روکش زیرکونیا: مزایا و معایب

دندانپزشکان قرن هاست که از مواد مختلفی، از طلا تا رزین، برای ساخت روکش دندانپزشکی استفاده می کنند. امروز با هم روکش زیرکونیا را بررسی می کنیم. این ماده جدید استحکام فلز را با ظاهر طبیعی پرسلین ترکیب کرده و هر روز محبوبیت بیشتری می یابد.

سابقه روکش زیرکونیا:

سابقه استفاده از روکش، به ۲۰۰ سال پس از میلاد مسیح باز می گردد تا شکل و عملکرد دندان شکسته یا پوسیده به دندان طبیعی نزدیک تر شود. روکش ها از دندان محافظت می کنند و استحکام آن را افزایش می دهند.

در گذشته از آلیاژ طلا برای ساخت روکش های مقاوم استفاده می شد. در جایی که ظاهر اهمیت بیشتری می یابد، دندانپزشکان از روکش پرسلین استفاده می کنند تا رنگ آن به رنگ دندان طبیعی شباهت بیشتری داشته باشد. اما این ماده شکننده تر از طلاست و گاهی می شکند. زیرکونیا ماده ای سرامیک شکل است که استحکام فلز را با ظاهر زیبای پرسلین ترکیب کرده است. با وجود آنکه روکش پرسلین دهه هاست مورد استفاده قرار می گیرد، همچنان تحقیق بر روی مواد جدیدتر مانند زیرکونیا ادامه دارد و این ماده هر روز بهبود می یابد.

مزایای روکش زیرکونیا:

روکش زیرکونیا دارای مزایای منحصر به فرد زیر است:

  • رنگ آن با دندان بیمار تطابق دارد.
  • این روکش استحکام بالایی دارد و نسبت به سایر روکش ها سریع تر آماده می شود.
  • می توان روی آن را با پرسلین پوشش داد که ظاهر آن را بهبود می بخشد.
  • امکان ساخت آن در مطب دندانپزشک وجود دارد بنابراین نیازی به صبر برای آماده شدن روکش در آزمایشگاه نیست.

معایب روکش زیرکونیا:

با این حال، این روکش دارای معایبی نیز هست.

هر چند رنگ این ماده شباهت بیشتری نسبت به روکش طلا به رنگ دندان طبیعی دارد، اما کدر است. این امر تطابق رنگ آن را با دندان طبیعی به خصوص در دندان های پیش دشوار می سازد.

هزینه روکش زیرکونیا:

هزینه کاشت روکش به مواد مورد استفاده از آن بستگی دارد. عواملی مانند سختی جای گذاری روکش، پوشش بیمه، و تعداد دندان های روکش شده در هزینه نهایی تاثیر گذار هستند. به طور کلی هزینه این روکش تفاوت چندانی با روکش پرسلین ندارد.

در صورتی که به معاینه و درمان دندان های خود نیاز دارید، برای آگاهی از بهترین گزینه های درمان با متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل فرمایید. ما تلاش می کنیم بهترین گزینه درمانی را بر اساس شرایط دندان و بودجه مالی به شما پیشنهاد دهیم.

منبع:

colgate

اهمیت پروبیوتیک ها در بهداشت دهان و دندان:

تحقیقات نشان می دهند که پروبیوتیک ها یا میکروارگانیسم های زنده می توانند به جز دستگاه گوارش بر دیگر بخش های بدن نیز تاثیر مثبت داشته باشند. تحقیقات زیادی به اهمیت پروبیوتیک ها در بهداشت دهان و دندان پرداخته اند و به این نتیجه رسیده اند که این محصولات در مبارزه با بیماری های لثه، پلاک و بوی بد دهان مفید هستند.

