جرم گیری با ابزار دستی یا اولتراسونیک: مزایا و معایب

تبلیغات زیادی برای جرم گیری دندان می شود. برخی از روش های سنتی رفع پلاک با ابزارهای دستی استفاده میکنند و دربرخی دیگر استفاده از دستگاه های اولتراسونیک تبلیغ می شود. اما تفاوت جرم گیری با ابزار دستی یا اولتراسونیک چیست؟ مزایا و معایب آن چیست؟

روش های جرم گیری دندان: توصیف

به طور کلی از دو روش برای از بین بردن پلاک و تارتار از روی دندان ها استفاده می شود: دستی و اولتراسونیک. در روش دستی از ابزاری نوک تیز استفاده می شود. جرم گیری با روش اولتراسونیک بدان معنی است که دندانپزشک با استفاده از یک ابزار خاص با ارتعاش در فرکانس بسیار بالا اقدام به حذف پلاک و تارتار می کند. این ابزار در عین حال جریان آب را نیز به دندان اسپری می کند.

جرم گیری با ابزار دستی یا اولتراسونیک: کدام یک بهتر است؟

زمانی که دندان پزشک آماده تمیز کردن دندان می شود، ابتدا به مقدار پلاک و تارتار تجمع یافته روی دندان بیمار توجه می کند. معمولا اگر آنها مقدار زیادی از پلاک و تارتار روی دندان شکل گرفته باشد، دندان پزشک از ابزار اولتراسونیک استفاده میکند. دلیل این امر عمدتا این است که قدرت این دستگاه در حذف تارتار بسیار سریع تر و بیشتر از ابزار دستی است.  با این حال، همیشه بعد از استفاده از دستگاه اولتراسونیک دندان ها از نظر وجود بقایای پلاک بررسی می شوند.

در صورتی که تکه ای باقی مانده باشد، دندان پزشک نقطه را با استفاده از ابزار دستی تمیز می کند. بنابراین ابزار دستی در حذف مقادیر بسیار کمی از تارتار موثرتر است. مطالعات نشان می دهند که استفاده از ابزار اولتراسونیک در جرم گیری، به جهت استفاده از جریان آب، برای حذف تارتار از زیر خط لثه بسیار موثرتر است.

چرا گاهی دندان پزشکان استفاده از اولتراسونیک را توصیه نمی کنند؟

برخی افراد معاینات روتین شش ماه یک بار خود را به خوبی پیگیری می کنند. از سوی دیگر رعایت بهداشت دهان و دندان، مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دو بار در روز برای آنها از اهمیت بالایی برخوردار است. در نتیجه مقدار پلاک و تارتار روی دندان آنها بسیار ناچیز است. در این موارد انتخاب بین جرم گیری با ابزار دستی یا اولتراسونیک بسیار آسان است. استفاده از ابزار دستی و پولیش دندان پس از آن در این گونه موارد بسیار ساده تر و دقیق تر است. در چنین شرایطی روش مبتنی بر ابزار اولتراسونیک مستلزم راه اندازی دستگاه و استریل کردن آن بعد از استفاده است.

به این مثال دقت کنید: اگر تنها یک لیوان کثیف در ظرفشویی داشته باشید، آیا ترجیح می دهید آن را با دست بشویید یا ماشین ظرفشویی را روشن کنید؟ مطمئنا هیچ کس به خاطر تنها یک لیوان یک دور کامل ماشین ظرفشویی را راه اندازی نمی کند. به دلیل مشابه نیز دندان پزشکان به خاطر مقدار ناچیزی پلاک از دستگاه اولتراسونیک استفاده نمی کنند.

نتیجه گیری:

در مطالعات ثابت شده است که جرم گیری با ابزار دستی یا اولتراسونیک هر دو به نتایج مشابهی ختم می شود. مزیت هر یک بر دیگری تنها به شرایط دهان و دندان بیمار بستگی دارد. برای انتخاب بین این دو روش دندانپزشک مشاوره های لازم را در اختیار شما قرار می دهد. شما هم تجربه خود را در رابطه با استفاده از هر یک با ما در میان بگذارید. آیا تا به حال از روش جرم گیری اولتراسونیک استفاده کرده اید؟ احساس تان بعد از استفاده از این روش چه بود؟

منبع

oralanswers

پانسمان موقت دندان: دلایل استفاده و مراقبت های ضروری

همانطور که از اسم آن می توان حدس زد، پانسمان های موقت دندان هیچگاه برای مدت طولانی مورد استفاده قرار نمی گیرند. به عبارت دقیق تر، در اکثر موارد از این پانسمان ها کم و بیش حدود یک ماه استفاده می شود. احتمال درآمدن، تحلیل رفتن و شکستگی این پانسمان ها وجود دارد. احتمالاً خیلی زود می خواهید جای پانسمان موقت خود را با پرکردگی دائمی عوض کنید. اگر نتوانید به موقع پانسمان موقت دندان را جایگزین کنید، امکان دارد دندان دچار عفونت دندان شده یا با مشکلات دیگری مواجه شوید.

پانسمان موقت دندان: دلایل استفاده از آن

معمولاً افراد به این دلیل پانسمان موقت دندان را انتخاب می کنند که نیاز به پرکردگی های دیگری با طول عمر بالا دارند. بعضی از پرکننده های فشرده و با طول عمر بالا را نمی توان در یک جلسه نصب کرد و بیمار باید چندین جلسه را تحمل کند. برای مثال، تصمیم گرفته اید برای شما از پرکردگی طلا که جذاب و گیرا است استفاده شود. بیایید فرض کنیم که کل فرآیند درمان نیاز به دو جلسه برای تکمیل دارد. بنابراین، دندانپزشک شما تا مراجعه بعدی به راحتی از یک پانسمان موقت برای دندان مورد نظر استفاده خواهد کرد.

