چگونه عفونت دندان را درمان کنیم

قبل از انجام اعمال دندان پزشکی لازم است عفونت دندان را درمان کنیم. در غیر این صورت عفونت بدتر می شود و مشکلات جدی تری را به وجود می آورد. از دندان پزشک نوبتی بگیرید و قبل از گسترش عفونت به سایر بخش های بدن  آن را درمان کنید. بعد از درمان روش های طبیعی درمان عفونت را پیگیری کنید، تا از درمان حمایت شود.

قرار ملاقاتی با دندان پزشک تنظیم کنید

با مطب تماس بگیرید و اطلاع دهید که دچار عفونت دندانی شده اید تا در اسرع وقت به شما نوبت دهند. حتی اگر درد از بین رفته است حتما نوبت بگیرید. گاهی درد در اثر شدت عفونت از بین می رود. علائم عفونت عبارتند از: درد شدید و ضرباندار دندان که برطرف نمی شود، حساسیت به سرما و گرما و فشار در حین خوردن و آشامیدن، تب، صورت و/یا گونه ی متورم، تورم غدد لنفاوی (غدد لنفاوی در زیر فک شما هستند)، مزه بد دهان و بوی بد

در برخی موارد حاد باید به فوریت های پزشکی مراجعه کنید. در موارد حاد زیر حتما به اورژانس مراجعه کنید: تورم صورت، مشکلات تنفسی، مشکل بلعیدن، افزایش ضربان قلب

آبسه باید تخلیه شود

اگر دچار آبسه شده باشید، دندان پزشک به منظور خلاص شدن از عفونت سریعا آن را تخلیه می کند. بدین منظور از یک چاقوی کوچک جراحی استریل برای باز کردن آبسه و تخلیه ی آن استفاده می کند. قبل از این روند حتما برای شما از بیحسی استفاده می شود.

در مورد نیاز به عصب کشی یا کشیدن دندان با دندان پزشک صحبت کنید

گاهی شدت عفونت به عصب کشی یا کشیدن دندان ختم می شود.

از آنتی بیوتیک ها به صورتی که تجویز شده است، استفاده کنید

در بسیاری از موارد، دندانپزشک برای کمک به درمان عفونت آنتی بیوتیک تجویز می کند. آنتی بیوتیک به مبارزه با باکتری های باقی مانده کمک می کند. مصرف دارو را بدون مشورت با پزشک قطع نکنید. بعد از انجام جراحی تخلیه ی آبسه ممکن است کمی درد داشته باشید، در این صورت از مسکن های رایج استفاده کنید. استامینوفن، ناپروکسن و ایبوپروفن می توانند به سرعت درد شما را رفع کنند.

دهان خود را با آب گرم و کمی نمک شستشو دهید

نمک به رفع درد و درمان عفونت کمک کنید. یک قاشق چای خوری نمک در یک فنجان آب کافی است. حدود یک دقیقه این مایع را در دهان قرقره کنید و بعد تف کنید. در طول روز این روند را چند بار تکرار کنید.

از کمپرس سیر استفاده کنید

سیر دارای خواص ضد باکتری قدرتمندی است. سیر خرد شده را در یک کیسه ی چای بریزید و روی دندان قرار دهید. می توانید از پودر سیر خشک هم به همراه یک قاشق آب استفاده کنید. این کار را پنج بار در روز تکرار کنید.

سرکه سیب قرقره کنید

یک قاشق چای خوری سرکه سیب را با حدود یک فنجان آب مخلوط کنید و یک دقیقه در دهان قرقره کنید. این کار را چند بار در روز تکرار کنید.

منبع

WikiHow

آیا سفیدکردن دندان با لیزر برای شما مناسب است؟

چه کسی دندان سفید دوست ندارد؟ سفید کردن دندان ها یکی از اولین درخواست های بیماران هنگام مراجعه به دندانپزشک است. سفید کردن دندان ها عبارت است از هر فرایندی که باعث سفیدتر جلوه دادن دندان ها شود، و بخش بیشتری از این فرایند از طریق محصولی که باعث تغییر طبیعی مینای دندان، به جای حذف لکه های سطحی، بدست می آید. سفید کردن دندان با لیزر ممکن است در مطب دندانپزشکی انجام گیرد، اما این درمان مناسب هر کسی نیست. امنیت و تاثیر محصول برای گرفتن نتیجه ی خوب و نداشتن عوارض جانبی بسیار مهم است.

انتخاب های شما

سفید کردن دندان ها یا بلیچینگ مقرون به صرفه ترین روش برای زیبا کردن لبخند شماست. اما، با توجه به بند ارائه شده در انجمن دندانپزشکی آمریکا (ADA) در رابطه با سفید کردن دندان ها، این شیوه ها خطرهای خود را دارد. توصیه می شود که هر روشی با نظارت دندانپزشک و پس از آزمایش دندان ها برای انتخاب بهترین روش برای سفید کردن دندان ها انجام شود. شرایط دندان های شما و علت تغییر رنگ آنها این اطلاعات را در اختیار دندانپزشک قرار می دهد. انتخاب های شما می توانند تعیین کننده ی محصولات خریداری شده توسط بیماران برای مصرف خانگی، مواد فراهم شده توسط دندانپزشک برای مصرف خانگی یا شیوه های انجام شده در مطب باشد.

روش لیزر

سفید کردن دندان با لیزر در مطب انجام می شود و گران ترین روش سفید کردن دندان می باشد. سفید کننده روی هر دندان کشیده می شود و گرمای حاصل از لیزر اثرگذاری آن را دو چندان کرده و فرایند را سرعت می بخشد. در این روش از ژل سفیدکننده قوی استفاده می شود که لیزر آن را فعال تر، سریع تر و نتیجه بخش تر می کند. با توجه به ADA، ژل مورد استفاده یک ژل هیدروژن پیروکسید است که از تراکم ۲۵ تا ۴۰ درصد متغیر است. با این سطوح تراکم بالا، احتیاط بالایی برای کاهش حساسیت دندان ها، به علاوه حفاظت از لب ها، لثه ها و بافت های دیگر دهان در نظر گرفته می شود. از جمله ی این عوامل حفاظتی:

  • انقباض دهنده های گونه
  • حفاظ های لاستیکی یا نرم برای پوشش لثه ها
  • خمیرهایی مانند خمیردندان حساس کلگیت برای کاهش حساسیت دندان ها
  • اعمال حرفه ای فلوراید یا محصولات بی حسی مشابه

انتخاب های دیگر شما

سفید کردن دندان ها می تواند با محصولات OTC و سیستم های حرفه ای نیز انجام گیرد. محصولات  OTC در داروخانه های محلی یا سوپرمارکت ها موجود می باشند. تراکم آنها در مقدار سفید کنندگی محدود می باشد. کاربرهای های حرفه ای می توانند یا برای مصرف خانگی و یا درمان در مطب استفاده شوند و نتایج بهتری به خاطر داشتن درصد بالاتری از عنصر سفیدکنندگی و روش اعمال آنها داشته باشند. سفید کننده های OTC یا محصولات بلیچینگ در اشکال گوناگون وجود دارند چون:

  • خمیر دندان ها و شوینده ها
  • ژل های مورد استفاده در سینی ها
  • نوارهای سفیدکننده
  • آدامس های سفیدکننده
  • ژل های سفیدکننده

مواردی که باید در نظر داشته باشید

یک درمان سفید کننده دندان لیزری تقریبا یک ساعت طول می کشد و هزینه های آن متغیر اما بالاتر از روش های دیگر است. هزینه ی آن به سیستم موجود در مطب بستگی دارد و این سیستم است که تعیین می کند شما به چند بار درمان احتیاج دارید. گاهاً چندین جلسه نیاز است تا به نتیجه ی دلخواه برسید و ممکن است به تری های بلیچینگ برای مصرف در خانه احتیاج داشته باشید تا نتیجه ی حاصل حفظ یا بهتر شود. هر کسی برای این روش مناسب نیست و یک آزمایش دندانی قبل از انتخاب شدن لازم است. همچنین، در نظر داشته باشید که هر روش سفید کنندگی یک عمل زیبایی است و شامل بیمه ی دندان نمی شود.

