مراقبت از دندان مصنوعی و اصول مسواک زدن آن

دندان مصنوعی جایگزین دندان از دست رفته است، مشکلات زیبایی را رفع می کند و امکان حرف زدن و خوردن به طور عادی را فراهم می کند. به طور معمول عمر دندان مصنوعی ۵ سال است، اما برای پر کردن این مدت باید نحوه مراقبت از دندان مصنوعی را یاد بگیرید.

با پروتز با ملایمت رفتار کنید:

دندان مصنوعی می تواند به راحتی بپیچد و بشکند. اگر دندان از دست شما بیوفتد به راحتی خرد می شود، حتی اگر تنها چند سانتی متر باشد. هرگز دندان را خم نکنید یا فشار ندهید. پروتز را از دسترس کودکان دور نگه دارید.

در برابر آسیب های بالقوه از پروتز محافظت کنید:

هنگامی که قرار است دندان را تمیز کنید، این کار را روی کاسه بزرگی از آب انجام دهید تا اگر تصادفا دندان از دستتان افتاد داخل کاسه آب بیوفتد و آسیبی نبیند.

دندان مصنوعی را به درستی در دهانتان قرار دهید:

تکنیک های مخصوصی برای بیرون آوردن دندان مصنوعی وجود دارد که اغلب مردم از آن چشم پوشی می کنند. دندان را با استفاده از هر دو شست یا انگشت سبابه در دو طرف مرزهای دندان مصنوعی (قسمت صورتی کمرنگ) بیرون بیاورید. برای دندان های ردیف بالا، آنها را به آرامی به پایین بکشید و برای دندان های ردیف پایین آنها را به آرامی به سمت بالا بکشید. در حین بیرون کشیدن دندان آن را خم نکنید یا فشار ندهید. اگر دندان های مصنوعی شما بزرگ هستند، یک طرف گونه را به سمت بیرون بکشید، یک سمت دندان را بیرون بیاورید سپس این کار را برای سمت دیگر انجام دهید.

دندان را به درستی سر جای خود بگذارید:

همانند برداشتن پروتز، گذاشتن آن نیز تکنیک خاص خود را دارد. لبه های دندان مصنوعی را بگیرید، یک طرف گونه خود را بکشید تا فضای کافی ایجاد شود. یک طرف پروتز را سرجای خود قرار دهید و این کار را برای سمت دیگر هم انجام دهید. جای گیری آن را بررسی کنید، سپس به طور همزمان از هر دو طرف آن را به سمت لثه فشار دهید.

شب ها دندان مصنوعی را بردارید:

لثه های شما پس از ساعتها خوردن و تحت فشار بودن، نیاز به استراحت دارند. شب ها پروتز را در آب ولرم قرار دهید. هرگز از آب گرم استفاده نکنید زیرا باعث به هم خوردن فرم پروتز می شود.

به طور مرتب مسواک بزنید:

عدم مراقبت از دندان مصنوعی باعث می شود که پروتز به محل مناسبی برای تجمع باکتری و پلاک تبدیل شود. مسواک نزدن منظم آن موجب التهاب، سوزش، عفونت و بیماری لثه می شود.

اول پروتز را با آب بشویید:

اول پروتز را با آب بشویید تا باقی مانده های مواد غذایی از آن جدا شود. اگر وقت نمی کنید پروتز را مسواک بزنید این حداقل کاری است که می توانید برای آن انجام دهید. هرگز پروتز دندان مصنوعی را بدون آب مسواک نکنید. این کار به دندان مصنوعی آسیب وارد می کند. مسواک یا دستمال خود را مرطوب کنید.

هر بار تمام باقی مانده های چسب دندان مصنوعی را از آن جدا کنید:

در هنگام تمیز کردن دندان مصنوعی تمام چسب ها را تمیز کنید در غیر این صورت پس از مدتی لایه کلفتی از چسب ایجاد می شود که جدا کردن آن کار دشواری خواهد بود.

دندان مصنوعی خود را تمیز کنید:

تمیز کردن منظم پروتز برای مراقبت از دندان مصنوعی ضروری است. تمیز نکردن پروتز باعث می شود که پس از مدتی تغییر رنگ دهد و پلاک روی آن تجمع یابد. این امر به ظاهر لبخند شما آسیب می زند. در عین حال، عدم مراقبت از دندان مصنوعی و مسواک نزدن آن باعث افزایش احتمال ابتلا به عفونت لثه و زخم های دهان می شود.

هر بار که غذا می خورید به دلایل زیر غذا در دندان مصنوعی شما جمع می شود:

  • غذایی که به کف دهان رانده می شود ممکن است زیر دندان مصنوعی فک پایین گیر کند.
  • غذایی که به عقب هل داده می شود ممکن است برگردد و بین کام و دندان مصنوعی فک بالا گیر کند.
  • غذا به پلاستیک پروتز راحت تر از بافت دهان می چسبد، به همین دلیل در طول زمان روی آن پلاک جمع می شود.

پروتزها مقدار زیادی از فضای دهان را اشغال می کنند به همین دلیل بیشتر از افرادی که دندان عادی در دهان خود دارند، ممکن است متوجه وجود غذا در زیر آن شوند.

تجمع پلاک باعث چه مشکلاتی می شود؟

غذا و پلاک دائما به دندان مصنوعی می چسبند و اگر رفع نشوند مشکلات زیر را در پی دارند:

بوی بد دهان در بین ۸۷ درصد از این افراد جز نگرانی های دائمی است. غذایی که زیر پروتز گیر کند، ظرف چند ساعت فاسد می شود و عامل بوی بد دهان است. برای آنکه متوجه بوی بد دندان مصنوعی خود شوید، آن را در یک پلاستیک در بسته به مدت ۵ دقیقه قرار دهید. سپس آن را باز کنید تا متوجه شوید آیا عامل بوی بد دهان شما هست یا خیر.

التهاب بافت دهان یکی دیگر از عوارض عدم مراقبت از دندان مصنوعی و تمیز نکردن آن است. زمانی که پلاک های سخت شده با بافت نازک دهان در تماس قرار می گیرند، ممکن است در اثر سایش به بدن منتقل شده و موجب عفونت و التهاب شوند.

مطالعات مختلف همچنین ارتباط بین بهداشت دهان و دندان ضعیف و بیماری هایی مانند دیابت، بیماری قلبی، و روماتولوژی را نشان داده اند. به همین علت تمیز کردن دندان مصنوعی در سلامت کل بدن شما نقش مهمی دارد.

نحوه تمیز کردن و مراقبت از دندان مصنوعی:

علاوه بر مسواک کردن روزانه دندان مصنوعی، استفاده از محلول تمیز کننده پروتز به صورت دوره ای نیز در رفع بقایای مواد غذایی از دندان مصنوعی اهمیت دارد. این محلول ها در شکل قرص هایی عرضه می شوند که به طور خاص برای پروتز دندان طراحی شده اند.

از استفاده از مواد ساینده مانند مسواک های دارای برس های سخت یا حتی مدیوم، خمیر دندان های سفید کننده یا محصولات حاوی بلیچینگ خودداری کنید تا از آسیب به آن خودداری کنید. به یاد داشته باشید که استفاده از آب داغ یا جوش برای تمیز کردن دندان مصنوعی می تواند موجب تغییر شکل آن شود.

