ایمپلنت کامل فک: تعداد مورد نیاز

اگر در حال حاضر به دنبال راه حلی برای جایگزینی دندان های از دست رفته خود هستید، شما تنها نیستید. طبق تحقیقات، حداقل ۶٪ بزرگسالان هیچ دندان طبیعی در دهان خود ندارند. در گروه های سنی بالاتر از ۵۵ تا ۶۵ سال، ۱۳٪ افراد دندان های طبیعی ندارند. این درصد برای افراد بالاتر از ۶۵ سال، حتی بالاتر است و ۲۵ درصد برای این گروه گزارش شده است. این دسته به ایمپلنت کامل فک نیاز دارند.

به غیر از این دسته، عده دیگری نیز هستند که از یک تا نیمی از دندان های خود را از دست داده اند. به همین دلیل ممکن است دندان های خود را با استفاده از پروتز های متحرک جایگزین کنند.

مشکلات دندان مصنوعی:

با این حال، اگر از هر کسی که از دندان مصنوعی متحرک استفاده می کند درباره مشکلات وی سوال کنید این موارد را ذکر کند:

  • راحت نبودن،
  • جمع شدن مواد غذایی زیر دندان مصنوعی،
  • درد در لثه،
  • تغییر در طعم و حرف زدن،
  • حرکت پروتزها هنگام خوردن یا صحبت کردن،
  • پوسیدگی دندان های باقی مانده طبیعی به دلیل تجمع مواد غذایی در زیر دندان مصنوعی،
  • ناتوانی در جویدن مواد غذایی سفت.

به طور کلی، هرچه تعداد دندان های از دست رفته زیادتر باشد و هر چه مدت زمان نبود دندان ها بیشتر باشد، احتمال بروز این مشکلات بیشتر خواهد شد. در صورت وجود چند دندان در محل دندان از دست رفته، استفاده از بریج بهترین راه حل است. اما در صورت فقدان تمام دندان ها، ایمپلنت کامل فک یا استفاده از دندان مصنوعی توصیه می شود.

دندان مصنوعی فرد را در طولانی مدت با مشکلاتی نظیر تحلیل استخوانی، تغییر حالت صورت و فک و مشکلات لثه روبه رو می کند. به همین دلیل استفاده از ایمپلنت کامل فک توصیه می شود. این روش در کنار تمام مزایا که در مطالب قبل ذکر شده است، ظاهر طبیعی صورت فرد را حفظ می کند.

ایمپلنت کامل فک: تعداد مورد نیاز

برای حمایت از دندان ها و ریشه های جایگزین، باید ایمپلنت کافی دریافت کنید. تعداد ایمپلنت ها نیز بر اساس تراکم استخوان دهان شما خواهد بود. استخوان دندان های جلو فک پایین متراکم ترین هستند و استخوان دندان های عقب فک بالا بدترین کیفیت را دارند.

برای قوس کامل دندان ها، حداقل به ۴ ایمپلنت در هر قوس نیاز دارید. عوامل متعددی باید مورد توجه قرار گیرند، از قبیل نوع و تعداد دندان های جایگزین، عادت هایی نظیر دندان قروچه و قفل کردن دندان ها، سن فرد، تراکم استخوان، و غیره.

توصیه اغلب دندانپزشکان برای ایمپلنت کامل فک به صورت ۷ تا ۸ + ایمپلنت در فک بالا و ۵ تا ۷ ایمپلنت در فک پایین است.

سایر احتمالات:

گاهی به منظور صرفه جویی در هزینه های کلی ایمپلنت، می تواند از چهار پایه ایمپلنت در هر فک استفاده کرد. این روش تعداد ایمپلنت و نیاز به پیوند استخوان را به حداقل می رساند. با این حال، در این روش اگر یکی از ایمپلنت ها با شکست روبه رو شود، احتمال شکست سایر ایمپلنت ها نیز بالا است. از سوی دیگر در تمام افراد نیز استفاده از این روش امکان پذیر نیست.

به طور کلی، قابل اعتماد ترین روش استفاده از شش ایمپلنت در فک پایین و هشت عدد در فک بالا است. این تعداد امکان نصب سه بریج جداگانه بر روی فک پایین و چهار بریج مجزا برای فک بالا را فراهم می سازد. بدین ترتیب شکست در یک محل، سایر نقاط را با مشکل مواجه نمی کند، که در نهایت موجب صرفه جویی در زمان، ناراحتی و پول خواهد شد.

منبع

vccid

تاثیر سیگار بر دندان: انواع بیماری های دهان و دندان

نیازی به سوال کردن نیست و پاسخ نیز کاملا مبرهن است. سیگار کشیدن برای شما بد است. در حالی که اغلب در مورد ارتباط سیگار با سرطان هشدار داده شده است، دندانپزشکان نیز دلیل خود را برای توصیه به ترک سیگار دارند. آیا تا به حال به تاثیر سیگار بر دندان های خود فکر کرده اید؟

تاثیر سیگار بر دندان:

سیگار کشیدن می تواند به دندان ها، لثه و دهان شما آسیب جدی وارد کند. اگر در مورد مزیت ترک سیگار دچار تردید هستید، بهتر است در ادامه تاثیر سیگار بر دندان را با یکدیگر مرور کنیم.

