شکستن دندان: انواع شکستگی و راه های درمان

دندان عضو بسیار محکمی است که ممکن است در اثر جویدن چیزی سخت، ضربه به صورت، افتادن، ضعیف شده دیواره دندان در اثر وجود حفره و پرشدگی های بزرگ، ترک بخورد، بشکند یا نصف شود. زمانی که دندان بشکند، ممکن است دردی حس نشود. اما زبان به سرعت منطقه تیز در دهان را تشخیص می دهد. شکستگی های جزئی معمولا باعث درد نمی شوند، اما اگر قطعه بزرگی از دندان جدا شود، معمولا دندان درد می گیرد. شکستن دندان راه های درمانی زیادی دارد که در ادامه به آنها می پردازیم.

انواع درمان های شکستن دندان:

برای شکستن دندان درمان های مختفی وجود دارد که هر یک به نوع و محل شکستگی بستگی دارد. انواع شکستگی و درمان های پیشنهادی عبارتند از:

ترک های کوچک:

همچنین به نام کریز لاین نیز خوانده می شوند. این ترک های به حدی سطحی هستند که تنها لایه بیرونی دندان را تحت تاثیر قرار می دهند. این ترک های ریز به ندرت نیاز به درمان دارند. با این حال ممکن است دندانپزشک برای زیباتر کردن دندان شما ناحیه را پالیش کند.

دندان ترک خورده:

این نوع شکستگی شامل کل دندان، از سطح جویدن تا عصب، می شود. قطعات دندان با وجود ترک خوردن در جای خود قرار دارند، اما ترک به تدریج گسترش می یابد. ترک را می توان گاهی با مواد پرکننده درمان کرد. گاهی نیز برای جلوگیری از بدتر شدن ترک باید روی آن یک روکش قرار داد. اگر پالپ دندان آسیب دیده باشد، دندان باید عصب کشی شود.

شکستگی های کوچک:

لب پریدگی های دندان همواره به درمان نیاز ندارند. گاهی برای ترمیم شکستگی کوچک می توان محل را با مواد پرکننده ترمیم کرد. گاهی نیز لب پریدگی به حدی کوچک است که با مقداری پالیش و سایش سطح دندان می توان به زیبایی و ترمیم آن کمک کرد.

شکستگی برآمدگی روی دندان:

این نوع شکاف ها معمولا بر روی سطح جونده دندان دیده می شوند. بنابراین تاثیری روی پالپ دندان ندارند و بعید است که باعث درد شوند. برای بازیابی عملکرد دندان و پیشگیری از گسترش مشکل می توان از آنله یا روکش روی دندان استفاده کرد.

شکستن دندان به شکل جدی:

این نوع شکاف ها به قدری عمیق هستند که عصب را درگیر می کنند. دندان کاملا آسیب می بیند و حساس می شود. معمولا قسمت شکسته خونریزی دارد. برای بازگشت عملکرد دندان، به عصب کشی و استفاده از روکش به طور همزمان نیاز است.

دندان نصف شده:

این نوع شکستگی به این معنی است که دندان به صورت عمودی به دو قسمت جداگانه تقسیم شده است. برخی از دندانها، مانند دندان های مولار بیش از یک ریشه دارند. بنابراین در این موارد می توان یکی از ریشه ها را نگه داشت و بقیه را با یک روکش پوشش داد. اول باید دندان عصب کشی شود. سپس دندانپزشک هر ریشه ای را که آسیب دیده است حذف می کند و بقیه دندان و ریشه را با تاج پوشش می دهد. در برخی موارد که نمی توان ریشه را حفظ کرد دندان باید کشیده شود.

شکاف عمودی ریشه:

این ترک ها در ریشه دندان شروع می شوند و به تدریج به سمت سطح جونده گسترش می یابند. این شکاف اغلب دردناک است زیرا معمولا ناحیه اطراف ریشه عفونی می شود. در بیشتر موارد، دندان باید کشیده شود.

شکستن دندان در اثر وجود پوسیدگی:

در این مورد، دندان به دلیل وجود حفره تضعیف شده و از درون به بیرون فرو می پاشد. دندانپزشک ابتدا حفره را ارزیابی می کند و بهترین راه حفظ دندان را به شما پیشنهاد می دهد. در برخی موارد که پوسیدگی به استخوان رسیده باشد و راهی برای نجات آن وجود نداشته باشد، دندان باید کشیده شود.