پس از قرار دادن پروتز در محلول، آن را از نظر وجود مواد غذایی در بین دندان مصنوعی بررسی کنید. هر گونه ماده غذایی را با برس بردارید. سپس آن را به خوبی آبکشی کنید.

تنها به این دلیل که از دندان مصنوعی استفاده می کنید، دلیل نمی شود که از مزایای مسواک زدن بی بهره بمانید. با استفاده از یک مسواک نرم و خمیر دندان لثه های خود را تمیز کنید. سپس کل دهان خود را با دهان شویه تمیز کنید.

منبع:

colgate

WikiHow

جلوگیری از تهوع حین مسواک زدن زبان:

از آنجا که سطح زبان بزرگ و بافت آن متخلخل است، باکتری های زیادی در آن مخفی می شوند. این باکتری ها به دندان و لثه منتقل می شوند و باعث خرابی و عفونت آنها می شوند. بنابراین لازم است که هر شب و پس از تمیز شدن دندان ها، زبان را نیز تمیز نمود. برای برخی افراد تمیز کردن زبان به علت ایجاد حس تهوع در آنها دشوارتر است. برای جلوگیری از تهوع حین مسواک زدن زبان می توانید از روش های زیر استفاده کنید.

جلوگیری از تهوع حین مسواک زدن زبان:

مسواک زدن بخش مهمی از روتین بهداشت دهان و دندان است که باید روزی دو بار و هر بار به مدت دو دقیقه انجام گیرد. برخی از افراد شکایت دارند که با وجودی که هر شب مسواک می زنند، اما باز هم دچار پوسیدگی دندان می شوند. این افراد گچی بودن جنس دندان را بهانه ای برای پوسیدگی های مکرر خود می دانند. با این وجود، باید گفت شاید مشکل شما تا این حد هم پیچیده نباشد. در بسیاری از موارد اشتباه مسواک زدن عاملی است که تمام تلاش های شما را خنثی کرده است. در مطالب پیشین به اصول مهم مسواک زدن و اشتباهات رایج در مسواک زدن و نخ دندان کشیدن پرداختیم. با استفاده از این مطالب می توانید از بهداشت کامل دهان و دندان خانواده خود اطمینان حاصل کنید. آموزش مسواک زدن زبان به کودکان را نیز فراموش نکنید.

یکی از مهم ترین چیزهایی که بسیاری از افراد در زمان مسواک زدن فراموش می کنند، تمیز کردن زبان است. باکتری و پلاک عامل پوسیدگی دندان هستند. آنها در همه جای دهان شما تکثیر پیدا می کنند. یکی از مکان های مورد علاقه باکتری ها برای رشد و تکثیر، لابه لای بافت زبان است. تمیز نکردن زبان باعث می شود که باکتری ها دوباره در طول شب با دندان های شما تماس یافته و محیط دهان را به شدت اسیدی کنند. اسیدی شدن محیط دهان عامل فرسایش مینای دندان و ابتلا به پوسیدگی دندان است.

مسواک زدن زبان کار ساده ای نیست. بسیاری از افراد برای این کار دچار تهوع می شوند. به طور خاص، تمیز کردن انتهای زبان، بخش مورد علاقه باکتری ها، دشوارتر است. روش های زیر می توانند به جلوگیری از تهوع حین مسواک زدن زبان کمک کنند.

برای جلوگیری از تهوع حین مسواک زدن زبان نحوه مسواک زدن زبان را یاد بگیرید:

تهوع در حین مسواک زدن زبان فقط یک رفلکس است. این امر زمانی اتفاق می افتد که نواحی انتهایی زبان را لمس می کنید. از لمس این نواحی به وسیله مسواک جلوگیری کنید. می توانید از مسواک خود برای این کار استفاده کنید، اما خرید مسواک مخصوص زبان با برس های نرم تر و کوتاه تر هم به تمیز شدن بهتر زبان و هم به کاهش حس تهوع کمک می کند. مسواک زدن را از نوک زبان و با حرکات دورانی شروع کنید. به تدریج به عقب بروید. هر جا احساس کردید، حالت تهوع پیدا کردید، صبر کنید و عقب تر نروید.

اگر روش های کلی برای جلوگیری از تهوع حین مسواک زدن زبان برای شما کارگر نیست، از تکنیک های زیر استفاده کنید:

مسواک خود را عمود بر زبان نگه دارید و از کنار آن شروع به مسواک زدن کنید. این کار باعث کاهش لغزش برس های مسواک به پشت دهان و احساس تهوع می شود.

در حین مسواک زدن، زبان را به بخش پایین تر دهان در پشت دندان فشار دهید. زمانی که حس کردید دچار تهوع شده اید، دست نگه دارید و پس از مدتی مجددا امتحان کنید.

در طول مسواک زدن از طریق بینی نفس بکشید و هم زمان عضلات زبان و گلو را ریلکس کنید. این کار را تا زمانی ادامه دهید که به صورت عادت دربیاید. تنفس به کنترل احساس تهوع کمک می کند. هر بار که در طول مسواک زدن زبان دچار حالت تهوع شدید، دست نگه دارید و چند تنفس عمیق داشته باشید.

سعی کنید از یک ترفند روانی استفاده کنید:

تهوع راهی است که بدن برای جلوگیری از بلع چیزهای خطرناک و خفگی انتخاب می کند. پس قبل از مسواک زدن حواس خود را پرت کنید. برای این کار می توانید از درد استفاده کنید. دست دیگر خود را مشت کنید و ناخن هایتان را در کف دستتان فرو کنید. به خودتان آسیب نرسانید. همین قدر کافی است که درد باعث شود حواس شما از مسواک زدن زبانتان پرت شود. در حین حال می توانید یک ترانه، شعر یا ماجرا را در ذهنتان مرور کنید.

از نخ دندان برای تمیز کردن زبان استفاده کنید:

این روش برای افرادی مناسب است که بیشترین حالت تهوع را دارند و به هیچ نحوی قادر به کنترل آن نیستند. نخ دندانی به طول معمول بردارید و از آخرین حدی که به شما احساس تهوع دست نمی دهد رو به پایین زبان بکشید. با این حال بهتر است بدانید، این روش مواد باقی مانده روی زبان را به اندازه روش های دیگر از بین نمی برد. در واقع این روش تنها تمرینی است برای کنترل احساس تهوع خود و حساسیت زدایی از نواحی مختلف زبان.

از پارچه تمیز استفاده کنید:

اگر روش های بالا همچنان به جلوگیری از تهوع حین مسواک زدن زبان کمک نمی کنند، از پارچه تمیز استفاده کنید. پارچه ای را در آب گرم بزنید و دور انگشت خود بپیچید. مقداری خمیردندان روی آن بمالید. اگر طعم خمیردندان باعث احساس تهوع شما می شود از آن صرف نظر کنید. پارچه را به آرامی روی زبان بکشید و هر چند بار دهان خود را با آب بشویید.

از دهان شویه استفاده کنید:

دهان شویه می تواند بسیاری از باکتری های دهان را از بین ببرد. از دهان شویه ی ضدمیکروب حاوی فلوراید استفاده کنید. دهان را به مدت ۳۰ ثانیه بشویید و تا ۳۰ دقیقه پس از استفاده از آن آب ننوشید یا دهان را نشویید. برای یافتن دهان شویه مناسب می توانید با دندانپزشک خود مشورت کنید. با این حال، به یاد داشته باشید که این روش نیز به طور کامل زبان شما را تمیز نمی کند. در واقع دهانشویه کار مسواک را تکمیل کرده و ذرات باقی مانده در دهان را از نواحی غیر قابل دسترسی جدا می کند.

