کشیدن دندان عقل: بخور و نخورهای بعد از درمان

کشیدن دندان عقل می تواند برنامه های روزمره ی شما را مختل کند. به هم خوردن تغذیه و نوشیدنی های طول روز یکی از مهمترین چالش ها است. مواد غذایی و نوشیدنی های خوشمزه می توانند وسوسه برانگیز باشند، اما اولویت باید بهبودی شما باشد. به عنوان یک اصل کلی بعد از کشیدن هر دندانی الکل و نوشیدنی های گازدار به طور کلی ممنوع هستند و بهبودی را به تاخیر می اندازند.

چند روز اول:

در چند روز اول بعد از عمل جراحی دهان و لثه کمی متورم و دردناک است. به دلیل خونریزی بدطعم بودن دندان و بدبو بودن طبیعی است. اگر در طول ۲۴ ساعت پس از کشیدن دندان عقل احساس گرسنگی کردید، نوشیدنی های سرد و بدون گاز مجاز هستند. هر نوع نوشیدنی گرم، داغ، یا گاز دار و الکلی به طور کلی ممنوع است. نوشیدنی های داغ باعث ادامه ی خونریزی و نوشیدنی های الکلی باعث خشک شدن سوکت دندان و طول کشیدن مدت درمان می شوند. به گزارش موسسه ملی بهداشت آمریکا (NIH) نوشیدنی های سرد و یخ به رفع گرسنگی و بی حس کردن درد برای بهتر جویدن کمک می کنند. در صورت امکان، جویدن را به سمت مخالف دهان خود محول کنید. اگر هر چهار دندان عقل خود را کشیده اید، از مواد غذایی مقوی مانند مایعات پروتئینی استفاده کنید.

عدم استفاده از نی برای نوشیدن اهمیت زیادی دارد. استفاده از نی به دلیل مکش ایجاد شده، باعث فشار وارد کردن به محل بخیه ها و باز شدن آنها می شود. این امر در صورتی که مدت کوتاهی پس از جراحی انجام شود، باعث شروع مجدد خونریزی و افزایش طول درمان می شود.

غذا خوردن پس از کشیدن دندان عقل:

غذاهای نرم و سوپی می توانند رطوبت مورد نیاز دهان شما را تامین کنند، اما با احتیاط بخورید. پس از چند روز می توانید غذاهای سفت تر و نان مصرف کنید اما محل جراحی احتمالا هنوز هم دردناک است. به طور کلی در صورت رعایت اصول توصیه شده، جذب شدن بخیه سه تا ۱۴ روز طول می کشد (در صورت استفاده از بخیه های جاذب) و بخیه های کشیدنی به یک یا دو هفته زمان نیاز دارند. در این مدت از غذاهای نرم مانند حلیم ها استفاده کنید اما غذاهای ترد مانند چیپس و مرغ سوخاری ممنوع است. در مورد میوه ها، موز و پرتقال گزینه ی خوبی است. اما بهتر است از توت فرنگی و کیوی به دلیل دارا بودن دانه های ریز که ممکن است در محل بخیه گیر کنند، پرهیز شود. نان های شیرمال و خرمایی نیز علاوه بر مقوی بودن گزینه های خوبی برای جویدن هستند. بهتر است در چند روز اول جراحی از مصرف غذاهای پرادویه و تند خودداری شود.

فراموش نکنید که پس از مصرف هر نوع ماده ی غذایی برای جلوگیری از عفونت و درد با استفاده از مسواکی با برس نرم دهان و دندان را تمیز کنید. کشیدن دندان عقل و درد در محل جراحی شما از مسواک زدن و نخ دندان کشیدن معاف نمی کند.

منبع

Colgate

سفید نگه داشتن لامینت بعد از درمان چگونه انجام می شود؟

چه دندان های خود را در مطب لامینت کرده باشید یا در خانه به وسیله ی روش های توصیه شده آنها را سفید کرده باشید، اخرین چیزی که دوست دارید ببینید مطمئنا زرد شدن مجدد آنها است. احتمالا شما هم پس از لامینت دندان ها از خود می پرسید، چگونه باید آنها را سفید نگه داشت؟ با آن همه هزینه و زمانی که صرف شده است، مسلما حق دارید. در این مطلب به روش های سفید نگه داشتن لامینت بعد از درمان می پردازیم.

مسواک و نخ دندان روزانه

مسواک زدن روزانه و نخ دندان کشیدن به تمیز نگه داشتن و عاری شدن دندان ها از لکه کمک می کند. هر روز صبح و قبل از رفتن به رخت خواب مسواک بزنید. برای محافظت از دندان ها در برابر رنگ قهوه و سایر مواد رنگدانه دار از خمیردندان های سفیدکننده ی دندان استفاده کنید. با استفاده از دهان شویه های حاوی فلوراید علاوه بر تقویت مینای دندان و تمیز کردن لکه ها، دندن های خود را درخشانتر و سفیدتر می کنید و از آنها در برابر تشکیل حفره و پلاک محافظت می کنید.

