دندان هوچینسون: یک بیماری مادرزادی

والدین تازه کار فهرستی از نگرانی در مورد نوزاد جدید خود دارند که به اندازه یک قرن طولانی است. این نگرانی ها شامل تمام عمر می شود و از بیماری های دوره کودکی تا دوره رفتن به دانشگاه را شامل می شود. یکی از نگرانی های عمده والدین، دندان های کودک است. هوچینسون یکی از عوارضی است که ممکن است دندان کودک را تحت تاثیر قرار دهد و شما هرگز در مورد آن نشنیده باشید. دندان هوچینسون به دندان های پیشین فوقانی گفته می شود که دارای شیار مرکزی بوده، به فاصله از هم قرار گرفته اند و میخی شکل هستند.

سیفلیس مادرزادی:

دندان هوچینسون در اثر قرارگیری جنین در معرض سفلیس مادرزادی در رحم مادر ایجاد می شود. سفلیس یک عفونت باکتریایی است که عموما از طریق تماس جنسی منتقل می شود. سفلیس مراحل مختلفی دارد که عبارتند از: اولیه، ثانویه، پنهان، سه گانه و مادرزادی.

سیفلیس مادرزادی زمانی ایجاد می شود که نوزاد از مادر دچار عفونت و از طریق جفت یا در طول روند زایمان به این بیماری مبتلا شود. نوزادان هیچ علامتی از خود نشان نمی دهند اما کودکان ممکن است دچار ناشنوایی، بینی فرورفته، یا اختلالات دندانی شوند. دندان هوچینسون یکی از این اختلالات است.

سه گانه هوچینسون:

سر جاناتان هوچینسون، جراح و متخصص سیفلیس در بیمارستان لندن بود که در بیماری های پوست و چشم به مهارت خاصی رسید. وی سه نوع از سفلیس مادرزادی را شناسایی کرد که به سه گانه هوچینسون مشهور است:

  • دندان هوچینسون
  • کراتیت بینایی، قرمزی و التهاب قرنیه
  • بیماری لیپنینت، یک بیماری داخلی گوش

علائم و گزینه های درمان دندان هوچینسون:

علاوه بر ظاهر میخی شکل، این نوع دندان ها کوچک تر از حالت عادی هستند و فاصله زیادی از هم دارند. اگر تصور می کنید کودک شما مبتلا شده است، برای تشخیص به دندانپزشک مراجعه کنید.

اگر دندانپزشک به این نتیجه رسید که کودک به دندان هوچینسون مبتلا شده است، گام بعدی درمان است. اولین و مهم ترین گام در درمان پزشکی، درمان سفلیس کودک است. بنابراین مراجعه به پزشک اطفال ضروری است. دومین گام پرداختن به اختلال دندان است. گزینه های زیر امکان پذیر است:

هر چند این حرف کلیشه ای است، اما تا وقتی سلامتی نداشته باشید انگار هیچ چیز ندارید. همین امر در مورد کودکان نیز صدق می کند. هر سال یک نوبت به پزشک اطفال و دو نوبت به دندانپزشک اطفال مراجعه کنید.

برای ریختن پایه های یک زندگی سالم و لبخندی زیبا در کودک، بهداشت دهان و دندان را به او آموزش دهید و الگوی خوبی برای او باشید.

منبع:

colgate

درمان دندان نیش بیرون زده: ارتودنسی نیش

درهم ریختگی دندان در اشکال مختلف دیده می شود و یکی از واضح ترین اشکال آن موقعیت ناصحیح دندان نیش است. نیش بیرون زده خیلی سریع توجهات را به خود جلب می کند و باعث کاهش اعتماد به نفس و سایر مسائل فردی می شود. خوشبختانه با استفاده از بریس و دیگر ابزارهای ارتودنسی می توان برای درمان دندان نیش بیرون زده اقدام کرد.

دندان نیش بیرون زده چیست؟

اصطلاح دندان های بیرون زده به دندان هایی اشاره دارد که در موقعیت صحیح در خط لبخند ظاهر نمی شوند. رمانی که این اتفاق برای دندان نیش بیوفتد، باعث می شود که دندان نیش بلاتر و بلندتر از سایر دندان ها قرار گیرند. ممکن است دندان نیش به جای اینکه در ردیف با سایر دندان ها قرار گرفته باشد، بالاتر و در خط لثه رشد کرده باشد. این امر علاوه بر مشکلات زیبایی، باعث بروز مسائل بهداشتی در بیمار نیز می شود.

علت بروز دندان نیش بیرون زده چیست؟

عوامل متعددی باعث بروز دندان نیش بیرون زده می شود. عموما، مهم ترین عامل موقعیت سایر دندان ها در دهان است. اگر برای دندان ها فضای کمی وجود داشته باشد، این کار باعث رشد دندان نیش در موقعیت ناصحیح می شود. ژنتیک و سابقه فامیلی نیز احتمال ابتلا به این مسئله را افزایش می دهد.