منبع:

WikiHow

بند آمدن خونریزی دندان کشیده شده:

لق شدن دندان و کشیدن آن تقریبا امری اجتناب ناپذیر است و معمولا با خونریزی همراه است. هر چند استراتژی های ساده ای برای بند آمدن خونریزی دندان کشیده شده وجود دارد، اما هرگز نباید آنها را جایگزین مراجعه به دندان پزشک کرد. گاهی خونریزی به حدی است که به رسیدگی تخصصی نیاز دارد. رعایت نکات زیر برای کشیدن دندان ضروری است.

اجازه دهید طبیعت کارش را انجام دهد:

خونریزی بیش از حد در طی کشیدن دندان بچه ها نشان می دهد که آن دندان بی جهت زود کشیده شده است. اجازه دهید دندان به طور طبیعی لق شود و با کمترین مداخله بیوفتد. به جای اینکه با نخ و انبردست به جان دندان بیوفتید از خود بچه کمک بگیرید. به او بگویید با زبانش با دندان بازی کند. با کمی پیچ و تاب دندان می افتد. اگر این راه چاره ساز نشد دندان را بین دو انگشت تمیز خود بگیرید و به آرامی عقب و جلو کنید. اگر دندان هر گونه مقاومتی نشان داد، به معنی این است که هنوز آماده کشیده شدن نیست، پس فشار نیاورید. اگر به نظر می رسد دندان به هر دلیلی نمی افتد و مشکل ساز شده به پزشک مراجعه کنید.

انتظار می رود کمی خونریزی داشته باشید:

به هر حال افتادن دندان بدون خون ریزی نیست. به یاد داشته باشید که چند قطره خون با بزاق مخلوط می شود و حجم قابل توجهی می سازند. پس از قبل با کودک خود صحبت کنید و وی را آماده سازید. برای بند آمدن خونریزی دندان کشیده شده می توانید دهان را با کمی آب سرد شستشو دهید. یک بار کافی است. زیرا باید خون لخته شود و هر بار شستشو خون لخته شده را می شوید و مجددا شاهد خونریزی خواهید بود. بنابراین بهتر است اجازه دهید لخته روی سوکت دندان تشکیل شود و آن را جدا نکنید.

گازی تمیز روی دندان قرار دهید:

اگر خونریزی اولیه بند نیامد، یک تکه گاز تمیز را به آب آغشته کنید و در دهان کودک روی دندان قرار دهید و از وی بخواهید آن را فشار دهد. به او بگویید که گاز را شل نکند و آن را تکان ندهد. اگر فرزندتان کوچک است و نگران بلعیده شدن گاز هستید، خودتان آن را در دهان وی نگه دارید. پس از ۱۵ دقیقه گاز را چک کنید. اگر خونریزی بند نیامده است، آن را عوض کنید و با دندان پزشک تماس بگیرید.

دهان کودک را نشویید:

در حالیکه توصیه رایج این است که دهان را با آب ولرم و نمک بشویید، این کار باعث جدا شدن لخته تشکیل شده و شروع مجدد خونریزی می شود. دهان را با دهان شویه پراکسید هیدروژن نیز نشویید. این کار نیز تاثیر مشابهی دارد. نوشیدنی و غذاهای گرم، جست و خیز و فعالیت شدید بدنی نیز باعث افزایش خونریزی می شوند. تا روز بعد از مواد غذایی گرم دوری کنید. در عین حال، از کودک بخواهید تا چند روز از طرف دیگر دهان خود برای جویدن مواد غذایی استفاده کند.

از چای کیسه ای استفاده کنید:

تانیک اسید درون چای کیسه ای به آرامش دهان و بند آمدن خونریزی دندان کشیده شده کمک می کند. چای کیسه ای نباید گرم باشد. آن را در مقداری آب ولرم خیس کنید، سپس بین دندان نگه دارید. ۵ دقیقه کیسه چای را روی دندان نگه دارید تا لخته خون تشکیل شود.

بند آمدن خونریزی دندان کشیده شده: به دندانپزشک مراجعه کنید

اگر دندان خود به خود نیافتاد، بهترین کار مراجعه به دندان پزشک است. اغلب خونریزی های شدید به دلیل آسیب به بافت لثه در طی کشیدن غیرحرفه ای یا باقی ماندن تکه ای از دندان پوسیده در لثه و ایجاد عفونت است. مراجعه به دندان پزشک و رعایت توصیه های وی امن ترین راه است.

اگر خونریزی بند نمی آید و خون روان است، بهتر است برای درمان تخصصی هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه نمایید.

منبع:

WikiHow

خمیردندان ذغالی: آیا واقعا دندان ها را سفید می کند؟

یکی از ساده ترین راه های پیشگیری از پوسیدگی دندان ها مسواک زدن به صورت مرتب و روزانه است. در این بین انتخاب خمیردندان مناسب اهمیت زیادی دارد. معمولا خمیردندان های زیادی با کاربردهای مختف در داروخانه ها وجود دارند، اما یکی از محصولاتی که اخیرا توجه همه را با تبلیغات وسیع به خود جلب کرده است، خمیردندان ذغالی است. این خمیردندان ها با ادعای سفید کردن دندان ها وارد بازار شده اند و در مارک های زیاد از خارجی تا ایرانی به وفور یافت می شوند.

خمیردندان ذغالی چگونه کار می کند؟

ذغال فعال (چارکول) ماده ای بسیار جاذب است. این ماده سموم چسبیده به سطح ذغال را از بین می برد. در واقع زمانی که سموم به ذغال می چسبند توسط بدن جذب نمی شوند. بلکه از دستگاه گوارش عبور داده شده و به راحتی دفع می شوند. ذغال فعال قادر به اتصال به سموم مواد شیمیایی خانگی، داروهای مصرفی و دیگر مواد شیمیایی بدن است، به ویژه آنکه ۳۰ دقیقه قبل مصرف شده باشند. خمیردندان ذغالی نیز درست به همین ترتیب عمل می کند.

درست است که در طول مصرف، به دلیل کف سیاه، ظاهر ناخوشایندی به شما می دهد اما سموم دهان را به خود جذب می کند و لکه ها را از روی دندان محو می کند. در عین حال ذغال فعال در تغییر PH دهان و تمیزی آن نقش خوبی ایفا می کند و در نتیجه در کشتن باکتری ها و جلوگیری از پوسیدگی موثر است. به طور کلی خمیردندان ذغالی در سایندگی، بوگیری، ضدعفونی و تمیزی دهان و همچنین جذب مواد شیمیایی ناخوشایند، از بین بردن جرم ها و رنگ های غذایی به خصوص رنگ حاصل از چای و قهوه بر سطوح دندان و زبان مفید است.

آیا ذغال فعال کلسیم را نیز از دندان ها خارج می کند؟

یکی از نگرانی های رایج در مورد استفاده از این نوع خمیردندان، چسبیدن مواد معدنی به آن به علت خاصیت جاذب بودن ذغال است. با این حال تحقیقات نشان می دهند که ذغال عمدتا به مواد ارگانیک و نه معدنی می چسبد و بدین ترتیب نباید نگرانی از این بابت وجود داشته باشد. اما این نوع خمیردندان دارای معایبی است که در ادامه ذکر می کنیم. این معایب می توانند به دندان شما آسیب بزند.

