عادات منجر به پوسیدگی دندان در کودکان

به عنوان پدر و مادر، سعی می کنید کارهای صحیح را به فرزند خود آموزش دهید. علاوه بر دادن ناهار های سالم و اطمینان از فعالیت بدنی کافی بچه ها، رشد صحیح و کامل فرزندتان، گرفتن نوبت معاینه از دندانپزشک نیز باید در اولویت قرار بگیرد. در عین حال باید اطمینان یابید که عادات روزمره خانواده تان باعث آسیب به بهداشت دهان و دندان او نمی شود. بچه و پوسیدگی دندان معادل یکدیگر نیستند، بنابراین مراقب باشید که ناخواسته بهداشت دهان و دندان ضعیف را به فرزند خود آموزش ندهید. برخی از عادات منجر به پوسیدگی دندان در کودکان حاصل این عدم آموزش است.

عادات منجر به پوسیدگی دندان در کودکان:

شیرینی بین وعده های غذایی:

در حالی که میان وعده بخش مهمی از برنامه روزانه ی اکثر بچه ها است، انواع نادرست میان وعده می تواند به پوسیدگی دندان منجر شود. مجاز دانستن مصرف میان وعده های شکلاتی، آب نبات و آب میوه برای بچه ها می تواند مخرب باشد. در عوض به میان وعده های سالم تر فکر کنید. به جای آب میوه به میوه فکر کنید. اگر فرزندتان خواهان خوردن چیزی شیرین است، به او پیشنهاد دهید که بعد از صرف وعده ی غذایی اصلی به او دسر می دهید. بزاق ترشح شده بعد از وعده های غذایی سنگین برای هضم غذا می تواند به رفع باکتری های مضر دهان کمک کند.

نوشیدنی قبل از خواب:

اگر نوشیدن یک لیوان نوشیدنی قبل از خواب جز استراتژی های شما است، باید بدانید که در حال تثبیت یکی از عادات منجر به پوسیدگی دندان در کودکان هستید. وقتی بچه ها قبل از خواب آب میوه، شیر شکلات یا حتی شیر ساده می نوشند و مسواک هم نمی زنند، قند موجود در نوشیدنی به دندان می چسبد و موجب پوسیدگی سریع تر آن در طی شب می شود. ترشح بزاق دهان در طول شب کم می شود. بنابراین قند باقی مانده در دهان شسته نمی شود. خشکی دهان و وجود قند دو عامل مهم برای تکثیر باکتری ها و اسیدی شدن محیط دندان است که به پوسیدگی دندان و فرسایش مینای دندان می انجامند. تنها نوشیدنی مجاز قبل از خواب آب است. اگر فرزندتان قبل از خواب حتما به نوشیدنی نیاز دارد، برای وی مسواک بزنید. در صورتی که از این کار طفره می رود برای وی خمیردندان و مسواکی بچه گانه با طرح و رنگ مورد علاقه اش بخرید.

نرفتن به معاینات منظم دندان پزشکی:

توصیه می شود که هم کودکان و هم بزرگ سالان به طور منظم و هر شش ماه برای معاینه دندان ها به دندان پزشک مراجعه کنند. عدم مراجعه در چند دوره ی متوالی صرفا به این دلیل که فرزندتان مشکلی ندارد، می تواند به عواقب وخیمی منجر شود. معاینه روتین نه تنها شامل ترمیم دندان های خراب می شود بلکه دندان پزشک دندان ها را تمیز می کند و در مورد روش های حفظ بهداشت دهان و دندان با کودک صحبت می کند. عدم مراجعه برای معاینه دندان و عدم ایجاد ارتباط دوستانه بین دندانپزشک و کودک از ابتدای عمر، از عادات منجر به پوسیدگی دندان در کودکان است که فرد بهای آن را در بزرگسالی می پردازد.

چه باید کرد:

اگر متوجه هر گونه پوسیدگی در دهان فرزندتان شده اید، برای ترمیم دندان سریعا به دندان پزشک مراجعه کنید. تغییر عادات بهداشت دهان و دندان می تواند به پیشگیری از پوسیدگی های بعدی در آینده بیانجامد. شما قطعا بهترین ها را برای فرزند خود می خواهید. بنابراین از همین امروز روش های صحیح بهداشت دهان و دندان را به وی آموزش دهید.

