ترس از دندانپزشکی: روش های رفع مشکل

افراد خیلی کمی، البته تقریبا هیچ کس، از رفتن به دندان پزشکی خوششان می آید. فکر کردن به اینکه کسی داخل دهان شما را بگردد، سطح استرس شما را افزایش می دهد. به فشار دادن، سوزن و دستگاه و نور بالای سر و خون و بی حسی را هم که اضافه کنید، همه چیز پیچیده تر هم می شود. اگر چه نمی توان تمام استرس را از بین برد، اما می توان با برخی تکنیک ها ترس از دندانپزشکی را کاهش داد.

ترس از دندانپزشکی:

بهترین دندانپزشک را بیابید:

اگر دندانپزشک خاصی را نمی شناسید، از اینکه پرس و جو کنید نترسید. از دوستان و فامیل در مورد کلینیک های دندانپزشکی مورد تاییدشان و پزشک معتمدشان سوال کنید. از آنها در مورد تعرفه ها، پوشش بیمه و خدمات ارائه شده در این کلینیک سوال کنید.

کلینیکی با خدماتی کامل انتخاب کنید:

هر چند اغلب کلینیک های دندانپزشکی مجهز هستند، اما حتما از ارائه تمام خدمات دندانپزشکی در یک مجموعه اطمینان حاصل کنید تا مجبور نباشید چندین بار محل درمان خود را عوض کنید و هر بار پروسه آشنایی با محیط و پرسنل از اول شروع شود.

تحقیق کنید:

در مورد روند مورد نیاز برای شرایط خود تحقیق کنید. این کار باعث می شود که بدانید چه چیزی در انتظار شما است و ترس از دندانپزشکی کمتر شود. اغلب کلینیک های دندانپزشکی وبسایت هایی دارند که خدمات و روندهای معمول در کلینیک خود را توضیح می دهند. می توانید سری به وب سایت آنها بزنید و از روتین کار در آنجا با خبر شوید. اما از ویدئوهای موجود در یوتیوب و دیگر وب سایت ها استفاده نکنید. به غیر از اینکه بیماران، روش ها، و امکانات درمانی متفاوت هستند، ممکن است با اطلاعات غلطی رو به رو شوید. به علاوه، بیشتر این ویدئوها حاوی تصاویر ترسناک خونریزی و ابزارهای عجیب است. ممکن است دیدن صحنه های این چنینی ترس از دندانپزشکی را در شما افزایش دهد.

درخواست گاز خنده کنید:

اگر چه در تمام پروسه های دندانپزشکی برای شما بی حسی استفاده می شود، اما ممکن است صبر کردن در بی خبری، شنیدن حرف ها، صداها و دیدن سوزن و دستگاه ها باعث استرس شما شود. در این شرایط چند دقیقه هم مانند یک ساعت است. اگر واقعا دچار مشکل هستید، از دندانپزشک در مورد امکان استفاده از گاز خنده سوال کنید. این گاز باعث آرامش اعصاب می شود و هر چند بیدار هستید، اما راحت و بدون استرس این زمان را پشت سر می گذارید و قبل از اینکه بفهمید چه شده است، از روی یونیت دندانپزشکی پایین آمده اید.

چیزی با خود بیاورید و بخوانید:

اینکه بیکار در اتاق انتظار بنشینید و به مراحل دندانپزشکی، اتفاقات رایج در اتاق و تصمیمات اتخاذ شده برای دندانتان فکر کنید، تنها استرس شما را افزایش می دهد. اگر کسی هم قبل از شما باشد، که با جیغ هایش مطب را روی سرش گذاشته باشد، که دیگر همه چیز تمام است. سعی کنید در مدت انتظار جدول حل کنید، کتاب بخوانید یا موسیقی گوش دهید.

کسی را همراه خود ببرید:

همراه بردن فامیل یا آشنا به آرام شدن اعصاب شما کمک می کند. همین که بدانید کسی منتظر شما است و آماده حمایت و کمک به شما است به آرامش اعصاب شما خیلی کمک می کند.