نتایج تحقیقاتی:

این حوزه از تحقیقات نشان می دهد که پروبیوتیک ها برای بهبود و پیشگیری از مسائل سلامت دهان و دندان اهمیت دارند. پروبیوتیک ها می توانند خونریزی لثه را در بیماران مبتلا به جینجیویت خفیف تا شدید کاهش دهد. اثر تخفیف دهنده پوسیدگی دندان در این محصولات در تحقیقات زیادی ثابت شده است. سایر تحقیقات نشان می دهند که این دسته محصولات می توانند مانع از رشد باکتری های تولید کننده ترکیبات سولفور شوند. این ماده باعث بوی بد دهان می شود. بر اساس تحقیقات پیشگیری از سرطان، پروبیوتیک ها حتی می توانند مانع از ابتلا به سرطان دهان شوند.

اهمیت پروبیوتیک ها در بهداشت دهان و دندان:

پروبیوتیک ها با هدف قرار دادن عامل بسیاری از مشکلات بهداشت دهان و دندان عمل می کند: پروبیوتیک ها میکروب های عامل عفونت، پاتوژن ها، را هدف قرار می دهد. باکتری های مفید سیستم ایمنی شما را تقویت می کنند و از اتصال پاتوژن ها به بافت بدن پیشگیری می کنند. پروبیوتیک ها با تولید محصولاتی که مانع از تکثیر پاتوژن ها می شوند، پاتوژن ها را از بین می برند. پروبیوتیک ها خواصی دارند که التهاب را کاهش می دهند. در عین حال، این محصولات می توانند رشد استخوان فک و بازسازی آن را تحریک کنند. این ویژگی برای ترمیم استخوانی که در اثر فرم پیشرفته بیماری لثه از بین رفته است، اهمیت زیادی دارد .

منابع لبنی:

طبیعت منابع زیادی برای افزایش باکتری های مفیدر در بدن شما دارد. این محصولات حاوی میکروب های مفید هستند و موجب تکثیر میکروب های مفید در روده شما می شوند.

منابع لبنی حاوی پروبیوتیک عبارتند از ماست، کفیر، پنیر کاتیج.

اهمیت پروبیوتیک ها در بهداشت دهان و دندان یکی از اکتشافات هیجان انگیز است که نشان دهنده ارتباط نوع تغذیه ما با پیشگیری از بیماری است. در صورتی که دوست دارید سلامت دهان و دندان خود را در سال های آینده تقویت کنید، از یک رژیم غذایی سالم حاوی پروبیوتیک تبعیت کنید. امروزه این محصولات در تعداد زیاد و در برندهای متنوع در بازار در دسترس همگان قرار دارند.

منبع:

colgate

استفاده از هدگیر به همراه بریس:

برخی اوقات داشتن دندان های ردیف و لبخندی زیبا به کمک تخصصی نیاز دارد. در اغلب بیماران، این لبخند با استفاده از بریس به دست می آید. بریس در شکل های مختلفی، از بریس های فلزی تا سرامیکی شفاف، عرضه می شود. اما برخی ناهنجاری های دهان و دندان به ابزاری فراتر از بریس نیاز دارند. در این موارد استفاده از هدگیر به همراه بریس می تواند فشار بیشتری به دندان و فک وارد کند تا دندان ها به جهت مناسب حرکت کنند.

هدگیر چیست؟

هدگیر ابزاری است که بیرون از دهان قرار می گیرد تا دندان ها را حرکت دهد و رشد فک را هدایت کند. هدگیر سه بخش دارد: اتصالاتی که به دندان های مولر یا خلفی متصل می شو«د، سیم های U شکل که به هدگیر را به این اتصالات وصل می کنند و هدپیس که روی سر و پشت گردن قرار می گیرد تا هدگیر را در جای خود نگه دارند.

هدف از استفاده از هدگیر به همراه بریس:

هدگیر می تواند آندربایت و اوربایت را در کودکان درمان کند. این ابزار مقدار فشار مشخصی را در زاویه درست وارد می کند تا فک را در جهت درست حرکت دهد. از هدگیر برای حرکت دادن دندان های مولر بالا به قسمت های داخلی تر دهان استفاده می شود تا اوربایت درمان شود. معمولا از این ابزار در کودکان استفاده می شود، زیرا فک آنها هنوز در حال رشد است. به ندرت از این ابزار در بزرگسالان استفاده می شود.