منبع:

 Colgate

کشیدن دندان لق در خانه: بدون درد و خونریزی

از دست دادن دندان در کودکان امری رایج است. با وجودی که اغلب دندان ها بدون هیچ گونه دخالتی می افتند، گاهی نیاز به کمی کمک حس می شود. وقتی دندان کودک به حد کافی لق شد و آماده افتادن بود، با استفاده از روش های زیر می توانید از کشیدن دندان لق در خانه بدون درد و خطر عفونت اطمینان حاصل کنید.

روش کشیدن دندان لق در خانه:

دندان را تکان دهید

بیرون کشیدن یک دندان قبل از اینکه آماده باشد، باعث خونریزی، درد بی مورد، و عفونت می شود. قبل از اقدام به کشیدن دندان، آن را با انگشت بگیرید و کمی تکان دهید. اگر به راحتی به دو طرف حرکت می کند، آماده کشیده شدن است. قبل از دست زدن به دندان دستتان را به خوبی بشویید. اگر دندان به راحتی حرکت نمی کند، برای کشیدن زود است.

از کودک در مورد وجود درد سوال کنید

دندانی که به قدر کافی لق باشد، تنها به وسیله بافت های نازکی به لثه متصل است و در هنگام حرکت نباید دردی حس شود. البته کودک احساس ناراحتی خواهد داشت، اما نباید دردی حس کند. اگر کودک دچار درد شده است، برای کشیدن دندان زود است. اگر کنار دندان لق شده، شاهد دندان رشد یافته ای بودید، نگران آن نباشید. این امر طبیعی است و با رشد دندان زیرین اتصال دندان شیری کمتر می شود. در واقع رشد دندان دائمی، خود نشانه ای بر آمادگی دندان شیری برای افتادن است. دندان باید ظرف یک هفته بیافتد. اگر این اتفاق نیافتاد و کشیدن دندان لق در خانه با احتمال درد و خونریزی همراه است، به دندانپزشک مراجعه کنید.

وجود خونریزی را بررسی کنید

همانند درد، دندان لق شده نباید دچار خونریزی شود. البته بعد از کشیدن دندان، شاهد مقدار کمی خونریزی خواهید بود، اما در حین تکان دادن دندان نباید خونریزی رخ دهد. اگر این اتفاق رخ داد، هنوز برای کشیدن دندان لق در خانه زود است.

از کودک در مورد کشیدن دندان نظرخواهی کنید

بیرون کشیدن دندان می تواند برای کودک ترسناک باشد و اگر تقلا کند موجب بروز درد در وی می شود. برخی کودکان ترجیح می دهند تا زمان افتادن طبیعی دندان صبر کنند. به خواسته ی وی احترام بگذارید. اگر دلش می خواهد دندانش را بکشید در این صورت به مرحله بعد بروید.

دست های خود را کاملا با آب و صابون بشویید

اگر دست هایتان کثیف است، هرگز آن را وارد دهان کودک نکنید زیرا می تواند باعث بروز عفونت شود. اگر در خانه دستکش لاتکسی دارید، می توانید آنها را دست کنید تا جلو خطر بروز عفونت بهتر گرفته شود.

اطمینان حاصل کنید که کودک آرام است

در هنگام کشیدن دندان، کودک باید ثابت بماند. بنابراین از آرامش و آمادگی وی اطمینان حاصل کنید. این موقعیت برای فرزندتان بسیار اهمیت دارد. شما که نمی خواهید تجربه وی همراه با درد، ترس و وحشت باشد؟ به او بگویید در حین کشیدن دندان لق در خانه فرشته ای به کمک او می آید و قول دهید که پس از تمام شدن کار به او بستنی می دهید.

دندان را با دستمال یا گاز پاک کنید

دهان کودکان بزاق بیشتری نسبت به بزرگسالان دارد و همین امر موجب لغزش دندان در دست می شود. خشک کردن دندان با گاز باعث آسانی در کار هم برای شما و هم برای او می شود. اگر گاز ندارید، یک دستمال کاغذی هم خوب است.

پد استریل استفاده کنید

یک تکه پد استریل گاز پانسمان را بین انگشت شست و سبابه بگیرید. این کار خطر بروز عفونت را بیشتر از قبل کاهش می دهد. دندان را با گاز بین دو انگشت نگه دارید. آن را بکشید. می توانید در حین کشیدن دندان،یک حرکت چرخشی هم به انگشت خود بدهید تا راحت تر از لثه جدا شود. اما همه ی این کارها را سریع انجام دهید تا بچه آرامش خود را از دست ندهد و نترسد. اگر دندان آماده باشد، با همان زور اول جدا می شود. اگر دندان برای کشیدن آماده نبود، برای کشیدن دندان عجله نکنید و چند روز بعد برای این کار اقدام کنید.