منبع

colgate

ترک خوردن دندان: روش های درمان

اگر دندان شما یا هرکسی در خانواده تان ترک خورد چه کاری باید انجام دهید؟ انجام کارهایی مانند جویدن یخ یا آبنبات یا عادت به دندان قروچه می تواند باعث ترک خوردن دندان شود. به خصوص دندان های مولار مستعد شکستن و ترک خوردن هستند زیرا بیشترین نیروی جویدن را متحمل می شوند. علائم ترک خوردن دندان می تواند قابل توجه یا جزئی باشد. به هر حال بلافاصله قراری با دندان پزشک خود تنظیم کنید. دندانپزشک دندان های مولار شما را معاینه می کند و میزان جدی بودن مشکل را تعیین خواهد کرد. ترک های جزئی فقط به لحاظ زیبایی اهمیت دارند اما شکستگی های جدی باید درمان شوند.

انتظار برای رسیدن به دندانپزشک:

ممکن است بعد از ترک خوردن دندان درد کمی داشته باشید یا اصلا متوجه چیزی نشوید. گاهی نیز تنها پس از مصرف مواد غذایی سرد یا گرم متوجه درد می شوید. به محل درد توجه داشته باشید تا بتوانید دندانپزشک را راهنمایی کنید. سعی کنید از طرفی که دندان ترک خورده است برای جویدن استفاده نکنید. جویدن مواد می تواند ترک را باز کند و بافت نرم داخل دندان را که حاوی عصب و عروق خونی است تحریک کند.

ترک های جزئی در دندان:

اگر ترک های دندان جزئی باشد و تنها لایه بیرونی دندان به نام مینای دندان را تحت تاثیر قرار داده باشد، ممکن است نیاز به درمان خاصی نباشد. این ترک های جزئی در دندان های بزرگسالان طبیعی است و کریز لاین خوانده می شود. دندانپزشک می تواند دندان شما را پولیش کند و این ترک ها را از بین ببرد.

درمان ترک خوردن دندان:

هنگامی که ترک از مینای دندان عبور می کند و به بافت داخلی نزدیک می شود، برای جلوگیری از مشکلاتی مانند عفونت و یا شکست عمیق تر، دندان باید ترمیم شود. بسته به شدت شکستگی، دندانپزشک ممکن است استفاده از روکش، عصب کشی یا کشیدن دندان را توصیه کند. در بعضی موارد پر کردن دندان و استفاده از یک روکش می تواند ترک خوردن دندان را متوقف کند. اگر بافت نرم داخل دندان آسیب دیده باشد، برای حذف بافت آسیب دیده، دندان باید عصب کشی شود. به گفته انجمن دندانپزشکی آمریکایی، در حالی که عصب کشی تهاجمی تر از استفاده از روکش است، اما می تواند در مواردی که دندان بسیار آسیب دیده است روشی نجات بخش به حساب آید. گزینه نهایی کشیدن دندان است. این کار زمانی انجام می شود که ریشه دندان آسیب دیده است.

بروز حوادث، مصرف غذاهای بسیار سخت و حتی دندان قروچه می تواند باعث ترک خوردن و شکستن دندان شود. برای اطلاع از نحوه ترمیم و درمان هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع

Colgate

روش کشیدن دندان: مراقبت ها و آسیب های احتمالی

کشیدن دندان پروسه ای است که هر کسی در طول زندگی خود آن را تجربه می کند. روش کشیدن دندان به دو دسته تقسیم می شود:

دو روش کشیدن دندان:

کشیدن ساده برای دندانی انجام می شود که در دهان دیده می شود. دندانپزشکان عمومی معمولا روش ساده را انجام می دهند. ابتدا دندانپزشک با استفاده از الواتور دندان را لق می کند، سپس با استفاده از ابزاری به نام فورسپس آن را بیرون می کشد.

کشیدن دندان به روش جراحی پیچیده تر است. این روش در مورد دندان هایی استفاده می شود که در لثه خرد شده اند یا در دهان ظاهر نشده اند. کشیدن دندان به روش جراحی معمولا توسط جراحان دهان انجام می شود. با این حال، ممکن است دندانپزشکان عمومی نیز این کار را انجام دهند. ابتدا دندانپزشک برش کوچکی بر روی لثه ایجاد می کند. گاهی اوقات لازم است مقداری از استخوان های اطراف دندان برداشته شود و یا برای بیرون کشیدن دندان نصف شود.

هر دو روش کشیدن دندان را می توان با استفاده از یک تزریق (یک بی حس کننده موضعی) انجام داد. برای استفاده از روش جراحی ممکن است فرد به بیحسی وریدی نیاز داشته باشد. گاهی نیز ممکن است به دلیل برخی شرایط مانند مشکلات رفتاری کودکان یا بیماری های عقلی از بیهوشی عمومی استفاده شود.

