چگونه بهداشت دهان و دندان و سلامت کل بدن به هم گره خورده است؟

سالم ماندن گاهی اوقات مانند شغلی ۲۴ ساعته به نظر می رسد. خوردن وعده های غذایی سالم، ورزش منظم و برنامه ریزی برای معاینات سالانه توسط دکتر همه از مراحل مهم سلامتی هستند، اما می توانند خسته کننده هم باشند. قطعه ای از برنامه ی سلامتی بهداشت دهان و دندان است که گاها مورد غفلت قرار می گیرد. به طور کلی داشتن دندان های سالم نشانه ای از سلامت کلی خوب بدن است. عکس این قضیه نیز صادق است و ممکن است فرد دچار مشکلات پزشکی خاصی باشد که علائم خود را در دهان وی نشان می دهد. در اینجا به برخی از بیماری هایی اشاره می کنیم که تاثیر زیادی در دهان فرد دارند.

بیماری لثه:

یکی از وضعیت های پزشکی که تاثیر مستقیمی در دهان دارد، بیماری لثه است. این بیماری اغلب بدون درد است، بنابراین ممکن است حتی متوجه آن نشوید. بیماری لثه دارای سه مرحله دارد: التهاب لثه، پریودنتیت و پریودنتیت پیشرفته. دندانپزشک می تواند تشخیص دهد که شما در چه مرحله ای قرار دارید. موارد زیر از علائم بیماری لثه هستند:

  • خونریزی لثه در حین مسواک زدن و نخ دندان کشیدن
  • تورم و قرمزی لثه ها
  • تحلیل لثه و دیده شدن ریشه ی دندان
  • احساس لق بودن دندان ها
  • ترشح چرک در خط لثه
  • بوی بد و مزمن دهان
  • تغییر در تراز دندان ها

بیماری قلبی:

این بیماری تفاوتی بین زن و مرد قائل نمی شود بیماری لثه ی پیشرفته باعث افزایش احتمال ابتلای فرد به بیماری های قلبی می شود. باکتری ها و میکروب هایی که در دهان قرار دارند از طریق خون به جاهای دیگر بدن رفته و باکتری های تجمع یافته در قلب باعث التهاب و آسیب به آن می شوند. رعایت بهداشت دهان و دندان برای محافظت از قلب بسیار حیاتی است.

دیابت:

دیابت حاصل قند خون (گلوکز) بالا در خون است. به گزارش انجمن دندان پزشکی آمریکا، زمانی که دیابت به خوبی درمان شود، تاثیر کمی بر سلامت دندان ها خواهد داشت. اما زمانی که دیابت کنترل نشده باشد، موجب بروز مسائلی مانند بیماری لثه، التهاب لثه، خشکی دهان، برفک و سوزش دهان و زبان می شود. از سوی دیگر زمانی که شما هم بهداشت دهان و دندان خود را رعایت نکنید، بیماری دیابت تاثیر مخرب تری خواهد داشت و مبارزه با آن دشوارتر می شود.

سرطان:

هر ساله میلیون ها نفر در سراسر جهان با تشخیص سرطان روبه رو می شوند. بسیاری از این افراد به نوعی از عوارض بهداشت دهان و دندان ناشی از شیمی درمانی و پرتو درمانی رنج می برند. مبارزه با هر نوع سرطان در اولویت برنامه ی درمانی قرار دارد، بنابراین با رعایت بهداشت دهان و دندان در کنار برنامه ی درمانی خود به کاهش بخشی از استرس خود کمک کنید. خشکی دهان، بافت دهان ملتهب، خونریزی، تغییر در توانایی در غذا خوردن، مشکل در بلع و صحبت کردن، یا تغییر در طعم و مزه ی دهان از عوارض رایج مبارزه با بیماری سرطان است.

چگونه از بهداشت دهان و دندان اطمینان حاصل کنیم؟

تعیین بهداشت دهان و دندان ساده به نظر می رسد اما بدین منظور باید به دنبال نشانه هایی باشید. سه مورد از شایع ترین علایم سلامتی عبارتند از عدم وجود تنفس بدبو و مزمن، لثه ی صورتی رنگ، و عدم خونریزی لثه در هنگام مسواک زدن. اگر احساس می کنید که دهان و دندان شما شرایط یک محیط سالم را ندارند، با دندانپزشک خود مشورت کنید.

منبع

Colgate

رعایت بهداشت دهان و دندان توسط مادر چه تاثیری در خانواده دارد؟

والدین همیشه بهترین ها را برای فرزندان خود می خواهند، اما به گفته ی محققان مادری که دچار مشکلات دهان و دندان است میراث خطرناکی برای فرزندان خود به جا می گذارد. مطالعات نشان می دهند که مادرانی که بهداشت دهان و دندان خود را رعایت نمی کنند، به احتمال زیادتری نیز فرزندانی خواهند داشت که در بزرگ سالی دچار پوسیدگی های وسیع دندانی شده اند.