همچنین می توانید دندان های خود را هر زمانی در طول روز پس از مصرف مواد غذایی تمیز کنید تا دندان ها رو به زردی نروند. شستشوی دندان با آب پس از نوشیدن قهوه، چای، و یا کولا به سفید نگه داشتن لامینت کمک می کند. همیشه سر کار یا مدرسه مسواک کوچکی همراه داشته باشید تا پس از مصرف وعده های غذایی از آن استفاده کنید. استفاده از مسواک های برقی نیز پس از درمان به سفید نگه داشتن لامینت کمک زیادی می کند و نواحی دور از دسترس دندان را به خوبی تمیز می کند.

سفید نگه داشتن لامینت با معاینه توسط دندان پزشک

گذشته از مراقبت روزانه و منظم، چه کار دیگری می توان برای سفید نگه داشتن لامینت انجام داد؟ معاینه های منظمی توسط دندان پزشک داشته باشید. دندانپزشک می تواند لکه های سطحی روی دندان ها را پاک کند. عمل ساییدن دندان برای تمیز کردن آن توسط دندان پزشک ابزار موثری برای مبارزه با تغییر رنگ لامینت بدون نیاز به ترمیم آن است.

با عادات مسواک زدن منظم و صحیح، می توانید دندان های خود را سفید نگه دارید. با این حال در طول زمان لکه ها بازمی گردند. حتی اگر عادت نوشیدن قهوه یا سیگار کشیدن نداشته باشید، پس از مدتی ممکن است دندان ها لک شوند. بنابراین برای سفید نگه داشتن لامینت تمام توصیه های دندان پزشک خود را رعایت کنید و در صورت تغییر رنگ از او کمک بگیرید.

منبع

Colgate

روکش دندان: مزایا و معایب آن چیست؟

روکش دندان یا ونیر دندانپزشکی لایه ی نازکی از سرامیک (پرسلن) همرنگ دندان است که روی سطح بیرونی دندان ها چسبانده می شود و راهی آسان برای طیف وسیعی از مشکلات زیبایی و دندانی است. از آنجا که این روش دائمی است، باید قبل از تصمیم گیری در مورد انجام آن به مزایا و معایب آن فکر کرد. در این مطلب شش جنبه از این روش مورد بحث قرار می گیرد که در برای تصمیم گیری مهم هستند.

زیبا تر کردن لبخند با روکش دندان:

سال ها نوشیدن قهوه، سیگار کشیدن و یا خوردن غذاهای حاوی رنگدانه های بسیار در نهایت عوارض خود را بر روی دندان های شما گذاشته و به آنها سایه ای غیرجذاب از زرد یا قهوه ای داده است. مینای زرد شده را می توان در خانه یا در مطب دندان پزشک سفید کرد، اما ممکن است مجددا زرد شود. اگر به دنبال راه ساده ای برای سفید کردن لبخند خود هستید، استفاده از روکش گزینه ی خوبی است. روکش ها اغلب در برابر زرد شدن مقاوم هستند، بنابراین نیازی نیست نگران زرد شدن آنها باشید یا برای سفید کردن آنها به دندان پزشک مراجعه کنید.

حل کردن مشکلات زیبایی جزئی:

کجی مختصر در دندان ها یا وجود فاصله در بین دندان ها را می توان با استفاده از درمان ارتودنسی رفع کرد، اما گاهی اوقات این مشکلات به سادگی با استفاده از روکش قابل درمان هستند. روکش ها به سطح بیرونی دندان شما چسبانده می شوند، بنابراین اگر چه موضع دندان تغییر نمی کند، اما برخی مشکلات جزئی ارتودنسی به سادگی و سریعتر حل می شوند. بعد از این کار دندان های شما همچنان کج یا فاصله دار هستند، اما هیچ کس جز شما و دندان پزشکتان از این امر باخبر نخواهد بود. باید توجه داشت که روکش همیشه نمی تواند جایگزین درمان ارتودنسی شود، و ممکن است دندان پزشک شما را به یک متخصص ارتودنسی ارجاع دهد.

جایگزین مینای آسیب دیده:

مینا قوی است، اما خراب نشدنی نیست. مینای دندان ممکن است در اثر فشار زیاد حاصل از مسواک زدن یا استفاده از غذاهای و نوشیدنی های بسیار اسیدی به سرعت تخریب شود. اسید معده در بیماران مبتلا به ریفلاکس معده نیز می تواند باعث خراب شدن مینای دندان شود. این امر موجب نگرانی است، زیرا مینای دندان یک بار بیشتر تشکیل نمی یابد. خوشبختانه، می توان آن را جایگزین کرد. روکش جایگزینی عالی برای مینای فرسایش یافته و تخریب شده است.

هزینه های بالا:

قیمت روکش بسته به محل سکونت شما، دندانپزشک و تعداد دندان ها متفاوت است، اما یک چیز حتمی است: روکش ها اغلب گران هستند و شامل بیمه نمی شوند.