در طول کشیدن دندان، ممکن است احساس فشار داشته باشید اما درد را حس نخواهید کرد. اگر دچار درد شدید، پزشک را مطلع کنید.

پیگیری:

دندانپزشک دستورالعمل های دقیق پس از کشیدن دندان را به شما می گوید. اگر سوالی داشتید قبل از ترک مطب مطرح کنید.

کشیدن دندان با ناراحتی همراه است. با این حال درد معمولا خفیف است. می توانید از مسکن های رایج بدون نسخه برای کنترل درد استفاده کنید. اولین مسکن را بعد از تمام شدن بی حسی مصرف کنید. می توانید دارو را هر ۵ ساعت مصرف کنید و تا سه روز ادامه دهید.

از آنجا که دهان خشک نمی شود و تشکیل لخته دشوار است، خونریزی در هر دو روش کشیدن دندان بیشتر از بریدن دست است. باید پس از اتمام کار ۲۰ تا ۴۰ دقیقه یک گاز را بین دندان های خود فشار دهید. این کار تشکیل لخته را آسان تر می کند. با این حال خونریزی از زخم تا ۲۴ ساعت اول طبیعی است.

برای کاهش تورم می توانید بر روی صورت خود یخ قرار دهید. به طور معمول، یخ را به مدت ۲۰ دقیقه در یک نقطه قرار دهید و ۲۰ دقیقه به محل استراحت دهید.

معمولا در روش جراحی از بخیه های قابل جذب استفاده می شود که طی یک یا دو هفته خود به خود جذب می شوند. شستشوی دهان با آب نمک به جذب بخیه کمک می کند.

خطرات:

کشیدن دندان با خطراتی همراه است. برخی از این مشکلات بالقوه عبارتند از:

آسیب به دندان های مجاور، مانند شکستگی یا ترک خوردن پر کننده؛

استخراج ناقص، که در آن ریشه دندان باقی می ماند؛

شکستن فک در اثر اعمال فشار در طول کشیدن دندان؛ این اتفاق بیشتر در افراد مبتلا به پوکی استخوان می افتد؛

ایجاد سوراخ در سینوس ها در طول کشیدن دندان های فک بالا؛ یک سوراخ کوچک به خودی خود بهبود می یابد، در غیر این صورت به جراحی های بیشتر نیاز است.

درد فک و عضلات به دلیل باز بودن بیش از حد دهان؛

بی حسی طولانی در لب و چانه، که البته نادر است.

تماس با دندانپزشک:

در موارد زیر با دندانپزشک خود تماس بگیرید:

  • بدتر شدن تورم به جای بهبودی
  • تب یا قرمز شدن
  • بلع دردناک
  • خونریزی غیر قابل کنترل
  • ادامه خونریزی پس از ۲۴ ساعت
  • بی حسی زبان، چانه، و لب ها بیش از ۳ تا ۴ ساعت پس از جراحی
  • درد شدید در ناحیه دندان کشیده شده.

منبع

colgate

کشیدن دندان: آمادگی پیش از جراحی

کشیدن دندان به حذف یک دندان از حفره آن در استخوان گفته می شود.

چرا دندان کشیده می شود:

اگر دندان شکسته یا آسیب دیده باشد، دندانپزشک ابتدا سعی خواهد کرد تا آن را با پر کردن، روکش یا سایر درمان ها ترمیم کند. با این وجود، گاهی اوقات آسیب به دندان فراتر از ترمیم است. در این صورت دندان باید کشیده شود. دندان بسیار لقی که حتی با پیوند استخوان امکان نجات آن نیست نیز باید کشیده شود.

در ادامه سایر دلایل کشیدن دندان آمده است:

  • بعضی افراد دندان های اضافه ای دارند که از رشد سایر دندان ها جلوگیری می کنند.
  • گاهی اوقات دندان های شیری در زمان خود نمی افتند و در رشد دندان دائمی اختلال ایجاد می کنند.
  • افرادی که تحت درمان ارتودنسی قرار دارند ممکن است به حذف برخی دندان های خود نیاز داشته باشند.
  • ممکنن است لازم باشد افرادی که در معرض تابش در ناحیه سر و گردن قرار می گیرند، دندان خود را در آن ناحیه بکشند.
  • افراد تحت داروهای سرطانی ممکن است به دلیل تضعیف سیستم ایمنی بدن دچار عفونت دندان شوند. دندان عفونی شده باید کشیده شود.
  • در صورتی که پس از پیوند عضو، دندان فرد مستعد تبدیل شدن به منبع عفونت باشد، کشیدن دندان ضروری است. این بیماران با مصرف داروهای سرکوب گر ایمنی بدن در معرض خطر ابتلا به عفونت هستند.
  • رشد دندان های عقل اغلب با کشیده شدن آن همراه است. این دندان ها اغلب با درد، اعمال فشار به سایر دندان ها، بروز کیست و عفونت در دهان همراه هستند.