درمان دندان نیش بیرون زده: چرا ضرورت دارد؟

درمان دندان نیش بیرون زده به دلیل به وجود آوردن مسائل بهداشتی در دهان اهمیت دارد. جدا از این، ظاهر شما در اثر ابتلا به این مشکل به صورت منفی تحت تاثیر قرار می گیرد. این امر اعتماد به نفس شما را نیز کاهش می دهد. دندان نیش بیرون زده یکی از ناهنجاری ها یا مال اکلوژن های دندان است که باعث اشکال در جویدن و گاز زدن مواد غذایی، درد در حین خوردن مواد غذایی و دندان قروچه می شود.

با ردیف کردن دندان ها و بهبود ظاهر فک، می توانید از این مسائل بهداشتی و زیبایی پیشگیری کنید.

بریس و ابزارهای ارتودنسی:

رایج ترین راه درمان دندان نیش بیرون زده استفاده از بریس و سایر ابزارهای ارتودنسی است. قرارگیری بریس در موقعیت صحیح می تواند باعث اعمال فشار به دندان نیش و راندن آن به موقعیت درست شود. گسترش دهنده کام نیز می تواند برای ایجاد فضای بیشتر در فک استفاده شود تا دندان نیش در جای مناسب قرار گیرد.

به تدریج، فشار اعمال شده به دندان، آن را پایین تر می شود و بهداشت دهان و دندان و ظاهر بیمار بهبود می یابد.

طول درمان دندان نیش بیرون زده:

درمان دندان نیش بیرون زده می تواند از چند ماه تا یک سال طول بکشد. این زمان به شدت ناهنجاری بستگی دارد. سن بیمار نیز یکی از فاکتورهای تاثیر گذار بر درمان است. اصلاح این ناهنجاری ها در کودکان و نوجوانان راحت تر است.

در جلسه مشاوره، متخصصان کلینیک ما می توانند برآوردی از هزینه و طول دوره درمان در اختیار شما بگذارند.

کشیدن دندان نیش بیرون زده: آیا لازم است

گاهی مشکل درهم ریختگی یا شلوغی دندان ها به قدری چالش برانگیز است که ارتودنسی به تنهایی نمی تواند مشکل را درمان کند. بنابراین ممکن است لازم باشد که دندان کشیده شود. این روش با درمان های ارتودنسی همراه می شود تا وضعیت ردیف بودن دندان ها اصلاح شود. اما باز هم تاکید می کنیم که این روش در همه افراد انجام نمی شود و ضروری نیست.

منبع:

hodgesortho

مراقبت های پس از ژنژیوکتومی: اصول مهم

ژنژیوکتومی یکی از روش های درمان بیماری لثه است که با برداشتن بافت عفونی لثه به بهبودی آن کمک می کند. از این روش برای درمان لبخند لثه و افزایش طول تاج دندان نیز استفاده می شود. این روش به لثه ها شکل می دهد و باعث بهبود ظاهر آن می شود. رعایت مراقبت های پس از ژنژیوکتومی در روند بهبودی سهم زیادی دارد.

مراقبت های پس از ژنژیوکتومی:

مسواک زدن/ نخ دندان کشیدن:

ناحیه درمان شده را به آرامس با برس نرم مسواک بزنید. این ناحیه دردناک است و ممکن است در طول تمیز کردن کمی دچار خونریزی شود. با این حال، تمیز کردن آن در دوره بهبودی اهمیت زیادی دارد.

خوردن/ جویدن:

از خوردن مواد غذایی/نوشیدنی های گرم در روز پس از جراحی خودداری کنید. غذاهای نرم مانند ماهی و پاستا در چند روز اول پس از درمان توصیه می شود. تا یک هفته غذا را با سمت مخالف ناحیه درمان شده بجوید. اگر هر دو طرف دهان درمان شده است، غذا را به آهستگی بجوید. از خوردن غذاهای ترد، نمکی و تند تا یک هفته پس از درمان خودداری کنید. این کار باعث التهاب ناحیه درمان شده می شود.

ناراحتی:

زمانی که اثر بی حسی از بین می رود، ممکن است کمی دچار ناراحتی و درد شوید. ناحیه درمان شده تا یک هفته حساس است. تاخیر در احساس ناراحتی معمول است. بدین معنی که ممکن است در هفته اول هیچ ناراحتی خاصی نداشته باشید، و درد در هفته دوم شروع شود.

خونریزی:

خونریزی در ۲ تا ۳ روز اول درمان طبیعی است. دندانپزشک پس از درمان، بسته ای گاز بهداشتی در اختیار شما قرار می دهد تا در زمان خونریزی آن را روی ناحیه درمان شده قرار دهید. یک تکه گاز مرطوب شده را به شکل یک مربع کوچک در بیاورید و آن را روی محل خونریزی قرار دهید و گاز بزنید. گاز را هر ۵ دقیقه عوض کنید تا زمانی که خونریزی متوقف شود.