منبع

Colgate

چگونه نخ دندان بکشیم

نخ دندان هم مانند مسواک کشیدن هر روز لازم است. این عمل برای زدودن باقی مانده های غذا از بین دندان ها به کار می رود که مسواک قادر به دسترسی به این مناطق نیست. ترتیب مسواک زدن و نخ دندان کشیدن اهمیت چندانی ندارد، مهم این است که هر شب هر دو را انجام دهید. از سوی دیگر بهتر است آن را تنها به شب محدود نکنید. هر زمان از روز که چیزی مصرف کردید، بهتر است در صورت امکان نخ دندان بکشید. نخ دندان از بیماری‌های لثه و پوسیدگی دندان جلوگیری می‌کند.

در حفاظت از لثه دقت کنید

اولین نکته این است که باید در حفاظت از لثه و جلوگیری از خونریزی آن دقت کنید. نخ دندان نباید با شدت انجام گیرد و زیاد از حد به لثه نزدیک شود تا آن را ببرد. روزهای اول نخ کشیدن کمی احساس درد دارید، اما با ادامه ی این کار به آن عادت خواهید کرد.

دست ها را با آب و صابون خوب بشویید

قبل از استفاده از نخ ، دست ها را با آب و صابون خوب بشویید. حدود ۳۰ سانتی‌متر نخ دندان را جدا کنید و بیشتر طول آن را دور انگشت وسط هر دو دستتان بپیچید. از یکی از انگشتان برای جمع کردن نخ کثیف استفاده کنید.

چگونه نخ دندان بکشیم؟

دستتان را باز کنید تا بتوانید فاصله ی دو طرف نخ را محکم بین انگشتان شست و انگشتان اشاره ‌تان نگهدارید. آن را مانند اره کردن و با استفاده از یک حرکت آرام میان دندان‌هایتان هدایت کنید. لازم به ذکر است که نخ دندان را نباید به لثه نزدیک کنید و یا آن را خراش دهید. این کار به مرور زمان باعث حساسیت و تحلیل لثه خواهد شد. هنگامی که نخ به خط لثه می‌رسد، آن را در مقابل یک دندان به شکلی شبیه حرف C درآورید و به‌آرامی آن را در فضای میان لثه و دندان بکشید..

نخ را محکم روی دندان نگهدارید. به ‌آرامی کناره دندان را با حرکت‌های به بالا و پایین تمیز کنید. این روش را برای بقیه دندان‌ها هم به کار ببندید.

آخرین دندان را فراموش نکنید. بخش پشتی دندان آخر را هم نخ بکشید.

بعد از نخ دندان کشیدن دهان خود را با دهان شویه یا آب بشویید. با این کار ذرات باقی مانده از دهان خارج می شود و احساس تازگی و تمیزی خواهید کرد، از سوی دیگر لثه نیز احساس آرامش خواهد یافت.

منبع

WikiHow

بلیچینگ دندان چگونه انجام می گیرد؟

برای درخشان کردن لبخند و سفید کردن دندان ها راه های زیادی از مراجعه به دندان پزشک تا خرید بسته های آماده در داروخانه و استفاده از خمیردندان های سفید کننده یا کیت های سفیدکننده دندان وجود دارد. هر یک از این روش ها با اثربخشی و عوارض متفاوتی همراه هستند. انتخاب هر یک به این بستگی دارد که دوست دارید رنگ دندان های شما تا چند درجه روشن شود. در ادامه با روش بلیچینگ دندان و سوالات مهم مرتبط با آن آشنا می شویم. در این مطلب تلاش کرده ایم، به برخی از مهم ترین سوالات شما پاسخ دهیم تا با آگاهی بیشتری بتوانید تصمیم بگیرید.

بلیچینگ دندان چیست؟

بلیچینگ دندان به فرآیند سفیدکردن دندان ها، حذف لکه ها و تغییر رنگ آنها گفته می شود. بلیچینگ از محبوب تربن روش های زیبایی دندان است که تا حد زیادی به بهبود ظاهر فرد کمک می کند. برای بلیچینگ دندان از ماده ای به نام پر اکسید هیدروژن استفاده می شود که باعث اکسید شدن رنگدانه های رسوب کرده بین لایه های مینای دندان شده و آنها را از بین می برد. سپس پس از مدتی این ماده به عاج نفوذ میکند و رنگ آن را سفیدتر می کند. بلیچینگ دندان روشی دائمی نیست و برای حفظ رنگ در طول زمان نیاز به تکرار و تجدید دارد.

بلیچینگ به چه منظور انجام می شود؟

لایه بیرونی دندان مینای دندان نامیده می شود. رنگ دندان طبیعی با انعکاس و پراکندگی نور روی مینای دندان، همراه با رنگ عاج زیر آن، تعیین می شود. رنگ مینا روشن و شفاف است. رنگ عاج دندان زرد و تیره است. ژن شما ضخامت و صافی مینای دندان را تحت تاثیر قرار می شود. مینای دندان نازک تر باعث نمایان تر شدن رنگ عاج می شود. به علاوه هر روز روی دندان پلاک تشکیل می شود که لکه ها را به خود جذب می کنند. از سوی دیگر مینای دندان نیز مستعد دچار شدن به حفره است که باعث ایجاد لکه در دندان می شود.

شایع ترین دلایل برای زرد شدن دندان چیست؟

  • استفاده از توتون و تنباکو
  • نوشیدن مایعات تیره رنگی مانند قهوه، نوشابه، و چای
  • عدم مراقبت از دندان ها
  • افزایش سن، با افزایش سن مینای دندان نازک تر شده و عاج نمایان تر می شود.
  • برخی لکه ها در اثر استفاده بیش از حد کودک از فلوراید ایجاد می شود که به فلوئوروزیس مشهور هستند.
  • مصرف آنتی بیوتیک تتراسایکلین نیز در نیمه دوم بارداری یا کودک ۸ سال و کمتر باعث ایجاد لکه در دندان می شود.

اقدامات قبل از بلیچینگ چیست؟

برای بلیچینگ، دندان های شما باید در شرایط خوبی قرار داشته باشند. پیش از اقدام برای سفید کردن دندان، باید تمامی دندان ها از نظر وجود حفره یا پوسیدگی معاینه شوند. در صورتی که دندان ها مشکلی داشته باشند، دندانپزشک ابتدا دندان را ترمیم می کند. سلامت لثه ها نیز باید بررسی شود. لثه های بیمار و ملتهب نیز باید به سلامت کافی و شرایط نرمال برسند. این امر به این دلیل اهمیت دارد که مواد سفیدکننده دندان می تواند از طریق حفره ها به داخل دندان نفوذ کند و باعث بروز حساسیت شدید شود.

روش های انجام بلیچینگ چیست؟

بلیچینگ می تواند در مطب دندان و یا در خانه انجام شود. با این حال، به یاد داشته باشید که سفید کردن دندان ها در خانه به اندازه انجام آن زیر نظر دندانپزشک اثربخش نیست. به علاوه، دندانپزشک می تواند از بافت نرم دهان شما در برابر ماده سفیدکننده محافظت کند. کاری که انجام آن در خانه دشوار است و می تواند باعث سوزش و التهاب لثه شود.