در یک تحقیق در نیوزلند، بیش از ۱۰۰۰ کودکی که بین ساالهای ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ به دنیا آمده بودند در سن ۵ سالگی مورد ارزیابی قرار گرفتند. بیش از ۹۰۰ نفر از آنان در سن ۳۲ سالگی مجددا مورد بررسی قرار گرفتند. نتیجه ی تحقیق از این افراد با امتیاز داده شده توسط مادران خود آنها در سال ۱۹۷۸ از وضعیت بهداشت دهان و دندانش مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد که تقریبا نیمی از کودکانی که مادرآنها بهداشت دهان و دندان «بسیار ضعیف» را برای خود مشخص کرده بود، دچار پوسیدگی های شدید دندان بودند و تقریبا چهار نفر از هر ۱۰ نفر شرکت کننده تا بزرگ سالی یک دندان خود را از دست داده بودند.

محققین معتقدند که ترکیبی از عوامل ژنتیکی و ریسک های زیست محیطی بر سلامت دهان و دندان فرد تاثیر دارند از جمله وضعیت اجتماعی اقتصادی، نگرش ها، باورها و دانش بهداشت دهان و دندان که از مادر به کودک به ارث می رسند. از همین رو، دانشمندان بر این باورند که مادران باید به طور منظم به دندان پزشک مراجعه کنند، بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنند و شیوه های درست تمیز کردن دندان ها را به کودکان خود آموزش دهند.

انجمن دندانپزشکی آمریکا توصیه می کند که والدین از سنین بسیار پایین آموزش بهداشت دهان و دندان را به کودکان آغاز کنند تا آنها با عادات صحیح بزرگ شوند. بهداشت دهان و دندان، همانند رژیم درست غذایی و ورزش، در سلامت کلی کودک نقش مهمی بازی می کند.

پدر یا مادر باید بعد از هر بار تغذیه لثه ی فرزند خود را با گاز یا دستمال تمیز پاک کنند. زمانی که اولین دندان رشد کرد، والدین باید با استفاده از مسواک های نرم انگشتی آنها را هر شب و بعد از هر بار مصرف مواد غذایی تمیز کنند. اولین معاینه توسط دندان پزشک، باید در اولین تولد وی انجام گیرد. در سن ۵ یا ۶ سالگی کودک باید قادر باشد که خود دندان هایش را به تنهایی مسواک کند و تا حدود ۱۰ سالگی به نظارت والدین نیاز است.

مادر که از اولین سال زندگی فرزندش را با روش های بهداشت دهان دندان آشنا کرده باشد و خود هر شب همراه با بچه ها مسواک بزند، از بروز بسیاری از مشکلات دندانی در کودکانش در آینده جلوگیری خواهد کرد.

منبع

Colgate

محافظت از دندان در برابر پوسیدگی: سیلانت گلاس یونومر چیست؟

سیلانت روشی جدید در حفاظت از دندان های دائمی آسیاب از پوسیدگی است. دندان های آسیابی که سالم باشند و بیش از ۴ سال از رویش آنها نگذشته باشد، گزینه ی خوبی برای استفاده از سیلانت هستند. دندان پزشک با کشیدن سیلانت روی دندان های آسیاب مانع گیر کردن مواد غذایی در شیارهای دندان شده و از پوسیدگی آنها چلوگیری می کند. هر چه دندان پزشکان در روش های حفاظت از دندان از پوسیدگی پیش می روند، مواد جدیدی به این روند می پیوندند. سیلانت گلاس یونومر یکی از آخرین موادی است که دندانپزشکان می توانند به عنوان جایگزینی برای مواد قدیمی تری استفاده کنند که بر پایه ی رزین بوده اند. سیلانت های گلاس آینومر حاوی موادی است که سیلانت های رزین فاقد آن هستند. اعمال آنها بر روی دندان نیز کمی متفاوت است.

گلاس یونومر از چه چیزی تشکیل شده است؟

یک تحقیق به سه مواد تشکیل دهنده ی اصلی در این نوع سیلانت پرداخته است: اسید مایع، پودر شیشه و آب. اسید با پودر شیشه واکنش نشان می دهد و همراه با آب ماده ای را شکل می دهند که می تواند به سطوح خیس بچسبد و اجازه ی عبور آب از خود را می دهد. سیلانت های بر پایه ی رزین باید در یک سطح خشک استفاده شوند و دافع آب هستند. از سوی دیگر گلاس یونومر، به طور طبیعی در محیط مرطوب دهان حل می شود، و به همین دلیل حفاظت دائمی در برابر پوسیدگی دندان ایجاد نمی کند.

مزیت سیلانت گلاس یونومر در برابر سایر انواع چیست؟

قابلیت استفاده در محیط مرطوب:

اگر سیلانت به خوبی به دندان نچسبد، مینای زیر آن می تواند مستعد ابتلا به پوسیدگی شود. آب بندی دندان شامل آماده سازی آن، استفاده از سیلانت و قراردهی آن در محل با استفاده از نور درمانی است. در برخی موارد هم ممکن است دندان پزشک اجازه دهد سیلانت خود به خود خشک شود. در سیلانت های بر پایه ی رزین سطح دندان باید تمیز شود، شسته شود و سپس کاملا خشک شود. اما خشک کردن دندان در محیط مرطوب دهان می تواند چالش برانگیز باشد، به خصوص اگر دندان به طور کامل از لثه بیرون نیامده باشد. در تحقیقات مشخص شده است که در مواردی که خشک کردن محیط دندان سخت است مانند مواردی که شیارهای دندان عمیق است یا زمانی که دندان هنوز کامل از لثه بیرون نزده است، سیلانت گلاس یونومر کاربرد بهتری دارد.