بعضی از داروها، مانند آسپرین، پلاویکس، کوماتین ممکن است مقدار خونریزی را افزایش دهند.

در صورتی که با وجود گاز زدن پانسمان، خونریزی ادامه یافت، پانسمان را از روی ناحیه درمان شده بردارید و یک تی بگ مرطوب روی آن قرار دهید. تانیک اسید موجود در چای به کنترل خونریزی کمک می کند اما متاسفانه طعم آن خوب نیست.

در صورتی که خونریزی متوقف نمی شود، هر چه سریع تر با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

بخیه:

پس از درمان، ممکن است از بخیه استفاده شده باشد یا مورد استفاده قرار نگرفته باشد.

در صورتی که از بخیه استفاده شده است، جذبی هستند و در ۵-۱۰ روز جدا می شوند. ممکن است در این مدت شل شوند اما سعی نکنید آنها را با دست بکشید. در صورتی که بلند و آزاردهنده هستند، می توانید نخ را با یک قیچی کوچک یا ناخن گیر تمیز کوتاه کنید.

کار کردن:

یکی از مراقبت های پس از ژنژیوکتومی این است که بهتر است در روز درمان، به دلیل احتمال درد و خونریزی سر کار نروید.

اگر باید همان روز سر کار حاضر شوید، به یاد داشته باشید که ناحیه درمان شده ممکن است حساس و دردناک باشد. بنابراین همراه بردن پانسمان برای کنترل خونریزی را فراموش نکنید.

اگر در روز درمان بیهوش شده اید، روز درمان به هیچ وجه نباید سر کار حاضر شوید اما روز بعد مانعی ندارد.

ورزش:

یکی از مراقبت های پس از ژنژیوکتومی این است تا دو روز از ورزش و بلند کردن اشیا سنگین خودداری کنید.

استعمال دخانیات:

بهتر است تا یک هفته پس از جراحی از استعمال دخانیات خودداری کنید. این کار روند بهبودی را به تاخیر می اندازد.

دهانشویه تجویز شده:

اگر برای شما دهانشویه خاصی تجویز شده است، تا یک هفته روزی دو بار دهان خود را با آن شستشو دهید.

آنتی بیوتیک:

در صورتی که برای شما آنتی بیوتیک تجویز شده است، آن را به صورت تجویز شده مصرف کنید تا آنکه داروها تمام شود.

داروی مسکن:

در صورت لزوم و درد می توانید از داروهای مسکن استفاده کنید.

از ایبوپروفن، تایلنول، ادویل و داروهای تجویز شده می توانید استفاده کنید.

پیگیری درمان:

بین یک هفته تا ده روز پس از جراحی برای معاینه و بررسی روند بهبودی باید به دندانپزشک مراجعه کنید. در این جلسه، زمان سایر جلسات معاینه تعیین خواهد شد. اما معمولا دو بار در سال باید برای معاینه لثه ها به دندانپزشک یا پریودنتیست مراجعه کنید.

منبع:

vanwinkleperio

ژنژیوکتومی: جراحی بیماری های لثه

عده زیادی از افراد به خصوص کسانی که بهداشت دهان و دندان خود را رعایت نمی کنند دچار بیماری های لثه هستند. در این شرایط ژنژیوکتومی می تواند اثرات بیماری پریودنتال را بهبود ببخشد. این روش می تواند روند بیماری را معکوس کند.

ژنژیوکتومی چیست؟

این روش شامل حذف کامل بخشی از لثه از دور دندان برای درمان بیماری لثه یا افزودن به طول تاج دندان می شود. این روش می تواند توسط یک دندانپزشک عمومی که دوره جراحی پریودنتال دیده است نیز انجام شود، اما بیشتر توسط یک پریودنتیست انجام می شود. پریودنتیست متخصص بیماری های لثه و جراحی آن است.

نوع دیگری از جراحی پریودنتال به نام ژنژیوپلاستی نامیده می شود. ژنژیوپلاستی با ژنژیوکتومی متفاوت است از این جهت که دومی شامل حذف کامل بخشی از لثه می شود و اولی به حذف مقدار کمی از لثه گفته می شود.

ژنژیوکتومی چگونه انجام می شود؟

جراحی با یک اسکنر جراحی تکمیل می شوند؛ با این حال، در برخی موارد، به جای آن می توان از لیزر بافت نرم با فرکانس پایین نیز استفاده کرد. بافت بیمار اصلاح و برداشته می شود و بافت سالم باقی مانده با بخیه به دور دندان متصل می شود. پس از این مرحله، محل با محلول آب نمک و محلول شستشوی خاص تمیز می شود. برای حفظ راحتی بیمار، از بیحسی موضعی استفاده می شود.

