سنتی همه جای خود را به روش های مدرن و بهتری داده اند که کمترین عوارض را در پی دارند. کشیدن دندان به روش آتروماتیک این امکان را فراهم کرده است. دندانپزشک می تواند با معاینه شرایط دندان و سلامت استخوان فک و دهان شما بهترین روش را برای کشیدن دندان و جایگزینی آن به شما پیشنهاد دهد. در صورتی که برای مشاوره و کشیدن دندان به کمک نیاز دارید، با کلینیک دندانپزشکی ما تماس بگیرید.

منبع:

periony

 

جراحی پیوند استخوان فک: همه چیز درباره آن

اصلا غیر طبیعی نیست که بیمار برای مشاوره پیش از دریافت ایمپلنت به مطب جراح مراجعه کند و به او گفته شود که به جراحی پیوند استخوان فک نیاز دارد تا نتیجه درمان تضمین شود. در ابتدا شاید ترسناک برسد، اما واقعیت است که این جراحی امروز روشی بسیار ساده، رایج، قابل پیش بینی و بدون درد است.

برای افرادی که یک یا چند دندان خود را از دست داده اند، زیبایی بخشی جراحی ایمپلنت دندان مانند معجزه است. ظاهر و عملکرد دندان در این روش بسیار مشابه دندان طبیعی است و یک ایمپلنت موفقیت آمیز اصلا قابل تشخیص نیست. با این حال، هر جراحی شامل جنبه های مختلفی می شود و جراحی ایمپلنت نیز از این مورد جدا نیست. یکی از چیزهایی که بیمار باید از آن آگاه باشد، احتمال نیاز به جراحی پیوند استخوان فک است.

چرا ممکن است به جراحی پیوند استخوان فک نیاز شود؟

زمانی که مدت زیادی از افتادن دندان و نبود آن در فک گذشته باشد، استخوان فک تحلیل می رود. فرآیند تحلیل استخوان عملکرد طبیعی بدن در استفاده مجدد از بافت استخوانی است که دیگر استفاده نمی شود. زمانی که بافت نرم و استخوان فک تحت فشار و تحریک کافی قرار نگیرد، به تدریج تحلیل می رود و توسط بدن جذب می شود. پیش از این استخوان فک، این فشار را از دندان در هنگام غذا خوردن و جویدن آن دریافت می کرد. فشار از دندان به ریشه و از ریشه به استخوان فک منتقل می شد. این فشار برای ادامه بازسازی و تقویت استخوان فک ضروری است.

بیماری لثه، عفونت استخوان فک، آسیب رسیدن به استخوان فک در اثر تروما و تصادف، آسیب به استخوان در اثر کشیدن نادرست دندان و از این قبیل از علل نیاز به جراحی پیوند استخوان فک به شمار می روند.

ایمپلنت چیست؟

ایملپنت دندان از دو قطعه تشکیل شده است:

یک پست فلزی که در استخوان فک قرار می گیرد و مانند ریشه دندان عمل می کند . یک اباتمنت که روی قطعه اول پیچ می شود. سپس یک تاج روی اباتمنت قرار می گیرد تا ظاهر دندان تکمیل شود.

بر اساس دستورالعمل جراحی فک و صورت، در صورتی که جراح تشخیص دهد استخوان فک شما نازک و نرم است و نمی تواند ایمپلنت را در خود نگه دارد، به شما اطلاع می دهد که باید تحت جراحی پیوند استخوان فک قرار گیرید. اگر استخوان فک نتواند ایمپلنت را در جای خود نگه دارد، باعث شکست درمان می شود.

در جراحی پیوند استخوان فک، جراح بخشی از استخوان را از قسمتی از بدن می گیرد و به عنوان مواد پیوند از آن استفاده می کند تا آن را به استخوان فک پیوند بزند. سپس، باید صبر کنید، که اغلب چند ماه طول می کشد، تا مواد پیوند با استخوان اطراف به خوبی ادغام شود و به خوبی در استخوان فک پیوند بخورد. در این شرایط، پیوند باعث ایجاد استخوانی محکم و جدید می شود که می تواند از استحکام ایمپلنت حمایت کند.

آیا می شود جراحی پیوند استخوان فک را همراه با ایمپلنت انجام داد؟

اگر به یک پیوند جزئی نیاز داشته باشید، می توانید هر دو جراحی را با هم انجام دهید، اما این جراح صورت و فک است که باید تصمیم نهایی را بگیرد. یک جراحی پیوند استخوان فک موفقیت آمیز از ایمپلنت شما حمایت کافی را می کند.

زمانی که جراحی پیوند استخوان فک تکمیل شود، ادامه درمان ایمپلنت می تواند انجام شود. همانند بسیاری از جراحی خا، باید سابقه پزشکی خود را با جراح در میان بگذارید و از خطرات و مزایای این روش باخبر شوید. زمانی که دندانپزشک شما را کاندیدای خوبی برای این روش درمانی تشخیص دهد، می توانید از داشتن یک لبخند زیبا مطمئن شوید.

چند نوع روش برای جراحی پیوند استخوان فک وجود دارد؟

به طور کلی دو نوع روش برای جراحی پیوند استخوان فک وجود دارد. اولین روش را لیفت سینوس می خوانند که در آن مقدار بافت استوان در حفره سینوس در فک بالا اصلاح می شود. معمولا استخوان فک در این ناحیه نازک است و نمی تواند به خوبی از ایمپلنت حمایت کند. در این روش لایه بین استخوان فک و سینوس بالاتر برده می شود و با مواد استخوانی پر می شود.

روش دوم برای تقویت استخوان در جراحی پیوند استخوان فک روشی به نام افزایش ریج است. در این روش ارتفاع و پهنای استخوان فک افزایش می یابد تا بتواند به خوبی از ایمپلنت حمایت کند.

از چه موادی برای جراحی پیوند استخوان فک استفاده می شود؟

از مواد پیوند استخوانی و تکنیک های مختلفی برای این روش استفاده می شود. نوع پیوند استفاده شده به محل و میزان استخوان تحلیل رفته بستگی دارد.

بافت استفاده شده برای پیوند ممکن است از بدن خود شخص برداشت شده باشد یا برای جراحی از بانک ذخیره کننده بافت یا منابع انسانی دیگر استفاده شود. این مواد پیوند استخوانی برای ایمنی و کار آزمایی کامل مورد تحقیق قرار گرفته شده اند .

مراقبت های پس از جراحی پیوند استخوان فک شامل چه اقداماتی است؟

پس از جراحی پیوند استخوان فک مقداری ناراحتی و درد طبیعی است. ایجاد تورم و کبودی نیز انتظار می رود. با این حال، درد را می توانید با داروهای مسکن تجویز شده توسط جراح کنترل کنید. درد و کبودی از ۱۰ تا ۱۴ روز پس از جراحی برطرف می شود.

پس از جراحی، می توانید بسیاری از کارهای روزمره خود را انجام دهید. اما برای بازگشت به فعالیت های سنگین و مشغله های کاری باید با جراح خود مشورت کنید. با این حال، در چند ساعت اول پس از جراحی باید استراحت کنید.

شستشوی دهان و مصرف مایعات داغ در روز جراحی ممنوع است.

برای کنترل درد و تورم از کمپرس یخ استفاده کنید.

چند روز پس از جراحی می توانید دهان خود را با ملایمت مسواک بزنیدو

تا هفت روز پس از جراحی دهان خود را با محلول آب و نمک شستشو دهید.

مصرف سیگار پس از جراحی پیوند استخوان فک ممنوع است و فرآیند بهبودی را کند می کند.

داروهای خود را تا مدت تجویز شده به طور کامل مصرف کنید.

برای کنترل خونریزی از یک گاز استریل استفاده کنید و آن را روی محل زخم بین دندان های خود فشار دهید.

در صورتی که درد، خونریزی و تورم غیر قابل کنترل است، به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

Colgate

عواقب غذا خوردن بدون دندان:

چه به خاطر تروما، آسیب، سن بالا یا صرفا به دلیل عدم رعایت بهداشت دندان های خود را از دست داده باشید، عواقب آن چندان دلچسب نیست. هر چند از چند دهه قبل درصد از دست دادن دندان به دلیل افزایش مراقبت های خانگی و درمانی در بین مردم کاهش یافته است، هنوز هم مواردی از افتادن دندان دیده می شود. اگر دندان های خود را از دست داده اید و اقدامی برای جایگزین کردن آنها انجام نداده اید، بهتر است از عواقب غذا خوردن بدون دندان آگاه شوید. هر چند غذا خوردن با لثه تا حدی ممکن است، اما عوارض آن می تواند سلامت شما را تهدید کند.