لکه شدن دندان:

همه ما مشتاق لبخندی سالم و جذاب هستیم. اما استفاده از سیگار باعث تجمع نیکوتین و زرد شدن دندان ها می شود. از آنجا که مسواک زدن به تنهایی برای رفع این لکه ها از روی دندان کافی نیست، افراد سیگاری که مایل به داشتن دندان های سفید هستند باید بیشتر به دندانپزشک مراجعه کنند. جرمگیری چند ماه یکبار تنها راه خلاصی از عوارض نیکوتین است. البته راه بهتر ترک سیگار است.

بوی بد دهان:

بوی بد دهان تصویر خوبی از شما در ذهن سایرین به جا نمی گذارد. از آنجا که بوی بد دهان عارضه معمول سیگار کشیدن است، تنها راه حل ترک این ماده است. سیگار کشیدن همچنین می تواند حس بویایی و قوه چشایی شما را نیز کاهش دهد.

بیماری های لثه:

بیماری لثه، که بیماری نیز پریودنتال نامیده می شود، عفونت لثه ای است که با تجمع باکتری در دهان، تشکیل پلاک و تارتر و نفوذ آن به خط لثه ایجاد می شود. در صورت عدم درمان، بیماری لثه می تواند به درد و از دست رفتن دندان منجر شود. بر اساس تحقیقات ریسک ابتلا به بیماری های لثه در افراد سیگاری بسیار بیشتر از افراد غیر سیگاری است. در واقع هر چه فرد مدت زمان بیشتری سیگار بکشد، احتمال ابتلای وی به بیماری نیز بیشتر می شود. اما چرا سیگاری ها و دیگر کاربران توتون و تنباکو بیشتر آسیب پذیر هستند؟ سیگار کشیدن سیستم ایمنی بدن را تضعیف می کند، بدین ترتیب مبارزه و از بین بردن میکروب های درون دهان برای بدن دشوار می شود. چنانچه سیگاری هستید، مراقب علائم زیر باشید:

  • لثه، نارنجی یا قرمز رنگ، تورم یا خونریزی در آن
  • درد در حین جویدن
  • دندان های حساس یا سست
  • تحلیل و عقب نشینی لثه

سرطان دهان:

در حالیکه به طور مداوم از سرطان ریه در ارتباط با مصرف سیگار صحبت می شود، این تنها سرطان مرتبط با سیگار نیست. سرطان های دهانی شامل سرطان لب ها، زبان، گلو، سینوس ها، گونه ها، قشر سخت و نرم و کف دهان از عوارض مرتبط با سیگار هستند. در صورت عدم تشخیص و درمان به موقع، این سرطان ها می توانند کشنده باشند.

علائم هشداردهنده زیر باید توسط پزشک از نظر وجود سرطان بررسی شوند:

  • تورم یا وجود توده یا مناطق پوسته شده روی لب ها یا دهان
  • تکه هایی به رنگ قرمز یا سفید در دهان
  • خونریزی ناگهانی در دهان
  • بلع و جویدن سخت و درد هنگام حرکت دادن فک و زبان
  • احساس وجود چیزی در گلو
  • زخم های پایدار که درمان نمی شوند
  • تغییر در جویدن
  • تغییر در جایگذاری پروتز دندان مصنوعی
  • درد گوش یا گلو

با افزایش احتمال تغییر رنگ دندان ها، تنفس بد بو، بیماری های لثه، از دست رفتن دندانها، کند شدن بهبودی زخم و احتمال سرطان دهان، سیگاری کشیدن چیزی بیشتر از یک عادت زننده است. چنانچه سیگاری هستید، ممکن است اطلاع از عوارض سیگار بر سلامت دهان و دندان انگیزه ای برای ترک آن باشد.

منبع

wilkdental

تاثیر رفلاکس معده بر دندان: روش های پیشگیری

فرزند خود را به معاینه دندانپزشکی می برید. انتظار لبخندی از سوی دندانپزشک و تایید سلامت دندان های فرزند خود را دارید. اما در عوض متوجه می شوید که چندین دندان وی خراب است و چند میلیونی خرج روی دستتان گذاشته است. اما شما که مادر خوبی هستید! او هرشب مسواک می زند و تغذیه وی نیز خوب است. چرا این اتفاق افتاده است؟ دلیل این مشکل می تواند تاثیر رفلاکس معده بر دندان باشد.

مطالعات نشان می دهند که کودکان مبتلا به رفلاکس معده شش برابر کودکان سالم در معرض ابتلا به پوسیدگی دندان قرار دارند.

تاثیر رفلاکس معده بر دندان:

با رشد کودک، ممکن است داروهای رفلاکس معده کارایی خود را از دست بدهند. در برخی کودکان نیز مصرف دارو در یک سالگی قطع می شود که با رویش اولین دندان ها همزمان است. این امر در حالی است که کودک هنوز هم به رفلاکس معده مبتلا است. از آنجا که این عارضه زیاد برای کودک رخ می دهد، کم کم کودک به آن عادت می کند، تصور می کند طبیعی است، و فراموش می کند که مشکل خود را به نحوی به شما نشان دهد. در نتیجه پس از مدتی با پوسیدگی دندان های وی مواجه می شوید.