برای بلیچینگ در خانه، دندانپزشک ابتدا در جلسه اول از فک بالا و پایین فرد قالب گیری می کند. سپس در جلسه بعد یک جفت تری شفاف به فرد داده می شود که در واقع بین تری و دندان ها ماده ای قرار دارد که به دندان نفوذ کرده و آنها را سفید می کند.

در روش بلیچینگ در مطب، ابتدا با استفاده از مواد مخصوص از لثه ها در برابر مواد بلیچینگ محافظت می شود. سپس مواد بلیچینگ روی دندان ها قرار داده می شود. این ماده بسته به نوع آن با استفاده از گرما یا نور فعال شده و باعث سفید شدن دندان ها می شود.

میزان سفید شدن دندان ها در بلیچینگ در هر فرد متفاوت است و از یک تا چند درجه باعث تغییر رنگ دندان می شود. فراموش نکنید که این روش تنها بر روی دندان طبیعی اثر دارد. بنابراین، استفاده از بلیچینگ دندان هیچ گونه تغییری در رنگ روکش، بریج، مواد پر کننده و سایر ترمیم های دندانی به وجود نمی آورد.

طرز کار بلیچینگ دندان چگونه است؟

بلیچینگ حاوی ماده فعالی به نام پراکسید هیدروژن یا پراکسید کربامید است. در این پروسه پراکسیدها فعال می شوند تا مولکول های اکسیژن را آزاد کنند تا به ساختار مینای دندان وارد شده و پیگمنت های رنگ را بشکنند. این آزاد سازی اکسیژن می تواند به سرعت یا در طول زمان انجام شود. درمان های خانگی آزادسازی اکسیژن را را در طی چند ساعت انجام می دهند. در حالی که سیستم هایی مانند زوم این کار را ظرف چند دقیقه انجام می دهند.

تفاوت سفید کردن دندان با بلیچینگ چیست؟

طبق نظر FDA، مهمترین تفاوت سفید کردن دندان با بلیچینگ در درجه روشن شدن دندان دیده می شود. عبارت بلیچینگ تنها بر روی محصولاتی قابل ثبت است که می توانند دندان را فراتر از رنگ طبیعی خود سفید کنند و درخشش فوق العاده ای به آنها می بخشند. این اصطلاح برای محصولاتی اطلاق می شود که حاوی ماده فعالی به نام پراکسید هیدروژن یا پراکسید کربامید هستند.

از سوی دیگر، اصطلاح “سفید کردن دندان” برای توصیف روند بازسازی دندان ها به رنگ طبیعی آنها با حذف لکه ها و بقایای مواد رنگی از سطح دندان به کار می رود. بنابراین اگر همان طور که گفته شد، رنگ دندان های شما به صورت ژنتیکی زرد باشد، استفاده از روش های سفید کردن دندان شما را به نتیجه دلخواه نمی رسانند. محصولات سفیدکننده دندان شامل محصولات تمیز کننده مانند دهانشویه ها و خمیر دندان می شوند. از آنجا که واژه سفید کردن خوشایندتر است، بیشتر محصولات بلیچینگ دندان با نام سفیدکننده دندان به فروش می رسند.

عوارض بلیچینگ چیست؟

مهم ترین عوارض بلیچینگ حساسیت موقت دندان به دمای سرد است. این امر به دلیل باز بودن منافذ طبیعی مینای دندان در طول درمان است. این منافذ با گذشت زمان دوباره مینرالیزه می شوند. برخی خمیردندان های خاص می توانند با تسریع روند مینرالیزه به کاهش حساسیت کمک کنند. برای خرید این محصولات، بهتر است با دندانپزشک خود مشورت کنید.

سفید کردن دندان یا بلیچینگ از درمان های محبوب در دندانپزشکی است. سالانه عده زیادی برای جرم گیری و بلیچینگ دندان های خود به مطب ها مراجعه می کنند. اما این روش محبوب بدون عارضه هم نیست. معمولا درد و سوزش لثه و حساسیت دندان ها تا چند هفته پس از درمان از عوارض شناخته شده این روش است. عوارض ایجاد شده برای بیمار معمولا در روش های خانگی بیشتر از روش های انجام گرفته زیر نظر دندانپزشک است. در این مطلب شما را با برخی از نکات مهم در پیشگیری از بروز عوارض بلیچینگ دندان آشنا می کنیم.

نکات پیشگیری از بروز عوارض بلیچینگ دندان:

هر چند غلظت عامل سفید کننده دندان در روش های انجام گرفته زیر نظر دندانپزشک بیشتر از روش های خانگی است، اما در اغلب موارد عوارض ایجاد شده در پی این نوع درمان به دلیل نظارت دندانپزشک بسیار کمتر از روش های خانگی است. این امر به دلیل نظارت و تخصص دندانپزشک و پیشگیری از تماس مواد سفیدکننده با بافت نرم دهان است.

در عین حال، نتایج حاصله نیز مطلوب تر از روش های خانگی است. با این وجود برخی افراد به دلیل هزینه های پایین تر استفاده از روش های بلیچینگ خانگی را ترجیح می دهند. با رعایت نکات زیر می توانید تا حد زیادی به پیشگیری از بروز عوارض بلیچینگ دندان کمک کنید.

ابتدا به دندانپزشک مراجعه کنید:

حتی اگر می خواهید دندان های خود را در خانه سفید کنید، ابتدا برای جرم گیری و معاینه دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنید. شاید برای سفید شدن دندان ها تنها به یک جرم گیری نیاز داشته باشید.

دندانپزشک وجود حفره و پوسیدگی را در دندان شما بررسی و درمان خواهد کرد. درمان مشکلات دندان و لثه در پیشگیری از بروز عوارض بلیچینگ دندان سهم زیادی دارد.

از دندانپزشک در مورد بهترین محصول برای سفید کردن دندان ها و میزان نتیجه مورد انتظارتان برای دندان هایتان سوال کنید. دندان ها با افزایش سن تیره تر می شوند و میزان تغییر رنگ در هر فرد متفاوت است. دندانپزشک می تواند بهترین روش را بر اساس بودجه و سطح انتظار شما پیشنهاد دهد.

عاقلانه خرید کنید:

روش های بلیچینگ خانگی دارای پراکسید، معمولا پراکسید کربامید، در حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد، هستند. هرگز در شروع کار، از یک محصول با درصد بالای پراکسید استفاده نکنید. این کار می تواند آسیب جدی به بافت نرم دهان و حتی دندان شما بزند. در عوض، محصولی را انتخاب کنید که حاوی سطح پراکسید در حد وسط این طیف است. چنانچه این محصول موجب آزار شما نشد و سطح مورد انتظار شما از سفید شدن دندان ها را نیز ارائه نداد، می توانید محصولی را با سطح بالاتری از پراکسید انتخاب کنید. در مورد انتخاب محصول و درصد عامل سفیدکننده با دندانپزشک خود مشورت کنید.

از دستورالعمل محصول پیروی کنید:

برای پیشگیری از بروز عوارض بلیچینگ دندان هرگز ژل و نوارهای سفید کننده را بیش از حد روی دندان های خود نگه ندارید. در غیر این صورت با لثه های آسیب دیده و سایر مشکلات دندان روبه رو خواهید شد. زمان مورد نیاز برای عملکرد هر محصول روی بسته بندی آن ذکر شده است. به علاوه، فواصل هر بار استفاده از محصول را نیز رعایت کنید. استفاده از برخی محصولات تنها یک بار در هفته و برخی دیگر هر روز مجاز است.

برای محافظت از دندان ها تا چند ساعت پس از بلیچینگ از مصرف نوشابه، آبمیوه سایر نوشیدنی های اسیدی اجتناب کنید.