پس از تکمیل ژنژیوکتومی یک پانسمان جراحی در داخل و اطراف دندان ها و لثه ها قرار می گیرد. این پانسمان برای حدود یک هفته در جای خود باقی می ماند. شستشوی دهان با دهانشویه ضد باکتری می تواند به روند بهبودی کمک کند.

مراقبت های پس از ژنژیوکتومی:

پس از انجام این روش درمانی، اکثر بیماران می توانند در کمتر از یک ماه به حالت طبیعی مراقبت و بهداشت دهان و دندان بازگردند. مراجعه برای انجام معاینات روتین دندانپزشکی تضمین کننده موفقیت درمان است. دندانپزشک یا پریودنتیستی که این روش درمانی را برای شما انجام داده است، احتمالا از شما می خواهد که در ابتدا هر سه ماه یک بار و پس از آن دو بار در سال برای معاینه دندان و لثه ها مراجعه کنید. معاینات روتین دندانپزشکی برای تمیز کردن تخصصی دور محل جراحی ضروری است.

منبع:

colgate

تهوع حین رادیوگرافی دندان: روش درمان

اخیرا یکی از بیماران ما اعتراف کرد که سالهاست به دلیل ترس از تهوع حین رادیوگرافی دندان از مراجعه برای درمان و معاینه خودداری کرده است. این امر باعث بدتر شدن شرایط بیماری وی گشته بود و هزینه زیادی را برای او به جا گذاشت. این بیمار تنها نیست. معمولا بیمارانی که در طول درمان دندانپزشکی دچار تهوع می شوند از مراجعه برای درمان خودداری می کنند. مشکل اینجاست که این هراس از مراجعه باعث افزایش احتمال بروز پوسیدگی و سایر مشکلات جدی در آنان می شود.

در صورتی که برخی اقدامات ساده را انجام دهید می توانید تا حد زیادی از تهوع حین رادیوگرافی دندان پیشگیری کنید. اگر دچار این مشکل هستید، دندانپزشک خود را مطلع کنید. چنانچه متخصصان ما بدانند که کدام روش یا موقعیت در طول درمان باعث تهوع شما شده است، می توانیم از روش هایی برای پیشگیری از این رفلکس استفاده کنیم.

رادیوگرافی دندانپزشکی:

یکی از موقعیت های رایج که باعث بروز تهوع در بیمار می شود زمان انجام رادیوگرافی است. این حالت به خصوص در زمان انجام رادیوگرافی از دندان های خلفی شدیدتر می شود.

متخصصان کلینیک ما سعی می کنند این پروسه را در سریع ترین زمان ممکن انجام دهند تا شما کمتر اذیت شوید. اما از روش های زیر نیز می توانید برای پیشگیری از تهوع حین رادیوگرافی دندان استفاده کنید.

نحوه پیشگیری از تهوع حین رادیوگرافی دندان:

ثابت شده است که تکنیک های زیر به شما کمک می کنند که آرام بمانید و از بروز تهوع پیشگیری می کنند.

کنترل تنفس:

یکی از شکایات رایج این است که تنفس از راه دهان در زمان رادیوگرافی باعث تشدید حالت تهوع می شود. یکی از روش های پیشگیری از تهوع کنترل تنفس است.

  • از طریق بینی نفس بکشید.
  • نفس خود را تا زمان تکمیل رادیوگرافی نگه دارید.
  • به آرامی از راه دهان نفس بکشید.

بی حس کردن گلو و زبان:

دندانپزشک می تواند از یک اسپری بی حسی موضعی برای بی حس کردن گلو و زبان استفاده کند. این کار باعث می شود که کمتر رادیوگرافی را حس کنید و در نتیجه تهوع شما هم کمتر می شود.

حواس پرتی:

تکنیک های مختلفی وجود دارد تا حواس خود را از رادیوگرافی دور کنید. بسیاری از بیماران از گوش کردن به موسیقی استفاده می کنند.

تکنیک های جایگزین:

برای بیمارانی که دچار رفلکس شدید به رادیوگرافی داخل دهان هستند، می تواند از رادیوگرافی پانورامیک استفاده کرد.

اگر تهوع شما مانع از مراجعه به دندانپزشک می شود، با متخصصان ما تماس بگیرید. دندانپزشک می تواند گزینه های مختلف را برای شما تشریح کند تا ناراحتی شما در طول درمان کاهش یابد. با عدم مراجعه برای درمان و معاینه، سلامت دندان های خود را به خطر نیندازید.

منبع:

nishanhalimdmd

تهوع ناشی از دندان مصنوعی: عادت کردن به آن

حالت تهوع زمانی که اولین بار از دندان مصنوعی استفاده می کنید طبیعی است. تهوع به شما کمک می کند که از ورود اشیا خطرناک به مسیر هوایی جلوگیری کنید. حالت تهوع ناشی از دندان مصنوعی زمانی رخ می دهد که سقف دهان، انتهای زبان یا گلو لمس شود.