معاینه منظم توسط دندانپزشک:

چنانچه کودک دارای سابقه رفلاکس است، وی را به طور منظم برای معاینات دندانپزشکی ببرید. یک دندانپزشک خوب می تواند تاثیر رفلاکس معده بر دندان را در مراحل اولیه تشخیص دهد. در نتیجه برنامه درمانی به طور موثر آغاز خواهد شد. برخی از کودکان مبتلا به نوع شدید بیماری، باید به جای هر شش ماه یکبار هر سه ماه یکبار برای معاینه دندان مراجعه کنند.

فلوراید:

همه کودکان به فلوراید نیاز دارند، اما این امر برای کودکان مبتلا به رفلاکس معده بسیار مهم است. از آنجا که دندان های این کودکان دائما تحت حمله است، به حفاظت بیشتر توسط فلوراید نیاز دارند. در صورت امکان به کودک خود آب حاوی فلوراید بنوشانید. چنانچه از دستگاه تضفیه آبی استفاده می کنید که فلوراید را از آب جدا می کند یا آب شما حاوی فلوراید نیست، این مسئله را با دندانپزشک خود در میان بگذارید.

مراقبت از رژیم غذایی:

برای کودکان مبتلا به رفلاکس معده، جلوگیری از مصرف نوشیدنی های شیرین و تنقلات کافی نیست. اگر می خواهید از دندان های کودک خود محافظت کنید، باید جریان اسید را به دهان وی کاهش دهید. از غذاهای محرک رفلاکس، مانند گوجه فرنگی و دیگر میوه های اسیدی دوری کنید. از مصرف مواد غذایی پیش از زمان خواب اجتناب کنید.

دندان های شیری اهمیت زیادی دارند. این دندان ها در تغذیه کودک شما و رشد دندان های دائمی نقش مهمی ایفا می کنند. چنانچه کودک شما به رفلاکس معده مبتلا است، مراقبت از دندان های وی باید به اهم وظایف شما تبدیل شود. مراقبت شما در این دوره نقش مهمی در سلامت دهان و دندان وی در آینده دارد.

منبع

colgate

داروهای آسیب رسان به دندان: عوارض جانبی و راه حل

داروها قرار است سلامتی را به شما بازگردانند، اما گاهی عوارض جانبی این داروها بر سلامت دهان و دندان شما تاثیر نامطلوبی دارند. در ادامه شما را با فهرست داروهای آسیب رسان به دندان آشنا می کنیم. بسیاری از افراد این داروها را مصرف می کنند. برخی حتی دو یا چند دارو را به طور همزمان مصرف می کنند. آنتی بیوتیک، داروهای ضد افسردگی، مسکن ها رایج ترین داروهای مصرفی هستند.

خشکی دهان:

اگرچه به ندرت داروها موجب پوسیدگی دندان می شوند، اما تمام داروهای فوق الذکر و برخی دیگر دارای عوارض خشکی دهان هستند. خشکی دهان عامل مشترکی است که به پوسیدگی دندان و عفونت دهان می انجامد.

خشکی دهان بافت نرم دهان را تحریک می کند، که به افزایش خطر ابتلا به عفونت می انجامد. بزاق دهان نقش مهمی در حفاظت از دندان های شما در برابر باکتری دارد. بنابراین وقتی دهان خشک است، خطر پوسیدگی دندان بیشتر است. داروهای زیر باعث خشکی دهان و متعاقبا پوسیدگی دندان می شوند.

فهرست داروهای آسیب رسان به دندان:

داروهای ضد اسید معده:

هر چند رفلاکس معده می تواند موجب فرسودگی مینای دندان شود، درمان آن نیز با عوارضی برای سلامت دهان و دندان شما همراه است.

در حالی که اسید معده برای دندان خوب نیست، داروهای ضد اسید معده نیز می توانند موجب ضعیف شدن ساختار دندان شوند. این خطر در مورد داروهای جویدنی، حل شدنی و مایع یکسان است.

از سوی دیگر این داروها حاوی شکر و دیگر شیرین کننده های مصنوعی هستند که می توانند به دلیل مصرف پیش از خواب موجب پوسیدگی دندان شوند.

داروهای مسکن:

به دلیل مصرف مداوم داروهای مسکن و عوارض جانبی آن در خشکی دهان، بیماران دچار دردهای مزمن ممکن است دچار بیماری پریودنتال و افتادن دندان ها شوند. داروهای مسکن مخدر دلیل اصلی خشکی دهان و فرسایش مینای دندان هستند.

از داروهای آسیب رسان به دندان می توان به آسپیرین اشاره کرد. چنانچه تحت درمان ارتودنسی هستید، استفاده از آسپیرین می تواند در حرکت دندان ها تداخل ایجاد کند. همچنین آسپیرین می تواند موجب بروز خونریزی لثه شود.

آنتی هستامین ها و ضد احتقان ها:

آنتی هیستامین ها با جلوگیری از تولید بزاق موجب خشکی دهان می شوند. در عین حال، دخالت این نوع دارو در ایجاد پوسیدگی، تغییر رنگ دندان و فرسایش مینا ثابت شده است.

داروهای ضد سرفه بسیار اسیدی هستند. این دارو حاوی مقدار زیادی قند نیز هست که مصرف طولانی مدت آن می تواند باعث پوسیدگی دندان و تغییر رنگ آن شود.