در این حالت دندان های خود را سفید نکنید:

برای اطمینان خاطر و پیشگیری از هرگونه عارضه نامطلوب، زنان باردار یا شیرده بهتر است از سفید کردن دندان های خود اجتناب کنند.

مجددا تکرار می کنیم که رنگ تاج، روکش پرسلین و کامپوزیت ها تغییر نمی کند. بنابراین اگر دندان های خود را سفید کنید، ممکن است دچار ناهماهنگی بین رنگ دندان و روکش ها شوید. چنین لبخند ناخوشایندی شما را وادار خواهد کرد که برای تعویض روکش ها و تاج ها اقدام کنید. بنابراین پیش از تحمل چنین هزینه ای بهتر است به تمام جوانب بلیچینگ فکر کنید.

اثر مواد بلیچینگ بر جنین ناشناخته است. بنابراین زنان باردار از انجام این عمل منع شده اند. از آنجا که بلیچینگ جز اعمال دندان پزشکی زیبایی است، زنان باید آن را به بعد از زایمان موکول کنند.

برای محافظت از دندان های حساس در برابر عوارض بلیچینگ باید چه کرد:

پس از بلیچینگ ممکن است دندانهایتان کمی حساس شود، اما این حساسیت معمولا کوتاه مدت است. چنانچه دندان و لثه های شما در شرایط خوبی قرار دارند، درد و حساسیت ممکن است ناشی از مشکل دیگری باشد. در این شرایط استفاده از محصول را قطع کنید و با دندانپزشک خود مشورت کنید.

تری های پر شده با ژل، که مانند گارد دهان روی دندان قرار می گیرند، ممکن است باعث آزار لثه های شما شوند. این امر می تواند در اثر قالب گیری نامناسب و عدم تناسب قالب تری با دندان های شما باشد. در صورتی که با شروع هر نوع درمان بلیچینگ دندان دچار مشکل شدید، بهتر است ادامه درمان را بلافاصله متوقف کنید.

برای درمان حساسیت می توانید از راه های زیر استفاده کنید:

  • از خمیر دندان مخصوص دندان های حساس استفاده کنید. این نوع خمیردندان ها با موای مانند نیترات پتاسیم برای از بین بردن درد همراه با حساسیت فرموله شده اند.
  • آدامس بجوید. دانشمندان دریافته اند که در زمان جویدن آدامس بزاق بیشتری تولید می شود و عمل جویدن حواس افراد را از درد منحرف می کند.

مراقبت های پس درمان چگونه انجام می شود؟

همان طور که گفته شد، عوارض خاصی در این درمان مشاهده نشده است. تمامی عوارض پس از چند روز رفع می شوند. بنابراین نیازی به مراجعه مجدد به دندانپزشک برای معاینه وجود ندارد.

اما در صورتی که با درد لثه مواجه شدید، باید به دندان پزشک مراجعه کنید. بعد از سفید کردن دندان ها باید مراقب نوشیدنی هایی که باعث لک شدن دندان می شوند و مصرف دخانیات باشید. اگر مراقبت های لازم را انجام دهید، بلیچینگ از ۶ تا ۱۲ ماه دوام می آورد.

نکته آخر: زیاده روی نکنید!

معمولا مهم ترین دلیل ابتلا به عوارض سفید کردن دندان، زیاده روی در انجام آن است. تماس بیش از حد دندان و لثه با مواد سفید کننده باعث حساسیت و درد در بیمار می شود. اما انجام روش های بلیچینگ دندان تا چه حد کافی است؟ اگر دستورالعمل روی بسته را دنبال کرده اید و نتیجه خوبی هم حاصل شده است، معمولا ماهی یک مرتبه کفایت می کند.

زمانی که به درجه سفیدی مورد نظر در دندان های خود دست پیدا کردید، تکرار سالی دو بار این روش یا حتی کمتر برای حفظ رنگ دندان ها کافی است.

 منبع:

webmd

thirdstreetdental

Colgate

مراقبت از دندان مصنوعی و اصول مسواک زدن آن

دندان مصنوعی جایگزین دندان از دست رفته است، مشکلات زیبایی را رفع می کند و امکان حرف زدن و خوردن به طور عادی را فراهم می کند. به طور معمول عمر دندان مصنوعی ۵ سال است، اما برای پر کردن این مدت باید نحوه مراقبت از دندان مصنوعی را یاد بگیرید.

با پروتز با ملایمت رفتار کنید:

دندان مصنوعی می تواند به راحتی بپیچد و بشکند. اگر دندان از دست شما بیوفتد به راحتی خرد می شود، حتی اگر تنها چند سانتی متر باشد. هرگز دندان را خم نکنید یا فشار ندهید. پروتز را از دسترس کودکان دور نگه دارید.

در برابر آسیب های بالقوه از پروتز محافظت کنید:

هنگامی که قرار است دندان را تمیز کنید، این کار را روی کاسه بزرگی از آب انجام دهید تا اگر تصادفا دندان از دستتان افتاد داخل کاسه آب بیوفتد و آسیبی نبیند.

دندان مصنوعی را به درستی در دهانتان قرار دهید:

تکنیک های مخصوصی برای بیرون آوردن دندان مصنوعی وجود دارد که اغلب مردم از آن چشم پوشی می کنند. دندان را با استفاده از هر دو شست یا انگشت سبابه در دو طرف مرزهای دندان مصنوعی (قسمت صورتی کمرنگ) بیرون بیاورید. برای دندان های ردیف بالا، آنها را به آرامی به پایین بکشید و برای دندان های ردیف پایین آنها را به آرامی به سمت بالا بکشید. در حین بیرون کشیدن دندان آن را خم نکنید یا فشار ندهید. اگر دندان های مصنوعی شما بزرگ هستند، یک طرف گونه را به سمت بیرون بکشید، یک سمت دندان را بیرون بیاورید سپس این کار را برای سمت دیگر انجام دهید.

دندان را به درستی سر جای خود بگذارید:

همانند برداشتن پروتز، گذاشتن آن نیز تکنیک خاص خود را دارد. لبه های دندان مصنوعی را بگیرید، یک طرف گونه خود را بکشید تا فضای کافی ایجاد شود. یک طرف پروتز را سرجای خود قرار دهید و این کار را برای سمت دیگر هم انجام دهید. جای گیری آن را بررسی کنید، سپس به طور همزمان از هر دو طرف آن را به سمت لثه فشار دهید.

شب ها دندان مصنوعی را بردارید:

لثه های شما پس از ساعتها خوردن و تحت فشار بودن، نیاز به استراحت دارند. شب ها پروتز را در آب ولرم قرار دهید. هرگز از آب گرم استفاده نکنید زیرا باعث به هم خوردن فرم پروتز می شود.

به طور مرتب مسواک بزنید:

عدم مراقبت از دندان مصنوعی باعث می شود که پروتز به محل مناسبی برای تجمع باکتری و پلاک تبدیل شود. مسواک نزدن منظم آن موجب التهاب، سوزش، عفونت و بیماری لثه می شود.

اول پروتز را با آب بشویید:

اول پروتز را با آب بشویید تا باقی مانده های مواد غذایی از آن جدا شود. اگر وقت نمی کنید پروتز را مسواک بزنید این حداقل کاری است که می توانید برای آن انجام دهید. هرگز پروتز دندان مصنوعی را بدون آب مسواک نکنید. این کار به دندان مصنوعی آسیب وارد می کند. مسواک یا دستمال خود را مرطوب کنید.