آیا خاصیت سایندگی ذغال به مینای دندان آسیب می زند؟

به طور کلی ایرادات زیادی از این منظر به این نوع خمیردندان وارد است. ذغال خاصیت سایندگی زیادی دارد و هر چند که دندان ها را می تواند سفید کند، اما در صورت استفاده نادرست و مداوم می تواند به آسیب به مینای دندان ختم شود. از بین رفتن مینای دندان و نازک شدن آن باعث می شود که عاج دندان بیشتر مشاهده شود. عاج دندان رنگ زردی دارد. بنابراین دندان در اثر نازک شدن مینای دندان زردتر دیده می شود. این دقیقا خلاف وعده داده شده برای استفاده از خمیردندان ذغالی است.

بدین ترتیب توصیه می شود که بیش از حد از این نوع خمیردندان بر روی دندان ها استفاده نشود. استفاده از این نوع خمیردندان با مسواک هارد ضرر آن برای دندان را چند برابر می کند. این امر خاصیت سایندگی ذغال را دو برابر می کند. در عوض می توانید با استفاده از انگشت یا پارچه نرم خمیردندان ذغالی را روی دندان بکشید و چند دقیقه بعد بشویید. در این صورت لکه ها جذب ذغال می شوند اما به مینای دندان آسیبی نمی رسد. به طور کلی با توجه به خاصیت سایندگی زیاد ذغال توصیه می شود که از این نوع خمیردندان به صورت گاه به گاه و غیر مداوم استفاده شود در غیر این صورت معایب آن بر مزایایش پیشی می گیرد و فرد دچار حساسیت دندانی می شود.

منبع:

WellnessMama

ترس از دندانپزشکی: روش های رفع مشکل

افراد خیلی کمی، البته تقریبا هیچ کس، از رفتن به دندان پزشکی خوششان می آید. فکر کردن به اینکه کسی داخل دهان شما را بگردد، سطح استرس شما را افزایش می دهد. به فشار دادن، سوزن و دستگاه و نور بالای سر و خون و بی حسی را هم که اضافه کنید، همه چیز پیچیده تر هم می شود. اگر چه نمی توان تمام استرس را از بین برد، اما می توان با برخی تکنیک ها ترس از دندانپزشکی را کاهش داد.

ترس از دندانپزشکی:

بهترین دندانپزشک را بیابید:

اگر دندانپزشک خاصی را نمی شناسید، از اینکه پرس و جو کنید نترسید. از دوستان و فامیل در مورد کلینیک های دندانپزشکی مورد تاییدشان و پزشک معتمدشان سوال کنید. از آنها در مورد تعرفه ها، پوشش بیمه و خدمات ارائه شده در این کلینیک سوال کنید.

کلینیکی با خدماتی کامل انتخاب کنید:

هر چند اغلب کلینیک های دندانپزشکی مجهز هستند، اما حتما از ارائه تمام خدمات دندانپزشکی در یک مجموعه اطمینان حاصل کنید تا مجبور نباشید چندین بار محل درمان خود را عوض کنید و هر بار پروسه آشنایی با محیط و پرسنل از اول شروع شود.

تحقیق کنید:

در مورد روند مورد نیاز برای شرایط خود تحقیق کنید. این کار باعث می شود که بدانید چه چیزی در انتظار شما است و ترس از دندانپزشکی کمتر شود. اغلب کلینیک های دندانپزشکی وبسایت هایی دارند که خدمات و روندهای معمول در کلینیک خود را توضیح می دهند. می توانید سری به وب سایت آنها بزنید و از روتین کار در آنجا با خبر شوید. اما از ویدئوهای موجود در یوتیوب و دیگر وب سایت ها استفاده نکنید. به غیر از اینکه بیماران، روش ها، و امکانات درمانی متفاوت هستند، ممکن است با اطلاعات غلطی رو به رو شوید. به علاوه، بیشتر این ویدئوها حاوی تصاویر ترسناک خونریزی و ابزارهای عجیب است. ممکن است دیدن صحنه های این چنینی ترس از دندانپزشکی را در شما افزایش دهد.

درخواست گاز خنده کنید:

اگر چه در تمام پروسه های دندانپزشکی برای شما بی حسی استفاده می شود، اما ممکن است صبر کردن در بی خبری، شنیدن حرف ها، صداها و دیدن سوزن و دستگاه ها باعث استرس شما شود. در این شرایط چند دقیقه هم مانند یک ساعت است. اگر واقعا دچار مشکل هستید، از دندانپزشک در مورد امکان استفاده از گاز خنده سوال کنید. این گاز باعث آرامش اعصاب می شود و هر چند بیدار هستید، اما راحت و بدون استرس این زمان را پشت سر می گذارید و قبل از اینکه بفهمید چه شده است، از روی یونیت دندانپزشکی پایین آمده اید.

چیزی با خود بیاورید و بخوانید:

اینکه بیکار در اتاق انتظار بنشینید و به مراحل دندانپزشکی، اتفاقات رایج در اتاق و تصمیمات اتخاذ شده برای دندانتان فکر کنید، تنها استرس شما را افزایش می دهد. اگر کسی هم قبل از شما باشد، که با جیغ هایش مطب را روی سرش گذاشته باشد، که دیگر همه چیز تمام است. سعی کنید در مدت انتظار جدول حل کنید، کتاب بخوانید یا موسیقی گوش دهید.

کسی را همراه خود ببرید:

همراه بردن فامیل یا آشنا به آرام شدن اعصاب شما کمک می کند. همین که بدانید کسی منتظر شما است و آماده حمایت و کمک به شما است به آرامش اعصاب شما خیلی کمک می کند.

منبع:

WikiHow

مسواک زدن دندان نوپا: از لحظه تولد تا بزرگسالی

بهداشت دهان و دندان سالم را باید از اولین دندان شروع کرد. اگر چه فرزند شما در نهایت این دندان ها را از دست خواهد داد، اما عادت دهانی سالم در وی باقی می ماند. حفره و پوسیدگی می تواند در اثر عدم مراقبت درست از دندان کودک رخ دهد و وی را دچار مشکلات تغذیه ای و کلامی در سال های بعد کند. در عین حال فرم دندان های دائمی نیز آسیب می بیند و تا آخر عمر کج می شوند. آموزش بهداشت دهان و دندان درست، به انجام آن در آینده کمک می کند. پس در برنامه روزانه خود مراقبت از دندان های کودک و آموزش مسواک زدن دندان نوپا را نیز جا دهید.

مراحل مسواک زدن دندان نوپا:

از لحظه تولد:

وجود دندان را از لحظه تولد بررسی کنید. اگر چه بسیار نادر است، اما برخی کودکان با دندان متولد می شوند. انگشت تمیز خود را در دهان وی قرار دهید و وجود تیزی یا التهاب خفیف در لثه را بررسی کنید.

بررسی منظم:

رشد دندان ها را به طور منظم بررسی کنید. سرعت دندان درآوردن در بچه ها متفاوت است. در حالی که برای برخی هفته ها طول می کشد تا یک دندان در بیاورند، برخی دیگر در یک آخر هفته دو دندان در می آورند. حداقل یک بار در هفته دهان بچه را بررسی کنید تا به محض رویت دندان مسواک زدن را آغاز کنید.