افزایش حساسیت:

برخی از افراد پس از دریافت روکش دچار حساسیت دندان می شوند. با توجه به تحقیقات آکادمی دندان پزشکی آمریکا، افراد در چند روز اول پس از درمان در تماس با مواد غذایی سرد یا گرم دچار درد می شوند، اما این حالت معمولا از بین می رود. حساسیت دندان ناراحت کننده و ناخوشایند است، اما می توان آن را با محصولاتی نظیر خمیر دندان های مخصوص دندان های حساس تا حد زیادی رفع کرد و به تقویت مینای تضعیف شده کمک کرد.

روش غیر قابل بازگشت:

استفاده از روکش دندان فرآیندی غیرقابل برگشت در نظر گرفته می شود، زیرا برای جایگذاری آنها دندانپزشک باید ساختار طبیعی دندان های شما را تغییر دهد. در این روش، ممکن است برای تامین فضای کافی لایه ی بیرونی مینای دندان حذف شود.

استفاده از روکش دندان راهی عالی برای مخفی کردن دندان های زرد شده، کج، یا آسیب دیده است، اما لازم است که قبل از استفاده از این روش حتما در مورد مزایا و معایب آن فکر کرد. برای بررسی شرایط و تعیین مفید بودن این روش برای شما حتما با دندان پزشک خود مشورت کنید.

منبع

Colgate

مراقبت از ارتودنسی: بخور نخورهای عید و تعطیلات

در حالی که طیف وسیعی از براکت ها، از فلزی گرفته تا شفاف و لینگوال، برای نسل های مختلف آمده است و برای هر سنی مناسب هستند، اما فهرست طولانی مواد غذایی ممنوعه بدون تغییر مانده است. برای مراقبت از ارتودنسی فرد باید اصولی را در مصرف مواد غذایی رعایت کند.

براکت های امروزی به لحاظ بصری جذاب تر و کمتر دردناک هستند، و استفاده کنندگان از آنها نیازی نیست به دفعات به دندان پزشک مراجعه کنند. در یک تحقیق بیش از نیمی از نوجوانانی که از درمان ارتودنسی استفاده می کردند گزارش دادند که نسبت به حضور براکت ها حساسیت ندارند. و بیش از یک چهارم آنها بر این باور بودند که براکت ها باعث بامزه تر شدن چهره ی آنها شده است. شفاف بودن و نامرئی بودن برخی از براکت ها اعتماد به نفس افراد را افزایش داده و درمان ارتودنسی را دلپذیرتر کرده است.

اما غذاهای فهرست «نخورها» مانند آجیل، ذرت بو داده، آب نبات سفت، و کارامل، درست به قدری که برای بچه ها جذاب هستند، برای بزرگ سالان هم وسوسه برانگیز هستند. از هر ۵ بیمار بزرگ تر از ۱۸ سال، یکی در دوران تعطیلات دچار چالش مراقبت از ارتودنسی دهان می شود.

اگرچه بزرگ ترها در مسابقه ی سیب خوری شرکت نمی کنند، اما در تعطیلات نمی توانند با خیال راحت از کاسه ی آجیلی که معمولا همه جا برای پذیرایی سرو می شود لذت ببرند. شکلات های کاراملی روی میز، گز و سوهان های چسبناک، کیک های شکلاتی حاوی گردو و پای گردویی در منوی دسر نیز متضاد اصول مراقبت از ارتودنسی دهان هستند.

با این حال، مقداری آگاهی و اندک خلاقیت در آشپزخانه می تواند به دسرهای خوشمزه ای ختم شود که هر کسی می تواند در خانه درست کند و دیگر در مهمانی به دسرهای آسیب رسان تمایلی نداشته باشد. برای مثال، بستنی، اسموتی میوه، موس شکلات خامه ای، کیک با روکش گاناش همه به اندازه ی دسرهای چسبناک خوشمزه هستند، اما آسیبی به براکت ها وارد نمی کنند.

انجمن ارتودنسی آمریکایی توصیه می کند که بیماران ارتودنسی بعد از خوردن شیرینی نخ دندان بکشند و مسواک بزنند. برخی دندانپزشکان توصیه می کنند که در عرض پنج دقیقه پس از خوردن هر چیزی، به خصوص بعد از وعده های غذایی مسواک زده شود و فرد در مهمانی یا سفر با خود یک مسواک سفر همراه داشته باشد.

انجمن دندان پزشکی توصیه می کند که افرادی که از ارتودنسی استفاده می کنند برای مسواک زدن باید وقت بیشتری بگذارند تا مطمئن شوند که همه جای دندان و دور براکت ها تمیز شده است. مسواک های مخصوص بین دندانی و نخ دندان های مخصوص این بیماران به تمیز کردن کامل دهان و دندان کمک می کند. دهان شویه ها نیز برای تکمیل و اطمینان از فرآیند تمیز شدن دهان از بقایای مواد غذایی مفید هستند.