طول دوره استفاده از هدگیر به همراه بریس:

طول مدت درمان با هدگیر به ماهیت مشکل ارتودنسی بستگی دارد. معمولا لازم است که کودک این ابزار را ۱۲ تا ۱۴ ساعت در روز به مدت ۹ تا ۱۸ ماه استفاده کند. در صورتی که بیمار ابزار را به اندازه ساعت های توصیه شده در روز استفاده نکند، دوره درمان افزایش می یابد. لازم نیست این ۱۴ ساعت در روز پشت سر هم باشد. همین که مجموع ساعات استفاده از هدگیر در روز به این مقدار برسد، کفایت می کند.

نکات:

اوایل دوره استفاده از هدگیر به همراه بریس امکان دارد که احساس کنید دندان هایتان لق شده اند. اما این امر طبیعی است. در صورتی که درد و ناراحتی شما ادامه دارد، با ارتودنتیست خود مشورت کنید. همواره پیش از شرکت در ورزش، هدگیر را از روی صورت خود بردارید، زیرا امکان بروز آسیب به دندان و صورت وجود دارد. از این ابزار به میزان توصیه شده استفاده کنید و آن را طبق توصیه پزشک تمیز کنید.

منبع:

livestrong

ریسک فاکتورهای دندان گچی:

اگر والدین مسئولی باشید، حتما به رژیم غذایی و رعایت بهداشت دهان و دندان فرزند خود دقت می کنید. اما حتی اگر تمامی اصول را رعایت کنید، باز هم ممکن است رشد دندان های کودک درست پیش نرود. عواملی در طول رشد دندان ممکن است بر نحوه شکل گیری دندان ها تاثیر بگذارد و منجر به بروز عارضه دندان گچی شود. اطلاع از ریسک فاکتورهای دندان گچی می توانند به اتخاذ اقدام درمانی در زمان مقتضی کمک کند.

ریسک فاکتورهای دندان گچی:

تولد زودرس، ابتلا به عفونت و تب بالا در دوره نوپایی که به آنتی بیوتیک نیاز داشته است، از ریسک فاکتورهای دندان گچی هستند.

این نوع دندان ها ضعیف تر هستند و بیشتر در معرض آسیب و پوسیدگی دندان قرار دارند. دندان این کودکان نسبت به مواد غذایی سرد و گرم حساس است. از سوی دیگر این نوع دندان بیشتر در معرض خطر تغییر رنگ قرار دارد.

کودکانی که سه ماه زودتر از موعد مقرر به دنیا آمده اند یا نوزادانی که با وزن پایین در هنگام تولد به دنیا آمده اند، بیشتر از دیگران در معرض خطر ابتلا به این عارضه قرار دارند. در این دوره، در حالی که نوزاد هنوز در رحم مادر است، مینای دندان در حال شکل گیری است و تولد زودهنگام می تواند شکل گیری مینای دندان را با اختلال مواجه کند.

مشکل دیگری که این دندان گچی ایجاد می کند، افزایش احتمال پوسیدگی دندان در اثر استفاده از شیشه شیر است. با وجودی که دندان های شیری باید در نهایت بیافتند، اما بهتر است یادآوری کنیم که دندان های مولر باید تا ۱۲ سالگی در دهان کودک بمانند. افتادن زودهنگام دندان شیری باعث ایجاد اختلال در رشد دندان دائمی می شود.

در صورتی که کودک شما در این دسته قرار گرفته است، لازم است که ریسک فاکتورهای او را در زمان معاینه به دندانپزشک اطلاع دهید.

در صورتی که کودک به این عارضه دچار شده باشد، روش های متعددی برای کمک به او وجود دارد. فلوراید درمانی می تواند مینای دندان را تقویت کند. بنابراین دندان در برابر تغییرات دمایی بسیار حساس خواهد شد.