داروهای فشار خون:

بتا بلاکرها، بلوک کننده های کانال کلسیم، داروهای مدر، داروهای تنظیم ریتم قلب و برخی دیگر برای درمان فشار خون تجویز می شوند. تمام این داروها دارای عوارض خشکی دهان، تورم و التهاب لثه هستند. در نتیجه بیماری های لثه، تمیز کردن دهان دشوار می شود. این امر به تجمع پلاک و پوسیدگی دندان منجر می شود.

داروهای ضد افسردگی:

تحقیقات ثابت کرده اند که در میان داروهای آسیب رسان به دندان داروهای ضد افسردگی با ایجاد مشکلاتی در استخوان های بدن همراه هستند. مصرف این داروها با پوسیدگی دندان، بوی بد دهان، بیماری لثه، عفونت های دهانی و شکست امپلنت مرتبط است.

آنتی بیوتیک ها:

مصرف برخی آنتی بیوتیک ها به خصوص تتراسایکلین با ایجاد لک و تغییر رنگ دندان همراه است. عوارض این نوع آنتی بیوتیک به حدی است که حتی بر جنین در شکم مادر نیز تاثیر می گذارد و دندان های شیری وی پس از رشد لکه دار خواهند بود.

به حداقل رساندن آسیب:

در صورتی که هر یک از داروهای فوق را به طور متناوب مصرف می کنید، می تواند از راه های زیر برای به حداقل رساندن خشکی دهان و عوارض جانبی دارو استفاده کنید:

  • افزایش مصرف آب از هشت تا ده لیوان در روز
  • مسواک زدن دو بار در روز
  • جرمگیری و پیگیری معاینات دندانپزشکی
  • استفاده از اسپری مرطوب کننده دهان
  • مصرف مواد آبرسان مانند تکه های کرفس
  • مصرف آدامس های بدون قند برای ترشح بزاق
  • عدم مصرف دخانیات
  • عدم مصرف نوشیدنی های کافئین دار مانند قهوه، چای و الکل
  • جویدن سبزیجاتی مانند جعفری، نعنا یا رزماری برای خوشبو کردن دهان

در هنگام خرید داروهای ضد اسید معده، نوعی را انتخاب کنید که حاوی قند نیست. مسواک زدن پس از مصرف این داروها و داروهای ضد سرفه نیز در پیشگیری از پوسیدگی دندان تاثیر زیادی دارد.

منبع

mydental.guardianlife

مسواک کردن زبان: شش دلیل مهم

همواره به شما توصیه می شود که دندان خود را مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. اما آیا زبان خود را نیز تمیز می کنید؟ زبان در بهداشت دهان و دندان نقش بسیار مهمی دارد. مسواک کردن زبان باعث پیشگیری از رشد باکتری ها، پوسیدگی دندان و بوی بد دهان می شود. در این مطلب با شش دلیل برای رعایت بهداشت زبان در کنار دندان آشنا شوید.

شش دلیل برای مسواک کردن زبان:

بهبود طعم غذا:

اگر جز آدم های شکمو هستید، مسواک کردن زبان با از بین بردن تجمع مواد باقی مانده، گیرنده های مزه روی زبان را تقویت می کند. در نتیجه طعم غذا را بهتر حس می کنید. زمانی که زبان با بقایای مواد غذایی پر شده است، گیرنده های زبان به خوبی به غذا تماس پیدا نمی کنند و در نتیجه طعم غذا را کامل حس نمی کنید.

بهبود سلامت قلب:

بهداشت دهان و دندان ضعیف با بیماری های قلبی عروقی و همچنین دیابت و ناباروری مرتبط است. شاید فکر کنید من هر شب دندان های خود را مسواک می زنم. اما اگر زبان خود را مسواک نمی زنید، سطح بزرگی از دهان شما محل تجمع باکتری ها است.

پیشگیری از تشکیل حفره ها:

با مسواک کردن زبان به ویژه قسمت انتهایی آن، باکتری ها و سموم مسئول ایجاد پلاک را از بین می برید. این امر از شما در برابر پوسیدگی دندان و ابتلا به بیماری های لثه محافظت می کند.

خلاص شدن از نفس بد بو:

برخی مطالعات تخمین می زنند که ۸۰ تا ۹۵ درصد نفس بد بو به دلیل تجمع مواد غذایی، باکتری ها، قارچ ها و سلول های مرده در انتهای زبان است. ممکن است جلوی زبان شما صورتی و سالم باشد، اما زبان خود را در مقابل آینه قرار دهید و پشت آن را بررسی کنید. اگر زبان شما سفید، زرد و یا حتی قهوه ای است، احتمال ابتلا به نفس بدبو زیاد است.

تقویت سیستم ایمنی بدن:

مسواک کردن زبان از جذب مجدد سموم در بدن جلوگیری می کند. تمیز کردن زبان در موقع بیماری بسیار مهم است. زیرا بسیاری از باکتری ها و ویروس ها در انتهای زبان جمع می شوند و بهبودی را به تاخیر می اندازند.

بهبود سلامت دستگاه گوارش:

تمیز کردن زبان تولید بزاق را افزایش می دهد که خود به هضم غذا و گوارش کمک می کند.

تمیز کردن زبان تنها چند ثانیه طول می کشد. اما همین طور که می بینید، مزایای بسیار زیادی دارد. اگر در حین تمیز کردن انتهای زبان احساس تهوع می کنید، سعی کنید با تنفس همزمان و عمیق این حالت را در خود از بین ببرید.