علت تهوع ناشی از دندان مصنوعی:

حالت تهوع شما به دلیل افزایش آگاهی و اندیشه شما رخ داده است. زمانی که برای اولین بار سعی می کنید به دندان مصنوعی عادت کنید، تهوع ناشی از دندان مصنوعی می تواند به دلیل افزایش آگاهی از حضور آن در دهان ایجاد شود.

حالت تهوع پاسخی شرطی و عادتی است. این امر از آنجا واضح است که با وجود لمس نواحی حساس دهان توسط غذا، اما می توانید غذا را بدون مشکل بخورید. زیرا این پاسخی آموختنی است و شما خود را به آن شرطی کرده اید.

در اغلب موارد تهوع ناشی از دندان مصنوعی با عادت کردن به آن تمام می شود. اما می توانید از روش های زیر برای تسریع این پروسه استفاده کنید.

مسیر هوایی دهان را ببندید:

این کار به عادت کردن بخش کام دهان شما به دندان مصنوعی کمک می کند. برای تهوع ناشی از دندان مصنوعی باید از طریق بینی نفس بکشید و زبان خود را به پشت کام خود فشار دهید. این کار را با مقداری باز کردن دهان امتحان کنید و هر روز حداقل یک بار آن را انجام دهید تا به آن عادت کنید.

با مسواک از خود حساسیت زدایی کنید:

مسواک کوچکی را پشت دندان های پیشین خود بمالید تا آنکه قابل تحمل شود. سپس ابتدای کام خود را ماساژ دهید تا زمانی که احساس راحتی کنید. برای این کار عجله نکنید. اگر سریع پیش بروید در نهایت موجب تحریک تهوع خود می شوید. هر بار به عقب تر کام خود بروید و از آن حساسیت زدایی کنید.

مقداری زیادی آب بنوشید:

بیشتر مشکل تهوع ناشی از دندان مصنوعی به دلیل آن است که عادت ندارید چیزی در دهانتان باشد که جز غذاها نیست. مفزتان عادت کرده است که به هر چیزی در دهانتان به عنوان غذا فکر کند و در نتیجه غدد ترشح بزاق فعال می شوند. وجود بزاق اضافی در دهان موجب تهوع شما می شود. برای فرو بردن بزاق اضافی هر بار مقداری آب بنوشید.

آب نبات بخورید:

آب نبات ها سقف دهان شما را لمس می کنند و شما به لمس چیزی در سقف دهان خود عادت خواهید کرد. ضمن اینکه آب نبات مشکل افرادی که با استفاده از دندان مصنوعی دچار خشکی دهان شده اند را نیز حل می کند.

نکته:

به خودتان زمان بدهید. عادت کردن به دندان مصنوعی حدود شش هفته طول می کشد.

برای عادت کردن به دندان مصنوعی می توانید از دندانپزشک دستگاهی آموزشی دریافت کنید. در این مورد با دندانپزشک خود صحبت کنید.

هشدار:

تهوع اولیه ناشی از دندان مصنوعی طبیعی است. بنابراین اصرار نداشته باشید که دندان مصنوعی فوقانی شما بلند است. کوتاه کردن پروتز باعث مشکلات ثانویه بیشتری می شود.

البته ادامه یافتن تهوع بیش از زمان معمول نشانه ای از کلفت بودن، شل بودن یا بلند بودن پروتز است که باید اصلاح شود.

منبع:

healthfully

لق شدن دندان دائمی: علل و روش درمان

وقتی کودک هستید، این اتفاق کاملا عادی است و حتی ممکن است عکس های یادگاری زیادی از آن گرفته باشید. در واقع لق شدن دندان شیری ممکن است با شادی برای بزرگ شدن همراه باشد. اما لق شدن دندان دائمی چطور؟ اصلا این طور نیست.

لق شدن دندان دائمی به چه دلیل اتفاق می افتد؟

دلایل زیادی برای این اتفاق وجود دارد. ممکن است در اثر تروما یا ضربه، بیماری لثه یا حتی دندان قروچه در طول خواب باشد. نگران نباشید. دندانپزشک علت زمینه ای را مشخص خواهد کرد و سعی در رفع آن خواهد داشت.

نحوه درمان:

اگر آنقدر بدشانس بوده اید که دچار لق شدن دندان دائمی شده اید، باید کارهای زیر را انجام دهید:

هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید:

البته این پاسخ واضحی است. اما برخی از افراد به دلیل ترس از نیاز به انجام درمان های هزینه بر از مراجعه به دندانپزشک در این شرایط خودداری می کنند، در حالی که همیشه این طور نیست. درمان مشکل در اولین فرصت برای شما بهتر است. بهتر است بدانید که سلامت دهان و دندان بر کل سیستم بدن تاثیر مثبت دارد. اجازه دهید دندانپزشک در مورد درمان های لازم با شما صحبت کند. اگر دچار اضطراب و ترس از دندانپزشکی هستید، اجازه ندهید این ترس سلامت شما را تحت تاثیر قرار دهد.