اگر قرار است برای یک عارضه پزشکی تحت درمان با داروهای وریدی به نام بیسفسفونات ها قرار گیرید، اول به دندانپزشک خود مراجعه کنید تا دندان های شما را معاینه کند و اگر قرار است دندانی کشیده شود این کار پیش از شروع درمان با دارو انجام گیرد. کشیدن دندان پس از درمان با بیسفسفونات، خطر ابتلا به پوکی استخوان (مرگ استخوان) را در فک افزایش می دهد.

آمادگی پیش از کشیدن دندان:

برای برنامه ریزی جهت بهترین راه برای کشیدن دندان، دندانپزشک یا جراح از دهان شما رادیوگرافی تهیه می کند. بهتر است سابقه پزشکی و دندانپزشکی و فهرستی از داروهای مصرفی خود را در اختیار دندان پزشک قرار دهید. این فهرست باید شامل داروهای تجویزی و بدون نسخه، ویتامین ها و مکمل ها باشد.

برخی از دندانپزشکان قبل و بعد از جراحی آنتی بیوتیک تجویز می کنند. این عمل بسته به هر دندانپزشک یا جراح متفاوت است. تجویز آنتی بیوتیک در موارد زیر محتمل تر است:

  • وجود عفونت در بدن در زمان جراحی
  • سیستم ایمنی ضعیف بدن
  • نیاز به جراحی طولانی
  • وجود شرایط خاص پزشکی

برای انجام کار، ممکن است از طیفی از بی حسی داخل وریدی تا بیهوشی کامل استفاده شود. در روز جراحی لباس راحت بپوشید. شش یا هشت ساعت قبل از انجام هر گونه جراحی غذا یا آب نخورید.

اگر چند روز قبل از جراحی دچار سرفه، آبریزش بینی یا سرما خوردگی شدید، با پزشک خود تماس بگیرید. در این شرایط ممکن است بیهوشی عمومی برای شما انجام نشود. اگر شب قبل جراحی دچار تهوع و استفراغ شدید، صبح با دندانپزشک خود تماس بگیرید. ممکن است لازم باشد در برنامه درمان تغییری انجام گیرد.

در روز جراحی سیگار نکشید. این کار می تواند خطر بروز عارضه حفره خشک را افزایش دهد.

منبع

colgate

عدم درمان آبسه دندان: چه مشکلی پیش می آید؟

آبسه دندان یک عفونت جدی است که باید به سرعت تحت درمان قرار گیرد. آبسه از دندان یا از لثه اطراف دندان ایجاد می شود. عدم درمان آبسه دندان نه تنها می تواند به درد و تورم شدید منجر شود، بلکه با عوارض جدی تری نیز همراه است:

عوارض عدم درمان آبسه دندان:

هنگامی که آبسه لثه و استخوان های پشتیبان دندان را درگیر کند، ممکن است فرد دندان خود را از دست بدهد. زیرا زمانی که استخوان بیش از حد آسیب می بیند، دندان بیشتر و بیشتر حرکت می کند و در نهایت ممکن است از جای خود بیرون بیاید.

اگر منشاء آبسه وجود یک حفره باشد، پوسیدگی در صورت عدم درمان آبسه دندان ادامه می یابد، که می تواند در نهایت به کشیدن دندان منجر شود.

هنگامی که عفونت حاصل از آبسه دندان توسط رگ های خونی به مغز برسد، ممکن است فرد دچار آبسه مغزی شود. این وضعیت که بسیار جدی تر از هر پیشامدی است ممکن است به کما بیانجامد. درمان آبسه مغز بسیار دشوار است و در اغلب موارد به مرگ بیمار یا صدمات جبران ناپذیر منتهی می شود.

آبسه دندان می تواند به عفونت سینوسی ختم شود. ریشه دندان های فک بالا در برخی موارد به سینوس های فرد نزدیک هستند. در نتیجه وجود هرگونه عفونت می تواند سینوس ها را درگیر کند. اگر آبسه دندان با چرک زیاد همراه باشد، ممکن است سینوس های فرد با چرک تولید شده از دندان پر شده و فرد دچار مشکل شود. بدین ترتیب درمان چند جانبه و دشوارتر از قبل می گردد.

در صورت عدم درمان آبسه دندان ممکن است باکتری های دهان از طریق عروق خونی به قلب برسند. این نوع عفونت را اندوکاردیت باکتریایی می خوانند. بیماری های دهان و دندان در بیماران قلبی عروقی باید به طور خاص مورد توجه قرار گیرد.