منبع:

WikiHow

مسواک زدن دندان نوپا: از لحظه تولد تا بزرگسالی

بهداشت دهان و دندان سالم را باید از اولین دندان شروع کرد. اگر چه فرزند شما در نهایت این دندان ها را از دست خواهد داد، اما عادت دهانی سالم در وی باقی می ماند. حفره و پوسیدگی می تواند در اثر عدم مراقبت درست از دندان کودک رخ دهد و وی را دچار مشکلات تغذیه ای و کلامی در سال های بعد کند. در عین حال فرم دندان های دائمی نیز آسیب می بیند و تا آخر عمر کج می شوند. آموزش بهداشت دهان و دندان درست، به انجام آن در آینده کمک می کند. پس در برنامه روزانه خود مراقبت از دندان های کودک و آموزش مسواک زدن دندان نوپا را نیز جا دهید.

مراحل مسواک زدن دندان نوپا:

از لحظه تولد:

وجود دندان را از لحظه تولد بررسی کنید. اگر چه بسیار نادر است، اما برخی کودکان با دندان متولد می شوند. انگشت تمیز خود را در دهان وی قرار دهید و وجود تیزی یا التهاب خفیف در لثه را بررسی کنید.

بررسی منظم:

رشد دندان ها را به طور منظم بررسی کنید. سرعت دندان درآوردن در بچه ها متفاوت است. در حالی که برای برخی هفته ها طول می کشد تا یک دندان در بیاورند، برخی دیگر در یک آخر هفته دو دندان در می آورند. حداقل یک بار در هفته دهان بچه را بررسی کنید تا به محض رویت دندان مسواک زدن را آغاز کنید.

قبل از رشد دندان ها:

بهداشت دهان و دندان را قبل از رشد دندان ها شروع کنید. یک گاز مرطوب را دور انگشت تمیز خود بپیچید و برای تمیز کردن بقایای شیر و باکتری ها از لثه آن را تمیز کنید. این کار را یک بار در روز از دو ماهگی انجام دهید اما زیاده روی نکنید. تمیز کردن مداوم باعث حساسیت لثه و تحریک آن می شود.

اولین دندان را با گاز مرطوب در نوک انگشت تمیز کنید. گاز خشک هم به خوبی جای مسواک را می گیرد. نوک زبان را هم کمی تمیز کنید زیرا می تواند به محلی برای تجمع باکتری ها تبدیل شود.

اولین دندان ها:

با رشد چند دندان در دهان، گاز را با مسواک نرم انگشتی تعویض کنید. مسواکی را انتخاب کنید که موهای نرمی دارد و چند ردیف بیشتر در آن قرار ندارد. مسواک انگشتی را هر شب بعد از نوشیدن آخرین وعده شیر و قبل از خواب به آرامی روی دندان های نوزاد بکشید.

در یک سالگی مسواک انگشتی را باید با مسواک کودکان تعویض کنید. مسواک زدن را بدون خمیردندان شروع کنید. در این مرحله صرفا می خواهید کودک را به مسواک زدن عادت دهید. استفاده از خمیردندان می تواند مقاومت وی را افزایش دهد. در عین حال، قورت دادن خمیردندان در این سن باعث افزایش سطح فلوراید خون و بروز لکه های سفید تا قهوه ای روی دندان های دائمی در سال های آینده می شود. آب گرم برای این کار کافی است.

خود کودک:

اجازه دهید کودک مسواک بزند. اگر کودک به مسواک زدن علاقه ای نشان می دهد، اجازه دهید تحت نظارت شما این کار را انجام دهد. در مراحل اول از وی بخواهید وقتی شما مسواک می زنید او دسته مسواک را بگیرد. وقتی به خوبی با حرکات و فرم مسواک آشنا شد، اجازه دهید مستقل باشد. اما پس از اینکه مسواک زدن وی تمام شد، حتما خودتان مجددا این کار را انجام دهید. کودک تقریبا در سن شش تا هفت سالگی می تواند به طور مستقل مسواک بزند.

اگر مقاومت می کند:

اگر برای مسواک زدن دندان نوپا با مقاومت او روبه رو شده اید، مسواک زدن را به یک بار در روز تقلیل دهید. وقتی مقاومت وی شکسته شد و علاقه وی افزایش یافت، وی را به مسواک زدن بعد از هر وعده غذایی عادت دهید. حتما خارج و داخل دندان را با حرکت ملایم جلو و عقب مسواک بزنید. زبان را نیز فراموش نکنید.