روش دیگر این است که حدود ۲۰ سانتی متر نخ دندان را دور دندان بپیچید و تا حد ممکن دندان را سریعا رو به بالا بکشید.

خونریزی را بند بیاورید

حتی اگر دندان خیلی هم لق باشد، باز هم احتمال بروز خونریزی وجود دارد. تکه ای از گاز استریل تمیز را بردارید. با انگشت روی جای خالی دندان فشار دهید یا از کودک بخواهید ۱۰ دقیقه بین دندان های خود آن را گاز بگیرید. این کار به کنترل خونریزی و بهبودی سریع تر زخم کمک می کند. پس از تشکیل لخته، سوکت دندان نباید دستکاری شود. در غیر این صورت لخته جدا شده و کودک دچار عارضه حفره خشک می شود. این عارضه دردناک است و به درمان پزشکی نیاز دارد. بنابراین از کودک بخواهید محل دندان را با زبان دستکاری نکند.

از کودک بخواهید دهانش را با آب نمک بشوید

آب نمک دهان وی را ضدعفونی می کند و خطر بروز عفونت را کمتر می کند. ۱ قاشق چای خوری نمک را در یک لیوان آب گرم حل کنید و از کودک بخواهید آن را ۳۰ ثانیه قرقره کند. حتما مراقب باشید آب نمک را تف کند. به او بگویید در غیر این صورت بیمار خواهد شد.

منبع: WikiHow

بوی بد دهان در صبح: چگونه مشکل را برطرف کنیم

چه کسی از بیدار شدن با دهانی بدبو نفرت ندارد؟ بوی بد دهان در صبح حاصل کاهش بزاق در حین خواب و رشد باکتری ها در دهان است. اغلب افراد دچار بوی بد دهان در صبح هستند. هر چند بعید به نظر می رسد که بتوان صبح با دهانی به خوشبویی گل های بهاری از خواب بیدار شد، اما با چند گام ساده می توان مقداری با این مشکل مبارزه کنید.

روش های بوی بد دهان در صبح:

به طور منظم مسواک بزنید

شما باید هر روز صبح بلافاصله بعد از برخواستن از خواب و بعد از هر وعده ی غذایی مسواک بزنید. مسواکی با برس نرم، خمیردندان حاوی فلوراید و دو دقیقه وقت همه ی کاری است که باید انجام دهید.

زبان را فراموش نکنید

پس از مسواک زدن دندان ها با استفاده از مسواک مخصوص زبان، یا پد پشت مسواک زبان را برس بکشید تا باکتری های نهفته در آن از بین بروند.

هر روز نخ دندان بکشید

بهتر است هر وعده ی غذایی از نخ دندان استفاده کنید. در این صورت مواد غذایی باقی مانده در دهان را از لای دندان ها بیرون می کشید و جلو رشد باکتری ها را می گیرید. اگر دندان های شما ارتودنسی شده است، برای تمیز کردن بین دندان ها از سوپر فلاس یا فلاس تریدر استفاده کنید.

با دهان شویه دهان خود را بشویید

دهان شویه می تواند مناطقی که مسواک به آنها دسترسی ندارد، مانند پشت گلو و داخل گونه، را تمیز کند. در این صورت از شر همه ی باکتری ها خلاص می شوید و عامل بوی بد دهان را از بین می برید. با توجه به مقدار مشخص شده روی برچسب محصول، ۳۰ تا ۶۰ ثانیه دهان شویه را در دهان قرقره کنید. با توجه به اینکه الکل باعث خشکی دهان و خشکی دهان باعث بوی بد آن می شود، از دهان شویه های حاوی الکل استفاده نکنید. با این حال، اگر یک مشکل دندان پزشکی عامل بوی بد دهان باشد، دهان شویه به جای درمان فقط مشکل را پنهان می کند. بنابراین معاینه توسط دندان پزشک برای یافتن علت بوی بد دهان اهمیت زیادی دارد.

از خمیر دندان و دهان شویه ی ضدمیکروب استفاده کنید

اگر مسواک زدن و نخ دندان کشیدن مداوم مشکل را حل نمی کند، احتمالا می توانید با استفاده از محصولات دندان پزشکی مخصوص از بین بردن جرم و میکروب مشکل شبانه ی خود را حل کنید.   