چنانچه دندان ها دچار تغییر رنگ شده اند، روش های متعددی برای اصلاح آن وجود دارد. مهم ترین کار در همه این موارد حفاظت از دندان در برابر پوسیدگی کامل است.

این عارضه می تواند موجب نگرانی والدین شود، اما با رعایت بهداشت دهان و دندان می توان آن را کنترل کرد. لازم است که بهداشت دهان و دندان کودک در حالت ایده آل انجام شود و مصرف شکر توسط او کاهش یابد. بسیاری از موارد پوسیدگی دندان در کودکان قابل پیشگیری است، اما اگر ریسک ابتلا به پوسیدگی در کودک بالا باشد، باید اقدامات پیشگیرانه تخصصی برای او انجام گیرد. این امر ضرورت مراجعه منظم به دندانپزشک را تشدید می کند.

منبع:

leedscitydentalcare

بریس سرامیکی در مقایسه با بریس فلزی

دندان های درهم ریخته و نامرتب می توانند باعث معذب شدن شما در هنگام لبخند زدن شوند. به علاوه این امر، با کارکرد دندان ها تداخل دارد. درمان های ارتودنسی مانند بریس می توانند زیبایی لبخند را به شما هدیه دهند. یکی از انواع ابزارهای درمانی بریس سرامیکی است.

بریس سرامیکی در مقایسه با بریس های سنتی:

احتمالا با بریس های سنتی آشنایی دارید. این براکت ها از فلز ساخته شده اند و به دندان چسبانده می شوند. یک سیم فلزی نیز آنها را به هم متصل می کند. از آنجا که بریس ها با فلز ساخته شده اند، کاملا دیده می شوند.

طراحی بریس سرامیکی مشابه بریس های سنتی است اما مواد به کار رفته در ساخت آن متفاوت است. به جای فلز، در ساخت آنها از سرامیک شفاف استفاده می شود. سیم ها نیز می توانند شفاف باشند تا همه چیز کمتر قابل توجه باشد.

تاثیر گذاری:

تاثیرگذاری بریس سرامیکی به مشکلی که باید درمان شود بستگی دارد. برای مثال، بریس های سنتی برای درمان درهم ریختگی شدید موثرتر است. در صورتی که در هم ریختگی دندان های شما زیاد باشد، شاید دندانپزشک استفاده از بریس فلزی را پیشنهاد دهد.

بریس سرامیکی مناسب افرادی است که مشکل آنها شدید نیست. در صورتی که استفاده از این روش برای شما مناسب باشد، ارتودنتیست شما را از آن آگاه خواهد کرد. در عین حال، در صورتی که استفاده از این روش باعث افزایش طول مدت درمان شود، دندانپزشک به شما اطلاع خواهد داد.

مراقبت از بریس:

در این روش تغییر رنگ بریس ها محتمل تر است. مصرف غذاهایی با رنگدانه بالا، مانند سس گوجه، کاری، توت ها، و چای و قهوه می تواند باعث لکه دار شدن دندان ها شود. سیگار کشیدن نیز باعث تغییر رنگ بریس سرامیکی می شود. برای حفظ ظاهر لبخند خود در طول دوره درمان از این موارد دوری کنید.

هزینه بریس سرامیکی:

هزینه بریس های سرامیکی کمی بیشتر از انواع فلزی آن است. البته هزینه نهایی درمان به عوامل زیادی بستگی دارد که مهمترین آنها شدت درهم ریختگی دندان، طول درمان، محل زندگی شما و نوع بریس است. برای تخمین زدن هزینه نهایی بریس باید با دندانپزشک خود مشورت کنید. در نهایت، می توانید تصمیم بگیرید که این هزینه اضافی برای شفاف بودن بریس، آیا ارزش دارد یا نه.

در صورتی که به اصلاح لبخند و ترتیب دندان های خود نیاز دارید، برای مشاوره و درمان با ما تماس بگیرید. ما بهترین شیوه درمانی را به شما پیشنهاد خواهیم داد.