دندان را به حال خود رها کنید:

لق شدن دندان دائمی مسئله مهمی است. آن را فشار ندهید یا از جای خود حرکت ندهید. با وسوسه زبان زدن به آن یا لمس با انگشت مقابله کنید. اگر مطمئن هستید که در نهایت باید این دندان را بکشید، سعی در کشیدن آن نداشته باشید. انجام این کار ریسک ابتلا به عفونت و خونریزی شدید را افزایش می دهد و نیازی نیست که بگوییم ممکن است تکه ای از ریشه در حفره دندان باقی بماند. این کار را به دست متخصص بسپارید.

غذاهای نرم بخورید:

از گاز زدن غذاهای سخت مانند سیب، یا پاپ کورن که ممکن است بین دندان ها گیر کنند دوری کنید. همچنین بهتر است تا زمان مراجعه به دندانپزشک از مصرف مواد چسبناک نیز به شدت پرهیز کنید.

آن را تمیز نگه دارید:

از هر تلاشی برای تمیز نگه داشتن دندان فروگذار نباشید، اما به یاد داشته باشید که نمی توانید آن را مانند قبل مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. دهان را با دهانشویه ملایم تمیز کنید تا قطعات باقی مانده غذا از آن خارج شود.

درمان لق شدن دندان دائمی:

گزینه های مختلفی برای درمان لقی دندان وجود دارد. البته نوع درمان به علت لق شدن دندان دائمی بستگی دارد:

·         اسپلینت دندان؛ در این روش دندان لق شده به دندان مجاور متصل می شود.

·         جایگزینی دندان لق شده با ایمپلنت

·         جرم گیری عمیق؛ بیماری لثه یکی از مهم ترین علل لق شدن دندان است. با برداشتن پاکت بین دندان و لثه، دندانپزشک به دندان شانسی برای بهبودی می دهد.

لق شدن دندان دائمی مسئله نگران کننده ای است، اما نباید موجب هراس شما شود. هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید تا برای نجات دندان اقدام شود.

منبع:

thedentalexpress

نهفتگی دندان نیش: علت و درمان

در بعضی موارد، دندان به طور کامل از فک و بافت لثه بیرون نمی زند. نهفتگی دندان نیش بالا رایج ترین اختلال پس از نهفتگی دندان عقل است. دندان نهفته ممکن است باعث از بین رفتن استخوان، تخریب ریشه، یا شکل گیری کیست یا تومور شود. ارتودنتیست و جراح فک با هم کار می کنند تا با استفاده از روش های بریس ارتودنسی و جراحی فک، دندان را در ردیف کامل با دندان های دیگر قرار دهند. روش جراحی می تواند در هوشیاری یا با گزینه های مختلف بیهوشی انجام گیرد.

نهفتگی دندان نیش چیست؟

دندان نهفته دندانی است که به خوبی در دهان رشد کرده است. بیشترین نهفتگی در دندان عقل دیده می شود و پس از آن در دندان نیش دیده می شود. دندان نیش از آنجا مهم است که لبخند شما را شکل می دهد و برای جویدن و گاز زدن مهم است. با این حال به دلایل متعدد نهفتگی دندان نیش ممکن است رخ دهد. نهفتگی دندان نیش در ۲ درصد از جمعیت دیده می شود و در زنان دو برابر مردان رخ می دهند. این عارضه در سمت چپ و راست به صورت مساوی رخ می دهد و اغلب نهفتگی ها در سقف دهان قرار دارند.

علت:

دلایل زیادی برای نهفتگی دندان وجود دارد. در برخی موارد فضای کافی برای رشد دندان وجود ندارد. در برخی موارد دندان نمی تواند مسیر عادی رشد دندان مجاور را در موقعیت صحیح طی کند. برخی تئوری های دیگری بر این باورند که مولفه های ژنتیکی ممکن است عامل مهمی در نهفتگی باشند و ممکن است با سایر اختلالات دندانی مرتبط باشند.

تشخیص:

چگونه متوجه نهفتگی دندان نیش شویم؟ اولین روش آسان است، معاینه و لمس. دندان افراد بالغ باید در سن خاصی رشد کند و اگر این طور نشود حتما مشکل خاصی وجود دارد. علاوه بر این، زاویه و موقعیت دندان های مجاور ممکن است سرنخی از موقعیت دندان گمشده بدهد. معاینه دقیق محل همراه با حس بیمار در لثه می تواند سرنخی از موقعیت دندان بدهد.