علاوه بر این، دندان درد مثال دیگری برای استفاده از پانسمان موقت است. در واقع با استفاده از پانسمان موقت دندان می توان درد را تسکین داد. این اتفاق به این دلیل می افتد که پانسمان موقت کاملاً روی دندان را می پوشاند و در نتیجه پالپ دندان در برابر باکتری ها و عفونت ها محافظت می شود.

در کنار تسکین درد، حساسیت دندان نیز کاهش پیدا خواهد کرد. در مواقعی که دندانپزشک قبل از پرداختن به فرآیندهای درمانی دیگر مانند معالجه ریشه، نیاز می بیند که به دندان زمان لازم برای بهبودی را بدهد، از پانسمان موقت دندان استفاده خواهد کرد.

در حین عمل جراحی، برای پالپ دندانی که روی آن باز و در معرض هوا است از پانسمان موقت دندان استفاده می شود. قطعا نمی خواهید پالپ دندانتان تحریک شود. از سوی دیگر، بسیاری از درمان های اورژانسی دندانپزشکی بدون پانسمان موقت انجام شدنی نیستند. بنابراین همانطور که می بینید، دندانپزشکی نوین نمی تواند استفاده از آن ها را رد کند.

پانسمان موقت دندان: نگهداری و مراقبت

برای اطمینان از عدم افتادن پانسمان موقت دندان تا جلسه بعدی، رعایت چند نکته ضروری است. همچنان به دو بار مسواک زدن در روز ادامه دهید. به علاوه، باید یک بار در روز از نخ دندان استفاده کنید. به جای اینکه در هنگام بیرون آوردن نخ دندان، آن را به بالا بکشید، از کنار بیرون آورید. در غیر اینصورت، پانسمان موقت در جای خود شل خواهد شد. در هنگام غذا خوردن سعی کنید با سمت دیگر دهانتان که پانسمان ندارد غذا را بجوید. علاوه بر این، از جویدن آدامس و مصرف غذاهای سخت و چسبنده خودداری کنید.

پانسمان موقت دندان: مزایا

چنین پانسمان هایی در مواقع دندان درد و برای تسکین درد بسیار مناسب هستند. پانسمان های موقت دندان معمولاً حاوی اوژنول هستند. این ماده مسکّن و ضدعفونی کننده بوده و در داروهای رایج و در دسترسی مانند روغن میخک وجود دارد.

پانسمان موقت دندان: معایب

متأسفانه، همانطور که از اسم آن ها برمی آید، این پانسمان ها موقت بوده و طول عمر زیادی ندارند. بسیار محتمل است که در یک ماه این پانسمان ها از جای خود درآمده یا دچار شکستگی و فرسودگی شوند. اگر برای شما از پانسمان موقت استفاده شده، سریعاً برای جایگزینی آن با ترمیم دائم اقدام کنید.

منبع

villagedentalmedicine

استانداردهای یک مطب دندانپزشکی: کنترل انتقال عفونت

مراجعه به دندانپزشکی همواره با ترس های متعددی همراه بوده است. یکی از این ترس ها انتقال بیماری و عفونت است. تمام کلینیک ها و مطب های خصوصی از اصول خاصی برای کنترل عفونت استفاده می کنند. استفاده از دستگاه های استریل ابزار و تجهیزات دندان پزشکی جز استانداردهای یک مطب دندانپزشکی است. برای اطمینان از رعایت اصول کنترل انتقال عفونت در مطب ها می توانید موارد زیر را بررسی کنید.

استانداردهای یک مطب دندانپزشکی:

دندان پزشک و دستیاران:

اطمینان حاصل کنید که دندانپزشک و دستیار وی از موانع انتقال عفونت زیر استفاده می کنند:

  • دستکش
  • عینک های محافظ
  • ماسک صورت
  • لباس یکبار مصرف و یا کت آزمایشگاهی

ممکن است فکر کنید که این موارد بسیار جزئی هستند. اما دندان پزشکی که از این اصول کوچک غفلت می ورزد حتما در سایر استانداردهای یک مطب دندانپزشکی مانند ضدعفونی صندلی دندان پزشکی و اطراف آن قبل از نشستن شما هم کوتاهی می کند.

وسایل دندانپزشکی:

ابزارهای دندان پزشکی باید بسته بندی شده باشند. اگر قبل از ورود شما آنها را بسته خود بیرون کشیده باشند، به دلیل قرارگیری در معرض محیط دیگر استریل نیستند. باکتریهای هوا و محیط اطراف آنها را آلوده می کنند.

استفاده از موانع پلاستیکی یک بار مصرف:

برای سطوحی که تمیز کردن آنها دشوار است باید از موانع پلاستیکی یکبار مصرف استفاده شود و برای هر بیمار تعویض گردند. این موارد شامل دستگیره لامپ دندانپزشکی، شلنگ ساکشن، هوا و آب، واحد رادیوگرافی و صفحه کلید کامپیوتر و موس می شود.

سوزن و سرنگ ها:

از استانداردهای یک مطب دندانپزشکی دور ریختن همه سوزن و سرنگ ها در یک ظرف مقاوم در برابر سوراخ شدن است. معمولا، رنگ ظرف قرمز یا سفید است و ممکن است به دیوار نصب شده باشد یا کنار میز قرار داشته باشد. اگر این ظرف را نمی بینید از دستیاران و دندان پزشک در مورد محل آن سوال کنید. در صورت فقدان چنین ظرفی احتمال استفاده از سرنگ آلوده زیاد است.

استفاده از اتوکلاو:

استفاده از اتوکلاو جز ضروری ترین استانداردهای یک مطب دندانپزشکی است. این دستگاه برای تمام ابزارهای قابل استفاده مجدد و متفرقه به کار گرفته می شود. می توانید از یکی از دستیاران در مورد وجود آن و آخرین مرتبه استفاده از آن سوال کنید. مطب های دندان پزشکی بر اساس یک روال روتین از آن بهره می گیرند.