با این حال، اگر از همان ماه های اول مسواک زدن دندان نوپا را شروع کرده باشید، این کار به جزئی عادی از زندگی او تبدیل خواهد شد و مقاومتی در برابر آن نخواهد داشت.

خمیردندان؛ از سه سالگی:

استفاده از خمیردندان برای مسواک زدن دندان نوپا را به سه سالگی موکول کنید. از حدود سه سالگی تف کردن را با کودک تمرین کنید. ابتدا با آب شروع کنید. پس از مسواک زدن بدون خمیر دندان، از او بخواهید مقداری آب را در دهانش قرقره کند و آن را تف کند. در روزهای اول احتمالا موفقیت کمی خواهید داشت و کودک بیشتر آب را قورت خواهد داد. هر زمان که متوجه شدید مقدار آب خورده شده با مقدار آب تف شده مساوی است، کودک آماده استفاده از خمیر دندان است.

وقتی کودک به قدری بزرگ شد که بتواند خمیر دندان را قورت ندهد و بعد از اتمام کار آن را تف کند، برای وی خمیردندان مناسبی تهیه کنید. یک نخود روی مسواک وی کافی است. می توانید با دندان پزشک در مورد نوعی از خمیردندان که حاوی فلوراید باشد، صحبت کنید. اگر خمیردندانی تهیه کرده اید که حاوی فلوراید است، برای اجتناب از مصرف بیش از حد فلوراید، اندازه خمیردندان روی مسواک را به دانه برنج تقلیل دهید.

آمادگی کودک:

وقتی وی آمادگی کافی را پیدا کرد، آموزش مسواک زدن شخصی را به وی شروع کنید. حوصله به خرج دهید و زمانی کافی را به این کار اختصاص دهید تا کند بودن بچه شما را عصبانی و وی را ناامید نکند. وی را تشویق کنید و برایش شعرهایی در مورد مسواک زدن بخوانید. در حین مسواک زدن می توانید رو به روی او بنشینید و مسواک بزنید. بعد از اینکه در مسواک زدن موفقیت حاصل کرد به وی جایزه دهید تا خوشحال شود و انگیزه پیدا کند.

منبع:

WikiHow

تسکین دندان درد: روش های خانگی

دندان درد دو علت اصلی دارد. اول، زمانی است که حفره ای در دندان به وجود آمده و عصب را درگیر کرده است. و دوم زمانی که بافت دندان دچار آلودگی شده و دندان دچار حساسیت شده باشد. در عین حال فشار حاصل از رشد دندان عقل، پوسیدگی و تحلیل لثه هم تاثیر گذار هستند. تنها کاری که در این حالت برای تسکین دندان درد از دست شما بر می آید این است که از روش های زیر تا زمان مراجعه به دندانپزشک استفاده کنید.

روش های تسکین دندان درد:

دهان خود را با آب گرم بشویید:

یکی از اولین چیزهایی که برای تسکین دندان درد باید انجام دهید، تمیز کردن دندان و رفع هرگونه ماده غذایی بین دندان و نقطه آزاردهنده است. آب خیلی سرد و گرم درد شما را بیشتر می کند. بنابراین از آب ولرم استفاده کنید. بین دندان ها را به آرامی نخ دندان بکشید. این کار به حذف مواد غذایی و کاهش فشار بین دندان ها و تمیزی دهان کمک می کند. بین دندان آسیب دیده را به آرامی نخ دندان بکشید زیرا می تواند به درد بیشتر و خونریزی ختم شود.

از مسکن استفاده کنید:

اغلب سریع ترین راه برای خلاصی از درد استفاده از مسکن تا زمان مراجعه به دندان پزشک است. اغلب مسکن های رایج در داروخانه مفید هستند. از اسپری بی حس کننده دندان نیز می توانید استفاده کنید. قطره عصاره میخک نیز در بی حس شدن دندان تاثیر خوبی دارد. اگر درد ساکت نشد در اولین فرصت به پزشک مراجعه کنید.