قبل از رشد دندان ها:

بهداشت دهان و دندان را قبل از رشد دندان ها شروع کنید. یک گاز مرطوب را دور انگشت تمیز خود بپیچید و برای تمیز کردن بقایای شیر و باکتری ها از لثه آن را تمیز کنید. این کار را یک بار در روز از دو ماهگی انجام دهید اما زیاده روی نکنید. تمیز کردن مداوم باعث حساسیت لثه و تحریک آن می شود.

اولین دندان را با گاز مرطوب در نوک انگشت تمیز کنید. گاز خشک هم به خوبی جای مسواک را می گیرد. نوک زبان را هم کمی تمیز کنید زیرا می تواند به محلی برای تجمع باکتری ها تبدیل شود.

اولین دندان ها:

با رشد چند دندان در دهان، گاز را با مسواک نرم انگشتی تعویض کنید. مسواکی را انتخاب کنید که موهای نرمی دارد و چند ردیف بیشتر در آن قرار ندارد. مسواک انگشتی را هر شب بعد از نوشیدن آخرین وعده شیر و قبل از خواب به آرامی روی دندان های نوزاد بکشید.

در یک سالگی مسواک انگشتی را باید با مسواک کودکان تعویض کنید. مسواک زدن را بدون خمیردندان شروع کنید. در این مرحله صرفا می خواهید کودک را به مسواک زدن عادت دهید. استفاده از خمیردندان می تواند مقاومت وی را افزایش دهد. در عین حال، قورت دادن خمیردندان در این سن باعث افزایش سطح فلوراید خون و بروز لکه های سفید تا قهوه ای روی دندان های دائمی در سال های آینده می شود. آب گرم برای این کار کافی است.

خود کودک:

اجازه دهید کودک مسواک بزند. اگر کودک به مسواک زدن علاقه ای نشان می دهد، اجازه دهید تحت نظارت شما این کار را انجام دهد. در مراحل اول از وی بخواهید وقتی شما مسواک می زنید او دسته مسواک را بگیرد. وقتی به خوبی با حرکات و فرم مسواک آشنا شد، اجازه دهید مستقل باشد. اما پس از اینکه مسواک زدن وی تمام شد، حتما خودتان مجددا این کار را انجام دهید. کودک تقریبا در سن شش تا هفت سالگی می تواند به طور مستقل مسواک بزند.

اگر مقاومت می کند:

اگر برای مسواک زدن دندان نوپا با مقاومت او روبه رو شده اید، مسواک زدن را به یک بار در روز تقلیل دهید. وقتی مقاومت وی شکسته شد و علاقه وی افزایش یافت، وی را به مسواک زدن بعد از هر وعده غذایی عادت دهید. حتما خارج و داخل دندان را با حرکت ملایم جلو و عقب مسواک بزنید. زبان را نیز فراموش نکنید.

با این حال، اگر از همان ماه های اول مسواک زدن دندان نوپا را شروع کرده باشید، این کار به جزئی عادی از زندگی او تبدیل خواهد شد و مقاومتی در برابر آن نخواهد داشت.

خمیردندان؛ از سه سالگی:

استفاده از خمیردندان برای مسواک زدن دندان نوپا را به سه سالگی موکول کنید. از حدود سه سالگی تف کردن را با کودک تمرین کنید. ابتدا با آب شروع کنید. پس از مسواک زدن بدون خمیر دندان، از او بخواهید مقداری آب را در دهانش قرقره کند و آن را تف کند. در روزهای اول احتمالا موفقیت کمی خواهید داشت و کودک بیشتر آب را قورت خواهد داد. هر زمان که متوجه شدید مقدار آب خورده شده با مقدار آب تف شده مساوی است، کودک آماده استفاده از خمیر دندان است.

وقتی کودک به قدری بزرگ شد که بتواند خمیر دندان را قورت ندهد و بعد از اتمام کار آن را تف کند، برای وی خمیردندان مناسبی تهیه کنید. یک نخود روی مسواک وی کافی است. می توانید با دندان پزشک در مورد نوعی از خمیردندان که حاوی فلوراید باشد، صحبت کنید. اگر خمیردندانی تهیه کرده اید که حاوی فلوراید است، برای اجتناب از مصرف بیش از حد فلوراید، اندازه خمیردندان روی مسواک را به دانه برنج تقلیل دهید.

آمادگی کودک:

وقتی وی آمادگی کافی را پیدا کرد، آموزش مسواک زدن شخصی را به وی شروع کنید. حوصله به خرج دهید و زمانی کافی را به این کار اختصاص دهید تا کند بودن بچه شما را عصبانی و وی را ناامید نکند. وی را تشویق کنید و برایش شعرهایی در مورد مسواک زدن بخوانید. در حین مسواک زدن می توانید رو به روی او بنشینید و مسواک بزنید. بعد از اینکه در مسواک زدن موفقیت حاصل کرد به وی جایزه دهید تا خوشحال شود و انگیزه پیدا کند.

منبع:

WikiHow

تسکین دندان درد: روش های خانگی

دندان درد دو علت اصلی دارد. اول، زمانی است که حفره ای در دندان به وجود آمده و عصب را درگیر کرده است. و دوم زمانی که بافت دندان دچار آلودگی شده و دندان دچار حساسیت شده باشد. در عین حال فشار حاصل از رشد دندان عقل، پوسیدگی و تحلیل لثه هم تاثیر گذار هستند. تنها کاری که در این حالت برای تسکین دندان درد از دست شما بر می آید این است که از روش های زیر تا زمان مراجعه به دندانپزشک استفاده کنید.

روش های تسکین دندان درد:

دهان خود را با آب گرم بشویید:

یکی از اولین چیزهایی که برای تسکین دندان درد باید انجام دهید، تمیز کردن دندان و رفع هرگونه ماده غذایی بین دندان و نقطه آزاردهنده است. آب خیلی سرد و گرم درد شما را بیشتر می کند. بنابراین از آب ولرم استفاده کنید. بین دندان ها را به آرامی نخ دندان بکشید. این کار به حذف مواد غذایی و کاهش فشار بین دندان ها و تمیزی دهان کمک می کند. بین دندان آسیب دیده را به آرامی نخ دندان بکشید زیرا می تواند به درد بیشتر و خونریزی ختم شود.

از مسکن استفاده کنید:

اغلب سریع ترین راه برای خلاصی از درد استفاده از مسکن تا زمان مراجعه به دندان پزشک است. اغلب مسکن های رایج در داروخانه مفید هستند. از اسپری بی حس کننده دندان نیز می توانید استفاده کنید. قطره عصاره میخک نیز در بی حس شدن دندان تاثیر خوبی دارد. اگر درد ساکت نشد در اولین فرصت به پزشک مراجعه کنید.

از کمپرس سرد استفاده کنید:

برای تسکین دندان درد یک کیسه یخ را روی لپ خود قرار دهید. این کار باعث بی حس شدن فک و کاهش درد می شود. این روش به خصوص تا زمان تاثیر مسکن مفید است. کمپرس را بیشتر از ۲۰ دقیقه روی صورت خود نگه ندارید. اجازه دهید صورت کمی استراحت کند سپس برای بار دوم کمپرس را روی لپ خود بگذارید.