منبع:

colgate

دهانشویه برای کودکان: نکات مهم

تنها بزرگسالان نیستند که در معرض خطر ابتلا به بیماری لثه و پوسیدگی دندان قرار دارند. حتی در کشورهای پیشرفته نیز بیش از دو سوم کودکان بین ۶ تا ۱۱ سال دچار بیماری لثه و پوسیدگی حداقل یک دندان هستند. رعایت بهداشت دهان و دندان از جمله استفاده از یک دهانشویه ملایم می تواند به حفظ سلامت دهان و دندان کمک کند. اما لازم است که استفاده از دهانشویه برای کودکان با حفظ نکات ایمنی انجام شود.

زیاد زود شروع نکنید:

استفاده از دهانشویه برای کودکان زیر ۶ سال ممنوع است. این ممنوعیت به خصوص در مورد دهانشویه های حاوی فلوراید مهم تر است. کودکان کم سن و سال ممکن است دهانشویه را ببلعند که برای دستگاه گوارش آنها و سلامت دندان ها مضر است. مقدار کمی از فلوراید برای حفظ استحکام دندان ها و پیشگیری از پوسیدگی دندان مفید است اما مقدار زیادی از آن می تواند به تغییر رنگ مینای دندان تحت عنوان فلوئوروزیس منجر شود.

انتخاب دهانشویه فاقد الکل:

برخی از انواع دهانشویه بزرگسالان حاوی الکل است که برای کشتن باکتری ها افزوده می شود. این ماده برای بزرگسالان خطری ندارد اما در مورد کودکان این طور نیست. کودکان نباید از دهانشویه حاوی الکل استفاده کنند زیرا همانند فلوراید، بلع آن نیز برای بدن کودکان مضر است. در هنگام انتخاب دهانشویه برای کودکان دقت کنید که حاوی الکل نباشد.

بر کودکان نظارت کنید:

بر استفاده از دهانشویه توسط کودکان بین ۶ تا ۱۲ سال باید نظارت شود. این امر از دو جهت اهمیت دارد: اول آنکه از عدم بلع آن توسط کودک اطمینان حاصل می شود. مطمئن می شوید که استفاده از دهانشویه جایگزین مسواک زدن و نخ دندان کشیدن نشده است.

ممنوعیت استفاده بیش از حد از دهانشویه برای کودکان:

از آنجا که دهانشویه رنگ و بوی دلپذیری دارد، باید دور از دسترس کودکان کم سن و سال باشد زیرا ممکن است با نوشیدنی های خوشمزه اشتباه گرفته شود. بنابراین دهانشویه را در کابینت های مرتفع یا در کمدهای دارای قفل نگهداری کنید. مسمومیت با دهانشویه بسیار خطرناک است و در برخی موارد به بستری می انجامد. بسته به مقدار مایع بلعیده شده، عدم درمان به موقع می تواند موجب مرگ بیمار شود.

رعایت بهداشت دهان و دندان در کودکان به اندازه بزرگسالان اهمیت دارد. آموزش و پیگیری این اصول باعث تثبیت آن در بزرگسالی می شود. این کار طول عمر بالای سلامت لثه و دندان را تضمین می کند. شروع آموزش از سال اول عمر کودک می تواند سلامت دهان و دندان وی را تا پایان عمر تضمین کند.

منبع:

colgate

درمان دندان گچی یا هیپوپلازی مینای دندان

زمانی که مینای دندان به خوبی شکل نگیرد، ظاهری گچی و ضعیف پیدا می کند، به دمای سرد و گرم حساس می شود و مستعد پوسیدگی دندان می گردد. اصطلاح پزشکی برای این عارضه هیپوپلازی مینای دندان یا هیپو مینرالیزاسیون است، زیرا مینا که دندان را می پوشاند و از آن محافظت می کند فاقد مواد معدنی کافی برای داشتن استحکام مورد نظر است. درمان دندان گچی به شدت عارضه و شرایط دندان بستگی دارد.