آزاد سازی فلوراید:

یکی دیگر از مزیت های گلاس یونومر آزاد سازی فلوراید است که مینای دندان را تقویب می کند. اگر گلاس یونومر دندان را خوب آب بندی نکرده باشد و یا در طول زمان شروع به نشت کرده باشد، آزاد شدن یون های فلوراید مقداری حفاظت در برابر پوسیدگی برای دندان ایجاد می کند.

تحقیقات نشان داده اند که با این که ماهیت نفوذ پذیری گلاس یونومر حفاظت در برابر پوسیدگی را محدود می کند، اما به دلیل عبور فلوراید از آن مزیت بهتری دارد. از آنجا که فلوراید به راحتی می تواند از آن عبور کند، مینای دندان بهتر تقویت می شود. سیلانت های بر پایه ی رزین اجازه ی عبور فلوراید را نمی دهند.

سایر مطالعات گلاس یونومر:

مطالعات انجام گرفته در مقایسه ی گلاس یونومر با دیگر انواع سیلانت نشان دهنده ی مزایای مشابهی است. تحقیقات نشان می دهند که گلاس یونومر بهتر از سایر انواع به شیارها نفوذ می کنند و حتی زمانی که به نظر می رسد سیلانت از بین رفته است، پوسیدگی دندان رخ نمی دهد. این امر احتمالا به این دلیل است که سیلانت هنوز در عمیق ترین مناطق دندان وجود دارد.

برخی تحقیقات نیز به اثر گلاس یونومر بر دندان های مجاوری تمرکز یافته اند که از سیلانت در آنها استفاده نشده است. این مطالعات نشان می دهند که سیلانت های گلاس یونومر با آزاد سازی فلوراید موجب حفاظت بهتر دندان های مجاور در برابر پوسیدگی می شود. پژوهشگران این باورند که گلاس یونومر مانند یک مخزن فلوراید عمل می کند که معادل مسواک زدن دو بار در روز با خمیر حاوی دندان فلوراید است.

بسته به نیازهای بیمار، سیلانت گلاس یونومر ممکن است انتخاب مناسبی برای فرزند شما باشد. استفاده از سیلانت در دندان پایان جلوگیری از پوسیدگی دندان نیست و کودک باید همچنان اصول مراقبت از دندان را رعایت کند. اما استفاده از آن در سال هایی که دسترسی به تمام مناطق دندان برای کودک سخت است و مصرف شکلات و شیرینی در وی بیشتر است، به حفاظت از دندان های دائمی کمک بیشتری می کند. در هر صورت، این کودکان نیز باید دو بار در روز مسواک بزنند و از نخ دندان استفاده کنند.

منبع

Colgate

سیلانت چیست و چه فایده ای برای بچه ها دارد؟

دندان پزشک راه های زیادی برای کمک به تقویت و محافظت از دندان های فرزند شما دارد، یکی از آنها استفاده از سیلانت دندانی است. سیلانت نوعی ماده ی پلاستیکی است که بر روی سطح جونده ی (اکلوزال) دندان های دائمی آسیاب -مولار و پری مولار- قرار می گیرد و به حفاظت از آنها در برابر باکتری ها و اسیدهایی که باعث پوسیدگی دندان ها می شوند کمک می کند. دندان های آسیاب بیشتر از هر دندان دیگری دچار پوسیدگی می شوند. به همین دلیل برای محافظت از آنها باید قدم های بیشتری برداشت. این روش می تواند به عنوان مانعی بر روی دندان های آسیاب عمل می کند و از گیر کردن ذرات مواد غذایی و میکروب های بین شیارها که می تواند باعث پوسیدگی شود، جلوگیری می کند.

چرا باید از سیلانت استفاده کرد؟

اگر چه مسواک زدن و نخ دندان کشیدن روشی اساسی در حذف ذرات غذا و پلاک از سطوح صاف دندان است، اما مسواک نمی تواند تمام پلاک و مواد غذایی را از بین فرو رفتگی ها و شیارهای دندان ها بیرون بکشد. در حالی که فلوراید به جلوگیری از پوسیدگی دندان کمک می کند، سیلانت محافظت بیشتری برای مناطق شیاردار و باز فراهم می آورد.

شرط استفاده از این روش چیست؟

سیلانت معمولا با رشد دندان های مولار دائمی در بین سنین ۶ تا ۱۲ سالگی روی دندان اعمال می شود. سیلانت تنها روی دندان های سالم و بدون پوسیدگی اعمال می شود و نباید از عمر دندان بیشتر از ۴ سال گذشته باشد. به همین دلیل بهتر است به محض روییدن دندان های دائمی، در مطب دندان پزشک از سیلانت استفاده شود.

این روش در مطب دندان پزشک انجام می شود و اغلب سریع و بدون درد است. در این فرآیند به هیچ نوع حفاری در دندان یا حذف هیچ قسمتی از دندان نیاز نیست. اول، دندان تمیز و خشک می شود و سپس با استفاده از ژل مخصوص پوشیده می شود. پس از خشک شدن ژل، دندان با رزین سیلانت برس می شود که پس از آن اجازه داده می شود تا خشک شود. سیلانت می تواند سفید، روشن، و یا کمی رنگی باشد تا با رنگ دندان مطابقت پیدا کند و در هنگام حرف زدن یا خندیدن مشخص نباشد.