به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید

معاینات منظم دندانپزشکی، بخش مهمی از روال بهداشت دهان و دندان است و اگر شما با مشکل تنفس بدبو در صبح سروکار دارید، درصدی احتمال وجود دارد که این مشکل مربوط به پوسیدگی دندانی باشد. دندان پزشک می تواند دندان ها را ترمیم و مشکل شما را تا حد زیادی برطرف کند. پوسیدگی شدید باعث شکل گیری عفونت در ریشه دندان می شود که خود عامل بوی بد دهان است.

رژیم غذایی سالم و متعادل داشته باشید

مواد غذایی تاثیر قابل توجهی در رفع بوی بد دهان در صبح دارند: وقتی غذا هضم می شود، وارد جریان خون می شود و در نهایت وارد ریه می شود، که این یعنی بوی مواد غذایی از دهان شما خارج می شود. غذاهایی مانند سیر، پیاز و غذاهای پرادویه می توانند به نفس بد بوی صبحگاهی منجر شوند. میوه و سبزیجات بخش ضروری رژیم غذایی فرد هستند که بوی بد دهان را از بین می برند. جویدن جعفری به حل این مشکل کمک می کند. این گیاه حاوی کلروفیل است که به رفع بوی بد دهان کمک می کند.

از رژیم های غذایی کم کربوهیدرات و روزه ی شدید دوری کنید

این حالت از غذا خوردن اصلا برای تنفس خوشبو خوب نیست. وقتی شما کربوهیدرات کمی مصرف می کند، بدن شروع به شکستن چربی ها می کند که این امر منجر به تولید کتون و پدیده ای به نام «تنفس کتونی» می شود. همه ی اینها به طور خلاصه یعنی نفس بدبو.

صبحانه بخورید

خوردن موجب تحریک تولید بزاق می شود که به نوبه خود دهان را خیس می کند و محیط را برای رشد باکتری ها نامساعد می کند. برای مبارزه با نفس بدبو، صبح ها اولین کاری که بعد از مسواک زدن باید انجام دهید، خوردن صبحانه است.

از قهوه به چای رو بیاورید

قهوه عطری بسیار قوی دارد که مدت طولانی در دهان باقی می ماند. از آنجا که مسواک زدن پشت زبان سخت است این بو در دهان می ماند. برای کاهش بوی دهان به جای قهوه چای یا چای سبز بنوشید.

سیگار نکشید

توتون و تنباکو دهان را خشک می کنند و دمای دهان را بالا می برند، که هر دو در تسریع رشد باکتری ها نقش بزرگی دارند. برای حل این مشکل از دخانیات دوری کنید. علاوه بر خشکی دهان، سیگار کشیدن باعث افزایش احتمال بروز پوسیدگی دندان و بیماری های لثه می شود.

آب بنوشید

باکتری ها در محیط خشک رشد می کنند. بنابراین نوشیدن مقدار زیادی آب در طول روز به حل این مشکل در طول شب کمک شایانی می کند. به ویژه مهم است که قبل از رفتن به رخت خواب یک لیوان آب بنوشید. از سوی دیگر نوشیدن حدود ۸ لیوان آب و مصرف مقدار مناسبی از میوه و سبزیجات به تامین آب بدن در شبانه روز کمک می کند.

آدامس بدون قند بجوید

زایلیتول، شیرین کننده ای است که در اکثر آدامس های بدون قند به کار می رود و می تواند مقدار باکتری های عامل پوسیدگی دندان و تنفس بدبو را کاهش دهد. به علاوه به دهان شما عطر مورد نظر شما را می دهد.

به مصرف داروهای خود دقت کنید

برخی از داروها، مانند انسولین، به خودی خود عامل بدبو شدن دهان هستند. برخی دیگر مانند آنتی هیستامین ها، باعث خشک شدن دهان در طول خواب می شوند. قبل از مصرف دارو به این نکات توجه کنید. در صورتی که به دلیل مصرف دارو، دچار خشکی دهان و بوی بد دهان در صبح شده اید، برای تغییر دوز یا نوع دارو به پزشک مراجعه کنید.