هیپوپلازی مینای دندان می تواند هم دندان شیری و هم دائمی را تحت تاثیر قرار دهد. در صورتی که کودک دچار این عارضه است، لازم است که به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کند تا ریسک پوسیدگی دندان و بیماری های دهان و دندان در او کاهش یابد. کلینیک دندانپزشکی ما روش هایی را برای درمان دندان گچی و بهبود سلامت دهان و دندان کودکان پیشنهاد می دهد.

علل هیپوپلازی مینای دندان:

هیپوپلازی که دندان های شیری را تحت تاثیر قرار داده است ممکن است از وزن پایین هنگام تولد یا تولد زودتر از سه ماه از موعد مقرر ناشی شده باشد. زایمان زودرس می تواند شکل گیری مینای دندان نوزاد در رحم مادر را با اختلال رو به رو کند.

ایجاد نقص در مینای دندان دائمی در طول سه سال اول زندگی کودک رخ می دهد. بهداشت دهان و دندان ضعیف، تب بالای متوالی، اختلالات متابولیک و سوتغذیه می تواند مانع از شکل گیری کامل و بی نقص مینای دندان کودک شود. استفاده از آنتی بیوتیک آموکسی سیلین نیز از عوامل دخیل در این عارضه است.

درمان دندان گچی:

از آنجا که دندانی که دارای نقص در مینا باشد، مستعد ابتلا به پوسیدگی است، حفاظت از دندان در برابر باکتری های عامل پوسیدگی دندان ضروری است.

فلوراید تراپی یکی از روش های درمان دندان گچی است. بدین ترتیب می توان مینای دندان را تا حد زیادی با مواد معدنی لازم تقویت کرد. استفاده از روکش برای پوشش دهی به سطح دندان و حفاظت از آن از دیگر روش های درمان دندان گچی آسیب دیده است.

در مواردی که دندان دچار تغییر رنگ شده است، استفاده از روش های بلیچینگ دندان توصیه می شود.

رعایت بهداشت دهان و دندان در خانه و مراجعه منظم به دندانپزشک برای معاینه برای حفاظت از دندان گچی ضروری است. دندانپزشک می تواند به شما و فرزندتان در حفاظت از لبخند زیبایش کمک کند.

در صورتی که به معاینه نیاز دارید، با کلینیک دندانپزشکی پردیس تماس حاصل فرمایید.

منبع:

ckdentistry

مراقبت از لثه نوزاد: روش های موثر رعایت بهداشت

اولین سال تولد نوزاد پر از دستاوردهای بزرگ است، از مصرف اولین غذای جامد تا اولین گام ها. اما در این مسیر مراقبت از لثه نوزاد پیش از رشد دندان های شیری نیز اهمیت دارد.

در مقایسه با شیردهی در شب و دیگر سختی های بزرگ کردن نوزاد در سال اول، مراقبت از لثه نوزاد کار آسان تری است. بهداشت دهان و دندان پیش از رشد دندان های شیری شروع می شود زیرا لثه های سالم نقش زیادی در رشد به موقع دندان ها دارند.

مراقبت از لثه نوزاد:

لثه ها را تمیز نگه دارید:

در این سن از مسواک زدن راحت هستید، اما خط لثه باید تمیز نگه داشته شود. مراقبت از لثه نوزاد به از بین بردن باکتری های دهان و تسکین درد رشد دندان های شیری کمک می کند. لثه های نوزاد را با استفاده از یک گاز تمیز کنید.

استفاده از بطری شیر را کنترل کنید:

اگر عادت های نوزاد خود را از روز اول شکل دهید، بعد از رشد دندان ها مشکلی نخواهید داشت. هرگز اجازه ندهید نوزاد به خوابیدن با شیشه شیر در دهان عادت کند. این کار باعث پوسیدگی دندان می شود. شب ها او را کاملا سیر کنید و با روش هایی غیر از بطری شیر او را بخوابانید. اگر در طول شب برای شیر خوردن بیدار شد، پس از شیر خوردن، مقداری آب به او بدهید تا دهانش تمیز شود.