این روش اغلب ۵ تا ۱۰ سال عمر می کند و باید در معاینات منظم پزشکی توسط دندان پزشک بررسی شود. استفاده از این روش در کودکان همراه با رعایت بهداشت دهان و دندان، غذا خوردن سالم، و تمیز کردن منظم دندان، راه بسیار خوبی برای سالم و قوی نگه داشتن دندان های وی در طول عمرش است.

منبع

Colgate

 

مسواک سافت یا هارد: کدامیک برای شما بهتر است؟

مسواک راهی طولانی را پیموده است. اولین مسواک ها در واقع شاخه ی گیاهانی بوده است که افراد روی دندان های خود می کشیدند تا از بقایای غذا و مواد روی دندان راحت شوند. صدها سال پس از تکامل آن، مردم از موی گراز در ساخت مسواک استفاده کردند. در نهایت، در دهه ی ۱۹۳۰، دوپونت د نمرس با استفاده از موهای نایلونی مسواکی ساخت که مردم هنوز هم از آن استفاده می کنند. اما امروزه گزینه های زیادی وجود دارد، که کار انتخاب را برای شما دشوار می کنند. می توانید یک مسواک برقی، مسکواک باتری خور، مسواک هارد، یا مسواک سافت استفاده کنید.

انواع مسواک

وقتی سخن از مسواک به میان  می آید گزینه های مسواک سافت، اکسترا سافت، و مدیوم را راحت می توانید بیابید. اما مسواک هارد کمتر در داروخانه ها یافت می شود. نوع برس مناسب برای شما، به نیازهای شما برای مراقبت از دندان ها و مسائلی که با آن روبه رو هستید بستگی دارد.

اما به عنوان یک قاعده ی کلی، دندانپزشکان انتخاب یک مسواک سافت را به جای مسواک هارد و حتی مدیوم توصیه می کنند. اگر دندان های حساسی دارید یا نشانه هایی از فرسایش مینای دندان در شما دیده می شود ممکن است حتی مسواک اکسترا سافت به شما توصیه شود.

برس مسواک چه می کند؟

مسواک زدن اشتباه دندان ها، بسته به نوع برس و مقدار نیروی وارد شده توسط فرد، می تواند اثراتی منفی بر دندان داشته باشد.  تحقیقات انجام شده در این حوزه عوامل مختلفی را طبقه بندی کرده اند که می توانند بیشتر از داشتن اثرات مثبت، به دندان و لثه آسیب وارد کنند. تعداد مرتبه های مسواک زدن، فواصل مسواک زدن، فشار اعمال شده بر دندان، سختی برس مسواک، و کیفیت خمیر دندان مورد استفاده همه می توانند عوارضی جانبی در فرآیند تمیز کردن پلاک ها و باکتری ها داشته باشند.

مطالعه ی دیگری در سال ۲۰۱۵ در مجله بالینی پریودنتولوژی به اثرات روش مسواک زدن بر لثه ی افراد پرداخته است. هدف از این مطالعه، بررسی اثر مسواک زدن نادرست بر آسیب به لثه و تحلیل آن بوده است. عوامل موثر بر تحلیل و آسیب به لثه شامل نحوه ی مسواک زدن، فواصل مسواک زدن، و برس مسواک می شود.

نحوه ی انتخاب مسواک سافت یا هارد

آیا دلیلی برای انتخاب مسواک هارد وجود دارد؟ بدیهی است که نه! هر چند برخی مردم ادعا می کنند که مسواک هارد در تمیز کردن دندان ها تاثیر بهتری دارد و آن را ترجیح می دهند، اما واقعیت این است که مسواک های هارد به مینای دندان و لثه آسیب می زنند. پس همیشه بهترین گزینه نیستند. مزیت نسبی آنها بر مسواک سافت- مقداری حذف بیشتر پلاک ها- در برابر مضرات مسواک هارد برای توجیه استفاده از آنها کافی نیست.

به طور خلاصه، تمامی دندان پزشکان مسواک سافت را در حذف پلاک و بقایای مواد غذایی از دندان به قدر کافی موثر می دانند. اما نکته ی کلیدی در استفاده از آنها راحتی شما است. باید سایزی را انتخاب کنید که برای دهان شما مناسب است و با آن می توانید به تمامی نقاط دهان و دندان دسترسی پیدا کنید. مسواک زدن، دو بار در روز، نیز اثربخشی آنها را دو چندان می کند. در غیر این صورت در مبارزه با پلاک و تارتارهای تجمع یافته تاثیر چندانی نخواهند داشت.

البته، اگر فکر می کنید که مسواک هارد برای بهداشت دهان و دندان شما بهتر است، لازم است که در این مورد با دندان پزشک صحبت کنید. شاید استفاده از یک مسواک برقی به جای مسواک های دستی هارد، فشار زیاد وارد آمده بر دندان را حذف کند و بدون آسیب به مینا به حذف پلاک ها کمک کند.

منبع

Colgate

انواع تکنیک های بیهوشی در دندان پزشکی کودکان چیست؟

برخی از کودکان در زمان مراجعه به دندان پزشک دچار اضطراب می شوند. در نتیجه قادر به نشستن و ثابت ماندن طولانی مدت برای درمان نیستند. در این صورت، ممکن است دندان پزشک نوعی از بیهوشی را تجویز کند که کودک قادر به حفظ آرامش خود باشد.