منبع: WikiHow

ایمپلنت دندان چیست و چگونه از آن مراقبت می شود؟

ایمپلنت دندان یکی از دائمی ترین روش های ترمیم دندان است که در حوزه ی دندان پزشکی شناخته شده است. ایمپلنت دندان تغییر بزرگی در زندگی و ظاهر فرد دارد و در صورتی که بیمار بهداشت دهان و دندان و مراقبت های روتین را به خوبی پیگیری کند، بسیار محکم است و تقریبا تا آخر عمر قابل استفاده است.

ایمپلنت دندان چیست؟

ایمپلنت دندانی پست های فلزی (ریشه) هستند که به وسیله ی جراحی به استخوان فک متصل می شود و جایگزین یک دندان از دست رفته می شود. هنگامی که محل ایمپلنت کاملا تثبیت شد، در وقت درمانی مقتضی قسمت بالایی به ان متصل می شود.

ایمپلنت دندان چگونه کار می کنند؟

از آنجا که ایمپلنت به استخوان فک متصل می شود، جایگزین مناسبی برای دندان مصنوعی هستند. در واقع ایمپلنت ها مشکلات دندان های مصنوعی از قبیل جایگیری در دهان را حل کرده اند. پروتز دندان و پل های مورد استفاده در ایمپلنت دچار حرکت و لغزش نمی شوند- که از مزیت مهم آنها در زمان حرف زدن و خوردن است. این حالت باعث می شود که پروتز و پل و حتی تاج متصل به آن ظاهر طبیعی تری نسبت به دندان مصنوعی داشته باشد.

برای برخی افراد، استفاده از دندان مصنوعی به دلیل مشکل بروز درد در لثه و حالت تهوع امکان پذیر نیست. علاوه بر این برای جایگذاری دندان باید دندان های اطراف نیز درگیر شوند. در حالی که یکی از مزایای ایمپلنت عدم نیاز به دندان مجاور برای نگه داشتن پروتز است. برای موفقیت ایمپلنت، نیاز به لثه و استخوان فک سالم برای حمایت از ایمپلنت دارید. در عین حال جهت حفظ ایمپلنت برای تمام طول عمر رعایت صحیح بهداشت دهان و دندان و ملاقات منظم با دندانپزشک ضرورت دارد. ایمپلنت گران تر از روش های دیگر پروتز است و معمولا کمتر از ده درصد از آن را بیمه پوشش می دهد.

هر چند ایمپلنت از روش های محبوب در جایگزینی دندان های از دست رفته است، اما امکان استفاده از آن در تمامی بیماران وجود ندارد. دریافت درمان در افراد زیر با مشکل مواجه خواهد شد:

  • بیماران دچار تحلیل شدید استخوان فک
  • افراد سیگاری
  • بیماران مبتلا به دیابت
  • بیماران مبتلا به بیماری های خودایمنی
  • افراد دچار بیماری لثه پیشرفته

هر چند درمان در این افراد دشوار است، اما غیر ممکن نیست. در برخی از این بیماران به استفاده از درمان های مکمل پیش از شروع دریافت ایمپلنت نیاز است. برای مثال ممکن است در بیماران مبتلا به تحلیل استخوان فک، از روش های پیوند استخوان استفاده شود.

بر اساس نظر انجمن دندان پزشکی امریکا دو نوع ایمپلنت دندان امن است:

ایمپلنت درونی:

در این نوع جراحی پروتز به طور مستقیم در استخوان فک کاشته می شود. هنگامی که بافت لثه اطراف آن بهبودی یافت، به عمل جراحی دومی برای اتصال یک پست به ایمپلنت اصلی نیاز است. در نهایت، یک دندان مصنوعی (یا دندان) به صورت جداگانه بر روی یک پل یا پروتز نصب می شود.

ایمپلنت Subperiosteal :

در این مدل از یک قاب فلزی استفاده می شود که بر روی استخوان فک درست در زیر بافت لثه نصب می شود. با التیام لثه، قاب در استخوان فک ثابت می شود. پست ها، که به قاب متصل می شود، از لثه بیرون هستند. سپس همانند ایمپلنت درونی، دندان های مصنوعی به پست متصل می شوند.

نکات مهم در مراقبت از ایمپلنت دندان به مدت طولانی تر شامل موارد زیر می شود:

رعایت بهداشت دهان و دندان:

مسواک زدن دو بار در روز و نخ دندان یک بار در روز ضروری است. با استفاده از برس بین دندانی، بین دندان ها را تمیز کنید تا بین پروتز چیزی گیر نکند.