آنژین لودویگ یک عفونت جدی است که بر روی عضلات صورت و فک پایین تاثیر می گذارد. این عارضه معمولا از عدم درمان آبسه دندان ناشی می شود. احتمال دارد که این عارضه در بیمار به قدری بزرگ شود که مانع عبور هوا از راه های هوایی شود. بدین ترتیب ممکن است حیات بیمار با تنگی نفس و خفگی تهدید می شود.

اطلاعات فوق باید فقط به عنوان یک مرجع استفاده شود. هر گونه تصمیم پزشکی پیش از مشورت با متخصص مربوطه نادرست تلقی می شود. آبسه دندان عارضه ای است که خود به خود درمان نمی شود و تنها با دخالت دندانپزشک می توان مشکل را در مراحل اولیه درمان نمود.

منبع

studiodentaire

درمان عفونت دندان و پیشگیری از آن

پوسیدگی دندان مراحل مختلفی دارد. مشکل ابتدا با مقداری فرسایش مینا شروع می شود. در این مرحله ممکن است فرد با لکه های سفیدی روی دندان خود رو به رو شود. در این مرحله پوسیدگی قابل برگشت و درمان است. فرد می تواند با مسواک زدن و مصرف دهانشویه حاوی فلوراید فرآیند تخریب مینا را معکوس کند. در مراحل شدیدتر، ریشه و پالپ دندان دچار عفونت و آبسه می شوند. در این مرحله فرد به درمان فوری تخصصی نیاز دارد، در غیر این صورت عفونت به سایر نقاط بدن منتشر می شود. در ادامه درمان عفونت دندان بررسی می شود.

درمان عفونت دندان:

برای درمان عفونت دندان سه راه حل وجود دارد. در روش اول، دندانپزشک می تواند با ایجاد یک برش در لثه کیسه چرک را تخلیه کند. عصب کشی یکی از دیگر درمان های رایج در تخلیه عفونت است. آخرین راه کشیدن دندان کاملا پوسیده است. عصب کشی از سایر روش های درمان عفونت دندان رایج تر است. قبل از عصب کشی ابتدا دندانپزشک عفونت دندان را تمیز می کند. در عصب کشی برای رسیدن به منطقه عفونی شده، ابتدا کانال های دندان با مته تراشیده می شوند، عفونت پاکسازی می شود، سپس کانال با ماده ضدعفونی کننده پر می شود. در نهایت برای حفاظت از دندان روی آن با روکش یا مواد پرکننده تمیز خواهد شد. بسته به مقدار زمان فعالیت عفونت در دندان، عصب کشی می تواند جزئی یا کلی باشد. برای درمان عفونت دندان، دندانپزشک آنتی بیوتیک نیز تجویز خواهد کرد.

پیشگیری:

هیچ کس نمی خواهد با درد و عوارض عفونت دندان مقابله کند، به همین دلیل پیشگیری بخش مهمی از برنامه درمان دندانپزشکی است. همیشه نمی توان از شکستن دندان پیشگیری کرد، اما از حفره های ناشی از بهداشت ضعیف دهان و دندان و عادات نامناسب غذایی می توان دوری کرد. خمیردندانی با حفاظت ۱۲ ساعته در برابر باکتری خریداری کنید و روزی دو بار دندان های خود را مسواک کنید. با مراجعه منظم برای معاینات روتین نیز می توانید بروز مشکلات دهان و دندان را در مراحل اولیه تشخیص دهید و از پیشرفت مشکل جلوگیری کنید. با استفاده از رادیوگرافی، دندانپزشک می تواند وجود کیست عفونی در دندان و نقاط ضعیف در مینا را تشخیص دهد. بنابراین می توانید پیش از جدی شدن مشکل آنها را حل کنید.

اجازه ندهید یک عفونت شدید زندگی شما را مختل کند. در صورتی که با علائم دندان درد رو به رو شدید، بهتر است هر چه سریع تر به دنبال درمان باشید. در غیر این صورت باید منتظر تشدید عفونت و بروز خطرات جدی برای سلامت خود باشید. رعایت عادات صحیح در بهداشت دهان و دندان می تواند مانع از رسیدن شما به این مرحله و متحمل شدن هزینه های سنگین شود.

منبع

colgate

عفونت دندان: علائم و علل

دندان های شما پر از اعصاب است، به همین دلیل است که با اینکه درد دندان در منطقه بسیار کوچکی فرد را درگیر می کند، خود اصلا مسئله کوچکی نیست. دندان درد برای تمام افراد ناتوان کننده است و معمولا نتیجه وجود یک مسئله عمیق تر است. علت دندان درد ممکن است عفونت دندان باشد که باعث بروز حساسیت یا درد شدید در دهان شما می شود.