با این حال، برای مراقبت از ارتودنسی دهان، لزوما باید در مدت درمان از مواد غذایی شیرین و چسبناک یا سفت، آجیل ها، و دسرهای حاوی کره ی بادام زمینی یا گردو دوری کرد. پرهیز از این مواد غذایی بسیار به صرفه تر از شکستن براکت ها و صرف زمان و هزینه برای اصلاح و تعمیر آنها است.

منبع

Colgate

شکستن براکت ارتودنسی: چه باید کرد؟

شکستن براکت ارتودنسی موقعیتی است که اغلب بیمارانی که از درمان ارتودنسی استفاده می کنند، آن را تجربه می کنند. براکت و سیم های اتصال دهنده ی آنها شکننده هستند و دلایل زیر موجب شکسته شدن آن می شود:

  • مصرف مواد غذایی اشتباه
  • وارد کردن آسیب به دهان
  • مسواک زدن نادرست دندان ها یا وارد کردن فشار بیش از حد بر آنها
  • استفاده ی نادرست از خلال دندان و یا نخ دندان

اگر متوجه شدید که یکی از براکت ها شکسته است، مراحل زیر را برای اطمینان از عدم ایجاد عوارض در دهان و دندان دنبال کنید.

آسیب وارد آمده چیست؟

اول، احتمال اتصال سیم ارتودنسی را به براکت بررسی کنید. اگر سیم به براکت چسبیده است، آن را در محل خود قرار دهید. اگر سیم متصل است اما براکت از دندان جدا شده، آن را با استفاده از یک تکه پنبه به آرامی در موقعیت خود فشار دهید. تا زمانی که بتوانید خود را به دندان پزشک برسانید، با استفاده از وکس ارتودنسی، براکت شکسته را در محل خود ثابت کنید. اگر براکت شل شده است، در صورت امکان و راحتی، آن را جدا کنید و همراه با خود به مطب دندان پزشک ببرید تا مجددا آن را بچسباند.

بعد از شکستن براکت ارتودنسی کنترل اوضاع را به دست بگیرید:

وضعیت سیم ها را بررسی کنید. بر اساس نظر انجمن دندان پزشکی آمریکا، باید سیم های بسیار بلند یا بیرون زده را با دقت و تا جایی که به دندان نزدیک تر است، با استفاده از یک ناخن گیر کوچک بچینید. دقت کنید که به سایر براکت ها و سیم ها و بافت داخل دهان خود آسیب وارد نکنید. هر گونه سیم اضافی را مجددا به سطح دندان بچسبانید و با استفاده از وکس روی آن را بپوشانید تا قبل از رسیدن به دندان پزشک به بافت داخل دهان یا گونه ی شما آسیب وارد نکند.

تعیین نوبت دندان پزشکی:

برای تعمیر براکت زمانی را با دندان پزشک خود تعیین کنید. ضرورت و سرعت مراجعه به دندان پزشک به شدت آسیب و میزان ناراحتی شما بستگی دارد. وی را از وجود یا عدم وجود براکت آگاه کنید . در این صورت وی اقدامات بعدی را راحت تر برنامه ریزی می کند.

اقدامات موقت پیش از رسیدن به دندان پزشک چیست؟

در طول دوره ی انتظار برای رسیدن به مطب، دهان خود را به طور منظم با آب نمک تمیز کنید. برای جلوگیری از آسیب بیشتر به براکت ها، موقتا از غذاهای نرم مانند تخم مرغ آب پز، ماست و نان تازه استفاده کنید. از غذاهای ترد و سخت مثل سیب، هویج خام و حتی آب نبات دوری کنید.

در صورتی که در اثر شکستن براکت ارتودنسی به دهان خود آسیب وارد کرده اید، موقتا از مسکن های موجود در داروخانه ها برای رفع درد و از دهان شویه های ضدعفونی کننده ی بدون الکل برای التیام دهان استفاده کنید.

شکستن براکت دندان پزشکی لزوما به معنای موقعیت اورژانس دندانپزشکی نیست. دهان خود را به دقت بررسی کنید و تصمیم بگیرید که آیا باید سریعا به دندان پزشک مراجعه کنید یا می توانید تا نوبت معاینه ی بعدی صبر کنید. معمولا در صورتی که درد نداشته باشید یا سیم ها شل نشده باشند، می توانید تا نوبت بعدی صبر کنید.

منبع

Colgate

انواع دندان مصنوعی: چگونه از دندان مصنوعی کامل و نیمه کامل مراقبت کنیم؟

دندان مصنوعی جایگزین سفارشی ساخته شده برای دندانهای از دست رفته ی فرد است و می تواند از دهان بیرون آورده شود و مجددا در دهان قرار گیرد. در حالی که عادت به دندان مصنوعی برای برخی زمان بر است و هرگز احساس دندان واقعی را ندارد، انواع دندان مصنوعی امروزی طبیعی تر و راحت تر از قبل هستند.