تعویض دستکش:

دندان پزشک و دستیاران باید برای معاینه و کار با هر بیمار دستکش های خود را تعویض کنند. بعد از هر تعویض نیز باید دست های خود را بشویند، زیرا امکان انتقال عفونت از دستکش به دست یا در حین تعویض آن وجود دارد.

سیاست های کنترل عفونت:

استفاده از پوستر یا تصویرهایی بر روی دیوار برای نمایش روش های کنترل عفونت از دیگر استانداردهای یک مطب دندانپزشکی است. اگر چیزی برای شما مبهم است می توانید از کارکنان مطب سوال کنید. سلامت شما مهم است و هر کلینیک دندان پزشکی که به این اصول اهمیت بدهد از به اشتراک گذاری اطلاعات با شما خوشحال میشود.

منبع

oralanswers

اشتباهات رایج کشیدن نخ دندان: بهداشت دهان و دندان

درحالیکه کشیدن نخ دندان در مناطقی که دسترسی به آنها سخت است ظاهرا کارساده ای است، برای بهتر انجام دادن این کار چند تکنیک لازمست. در این مطلب تعدادی از اشتباهات رایج کشیدن نخ دندان مطرح شده است. اگر شما هم این شامل این موارد می شوید، بهتر است برای سلامت دندان ها و رعایت بهداشت دهان و دندان تکنیک های خود را اصلاح کنید.

اشتباهات رایج کشیدن نخ دندان:

نکشیدن نخ در دو طرف دندان:

وقتی که نخ دندان را به سمت پایین، و سپس آن را بالا می کشید، تنها نیمی از کار را انجام داده اید. هنگامی که نخ دندان را در بین دو دندان بالا می کشید، مطمئن شوید که کناره هر دو دندان نخ کشیده شوند. فاصله بین دندان ها یکی از مکان های مورد علاقه پلاک هاست. اگر پلاک را فقط از یک طرف یکی از دندان ها بردارید، یک حفره به راحتی می تواند در طرفی از دندان که نخ دندان کشیده نشده ایجاد شود.

استفاده از یک تکه ثابت نخ:

یکی دیگر از اشتباهات رایج کشیدن نخ دندان استفاده از یک بخش ثابت از نخ دندان بین تمام دندان هاست.
هنگامی که از نخ برای از بین بردن باکتری بین دندان ها و زیر خط لثه استفاده می کنید، با به کار بردن بخش ثابتی از نخ برای همه دندان ها، میزان زیادی باکتری را در اطراف پخش می کنید. البته باز هم قسمتی از پلاک را زدوده اید، اما با این کار، فقط پلاکها را سست می کنید بدون اینکه آنها را از دهانتان خارج کرده باشید.

فشار وارد آوردن نخ دندان بین دندان ها:

این مورد نیز یکی از دیگر اشتباهات رایج کشیدن نخ دندان است. برای اینکه نخ دندان از بین سطح تماس دو دندان مجاور که خیلی بهم چسبیده اند عبور کند، سعی کنید با فشار کنترل شده روبه پایین نخ دندان را جلو و عقب کنید. محکم کشیدن نخ دندان نه تنها در کوتاه مدت به لثه ها آسیب  می زند ، بلکه باعث تحلیل لثه های شما نیز می شود و در نهایت اگر این کار را زیاد انجام بدهید، بیماری لثه خواهید گرفت.

فراموش کردن دندان عقبی:

نکشیدن نخ دندان برای آخرین دندان ها را هم می توان از اشتباهات رایج کشیدن نخ دندان به شمار آورد. دندان های آخر در هر دو طرف از بالا و پایین را نیز باید نخ دندان کشید. این کار به حذف باکتری هایی که راه خود را به فضای بین دندان و لثه های شما باز کرده اند کمک می کند.

بی هدف و برنامه بودن:

یکی دیگر از اشتباهات رایج کشیدن نخ دندان انجام این کار بی هدف و بدون برنامه است. هنگامی که نخ دندان می کشید، لازمست بدانید با چه ترتیبی این کار را انجام می دهید. در غیر این صورت،  به سرعت گیج خواهید شد و بعضی دندان ها را فراموش خواهید کرد. ساده ترین راه برای شروع عبارتست از حرکت از سمت راست بالا و رفتن به سمت چپ بالا، سپس پایین آمدن به دندان های پایین تر در پایین و سمت چپ و حرکت به سمت راست پایین.

فراموش کردن پروتز، بریج و روکش:

توجه نکردن به لوازم دندانپزشکی در بسیاری از افراد رایج است. برخی تصور می کنند دندان مصنوعی، روکش شده یا بریج ها به نخ دندان نیازی ندارند. بسیاری از مردم نمی دانند که اگر  لوازم دندان پزشکی در دهانشان ثابت شده است، باید اطراف آنها را نیز نخ دندان بکشند. در غیر این صورت، پلاک های تجمع یافته بین دندان ها باعث بیماری لثه و پوسیدگی دندان مجاور می شود.

توقف کار با خونریزی لثه:

زمانی که در حین نخ دندان کشیدن لثه های شما خونریزی می کنند دست از کار نکشید. با خونریزی لثه برخی تصور می کنند به لثه های خود صدمه زده اند. مادامی که خیلی محکم نخ دندان نکشید آسیبی به لثه های خود وارد نمی کنید. به احتمال زیاد، دلیل خونریزی این است که مدتی نخ دندان نکشیده اید و بافت لثه قرمز و ملتهب شده است. این بیماری تحت عنوان التهاب لثه شناخته می شود و برای این اتفاق می افتد که بدن خون بیشتری را به لثه می رساند تا به بافت لثه در مبارزه با پلاک های تجمع یافته کمک کند. با کشیدن نخ دندان پلاک را از بین می برید. از آنجا که بافت ملتهب و پرخون است، کشیدن نخ دندان باعث می شود کمی خون ریزی پیدا کنید. پس از چند روز، لثه های شما سلامت خود را باز خواهند یافت و می توانید مثل قبل بدون هیچ گونه خونریزی نخ دندان بکشید. پس تا بهبودی به کار خود ادامه دهید.