منبع

askthedentist

پوسیدگی ناگهانی دندان: یافتن علل زمینه ساز

پرسش: من سال هاست که معاینات روتین دندانپزشکی را به طور مرتب پیگیری می کنم و همواره دندان های سالمی داشته ام. با این حال، به تازگی دچار پوسیدگی ناگهانی دندان شده ام. چندین دندان من به طور همزمان خراب شده است. دلیل چنین مشکلی چیست؟

پاسخ:

چنانچه به تازگی دچار پوسیدگی ناگهانی دندان شده اید، ابتدا باید علت را بیابید. پر کردن و ترمیم دندان مرحله اول است. اما اول باید بدانید چرا این اتفاق برای شما افتاده است. در غیر این صورت مشکل دوباره ایجاد می شود. پیشگیری همیشه بهترین درمان است.

زمانی که فردی بدون سابقه پوسیدگی دندان، به طور ناگهانی دچار این مشکل می شود، تقریبا همیشه چیزی محیطی باعث این تغییر ناگهانی شده است. بنابراین، باید تغییر در رژیم غذایی و عادات زندگی را بررسی کرد.

آیا به تازگی به قهوه خود شکر بیشتری اضافه می کنید؟ آیا مصرف نوشابه شما افزایش یافته است؟ برخی از افراد نیز به دلیل مصرف برخی قرص ها قبل از خواب و بعد از مسواک زدن دچار این مشکل می شوند. برای مثال قرص ملاتونین که برای تنظیم خواب مصرف می شود، به دلیل وجود شکر زیاد در ترکیبات خود، می تواند موجب پوسیدگی ناگهانی دندان شود.

دلایل زیر نیز برای ابتلا به پوسیدگی ناگهانی دندان محتمل است:

تغییر در روال روزمره:

اگر پیش از این دچار پوسیدگی دندان نشده اید، احتمالا اکنون چیزی در زندگی شما تغییر کرده است. فاکتورهای شیوه زندگی مانند رژیم غذایی، استرس، شروع مدرسه یا یک شغل جدید و عادت های جدید را بررسی کنید.

استرس:

استرس فقط در سر شما نیست بلکه بر تمام بدن تاثیر می گذارد. استرس پاسخ سیستم ایمنی بدن را افزایش می دهد. استرس همچنین می تواند دهان شما را خشک کند یا موجب مصرف غذاهای اشتباه شود.

شروع ورزش:

اگر به تازگی شروع به ورزش کرده اید، ورزش می تواند شما را دچار خشکی دهان کند. بزاق به خنثی کردن اسیدهای موجود در دهان کمک می کند. اگر خشکی دهان موجب کاهش تولید بزاق شود، ممکن است دچار پوسیدگی ناگهانی دندان شوید.

شکر مداوم:

هنگامی که پای دندان هایتان به میان می آید، مقدار شکر مصرفی شما به اندازه زمان مصرف آن اهمیت ندارد. خوردن پنج تکه کیک بزرگ با هم بهتر از مکیدن یک آب نبات به مدت نیم ساعت است.

ابتلا به گلودرد:

مصرف آبنبات های گلودرد به دلیل محتوای شکر بالا عامل اصلی پوسیدگی ناگهانی دندان هستند که بسیاری از افراد از آن اطلاع ندارند.

غذاهای اسیدی بیشتر:

آیا غذا یا نوشیدنی مورد علاقه شما تغییر کرده است؟ چنانچه این مواد محتوای اسیدی زیادی داشته باشند، احتمال بروز پوسیدگی بیشتر می شود. برخی از مواد غذایی اسیدی رایج عبارتند از مرکبات، سس گوجه فرنگی، نوشیدنی های ورزشی و نوشابه.

سریع مسواک زدن:

اکثر مردم به امید سریع تمام شدن این کار محکم و سریع مسواک می زنند. اما آنچه آنها نمی دانند این است که برس های سفت مسواک می تواند به لثه و مینای دندان آسیب بزند.

ابتلا به بیماری جدید:

بیماری هایی مانند سرطان، دیابت و بیماری های رماتیسمی می توانند به دندان های شما آسیب بزنند. شیمی درمانی با خشک کردن دهان، دندان ها را مستعد ابتلا به پوسیدگی می کند. سندرم شوگرن فرد را دچار پوسیدگی ناگهانی در چند دندان می کند و عفونت های دهان را افزایش می دهد.

در صورتی که به تازگی تعداد دفعات مراجعه شما به دندانپزشک افزایش یافته است، بهتر است برای جلوگیری از این سیکل معیوب علت ریشه ای آن را بیابید.

منبع

askthedentist

اوربایت چیست و چگونه درمان می شود؟

چیزی سحرآمیز در مورد ردیفی از دندان های تمیز، سفید و کاملاً هماهنگ وجود دارد. تلویزیون را روشن کنید، مجله ای را ورق بزنید، یا سری به فیلم ها بزنید. در همه اینها دندان هایی کاملا ردیف و سالم می بینید. اما در اجتماع همه چیز بدین شکل نیست. بسیاری از کودکان و بزرگسالان از مال اکلوژن رنج می برند، که یکی از انواع آن اوربایت است. پیش از بررسی روش های اصلاح این عارضه، بهتر است ابتدا با این ناهنجاری و دلایل بروز آن آشنا شویم.