دهان خود را با آب نمک بشویید:

نمک باکتری ها را می کشد و درد دندان را کاهش می دهد. ۱ قاشق چای خوری نمک را در یک فنجان آب ولرم حل کنید و ۵ دقیقه در دهان خود قرقره کنید و سپس آن را بیرون بریزید. آب نمک را قورت ندهید.

پارچه یا تکه ای از پنبه را در مخلوط روغن سیر و روغن زیتون فرو ببرید. سپس پنبه را روی محل درد قرار دهید.

از چای کیسه ای گرم استفاده کنید:

تانن طبیعی در چای کیسه ای می تواند به تسکین دندان درد کمک کند. این امر به ویژه برای تورم یا التهاب لثه ها خوب است. برای جلوگیری از آسیب به لثه از چای کیسه ای ولرم استفاده کنید. کیسه چای را چند دقیقه بین دندان های خود نگه دارید تا درد ساکت شود.

از یک دهانشویه پراکسید استفاده کنید:

این نوع دهانشویه نیز مانند آب نمک دهان شما را تمیز می کند و باکتری ها را می کشد و به خصوص برای تسکین دندان درد در اثر دندان نهفته یا عفونت در دهان خوب است. با این حال دهان شویه نباید جای مسواک زدن و نخ دندان روزانه را بگیرد. در عین حال از دهانشویه پراکسید بیشتر از سه بار در روز و پنج روز متوالی استفاده نکنید، زیرا می تواند باعث حساسیت شدید دندان و افزایش درد شود.

در دهان خود سبزیجات قرار دهید:

برخی سبزیجات به کاهش درد و عفونت کمک می کنند. تکه ای از خیار سرد را برش دهید و روی محل درد قرار دهید. سیب زمینی خام نیز تاثیر مشابهی دارد. آن را پوست بگیرید و تمیز کنید. سپس تکه ای کوچک را بین دندان های خود و روی محل درد قرار دهید. برشی از پیاز را با دست کنار دندان عفونت کرده قرار دهید تا درد ساکت شود.

برگ نعناع بجوید:

هم می توانید برگ تازه نعناع را بجوید و هم برگ های خشک آن را در دهان خود روی دندان نگه دارید. نعناع باعث سرد شدن دهان و کم تر شدن درد می شود. اگر دندان تان به قدری درد می کند که نمی توانید چیز را بجوید، از برگ خشک نعناع استفاده کنید.

نکته:

هیچ کدام از راه های بالا نباید جای مراجعه به دندان پزشک را بگیرید. حتی اگر درد ساکت شد، باید برای معاینه به دندان پزشک مراجعه کنید. به هر حال بروز درد نشانه وجود مشکلی است. عدم توجه به درد و گذشتن از کنار دندان پوسیده می تواند به عفونت و آبسه دندان ختم شود. درمان آبسه دندان به عصب کشی و آنتی بیوتیک نیاز دارد و گاهی در پی شکست درمان، دندان باید کشیده شود. از دست رفتن هر دندان، زیبایی لبخند شما را با خطر جدی رو به رو می کند. مراجعه زودهنگام می تواند هزینه های درمانی شما را کاهش دهد. مسلما هزینه یک پرکردگی ساده بسیار کمتر از عصب کشی و نیاز به بریج یا ایمپلنت دندان است. هزینه های دندانپزشکی زیاد نیست، این غفلت ماست که هزینه های درمانی زیادی روی دست ما می گذارد.

منبع:

WikiHow

عوارض جانبی ایمپلنت دندان چیست

بدون شک، ایمپلنت دندان بهترین گزینه موجود برای جایگزینی دندان از دست رفته یا به شدت آسیب دیده است. از نظر قدرت، ثبات، و زیبایی شناسی، هیچ درمان دیگر به گرد پای آن هم نمی رسد. چه یک دندان باشد، چه چند دندان، چه همه دندان ها، روش هایی مانند ایمپلنت، بریج یا دندان مصنوعی به شما در بازگرداندن فرم، عملکرد و سلامت دهان کمک می کنند. برخی از بیماران به دلیل نگرانی از عوارض جانبی ایمپلنت دندان از مراجعه برای درمان خودداری می کنند.

اگرچه کاشت دندان مزایای زیادی دارد، اما قراردهی آن در دهان یک روش جدی جراحی است. به این ترتیب، ایمپلنت با خطرات بالقوه و عوارض جانبی خاصی همراه است. اگر چه جراحان ایمپلنت ما از مهارت و تجربه زیادی برخوردار هستند؛ اما کلینیک دندانپزشکی پردیس مایل است که بیمار با اطلاع و دانش کافی از تمام جوانب درمان در این مورد تصمبم گیری کند.

البته اغلب بیمارانی که دچار مشکلات مالی نیستند و دچار پوسیدگی های وسیع در دندان شده اند، با وجود اطلاع از عوارض جانبی احتمالی، به دلیل مزایای بالای ایمپلنت این روش را انتخاب می کنند. در ادامه به برخی سوالات مهم در رابطه با این نوع درمان و عوارض جانبی ایمپلنت دندان می پردازیم.

عوارض جانبی ایمپلنت دندان چیست؟

اول از همه ذکر این نکته مهم است که باید توجه داشت تفاوت زیادی بین اثر جانبی، که نسبتا شایع و موقتی است، و عوارض، که جدی تر و خوشبختانه بسیار نادر است، وجود دارد. التهاب بافت، درد، ناتوانی در خوردن و نوشیدن تا چند روز از اثرات جانبی ایمپلنت هستند که برای همه بیماران رخ می دهند و پس از چند روز برطرف می شود.

اما عوارضی مانند شکست ایمپلنت، مشکلات سینوسی و آسیب به عصب اغلب در نتیجه درمان نامناسب و غربالگری نادرست بیماران ایجاد می شود که خوشبختانه با توجه به تجربه متخصصین کلینیک دندانپزشکی پردیس نگرانی های کمی در این ارتباط وجود دارد. به طور کلی با غربالگری صحیح بیماران در مورد صلاحیت آنها جهت انجام این نوع جراحی و استفاده از دستگاه های به روز تا حد زیادی می توان از عوارض جانبی ایمپلنت دندان پیشگیری کرد. به طور کلی مهمترین عوارض جانبی ایمپلنت دندان به قرار زیر است:

پس زدن ایمپلنت:

سیستم ایمنی ممکن است ایمپلنت را پس زند. به طور کلی دلیل این امر مشخص نیست، اما شایع ترین حالت این مشکل در افراد سیگاری رخ می دهد. به همین دلیل ممکن است ترک سیگار قبل از جراحی ایده خوبی باشد. از سوی دیگر افرادی که دندان قروچه می روند و افرادی که به تیتانیوم آلرژی دارند نیز مستعد پس زدن ایمپلنت هستند.

آسیب به اعصاب:

آسیب به اعصاب ممکن است در زمان تزریق بی حسی موضعی رخ دهد و فشار به عصب ممکن است در طول قرار دادن ایمپلنت اتفاق افتد. این امر می تواند به بیحسی یا درد منجر شود و صحبت کردن، غذا خوردن، نوشیدن، بوسیدن، حتی اصلاح کردن صورت دچار چالش شود. برای جلوگیری از این مشکل اطمینان از تجربه و مهارت دندان پزشک اهمیت زیادی دارد.