عدم صرف زمان کافی:

یکی دیگر از اشتباهات رایج کشیدن نخ دندان عدم صرف زمان کافی برای این کار است. اکثر مردم اگر دندان عقل خود را کشیده باشند، ۲۸ دندان دارند. لازمست هر دو طرف هر کدام از دندانها و حتی دندانهای آخر را نیز نخ دندان بکشید. این بدان معناست که ۵۶ طرف نیاز به نخ دندان کشیدن وجود دارد. چند ثانیه را صرف هر طرف بکنید و قبل از رفتن به سطح بعدی، سطح مورد نظر را خوب پاک کنید.

منبع

oralanswers

تولد نوزاد با دندان: لزوم معاینه دندان پزشکی

از صدها سال پیش، تولد نوزاد با دندان به دلیل تصور ارتباط وی با شیاطین با مرگ او همراه بود. خوشبختانه، این اتفاق امروزه دیگر رخ نمی دهد. در واقع، ممکن است والدین حتی از این اتفاق خوشحال هم شوند، زیرا این امر به معنی درد کمتر کودک برای رشد دندان است. از سوی دیگر مادرها از دادن شیر به یک نوزاد دندان دار خیلی خوشحال نمی شوند!
دندانهایی که در دهان نوزاد تازه متولد شده وجود دارند یا دندانهایی که در ۳۰ روز اول زندگی در دهان کودک رشد می کنند را دندان مولودی می خوانند. گاهی اوقات این دندان ها، شیری زاید یا اضافی هستند، اما بسیاری از اوقات همان دندانهای عادی کودک هستند که فقط شش ماه زودتر درآمده اند.

عوامل تولد نوزاد با دندان:

در حالی که علت دقیق تولد نوزاد با دندان نامشخص است، اما اعتقاد بر این است که دندان هایی که به سطح لثه بسیار نزدیک باشند زودتر رشد می کنند. عفونت، حالت های تب، تروما، سوء تغذیه، تحریک هورمونی و قرار گرفتن مادر در معرض سموم محیطی به عنوان عوامل احتمالی دخیل شناخته شده اند.

میزان شیوع تولد نوزاد با دندان:

به نقل از برخی منابع تولد نوزاد با دندان مولودی یک در هر ۶۰۰۰ مورد رخ می دهد. منابع دیگر حدودا تعداد ۱ در ۲۷۰۰ را اعلام می کنند. ۲ درصد کودکان مبتلا به شکاف لب و کام یکجانبه با دندان مولودی به دنیا می آیند و ۱۰ درصد کودکان مبتلا به شکاف لب و کام دو جانبه دندان مولودی دارند. دندان شیری در دختران و کودکان برخی از قبایل بومی های خاص آمریکایی شایع تر است.

گاهی اوقات ممکن است کیست های سفیدی روی لثه نوزاد پدیدار شود که ارتباطی به دندان مولودی ندارند. در هر حال به یاد داشته باشید که ممکن است هر چیز سفید و سختی در دهان نوزاد دندان نباشد.

محل رویش دندان مولودی:

۸۵٪  دندانهای مولودی در قسمت میانی و در ردیف پایین قرار گرفته اند، ۱۱٪  در قسمت میانی و در ردیف بالا، ۳٪ نیش پایین  و مولر هستند، در حالی که ۱٪ هم ممکن است دندان نیش بالا و دندان مولر یا آسیابی بالا باشند.

در مواجهه با  تولد نوزاد با دندان بسیاری از والدین در مورد اقدامات لازم و احتمالی می پرسند. در بسیاری از موارد، پدر و مادر اصلا لزومی ندارد هیچ اقدامی انجام دهند. فقط باید خوشحال باشند که کودکشان کمتر برای دندان درآوردن عذاب خواهد کشید! هر چند، مشکلاتی هم در این رابطه وجود دارند که عبارتند از:

  • دندان مولودی می تواند تغذیه با شیر مادر را با مشکل مواجه سازد. شاید مادر ناچار شود شیر خود را دوشیده و با شیشه به کودک خود بدهد.
  • دندان مولودی می تواند باعث ایجاد زخم بر روی سطح پایین زبان شود. گاهی اوقات دندان شیری تیز است و می تواند باعث ایجاد زخم در سطح پایین زبان شود. در این مورد، دندانپزشک می تواند لبه های تیز دندان را صاف کند یا با مواد پر کردن دندان آن تیزی را از بین ببرد. با رفع این مشکل ، معمولا زخم زبان نیز برطرف خواهد شد.

خطر خفگی:

در حالی که اکثر دندانهای مولودی محکم به استخوان فک ثابت شده اند، گاهی اوقات این دندانها بسیار سست هستند و ممکن است با کوچک ترین ضربه بیوفتند. به نقل از برخی منابع بهتر است دندانهای مولودی کشیده شوند. منابع دیگر می گویند که خطر خفگی نادر است و کشیدن دندان از لحاظ عاطفی برای پدر و مادر دشوار است.

نتیجه گیری:

تولد نوزاد با دندان مشکل خاصی در دندان پزشکی به شمار نمی رود. با این حال، ایجاد مشکل برای شیردهی و احتمال آسیب و زخم در دهان نوزاد از آن اتفاق خوشایندی نمی سازد. در صورتی که نوزاد شما با دندان متولد شده است، بهتر است برای بررسی تیزی آن و احتمال ایجاد زخم در دهان نوزاد، اسستحکام آن در دهان نوزاد و بررسی احتمال نیاز به کشیدن آن به دندان پزشک اطفال مراجعه نمایید.

منبع

oralanswers

رادیوگرافی دندان: تعداد دفعات مجاز برای هر فرد

بیماران زیادی در مورد تعداد دفعات مجاز رادیوگرافی دندان سوال می پرسند. در بین بیماران کسانی دیده می شوند که نزدیک به ۲۰ رادیوگرافی از یک دندان در طول چند سال داشته اند و افراد بالغی که هنوز دچار پوسیدگی دندان نشده اند و دندان پزشک هر سال از دندان های آنها عکس برداری اشعه ایکس می گیرد.