مال اکلوژن ها:

اصطلاح “اکلوژن” به نظم و ردیف بودن دندان ها اشاره دارد. بنابراین، مال اکلوژن به انحراف یا عدم تقارن طبیعی دندان ها گفته می شود. اوربایت، کراس بایت، اپن بایت و آندربایت انواع این اختلالات است. اوربایت به هم پوشانی بیش از حد دندان های فک بالا روی فک پایین گفته می شود.

علل بروز اوربایت:

اگر چه برخی موارد اوربایت ارثی هستند، اما بعضی از آنها نیز به دلیل ناهنجاری در فک رخ می دهند. در حقیقت گاهی فک تحت فشار عادات نادرست رشد می کند. این رشد می تواند رشد کم فک پایین یا رشد زیاد فک بالا باشد. عادت های نادرست در اوایل زندگی فرد، مانند مکیدن طولانی مدت انگشت، فشار وارد کردن زبان به دندان و استفاده از بطری و پستانک با سایز بزرگ برای نوزاد می تواند باعث بروز این مشکل شود. عاداتی که فرد در سال های بعدی عمر پیدا می کند، مانند جویدن مداد، نیز در بروز این عارضه تأثیرگذار است.

روش اصلاح:

شایع ترین روش درمان اوربایت، ارتودنسی است. پس از بررسی وضعیت دهان و فک، ارتودنتیست می تواند درمانی را پیشنهاد دهد که با ناهنجاری شما بیشترین سازگاری دارد.

سپس از فک بالا و پایین رادیوگرافی می شود تا پزشک با حالت فک بیشتر آشنا شود.

استفاده از بریس گام بعدی درمان است. اما شکل و نحوه جایگذاری آنها به نوع و شدت مشکل بستگی دارد. با استفاده از نوارهای الاستیک یا وسایل مشابه، درمان می تواند بین یک تا دو سال طول بکشد. همه این موارد به شدت بیماری بستگی دارد.

برای درمان محدودیت سنی وجود ندارد. اما درمان کودکان، به دلیل عدم توقف رشد، ساده تر است.

یکی از دیگر روش های درمان اوربایت کشیدن دندان ها است. بدین ترتیب امکان حرکت راحت تر سایر دندان ها فراهم می شود.

روش جراحی نیز آخرین روش است که در صورت عدم پاسخ سایر درمان ها استفاده می شود.

منبع

colgate

اختلال آندر بایت: راه های درمان و نحوه انتخاب

دستیابی به یک لبخند زیبا و حفظ آن در حال دست و پنجه نرم کردن با یک مشکل ارتودنسی دشوار است. اما به دنیا آمدن با یک مشکل ارتودنسی به معنی غیرقابل درمان بودن آن نیست. امروزه پیشرفت هایی باورنکردنی در این حوزه انجام گرفته است که تقریبا هر مشکلی را قابل درمان می سازد. اختلال آندر بایت یکی از مشکلاتی است که کودکان با آن درگیر هستند. در این مطلب به مباحت درمانی مرتبط با این اختلال می پردازیم.

اختلال آندر بایت چیست؟

اختلال آندر بایت اصطلاحا به وضعیتی گفته می شود که در آن دندان های پیشین فک پایین جلوتر از دندان های فک بالا هستند. شدت اختلال طیفی از خفیف تا شدید را در بر می گیرد. در شدت خفیف دو ردیف دندان تقریبا با هم تماس دارند. اما در وضعیت شدید فاصله دو ردیف دندان ها بسیار زیاد است. این عارضه موجب حالتی در صورت فرد می شود که به لحاظ اجتماعی ممکن است به بروز احساسات نادرستی تعبیر شود. به همین دلیل این اختلال برای اغلب افراد پسندیده نیست و به دنبال درمان آن هستند.

علل آندر بایت:

علت اصلی اختلال آندر بایت ناهماهنگی فک پایین است که معمولا مادرزادی است. طبق گزارش کتابخانه ملی ایالات متحده آمریکا، بیماران مبتلا به برخی سندرم ها مانند گیگنتیسم یا آکرومگالی نیز مستعد ابتلا به این اختلال هستند. برخی اقوام نیز نسبت به سایرین بیشتر مستعد ابتلا به این مشکل هستند.

عوارض:

عوارض اندر بایت متنوع است و بسته به فاصله ردیف دندان ها متفاوت است. چنانچه فاصله زیاد باشد، عوارض زیر محتمل است:

  • اشکال در خوردن
  • چالش در صحبت کردن
  • درد مزمن فک و مفصلی (TMJ) و همچنین درد سر و گوش
  • پوسیدگی دندان به دلیل سایش بیش از حد مینای دندان
  • تنفس بدبوی دهان، هالیتوز و عفونت های باکتریایی
  • آپنه خواب، خروپف و سایر مشکلات تنفسی شبانه

متأسفانه، بچه ها همیشه مهربان نیستند. گاهی کودکان مبتلا به اختلال آندر بایت در بین دوستان و همسالان خود دچار مشکل می شوند. در صورتی که کودک شما دچار چنین وضعیتی است، پیش از اتمام رشد فک وی، هر چه سریع تر با دندان پزشک خود مشورت کنید.