از کمپرس سرد استفاده کنید:

برای تسکین دندان درد یک کیسه یخ را روی لپ خود قرار دهید. این کار باعث بی حس شدن فک و کاهش درد می شود. این روش به خصوص تا زمان تاثیر مسکن مفید است. کمپرس را بیشتر از ۲۰ دقیقه روی صورت خود نگه ندارید. اجازه دهید صورت کمی استراحت کند سپس برای بار دوم کمپرس را روی لپ خود بگذارید.

دهان خود را با آب نمک بشویید:

نمک باکتری ها را می کشد و درد دندان را کاهش می دهد. ۱ قاشق چای خوری نمک را در یک فنجان آب ولرم حل کنید و ۵ دقیقه در دهان خود قرقره کنید و سپس آن را بیرون بریزید. آب نمک را قورت ندهید.

پارچه یا تکه ای از پنبه را در مخلوط روغن سیر و روغن زیتون فرو ببرید. سپس پنبه را روی محل درد قرار دهید.

از چای کیسه ای گرم استفاده کنید:

تانن طبیعی در چای کیسه ای می تواند به تسکین دندان درد کمک کند. این امر به ویژه برای تورم یا التهاب لثه ها خوب است. برای جلوگیری از آسیب به لثه از چای کیسه ای ولرم استفاده کنید. کیسه چای را چند دقیقه بین دندان های خود نگه دارید تا درد ساکت شود.

از یک دهانشویه پراکسید استفاده کنید:

این نوع دهانشویه نیز مانند آب نمک دهان شما را تمیز می کند و باکتری ها را می کشد و به خصوص برای تسکین دندان درد در اثر دندان نهفته یا عفونت در دهان خوب است. با این حال دهان شویه نباید جای مسواک زدن و نخ دندان روزانه را بگیرد. در عین حال از دهانشویه پراکسید بیشتر از سه بار در روز و پنج روز متوالی استفاده نکنید، زیرا می تواند باعث حساسیت شدید دندان و افزایش درد شود.

در دهان خود سبزیجات قرار دهید:

برخی سبزیجات به کاهش درد و عفونت کمک می کنند. تکه ای از خیار سرد را برش دهید و روی محل درد قرار دهید. سیب زمینی خام نیز تاثیر مشابهی دارد. آن را پوست بگیرید و تمیز کنید. سپس تکه ای کوچک را بین دندان های خود و روی محل درد قرار دهید. برشی از پیاز را با دست کنار دندان عفونت کرده قرار دهید تا درد ساکت شود.

برگ نعناع بجوید:

هم می توانید برگ تازه نعناع را بجوید و هم برگ های خشک آن را در دهان خود روی دندان نگه دارید. نعناع باعث سرد شدن دهان و کم تر شدن درد می شود. اگر دندان تان به قدری درد می کند که نمی توانید چیز را بجوید، از برگ خشک نعناع استفاده کنید.

نکته:

هیچ کدام از راه های بالا نباید جای مراجعه به دندان پزشک را بگیرید. حتی اگر درد ساکت شد، باید برای معاینه به دندان پزشک مراجعه کنید. به هر حال بروز درد نشانه وجود مشکلی است. عدم توجه به درد و گذشتن از کنار دندان پوسیده می تواند به عفونت و آبسه دندان ختم شود. درمان آبسه دندان به عصب کشی و آنتی بیوتیک نیاز دارد و گاهی در پی شکست درمان، دندان باید کشیده شود. از دست رفتن هر دندان، زیبایی لبخند شما را با خطر جدی رو به رو می کند. مراجعه زودهنگام می تواند هزینه های درمانی شما را کاهش دهد. مسلما هزینه یک پرکردگی ساده بسیار کمتر از عصب کشی و نیاز به بریج یا ایمپلنت دندان است. هزینه های دندانپزشکی زیاد نیست، این غفلت ماست که هزینه های درمانی زیادی روی دست ما می گذارد.

منبع:

WikiHow

عوارض جانبی ایمپلنت دندان چیست

بدون شک، ایمپلنت دندان بهترین گزینه موجود برای جایگزینی دندان از دست رفته یا به شدت آسیب دیده است. از نظر قدرت، ثبات، و زیبایی شناسی، هیچ درمان دیگر به گرد پای آن هم نمی رسد. چه یک دندان باشد، چه چند دندان، چه همه دندان ها، روش هایی مانند ایمپلنت، بریج یا دندان مصنوعی به شما در بازگرداندن فرم، عملکرد و سلامت دهان کمک می کنند. برخی از بیماران به دلیل نگرانی از عوارض جانبی ایمپلنت دندان از مراجعه برای درمان خودداری می کنند.