رادیوگرافی دندان گام دوم در گردآوری اطلاعات است. رادیوگرافی انواعی از جمله پانورامیک، پریآپیکال و اکلوزال دارد. معمولا برای تشخیص به روش های مختلف از زوایای متعدد نیاز است.

در برخی موارد برای دستیابی به اطلاعات سه بعدی درباره موقعیت دندان نهفته به سی تی اسکن نیاز است.

مشکلات ناشی از نبود یک دندان:

مهم ترین مشکل نبود یک دندان در هنگام لبخند زدن است. اگر چه گاهی دندان شیری فضا را نگه داشته است اما شکل و سایز آن با دندان های دائمی تطابق ندارد. در بدترین حالت، فاصله ای بین دندان ها دیده می شود.

نهفتگی دندان می تواند باعث آسیب به دندان مجاور، تحت عنوان فرآیند جذب، شود. در فرایند جذب، دندان نهفته بخش هایی از دندان سالم را می خورد. در اغلب موارد، این آسیب غیر قابل درمان است و باعث از دست رفتن دندان می شود. اگر جذب رخ ندهد، دندان مجاور ممکن است در اثر فشار از جای طبیعی خود حرکت کند و باعث در هم ریختگی دندان ها شود.

گاهی نیز در اطراف دندان نهفته کیست و تومور به وجود می آید. در حالی که کیست و تومور انواع مختلفی دارد، در بهترین حالت درمان شامل برداشتن بافت و احتمالا کشیدن دندان نهفته می شود.

درمان نهفتگی دندان نیش:

در برخی موارد کشیدن دندان شیری نیش فضای کافی برای رشد دندان دائمی را فراهم می کند. این روش باید در سن ۱۰ تا ۱۳ سالگی انجام شود. با این حال، این روش تضمینی برای رشد صحیح دندان نیست. رشد دندان باید تحت نظر گرفته شود و در صورتی که ظرف یک سال دندان بیرون نزند، درمان های ثانویه باید انجام شود. درمان جراحی برای کمک به بیرون زدن دندان انجام می شود.

انتخاب نوع جراحی به دندان نهفته، شدت نهفتگی و محل دندان در فک بستگی دارد. یکی از این روش ها ژنژیوکتومی است. در این روش بافت لثه روی دندان نهفته برداشته می شود تا دندان به صورت طبیعی رشد کند یا ارتودنتیست بتواند به راحتی اتصالات را متصل کند. برای انتخاب روش درمان ابتدا با دندانپزشک خود مشورت کنید. بر اساس نوع مشکل و درمانی پیشنهادی، دندانپزشک شما را به متخصص مربوطه ارجاع خواهد داد.

منبع:

coronationdentalspecialty

 

دندان نهفته: علت، عوارض و درمان

دندان نهفته دندانی است که در حین بیرون زدن از لثه به داخل دهان، مسیرش سد شده و گیر کرده است. با وجودی که این مشکل ممکن است برای هر دندانی رخ دهد، اما بیشتر در دندان عقل دیده می شود.

رشد دندان عقل بین سنین ۱۷ تا ۲۱ سالگی شروع می شود. دندانپزشکان این دندان را مولار سوم می خوانند. این دندان دچار نهفتگی می شود زیرا اغلب فضای کافی برای رشد آن وجود ندارد. گاهی نیز ممکن است دندان عقل از کناره رشد کند یا در فک کج شود.

دندان نهفته می تواند بدون درد باشد و شما متوجه وجود آن در دهان خود نشوید. با این حال، زمانی که دندان عقل تلاش می کند از لثه بیرون بزند، فلپی از بافت لثه روی آن شکل می گیرد که ممکن است عفونی و متورم شود. این حالت دردناک است. ممکن است درد را در دندان مجاور یا گوش و کناره صورت خود حس کنید.

دندان نهفته می تواند به عفونتی به نام پری کورونیت منجر شود. در صورتی که درمان نشود، این عفونت به گلو و گردن منتشر می شود. عفونت شدید نیازمند بستری در بیمارستان و جراحی است.

دندان نهفته می تواند باعث پوسیدگی نیز شود. دندان عقل به دندان مجاور فشار وارد می کند و باعث حرکت دندان، پوسیدگی یا بیماری لثه می شود. این امر باعث تغییر قرارگیری دندان ها روی هم می شود.

علائم دندان نهفته:

علائم این عارضه عبارتند از:

  • تورم لثه در پشت دهان
  • اشکال در باز کردن فک
  • بوی بد دهان
  • طعم بد در دهان
  • درد در هنگام باز کردن دهان
  • درد هنگام جویدن

درد می تواند چند روز طول بکشد و بعد ناپدید شود. گاهی درد چند ماه بعد عود می کند.

تشخیص:

دندانپزشک محل را معاینه خواهد کرد. در صورت نیاز عکس رادیوگرافی از دندان تهیه می کند.