هر بار تمام باقی مانده های چسب دندان مصنوعی را از آن جدا کنید:

در هنگام تمیز کردن دندان مصنوعی تمام چسب ها را تمیز کنید در غیر این صورت پس از مدتی لایه کلفتی از چسب ایجاد می شود که جدا کردن آن کار دشواری خواهد بود.

دندان مصنوعی خود را تمیز کنید:

تمیز کردن منظم پروتز برای مراقبت از دندان مصنوعی ضروری است. تمیز نکردن پروتز باعث می شود که پس از مدتی تغییر رنگ دهد و پلاک روی آن تجمع یابد. این امر به ظاهر لبخند شما آسیب می زند. در عین حال، عدم مراقبت از دندان مصنوعی و مسواک نزدن آن باعث افزایش احتمال ابتلا به عفونت لثه و زخم های دهان می شود.

هر بار که غذا می خورید به دلایل زیر غذا در دندان مصنوعی شما جمع می شود:

  • غذایی که به کف دهان رانده می شود ممکن است زیر دندان مصنوعی فک پایین گیر کند.
  • غذایی که به عقب هل داده می شود ممکن است برگردد و بین کام و دندان مصنوعی فک بالا گیر کند.
  • غذا به پلاستیک پروتز راحت تر از بافت دهان می چسبد، به همین دلیل در طول زمان روی آن پلاک جمع می شود.

پروتزها مقدار زیادی از فضای دهان را اشغال می کنند به همین دلیل بیشتر از افرادی که دندان عادی در دهان خود دارند، ممکن است متوجه وجود غذا در زیر آن شوند.

تجمع پلاک باعث چه مشکلاتی می شود؟

غذا و پلاک دائما به دندان مصنوعی می چسبند و اگر رفع نشوند مشکلات زیر را در پی دارند:

بوی بد دهان در بین ۸۷ درصد از این افراد جز نگرانی های دائمی است. غذایی که زیر پروتز گیر کند، ظرف چند ساعت فاسد می شود و عامل بوی بد دهان است. برای آنکه متوجه بوی بد دندان مصنوعی خود شوید، آن را در یک پلاستیک در بسته به مدت ۵ دقیقه قرار دهید. سپس آن را باز کنید تا متوجه شوید آیا عامل بوی بد دهان شما هست یا خیر.

التهاب بافت دهان یکی دیگر از عوارض عدم مراقبت از دندان مصنوعی و تمیز نکردن آن است. زمانی که پلاک های سخت شده با بافت نازک دهان در تماس قرار می گیرند، ممکن است در اثر سایش به بدن منتقل شده و موجب عفونت و التهاب شوند.

مطالعات مختلف همچنین ارتباط بین بهداشت دهان و دندان ضعیف و بیماری هایی مانند دیابت، بیماری قلبی، و روماتولوژی را نشان داده اند. به همین علت تمیز کردن دندان مصنوعی در سلامت کل بدن شما نقش مهمی دارد.

نحوه تمیز کردن و مراقبت از دندان مصنوعی:

علاوه بر مسواک کردن روزانه دندان مصنوعی، استفاده از محلول تمیز کننده پروتز به صورت دوره ای نیز در رفع بقایای مواد غذایی از دندان مصنوعی اهمیت دارد. این محلول ها در شکل قرص هایی عرضه می شوند که به طور خاص برای پروتز دندان طراحی شده اند.

از استفاده از مواد ساینده مانند مسواک های دارای برس های سخت یا حتی مدیوم، خمیر دندان های سفید کننده یا محصولات حاوی بلیچینگ خودداری کنید تا از آسیب به آن خودداری کنید. به یاد داشته باشید که استفاده از آب داغ یا جوش برای تمیز کردن دندان مصنوعی می تواند موجب تغییر شکل آن شود.

پس از قرار دادن پروتز در محلول، آن را از نظر وجود مواد غذایی در بین دندان مصنوعی بررسی کنید. هر گونه ماده غذایی را با برس بردارید. سپس آن را به خوبی آبکشی کنید.

تنها به این دلیل که از دندان مصنوعی استفاده می کنید، دلیل نمی شود که از مزایای مسواک زدن بی بهره بمانید. با استفاده از یک مسواک نرم و خمیر دندان لثه های خود را تمیز کنید. سپس کل دهان خود را با دهان شویه تمیز کنید.

منبع:

colgate

WikiHow

جلوگیری از تهوع حین مسواک زدن زبان:

از آنجا که سطح زبان بزرگ و بافت آن متخلخل است، باکتری های زیادی در آن مخفی می شوند. این باکتری ها به دندان و لثه منتقل می شوند و باعث خرابی و عفونت آنها می شوند. بنابراین لازم است که هر شب و پس از تمیز شدن دندان ها، زبان را نیز تمیز نمود. برای برخی افراد تمیز کردن زبان به علت ایجاد حس تهوع در آنها دشوارتر است. برای جلوگیری از تهوع حین مسواک زدن زبان می توانید از روش های زیر استفاده کنید.

جلوگیری از تهوع حین مسواک زدن زبان:

مسواک زدن بخش مهمی از روتین بهداشت دهان و دندان است که باید روزی دو بار و هر بار به مدت دو دقیقه انجام گیرد. برخی از افراد شکایت دارند که با وجودی که هر شب مسواک می زنند، اما باز هم دچار پوسیدگی دندان می شوند. این افراد گچی بودن جنس دندان را بهانه ای برای پوسیدگی های مکرر خود می دانند. با این وجود، باید گفت شاید مشکل شما تا این حد هم پیچیده نباشد. در بسیاری از موارد اشتباه مسواک زدن عاملی است که تمام تلاش های شما را خنثی کرده است. در مطالب پیشین به اصول مهم مسواک زدن و اشتباهات رایج در مسواک زدن و نخ دندان کشیدن پرداختیم. با استفاده از این مطالب می توانید از بهداشت کامل دهان و دندان خانواده خود اطمینان حاصل کنید. آموزش مسواک زدن زبان به کودکان را نیز فراموش نکنید.

یکی از مهم ترین چیزهایی که بسیاری از افراد در زمان مسواک زدن فراموش می کنند، تمیز کردن زبان است. باکتری و پلاک عامل پوسیدگی دندان هستند. آنها در همه جای دهان شما تکثیر پیدا می کنند. یکی از مکان های مورد علاقه باکتری ها برای رشد و تکثیر، لابه لای بافت زبان است. تمیز نکردن زبان باعث می شود که باکتری ها دوباره در طول شب با دندان های شما تماس یافته و محیط دهان را به شدت اسیدی کنند. اسیدی شدن محیط دهان عامل فرسایش مینای دندان و ابتلا به پوسیدگی دندان است.

مسواک زدن زبان کار ساده ای نیست. بسیاری از افراد برای این کار دچار تهوع می شوند. به طور خاص، تمیز کردن انتهای زبان، بخش مورد علاقه باکتری ها، دشوارتر است. روش های زیر می توانند به جلوگیری از تهوع حین مسواک زدن زبان کمک کنند.

برای جلوگیری از تهوع حین مسواک زدن زبان نحوه مسواک زدن زبان را یاد بگیرید:

تهوع در حین مسواک زدن زبان فقط یک رفلکس است. این امر زمانی اتفاق می افتد که نواحی انتهایی زبان را لمس می کنید. از لمس این نواحی به وسیله مسواک جلوگیری کنید. می توانید از مسواک خود برای این کار استفاده کنید، اما خرید مسواک مخصوص زبان با برس های نرم تر و کوتاه تر هم به تمیز شدن بهتر زبان و هم به کاهش حس تهوع کمک می کند. مسواک زدن را از نوک زبان و با حرکات دورانی شروع کنید. به تدریج به عقب بروید. هر جا احساس کردید، حالت تهوع پیدا کردید، صبر کنید و عقب تر نروید.