عواقب غذا خوردن بدون دندان:

اگر از آن دسته افرادی هستید که پس از از دست دادن برخی از دندان های خود، برنج را شفته تر می پزید و گوشت را بیشتر از قبل طبخ می کنید تا نرم شود، بهتر است بدانید که این راه حل ها نمی توانند مشکل شما را حل کنند. غذا خوردن با استفاده از لثه و استخوان فک، نه تنها شما را دچار سوءتغذیه می کند، بلکه دارای معایب زیر نیز هست:

فشار بر روی لثه و فک:

زمانی که تلاش می کنید بدون دندان یا جایگزینی برای آن غذا بخورید، فک و لثه های شما باید فشار زیادی را متحمل شوند تا غذا جویده شود. دندان طبیعی فشاری معادل ۲۰۰ تا ۲۵۰ پوند بر روی غذا وارد می کند، این در حالی که است که فشار حاصل از دندان مصنوعی حدود ۵۰ پوند است. این بدان معنی است که دندان مصنوعی نیروی کمتری نسبت به دندان طبیعی وارد می کند اما مسلما بهتر از هیچ است. زمانی که بدون دندان یا دندان مصنوعی غذا می خورید، لثه و فک شما به خاطر کار زیادی که باید انجام دهند، آسیب می بینند. حتی غذاهای نرم نیز نمی توانند مانع کارکرد زیاد فک و لثه شوند. این می تواند به مشکلاتی از قبیل زخم شدن لثه و عارضه TMJ منجر شود که پیش از این درباره آن توضیح داده شد.

تحلیل استخوان فک از عواقب غذا خوردن بدون دندان است، زیرا فک باید کاری را انجام دهد که در واقع وظیفه دندان است. تحلیل استخوان در اثر فقدان حمایت و فشار دریافت شده از سوی دندان رخ می دهد. بدون این فشار، استخوان فک ضعیف می شود و در طولانی مدت در معرض شکستگی قرار می گیرد. مسلما غذاهای نرمی وجود دارد که می توانید از آنها تغذیه کنید، اما در طولانی مدت نمی توانند جوابگوی مشکل شما باشند. از این غذاها می توانید به مدت کوتاهی در فاصله کشیدن دندان تا جایگزینی آن با دندان مصنوعی یا ایمپلنت استفاده کنید.

از دست رفتن استخوان:

از دست رفتن استخوان از دیگر عواقب غذا خوردن بدون دندان در طولانی مدت است. استفاده از لثه برای جویدن غذا باعث فرسایش لبه استخوان فک می شود. هر بار که غذا را بدون دندان بخورید، ریج استخوان شما فشاری را تحمل می کند که پیش از این دریافت نکرده است. این فشار باعث فرسایش استخوان فک و از بین رفتن آن می شود. با بدتر شدن اوضاع، دیگر حتی نمی توانید از این استخوان برای جایگزینی دندان از دست رفته استفاده کنید و باید تحت عمل پیوند استخوان قرار گیرید.

مشکلات هاضمه:

سیستم هاضمه سیستم پیچیده ای است که برای عملکرد صحیح آن لازم است ارگان های متعددی به خوبی کار کنند. کل پروسه هضم از دهان شروع می شود. جویدن ناکافی غذا این روند را مختل می کند و باعث مشکلاتی در مسیر هاضمه می شود. زمانی که غذا با قطعات بزرگ بلعیده شود، هضم ناقص انجام می شود. جذب و هضم مواد غذایی درشت برای معده و روده دشوار است و این باعث دریافت ناکافی مواد غذایی می شود. به علاوه، قطعات بزرگ مواد غذایی به منبع تغذیه باکتری های روده تبدیل می شوند و این موجب تکثیر باکتریایی در روده می شود.

جویدن کافی غذا باعث ترشح بزاق و حرکت بهتر موارد غذایی در روده می شود که به کارکرد صحیح پیلور (عضله ای کوچک در قسمت پایینی معده کمک می کند.

جویدن درست غذا با دندان، جوانه های چشایی زبان را تحریک می کند و به معده پیغام ترشح اسید می دهد. بنابراین، آماده نبودن کل سیستم هاضمه برای شروع عملیات از دیگر عواقب غذا خوردن بدون دندان است.

تولید ناکافی آنزیم های هاضمه از دیگر عواقب غذا خوردن بدون دندان است. آنزیم ها برای تجزیه درست مواد غذایی ضروری هستند. زمانی که غذا را به خوبی بجوید، جوانه های چشایی به سیستم هاضمه دستور آزادسازی آنزیم های هضم را می دهد. اگر این روند به نحوی مختل شود، جوانه های چشایی پیغامی به معده نمی دهند و آنزیم به قدر کافی ترشح نمی شود. این بدان معنی است که هضم به خوبی صورت نمی گیرد.

عفونت لثه:

غذا خوردن با لثه فرسایشی است و می تواند به آسانی منجر به آسیب به لثه شود. فشاری که به لثه وارد می شود نه تنها لثه را آزار می دهد، بلکه به باکتری ها فرصت ورود به بافت لثه را می دهد. زمانی که باکتری ها از طریق زخم های ریز وارد بافت لثه شوند، عفونت شروع می شود. اگر به جویدن بدون دندان ادامه دهید، عفونت ادامه می یابد و در نهایت به بیماری لثه منجر می شود.

ریسک از دست دادن سایر دندان ها:

به خطر انداختن سایر دندان ها از دیگر عواقب غذا خوردن بدون دندان است. اگر به جویدن با لثه های خود ادامه دهید، استخوان فک ضعیف تر می شود. این عملکرد و ثبات سایر دندان ها را نیز به خطر می اندازد و ممکن است دندان های شما یکی پس از دیگری بیافتند. از سوی دیگر، فشار نامساوی روی دندان ها باعث می شود که دندان در معرض شکستن قرار گیرد.

چه باید کرد؟

گزینه های زیادی برای جایگزینی دندان وجود دارد. بهترین راه حل استفاده از ایمپلنت دندان است. یک جراح باتجربه می تواند این کار را برای شما انجام دهد. بریج راه حل دیگری است که می تواند جایگزینی برای یک یا دو دندان باشد. دندان مصنوعی راه حلی غیر تهاجمی برای جایگزینی دندان از دست رفته است. با این حال، هر یک از این سه روش مزایا و معایبی دارند که باید بر اساس شرایط بیمار انتخاب شوند. کلینیک دندانپزشکی پردیس تلاش می کند با بررسی وضعیت سلامت بیمار و بودجه او، بهترین گزینه درمانی را پیشنهاد دهد.

منبع:

springvaledental

اندودنتیست کیست و چه درمان هایی انجام می دهد؟

اندودنتیست متخصص در حوزه بافت نرم داخل دندان است. این متخصص پس از اتمام دوره عمومی وارد دوره سه ساله تخصص می شود که به مسائل مربوط به اندوتراپی و عصب دندان می پردازد.

رایج ترین درمانی که یک اندودنتیست انجام می دهد، عصب کشی است.  یکی از اشتباهات معمول در مورد عصب کشی آن است که این درمان دردناک است. در واقع، عصب کشی شبیه به پر کردن دندان است و درد کمی دارد. اندودنتیست به انجام عصب کشی مجدد یک دندان که به خوبی ترمیم نشده است، تشخیص و درمان درد های دهان و صورت، درمان اورژانس های دندانپزشکی، تروما به دندان، شکستن دندان و از این قبیل می پردازد.

موارد رایجی که به اندوتراپی نیاز دارند، عبارتند از:

  • پالپ ملتهب دندان
  • حساسیت بیش از حد به دمای سرد و گرم
  • پوسیدگی دندان
  • شکستن دندان
  • ترک دندان
  • وارد شدن ضربه شدید به دندان
  • التهاب و تورم در اطراف دندان عفونی شده
  • نیاز به درمان مجدد روی یک دندان

عصب کشی به چه دلیل نیاز است؟

درمان عصب کشی زمانی لازم است که پالپ دندان آسیب دیده باشد. پالپ دندان اساس حیات دندان است و حاوی رگ های خونی، اعصاب و بافت همبند در داخل دندان است. از آنجا که پالپ دندان خون و مواد مغذی را برای دندان فراهم می کند، آسیب به پالپ جدی است و می تواند باعث مرگ دندان شود. درمان عصب کشی زمانی توصیه می شود که آسیب به پالپ با بروز یک آبسه در نوک ریشه قابل مشاهده باشد.