مشکل اصلی گرفتن تعداد زیادی رادیوگرافی اشعه ایکس این است که هر زمان که بدن شما در معرض تشعشع قرار بگیرد خطر آسیب رسیدن به DNA وجود دارد، که می تواند منجر به سرطان شود. میزان تشعشع در اشعه ایکس بسیار کم است، بنابراین محلی برای نگرانی وجود ندارد. اما گرفتن تعداد زیادی رادیوگرافی دندان پزشکی هر سال می تواند به مجموع زیادی از تشعشع در کل عمر شما ختم شود.

رادیوگرافی دندان: هر چند وقت یک بار؟

پاسخ به این سوال واقعا به سلامت دهان و دندان و سن شما بستگی دارد. به عنوان مثال، یک زن ۳۵ ساله که هیچ وقت پوسیدگی نداشته است کمتر از پسر ۸ ساله ای که تا به حال چندین دندان پوسیده داشته و مسواک نمی زند به رادیوگرافی نیاز دارد.

به منظور ارائه بهترین پاسخ به این سوال، آن را به پنج پاسخ متفاوت بر اساس سن و سلامت دهان و دندان تقسیم کرده ایم. امیدوارم بدین ترتیب بتوانید دسته بندی مناسب وضعیت خود را بیابید و در مورد دفعات مراجعه به دندان پزشک تصمیم گیری کنید.

برای تشخیص قرارگیری در دسته بندی ریسک بالای ابتلا به پوسیدگی و ریسک پایین ابتلا به پوسیدگی باید سابقه دندان پزشکی، تعداد پوسیدگی های فعلی، مقدار قند مصرفی و رعایت بهداشت دهان و دندان نظیر مسواک کردن و نخ دندان کشیدن خود را در نظر بگیرید. افرادی که پوسیدگی های بیشتری دارند و بهداشت دهان و دندان آنها ضعیف است، معمولا در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به پوسیدگی و نیاز به گرفتن رادیوگرافی دندان هستند.

یک نوجوان (زیر ۱۸ سال) با ریسک بالای ابتلا به پوسیدگی هر چند وقت یک بار به اشعه X دندان پزشکی نیاز دارد؟

چنین فردی هر ۶ تا ۱۲ ماه به گرفتن رادیوگرافی دندان نیاز دارد. اگر فاصله ای بین دندان های کودک وجود داشته باشد و دندانپزشک بتواند به لحاظ بالینی آنها را معاینه کند، به طور کلی به اشعه X نیازی نیست. همواره باید وزن فواید و خطرات اشعه ایکس در نظر گرفته شود.

یک فرد بالغ (بیش از ۱۸ سال) با ریسک بالای ابتلا به پوسیدگی هر چند وقت یک بار به اشعه X دندان پزشکی نیاز دارد؟

چنین فردی هر ۶ تا ۱۸ ماه به گرفتن رادیوگرافی نیاز دارد.

یک کودک (زیر ۱۲ سال) با ریسک پایین ابتلا به پوسیدگی هر چند وقت یک بار به اشعه X دندان پزشکی نیاز دارد؟

کودکی کمتر از ۱۲ سال بدون سابقه وجود پوسیدگی دندان و دارا بودن بهداشت دهان و دندان خوب هر ۱۲ تا ۲۴ ماه به این کار نیاز دارد. در عین حال، بسیاری از کودکان بین دندان های خود فضای باز دارند. اگر کودک شما چنین حالتی داشته باشد، تشخیص پوسیدگی با معاینه و نگاه کردن به دندان ها میسر می شود و نیازی به رادیوگرافی نیست.

یک نوجوان (۱۲-۱۸ سال) با ریسک پایین ابتلا به پوسیدگی هر چند وقت یک بار به اشعه X دندان پزشکی نیاز دارد؟

نوجوانی که تاکنون دچار پوسیدگی دندان نشده است و بهداشت دهان و دندان خود را رعایت می کند، هر ۱۸ تا ۳۶ ماه به رادیوگرافی دندان نیاز دارد.

یک فرد بالغ (بیش از ۱۸ سال) با ریسک پایین ابتلا به پوسیدگی هر چند وقت یک بار به اشعه X دندان پزشکی نیاز دارد؟

چنین فردی هر ۲۴ تا ۳۶ ماه باید برای معاینه دندان ها و عکس برداری اشعه X به دندان پزشک مراجعه کند.

نتیجه گیری:

همان طور که مشاهده کردید بسته به بهداشت دهان و دندان شما و برای تشخیص پوسیدگی، دندان پزشکان استفاده از رادیوگرافی را هر شش ماه تا هر سه سال توصیه می کنند.

با این حال، به خاطر داشته باشید که دستورالعمل های بالا صرفا دستورالعمل هستند. ممکن است بسته به شرایط شما یا صلاحدید دندان پزشک این دفعات کمتر یا زیادتر شوند. برای مثال اگر بین تمام دندان های شما فاصله وجود داشته باشد و معاینه چشمی آنها میسر باشد، شاید اصلا به رادیوگرافی دندان نیاز نداشته باشید.

منبع

oralanswers

پالپیت برگشت پذیر و غیر قابل برگشت: علت و راه های درمان

دلایل بسیار زیادی برای بروز درد دندان وجود دارد. یکی از شایع ترین این دلایل پالپیت است. پالپیت در اصطلاح به التهاب پالپ دندان گفته می شود. پالپ دندان بخشی از دندان است که دارای عروق خونی و اعصاب است. پالپ هسته دندان است که تغذیه بخش های سخت دندان را برعهده دارد.