ترک سیگار:

سیگار کشیدن می تواند ساختار استخوان را تضعیف کند و این امر به نارسایی ایمپلنت منتج می شود.

معاینه توسط دندانپزشک:

شستشو، تمیز کردن و معاینه ی هر شش ماه شرایط خوب دندان ایمپلنت شده را تضمین می کند.

عدم جویدن غذاهای سفت:

از جویدن غذاهای سفت، آبنبات و یخ پرهیز کنید. این مواد می توانند تاج دندان ایمپلنت شده را بشکنند.

منبع: Colgate و Katyteeth

مراقبت از دندان و لثه در بارداری:

مراقبت از دندان و لثه در بارداری می تواند به شما کمک کند که این دوره را با عوارض کمتری طی کنید. زایمان زودرس، وزن پایین نوزاد هنگام تولد و بیماری های دهان و دندان در مادر از مشکلاتی است که بسیاری از مادران در این دوره تجربه می کنند. در ادامه برخی از مهمترین نکات بهداشت دهان و دندان برای مادران باردار را بررسی می کنیم و به برخی از نگرانی های آنان در مورد درمان های دندانپزشکی در این دوره پاسخ می دهیم.

اصول مراقبت از دندان و لثه در بارداری:

در بارداری دو بار در روز مسواک بزنید

این کار به ویژه در دوران بارداری بسیار مهم است. در این دوران شما بیشتر در معرض پلاک هستید زیرا بدن شما به خوبی نمی تواند با آن مبارزه کند؛ ایمنی بدن شما کم شده است و تغییرات هورمونی مانع از حفاظت کامل از دندان ها شده است. اگر پیش از بارداری بهداشت دهان و دندان خود را به خوبی حفظ می کردید، اکنون نیز این رویه را ادامه دهید. در غیر این صورت دو بار در روز مسواک بزنید.  اگر لثه های شما حساس شده اند، از مسواک نرم استفاده کنید. در صورتی که با مسواک شدن دچار تهوع می شوید از مسواک کوچکی مانند مسواک کودک استفاده کنید.

حداقل یک بار در روز در دوران بارداری نخ دندان بکشید

از آنجا که در دوران بارداری بیشتر مستعد ابتلا به بیماری های لثه و التهاب آن هستید نخ دندان را فراموش نکنید. نخ دندان برای محافظت در برابر بیماری های پریودنتال و حذف پلاک ضروری است. اگر به بو حساسیت پیدا کرده اید، از نخ دندان بدون طعم و بو استفاده کنید.

از غذاهای شیرین دوری کنید

در دوران بارداری مستعد ابتلا به دیابت بارداری هستید، به همین دلیل و نیز برای مراقبت از دندان و لثه در بارداری بهتر است از مصرف زیاد شیرینی پرهیز کنید. غذاهای شیرین منجر به ایجاد پلاک و در نتیجه حفره در دندان و صدمه دیدن لثه می شوند. با توجه به حساسیت لثه در دوران بارداری، این امر بسیار مهم است.

کلسیم مصرف کنید

کلسیم برای سلامت دندان و مراقبت از دندان و لثه در بارداری لازم است. مقدار روزانه کلسیم مورد نیاز در دوران بارداری و شیردهی ۱۲۰۰ میلی گرم است. می توانید این مقدار کلسیم را از طریق منابع غذایی، از جمله فراورده های لبنی، کلم بروکلی، اسفناج و لوبیا دریافت کنید.

خونریزی لثه را بررسی کنید

به دلیل تغییرات هورمونی دوره بارداری، ممکن است دچار التهاب لثه بارداری شوید. اگر متوجه خونریزی در لثه شدید به دندان پزشک مراجعه کنید. ممکن است دردی خفیف همراه با سوزش در لثه را تجربه کنید و به عنوان اثر ثانویه التهاب لثه احساس کنید که دندان ها لق شده اند.

پیشگیری و درمان بیماری لثه از بسیاری از مشکلات مادران باردار جلوگیری می کند. پاره شدن کیسه آب، زایمان زودرس، پایین بودن وزن جنین از عوارضی است که ارتباط آن با بیماری لثه مشخص شده است.

از خمیر دندان شیرین استفاده کنید

گاهی تهوع بارداری مانع استفاده از خمیردندان های معمولی می شود. در این مورد با دندان پزشک خود مشورت کنید. در صورت صلاح دید پزشک می توانید از خمیردندان های طعم دار و شیرین استفاده کنید.