بسیاری از دندان هایی که نیاز به عصب کشی دارند دچار درد نمی شوند. اما این بدین معنی نیست که دندان شما سالم است. تنها دندانپزشک یا اندودنتیست می توانند وجود عفونت در دندان را تشخیص دهد. در صورت وجود عفونت دندان باید حتی در صورت فقدان درد درمان انجام شود.

درمان عصب کشی در دو جلسه انجام می شود. پس از جلسه اول باید در زمان تعیین شده برای پر کردن دندان یا قراردادن روکش روی دندان به اندودنتیست مراجعه کنید. استفاده از پرکننده یا روکش برای پیشگیری از ورود باکتری ها به داخل دندان و بروز مجدد عفونت است.

آیا همیشه باید برای عصب کشی به اندودنتیست مراجعه کرد؟

طبق طبقه بندی وظایف در حوزه دندانپزشکی، دندانپزشکان عمومی می توانند بیشتر موارد درمان را مدیریت و اجرا کنند. پیش از شروع درمان، دندانپزشک موظف است که روند درمان، سختی کار و نتیجه آن را پیش بینی کند. استانداردهای درمان در حوزه دندانپزشکی یکسان است و اگر دندانپزشک عمومی مسئولیت درمان را تقبل کند، موطف به ارائه کیفیتی معادل یک اندودنتیست است. به علاوه آنکه، بسیاری از متخصصان درمان ریشه، از ارجاع بیمار در میانه درمان یا تکمیل درمان یک دندانپزشک دیگر استقبال نمی کنند و حتی ممکن است بیمار را رد کنند. بنابراین، اگر به عصب کشی یا درمان های تخصصی نیاز دارید، می توانید به دندانپزشک عمومی مراجعه کنید. در صورتی که مورد درمان شما پیچیده باشد و به تکنیک های تخصصی تر نیاز داشته باشد، دندانپزشک شما را به متخصص اندوتراپی ارجاع خواهد داد.

دلایل رایج ارجاع به اندودنتیست چیست؟

همان طور که گفته شد، رایج ترین دلیل ارجاع به اندودنتیست درمان دندان های سخت و دشوار برای عصب کشی است. کانال برخی از دندان ها ممکن است پیچیده باشد و دندانپزشک نتواند به راحتی به آنها دسترسی پیدا کند. یا در برخی موارد ممکن است کانال دندان به دلیل کلسیفیکاسیون بسته باشد. دندانپزشک می تواند تمامی این موارد را در رادیوگرافی مشاهده کند و سختی درمان را برآورد کند. ارجاع به اندودنتیست باید پیش از شروع درمان انجام شود. زیرا باز شدن کانال و دستکاری دندان می تواند تکمیل و تشخیص نقشه کانال را برای متخصص دشوار کند. پس از آنکه درمان عصب کشی دندان شما توسط اندودنتیست انجام شد، می توانید برای پر کردن دندان یا روکش کردن آن به دندانپزشک عمومی خود مراجعه کنید.

عصب کشی مجدد یک دندان در حوزه دندانپزشک عمومی نیست و به هیچ وجه نباید توسط او انجام شود. درمان دندانی که پیش از این دست خورده است، فارغ از معاینه و رادیوگرافی، به هر روی دشوار است. درصد خطا در این نوع درمان بالاست و نرخ نجات دندان پایین تر از یک دندان دست نخورده است. از این رو درمان باید بلافاصله و بدون هیچ واسطه ای توسط اندودنتیست انجام شود.

درمان برخی از دندان ها ساده تر از دندان های دیگر است. هر چند مورد هر بیمار متفاوت است، اما به طور کلی عصب کشی دندان های پیش و نیش ساده تر از دندان های خلفی است.

اگر قرار باشد عصب کشی روی یک دندان استراتژیک انجام شود، درمان باید توسط اندودنتیست انجام شود. این ارجاع به دلیل نیاز به استاندارد و اطمینان بالا به نتایج درمان انجام می شود. دندان استراتژیک به دندانی گفته می شود که قرار است پایه اصلی بریج یا روکش باشد یا به عنوان پایه های اوردنچر به کار رود.

درمان ریشه توسط اندودنتیست چه مزایایی دارد؟

همان طور که گفته شد، برخی از درمان ها پیچیده و دشوار هستند. بنابراین، درمان توسط متخصص سطح اطمینان و نتایج قابل اعتمادتری را برای بیمار ایجاد می کند.

درمان توسط اندودنتیست در سطح تخصص تر و با تکنیک ها، تجهیزات و ابزارهای خاصی انجام می شود که درمان ایده آل تری را با حداقل عوارض برای بیمار فراهم می کند.

از آنجا که اندودنتیست به طور تخصصی در تمام روزهای فعالیت خود تنها به کار اندوتراپی مشغول است، مهارت و سرعت بیشتری نسبت به یک دندانپزشک عمومی دارد. این بدان معنی است که تعداد جلسات درمان و وقتی که برای این کار اختصاص خواهید داد کمتر است. به علاوه، معمولا کلینیک های دندانپزشکی عمومی بسیار شلوغ تر از مطب های تخصصی هستند. این بدان معنی است که شاید برای شراع درمان در یک کلینیک عمومی مجبور شوید برای جرم گیری دندان چند نفر و پر کردن دندان چند نفر دیگر صبر کنید تا نوبت به شما برسد.

طول عمر درمان ارائه شده توسط این متخصص بسیار بالاتر از دندانپزشک عمومی است. در برخی از موارد، دندان تا انتهای عمر بیمار هیچ مشکلی پیدا نخواهد کرد و ضمن اینکه از کشیدن آن جلوگیری می شود، نیازی به صرف هزینه های سنگین برای ایمپلنت دندان نیز وجود نخواهد داشت.

منبع:

salisburyendodontics

 

 

روکش کردن دندان پس از عصب کشی:

پس از عصب کشی، دندان باید به نحوی ترمیم شود و از نوعی ترمیم روی آن استفاده شود. در ادامه گزینه های مختلف برای ترمیم دندان مانند روکش کردن دندان پس از عصب کشی یا پر کردن دندان و مسائل مربوط به انتخاب بین یکی از آن دو بررسی می شود.

 روکش کردن دندان پس از عصب کشی یا پر کردن دندان؛ کدامیک بهتر است؟

در اغلب موارد، دو گزینه اصلی پیش روی شما برای ترمیم دندان پس از عصب کشی شامل روکش کردن دندان یا پر کردن آن می شود. برای انتخاب بین این دو باید ملاحضاتی را در نظر گرفت.

دندان باید تقویت شود:

دندانی که عصب کشی شده است، شکننده و ضعیف است. دلایل این امر عبارتند از:

تضعیف دندان در طول درمان:

در زمان عصب کشی، دندانپزشک لازم است که حفره بزرگی ایجاد کند تا بتواند بر روی دندان کار کند و ایجاد این حفره دندان را تضعیف می کند.

در عین حال، از آنجا که بسیاری از بیماران خیلی دیر برای درمان مراجعه می کنند، برای نجات دندان لازم است بخش بزرگی از دندان، شامل پالپ و اعصاب، حذف شوند. این بدان معنی است که دندان عملا تو خالی می شود.

آسیب قبلی:

دندانی که عصب کشی می شود، پیش از این دچار آسیب شده است در نتیجه خود در وضعیت بدی قرار دارد. ممکن است دندان پیش از این دچار ترک یا شکستگی باشد یا در اثر پوسیدگی شدید از قبل تضعیف شده باشد.

تغییر در عاج دندان:

در طول عصب کشی به دلیل استفاده از مواد خاص، استحکام عاج دندان از بین می رود.

هر یک از عوامل فوق بدان معنی است که دندان عصب کشی شده در معرض خطر شکستن قرار دارد و حتی با جویدن ساده نیز می تواند دچار مشکل شود.

در این شرایط، روکش کردن دندان پس از عصب کشی توصیه می شود. روکش می تواند استحکام کافی را به دندان بدهد و از شکستن آن پیشگیری کند.

دندان باید به خوبی مهر و موم شود:

در صورتی که آلودگی های دهان راهی به زیر ترمیم دندان پیدا کنند، درمان عصب کشی دچار شکست خواهد شد.