تکنیک های بیهوشی شامل:

  • استنشاق گاز
  • بلع دارو به شکل شربت و یا قرص
  • دریافت دارو از طریق یک شات (تزریق)
  • دریافت دارو از طریق ورید (به صورت داخل وریدی)

اکسید نیتروژن

اکسید نیتروژن به عنوان گاز خنده شناخته می شود. این فرم از بیهوشی در کودکانی توصیه می شود که مقدار کمی مضطرب یا عصبی هستند. این گاز باعث می شود با رفع ترس آنها با آرامش بیشتری بنشینند. در این صورت انجام درمان راحت تر و امن تر است. اکسید نیتروژن با اکسیژن مخلوط شده است و از طریق یک ماسک کوچک روی بینی وارد بدن کودک می شود. ممکن است از فرزندتان خواسته شود که به جای دهان از راه بینی نفس بکشد. با شروع تنفس گاز، کودک احساس راحتی و آرامش خواهد کرد.

اثرات اکسید نیتروژن خفیف است. بی خطر است و به سرعت از بدن دفع می شود. کودک در طول درمان بیدار می ماند و با دندان پزشک تعامل می کند. زمانی که گاز خاموش شود، اثرات آن به سرعت از بین می رود. پس از درمان چند دقیقه ای اکسیژن خالص به فرزند شما داده می شود تا باقی مانده ی گاز بیهوشی از بدن وی به طور کامل بیرون بیاید.

گاهی اوقات کودکان خردسال تمایلی به گذاشتن ماسک ندارد. در این صورت اکسید نیتروژن گزینه ی مناسبی برای وی نیست. به علاوه اکسید نیتروژن می تواند باعث احساس تهوع در کودک شود. در صورتی که قرار است از این نوع بیهوشی استفاده شود، بهتر است از چند ساعت قبل از شروع درمان به کودک خود چیزی ندهید و صرفا کمی مایعات و یا یک وعده غذایی سبک به وی بدهید. همچنین، اگر فرزندتان دچار زکام شده یا در روز درمان در تنفس از راه بینی دچار مشکل است، این نوع بیهوشی تاثیر کمتری در وی خواهد داشت.

آرامبخش خوراکی

برای کودکانی که اضطراب بیشتری دارند ممکن است داروی قوی تری از اکسید نیتروژن تجویز شود. برخی از این داروها به صورت خوراکی تجویز می شوند. در هنگام انتخاب نوع دارو، دندان پزشک عوامل زیر را در نظر می گیرد:

  • سطح اضطراب
  • قابلیت همکاری وی
  • نوع درمان

با آرام بخش خوراکی، فرزندتان کمی خواب آلود می شود، اما همچنان می تواند به تحریک ها پاسخ دهد. وی می تواند به دستورات ساده پاسخ دهد. از عوارض جانبی جزئی آن می توان به تهوع یا استفراغ در پی برخی از این داروها اشاره کرد. بعد از درمان باید فرزندتان را تا خانه در آغوش بگیرید. دندان پزشک مراقبت های لازم بعد از بیهوشی وی را به شما آموزش می دهد. لازم است پس از به هوش آمدن وی مدتی را در مطب دندان پزشک بمانید تا وضعیت جسمی وی تحت کنترل قرار گیرد. کارکنان دندان پزشکی از بهبودی کامل وی اطمینان می یابند و وجود هرگونه مشکل در پاسخگویی وی به تحریک را بررسی می کنند.

دیگر روش های بیهوشی

همه ی داروهای آرامبخش لازم نیست که از طریق خوراکی داده شوند. می توان آنها را از طریق بینی، شیاف، تزریق، زریق وریدی ارائه کرد. این روش نیاز به تجربه ی بیشتری دارد و باید تحت نظارت درست انجام گیرند. تزریق داخل وریدی تنها باید توسط دندانپزشکانی انجام شود که در این تکنیک تبحر بسیاری دارند.

بیهوشی عمومی

گاهی لازم است کودک تحت بیهوشی عمومی کامل قرار گیرد تا دندان پزشک با خیال راحت به درمان بپردازد. در بیهوشی عمومی کودک به خواب عمیقی می رود. وی قادر به حرکت یا احساس درد نیست. بیهوشی عمومی در بیمارستان انجام می شود و فرزندتان در همان روز درمان مرخص می شود.

بیهوشی عمومی در صورتی توصیه می شود که:

  • فرزند شما حتی با تکنیک های بیهوشی آگاه و مدیریت رفتار، نمی تواند در طول درمان ساکن بنشیند.
  • به اعمال جراحی و درمانی نیاز است که کودک در بیداری قادر به تحمل آنها نیست.
  • اعمال دندان پزشکی باید در طی مدتی طولانی انجام گیرند.
  • کودک دچار نوعی معلولیت است که قادر به درک درمان و عدم آسیب رسانی آن به خود نیست.

بیهوشی عمومی دارای مقداری ریسک است. دندان پزشک ریسک و فواید آن و دلیل توصیه به این روش برای فرزندتان را برای شما توضیح خواهد داد. بیهوشی عمومی برای اعمال دندانپزشکی توسط یکی از افراد زیر اجرا می شود:

  • متخصص بیهوشی
  • متخصص بیهوشی دندانپزشکی
  • جراح دهان و فک

هر کدام از این افراد در مورد این تکنیک ها آموزش های لازم را دیده اند و در طول پروسه ی درمان وضعیت فرزند شما را مانیتور می کنند. قبل از شروع کار فرزندتان معاینه می شود تا از نظر وجود بیماری بررسی شود. در صورتی که وی دچار تب، عفونت، یا سرماخوردگی باشد، درمان به روز دیگری موکول می شود.