اگر روش های کلی برای جلوگیری از تهوع حین مسواک زدن زبان برای شما کارگر نیست، از تکنیک های زیر استفاده کنید:

مسواک خود را عمود بر زبان نگه دارید و از کنار آن شروع به مسواک زدن کنید. این کار باعث کاهش لغزش برس های مسواک به پشت دهان و احساس تهوع می شود.

در حین مسواک زدن، زبان را به بخش پایین تر دهان در پشت دندان فشار دهید. زمانی که حس کردید دچار تهوع شده اید، دست نگه دارید و پس از مدتی مجددا امتحان کنید.

در طول مسواک زدن از طریق بینی نفس بکشید و هم زمان عضلات زبان و گلو را ریلکس کنید. این کار را تا زمانی ادامه دهید که به صورت عادت دربیاید. تنفس به کنترل احساس تهوع کمک می کند. هر بار که در طول مسواک زدن زبان دچار حالت تهوع شدید، دست نگه دارید و چند تنفس عمیق داشته باشید.

سعی کنید از یک ترفند روانی استفاده کنید:

تهوع راهی است که بدن برای جلوگیری از بلع چیزهای خطرناک و خفگی انتخاب می کند. پس قبل از مسواک زدن حواس خود را پرت کنید. برای این کار می توانید از درد استفاده کنید. دست دیگر خود را مشت کنید و ناخن هایتان را در کف دستتان فرو کنید. به خودتان آسیب نرسانید. همین قدر کافی است که درد باعث شود حواس شما از مسواک زدن زبانتان پرت شود. در حین حال می توانید یک ترانه، شعر یا ماجرا را در ذهنتان مرور کنید.

از نخ دندان برای تمیز کردن زبان استفاده کنید:

این روش برای افرادی مناسب است که بیشترین حالت تهوع را دارند و به هیچ نحوی قادر به کنترل آن نیستند. نخ دندانی به طول معمول بردارید و از آخرین حدی که به شما احساس تهوع دست نمی دهد رو به پایین زبان بکشید. با این حال بهتر است بدانید، این روش مواد باقی مانده روی زبان را به اندازه روش های دیگر از بین نمی برد. در واقع این روش تنها تمرینی است برای کنترل احساس تهوع خود و حساسیت زدایی از نواحی مختلف زبان.

از پارچه تمیز استفاده کنید:

اگر روش های بالا همچنان به جلوگیری از تهوع حین مسواک زدن زبان کمک نمی کنند، از پارچه تمیز استفاده کنید. پارچه ای را در آب گرم بزنید و دور انگشت خود بپیچید. مقداری خمیردندان روی آن بمالید. اگر طعم خمیردندان باعث احساس تهوع شما می شود از آن صرف نظر کنید. پارچه را به آرامی روی زبان بکشید و هر چند بار دهان خود را با آب بشویید.

از دهان شویه استفاده کنید:

دهان شویه می تواند بسیاری از باکتری های دهان را از بین ببرد. از دهان شویه ی ضدمیکروب حاوی فلوراید استفاده کنید. دهان را به مدت ۳۰ ثانیه بشویید و تا ۳۰ دقیقه پس از استفاده از آن آب ننوشید یا دهان را نشویید. برای یافتن دهان شویه مناسب می توانید با دندانپزشک خود مشورت کنید. با این حال، به یاد داشته باشید که این روش نیز به طور کامل زبان شما را تمیز نمی کند. در واقع دهانشویه کار مسواک را تکمیل کرده و ذرات باقی مانده در دهان را از نواحی غیر قابل دسترسی جدا می کند.

منبع:

WikiHow

بند آمدن خونریزی دندان کشیده شده:

لق شدن دندان و کشیدن آن تقریبا امری اجتناب ناپذیر است و معمولا با خونریزی همراه است. هر چند استراتژی های ساده ای برای بند آمدن خونریزی دندان کشیده شده وجود دارد، اما هرگز نباید آنها را جایگزین مراجعه به دندان پزشک کرد. گاهی خونریزی به حدی است که به رسیدگی تخصصی نیاز دارد. رعایت نکات زیر برای کشیدن دندان ضروری است.

اجازه دهید طبیعت کارش را انجام دهد:

خونریزی بیش از حد در طی کشیدن دندان بچه ها نشان می دهد که آن دندان بی جهت زود کشیده شده است. اجازه دهید دندان به طور طبیعی لق شود و با کمترین مداخله بیوفتد. به جای اینکه با نخ و انبردست به جان دندان بیوفتید از خود بچه کمک بگیرید. به او بگویید با زبانش با دندان بازی کند. با کمی پیچ و تاب دندان می افتد. اگر این راه چاره ساز نشد دندان را بین دو انگشت تمیز خود بگیرید و به آرامی عقب و جلو کنید. اگر دندان هر گونه مقاومتی نشان داد، به معنی این است که هنوز آماده کشیده شدن نیست، پس فشار نیاورید. اگر به نظر می رسد دندان به هر دلیلی نمی افتد و مشکل ساز شده به پزشک مراجعه کنید.

انتظار می رود کمی خونریزی داشته باشید:

به هر حال افتادن دندان بدون خون ریزی نیست. به یاد داشته باشید که چند قطره خون با بزاق مخلوط می شود و حجم قابل توجهی می سازند. پس از قبل با کودک خود صحبت کنید و وی را آماده سازید. برای بند آمدن خونریزی دندان کشیده شده می توانید دهان را با کمی آب سرد شستشو دهید. یک بار کافی است. زیرا باید خون لخته شود و هر بار شستشو خون لخته شده را می شوید و مجددا شاهد خونریزی خواهید بود. بنابراین بهتر است اجازه دهید لخته روی سوکت دندان تشکیل شود و آن را جدا نکنید.

گازی تمیز روی دندان قرار دهید:

اگر خونریزی اولیه بند نیامد، یک تکه گاز تمیز را به آب آغشته کنید و در دهان کودک روی دندان قرار دهید و از وی بخواهید آن را فشار دهد. به او بگویید که گاز را شل نکند و آن را تکان ندهد. اگر فرزندتان کوچک است و نگران بلعیده شدن گاز هستید، خودتان آن را در دهان وی نگه دارید. پس از ۱۵ دقیقه گاز را چک کنید. اگر خونریزی بند نیامده است، آن را عوض کنید و با دندان پزشک تماس بگیرید.

دهان کودک را نشویید:

در حالیکه توصیه رایج این است که دهان را با آب ولرم و نمک بشویید، این کار باعث جدا شدن لخته تشکیل شده و شروع مجدد خونریزی می شود. دهان را با دهان شویه پراکسید هیدروژن نیز نشویید. این کار نیز تاثیر مشابهی دارد. نوشیدنی و غذاهای گرم، جست و خیز و فعالیت شدید بدنی نیز باعث افزایش خونریزی می شوند. تا روز بعد از مواد غذایی گرم دوری کنید. در عین حال، از کودک بخواهید تا چند روز از طرف دیگر دهان خود برای جویدن مواد غذایی استفاده کند.

از چای کیسه ای استفاده کنید:

تانیک اسید درون چای کیسه ای به آرامش دهان و بند آمدن خونریزی دندان کشیده شده کمک می کند. چای کیسه ای نباید گرم باشد. آن را در مقداری آب ولرم خیس کنید، سپس بین دندان نگه دارید. ۵ دقیقه کیسه چای را روی دندان نگه دارید تا لخته خون تشکیل شود.