مدت انتظار بهبودی:

زمانی که دندان نهفته بیرون بزند، علائم رفع می شود.

پیشگیری:

هیچ راهی برای پیشگیری از دندان نهفته وجود ندارد. می توانید با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن از پوسیدگی دندان پیشگیری کنید.

درمان:

گاهی اوقات مشکل خفیف با قرقره آب نمک گرم تا حدی حل می شود.

در صورتی که درد ادامه یافت، یعنی دندان مجاور درگیر شده است که در این صورت باید دندان عقل کشیده شود. کشیدن دندان ۵ تا ۳۰ دقیقه طول می کشد. گاهی اوقات به آنتی بیوتیک نیز نیاز است. برای کشیدن دندان عقل، اغلب به جراح دهان نیاز است.

پیش از جراحی تا ۶ ساعت قبل نباید چیزی مصرف کنید و تمام داروهای خود را با دندانپزشک یا جراح باید هماهنگ کنید. پس از جراحی نیز باید برای برگشت به خانه از شخص دیگری کمک بگیرید.

پس از جراحی معمولا دچار درد و تورم در گونه خواهید شد که برای بهبودی باید دستورالعمل های دندانپزشک را دنبال کنید. عوارض جراحی نادر است اما ممکن است رخ دهد.

گاهی دندان های عقل همه با هم کشیده می شوند تا از به وجود آمدن مشکل در آینده پیشگیری شود. بهتر است دندان عقل پیش از ۲۱ سالگی کشیده شود. تا پیش از این سن عوارض جراحی کمتر است و بافت لثه و استخوان سریع تر بهبود می یابد.

منبع:

colgate

تاول خونی در دهان: علل، علائم و پیشگیری

تاول خونی در دهان می تواند ناراحت کننده و درناک باشد. در اغلب موارد بروز این تاول در دهان به دلیل وارد شدن تروما به دهان ایجاد می شود. تاول خونی در دهان می تواند علل دیگری هم داشته باشد به خصوص اگر درمان نشود یا به صورت مکرر ایجاد شود.

تاول خونی دهان نقطه برآمده و دردناکی در دهان است که پر از خون و دیگر مایعات است. در اغلب موارد این عارضه در اثر پارگی عروق خونی زیر پوست ایجاد می شود.

علل تاول خونی در دهان:

در اغلب موارد این برآمدگی بدون علت خاصی در دهان ظاهر می شود. دیده شدن تاول خونی در دهان به دلایل زیر می تواند بی ضرر باشد:

·         گزش تصادفی لب یا لپ

·         فشار

·         واکنش آلرژیک

·         آنژین گلوکز هموراژیکا

·         پروتزهای دندانی نامناسب در دهان

·         وجود بریس ارتودنسی

در برخی موارد دیده شدن این تاول به دلایل جدی تری وابسته است که عبارتند از:

·         نارسایی کلیه

·         هرپس دهان

·         سرطان دهان

·         سوء مصرف الکل

·         تعداد پلاکت های کم

·         دیابت

·         کمبود ویتامین

علائم:

بسیاری از تاول ها هیچ علامتی ندارند و به خودی خود خوب می شوند. برخی از افراد دچار درد خفیف و سوزش در اطراف محل تاول می شوند.

با از بین رفتن تاول، علائم آن نیز کاهش می یابد. اما از بین رفتن علائم به علت زمینه ای بستگی دارد.

زمان مراجعه به پزشک یا دندانپزشک:

در اغلب موارد نیازی به مداخله پزشکی نیست. با این حال بهتر است در موارد زیر با پزشک یا دندانپزشک خود مشورت کنید:

·         تاول های مکرر در دهان

·         تاولی که خوب نمی شود

·         تاول های بسیار بزرگ

·         تاولی که مانع از خوردن و آشامیدن می شود

·         تاولی که روی لب دیده می شود

·         تاولی که در اثر وجود پروتز دندان مصنوعی نامناسب یا بریس ارتودنسی به وجود آمده است. اگر احساس می کنید بریس یا دندان مصنوعی شما را اذیت می کند، حتما به دندانپزشک مراجعه کنید تا مشکل را با اصلاح وسایل دندانپزشکی برطرف کند.

نکاتی برای بهبودی و پیشگیری:

وجود تاول در دهان می تواند بسیار آزاردهنده باشد. برای کمک به بهبودی و پیشگیری از به وجود آمدن آن در آینده از روش های زیر می توانید کمک بگیرید:

  • اجتناب از غذاهای تند
  • برداشتن پروتز دندان مصنوعی تا زمان بهبودی دهان
  • مراجعه به دندانپزشک در صورت استفاده از پروتز یا بریس جدید
  • پرهیز از ترکاندن تاول
  • مصرف غذاها و سوپ های نرم تا زمان بهبودی
  • مراجعه به پزشک در صورت تکرار یا بزرگ بودن تاول

منبع:

medicalnewstoday