در روز درمان

  • دستورالعمل های دکتر را در مورد غذا و نوشیدنی قبل و بعد از عمل رعایت کنید.
  • قبل از رفتن به بیمارستان کمی در مورد روند درمان با فرزندتان صحبت کنید و اجازه دهید وی سوالاتش را در این مورد از شما بپرسد. از جملات کوتاه و ساده استفاده کنید تا وی متوجه حرف های شما شود.
  • بعد از درمان، اجازه دهید فرزندتان در خانه استراحت کند. روز بعد از درمان وی می تواند فعالیت های خود را دنبال کند.

دیدار با دکتر بیهوشی

روز قبل از عمل می توانید با دکتر فرزند خود ملاقات کنید و سوالات زیر را از وی بپرسید:

  • تجربه ی شما در بیهوشی کودکان چقدر است؟
  • چه تکنیکی مورد استفاده قرار خواهد گرفت؟ چرا این تکنیک برای فرزند من بهتر است؟
  • مشکلات برآمده از این تکنیک چیست؟
  • آیا می توانم در موقع بیهوشی و هنگام بهوش آمدن وی کنارش باشم؟
  • آیا در طول درمان خود شما حضور خواهید داشت یا یکی از دستیاران درمان را پیگیری خواهد کرد؟

اگر از پاسخ های وی احساس خوبی نداشتید یا احساس کردید که روند درمانی وی برای فرزندتان مناسب نیست، از دندان پزشک یا بیمارستان بخواهید که پزشک دیگری را برای فرزندتان تعیین کنند. با این فرد نیز از قبل ملاقات داشته باشید.

منبع

Colgate

درد ارتونسی؛ آیا ارتودنسی دندان درد دارد؟

آیا شما هم در مورد استفاده از بریس اضطراب دارید؟ آیا شما هم به این سوال فکر می کنید که «درد ارتودنسی چقدر است؟» خب، خبر خوب این است که می توانید راحت باشید، درد ارتودنسی قابل کنترل است. در ادامه به آنچه باید در طول درمان انتظار داشته باشید، می پردازیم:

قرارگیری بریس ها:

روز قرارگیری بریس ها مقداری درد خواهید داشت. در خود روز درمان، غذا خوردن شما مقدار زیادی طول می کشد زیرا باید خود را با جویدن انطباق دهید. بهتر است چند روز اول درمان غذاهای نرم تر مانند ماست، سوپ، و ماکارونی و پنیر به جای غذاهای گوشتی و پلویی مصرف کنید.

سه روز اول پس از استفاده از بریس ها:

با شروع تراز شدن دندان ها کمی احساس ناراحتی خواهید داشت. در عین حال باید با فشار سیم ها و لیگاتورهای الاستیک نیز کنار بیایید. استفاده از مسکن های بدون نسخه می تواند مقداری از درد شما را کم کند. برای جلوگیری از مالش بریس ها به داخل دهان و ایجاد خارش نیز می توانید روی آنها وکس بمالید. ارتودنتیست در مورد نحوه ی استفاده از وکس روی بریس به شما توضیح می دهد. تحقیقات نشان داده اند که ناراحتی و درد در بسیاری از بیماران پس از پنج روز از درمان از بین می رود.

معاینات منظم ارتودنسی:

در هر بار مراجعه به دندان پزشک برای تنظیم بریس ها همان ناراحتی های مشابه در چند روز اول درمان مجددا رخ می دهد. بریس ها با ایجاد فشار ملایم و حرکت دادن دندان ها آنها را در جای مناسب قرار می دهند. تنظیم مداوم بریس ها برای حرکت درست دندان ها و هم تراز شدن آنها لازم است. به همین دلیل دندان پزشک به صورت دوره ای باید آرچ ها را تنظیم کند و لیگاتورهای الاستیک را تعویض کند. این روند با مقداری درد همراه است.

نکاتی برای کاهش ناراحتی و درد ارتودنسی:

بیشتر افراد ناراحتی مربوط به درمان را ناخوشایند اما قابل کنترل می دانند. زمانی که درد شروع می شود، تنها تا چند روز بعد از شروع درمان یا تنظیم بریس ها ادامه می یابد. برای تسکین درد دهان و فک و سردردهای ناشی از درمان، داروهای مسکن رایج مانند استامینوفن و ایبوپروفن توصیه می شوند. همچنین شستشو با آب نمک نیز به کاهش ناراحتی و تورم کمک می کند.

اضطراب در مورد درمان طبیعی است. هر چند بهتر است سوال « ارتودنسی درد دارد؟» را دیگر از خود نپرسید، زیرا مانع اقدام عملی شما برای شروع درمان می شود. ارتودنتیست برای رفع و کاهش درد و ناراحتی در روزهای پس از درمان توصیه هایی به شما خواهد کرد.