بلافاصله بعد از تهوع صبحگاهی مسواک نزنید

از آنجا که از اسید معده در تهوع پس می زند، بهتر است پس از استفراغ مسواک نزنید. اسید معده به دندان آسیب می زند و مسواک زدن این روند را تسریع می کند. بهتر است بعد از تهوع تا زمان معمول مسواک زدن خود صبر کنید.

بسیاری از مادران باردار پس از چند ماه متوجه کدر شدن رنگ دندان های خود می شوند که این امر نتیجه فرسایش مینای دندان در اثر تماس با اسید معده است. در نتیجه دندان مادر به سرعت دچار پوسیدگی می شود. شستشوی دهان با آب می تواند از بروز این عارضه پیشگیری کند.

بعد از تهوع دهان را با جوش شیرین و آب بشویید

اگر اصرار دارید که پس از تهوع دهان خود را بشویید از جوش شیرین استفاده کنید زیرا ضرری برای مینای دندان ندارد. در عین حال از مزه ی بد در دهان خود نیز خلاص می شوید. اگر به طعم جوش شیرین حساسیت دارید از دهان شویه استفاده کنید.

زبان خود را با مسواک زبان بشویید

برای مراقبت از دندان و لثه در بارداری و تمیز کردن دهان پس از تهوع صبحگاهی زبان خود را با مسواک زبان بشویید. اگر از مسواک کردن زبان دچار تهوع می شوید، تا فروکش کردن تهوع صبر کنید. در عین حال در حین مسواک کردن نفس های عمیق بکشید.

روند نرمال پیشگیری از پوسیدگی دندان را در دوران بارداری دنبال کنید

به طور منظم به مطب دندان پزشکی بروید تا دندان های شما بررسی شوند. در این صورت از هر گونه تغییر در لثه و شروع پوسیدگی مطلع خواهید شد و اقدامات درمانی سریع تر و کم ضررتر انجام خواهند گرفت.

در هنگام ملاقات با دندانپزشک به او در مورد حاملگی خود اطلاع دهید

این کار باعث اجتناب از استفاده بدون لزوم از اشعه ایکس و تغییر در برنامه درمان با توجه ماه بارداری شما می شود.

با این حال، انجام برخی درمان های دندانپزشکی در دوره دوم و سوم بارداری بلامانع است. دندانپزشک با اطلاع از روند بارداری و وضعیت دهان و دندان شما می تواند بهترین تصمیم را برای شما و جنین اتخاذ کند. در مواردی که تشخیص نیاز به رادیوگرافی دندان دارد، بر روی شکم مادران بیمار از روپوش مخصوص سربی استفاده می شود که می تواند نگرانی آنها را بابت اشعه و عوارض آن برای جنین کاهش دهد.

اقدامات درمانی را سریعا انجام دهید

برخی اقدامات درمانی به بی حسی کمتری نیاز دارند و در طول بارداری مجاز هستند. با پزشک خود در این رابطه مشورت کنید و هر چه سریع تر و قبل از پیشروی پوسیدگی اقدام به درمان کنید. در طی این پروسه پزشک از بی حسی کمتری استفاده خواهد کرد. با این حال در صورتی که احساس ناراحتی و درد داشتید به پزشک اطلاع دهید. درمان سریع پوسیدگی باعث جلوگیری از بروز عفونت و افزایش خطر گسترش باکتری در بدن و به خطر افتادن بارداری می شود.

از روش های انتخابی دندان تا پس از بارداری اجتناب کنید

تمامی درمان های دندانپزشکی فاقد عوارض جانبی جدی برای انسان ها هستند. با این حال، به دلایل اخلاقی، تاثیر بسیاری از درمان ها و داروهای به کار رفته در دندانپزشکی بر روی مادران باردار مورد بررسی علمی قرار نگرفته است. برای اجتناب از خطرات ناشناخته و عوارض درمانی، از اعمال زیبایی دندانپزشکی تا پس از بارداری دوری کنید. خطرات ناشی از روش انتخابی زیبایی دندان در دوران بارداری ناشناخته است پس بهتر است از آنها اجتناب شود. این دسته درمان ها ضرورت و فوریت ندارند، بنابراین مادر می تواند تا زمان زایمان صبر کند. برای مراقبت از دندان و لثه در بارداری و انجام سایر روش های درمانی مانند عصب کشی، با پزشک متخصص زنان و زایمان و دندانپزشک خود مشورت کنید.