روکش کردن دندان پس از عصب کشی بیش از هر روش دیگری می تواند از این مشکل جلوگیری کند.

طول مدت و دوام ترمیم اهمیت دارد:

دندانپزشک ترمیمی را برای شما انتخاب می کند که بیشترین دوام را داشته باشد. انتخاب بین پر کردن دندان و روکش کردن دندان پس از عصب کشی به عوامل زیر نیز بستگی دارد:

دندان نسبتا سالم:

دندانی که حفره کوچکی در آن تشکیل شده و پیش از این سابقه پر شدن یا شکستن ندارد را می توان با پر کردن پس از عصب کشی ترمیم کرد.

این روش برای دندان های پیش و نیش مناسب است زیرا آنها فشار حاصل از جویدن را دریافت نمی کنند. با این حال، اگر زیبایی دندان تحت تاثیر قرار گرفته باشد، روکش کردن دندان پس از عصب کشی توصیه می شود.

در مورد دندان های خلفی، به دلیل نیاز به استحکام بیشتر، انتخاب باید با دقت بیشتری انجام شود.

به طور کلی، دندان هایی که پر کردگی بزرگی دارند، دچار پوسیدگی عمیق و شدید هستند، دندان هایی که پیش از این شکسته اند، به روکش کردن دندان پس از عصب کشی نیاز دارند.

نصب روکش روی دندان پس از عصب کشی استاندارد پذیرفته شده در بسیاری از مراکز درمانی است.

چه کسی برای نیاز به روکش کردن دندان پس از عصب کشی تصمیم می گیرد؟

این تصمیم به طور کامل بر عهده دندانپزشکی است که عصب کشی را برای شما انجام داده و بر اساس وضعیت دندان، استحکام آن، محل دندان و عکس های رادیوگرافی برای پر کردن یا روکش کردن دندان تصمیم می گیرد.

مزایای پر کردن دندان پس از عصب کشی:

در این روش، ددان تحت درمان تهاجمی مورد نیاز برای نصب روکش قرار نمی گیرد. برای نصب روکش لازم است بخش زیادی از دندان تراشیده شود و هزینه های درمانی آن بیشتر است.

مزایای روکش کردن دندان پس از عصب کشی:

نتایج تحقیقات نشان می دهد که نرخ شکستن دندان هایی که پس از عصب کشی تنها پر شده اند ۶ برابر دندان هایی است که روکش شده اند. نتیجه تحقیقات نشان می دهد که دندانی که پس از عصب کشی روکش نشده باشد، بین ۱ تا ۵ سال بعد دچار آسیب جدی می شود و باید کشیده شود. بدین ترتیب بیمار دندان خود را از دست می دهد و باید هزینه مجدد و بیشتری برای جایگزینی دندان بکند.

روکش دندان پس از عصب کشی چه زمانی باید نصب شود؟

دندانپزشک به شما توصیه خواهد کرد که هر چه زودتر برای روکش کردن دندان پس از عصب کشی مراجعه کنید. این بدان معنی است که انجام این درمان اورژانس نیست، اما مسلما ضرورت دارد. اما چرا باید هر چه سریع تر برای نصب روکش مراجعه کنید؟

زیرا پر کردگی دندان نمی تواند برای طولانی مدت از آن محافظت کند و استحکام لازم برای جویدن مواد غذایی را به دندان نمی دهد. بنابراین دندان شما تا زمان نصب روکش روی آن در معرض خطر شکستن قرار دارد. از سوی دیگر در مقایسه با روکش، دندان پر شده بیشتر در معرض خطر آلودگی و عفونت قرار دارد.

برای انجام این کار می تواند تا زمان برطرف شدن درد پس از عصب کشی صبر کنید و بعد برای قالب گیری و نصب روکش به دندانپزشک مراجعه کنید.

معمولا یک تا دو هفته پس از عصب کشی باید برای روکش کردن دندان مراجعه کنید. برای نصب روکش ها دو جلسه مراجعه به دندانپزشک نیاز است. جلسه اول شامل بررسی و آماده سازی دندان می شود. ممکن است لازم باشد از دندان ها عکس اشعه ایکس بگیرید تا وجود هرگونه پوسیدگی یا آسیب به ریشه مشخص شود. سپس دندان برای جایگذاری روکش آماده می شود. در مرحله بعد، از دندان موردنظر و دندان های مجاور قالب گرفته می شود.این قالب به لابراتوار دندانپزشکی فرستاده شده و در آنجا سازندگان روکش های سرامیکی، بر اساس ابعاد قالب، روکش را می سازند. در عین حال، رنگ روکش را کاملا هماهنگ با رنگ طبیعی دندان فرد طراحی می کنند. تا زمانی که روکش دائم آماده شود، روکشی موقت روی دندان فرد قرار داده می شود.

در طول جلسه دوم، اندازه و تناسب روکش تست و به طور کامل بررسی می شود تا در هنگام جویدن تداخلی ایجاد نکرده و عملکرد مناسبی داشته باشد. زمانی که درستی همه موارد چک شد، روکش جدید به صورت دائم در محل چسبانده می شود.

معاینه منظم دندان ها شما را از وجود پوسیدگی در دندان ها باخبر می کند و می توانید پیش از پیشرفت پوسیدگی آن را درمان کنید. این کار باعث می شود که از نیاز به عصب کشی و وارد شدن آسیب به ساختار دندان پیشگیری شود. معاینه دندان های خود را جدی بگیرید و بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید.

منبع:

animated-teeth

بلعیدن براکت ارتودنسی: چه باید کرد؟

وای! یکی از براکت های خود را بلعیده اید و حالا نمی دانید چه کار کنید. خوشبختانه، این حالت نادر است، اما ممکن است رخ دهد. بلعیدن براکت ارتودنسی آخر دنیا نیست، بلکه یکی از موارد اورژانس دندانپزشکی به شمار می رود. در ادامه اقدامات لازم برای حفظ سلامت آمده است.

چرا این اتفاق می افتد؟

بلعیدن براکت ارتودنسی معمولا زمانی رخ می دهد که فرد تلاش می کند براکت شکسته را اصلاح کند. ترمیم بریس ها بدون کمک گرفتن از ارتودنتیست مشکل زا است، زیرا ممکن است به طور غیر عمد باعث شل شدن کامل براکت و جدا شدن آن شوید. از این رو، ممکن است به طور تصادفی براکت را ببلعید.

شکستن براکت ارتودنسی موقعیتی است که اغلب بیمارانی که از درمان ارتودنسی استفاده می کنند، آن را تجربه می کنند. براکت و سیم های اتصال دهنده آنها شکننده هستند و دلایل زیر موجب شکسته شدن آن می شود:

  • مصرف مواد غذایی اشتباه
  • وارد کردن آسیب به دهان
  • مسواک زدن نادرست دندان ها یا وارد کردن فشار بیش از حد بر آنها
  • استفاده نادرست از خلال دندان یا نخ دندان

اگر اتفاقی برای دندان های شما رخ دهد نیز ممکن است، براکت ها شل شوند. بلعیدن براکت ارتودنسی در ورزشکاران یا کودکانی که در حال بازی هستند دیده می شود. وارد شدن ضربه به صورت باعث شکستن براکت می شود. به این افراد توصیه می شود که از گارد دهان استفاده کنند.

پس از بلعیدن بریس ارتودنسی چه باید کرد؟

در صورت بلعیدن براکت ارتودنسی نگران نباشید. آنقدر که فکر می کنید جدی نیست و ممکن است اصلا اتفاقی برای شما نیافتد. اما باید سلامت خود را تحت نظر بگیرید و در صورت مشاهده علائم مشکوک هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید.

با این حال در برخی موارد لازم است به دندانپزشک مراجعه کنید. در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه کنید؟

علائمی که به رسیدگی پزشکی نیاز دارند:

ابتدا باید مشخص شود که براکت بلعیده شده کدام مسیر را در انتهای گلوی شما طی کرده است. آیا وارد ریه شده یا در مسیر مری پایین رفته است؟ برای این کار وضعیت تنفسی خود را بررسی کنید. اگر در تنفس اشکال دارید، دچار تنگی نفس و درد در قفسه سینه هستید، باید هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید. مهم ترین مشکل ناشی از بلعیدن براکت ارتودنسی زمانی دیده می شود که براکت در ریه گیر می کند. این حالت نادر است و در درصد بالایی از موارد شی وارد شده به انتهای گلو، وارد مسیر مری می شود. اما گاهی از روی بدشانسی، شی راه خود را به سوی مسیر تنفسی پیدا می کند و وارد ریه می شود. براکت در هر جایی از این مسیر که گیر کند، باعث اشکال در تنفس و درد در قفسه سینه می شود.