منبع

Colgate

ارتودنسی نامرئی: بریس لینگوال چیست؟

گزینه های بسیاری در دسترس افرادی قرار دارد که می خواهند از روش ارتودنسی استفاده کنند. یکی از جدیدترین آنها استفاده از ارتودنسی نامرئی است. اما بریس لینگوال چیست و چه تفاوتی با بریس های دیگر دارد؟ با توجه به تعداد زیاد بزرگسالانی که به اصلاح لبخند و دندان های خود نیاز دارند و با توجه به مشکل زیبایی ظاهر در طول دوره ی درمان، آشنایی با این روش کاملا ضروری به نظر می رسد.

بریس لینگوال چیست؟

بریس لینگوال، نه در جلو دندان ها، که در پشت دندان قرار می گیرد و در نتیجه جایگزینی عالی برای کسانی است که می خواهند دندان های خود را، بدون خدشه به ظاهر فعلی خود، صاف کنند.

فرآیند ابتدا با قالب گیری از دندان ها و سپس ارسال آن به آزمایشگاه های دندان پزشکی برای ایجاد براکت های سفارشی آغاز می شود. این فرآیند حدود ۶ هفته زمان می برد و پس از آن دندان پزشک با استفاده از یک فرآیند خاص بریس ها را به پشت دندان ها متصل می کند.

این نوع درمان نیز، همانند براکت های سنتی، از فشار ملایم و در عین حال مداوم بر روی دندان ها استفاده می کند تا آنها را به آرامی به سمت موقعیت مناسب هدایت کند. درمان، بسته به شدت ازدحام دندان ها و میزان انحراف، چیزی بین ۱۸ تا ۳۶ ماه طول می کشد.

هزینه ی بریس لینگوال چه مقدار است؟

مسلما به دلیل مزایای زیبایی شناختی این نوع درمان گران تر از سایر روش ها تمام می شود. اما هزینه ی آن به طور کلی به هزینه ی مواد اولیه ی به کار رفته در این نوع بریس بستگی دارد. از سوی دیگر استفاده از فرآیند قالب گیری و لزوم استفاده از آزمایشگاه باعث افزایش هزینه ی آن نسبت به سایر روش ها می شود.

معایب و مزایای این روش چیست؟

از آنجا که بریس ها داخل دهان و در نزدیکی زبان نصب می شوند، چند هفته ای طول می کشد تا فرد به آنها عادت کن. در ابتدای استفاده از این نوع درمان فرد ممکن است کمی دچار مشکل در نوک زبان، حرف زدن و غذا خوردن شود. مشکل در صحبت کردن با کمی تمرین و گذشت چند هفته حل خواهد شد. برای جلوگیری از خارش زبان و آسیب به آن نیز بیمار می تواند تا  چند هفته از وکس مخصوص بر روی بریس ها استفاده کند.

گذشته از معایب آن، مزایای این روش بسیار ارزشمند است. رعایت بهداشت دهان و دندان در درمان ارتودنسی اهمیت زیادی دارد. برخی بیماران با کاستی در این راه، باعث ایجاد لکه های سفید حاصل از براکت ها بر روی دندان خود می شوند. در این روش هر چند رعایت بهداشت دهان و دندان اهمیت بسیار زیادی دارد، اما حتی در صورت عدم رعایت دقیق اصول، این لکه ها بر پشت دندان و خارج از دید افراد می افتند. همچنین در طول دوره ی درمان وجود بریس ها به سختی برای دیگران قابل مشاهده است، که خود اعتماد به نفس بیمار را تا حد زیادی افزایش می دهد. داشتن لبخندی زیبا و ردیف ارزش مدتی درد، ناراحتی و هزینه را دارد. برای کسانی که بر سر استفاده از روش های ارتودنسی کمی دچار تردید هستند، استفاده از بریس های لینگوال راه حل خوبی است.

منبع

Colgate

مسواک ارتودنسی و سایر محصولات مرتبط چیست؟

برای جلوگیری از بیماری های لثه و ایجاد پوسیدگی، باید براکت ها، سیم و دندان را با هم تمیز کنید. تمیز کردن دندان های ارتودنسی شده با مسواک معمولی کافی نیست و اغلب نیاز به مسواک ها و تجهیزات مخصوص دارید. پس از جلسه ی درمانی، دندان پزشک/ارتودنتیست شما توصیه های مفیدی از نظر محصولات مناسب برای وضعیتتان خواهد کرد. در این مطلب با انواع تجهیزات و مسواک ارتودنسی مورد استفاده برای دندان های ارتودنسی شده آشنا می شویم.

مسواک ارتودنسی دو رشته ای:

تمیز کردن روزانه با یک مسواک دو رشته ای اساس بهداشت دهان و دندان است. مسواک دو رشته ای اصلی ترین نوع مسواک ارتودنسی است. برس های این مسواک در دو طرف سیم و براکت ها قرار می گیرد و به راحتی سطح دندان تمیز می شود. اگر این نوع مسواک را به صورت ۴۵ درجه بگیرید به راحتی زیر و کناره ی سیم و براکت ها نیز تمیز می شود. فقط باید مراقب باشید که حرکات به صورت رفت و برگشتی شدید نباشد و هر محل به طور مجزا تمیز شود. در غیر این صورت احتمال آسیب به براکت ها وجود دارد.

مسواک بین دندانی:

یکی دیگر از مهم ترین انواع مسواک ارتودنسی، مسواک بین دندانی است. این نوع مسواک در اندازه های مختلف در دسترس است و سر قلم موی آن صاف است یا کمی زاویه دارد. بافت این نوع مسواک نرم یا فوق نرم است و به همین دلیل برای تمیز کردن دندان های ارتودنسی بسیار مفید است. این مسواک را می توان به صورت زاویه دار از بین سیم ها عبور داد و نواحی غیرقابل دسترسی برای مسواک معمولی را تمیز کرد.