دو نوع اصلی دندان مصنوعی وجود دارد: کامل و نیمه کامل. دندانپزشک در مورد نوع پروتز مناسب برای شما و نیاز به حذف برخی یا تمام دندان ها و هزینه های مربوطه به شما مشاوره خواهد داد. برای انتخاب نوع مناسب دندان مصنوعی برای شرایطتان با دندان پزشک قراری تنظیم کنید.

دندان مصنوعی چگونه کار می کند؟

در بین انواع دندان مصنوعی، نوع کامل آن با پایه ی اکریلیک همرنگ گوشت روی لثه ها قرار می گیرد. پایه ی پروتز بالا روی کام (سقف دهان) را پوشش می دهد، در حالی که پروتز پایین مانند نعل اسب است تا با شکل زبان منطبق باشد.

انواع دندان مصنوعی بر اساس قالب گرفته شده از دهان شما به صورت سفارشی در یک آزمایشگاه دندان پزشکی ساخته می شود. دندانپزشک بر اساس شرایط شما یکی از انواع زیر را برای شما پیشنهاد می دهد:

پروتز کامل مرسوم:

پروتز کامل بعد از کشیدن تمام دندان های باقی مانده و التیام یافتن لثه در دهان قرار می گیرد. التیام دهان ممکن است تا چند ماه به طول بیانجامد که در طول این مدت شما دندان نخواهید داشت.

پروتز کامل سریع:

پروتز کامل سریع بلافاصله پس از کشیدن تمام دندان ها روی لثه قرار می گیرد. برای این کار در معاینه ی پیش از کشیدن دندان ها، دندان پزشک اندازه گیری هایی را انجام می دهد، از فک شما مدلی تهیه می کند و برای جلسه ی بعد برای شما پروتز را آماده می کند. در حالی که پروتز کامل سریع دارای این مزیت است که هرگز لازم نیست بدون دندان بمانید، اما باید پس از چند ماه مجددا با فک تراز شود. دلیل این مشکل این است که با کشیدن دندان ها فک و استخوان ها دچار تغییر حالت می شوند و به همین دلیل بعد از چند ماه پروتز شل می شود.

پروتز نیمه کامل:

پروتز نیمه کامل روی یک پایه ی فلزی قرار دارد که به دندان های طبیعی شما متصل می شود. گاهی اوقات تاج بر روی تعدادی از دندان های طبیعی شما قرار داده می شود و به عنوان تکیه گاهی برای پروتز عمل می کنند. در واقع پروتز نیمه کامل در واقع جایگزین پل است.

چه مدت طول می کشد تا به دندان مصنوعی عادت کنم؟

تا چند هفته و گاهی چند ماه اول استفاده از دندان مصنوعی فرد احساس عجیبی دارد. خوردن و صحبت کردن با دندان مصنوعی به تمرین و صبر نیاز دارد. قبل از عادت کردن عضلات فک و دهان، احساس شل بودن دندان مصنوعی عجیب نیست. جاری شدن بیش از حد بزاق، احساس ناکافی بودن فضا برای زبان،  مقداری سوزش یا درد غیر معمول نیست. در صورت ادامه یافتن التهاب و درد به دندان پزشک مراجعه کنید.

انواع دندان مصنوعی چه مدت دوام دارند؟

به دلیل فرسودگی طبیعی پس از یک دوره ی زمانی، پروتز باید تراز شود، مجددا ساخته شود، یا پایه ی آن ترمیم شود. همچنین با افزایش سن، فک به طور طبیعی دچار تغییر می شود. به همین دلیل دندان مصنوعی پس از مدتی شل می شود و باید مجددا تراز یا ساخته شود. در صورت امتناع از این کار فرد دچار دشواری در جویدن و تحریک لثه می شود. هر سال تقریبا یک بار باید برای معاینه به دندان پزشک مراجعه کنید.

منبع

Colgate

شرایط دریافت ایمپلنت دندان چیست؟

ایمپلنت دندان یک پست تیتانیوم (مانند ریشه دندان) است که به وسیله ی جراحی در زیر خط لثه به استخوان فک متصل می شود تا دندانپزشک امکان سوار کردن دندان جایگزین یا پل را پیدا کند. ایمپلنت مانند دندان مصنوعی شل نیست و جدا نمی شود و برای انجام درمان نیازی به استفاده از دندان های کناری نیست. برای استفاده از این روش باید، شرایط دریافت ایمپلنت را داشته باشید که در ادامه به آن پرداخته می شود.

شرایط دریافت ایمپلنت چیست؟

برای اینکه امکان استفاده از ایمپلنت را داشته باشید باید لثه و استخوان فک محکم و سالمی داشته باشید. اگر استخوان فک شما نازک یا نرم باشد، ممکن است نیاز به پیوند استخوان پیدا کنید. یا در صورتی که در فک فوقانی ارتفاع استخوان کافی نباشد، یا سینوس ها بیش از حد به فک نزدیک باشند، شاید به برداشتن سینوس نیاز پیدا کنید.