هر چند گفته شد بلعیدن براکت ارتودنسی مشکل چندانی ایجاد نمی کند، اما در برخی موارد می تواند موجب درد شکمی و تهوع شود که می تواند به دلیل آزاد شدن مواد شیمیایی در اثر تماس با اسید معده باشد. اگر پس از بلعیدن براکت ارتودنسی دچار درد معده شدید و براکت از بدن شما دفع نشده است، لازم است به یک متخصص دستگاه گوارش مراجعه کنید. درد شکمی، تهوع و عدم خروج براکت می تواند نشانه گیر کردن آن در جایی در سیستم گوارشی باشد.

در هر یک از این موارد، باید هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید تا از شما رادیوگرافی به عمل آید و مشخص شود براکت در کجای بدن شما قرار دارد.

چه بلعیدن براکت ارتودنسی یا تکه ای از سیم یا روکش دندان، به هر حال این شی جایی در بدن شما ندارد. پزشک با توجه به شرایط شی در بدن، اقدامات درمان را مشخص خواهد کرد.

به ندرت به جراحی نیاز است که معمولا کمتر از یک درصد بیماران را شامل می شود. حتی اگر به جراحی نیاز باشد، جراحی روندی ساده است.

در نهایت پس از درمان، به یاد داشته باشید که باید به ارتودنتیست خود مراجعه کنید تا براکت ها ترمیم شوند.

براکت چه زمانی از بدن خارج می شود؟

دستگاه گوارش انسان دارای اسیدیته در مقیاس pH 1.5 تا ۴٫۰ است. معده از اسید هیدروکلریک و پپسین برای تجزیه غذا استفاده می کند. براکت یا سیم براکت فرو می رود و بخشی از این روند می شود. بنابراین تا زمانی که براکت وارد ریه نشده باشد، احتمال خروج طبیعی آن از بدن زیاد است. معمولا قسمت بزرگی از فلز در اسید معده حل می شود و اگر چیزی از آن باقی بماند از بدن خارج می شود. معمولا ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد براکت بلعیده شده از بدن خارج می شود.

می توانید از بلعیدن بریس ارتودنسی جلوگیری کنید:

بلعیدن بریس ارتودنسی واقعا ناگوار است، پس بهتر است از آن پیشگیری کنید. از بریس های خود به خوبی مراقبت کنید و جلسات معاینه ارتودنسی را جدی بگیرید. اگر بریس های شما شل شده اند، اجازه دهید این کار را ارتودنتیست یا دندانپزشک شما انجام دهد. تا زمان رسیدن به مطب دندانپزشک، وضعیت سیم ها را بررسی کنید. بر اساس نظر انجمن دندان پزشکی آمریکا، باید سیم های بسیار بلند یا بیرون زده را با دقت و تا جایی که به دندان نزدیک تر است، با استفاده از یک ناخن گیر کوچک بچینید. دقت کنید که به سایر براکت ها و سیم ها و بافت داخل دهان خود آسیب وارد نکنید. هر گونه سیم اضافی را مجددا به سطح دندان بچسبانید و با استفاده از وکس روی آن را بپوشانید تا قبل از رسیدن به دندان پزشک به بافت داخل دهان یا گونه شما آسیب وارد نکند. از دست زدن بی مورد به بریس ها خودداری کنید و از خوردن مواد غذایی سخت و ترد خودداری کنید. موقع ورزش کردن یا بازی مراقب صورت خود باشید. بهتر است برای آشنایی با مراقبت از براکت ارتودنسی و اصول تغذیه به مطالب پیشین ما رجوع کنید.

با مراجعه به یک ارتودنیست مجرب می توانید به طور کامل از عدم بروز چنین حادثه ای اطمینان حاصل کنید. دندانپزشکان کلینیک ما نه تنها ماهر هستند بلکه در این زمینه تجربه بالایی نیز دارند. چنانچه در این مورد به کمک نیاز دارید، همین امروز با ما تماس بگیرید.

منبع:

lecroydental

بلعیدن دندان شیری خطرناک است؟

افتادن دندان شیری اتفاقی است که نشان از بزرگ شدن کودک دارد و بسیاری از خانواده ها آن را جشن می گیرند. افتادن دندان شیری معمولا بدون درد و خونریزی یا با حداقل آن انجام می شود. در اغلب موارد نیازی به مداخله دندانپزشک یا خانواده برای کشیدن دندان نیست و دندان به طور خود به خود می افتد. اما مشکل زمانی رخ می دهد که کودک صبح با یک جای خالی در لثه های خود بیدار می شود و خبری از دندان گمشده نیست. بلعیدن دندان شیری اتفاق رایجی است که برای بسیاری از کودکان رخ می دهد.

بلعیدن دندان شیری یا بخشی از دندان غیر طبیعی نیست. این اتفاق زمانی رخ می دهد که دندان کودک لق شده است و کودک از سر بی توجهی آن را می بلعد. یا در طول ورزش یا تصادف ضربه ای به صورت کودک وارد می شود و دندان از جای خود خارج شده و به انتهای گلو وارد می شود. دندان های شیری به قدری کوچک هستند که کاملا امکان دارد که کودک بدون آنکه متوجه شود، دندانش را بلعیده باشد. در موارد معدود، بلعیدن دندان شیری برای کودکان کوچک موجب نگرانی است، اما در بیشتر موارد جای نگرانی نیست. در چه مواردی باید به دنبال دریافت کمک پزشکی برآیید؟

افتادن دندان شیری به طور میانگین در چه سنی رخ می دهد؟

بیشتر کودکان در سن ۶ سالگی دندان های شیری خود را از دست می دهند. با این حال، لق شدن دندان ممکن است در سن پایین تر شروع شود. این امر به خصوص در کودکی که در سن پایینی دندان های شیری اش بیرون زده باشد، رایج تر است. افتادن دندان های شیری تا ۱۲ سالگی طول می کشد.

دندان های پیش مرکزی معمولا اولین دندان هایی هستند که می افتند و پس از آنها دو دندان کناری می افتند. دندان های نیش و مولار در مرحله بعد قرار دارند. افتادن زودهنگام دندان شیری به معنی از دست رفتن دندان پیش از سن ۵-۶ سالگی است. معمولا، بلعیدن دندان شیری در مورد دندان های پیش و در سن پایین بیشتر دیده می شود.

بلعیدن دندان شیری در چه شرایطی احتمال دارد؟

وارد شدن ضربه به صورت از دلایل اصلی افتادن زودهنگام دندان شیری و ورود آن به انتهای گلو از رایج ترین موارد بلعیدن دندان شیری است. بلعیدن دندان همراه با غذا یا در خواب از دیگر موارد رایج است.

آیا دندان ها قابل هضم شدن هستند؟

به طور کلی، دندان قابل هضم شدن است. بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی تقریبا تمام اشیای بلعیده شده، حتی آنهایی که دارای لبه های تیز هستند، می توانند از دستگاه هاضمه عبور کنند و بدون وارد کردن آسیب به بدن از بدن دفع شوند. این بدان دلیل است که اگر یک شی می تواند از باریک ترین قسمت دستگاه هاضمه عبور کند، یعنی جایی که مری به معده وصل می شود، پس به احتمال زیاد می تواند بدون مشکل از دیگر بخش های سیستم گوارش نیز عبور کند. با این حال، همواره بهتر است مراقبت کودک خود باشید و اشیای قابل بلع را از دسترس وی دور نگه دارید. در صورت بلعیدن دندان شیری یا هر جسم دیگری، نشانه های وجود مشکل را در کودک خود زیر نظر بگیرید و در صورت نیاز از پزشک مشورت بخواهید.