التهاب: پاسخ بدن به وجود مشکل

به طور کلی زمانی که بخشی از بدن ما آسیب می بیند، قرمز می شود که به آن التهاب گفته می شود. برای درمان آسیب، بدن گلبول های سفید و قرمز را به آن محل می فرستد. این روش در اکثر نقاط بدن موثر است. با این حال، زمانی که این اتفاق در داخل دندان رخ دهد حاصل خوبی نخواهد داشت.

هنگامی که پالپ دندان تحریک می شود، بدن با ارسال سلول های سفید و قرمز خون به پالپ پاسخ می دهد. هنگامی که التهاب در هر بخش دیگری از بدن ما رخ می دهد، فضایی برای تورم آن وجود دارد. برای مثال، اگر به انگشت آسیبی وارد آید، انگشت تا زمان درمان ورم کرده و قرمز باقی می ماند. هنگامی که پالپ تحریک شود، فضایی برای ورم کردن ندارد زیرا توسط پوسته ای سخت احاطه شده است.

بنابراین فشار روی اعصاب داخل پالپ دندان افزایش می یابد و در نتیجه ما احساس درد می کنیم. به علاوه این التهاب دندان های ما را حساس تر می کند. چیزهایی که به طور معمول موجب درد نمی شدند، اکنون باعث ایجاد درد ناگهانی در دندان می شوند. به عنوان مثال، تنفس در هوای سرد، نوشیدن نوشیدنی های گرم یا جویدن مواد غذایی دردآور می شوند.

به این بیماری پالپیت یا التهاب پالپ دندان گفته می شود. دو نوع پالپیت وجود دارد: پالپیت غیر قابل برگشت و برگشت پذیر.

پالپیت برگشت پذیر:

پالپ برگشت پذیر یک التهاب خفیف در پالپ دندان است و می تواند توسط هر چیزی که پالپ دندان را تحریک می کند ایجاد شود. بعضی از علل شایع پالپیت برگشت پذیر عبارتند از:

  • حفره ای که به عصب نرسیده است.
  • فرسایش دندانی که به عاج رسیده است.
  • حفاری توسط دندانپزشک هنگام انجام پر کردن یا گذاشتن تاج دندان
  • شکستگی لایه مینای و قرارگیری عاج در معرض محیط بیرون
  • تمیز کردن دندان به خصوص در هنگام نیاز به تمیز کردن ریشه و وجود بیماری پریودنتال.

علائم بیماری پالپیت برگشت پذیر می تواند از عدم وجود نشانه تا درد ناگهانی در هنگام بروز تحریک متغیر باشد. اگر در حال خوردن بستنی باشید و ناگهان دچار درد شوید، در عین حال درد با قورت دادن بستنی از بین برود، احتمال دارد که دچار پالپیت برگشت پذیر شده باشید.

خوشبختانه، درمان این بیماری مانند نامش قابل برگشت است. برای مثال، با مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهانشویه می توانید دوباره مواد معدنی حفره تازه شکل گرفته را تامین کنید و درد را التیام بخشید. همه کاری که باید برای درمان پالپیت برگشت پذیر انجام دهید، یافتن علت التهاب و خلاصی از آن است.

پالپیت غیر قابل برگشت:

پالپیت غیر قابل برگشت به التهاب شدید پالپ دندان گفته می شود. پالپیت غیر قابل برگشت زمانی رخ می دهد که در نوع خفیف آن علت التهاب درمان نشده باشد. بنابراین، پالپیت غیر قابل برگشت به علت های ذکر شده در بالا به علاوه موارد زیر رخ می دهد:

  • هنگامی که به علت گستردگی پوسیدگی، دندانپزشک نیاز به حذف مقدار زیادی از عاج دارد و به پالپ نزدیک می شود.
  • هنگامی که جریان خون به پالپ کاهش می شود و یا از بین می رود. این امر در طول استفاده از درمان ارتودنسی و با حرکت سریع دندان ها رخ می دهد. در چنین حالتی رگ های خونی نمی توانند خود را با سرعت حرکت دندان وفق دهند و جریان خون به پالپ قطع می شود. وارد شدن تروما به دندان که موجب قطع عروق خونی شود نیز از دیگر علل این مشکل است.
  • حفره بسیار عمیق که از مینای دندان عبور کند و به پالپ برسد. در این حالت بدن به دلیل ورود باکتری به دندان شروع به مبارزه با آن می کند. این مبازره فشار روی عروق خونی را افزایش می دهد و به مرگ پالپ ختم می شود.

علائم پالپیت غیر قابل برگشت از فقدان علامت تا درد شدید متغیر است. دندان می تواند به کوچکترین تغییرات دمایی مثل تنفس در هوایی با دمای اتاق حساس شود. این درد معمولا پایدار است. برای مثال، شرایطی که در آن در حال خوردن بستنی باشید و بعد از بلعیدن بستنی درد بیش از پنج تا ده ثانیه باقی بماند، می تواند نشانه پالپیت غیر قابل برگشت باشد. درمان این بیماری چاره ای جز عصب کشی و در موارد شدید کشیدن دندان ندارد.

اگر دچار دردهای ناگهانی در دندان خود هستید، هرچه سریع تر با دندان پزشک تماس بگیرید. مقداری درد پس از پر کردن دندان و یا تمیز کردن آن طبیعی است. اما اگر درد پایدار است، برای یافتن علت و پیشگیری از پیشرفت بیماری باید به دندان پزشک مراجعه کنید.

منبع

oralanswers

حساسیت دندان پس از پر کردن: علل مهم

بسیاری از مردم حساسیت دندان پس از پر کردن را تجربه می کنند. همانطور که در مطالب پیشین کلینیک دندان پزشکی پردیس آمد مقداری از این حساسیت به دلیل بلند بودن پایه مواد است. دلایل دیگری نیز برای این حساسیت وجود دارد که به آنها و راه حل های رفع مشکل می پردازیم.