مسواک بزنید:

از زمان رشد اولین دندان، باید نوزاد را به مسواک زدن عادت دهید و این عادت را از سال اول عمر در او تثبیت کنید. دندان های او را با مسواک انگشتی نرم تمیز کنید. استفاده از خمیردندان را به زمانی موکول کنید که او تف کردن را یاد گرفته باشد.

غذاهای شیرین به او ندهید:

غذاهایی که محتوای قند بالایی دارند، باعث ایجاد محیطی مناسب در دهان برای رشد باکتری ها می شوند. این امر به بیماری لثه و پوسیدگی دندان می انجامد. پس از ۶ ماهگی فرزندتان، به جای افزودن شکر در غذا سعی کنید به او غذاهایی با طعم طبیعی بدهید. یک هویج نرم شده برای کودک مناسب است.

مراجعه به دندانپزشک:

فرقی نمی کند نوزاد چند دندان دارد، همه نوزادان باید پیش از دو سالگی به دندانپزشک مراجعه کنند. دندانپزشک می تواند در مورد روش های ایجاد عادات درست بهداشت دهان و دندان به شما توصیه بکند و روش صحیح مسواک زدن را برای کودک آموزش دهد. معاینه دندان و لثه های نوزاد از دیگر موارد مهم در طول معاینه است.

منبع:

colgate

دندان گچی چیست و چه کاری برای آن می توان انجام داد؟

هیپو مینرالیزاسیون یا هیپوپلازی مینای دندان اصطلاحی است که مواد معدنی در مینای دندان، معمولا در دندان های مولر، کم است و بنابراین نرم تر و مانند یک گچ است. از این وضعیت به دندان گچی یاد می شود.

بروز این عارضه در کودکان بسیار بالا است؛ بین ۱۵ تا ۲۰٪ یا ۱ نفر در هر ۶ کودک. این عارضه می تواند بسیار خفیف تا بسیار شدید باشد.

علت این عارضه کاملا مشخص نیست. با وجودی که بسیاری از محققان معتقدند ژنتیک نقش مهمی در این عارضه بازی می کند، اما عواملی مانند محیط زندگی نیز در این عارضه نقش دارند.

برای کودکی که دچار این عارضه است چه اتفاقی می افتد؟

دندان گچی بیشتر مستعد شکستگی است، چه پوسیده باشد چه نباشد. سرعت پوسیدگی در این نوع دندان ها بیشتر است زیرا دندان ها ضعیف هستند. اما حتی بدون پوسیدگی، پلاک یا باکتری نیز دندان در هر حال دچار تخریب می شود.

دندان هایی که بیشتر تحت تاثیر این عارضه قرار می گیرند، اولین دندان مولر است که در سن ۶ یا ۷ سالگی رشد می کنند.

چرا دندان گچی عارضه مهمی برای دندانپزشکان و والدین به شمار می رود؟

اساسا درمان این عارضه دشوار است.

پر کردن این دندان ها نیز دشوار است زیرا مواد پر کننده به مینای دندان سالم می چسبند. بدون وجود مواد معدنی کافی، مواد پر کننده به دندان نمی چسبند و دندان به پوسیدگی و شکستن ادامه می دهد.

بسته به وضعیت دندان، می توان از روکش روی دندان استفاده کرد. اما اگر بیمار دیر مراجعه کرده باشد، اغلب دندان به حدی آسیب دیده است که چاره ای جز کشیدن آن باقی نمی ماند.

به جز مشکلات به وجود آمده بر سر راه درمان، درد و حساسیت شدید از دیگر مشکلاتی است که این عارضه با خود به همراه دارد. این عارضه استفاده از بی حسی را برای بیمار دشوار می سازد. دندان گچی حساسیت شدیدی به درد دارد. بدین معنی که بی حس کردن دندان برای درمان به سختی صورت می گیرد. بنابراین درمان اغلب تحت بیهوشی عمومی انجام می گیرد.