آلرژی به تیتانیوم:

ایمپلنت از تیتانیوم ساخته شده است. برخی از افراد به این فلز حساسیت دارند و ممکن است ایمپلنت را پس بزند. تیتانیوم ممکن است باعث اختلالات خود ایمنی شود و فرد پس از جراحی دچار واکنش های شدید خود ایمنی گردد.

اثرات جانبی ایمپلنت چیست؟

همانطور که گفته شد، بروز برخی اثرات جانبی در پروسه درمان اجتناب ناپذیر است. با این حال، خوشبختانه این دسته مشکلات جدی نیستند و پس از مدت کوتاهی از درمان برطرف می شوند. در واقع این اثرات جانبی، نباید مشکلی جدی بر سر راه درمان و تکمیل آن ایجاد کنند. برخی اثرات جانبی، که بیماران ممکن است پس از جراحی تا حدی آنها را تجربه کنند عبارتند از:

خونریزی در محل ایمپلنت:

مقداری خونریزی بعد از عمل جراحی طبیعی است، و ممکن است تا ۴۸ ساعت ادامه یابد. گاز گرفتن یک تکه گاز به کنترل خونریزی کمک می کند. در شرایطی که دندان های فک بالا ایمپلنت شده اند، خونریزی از بینی به خصوص خونریزی شفاف و رقیق نشانه وجود مشکل و احتمال پارگی غشا سینوسی است. مراجعه سریع در این شرایط اهمیت دارد.

ناراحتی یا درد خفیف تا متوسط:

همانند هر نوع عمل جراحی، بعد از ایمپلنت نیز ممکن است تا حدی درد و ناراحتی تجربه کنید. در این صورت تجویز داروی مسکن به کمتر شدن درد کمک خواهد کرد. درد باید نهایتا پس از ۵ روز کاهش یابد. ادامه درد پس از این مدت نشانه وجود مشکل است.

کبودی:

در روز بعد از عمل ممکن است متوجه مقدایر کبودی روی صورت و تغییر رنگ لثه ها شوید. این مشکل پس از روز دوم فروکش خواهد کرد.

تورم:

همانند کبودی، تورم نیز در طول روزهای پس از جراحی فروکش خواهد کرد. استفاده از یک کیسه یخ به مدت ۲۰ دقیقه روی محل تورم به کاهش آن کمک خواهد کرد. پس از هر بار استفاده از کیسه یخ ۲۰ دقیقه به صورت استراحت دهید. در صورتی که تورم پس از سه روز کاهش نیافت، به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

عفونت:

اثر جانبی در درجه اول زمانی رخ می دهد که بیمار دستورالعمل های بعد از عمل را رعایت نکند، در زمانی که بیمار موفق به دنبال دستورالعمل بعد از عمل و یا مصرف صحیح آنتی بیوتیک های تجویزی نمی شود.

به طور کلی تمام اثرات جانبی باید در طی هفته اول پس از درمان رفع شوند. در غیر این صورت مراجعه به دندان پزشک ضروری است.

منبع:

Smileagainsandiego، Empowher

 

بهترین سن برای ارتودنسی: چه موقع مراجعه کنم؟

اگر به دنبال درمان ارتودنسی برای خود و یا کسی که برایتان مهم است بوده باشید، احتمالا از خود پرسیده اید که بهترین سن برای ارتودنسی چه موقع است. این سوال بسیار مهم است و راه های زیادی برای پاسخگویی به آن وجود دارد.

بهترین سن برای ارتودنسی چه موقع است؟

اساسی ترین پاسخ این است که هر زمان در مورد ردیف بودن دندان های خود دچار مشکل شدید یا هر موقع در جویدن غذا دچار مسئله گشتید باید به دندانپزشک رجوع کنید. گاهی مشکل به شدت واضح است. مثلا در جویدن یا گاز گرفتن مشکل دارید یا در زمان صحبت کردن و خندیدن دندان هایتان به وضوح بیرون می آیند و نامرتب هستند. در این گونه موارد برای اصلاح لبخند و نظم دندان ها باید به ارتودنتیست ماهر مراجعه کنید.

شرایط دیگر ممکن است به این وضوح نباشند. تنفس از راه دهان، دندان قروچه، یا ناتوانی در بستن کامل لبها می توانند نشانه نیاز به درمان ارتودنسی باشد. به همین ترتیب اگر احساس می کنید فکتان در موقعیت مناسبی قرار ندارد، دائما در حین حرکت صدا می دهد یا در زمان گاز زدن لپ خود را اشتباها گاز می گیرید، باید به دندانپزشک مراجعه کنید. دندان هایی که فرم غیرطبیعی دارند، حتی می توانند فرم صورت را نیز به هم بریزند و تناسب آن را بر هم بزنند. در این صورت با درمان ارتودنسی می توان فرم صورت را نیز اصلاح کرد.

بنابراین در این شرایط، سن مبنای مراجعه نیست.

ارتودنسی برای کودکان:

علاوه بر این دستورالعمل های کلی، توصیه های خاصی نیز برای کودکان وجود دارد. آکادمی ارتودنسی آمریکا (AAO)  توصیه می کند که به دو دلیل بهترین سن برای مراجعه جهت تشخیص نیاز به ارتودنسی حدود ۷ سالگی است.

دلیل اول این است که در این سن بچه ها بی نظمی زیادی در دندان هایشان وجود دارد و دندان پزشک می تواند در مورد طبیعی یا غیر طبیعی بودن این ناهنجاری نظر دهد. در این سن دندان پزشک می تواند در مورد وجود فضای کافی برای رشد دندان های دائمی و ترتیب آنها نظر دهد.

دلیل دوم برای معاینه ی زودهنگام این است که برخی مشکلات در مراحل اولیه سریع تر و راحت تر درمان می شود. برای مثال نامرتب بودن دندان های جلو را در این سن می توان به راحتی درمان کرد در حالی که در سن بالاتر ممکن است به اعمال جراحی نیاز باشد.

وجود برخی مشکلات دیگر در دوران کودکی نیز می تواند علامت نیاز به مراجعه به ارتودنتیست باشد، از جمله از دست دادن زودهنگام یا دیرهنگام دندان های شیری، مکیدن مداوم انگشت شست، فشار به زبان و تنفس از راه دهان. اگر متوجه هر یک از این علائم شدید با دندان پزشک قراری را تعیین کنید. توجه به این نکته الزامی است که معاینه زودهنگام به معنی شروع آنی درمان نیست و در مورد کودکان بهترین سن برای ارتودنسی ۹-۱۴ سالگی است.

ارتودنسی برای بزرگسالان:

اکنون زمان مراجعه کودکان را به ارتودنتیست می دانیم. اما بزرگ سالان چطور؟ آیا شما هم وقتی می خندید با دست جلوی دهانتان را میگیرید؟ آیا به خاطر ظاهر دندان هایتان در جمع غریبه ها معذب می شوید؟ در این صورت شاید در مورد شما بهترین سن برای ارتودنسی همین حالا باشد!

اگر فکر می کنید که ارتودنسی فقط برای بچه هاست، بهترین است طرز فکر خود را تغییر دهید. آکادمی ارتودنسی آمریکا اعلام کرده است که از هر ۵ مورد ارتودنسی یک مورد برای فرد بالغ انجام می شود. اگر نگران ظاهر صورت خود در طول درمان هستید، باید بدانید که امروز روش های زیادی برای ارتودنسی وجود دارد که وضوح درمان را کمتر می کنند. استفاده از روش های ارتودنسی نامرئی و براکت های سرامیکی شفاف دیده شدن ابزارهای ارتودنسی را دشوارتر می کنند.