چه زمانی باید نگران باشید؟

در صورتی که کودک شما دندانش را بلعیده است نترسید. به کودک آرامش بدهید و شرایط جسمی او را بررسی کنید. حدود ۹۳ درصد از موارد بلع شی خارجی وارد دستگاه گوارش می شوند. اما حدودا ۷ درصد اشتباها وارد مسیر هوایی می شوند. وارد شدن شی خارجی به مسیر هوایی یک اورژانس پزشکی تلقی می شود و باید هر چه سریع تر به آن رسیدگی شود. در صورت بلعیدن دندان شیری فرقی نمی کند دندان کدام مسیر را طی کرده است، چنانچه علائم زیر را در کودک خود مشاهده کردید هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید:

  • اشکال در بلع
  • درد گردن یا سینه
  • استفراغ مداوم
  • وجود خون در استفراغ یا مدفوع
  • درد شکمی
  • تب و لرز

به علاوه، شی خارجی مانند دندان را نمی توان بلافاصله با رادیوگرافی تشخیص داد و شاید لازم باشد پزشک از کودک آندوسکوپی به عمل آورد. در صورتی که نیاز به آندوسکوپی بود، نگران نباشید. تجهیزات مدرن و روش های بیهوشی باعث می شود که درد و ناراحتی کودک شما به حداقل برسد.

پیشگیری همیشه بهتر از درمان است:

همیشه نمی توان از بلعیدن دندان شیری جلوگیری کرد. اما اگر یکی از دندان های شیری کودک شما لق شده است، از روش های زیر برای اطمینان از سلامت کودک خود استفاده کنید:

از کودک بخواهید در صورتی که حس می کند یکی از دندان هایش لق شده است، شما را در جریان بگذارد تا به او کمک کنید. البته، بسیاری از کودکان آنقدر هیجان زده می شوند که حتما شما را در جریان می گذارند.

یکی از زمان های رایج برای بلعیدن دندان شیری موقع غذا خوردن است. جویدن دندان را لق تر می کند و ممکن است آن را از سوکت خود بیرون بکشد. در موقع غذا خوردن به کودک خود یادآوری کنید که موقع جویدن با دندان لق شده حواسش را جمع کند تا دندان را همراه با غذا نبلعد. بهتر است تا زمانی که دندان بیافتد، با سمت دیگر دهانش غذا بخورد.

کودکان نمی توانند از زبان زدن به دندان لق شده خودداری کنند. همین باعث بلعیدن دندان شیری می شود. از او بخواهید از این کار دست بکشد و حواسش را به چیزی پرت کنید.

در صورت بلعیدن دندان شیری به کودک ملین ندهید. دندان باید به طور طبیعی بین ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد دفع شود.

معمولا دندان لق شده بدون دخالت از جای خود خارج می شود. بهتر است اجازه دهید دندان ها رشد طبیعی خود را طی کنند و زودتر از موعد یا به زور دندان را نکشید. کندن زودهنگام دندان شیری، ریسک عفونت یا به هم ریختگی دندان ها را افزایش می دهد. اما اگر دندان برای مدت زیادی است که لق شده و از جای خود خارج نمی شود، یا با غذا خوردن و حرف زدن کودک تداخل دارد، بهتر است برای کشیدن دندان شیری از دندانپزشک کمک بگیرید.

منبع:

Colgate

بهترین خمیردندان برای دندان های حساس:

حساسیت دندان عارضه رایجی است که همه ما در مقطعی از عمر خود آن را تجربه کرده ایم. هر چند درد تیز و موقتی است، اما کاملا می تواند ناتوان کننده باشد و مانع مصرف موادغذایی مطلوب شود. بهترین خمیردندان برای دندان های حساس باید حاوی فلوراید باشد، مینای دندان را تقویت می کند و از پیشرفت پوسیدگی دندان پیشگیری می کند. این نوع خمیردندان باید حاوی مواد تشکیل دهنده دیگری نیز باشد تا به رفع مشکل کمک کند.

علل و علائم حساسیت دندان:

حساسیت دندان دارای چند علائم شایع مخصوص به خود است. ممکن است هنگام مسواک زدن و یا نخ دندان کشیدن کمی درد حس کنید، یا در هنگام خوردن غذا یا نوشیدنی سرد و یا مصرف چیزی گرم، اسیدی یا شیرین دچار درد شوید. حساسیت دندان علل بسیار کوچک تری دارد، که برخی از آنها مشابه درد لثه است: وجود حفره و شکستگی دندان، تحلیل لثه، مینای دندان فرسوده، عاج دندان بیرون آمده، پر شدگی فرسوده دندان و در نهایت، بیماری لثه. دندان قروچه یا مسواک زدن با فشار زیاد، دو عامل دیگر ایجاد حساسیت دندان هستند. استفاده ی بیش از حد از دهان شویه و یا حتی یک دندان ترک خورده نیز ممکن است اعصاب دندان را تحریک کنند.

بهترین خمیردندان برای دندان های حساس:

برای حفظ سلامت دهان و دندان خود باید از مسواک، خمیردندان و نخ دندان کمک بگیرید. اما انتخاب نوع خمیر دندان باید با توجه به شرایط دهان و دندان شما انجام شود. مسواک زدن با خمیردندان مناسب در طولانی مدت سلامت دندان های شما را ارتقا می دهد، اما بهترین خمیردندان برای دندان های حساس می تواند درد و ناراحتی را در طول دو هفته درمان کند.

دندان ها زمانی حساس می شوند که پالپ دندان در معرض تغییرات دمایی دهان قرار می گیرد که اکثرا به خاطر مواد غذایی سرد و گرم است. دندان دارای مرکزی نرم و پر از اعصاب است. یک لایه دنتین روی پالپ دندان را گرفته است که از آن محافظت می کند. بر روی دنتین نیز مینای دندان قرار دارد که از کل ساختار دندان حفاظت می کند. برای حفاظت از ساختار دندان های خود باید مراقب موارد زیر باشید:

تقویت کننده های مینای دندان:

مینای دندان از اجزای داخلی دندان حفاظت می کند اما زمانی که فرسوده شود و از بین برود، اعصاب درون پالپ دندان حساس و آسیب پذیر می شوند. برخی از افراد به طور طبیعی مینای دندان نازکی دارند. در این شرایط، مواد غذایی اسیدی، شیرین، گرم و سرد اعصاب دندان را تحریم می کنند و دردی را در فرد ایجاد می کنند که همه از آن خبر داریم. بهترین خمیردندان برای دندان های حساس می تواند کمی از مشکل شما را در این رابطه حل کند.

برخی از علل فرسایش میانی دندان عبارتند از پوسیدگی دندان، شدید مسواک زدن، استفاده از مسواک هارد، مصرف نوشیدنی ها و مواد غذایی اسیدی، دندان قروچه، تحلیل لثه و حتی برخی درمان های دندانپزشکی مانند بلیچینگ دندان. بلیچینگ دندان، پر کردن دندان، عصب کشی و جرم گیری از درمان های دندانپزشکی هستند که می توانند موجب حساسیت دندان شوند، اما خوشبختانه تاثیر همه آنها موقت است و به زودی درد برطرف می شود.

به همین دلیل بهترین خمیردندان برای دندان های حساس می تواند مینای دندان را تقویت کند و با مواد تشکیل دهنده اش از اعصاب دندان شما در برابر مواد غذایی سرد و گرم حفاظت کند. بسته به شدت حساسیت دندان هایتان، شاید تنها چیزی که برای درمان مشکل خود نیاز داشته باشید، مسواک زدن منظم با همین نوع خمیردندان است.

پتاسیم نیترات:

پتاسیم نیترات ماده خاصی است که در بهترین خمیردندان برای دندان های حساس به کار می رود و در خمیردندان های معمولی خبری از آن نیست. این ماده مسیر سطح دندان به سمت پالپ داخلی را می بندند و از اعصاب دندان محافظت می کند. بر اساس تحقیقات این ماده می تواند با حساسیت زدایی از دندان، از درد و ناراحتی بیمار جلوگیری مکند. در برخی از خمیردندان های مخصوص دندان های حساسریال برای مشاهده این تاثیر باید یک ماه بگذرد، اما در خمیردندان های حاوی پتاسیم نیترات تنها کافی است دو هفته صبر کنید.

فلوراید:

بهترین خمیردندان برای دندان های حساس باید حاوی فلوراید باشد، مینای دندان را تقویت می کند واز پیشرفت پوسیدگی دندان پیشگیری می کند. هر چند بسیاری از خمیردندان ها حاوی فلوراید هستند، دندانپزشک می تواند خمیردندانی را برای شما تجویز کند که حاوی درصد بالایی از فلوراید است.