اگرچه کاشت دندان مزایای زیادی دارد، اما قراردهی آن در دهان یک روش جدی جراحی است. به این ترتیب، ایمپلنت با خطرات بالقوه و عوارض جانبی خاصی همراه است. اگر چه جراحان ایمپلنت ما از مهارت و تجربه زیادی برخوردار هستند؛ اما کلینیک دندانپزشکی پردیس مایل است که بیمار با اطلاع و دانش کافی از تمام جوانب درمان در این مورد تصمبم گیری کند.

البته اغلب بیمارانی که دچار مشکلات مالی نیستند و دچار پوسیدگی های وسیع در دندان شده اند، با وجود اطلاع از عوارض جانبی احتمالی، به دلیل مزایای بالای ایمپلنت این روش را انتخاب می کنند. در ادامه به برخی سوالات مهم در رابطه با این نوع درمان و عوارض جانبی ایمپلنت دندان می پردازیم.

عوارض جانبی ایمپلنت دندان چیست؟

اول از همه ذکر این نکته مهم است که باید توجه داشت تفاوت زیادی بین اثر جانبی، که نسبتا شایع و موقتی است، و عوارض، که جدی تر و خوشبختانه بسیار نادر است، وجود دارد. التهاب بافت، درد، ناتوانی در خوردن و نوشیدن تا چند روز از اثرات جانبی ایمپلنت هستند که برای همه بیماران رخ می دهند و پس از چند روز برطرف می شود.

اما عوارضی مانند شکست ایمپلنت، مشکلات سینوسی و آسیب به عصب اغلب در نتیجه درمان نامناسب و غربالگری نادرست بیماران ایجاد می شود که خوشبختانه با توجه به تجربه متخصصین کلینیک دندانپزشکی پردیس نگرانی های کمی در این ارتباط وجود دارد. به طور کلی با غربالگری صحیح بیماران در مورد صلاحیت آنها جهت انجام این نوع جراحی و استفاده از دستگاه های به روز تا حد زیادی می توان از عوارض جانبی ایمپلنت دندان پیشگیری کرد. به طور کلی مهمترین عوارض جانبی ایمپلنت دندان به قرار زیر است:

پس زدن ایمپلنت:

سیستم ایمنی ممکن است ایمپلنت را پس زند. به طور کلی دلیل این امر مشخص نیست، اما شایع ترین حالت این مشکل در افراد سیگاری رخ می دهد. به همین دلیل ممکن است ترک سیگار قبل از جراحی ایده خوبی باشد. از سوی دیگر افرادی که دندان قروچه می روند و افرادی که به تیتانیوم آلرژی دارند نیز مستعد پس زدن ایمپلنت هستند.

آسیب به اعصاب:

آسیب به اعصاب ممکن است در زمان تزریق بی حسی موضعی رخ دهد و فشار به عصب ممکن است در طول قرار دادن ایمپلنت اتفاق افتد. این امر می تواند به بیحسی یا درد منجر شود و صحبت کردن، غذا خوردن، نوشیدن، بوسیدن، حتی اصلاح کردن صورت دچار چالش شود. برای جلوگیری از این مشکل اطمینان از تجربه و مهارت دندان پزشک اهمیت زیادی دارد.

آلرژی به تیتانیوم:

ایمپلنت از تیتانیوم ساخته شده است. برخی از افراد به این فلز حساسیت دارند و ممکن است ایمپلنت را پس بزند. تیتانیوم ممکن است باعث اختلالات خود ایمنی شود و فرد پس از جراحی دچار واکنش های شدید خود ایمنی گردد.