به طور کلی اگر به جایگزین کردن دندان های از دست رفته ی خود علاقه داشته باشید، ایمپلنت گزینه ی خوبی برای شماست. اما برای اینکه شما هم کاندید خوبی برای ایمپلنت باشید باید معیارهای زیر را داشته باشید:

  • لثه های سالم
  • استخوان کافی برای اتصال ایمپلنت در فک – برخی از افرادی که استخوان فک را خود از دست داده اند هم می توانند از ایمپلنت استفاده کنند، اما اول باید با استفاده از روش های مخصوصی استخوان بازسازی شود.
  • تعهد به مراقبت بسیار خوب از دندان ایمپلنت شده و لثه ی اطراف آن- مسواک زدن و نخ دندان کشیدن به طور روزانه ضروری است. معاینات منظم توسط دندانپزشک برای پیگیری نیز مهم است.

برخی از افراد شرایط دریافت ایمپلنت را ندارند؛ آنها عبارتند از:

  • جوانانی که رشد استخوان فک در آنان متوقف نشده است
  • زنان حامله
  • افراد سیگاری: سیگار کشیدن مانع التیام زخم در دهان می شود. این امر احتمال موفقیت ایمپلنت را کاهش می دهد.
  • افراد الکلی یا معتاد که پس از ایمپلنت قادر به رعایت دستورالعمل های پزشک مانند عدم سیگار کشیدن یا مراجعه برای معاینه نیستند. این افراد کمتر احتمال دارد که مراقب دندان های خود باشند.
  • افرادی که با دوز بالا در معرض اشعه در سر یا گردن بوده اند.
  • افراد مبتلا به بیماری مزمن یا مشکلات سیستمیک، از جمله:
  • دیابت کنترل نشده
  • بیماری های بافت همبند
  • هموفیلی
  • نقص ایمنی ویژه

در صورتی که یکی از شرایط زیر را داشته باشید، همچنان ممکن است بتوانید از ایمپلنت استفاده کنید اما همه چیز به شدت و میزان بیماری بستگی دارد:

  • افرادی که از داروهای خاص مانند استروئیدها یا داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن استفاده می کنند.
  • افرادی که عادت به دندان قروچه و قفل کردن فک دارند. این عادت می تواند فشار بیش از حدی بر روی ایمپلنت وارد کرده و خطر شکست درمان را افزایش می دهد.

دندانپزشک می تواند شما را از لحاظ دارا بودن شرایط دریافت ایمپلنت ارزیابی کند.

برای انجام ایمپلنت چه پروسه ای را باید طی کرد؟

انجام ایمپلنت یک کار تیمی است. یک متخصص دندانپزشکی ایمپلنت را در جای خود می کارد. این فرد می تواند یک جراح دهان، پریودنتیست یا یک دندانپزشک عمومی آموزش دیده در کاشت ایمپلنت باشد. سپس یک دندانپزشک ترمیمی ادامه ی کار را به عهده می گیرد. این فرد معمولا یک دندانپزشک عمومی یا متخصص پروتز است. دندانپزشک ترمیمی تاج، پل و یا دندان مصنوعی را روی ایمپلنت قرار می دهد.

اولین گام برای انجام درمان تعیین قرار با یکی از این افراد برای معاینه است. در صورتی که شما برای این نوع درمان مناسب باشید، وی روند کار را با دیگر اعضای تیم هماهنگ می کند.

معاینه ی اولیه شامل معاینه ی دهان و دندان و بررسی کامل سابقه ی پزشکی و دندان پزشکی شما است. از فک شما عکس برداری می شود. همچنین ممکن است، دندان پزشک درخواست اسکن توموگرافی کامپیوتری نیز بدهد. این روش اطلاعاتی را در مورد استخوان فک شما، شکل آن و محل اعصاب و سینوس ها در اختیار پزشک قرار می دهد.

در نهایت، شما و دندانپزشک در مورد گزینه های موجود، هزینه های آن و عوارض احتمالی صحبت خواهید کرد. سپس دندانپزشک برنامه ای را تعیین می کند که مطابق با نیازها و خواسته های شما است.

منبع

Colgate

سندروم دندان ترک خورده و راه های تشخیص و درمان آن چیست؟

سندروم دندان ترک خورده زمانی رخ می دهد که دندان دچار ترکی شده که به حدی کوچک است که در عکس برداری با اشعه ی ایکس مشخص نمی شود، یا زیر لثه قرار دارد. این مشکل اغلب در دندان های مولر رخ می دهد.

علائم و نشانه های آن چیست؟

اکثر مردم سندروم دندان ترک خورده را با درد و ناراحتی هنگام گاز گرفتن مواد غذایی، و یا تماس دندان ها با گرما یا سرما تجربه می کنند. بر خلاف درد در پوسیدگی و حفره، درد و ناراحتی در اثر دندان ترک خورده ثابت و دائمی نیست.