مراقبت از دندان های حساس:

در صورتی که حساسیت دندان های شما در اثر پوسیدگی دندان است، دندانپزشک می تواند مشکل را درمان کند. در بسیاری از موارد که پوسیدگی و بیماری پیشرفته لثه عامل حساسیت دندان نیست، مسواک زدن منظم با بهترین خمیردندان برای دندان های حساس می تواند مشکل شما را درمان کند. شاید به خاطر درد و ناراحتی اولیه، مایل به مسواک زدن نباشید، اما در طولانی مدت این کار باعث بهبودی شما می شود. از مسواک سافت استفاده کنید و با ملایمت دندان های خود را مسواک بزنید. درمان های دیگری مانند اسکیلینگ یا پیوند بافت نرم لثه می تواند عارضه شما را درمان کند.

برای انتخاب بهترین خمیردندان برای دندان های حساس می تواند از درد و ناراحتی خلاص شوید. در کمتر از دو هفته می توانید به رژیم غذایی سابق خود برگردید و از مواد غذایی مورد علاقه خود لذت ببرید.

آیا انتخاب بهترین خمیردندان برای دندان های حساس کافی است؟

حساسیت دندان عارضه رایجی است که می تواند علل متعددی داشته باشد. برای درمان دقیق هر عارضه ای باید علت زمینه ساز آن مشخص شود. پیش از مشخص شدن علت نمی توان به درمان امیدی داشت. در برخی افراد حساسیت به دلیل بارداری است که باید تا زمان زایمان صبر کرد. حساسیت دندان به دلیل بیماری لثه باید توسط متخصص پریودنتیست درمان شود. در صورتی که لثه ها تحلیل رفته باشند، شاید جراحی پیوند لثه ضروری باشد. عصب کشی از دیگر روش های درمان حساسیت دندان است. خمیردندان می تواند تا حدی به درمان مشکل کمک کند. اما معاینه دندان ها توسط دندانپزشک ضروری است. در صورتی که دچار حساسیت دندان شده اید و نمی توانید از مواد غذایی مورد علاقه خود استفاده کنید، برای تشخیص علت زمینه ساز و درمان قطعی به دندانپزشک مراجعه کنید. متخصصان کلینیک دندانپزشکی پردیس آماده خدمت رسانی و تلاش برای حفظ زیبایی لبخند شما هستند.

منبع:

colgate

 

مراقبت از دندان در بیماران دیابتی:

زمانی که دچار دیابت باشید، قند خون بالا می تواند کل بدن، از جمله دندان و لثه ها را تحت تاثیر قرار دهد. خبر خوب این است که با مراقبت از دندان در بیماران دیابتی می توان از بروز مشکلات پیشگیری کرد.

پوسیدگی دندان، بیماری لثه و دیگر مشکلات:

چه دچار دیابت نوع یک یا دو باشید، کنترل قند خون اهمیت زیادی در سلامت شما دارد. هر چند کنترل قند خون در این بیماران اهمیت دارد، اما بسیاری از آنها در برابر وسوسه خوردن شیرینی نمی توانند مقاومت کنند و این سلامت آنها را به خطر می اندازد. قند خون بالا شما را در معرض مشکلات زیر قرار می دهد:

پوسیدگی دندان:

دهان شما به طور طبیعی محل زندگی باکتری های زیادی است. زمانی که نشاسته و قند موجود در غذا و نوشیدنی ها با این باکتری ها در تماس قرار می گیرند، فیلمی چسبناک تحت عنوان پلاک روی دندان شکل می گیرد. اسید در پلاک به سطح دندان حمله می کند و این باعث پوسیدگی دندان و بیماری لثه می شود.

هر چند سطح قند خون شما بیشتر باشد، بیشتر از این نوع مواد غذایی استفاده می کنید و این دندان های شما را در معرض آسیب قرار می دهد. از سوی دیگر، به دلیل ابتلا به بیماری دیابت بزاق این افراد نیز حاوی مقداری قند است. این باعث می شود که محیط دهان آنها بیشتر از افراد عادی اسیدی باشد. برای کنترل این حالت، بهتر است نوشیدن آب را فراموش نکنید.

بیماری لثه:

دیابت توان مبارزه بدن با باکتری ها را کاهش می دهد. اگر پلاک روی دندان با مسواک زدن برداشته نشود، روی خط لثه تجمع می یابد و به محلی برای تکثیر باکتری ها تبدیل می شود. هر چه پلاک بیشتر روی دندان شما بماند، بیماری پیشرفت بیشتری خواهد داشت. مرحله اول بیماری ژنژیویت خوانده می شود که با التهاب جزئی لثه و قرمزی آن همراه است. در مراحل پیشرفته تر بیمار دچار تحلیل لثه شده و دندان ها لق می شوند. بیماری لثه درد ندارد، اما نشانه هایی مانند خونریزی، قرمزی، تورم و بوی بد دهان می توانند نشانه خطر باشند.

آفت و قارچ دهان:

بیماران دیابتی بیشتر از دیگران مستعد ابتلا به آفت دهان هستند و این لزوم مراقبت از دندان در بیماران دیابتی را بیشتر می کند. نشانه های این بیماری ضایعات قرمز و سفید رنگ داخل دهان است. رعایت بهداشت دهان و دندان می تواند از آن پیشگیری کند. در صورتی که قارچ دهان شما درمان نمی شود و درد زیادی دارید، باید هر چه سریع تر به پزشک یا دندانپزشک مراجعه کنید.

خشکی دهان:

برخی از بیماران دیابتی دچار خشکی دهان می شوند که خود عاملی بر پوسیدگی دندان، بیماری لثه و آفت است. خشکی دهان محیط دهان را اسیدی می کند و آن را مستعد رشد باکتری ها می سازد. برخی از داروهای مصرفی توسط بیماران دیابتی نیز در ابتلا به خشکی دهان نقش دارند.

مراقبت از دندان در بیماران دیابتی:

برای پیشگیری از آسیب به دندان و لثه ها، مراقبت از دندان در بیماران دیابتی باید جدی گرفته شود.

دیابت خود را کنترل کنید:

سطح قند خون خود را هر روز چک کنید و مراقبت های پزشکی را در این زمینه جدی بگیرید. هر چه سطع قند خون خود را بهتر کنترل کنید، کمتر ممکن است دچار بیماری لثه و دیگر مشکلات دهان و دندان شوید. در این مورد آزمایشات پزشکی و خانگی و پیگیری درمان توسط متخصص بیماری دیابت می تواند به شما کمک کند.

دندان های خود را مسواک بزنید:

مسواک زدن صبح ها، شب ها قبل از خواب و در حالت ایده آل پس از وعده های غذایی از مهم ترین توصیه های مراقبت از دندان در بیماران دیابتی است. برای این کار از مسواک با برس نرم و خمیردندان حاوی فلوراید استفاده کنید. از شدید مسواک زدن که بافت لثه را تحریک می کند خودداری کنید.

حداقل روزی یک بار نخ دندان بکشید:

نخ دندان کشیدن پلاک های بین دندان را از بین می برد. اگر برای نخ دندان کشیدن مشکل دارید، از مدل های دسته دار استفاده کنید. در دست نگهداشتن این مدل ها ساده تر است. در مطالب پیشین در مورد انواع مدل های نخ دندان صحبت شد. پیشنهاد می کنیم به این مطالب رجوع کنید.

برنامه معاینه دقیقی را دنبال کنید:

معاینه توسط دندانپزشک برای بررسی وضعیت و مراقبت از دندان در بیماران دیابتی ضروری است. هر بار که به مطب دندانپزشک می روید، به او یادآوری کنید که شما دیابت دارید. این اطلاعات می تواند نوع و دقت معاینه را تحت تاثیر قرار دهد. توصیه می شود که تمامی افراد جامعه هر شش ماه یکبار به دندانپزشک مراجعه کنند، اما معاینات مراقبت از دندان در بیماران دیابتی باید در فواصل نزدیک تری انجام گیرد. با دندانپزشک خود در این مورد مشورت کنید. شاید لازم باشد هر سه ماه یکبار برای بررسی وضعیت دندان های خود به دندانپزشک مراجعه کنید.

به پریودنتیست مراجعه کنید:

نشانه های بیماری لثه شامل قرمزی، التهاب و تورم را زیر نظر داشته باشید و به صورت دوره ای به متخصص بیماری های لثه مراجعه کنید. متخصص بیماری لثه می تواند بیماری را در مراحل اولیه تشخیص داده و در درمان آن به شما کمک کند. فراموش نکنید که درمان بیماری لثه در مراحل پیشرفته بسیار سخت و پر هزینه است.