روش های اصلاح آندر بایت:

روش های متعددی برای اصلاح آندر بایت، از جراحی فک تا طیف وسیعی از وسایل ارتودنسی، وجود دارد. چنانچه اقدامات لازم در دوره کودکی فرد انجام شود، تنها مسئله مهم برای رفع مشکل انتخاب راه حل مناسب است. این امر نشان دهنده اهمیت ارزیابی اولیه ارتودنسی در کودکان است که باید پیش از سن هفت سالگی انجام گیرد.

دو نوع دستگاه اصلاح کننده برای این بیماران مورد استفاده قرار می گیرد:

گسترش دهنده فک بالا:

این دستگاه با استفاده از یک قاب سیمی سعی در گسترش دندان های فک بالا دارد. با گذشت زمان سایز عرضی دستگاه افزایش می یابد تا تنظیم دندان های دو فک به حالت عادی برسد.

ماسک صورت برای کشش معکوس:

این دستگاه شبیه هدگیر مخصوص ارتودنسی است. این دستگاه به دور سر بیمار متصل می شود و با اعمال فشار از طریق سیم های فلزی به دندان های عقب فک بالا سعی در تنظیم فاصله فک دارد.

جراحی:

در موارد شدید یا بیماران مسن تر، اصلاح فک مستلزم عمل جراحی فک فوقانی است. در این فرآیند، جراح دهان و فک و صورت، استخوان قسمت عقبی فک را از قسمت جلویی جدا می کند و آن را اصلاح می کند.

روش زیبایی:

در موارد خفیف، می توان از روش های جدید در حوزه دندان پزشکی زیبایی استفاده کرد. در این روش دندان های فک پایین اصلاح می شوند و بر روی دندان های فک بالا روکش هایی تعبیه می شود تا فاصله بین دندان ها از بین برود. البته این روش مشکل شما را به لحاظ جسمی از بین نمی برد اما کمتر قابل دیدن است و کارکرد دندان ها را بهبود می بخشد.

منبع

colgate

اپن بایت: تعریف، علل، درمان

نحوه قرارگیری دندانهایتان شما روی هم به عنوان اکلوژن شناخته می شود. در حالت ایده آل، دندان ها کاملا با هم منطبق هستند. دندان های بالا کمی بالاتر از دندان های پایین قرار دارند. در هنگام بسته بودن دهان سطوح بالای دندان های مولار روی هم قرار می گیرند. اما دندانها همیشه روی هم منطبق نیستند. یکی از حالت های عدم انطباق دندان ها اپن بایت خوانده می شود که در این مطلب به آن می پردازیم.

اپن بایت چیست؟

زمانی که فرد دچار اپن بایت می شود، در زمان بستن دهان دندان های فوقانی و پایین روی هم قرار نمی گیرند. در نتیجه بین ردیف دندان ها شکافی وجود دارد. اپن بایت نه تنها روی ظاهر لبخند فرد تأثیر می گذارد، بلکه وی را در جویدن و صحبت کردن هم با مشکلاتی مواجه می کند.

علت:

به طور کلی، چند عامل باعث عدم تقارن دندان ها و باز ماندن ردیف های بالا و پایین دندان های جلو می شود.

  • در بعضی موارد، اپن بایت می تواند به علت مشکلات فکی در فرد باشد.
  • گاهی نیز به دلیل وجود هم زمان دندان های شیری و دائمی این حالت پیش می آید. در این صورت تا زمان از دست رفتن تمام دندان های شیری، دندان های کودک کاملا با هم منطبق نخواهند بود.
  • گاهی اوقات نیز این مشکل به دلیل عادات بد به وجود می آید. یکی از این عادات فشار آوردن زبان به پشت دندان ها در هنگام غذا خوردن یا حرف زدن است. چنین عادتی باعث بیرون زدگی دندان های فک بالا می شود.

یکی از دیگر عادات مشکل ساز، مکیدن انگشت شست یا جویدن اشیای خارجی است. گاهی انتخاب بطری یا پستانک اشتباه برای نوزاد می تواند ریسک ابتلا به اپن بایت را در وی افزایش دهد. البته مکیدن انگشت اتفاق رایجی از اغلب نوزادان است. این عادت زمانی مشکل ساز می شود که تا زمان رشد دندان های دائمی ادامه یابد.

درمان:

طبق مطالعات مجله ارتودنسی آمریکا درمان اپن بایت می تواند دشوارتر از درمان دیگر انواع ناهنجاری های دندانی باشد. چند حالت درمانی برای این عارضه متصور است.

اگر این مشکل در کودکی با ترکیب دندان های شیری و دائمی رخ دهد، می تواند امیدوار بود که با افتادن تمام دندان های شیری مشکل به خودی خود رفع شود.

چنانچه مال اکلوژن به علت مشکل اسکلتی ایجاد شده باشد، ممکن است به جراحی ارتوگناتیک نیاز باشد. در طول جراحی، یک جراح دهان، فک و صورت، قسمتی از فک فوقانی را برداشته و استخوانهای فک را برای تطابق بهتر دندان ها تنظیم می کند.