البته دلیل استفاده از ارتودنسی تنها مربوط به ظاهر نیست. تمیز کردن دندان های مرتب راحت تر است و کمتر در معرض فرسایش و پوسیدگی قرار می گیرند. مشلات بلع غذا رفع می شود و عمر دندان ها افزایش می یابد. بنابراین بهتر است، همین امروز به فکر مراجعه به یک ارتودنتیست ماهر باشید.

منبع:

Quincyorthodontists

جلوگیری از دندان قروچه در خواب:

ساییده شدن دندان ها را روی هم در اصطلاح پزشکی دندان قروچه می خوانند و بیشتر در خواب افراد را درگیر می کند. با گذشت زمان، دندان قروچه می تواند به دندان آسیب بزند یا باعث عوارض دیگری در سلامت فرد شود. اما نگران نباشید. جلوگیری از دندان قروچه در خواب به کمک دندان پزشک و برخی درمان های خانگی میسر می شود.

دندان قروچه چیست؟

دندان قروچه نوعی بیماری است که در آن فرد دندان های خود را به صورت ناخودآگاه روی هم می کشد یا فشار می دهد. این حالت اغلب در خواب عارض فرد می شود و دلیل عمده آن استرس روزانه است. البته برخی هم در طول روز دندان های خود را روی هم قفل می کنند. به دلیل این که دندان قروچه بیشتر در خواب رخ می دهد تشخیص آن توسط خود فرد دشوار است.

چگونه آن را تشخیص دهیم؟

اگر شب کنار کسی می خوابید از او در مورد دندان قروچه سوال کنید. از او بخواهید در میانه شب بیدار شود و شما را بررسی کند. اگر شب هنگام در نزدیکی کسی نمی خوابید، برای تشخیص احتمال وجود دندان قروچه در خواب علائم آن را بررسی کنید. البته بررسی این علائم صبح روز بعد کمی دشوار است اما در صورت وجود این علائم می توانید به دندان قروچه مشکوک باشید:

  • سردرد کسل کننده و مداوم،
  • درد در فک،
  • حساسیت دندان به گرما، سرما، و یا مسواک زدن،
  • التهاب لثه،
  • زخم در داخل گونه ها (حاصل از گاز گرفتن).

در عین حال می توانید به دندان پزشک هم مراجعه کنید و از او بخواهید این احتمال را بررسی کند. وی می تواند با بررسی فرسایش در دندان های خلفی یا شکستگی احتمالی در آنها بروز این حالت را تایید کند. دندان قروچه با ایجاد فشار بیش از حد روی دندان موجب بروز ترک روی دندان می شود. ترک، فرسایش مینای دندان و شکستگی از علل پوسیدگی دندان هستند. به همین دلیل درمان دندان قروچه اهمیت زیادی دارد.

با این حال اگر باز هم نتوانستید متوجه دندان قروچه شوید و به احتمال وجود آن شک دارید، باید صدای خود را در طول شب ضبط کنید.

جلوگیری از دندان قروچه در خواب:

برای درمان دندان قروچه می توانید از این راه ها استفاده کنید:

استرس خود را کاهش دهید:

استرس یکی از علل عمده دندان قروچه است، بنابراین جلوگیری از دندان قروچه در خواب باید با استرس خود مبارزه کنید. روش های متعددی می توانند استرس شما را کنترل کنند. برای کنترل آن بهتر است به مشاوره مراجعه کنید. ورزش کنید یا چند ساعتی از روز را یوگا یا مراقبه تمرین کنید.

در عین حال سعی کنید منبع اصلی استرس را از بین ببرید. اگر به دلیل تعامل با یکی از همکاران دچار استرس شده اید، دیگر وقت آن است که از او دوری کنید. هر روز سر ساعت مشخصی به رخت خواب بروید و بیدار شوید تا در طول روز انرژی خوبی داشته باشید. خوب غذا بخورید و به سلامت خود اهمیت دهید. با دوستانتان به تفریح و شادی بپردازید و کارهای خنده دار انجام دهید.

کافئین را از رژیم غذایی خود حذف کنید:

نوشیدن نوشابه، قهوه، و نوشابه های انرژی زا را قطع کنید و سعی کنید از خوردن شکلات بیش از حد دوری کنید. کافئین محرکی است که استراحت دادن به ذهن و عضلات فک را، به خصوص در شب، دشوار می کند.

 از مصرف الکل اجتناب کنید:

الکل ماده ای افسردگی آور است که موجب اختلال در خواب سالم می شود. پس از مصرف الکل دندان قروچه بدتر و بدتر می شود. اگرچه به خواب رفتن پس از مصرف الکل آسان تر می شود، اما خواب آرامی نخواهید داشت و خواب کم عمق تر می شود، که هر دو باعث افزایش احتمال دندان قروچه می شوند.

از جویدن مواد غیر خوراکی اجتناب کنید:

اگر عادات بدی مانند جویدن آدامس، مداد یا قلم دارید، آن را ترک کنید. اگر ترک این عادات برای شما دشوار است، نعنا بمکید تا کم کم این کار از سر شما بیوفتد.

اگر در طول روز متوجه شده اید که دندان هایتان قفل می شوند و فکتان را به هم فشار می دهید، سعی کنید با قرار دادن نوک زبانتان بین دندان ها ریلکس بودن را به فک خود آموزش دهید.

مکمل های کلسیم و منیزیم را به رژیم غذایی خود بیافزایید:

کلسیم و منیزیم برای عملکرد درست عضلات و سلامت سیستم عصبی لازم است و جلوگیری از دندان قروچه در خواب کمک می کند.. اگر در این رابطه دچار کمبود باشید، دچار دندان قروچه، تنش، و سایر مشکلات ماهیچه ای می شوید. این درمان خانگی را تا پنج هفته ادامه دهید تا تاثیر آن را بهتر متوجه شوید.

قبل از خواب آرامش داشته باشد:

ماساژ عضلات گردن، شانه ها، و صورت برای کاهش استرس و جلوگیری از دندان قروچه در خواب مفید است. یک حمام گرم بگیرید و لیفی را در آب گرم فروکنید و روی گونه خود نزدیک لاله ی گوش قرار دهید. قبل از خواب نیم ساعت موسیقی آرامش بخش گوش دهید یا مطالعه کنید.  قبل از خواب به خصوص در تاریکی به موبایل، تلویزیون یا لپ تاپ نگاه نکنید. این کار باعث به هم خوردن آرامش فکر و آشفتگی خواب می شود.

گارد دهان بخرید:

اگر مشکل شما خیلی جدی است، و در هر صورت حل نشده است با دندانپزشک خود در رابطه با تهیه گارد دهان مشورت کنید. این گارد از از دندان های شما در برابر سایش و آسیب های ناشی از دندان قروچه محافظت می کند. گارد دندان را می توانید از داروخانه تهیه کنید یا از دندان پزشک بخواهید یک گارد مخصوص برای شما درست کند. گارد های داروخانه ای ممکن است در طول دندان قروچه شب پاره شوند. گاردهای سفارشی هر چند بسیار گران تر هستند اما در عوض قالب دهان شما هستند و ناراحتی کمتری ایجاد می کنند.

منبع:

wikihow