علائم و نشانه ها:

درد خفیف دندان یکی از اولین نشانه های وجود مشکل است. در صورت عدم درمان، آنچه ممکن است مشکلی بی اهمیت بوده باشد، به عفونتی تبدیل می شود که باعث درد، قرمزی، تورم و تب بالا می گردد که نشان دهنده مبارزه بدن شما با عفونت است. همچنین ممکن است متوجه وجود طعم ناخوشایندی در دهان خود یا نفس بدبو شوید که با مسواک زدن یا استفاده از دهانشویه از بین نمی رود. در برخی موارد ممکن است دندان شکسته باشد، اما معمولا عفونت به قدری در دندان عمیق است که هیچ نشانه ای به جز درد و تورم وجود ندارد. در این موارد تنها رادیوگرافی میتواند مشکل را مشخص سازد.

برخی از علائمی که نشان می دهند یک حفره جزئی به عفونت پیشرفت کرده است عبارتند از:

  • درد در دندان، فک یا گردن
  • تورم در گونه
  • حساسیت به مواد غذایی گرم یا سرد
  • حساسیت در پی فشار
  • تب بالا
  • گره های لنفاوی متورم در گردن

توصیه می شود که اگر دچار تب و تورم هستید یا در تنفس و بلع دچار اشکال هستید، باید بلافاصله به پزشک مراجعه کنید. این علائم نشانه ای از عفونت شدید هستند که ممکن است به فک و مناطق اطراف آن گسترش یابد. در صورت امکان برای درمان فوری با دندانپزشک خود صحبت کنید. در غیر این صورت به اورژانس مراجعه کنید.

علل عفونت دندان:

انجمن دندانپزشکی آمریکا هشدار می دهد که علت بیشتر موارد عفونت دندان پوسیدگی دندان بدون درمان یا دندان شکسته است. هنگامی که باکتری به مینای دندان نفوذ می کند، عفونت می تواند بافت پالپ دندان را تحریک کند. این عفونت اصطلاحا آبسه دندان خوانده می شود. دندان آبسه کرده باید سریعا توسط دندانپزشک ترمیم شود. تاخیر در ترمیم دندان باعث پیچیده تر شدن شرایط می شود. هر دندانی می تواند دچار آبسه شود، زیرا تمام دندان ها به عفونت حساس هستند. اما افرادی که در دندان های مولار خود حفره های عمیقی دارند بیشتر مستعد بروز این مشکل هستند. در برخی موارد، عفونت می تواند به استخوان فک گسترش یابد و درمان فرد مستلزم عمل جراحی است. بنابراین هرگونه عفونتی باید سریعا درمان شود.

منبع

colgate

کش ارتودنسی: انواع و روش استفاده

به طور کلی کش ارتودنسی برای کمک به بهبود نحوه قرارگیری دندان ها به کار می رود. اغلب آنها برای کمک به بستن فضاها یا اطمینان از درست بسته شدن فضا در جهت مناسب استفاده می شوند.

کش ارتودنسی به سادگی لاستیک های کوچکی هستند که به بریس ها متصل می شوند. این کش ها توسط بیمار به قلاب های کوچکی که بر روی بریس قرار دارند متصل می شوند. از آنجایی که این کش ها توسط بیمار بسته می شوند، درک دستورالعمل های دقیق نحوه بستن آن برای پیشرفت درمان و رسیدن به نتیجه مطلوب ضروری است.

انواع کش ارتودنسی:

این کش ها انواع و اندازه های مختلفی دارند. عموما طبقه بندی کش بر اساس نوع مشکلی است که باید اصلاح شود. به عنوان مثال، کش کلاس II برای کمک به تصحیح مال اکلوژن کلاس II استفاده می شود.

علاوه بر شکل و جهت، کش های ارتودنسی از نظر اندازه نیز با هم تفاوت هایی دارند. اختلاف اندازه کش برای اعمال نیروی کافی برای تغییر موقعیت دندان ضروری است. به عنوان مثال، اگر یک بیمار دارای کش کلاس II بلند باشد، یک کش بسیار تنگ و کوچک مانع از باز شدن دهان وی می شود. این امر ممکن است نیروی زیادی را به دندان وی وارد کند. بنابراین، ارتودنتیست به هر بیمار استفاده از کش مناسب را توصیه می کند.