انواع دستگاه های ارتودنسی نیز می توانند به رفع اپن بایت کمک کنند. در برخی موارد، یک دستگاه زبان را از دندان ها دور نگه می دارد تا از وارد آمدن فشار به دندان جلوگیری کند. دستگاه هدگیر نیز می تواند در رفع این مشکل کارساز باشد.

در صورتی که دچار اپن بایت هستید، درمان شما به چند عامل بستگی دارد. معمولا جراحی فقط برای کسانی به کار می رود که رشد آنها متوقف شده است. درمان ارتودنسی نیز بیشتر برای کودکان و نوجوانان به کار می رود. اگر نگران شکاف بین دندان های خود هستید، بهترین راه مراجعه به دندانپزشک و مشورت با وی در مورد بهترین راه درمان است.

منبع

colgate

ورزش های آرام سازی درد مفصل گیجگاهی فکی

مفصل گیجگاهی ‌زیرواره ‌ای باز و بسته می شوند و فک را حرکت می دهند. این مفاصل تحت فشار جویدن، صحبت کردن و حرکت های دیگر قرار دارند. در نتیجه این مفاصل منبع مشترک درد، مشکلات عضلانی و مفصلی هستند. درد مزمن مفصل گیجگاهی فکی (TMJ) تضمین کننده مراجعه به دندان پزشک است. بنابراین ممکن است هزینه زیادی نیز برای درمان به شما وارد کند. در این مطلب شما را با ورزش های آرام سازی درد مفصل گیجگاهی فکی آشنا می کنیم. در برخی افراد مشکل صرفا با ورزش حل می شود. بنابراین نیازی به درمان های تخصصی نخواهد بود.

علل:

فشارهای شدید و دندان قروچه علت اصلی درد مفصل گیجگاهی فکی هستند. باز بودن دهان برای مدت طولانی مانند ملاقات های دندان پزشکی نیز از سایر علل درد فک هستند. اما مهم نیست درد ناشی از چه باشد. اغلب ورزش های آرام سازی درد مفصل گیجگاهی فکی به تسکین درد کمک می کنند.

ورزش های آرام سازی درد مفصل گیجگاهی فکی:

تسکن درد باید با ماساژ آرام منطقه دردناک آغاز شود. این کار می تواند به کاهش تنش و درد کمک کند. این کار ورزش دادن مفصل فک را نیز آسان تر می کند.

تمرینات تقویتی:

تمرینات تقویتی بهتر است در طول ساکت بودن درد انجام شوند. زیرا در هنگام درد شدید به افزایش درد منجر می شوند. در ادامه دو تمرین به شما پیشنهاد می شود:

  • انگشت شست خود را زیر چانه بگذارید. چانه خود را به سمت پایین فشار دهید. به باز کردن دهان با نیروی متوسط ​​در برابر انگشت شست ادامه دهید. دهان را ۵-۱۰ ثانیه باز نگه دارید.
  • دهان خود را به حدی که راحت هستید باز کنید. انگشت اشاره خود را بین چانه و لب پایین قرار دهید. در حالی که دهان خود را می بندید انگشت را به داخل فشار دهید.

تمرینات آرامش بخش:

درد مفصل گیجگاهی فکی اغلب محصول استرس است. تمرینات آرام بخش ساده می تواند به شما کمک کند.

  • به آرامی نفس خود را به داخل بکشید. اجازه دهید، شکمتان به جای قفسه سینه شما باز شود. نفس خود را به همان آرامی بیرون دهید. این کار را ۵ تا ۱۰ بار تکرار کنید.
  • بنشینید یا دراز بکشید. سپس، تنش را از تمام عضلات خود دور کنید و عضلات را شل کنید. از پاها شروع کنید و به سمت سر بیایید.

تکنیک دوم به مرور شما را در رفع تنش از بدن خودآگاه تر می کند.

تمرینات کششی:

تمرینات کششی از مهمترین ورزش های آرام سازی درد مفصل گیجگاهی فک به شمار می روند. این ورزش ها تنش عضلانی و مفصلی را کاهش می دهند. در نتیجه آرامش طولانی مدتی برای شما فراهم می کنند.

  • نوک زبان را روی سقف دهان خود قرار دهید. دهانتان را به اندازه ای که راحت هستید باز کنید و ۵ تا ۱۰ ثانیه نگه دارید.
  • دهان خود را، در حالی که زبان در موقعیت نرمال خود قرار دارد، به آرامی و به تدریج باز کنید. ۵-۱۰ ثانیه نگه دارید و سپس دهان خود را ببندید. سپس دهان خود را کمی باز کنید و فک خود را ۵ تا ۱۰ بار به عقب و جلو ببرید.
  • دهان خود را ببندید. سر خود را مستقیم رو به جلو نگه دارید. با چشمان به سمت راست نگاه کنید. فک پایین خود را به سمت چپ بکشید و ۵ تا ۱۰ ثانیه نگه دارید. این کار را در حالت برعکس تکرار کنید.
  • یک شی نازک، مانند یک مداد یا قلم مو را بین دندان های جلوی خود قرار دهید. فک پایین خود را به سمت جلو بکشید تا جسم بین دندان های عقب و دندان های جلو قرار گیرد. ۲۰ ثانیه نگه دارید.

با آسانتر شدن ورزش پنجم، افراد می توانند از اشیا بزرگ تر برای جدا کردن دندان های جلو و عقب خود استفاده کنند.

منبع

medicalnewstoday