دلایل حساسیت دندان پس از پر کردن:

زمانی که روی صندلی دندان پزشکی می نشینید تا دندان شما پر شود، اولین کاری که دندان پزشک انجام خواهد داد تزریق بیحسی است. بدین ترتیب شما متوجه درد ناشی از عمل دندان پزشک برای ترمیم دندان نخواهید شد. زمانی که ابزار دندان پزشک وارد دندان می شود و پوسیدگی را رفع می کند، بسیار دردناک است و برای ریشه های دندان علامت ورود آسیب است. خوشبختانه شما به دلیل عملکرد بیحسی متوجه درد ناشی از ترمیم دندان خود نمی شوید. اولین و اصلی ترین علت حساسیت دندان پس از پر کردن این است که بدن به شما می گوید که دندان دچار آسیب و ضربه شده است.

پس از بلند بودن پایه مواد پر کننده و اعلام آسیب دندان به عنوان علل شماره یک، دلایل زیر نیز برای حساسیت دندان پس از پر کردن ذکر می شوند:

  • اگر مواد پرکننده فلزی باشند و سطح زیادی را پوشش داده باشند، سرد شدن آن با سرعت بیشتری به عصب دندان می رسد. همچنین، اگر دندانپزشک از مواد خاصی برای بستن لوله های کوچکی استفاده نکند که به عصب می روند، حساسیت بیشتر می شود.
  • اگر دندان پزشک از مواد پرکننده سفید استفاده کرده باشد و این کار را بیش از حد سریع انجام داده باشد، این امر می تواند به ساختار اطراف دندان استرس وارد کند.

درمان حساسیت دندان پس از پر کردن:

در اغلب موارد، لازم نیست کاری انجام شود. پالپ دندان به تدریج خود را از مواد پرکننده عایق می کند که باعث رفع حساسیت دندان می شود. این فرآیند می تواند از یک تا چند هفته طول بکشد.

اگر حساسیت رفع نشد و احساس می کنید هر روز بدتر می شود، باید به دندانپزشک خود مراجعه کنید. دلیل این نوع درد ممکن است پایه بلند یا اشکال در مواد پر کننده باشد.

به طور خلاصه، باید بدانید که حساسیت دندان پس از پر کردن کاملا طبیعی است. اما حساسیتی که هر روز بدتر می شود طبیعی نیست. بدتر شدن حساسیت نشان می دهد که چیزی اشتباه است و برای یافتن راه حل باید به دندانپزشک مراجعه کنید. ادامه درد شاید به معنی نیاز به تخلیه مواد و ترمیم مجدد پوسیدگی است.

منبع

oralanswers

جا به جا شدن غیر طبیعی دندان ها: حرکت دندان در بزرگسالی

آیا می دانید که در حین خواندن این مطلب، به طور متناوب نیروهای زیادی به دندان های شما وارد می آید؟ حتما الان زبانتان پشت دندان های پایین جلو قرار دارد و لبتان به دندان ها چسبیده است. هر دو این نیروها و بسیاری دیگر بر لبخند شما تاثیرگذار هستند. اعمال نیروی غیر طبیعی باعث جا به جا شدن غیر طبیعی دندان ها و تغییر لبخند می شود. به همین دلیل برخی از افراد در سنین بزرگسالی به ارتودنسی نیاز پیدا می کنند. در این مطلب شما را با نیروهای اعمال شده بر دندان و نحوه تاثیر انها در حرکت دندان به محل نامناسب آشنا می کنیم.

نیروهای عامل جا به جا شدن غیر طبیعی دندان ها:

همانطور که در بالا گفته شد، لب های شما دندان ها را به سمت داخل دهان هل می دهند. در آن سو زبان نیز آنها را به سمت بیرون حرکت می دهد. اعمال این دو نیرو در نهایت به تعادلی ختم می شود که به عنوان نیروی خنثی شناخته می شود.

به طور معمول اعمال این نیروها برای ظاهر دندان خوب است. به عنوان مثال، به حفظ ترتیب دندان ها در یک قوس متقارن کمک می کنند. در عین حال زمانی که دندان دائمی پشت دندان شیری رشد می کند، همین نیرو آنها را به سمت جلو و در جایگاه مناسب هل می دهند. بهتر است بدانید که اعمال این نیرو تا پایان عمر ادامه دارد. بنابراین گاهی با افرادی روبه رو می شویم که معتقدند تا میان سالی دندان های ردیف و منظمی داشته اند، اما با افزایش سن دچار در همریختگی دندانی شده اند.

چنانچه نیروهای داخل دهان از حالت طبیعی خود خارج شوند می توانند باعث جا به جا شدن غیر طبیعی دندان ها شوند که عبارتند از:

عادات زبان:

آیا می دانید که به طور متوسط ​​انسان بیشتر از ۲۰۰۰ بار در هر روز آب دهان خود یا چیزهای دیگر را قروت می دهد! اگر همین الان چیزی را قورت بدهید متوجه می شوید که زبان شما به دندان بالا فشار زیادی وارد می کند. در حالت طبیعی این نیرو برای شما مشکلی ایجاد نخواهد کرد. اما برخی افراد عادت دارند زبان خود را همیشه بین دندان های بالا و پایین قرار دهند یا با شدت زیادتری دندان های خود را رو به بیرون فشار دهند.

عادات لب:

نیروهایی که لب اعمال می کند می تواند باعث جا به جا شدن غیر طبیعی دندان ها شود. این مشکل در کسانی که عادت به کشیدن لب خود پشت دندان جلوی بالا دارند یا در حالت اضطراب لب های خود را می جوند، بیشتر بروز می کند.

مکیدن جسم خارجی:

عادت به مکیدن انگشت در برخی از نوزادان حتی در سنین نوجوانی نیز ادامه می یابد. این نیرو باعث درهم ریختگی دندان های دائمی جلو می شود. همچنین در جا به جا شدن غیر طبیعی دندان ها در اثر نواختن برخی آلات موسیقی بادی فاصله ای بین دندان های جلو مشاهده می شود.

دندان قروچه:

فشار وارد کردن خودآگاه یا ناخودآگاه به دندان ها، علاوه بر احتمال ایجاد شکستگی در دندان، جا به جا شدن غیر طبیعی دندان ها را نیز در پی دارد.