بند آمدن خونریزی دندان کشیده شده: به دندانپزشک مراجعه کنید

اگر دندان خود به خود نیافتاد، بهترین کار مراجعه به دندان پزشک است. اغلب خونریزی های شدید به دلیل آسیب به بافت لثه در طی کشیدن غیرحرفه ای یا باقی ماندن تکه ای از دندان پوسیده در لثه و ایجاد عفونت است. مراجعه به دندان پزشک و رعایت توصیه های وی امن ترین راه است.

اگر خونریزی بند نمی آید و خون روان است، بهتر است برای درمان تخصصی هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه نمایید.

منبع:

WikiHow

خمیردندان ذغالی: آیا واقعا دندان ها را سفید می کند؟

یکی از ساده ترین راه های پیشگیری از پوسیدگی دندان ها مسواک زدن به صورت مرتب و روزانه است. در این بین انتخاب خمیردندان مناسب اهمیت زیادی دارد. معمولا خمیردندان های زیادی با کاربردهای مختف در داروخانه ها وجود دارند، اما یکی از محصولاتی که اخیرا توجه همه را با تبلیغات وسیع به خود جلب کرده است، خمیردندان ذغالی است. این خمیردندان ها با ادعای سفید کردن دندان ها وارد بازار شده اند و در مارک های زیاد از خارجی تا ایرانی به وفور یافت می شوند.

خمیردندان ذغالی چگونه کار می کند؟

ذغال فعال (چارکول) ماده ای بسیار جاذب است. این ماده سموم چسبیده به سطح ذغال را از بین می برد. در واقع زمانی که سموم به ذغال می چسبند توسط بدن جذب نمی شوند. بلکه از دستگاه گوارش عبور داده شده و به راحتی دفع می شوند. ذغال فعال قادر به اتصال به سموم مواد شیمیایی خانگی، داروهای مصرفی و دیگر مواد شیمیایی بدن است، به ویژه آنکه ۳۰ دقیقه قبل مصرف شده باشند. خمیردندان ذغالی نیز درست به همین ترتیب عمل می کند.

درست است که در طول مصرف، به دلیل کف سیاه، ظاهر ناخوشایندی به شما می دهد اما سموم دهان را به خود جذب می کند و لکه ها را از روی دندان محو می کند. در عین حال ذغال فعال در تغییر PH دهان و تمیزی آن نقش خوبی ایفا می کند و در نتیجه در کشتن باکتری ها و جلوگیری از پوسیدگی موثر است. به طور کلی خمیردندان ذغالی در سایندگی، بوگیری، ضدعفونی و تمیزی دهان و همچنین جذب مواد شیمیایی ناخوشایند، از بین بردن جرم ها و رنگ های غذایی به خصوص رنگ حاصل از چای و قهوه بر سطوح دندان و زبان مفید است.

آیا ذغال فعال کلسیم را نیز از دندان ها خارج می کند؟

یکی از نگرانی های رایج در مورد استفاده از این نوع خمیردندان، چسبیدن مواد معدنی به آن به علت خاصیت جاذب بودن ذغال است. با این حال تحقیقات نشان می دهند که ذغال عمدتا به مواد ارگانیک و نه معدنی می چسبد و بدین ترتیب نباید نگرانی از این بابت وجود داشته باشد. اما این نوع خمیردندان دارای معایبی است که در ادامه ذکر می کنیم. این معایب می توانند به دندان شما آسیب بزند.

آیا خاصیت سایندگی ذغال به مینای دندان آسیب می زند؟

به طور کلی ایرادات زیادی از این منظر به این نوع خمیردندان وارد است. ذغال خاصیت سایندگی زیادی دارد و هر چند که دندان ها را می تواند سفید کند، اما در صورت استفاده نادرست و مداوم می تواند به آسیب به مینای دندان ختم شود. از بین رفتن مینای دندان و نازک شدن آن باعث می شود که عاج دندان بیشتر مشاهده شود. عاج دندان رنگ زردی دارد. بنابراین دندان در اثر نازک شدن مینای دندان زردتر دیده می شود. این دقیقا خلاف وعده داده شده برای استفاده از خمیردندان ذغالی است.

بدین ترتیب توصیه می شود که بیش از حد از این نوع خمیردندان بر روی دندان ها استفاده نشود. استفاده از این نوع خمیردندان با مسواک هارد ضرر آن برای دندان را چند برابر می کند. این امر خاصیت سایندگی ذغال را دو برابر می کند. در عوض می توانید با استفاده از انگشت یا پارچه نرم خمیردندان ذغالی را روی دندان بکشید و چند دقیقه بعد بشویید. در این صورت لکه ها جذب ذغال می شوند اما به مینای دندان آسیبی نمی رسد. به طور کلی با توجه به خاصیت سایندگی زیاد ذغال توصیه می شود که از این نوع خمیردندان به صورت گاه به گاه و غیر مداوم استفاده شود در غیر این صورت معایب آن بر مزایایش پیشی می گیرد و فرد دچار حساسیت دندانی می شود.

منبع:

WellnessMama

ترس از دندانپزشکی: روش های رفع مشکل

افراد خیلی کمی، البته تقریبا هیچ کس، از رفتن به دندان پزشکی خوششان می آید. فکر کردن به اینکه کسی داخل دهان شما را بگردد، سطح استرس شما را افزایش می دهد. به فشار دادن، سوزن و دستگاه و نور بالای سر و خون و بی حسی را هم که اضافه کنید، همه چیز پیچیده تر هم می شود. اگر چه نمی توان تمام استرس را از بین برد، اما می توان با برخی تکنیک ها ترس از دندانپزشکی را کاهش داد.

ترس از دندانپزشکی:

بهترین دندانپزشک را بیابید:

اگر دندانپزشک خاصی را نمی شناسید، از اینکه پرس و جو کنید نترسید. از دوستان و فامیل در مورد کلینیک های دندانپزشکی مورد تاییدشان و پزشک معتمدشان سوال کنید. از آنها در مورد تعرفه ها، پوشش بیمه و خدمات ارائه شده در این کلینیک سوال کنید.

کلینیکی با خدماتی کامل انتخاب کنید:

هر چند اغلب کلینیک های دندانپزشکی مجهز هستند، اما حتما از ارائه تمام خدمات دندانپزشکی در یک مجموعه اطمینان حاصل کنید تا مجبور نباشید چندین بار محل درمان خود را عوض کنید و هر بار پروسه آشنایی با محیط و پرسنل از اول شروع شود.

تحقیق کنید:

در مورد روند مورد نیاز برای شرایط خود تحقیق کنید. این کار باعث می شود که بدانید چه چیزی در انتظار شما است و ترس از دندانپزشکی کمتر شود. اغلب کلینیک های دندانپزشکی وبسایت هایی دارند که خدمات و روندهای معمول در کلینیک خود را توضیح می دهند. می توانید سری به وب سایت آنها بزنید و از روتین کار در آنجا با خبر شوید. اما از ویدئوهای موجود در یوتیوب و دیگر وب سایت ها استفاده نکنید. به غیر از اینکه بیماران، روش ها، و امکانات درمانی متفاوت هستند، ممکن است با اطلاعات غلطی رو به رو شوید. به علاوه، بیشتر این ویدئوها حاوی تصاویر ترسناک خونریزی و ابزارهای عجیب است. ممکن است دیدن صحنه های این چنینی ترس از دندانپزشکی را در شما افزایش دهد.

درخواست گاز خنده کنید:

اگر چه در تمام پروسه های دندانپزشکی برای شما بی حسی استفاده می شود، اما ممکن است صبر کردن در بی خبری، شنیدن حرف ها، صداها و دیدن سوزن و دستگاه ها باعث استرس شما شود. در این شرایط چند دقیقه هم مانند یک ساعت است. اگر واقعا دچار مشکل هستید، از دندانپزشک در مورد امکان استفاده از گاز خنده سوال کنید. این گاز باعث آرامش اعصاب می شود و هر چند بیدار هستید، اما راحت و بدون استرس این زمان را پشت سر می گذارید و قبل از اینکه بفهمید چه شده است، از روی یونیت دندانپزشکی پایین آمده اید.