مسواک تافت:

این مسواک سری خمیده و زاویه دار دارد و برس های نرم آن برای تمیز کردن بین، زیر و کناره ی براکت ها به کار می رود.

ژل دندانی همراه با فلوراید:

برای حفاظت از پوسیدگی بیشتر، استفاده از ژل بین دندانی همراه با فلوراید توصیه می شود. این ژل را به آسانی می توان روی یک مسواک تافت یا مسواک بین دندانی زد. برای اثر گذاری بهتر، این محلول باید پس از مسواک زدن استفاده شود و پس از استفاده نیازی به شستشوی آن نیست.

خلال بین دندانی سافت:

از آنجا که نخ دندان کشیدن در بیماران ارتودنسی چندان راحت نیست، استفاده از این نوع خلال ها توصیه می شود. برخی از انواع آن حاوی ژل فلوراید هستند. باید توجه داشت که سایز این خلال ها باید با فاصله ی دندان مطابق باشد. هرگز خلال بزرگ تر از فاصله ی دندان خود را به زور وارد آن نکنید. این کار باعث آسیب به لثه و خونریزی آن و در طولانی مدت بیماری های جدی در لثه می شود.

منبع

tepe

براکت شفاف: آیا برای شما مناسب است؟

اگر شما هم به درمان ارتودنسی فکر می کنید، تنها نیستید. یک نفر از هر پنج نفری که به درمان ارتودنسی نیاز دارد فردی بزرگ سال است. به عنوان یک بزرگ سال ایده ی استفاده از براکت های فلزی برجسته چندان جذاب به نظر نمی رسد. اما انواع زیادی از براکت وجود دارد که مشخص نیستند، مانند براکت شفاف.

براکت سنتی در مقابل براکت شفاف:

براکت سنتی از فولاد ضد زنگ ساخته شده است. براکت های فلزی بر روی دندان چسبانده می شوند و توسط سیم های فلزی به هم مرتبط می شوند. این سیم ها برای حرکت دادن دندان به موقعیت مورد نظر استفاده می شوند.

نوع شفاف براکت نیز کاربرد مشابهی دارد. تنها تفاوت آن این است که به جای فلز از سرامیک ساخته شده اند. سرامیک شفاف است و کمتر از انواع فلزی توجه افراد را به سمت خود جلب می کند. از سوی دیگر سیم های اتصال دهنده ی آنها نیز می توانند با مواد شفافی ساخته شوند که به پنهان شدن هر چه بیشتر درمان کمک می کنند.

کارکرد براکت های شفاف دقیقا مشابه انواع سنتی آن است، به طوری که مناسب اغلب بیماران است. عمده ترین تفاوت آنها با براکت های سنتی گران تر بودن و ظریف تر بودن آنها است. در صورتی که براکت های شفاف برای شرایط فک شما مناسب باشند، ارتودنتیست حتما در این مورد با شما صحبت خواهد کرد.

روند درمانی براکت شفاف:

اگر گزینه ی استفاده از براکت شفاف را انتخاب کرده باشید، ارتودنتیست براکت ها را روی سطح بیرونی دندان های جلو می چسباند، سیم های روشن را از بین براکت ها عبور می دهد. سپس نوارهایی به نام لیگاتور را دور براکت می پیچد تا در جای خود محکم شوند.

هنگامی که براکت های شفاف در محل خود قرار گرفتند می باید هر ماه یا هر شش هفته یک بار به دندان پزشک مراجعه کنید تا فاصله ی آنها را تنظیم کند. اکثر افراد حداقل به یک تا سه سال درمان نیاز دارند. بنابراین استفاده از براکت های روشن به تقویت حس اعتماد به نفس آنان و پیگیری روند درمان کمک شایانی می کند.

طریقه ی نگه داری از براکت های شفاف:

برای به حداقل رساندن وجود براکت در دهانتان، باید از آنها مراقبت کنید. لیگاتورهای اطراف براکت های ممکن است تغییر رنگ دهند. در صورتی که این امر رخ دهد، براکت ها در دهان شما مشخص تر می شوند. برای جلوگیری از بروز این امر از مصرف نوشیدنی و خوراکی های حاوی رنگدانه پرهیز کنید. از مهم ترین این مواد چای، قهوه، شراب،  کاری و سس گوجه فرنگی است. کشیدن سیگار نیز می تواند باعث لکه دار شدن لیگاتور شود. بنابراین اگر فردی سیگاری هستید، بهتر است قبل از شروع درمان سیگار را ترک کنید. البته هر بار که قرار است براکت ها تنگ تر شود، ارتودنتیست لیگاتورها را تعویض می کند.

مسواک زدن منظم برای سلامت دهان و دندان مهم است، اما در عین حال نقش مهمی نیز در شفافیت و تمیزی براکت و لیگاتور بازی می کند. اگر مواد غذایی بین براکت ها گیر کنند، هر چقدر هم که شفاف باشند باعث جلب توجه افراد به دندان های شما می شود. با استفاده از مسواک ارتودنسی مخصوص و مراقبت صحیح بین براکت ها را تمیز کنید.

منبع

Colgate