برخی از مسائل دندانی مانند دندان کنده شده و یا تاج شکسته به راحتی قابل تشخیص هستند و سریعا درمان می شوند. اما برخی دیگر مانند سندروم دندان ترک خورده به راحتی قابل تشخیص نیست. حقیقت این است که بسیاری از مردم در تشخیص این مشکل ناتوان هستند. بنابراین در ادامه به خود فرصتی برای شناخت بهتر این سندروم و علل و علائم رایج در آن بدهید.

چه عواملی باعث ترک خوردن دندان می شود؟

برخی رفتارها و عادات می تواند موجب بروز این مشکل می شود، که نوعی شکستگی شناخته شده است. در برخی موارد، به سادگی جویدن یک شی یا ماده ی غذایی سخت مانند یخ یا آبنبات باعث پیشرفت شکستگی می شود. برخی عادات مربوزط به استرس و خشم مانند فشردن دندان ها به هم یا قفل کردن فک نیز می تواند دندان ها را بیشتر مستعد ابتلا به شکستگی کند. گاهی اوقات، یک تصادف یا ضربه ی قوی نیز به ترک خوردن دندان می انجامد.

نشانه های سندروم دندان ترک خورده چیست؟

تشخیص وجود ترک در دندان با چشم غیر مسلح ممکن نیست. در واقع برخی از ترک ها که به نازکی یک تار مو هستند، حتی در عکس برداری با اشعه ی ایکس نیز مشخص نمی شوند. پس چگونه می توانید تشخیص دهید که دچار ترک دندان شده اید؟ به دنبال دردهای موضعی باشید که در هنگام جویدن مواد سخت یا قرار گیری در معرض مواد سرد و گرم بروز می کنند.

برای درمان دندان ترک خورده چه باید کرد؟

راه های درمانی متعددی برای درمان این مشکل توسط دندان پزشک وجود دارد. راه هایی مانند باندینگ، قرار دادن تاج روی دندان یا استفاده از عصب کشی بسته به شدت مشکل پیشنهاد می شود. نوع درمان به محل و شدت شکستگی دندان بستگی دارد، پس بهتر است در صورت شک به این مشکل هر چه سریع تر با دندان پزشک قراری را تعیین کنید.

منبع

Colgate

دندان مصنوعی: عادت کردن به آن چقدر زمان می برد؟

دندان مصنوعی جایگزین سفارشی ساخته شده برای دندانهای از دست رفته است و می تواند از دهان بیرون آورده شود و مجددا در دهان قرار گیرد. در حالی که عادت به دندان مصنوعی برای برخی زمان بر است و هرگز احساس دندان واقعی را ندارد، دندان مصنوعی های امروزی طبیعی تر و راحت تر از قبل هستند.

مزایای دندان مصنوعی:

جایگزینی دندان از دست رفته به بهبود ظاهر و لبخند فرد کمک می کند. بدون استفاده از دندان مصنوعی، عضلات صورت رو به پایین می افتند و فرد مسن تر به نظر می رسد. دندان مصنوعی به غذا خوردن و صحبت کردن فرد کمک می کند. با این حال، عادت به دندان مصنوعی برای برخی دشوار است. در چند هفته ی اول استفاده از دندان مصنوعی جدید فرد احساس بی دست و پا بودن خواهد داشت. تا زمانی که عضلات گونه و زبان نحوه ی حفظ دندان را در دهان فرابگیرند، فرد احساس شل بودن دندان مصنوعی را خواهد داشت.

عوارض اولیه چیست؟

تجربه ی التهاب جزئی و یا مقداری درد غیر معمول نیست. ممکن است در چند روز اول جریان بزاق دهان موقتا بیشتر شود. با افزایش مهارت عضلات دهان در حفظ دندان مصنوعی، این مشکلات باید کاهش یابد. یک یا چند معاینه توسط دندانپزشک بعد از قرارگیری پروتز ضروری است. در صورتی که مشکلات، به ویژه التهاب یا درد، ادامه یابد، باید با دندانپزشک مشورت کنید.

خوردن به مقداری تمرین نیاز دارد. ابتدا با جویدن غذاهای نرم و در قطعات کوچک شروع کنید. همزمان با دو طرف دندان بجوید تا از بلند شدن آن جلوگیری کنید. زمانی که به جویدن غذاهای نرم عادت کردید، غذاهای دیگر را به برنامه ی خود اضافه کنید تا زمانی که به رژیم معمول خود بازگردید. در هنگام مصرف غذاها مراقب غذاهای گرم و یا سخت و استخوان های تیز و یا پوسته باشید.

تلفظ برخی حروف و کلمات به تمرین نیاز دارد. با صدای بلند بخوانید و تکرار کنید. اگر در هنگام حرف زدن دندان های مصنوعی شما صدا می دهند، کمی کندتر صحبت کنید.

گاهی ممکن است متوجه شوید که در هنگام لبخند زدن، سرفه یا خندیدن، دندان مصنوعی به بیرون می لغزد. برای رفع این مشکل دندان ها را به آرامی گاز بگیرید یا به سمت درون بمکید. اگر مشکل همچنان ادامه یافت، با دندان پزشک مشورت کنید.