سیگار نکشید:

عدم مصرف دخانیات یکی از دیگر نکات مراقبت از دندان در بیماران دیابتی است. سیگار باعث ابتلا به بیماری لثه و خشکی دهان می شود. سیگار کشیدن باعث می شود که بافت دهان شما ملتهب شده و مستعد ابتلا به بیماری می شود.

مراقبت از دندان در بیماران دیابتی در کلینیک دندانپزشکی پردیس:

ابتلا به بیماری دیابت به معنی یک عمر مبارزه با عوارض بیماری و تلاش برای حفظ سلامتی است. هر چند این عارضه می تواند زندگی بیمار و کیفیت آن را تحت تاثیر قرار دهد، اما بیماران می توانند با پیگیری اصول مراقبتی و تعهد به اجرای آنها از بسیاری از عوارض بیماری پیشگیری کنند. متخصصان کلینیک دندانپزشکی پردیس آماده ارائه خدمات مراقبت از دندان در بیماران دیابتی هستند. ما در این راه تلاش می کنیم در کنار شما باشیم تا زیبایی و سلامت لبخند خود را حفظ کنید.

منبع:

mayoclinic

تحلیل ریشه دندان: همه چیز درباره آن

تحلیل یا جذب یکی از راه هایی است که بدن برای حذف استخوان یا دیگر بافت های سخت بدن از آن استفاده می کند. تحلیل ریشه دندان زمانی رخ می دهد که بدن شروع به جذب سطح ریشه دندان می کند. این روند بخشی از روند طبیعی افتادن دندان های شیری است. دندان های شیری ریشه کوتاه تری دارند و با رشد دندان های دائمی ریشه آنها به تدریج تحلیل می رود. این باعث می شود که دندان شیری لق شود و دندان دائمی به راحتی در دهان ظاهر شود. دقیقا به خاطر وجود همین روند طبیعی است که افتادن دندان های شیری با کمترین درد و خونریزی انجام می شود. در واقع بدن شما همه کارهای لازم را انجام می دهد. اما تحلیل ریشه دندان در مورد دندان های دائمی می تواند مشکل آفرین باشد.

تحلیل ریشه دندان در حالت طبیعی:

در تحلیل طبیعی ریشه دندان که در حدود ۶ تا ۱۲ سالگی رخ می دهد، برخی از سلول ها پیام هایی را بین استخوان و دندان انتقال می دهند و ساخت یا تحلیل استخوان را سیگنال دهی می کنند. در طول تحلیل فیزیولوژیک ریشه دندان، بدن به ریشه دندان شیری پیغام تحلیل می دهد. بدین ترتیب، در نهایت دندان شیری می افتد و فضای کافی برای رشد دندان دائمی ایجاد می شود.

تحلیل داخلی دندان:

زمانی که دندانپزشک تشخیص تحلیل داخلی دندان دائمی را می دهد، مشکلی در خود دندان به وجود آمده است. در این شرایط، دنتین یا سمنتوم در کانال های دندان جذب شده که باعث التهاب بخش بیرونی و درونی دندان می شود. این عارضه ممکن است در اثر تروما، داروها یا حمله باکتریایی به پالپ رخ دهد. این روند باعث توخالی شدن دندان و تضعیف آن می شود که در نهایت دندان مستعد پوسیدگی و آسیب می گردد.

تحلیل بیرونی دندان:

تحلیل بیرونی دندان مشابه حالت درونی آن است و گاهی تشخیص آن بسیار دشوار است. این عارضه می تواند در اثر وارد شدن تروما به دندان، حرکت سریع دندان در طول ارتودنسی یا التهاب لثه در اطراف دندان باشد.

زمانی که بخش بیرونی ریشه یا تاج دندان دائمی جذب می شود، دندان دچار عفونت و لق شدن می شود و در نهایت می افتد.

علل تحلیل ریشه دندان:

همان طور که گفته شد تحلیل ریشه دندان تنها در شرایطی مشکل ساز به شمار می رود که در مورد دندان های دائمی رخ دهد. یکی از علل از بین رفتن ریشه دندان دائمی استفاده از درمان های ارتودنسی است. در برخی از موارد، ارتودنسی می تواند موجب تحلیل خفیف ریشه دندان شود. زمانی که بریس ها روی دندان شما قرار می گیرند، به دندان ها فشار می آید تا به موقعیت بهتر در فک حرکت کنند. در این شرایط، استخوان باید دوباره بازسازی شود تا با دندان حرکت کرده تطابق یابد. در صورتی که حرکت بسیار سریع اتفاق بیافتد، تحلیل ریشه دندان در اثر فشار بیش از حد محتمل است. در این شرایط، بیمار متوجه لق شدن دندان های دائمی خود می شود. در صورتی که در پی شروع درمان ارتودنسی، متوجه لق بودن یا حرکت دندان ها در لثه شدید، هر چه سریع تر به ارتودنتیست خود مراجعه کنید.

تحقیقات زیادی برای یافتن علل دقیق تحلیل ریشه دندان انجام شده است. با این حال، این مشکل هنوز هم یکی از مسائل حوزه دهان و دندان است که پاسخ روشنی برای آن وجود ندارد. به غیر از درمان های ارتودنسی، تحلیل ریشه دندان در بیماران مبتلا به آسم، آلرژی، ناهنجاری های شدید دهان و دندان و مصرف کنندگان الکل بیشتر دیده می شود.

علائم تحلیل ریشه دندان چیست؟

معمولا این مشکل علائم بارزی ندارد. علائم تحلیل دندان در بزرگسالان مانند دوره کودکی است. همان طور که در کودکی دردی در حین رشد دندان های خود حس نمی کردید، به احتمال زیاد به دلیل روند آهسته پیشرفت مشکل برای تحلیل دندان نیز دچار درد چندانی نمی شوید. در نهایت، دندانی که ریشه اش تحلیل رفته لق می شود و از جای خود بیرون می آید. در واقع، از آنجا که این عارضه با علامت و درد چندانی همراه نیست، عارضه ای جدی به شمار می رود که باید با معاینه دقیق در طول درمان ارتودنسی بررسی شود.

درمان به چه صورت انجام می شود؟

از آنجا که علت تحلیل ریشه دندان به طور مشخص پیدا نشده است، بهترین راه پیشگیری است. به یاد داشته باشید که یکی از علل تحلیل ریشه دندان تروما و عفونت است. بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید و روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. در موقع انجام ورزش های رزمی یا تیمی از گارد دهان استفاده کنید تا از دندان های شما محافظت کند.

تشخیص زود هنگام مشکل اهمیت زیادی در حل آن دارد. اگر این امر در اوایل بروز مشکل تشخیص داده شود، می توان بریس های ارتودنسی را برداشت و دندان را با استفاده از عصب کشی نجات داد. در این شرایط، دندانپزشک باید دندان را عصب کشی کرده و دندان را پر کند. اگر تحلیل ریشه دندان شدید باشد، راهی به جز کشیدن آن باقی نمی ماند. برای تشخیص زودهنگام معمولا به عکس برداری اشعه ایکس نیاز است. بدین منظور توصیه می کنیم حتما معاینات خود را پیگیری کنید. اگر مشکل تا مراحل آخر مشخص نشود، معمولا دندان تحلیل رفته از دست خواهد رفت. در واقع، ریشه دندان به حدی آسیب می بیند که قابل درمان یا حفظ نیست.

درمان این عارضه چقدر طول می کشد؟

به دلیل پیچیدگی شرایط پزشکی، امکان ارائه پاسخ دقیق به این پرسش وجود ندارد. هر مورد تحلیل ریشه دندان باید به صورت جداگانه مورد ارزیابی قرار گیرد. ارتودنتیست شما بر اساس معاینه دندان ها تخمینی از طول، روش، و هزینه درمان به شما خواهد داد.

آیا درمان قطعی برای این مشکل وجود دارد؟

چه دندان پزشک تصمیم بگیرد که دندان مشکل ساز را بکشد یا دندان تحلیل رفته خارج شود، نگران نباشید. جای دندان کشیده شده را می توان با دندان مصنوعی، بریج و یا ایمپلنت پر کرد. در مورد انتخاب هر یک، توان مالی فرد و محل دندان آسیب دیده تعیین کننده است. متخصصان کلینیک دندانپزشکی پردیس آماده ارائه خدمات درمانی و مشاوره سلامت دهان و دندان به بیماران هستند. در صورتی که به معاینه و درمان دندان های خود نیاز دارید با ما تماس بگیرید.

منبع:

colgate