چیزی با خود بیاورید و بخوانید:

اینکه بیکار در اتاق انتظار بنشینید و به مراحل دندانپزشکی، اتفاقات رایج در اتاق و تصمیمات اتخاذ شده برای دندانتان فکر کنید، تنها استرس شما را افزایش می دهد. اگر کسی هم قبل از شما باشد، که با جیغ هایش مطب را روی سرش گذاشته باشد، که دیگر همه چیز تمام است. سعی کنید در مدت انتظار جدول حل کنید، کتاب بخوانید یا موسیقی گوش دهید.

کسی را همراه خود ببرید:

همراه بردن فامیل یا آشنا به آرام شدن اعصاب شما کمک می کند. همین که بدانید کسی منتظر شما است و آماده حمایت و کمک به شما است به آرامش اعصاب شما خیلی کمک می کند.

منبع:

WikiHow

مسواک زدن دندان نوپا: از لحظه تولد تا بزرگسالی

بهداشت دهان و دندان سالم را باید از اولین دندان شروع کرد. اگر چه فرزند شما در نهایت این دندان ها را از دست خواهد داد، اما عادت دهانی سالم در وی باقی می ماند. حفره و پوسیدگی می تواند در اثر عدم مراقبت درست از دندان کودک رخ دهد و وی را دچار مشکلات تغذیه ای و کلامی در سال های بعد کند. در عین حال فرم دندان های دائمی نیز آسیب می بیند و تا آخر عمر کج می شوند. آموزش بهداشت دهان و دندان درست، به انجام آن در آینده کمک می کند. پس در برنامه روزانه خود مراقبت از دندان های کودک و آموزش مسواک زدن دندان نوپا را نیز جا دهید.

مراحل مسواک زدن دندان نوپا:

از لحظه تولد:

وجود دندان را از لحظه تولد بررسی کنید. اگر چه بسیار نادر است، اما برخی کودکان با دندان متولد می شوند. انگشت تمیز خود را در دهان وی قرار دهید و وجود تیزی یا التهاب خفیف در لثه را بررسی کنید.

بررسی منظم:

رشد دندان ها را به طور منظم بررسی کنید. سرعت دندان درآوردن در بچه ها متفاوت است. در حالی که برای برخی هفته ها طول می کشد تا یک دندان در بیاورند، برخی دیگر در یک آخر هفته دو دندان در می آورند. حداقل یک بار در هفته دهان بچه را بررسی کنید تا به محض رویت دندان مسواک زدن را آغاز کنید.

قبل از رشد دندان ها:

بهداشت دهان و دندان را قبل از رشد دندان ها شروع کنید. یک گاز مرطوب را دور انگشت تمیز خود بپیچید و برای تمیز کردن بقایای شیر و باکتری ها از لثه آن را تمیز کنید. این کار را یک بار در روز از دو ماهگی انجام دهید اما زیاده روی نکنید. تمیز کردن مداوم باعث حساسیت لثه و تحریک آن می شود.

اولین دندان را با گاز مرطوب در نوک انگشت تمیز کنید. گاز خشک هم به خوبی جای مسواک را می گیرد. نوک زبان را هم کمی تمیز کنید زیرا می تواند به محلی برای تجمع باکتری ها تبدیل شود.

اولین دندان ها:

با رشد چند دندان در دهان، گاز را با مسواک نرم انگشتی تعویض کنید. مسواکی را انتخاب کنید که موهای نرمی دارد و چند ردیف بیشتر در آن قرار ندارد. مسواک انگشتی را هر شب بعد از نوشیدن آخرین وعده شیر و قبل از خواب به آرامی روی دندان های نوزاد بکشید.

در یک سالگی مسواک انگشتی را باید با مسواک کودکان تعویض کنید. مسواک زدن را بدون خمیردندان شروع کنید. در این مرحله صرفا می خواهید کودک را به مسواک زدن عادت دهید. استفاده از خمیردندان می تواند مقاومت وی را افزایش دهد. در عین حال، قورت دادن خمیردندان در این سن باعث افزایش سطح فلوراید خون و بروز لکه های سفید تا قهوه ای روی دندان های دائمی در سال های آینده می شود. آب گرم برای این کار کافی است.

خود کودک:

اجازه دهید کودک مسواک بزند. اگر کودک به مسواک زدن علاقه ای نشان می دهد، اجازه دهید تحت نظارت شما این کار را انجام دهد. در مراحل اول از وی بخواهید وقتی شما مسواک می زنید او دسته مسواک را بگیرد. وقتی به خوبی با حرکات و فرم مسواک آشنا شد، اجازه دهید مستقل باشد. اما پس از اینکه مسواک زدن وی تمام شد، حتما خودتان مجددا این کار را انجام دهید. کودک تقریبا در سن شش تا هفت سالگی می تواند به طور مستقل مسواک بزند.

اگر مقاومت می کند:

اگر برای مسواک زدن دندان نوپا با مقاومت او روبه رو شده اید، مسواک زدن را به یک بار در روز تقلیل دهید. وقتی مقاومت وی شکسته شد و علاقه وی افزایش یافت، وی را به مسواک زدن بعد از هر وعده غذایی عادت دهید. حتما خارج و داخل دندان را با حرکت ملایم جلو و عقب مسواک بزنید. زبان را نیز فراموش نکنید.

با این حال، اگر از همان ماه های اول مسواک زدن دندان نوپا را شروع کرده باشید، این کار به جزئی عادی از زندگی او تبدیل خواهد شد و مقاومتی در برابر آن نخواهد داشت.

خمیردندان؛ از سه سالگی:

استفاده از خمیردندان برای مسواک زدن دندان نوپا را به سه سالگی موکول کنید. از حدود سه سالگی تف کردن را با کودک تمرین کنید. ابتدا با آب شروع کنید. پس از مسواک زدن بدون خمیر دندان، از او بخواهید مقداری آب را در دهانش قرقره کند و آن را تف کند. در روزهای اول احتمالا موفقیت کمی خواهید داشت و کودک بیشتر آب را قورت خواهد داد. هر زمان که متوجه شدید مقدار آب خورده شده با مقدار آب تف شده مساوی است، کودک آماده استفاده از خمیر دندان است.

وقتی کودک به قدری بزرگ شد که بتواند خمیر دندان را قورت ندهد و بعد از اتمام کار آن را تف کند، برای وی خمیردندان مناسبی تهیه کنید. یک نخود روی مسواک وی کافی است. می توانید با دندان پزشک در مورد نوعی از خمیردندان که حاوی فلوراید باشد، صحبت کنید. اگر خمیردندانی تهیه کرده اید که حاوی فلوراید است، برای اجتناب از مصرف بیش از حد فلوراید، اندازه خمیردندان روی مسواک را به دانه برنج تقلیل دهید.

آمادگی کودک:

وقتی وی آمادگی کافی را پیدا کرد، آموزش مسواک زدن شخصی را به وی شروع کنید. حوصله به خرج دهید و زمانی کافی را به این کار اختصاص دهید تا کند بودن بچه شما را عصبانی و وی را ناامید نکند. وی را تشویق کنید و برایش شعرهایی در مورد مسواک زدن بخوانید. در حین مسواک زدن می توانید رو به روی او بنشینید و مسواک بزنید. بعد از اینکه در مسواک زدن موفقیت حاصل کرد به وی جایزه دهید تا خوشحال شود و انگیزه پیدا کند.

منبع:

WikiHow