اصول نگهداری دندان مصنوعی:

  • اجازه ندهید که دندان مصنوعی خشک شود. زمانی که از آن استفاده نمی کنید، دندان را در لیوانی از محلول مخصوص به خود یا آب ساده قرار دهید. از آب بسیار گرم استفاده نکنید زیرا فرم دندان ها را به هم می ریزد.
  • هر روز دندان ها را مسواک بزنید. این کار باعث رفع پلاک و باقی مانده ی مواد غذایی و جلوگیری از زرد شدن آنها می شود.
  • از دهان خود مراقبت کنید. هر روز لثه، زبان و کام خود را با مسواک بسیار نرم تمیز کنید تا به تحریک گردش خون در بافت آنها و حذف پلاک کمک کنید.
  • با دندان پزشک خود مشورت کنید. اگر دندان مصنوعی شما شکسته، ترک خورده یا شل شده است، هرگز وسوسه نشوید که خودتان آن را ترمیم کنید. برای تعمیر به دندان پزشک مراجعه کنید.

منبع

Colgate

فرسایش مینای دندان: چگونه آغاز می شود و چگونه می توان از آن جلوگیری کرد؟

فرسایش مینای دندان در مراحلی شروع می شود که حفره به تازگی در دهان شکل یافته است، به طوری که در صورت اقدام سریع می توان از آن جلوگیری کرد. مینای دندان که پوششی سخت و معدنی است از پالپ و عاج دندان مراقبت می کند. زمانی که اسیدهای حاصل ازباکتری های شایع در دهان به مینا حمله می کنند، مینا تغییر رنگ می دهد.این اولین نشانه ی فرسایش مینای دندان است.

مینای دندان:

مینای دندان سخت ترین ماده در بدن شما است. این ماده ی کریستال مانند عمدتا از ماده ای معدنی به نام هیدروکسی آپاتیت شکل یافته است، که آن نیز از مقادیر کمتری از مواد معدنی مشابه تشکیل شده است. رنگ طبیعی مینای دندان طیفی از زرد روشن تا خاکستری مایل به سفید را شکل می دهد. اما این ماده نیمه شفاف است، بدین معنی که رنگ سطح درونی دندان نیز در ظاهر کلی آن تاثیردارد. این ماده دارای سلول های زنده نیست، بنابراین شما اولین اثر فرسایش مینای دندان را احساس نمی کنید. مینای دندان به آرامی تحت فرسایش اسیدی تجزیه می شود و زمانی که کاملا از بین برود، دوباره رشد نمی کند.

باکتری دهان:

“استرپتوکوکوس موتانس” باکتری مسئول فرسایش مینای دندان است، و از زمان رشد اولین دندان در دهان نوزاد در آنجا زندگی می کند. استرپتوکوکوس موتانس با قند و نشاسته ی موجود در مواد غذایی ترکیب شده و باعث ایجاد پلاک در دهان میشود. هنگامی که پلاک به مینای دندان بچسبد، دیگر باکتری های دهان نیز در آن ساکن می شوند. همراه با استرپتوکوکوس موتانس، این باکتری ها قند موجود در مواد غذایی را به اسید لاکتیک تبدیل می کنند که مینای دندان را تخریب می کند.

مراحل پوسیدگی مینای دندان:

در مراحل اولیه، پوسیدگی مینا قابل برگشت است. با این حال، حفره خیلی زود شکل می گیرد و تنها یک دندانپزشک می تواند آسیب به وجود آمده را درمان کند. هنگامی که اسید لاکتیک مواد معدنی مینای دندان را تجزیه می کند، مینا سفید می شود. در واقع اولین نشانه ی پوسیدگی شکل گیری لکه های سفید روی دندان است. در این مرحله، بهبود عادات بهداشت دهان و دندان برای جلوگیری از پیشرفت پوسیدگی بسیار حیاتی است.

در مراحل دوم و سوم پوسیدگی مینای دندان، منطقه ی آسیب دیده ابتدا قهوه ای روشن و سپس قهوه ای تیره می شود. در نهایت مینای دندان از بین می رود و امکان ورود اسید به قسمت های داخلی و نرم دندان و ایجاد یک حفره فراهم می شود. بدون درمان، این حفره بزرگتر شده و دچار دندان درد می شویم.

جلوگیری از فرسایش مینای دندان:

مینای دندان مجددا رشد نمی کند، اما می توان با کمک فلوراید مواد معدنی آن را در نقاط باقی مانده تقویت کرد. با توجه به تحقیقات، استفاده از فلوراید با غلظت کم باعث رشد کریستال های جدید و بزرگ تر مینای دندان می شود. مسواک زدن با خمیردندان حاوی فلوراید دو بار در روز و استفاده از نخ دندان موجب رهایی از پلاک و اسیدهای مخرب می شود. استفاده از دهان شویه ی حاوی فلوراید نیز از پیشرفت پوسیدگی های فعلی جلوگیری می کند. دندان پزشک نیز می تواند در نواحی ضعیف شده از فلوراید استفاده کند.

منبع

Colgate