فقدان دندان:

جا به جا شدن غیر طبیعی دندان ها در اثر افتادن آنها نیز بسیار رایج است. به طور کلی تمام دندان ها تمایل به حرکت رو به مرکز و جلوی فک دارند. بنابراین زمانی که یک دندان در ردیف های آسیاب کشیده شود یا بیوفتد، دندان های پشت آن به جلو حرکت خواهند کرد. این حرکت در مورد دندان های پیشین نیز رخ می دهد. جا به جا شدن غیر طبیعی دندان ها خود را به صورت جلوزدگی دندان، ایجاد فاصله بین دندان ها، روی هم قرار گرفتن دندان ها و چرخش غیرطبیعی دندان نشان می دهد.

درمان:

تغییر موضع دندان ها در دهان در بزرگسالی موجب نارضایتی فرد از لبخند خود می شود. چنانچه درهم ریختگی دندان ها در مراحل ابتدایی باشد، می توان با استفاده از درمان لثه و استفاده از ارتودنسی چند دندان مشکل را حل کرد. در موارد شدیدتر استفاده از روکش، ارتودنسی کامل، پروتز دندان مصنوعی ثابت یا متحرک برای جلوگیری از حرکت دندان های مجاور به سمت فضای خالی توصیه می شود.

منبع

oralanswers

علائم هشدار دهنده از دست دادن دندان در بزرگسالان: پیشگیری از وقوع

اگر در حال از دست دادن دندان باشید بدون شک قبل از وقوع کامل متوجه این اتفاق خواهید بود: دندان در سوکت لثه شل است. اما علائم دیگری نیز برای این رخداد غم انگیز وجود دارد. درصورت توجه زود هنگام به علائم هشدار دهنده از دست دادن دندان در بزرگسالان و اتخاذ روش های درمانی می توان به نجات دندان امید داشت. در ادامه با چهار مورد از مهم ترین این علائم آشنا می شویم.

در هنگام مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن یا حتی زمانی که این کار را انجام نمی دهید، لثه شما خونریزی دارد:

دیدن خون در دهان و یا روی مسواک پس از مسواک زدن دندان ها و یا خونریزی لثه بدون مسواک زدن می تواند نشانه التهاب لثه پیشرفته یا حتی بیماری های پریودنتال باشد. التهاب لثه از مراحل اولیه بیماری پریودنتال است. درمان این بیماری بسیار آسان تر است. تنها کافی است مراقبت بهتری از دندان های خود به عمل بیاورید! اما درمان بیماری پریودنتال در مراحل پیشرفته دشوار است. بنابراین بهتر است پیش از رسیدن به این مرحله به فکر رفع مشکل باشید.

افتادن دندان شیری در کودکان مورد انتظار است و بخشی از روند رشد آنها است. اما این امر برای بزرگسالان طبیعی نیست.

اگر التهاب لثه درمان نشود می تواند به بیماری پریودنتال منجر شود که به نوبه خود دلیل اصلی افتادن دندان ها در بزرگسالان است. دلیل این است که لثه های شما مسئول نگه داشتن دندان ها در دهان هستند. آنها همچنین به عنوان یک مانع بین اعصاب، ریشه و رگ های خونی دندان و غذاهایی که می خورید و می آشامید عمل می کنند. خونریزی لثه جز علائم هشدار دهنده از دست دادن دندان در بزرگسالان است و نشانه ای از بافت ناسالم لثه است.

به غذاهای سرد و گرم واکنش ناگهانی و مداوم، معمولا درد شدید، دارید:

افزایش حساسیت به حرارت مواد غذایی و نوشیدنی ها می تواند نشانه ای از آبسه دندان باشد. آبسه نوعی عفونت باکتریایی لثه در نزدیکی ریشه دندان یا در دندان است. اگر این بیماری درمان نشود، ممکن است دچار دندان درد شدید و تب شوید و متوجه خواهید شد که غدد لنفاوی شما در زیر فک و یا بر روی گردنتان سفت شده اند. مگر در مواردی که بیماری درمان شود، این عفونت می تواند به کل بدن شما منتقل شود و حتی زندگی شما را به خطر بیاندازد. اگر حتی نخواهیم تا این حد پیش برویم باید گفت که وجود عفونت در لثه باعث بیمار شدن آن و احتمالا افتادن دندان ها می شود.

تحلیل لثه:

آیا تا به حال در هنگام مسواک زدن در نزدیکی خط لثه متوجه درد شدید و ناگهانی شده اید؟ این درد می تواند نشانه ای از تحلیل لثه باشد. بسیاری از افراد معتقدند که تحلیل لثه بخشی طبیعی از پیری است. اما این طور نیست. همانطور که در بالا ذکر شد، این نشانه دهنده عدم سلامت لثه و از دست دادن قریب الوقوع دندان است. در صورتی که متوجه هر گونه تغییر در رنگ و حالت لثه شدید آن را به عنوان علائم هشدار دهنده از دست دادن دندان در بزرگسالان در نظر بگیرید.

علائم هشدار دهنده از دست دادن دندان در بزرگسالان: بوی بد مزمن دهان

بوی بد در دهان که با وجود شستشو و استفاده از دهان شویه همچنان ادامه دارد نشانه ای از سلامت دهان و دندان ضعیف است، و احتمالا نشانه ای از التهاب لثه یا بیماری پریودنتال نیز هست. همان طور که در بالا مشاهده کردید تمام بیماری های لثه در هر مرحله ای می توانند از علائم هشدار دهنده از دست دادن دندان در بزرگسالان باشند. پوسیدگی شدید دندان نیز از دیگر علل بوی بد دهان است که در صورت عدم درمان به افتادن آن ختم می شود.

در صورتی که هر یک علائم بالا را در دهان خود مشاهده کردید، بهتر است هر چه سریع تر به دندان پزشک مراجعه کنید.

منبع

mydentistinplano