والدین چه کاری می توانند انجام دهند:

بهترین راه برای شناسایی مشکل، مراجعه زودهنگام است. بنابراین کودک باید در سن ۳ تا ۴ سالگی ارجاع شود. در صورتی که مشکل به موقع شناسایی شود، پیشرفت، شدت و درمان بیماری تحت نظر قرار می گیرد.

دیگر سن کلیدی برای شناسایی عارضه، حدود ۶ سالگی است که اولین دندان های مولر رشد می کنند. در این سن دندانپزشک می تواند با شناسایی مشکل بهترین روش درمانی را پیش از شروع درد و حساسیت اتخاذ کند.

منبع:

todaysdentistry

اثرات زایمان زودرس بر دندان شیری:

زمانی که نوزاد پیش از موعد به دنیا می آید، احتمالا والدین صدها سوال در مورد مراقبت از او دارند. زایمان زودرس می تواند اثرات مختلفی بر سلامت کودک داشته باشد، یکی از آنها اثرات زایمان زودرس بر دندان شیری است.

البته اثرات زایمان زودرس بر دندان شیری به مدت زمان زودرسی تولد و تغذیه او بستگی دارد. آگاهی از اثرات این موضوع بر مشکلات دهان و دندان و روش های کاهش پوسیدگی دندان گام بزرگی بر پیشگیری از بیماری های دهان و دندان دارد.

اثرات زایمان زودرس بر دندان شیری:

تاخیر در بیرون زدن دندان:

دندان شیری معمولا بین سن ۶ تا ۱۲ ماهگی بیرون می زند. دندان و استخوان ها برای رشد و تقویت به کلسیم نیاز دارند. نوزاد برای رشد، در سه ماهه آخر بارداری به کلسیم بیشتری نیاز دارد. در نتیجه تولد زودرس می تواند دلیلی برای دیر بیرون زدن دندان نوزاد به شمار رود. این عارضه به خصوص در شرایطی که نوزاد وزن پایینی دارد یا بسیار مریض است، بیشتر دیده می شود.

مشکلات دهان و دندان در نوزادنی که در NICU بستری شده اند:

مشکلات دهان و دندان در نوزادانی که در NICU بستری شده اند بیشتر دیده می شود. این امر به خصوص به دلیل درمان هایی است که نوزاد در این واحد دریافت می کنند. سن بارداری و وزن نوزاد به هنگام تولد سهم زیادی در احتمال بروز این مشکلات دارد:

شیار کام:

زمانی که مدت زمان زیادی برای نوزاد از لوله گذاری در NICU استفاده شود، احتمال دارد شیار باریکی در سخت کام (سقف دهان) او به وجود آید، که به آن شیار کام گفته می شود.

هایپوپلازی مینای دندان:

پوشش سفید و سختی که دور دندان را گرفته است، مینای دندان خوانده می شود. فقدان این لایه محافظ هایپوپلازی خوانده می شود. احتمال بروز این عارضه در دندان شیری نوزادانی که سه ماه زودتر از موعد متولد شده اند، بیشتر است. البته این عارضه می تواند دندان دائمی کودک را نیز هر چند خفیف تر تحت تاثیر قرار دهد. این دندان ها به پوسیدگی دندان بسیار حساس هستند؛ بنابراین معاینه منظم دندان ضروری است.

تغییر رنگ دندان:

تغییر رنگ دندان یکی از اثرات زایمان زودرس بر دندان شیری است. در نوزادانی که دچار زردی شدید بوده اند، زرد یا قهوه ای شدن دندان شیری محتمل است. خوشبختانه، در این عارضه تنها دندان های شیری آسیب می بینند، بنابراین زمانی که دندان های دائمی بیرون می زنند مشکل حل می شود.

منبع:

monbaby