دستورالعمل استفاده:

دستورالعمل های زمان استفاده از کش می تواند به صورت تمام وقت یا پاره وقت باشد. استفاده تمام وقت معمولا در مواردی ضروری است که حرکت دندان و فک مطلوب است. استفاده شبانه برای حفظ اصلاح موقعیت دندان توصیه می شود.  تفاوت بین استفاده تمام وقت و شبانه قابل توجه است، زیرا دندان ها تنها در صورت وجود فشار ثابت حرکت می کنند. بنابراین، اگر از دستورالعمل ها تبعیت نشود و بیمار به قدر کافی از کش استفاده نکند، دندان به موقعیت مورد نظر حرکت نخواهد کرد. این امر می تواند پیشرفت درمان را کند سازد و نتیجه نهایی را به خطر بیاندازد.

تقلب نکنید:

بعضی از بیماران سعی می کنند با استفاده همزمان از دو کش ارتودنسی کمبود زمان استفاده را جبران کنند. اما این روش نیز برای شما بی اثر خواهد بود. زیرا در حرکت دندان به سمت مورد نظر، زمان استفاده از کش بسیار مهم تر از نیروی اعمال شده توسط آن است. استفاده هم زمان از دو کش تنها درد شما را افزایش می دهد. بنابراین بهترین راه برای دستیابی به نتیجه مطلوب، پیروی از دستورالعمل های دندانپزشک است.

منبع

bracesguide

 

انتخاب بین کشیدن دندان یا عصب کشی

انتخاب بین کشیدن دندان یا عصب کشی با تمام پیامدهای زیبایی، درمانی و مالی آن می تواند تصمیم مهمی باشد. اگرچه هر نوع تصمیم مهمی باید در مشورت با متخصص دندانپزشکی انجام گیرد، اما وجود یک بیمار آگاه به بهبود نتیجه کمک زیادی می کند.

در انتخاب بین کشیدن دندان یا عصب کشی اغلب دندانپزشکان حرفه ای معتقدند که در بیشتر موارد عصب کشی گزینه ارجح است. این امر بدین دلیل است که عصب کشی بر خلاف کشیدن دندان برای حفظ دندان طراحی شده است. اگر چه دستاوردها در جایگزینی دندان تا جایی پیشرفت کرده است که برای دندانپزشکان کاشت ایمپلنت روشی بسیار طبیعی تلقی می شود و ظاهر دندان کاشته شده دقیقا مطابق دندان طبیعی است، اما کارشناسان همچنان معتقدند که حفظ دندان اصلی و خدادادی ارجح است. در شرایطی که درمان عصب کشی می تواند یک دندان عفونی شده را نجات دهد، دندانپزشکان موافقند که این روش در دراز مدت در مقایسه با کشیدن دندان امن تر، کمتر تهاجمی و ارزان تر است.

موارد انجام عصب کشی:

درمان عصب کشی زمانی لازم است که پالپ دندان آسیب دیده باشد. پالپ دندان اساس حیات دندان است و حاوی رگ های خونی، اعصاب و بافت همبند در داخل دندان است. از آنجا که پالپ دندان خون و مواد مغذی را برای دندان فراهم می کند، آسیب به پالپ جدی است و می تواند باعث مرگ دندان شود. درمان عصب کشی زمانی توصیه می شود که آسیب به پالپ با بروز یک آبسه در نوک ریشه قابل مشاهده باشد.

عفونت پالپ معمولا نتیجه بروز یک حفره عمیق یا شکستن دندان است. این شرایط باعث می شود که دندان در معرض ورود باکتری قرار گیرد. در این مرحله، درمان عصب کشی به عنوان یک روش حفظ دندان توصیه می شود. با این حال، کشیدن دندان از درمان دردناک عصب کشی جلوگیری می کند و به عنوان یک حل نهایی برای این مشکل به کار می رود.

در نهایت در پاسخ به سوال انتخاب بین کشیدن دندان یا عصب کشی باید این طور نتیجه گرفت که عصب کشی برای سلامت کلی بدن شما بهتر است. برآورد شده است که کشیدن دندان بین ۶۸ تا ۸۴ درصد باکتری های بیشتری را در جریان خون منتشر می کند. با توجه به اینکه بدن انسان یک ارگانیسم کامل است و سلامت یکی از قسمت های بدن بر سایر قسمت های بدن تاثیر می گذارد، عصب کشی امن ترین انتخاب بین دو گزینه است.

شرایط الزام به کشیدن دندان:

با این حال بهتر است بدانید که گاهی عصب کشی به خوبی پیش نمی رود و کشیدن دندان تنها راه نجات دندان است. در این موارد انجام تکنیک های جایگزینی دندان به شدت توصیه می شود. جایگزینی یک دندان از مشکلات مرتبط با نبود دندان مانند افت صورت، تحلیل لثه و استخوان فک، و سر خوردن دندان ها به فضای باز پیشگیری می کند.

انتخاب بین کشیدن دندان یا عصب کشی: تصمیم نهایی

پیش از تصمیم گیری، باید دو مورد را در نظر بگیرید: در مورد مسائل مرتبط با شرایط خود اطلاعات بیشتری کسب کنید و بیشتر مطالعه کنید. تمامی مسائل، از جمله هزینه، جایگزین ها و ملاحظات زیبایی را بررسی کنید. دندانپزشکی را در منطقه خود بیابید که با وی احساس راحتی بیشتری دارید. صحبت با او به شما در اتخاذ تصمیم بهتر کمک می کند.

منبع

dentalfind

عوارض احتمالی عصب کشی: نادر اما محتمل

درمان عصب کشی بسیار رایج است و شامل حذف پالپ دندان، بافت های مرتبط، عروق خونی و اعصاب می شود. پالپ در وسط دندان قرار دارد و مسئول تغذیه آن است. در دندان بالغ، در صورت لزوم می توان پالپ را برداشت و در این حالت دندان از طریق لثه تغذیه می شود. حذف پالپ زمانی ضروری است که به علت حفره های درمان نشده و یا آسیب دیدن در اثر شکستگی دندان عفونی شده باشد. معمولا درمان عصب کشی موفق است و طول عمر دندان را افزایش می دهد. با این حال، یک دندان عصب کشی شده مستعد ابتلا به شکستگی است و در این صورت ممکن است به درمان بیشتر نیاز داشته باشد. این درمان با عوارض دیگری نیز ممکن است همراه باشد. در ادامه عوارض احتمالی عصب کشی را بررسی می کنیم.

برخی از عوارض احتمالی عصب کشی:

عفونت باکتریایی:

درمان کانال ریشه شامل باز کردن کانال برای تمیز کردن می شود. در حالی که این کار انجام می شود، هوایی که وارد کانال می شود، می تواند رشد و تکثیر باکتری ها را در کانال تحریک کند. در طول فرایند تمیز کردن، باکتری ها می توانند از یک سوراخ از رگ های خونی عبور داده شوند. عروق خونی از طریق حفره ای که در نوک ریشه قرار دارد، به پالپ می رسند و اگر باکتری ها از طریق آن سوراخ وارد شوند، می توانند بافت اطراف را آلوده کنند. این امر باعث درد و التهاب می شود.

عفونت باکتریایی که از عوارض احتمالی عصب کشی است باید با داروهای ضد درد، داروهای ضد التهابی و آنتی بیوتیک ها درمان شوند. اگر بعد از عصب کشی احساس درد دارید، باید با دندانپزشک خود مشورت کنید تا درمان مناسب برای شما انجام شود.

سوراخ شدن کانال ریشه:

ابزار دندانپزشکان برای استفاده در درمان عصب کشی انعطاف پذیر است و با توجه به شکل کانال خم می شوند. اما اگر انحنای یک کانال زیاد باشد، ممکن است آن را سوراخ کند. چنانچه سوراخ باعث وارد شدن بزاق به دندان شود باید سوراخ پر شود. گاهی این امر ممکن نیست و دندان باید کشیده شود. اگر سوراخ به قدری عمیق باشد که زیر لثه قرار گرفته باشد، ممکن است بدون هیچ گونه عوارضی بهبود یابد.

کانال های عفونی:

یکی از دیگر عوارض احتمالی عصب کشی زمانی پیش می آید که امکان تمیز کردن کامل تمام کانال ها وجود ندارد. گاهی کانال ها شاخه هایی دارند که تمیز کردن آنها برای دندانپزشک ممکن نیست. چنانچه به دلیل اندازه گیری نادرست انتهای کانال، بخشی از پالپ در دندان باقی بماند، عفونت مجددا بروز می کند و درمان باید تکرار شود.

شکستن فایل:

ابزار دندانپزشکان مانند فایل ها معمولا قابل اعتماد هستند. با این حال، ممکن است مواردی وجود داشته باشد که نوک فایل درون کانال ریشه بشکند. اگر کانال قبلا تمیز شده باشد، قسمت شکسته را می توان در داخل دندان رها کرد. اما اگر کانال هنوز نیاز به تمیز کردن داشته باشد، نوک فایل باید حذف شود.

اگر خارج کردن فایل از طریق باز کردن کانال ممکن نباشد، احتمالا به یک روش جراحی به نام اپیسکتومی نیاز است. این روش مستلزم باز کردن لثه و بیرون کشیدن فایل از پایین کانال است.

منبع

dentalfind