اثرات جانبی ایمپلنت چیست؟

همانطور که گفته شد، بروز برخی اثرات جانبی در پروسه درمان اجتناب ناپذیر است. با این حال، خوشبختانه این دسته مشکلات جدی نیستند و پس از مدت کوتاهی از درمان برطرف می شوند. در واقع این اثرات جانبی، نباید مشکلی جدی بر سر راه درمان و تکمیل آن ایجاد کنند. برخی اثرات جانبی، که بیماران ممکن است پس از جراحی تا حدی آنها را تجربه کنند عبارتند از:

خونریزی در محل ایمپلنت:

مقداری خونریزی بعد از عمل جراحی طبیعی است، و ممکن است تا ۴۸ ساعت ادامه یابد. گاز گرفتن یک تکه گاز به کنترل خونریزی کمک می کند. در شرایطی که دندان های فک بالا ایمپلنت شده اند، خونریزی از بینی به خصوص خونریزی شفاف و رقیق نشانه وجود مشکل و احتمال پارگی غشا سینوسی است. مراجعه سریع در این شرایط اهمیت دارد.

ناراحتی یا درد خفیف تا متوسط:

همانند هر نوع عمل جراحی، بعد از ایمپلنت نیز ممکن است تا حدی درد و ناراحتی تجربه کنید. در این صورت تجویز داروی مسکن به کمتر شدن درد کمک خواهد کرد. درد باید نهایتا پس از ۵ روز کاهش یابد. ادامه درد پس از این مدت نشانه وجود مشکل است.

کبودی:

در روز بعد از عمل ممکن است متوجه مقدایر کبودی روی صورت و تغییر رنگ لثه ها شوید. این مشکل پس از روز دوم فروکش خواهد کرد.

تورم:

همانند کبودی، تورم نیز در طول روزهای پس از جراحی فروکش خواهد کرد. استفاده از یک کیسه یخ به مدت ۲۰ دقیقه روی محل تورم به کاهش آن کمک خواهد کرد. پس از هر بار استفاده از کیسه یخ ۲۰ دقیقه به صورت استراحت دهید. در صورتی که تورم پس از سه روز کاهش نیافت، به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

عفونت:

اثر جانبی در درجه اول زمانی رخ می دهد که بیمار دستورالعمل های بعد از عمل را رعایت نکند، در زمانی که بیمار موفق به دنبال دستورالعمل بعد از عمل و یا مصرف صحیح آنتی بیوتیک های تجویزی نمی شود.

به طور کلی تمام اثرات جانبی باید در طی هفته اول پس از درمان رفع شوند. در غیر این صورت مراجعه به دندان پزشک ضروری است.

منبع:

Smileagainsandiego، Empowher

 

بهترین سن برای ارتودنسی: چه موقع مراجعه کنم؟

اگر به دنبال درمان ارتودنسی برای خود و یا کسی که برایتان مهم است بوده باشید، احتمالا از خود پرسیده اید که بهترین سن برای ارتودنسی چه موقع است. این سوال بسیار مهم است و راه های زیادی برای پاسخگویی به آن وجود دارد.

بهترین سن برای ارتودنسی چه موقع است؟

اساسی ترین پاسخ این است که هر زمان در مورد ردیف بودن دندان های خود دچار مشکل شدید یا هر موقع در جویدن غذا دچار مسئله گشتید باید به دندانپزشک رجوع کنید. گاهی مشکل به شدت واضح است. مثلا در جویدن یا گاز گرفتن مشکل دارید یا در زمان صحبت کردن و خندیدن دندان هایتان به وضوح بیرون می آیند و نامرتب هستند. در این گونه موارد برای اصلاح لبخند و نظم دندان ها باید به ارتودنتیست ماهر مراجعه کنید.

شرایط دیگر ممکن است به این وضوح نباشند. تنفس از راه دهان، دندان قروچه، یا ناتوانی در بستن کامل لبها می توانند نشانه نیاز به درمان ارتودنسی باشد. به همین ترتیب اگر احساس می کنید فکتان در موقعیت مناسبی قرار ندارد، دائما در حین حرکت صدا می دهد یا در زمان گاز زدن لپ خود را اشتباها گاز می گیرید، باید به دندانپزشک مراجعه کنید. دندان هایی که فرم غیرطبیعی دارند، حتی می توانند فرم صورت را نیز به هم بریزند و تناسب آن را بر هم بزنند. در این صورت با درمان ارتودنسی می توان فرم صورت را نیز اصلاح کرد.

بنابراین در این شرایط، سن مبنای مراجعه نیست.

ارتودنسی برای کودکان:

علاوه بر این دستورالعمل های کلی، توصیه های خاصی نیز برای کودکان وجود دارد. آکادمی ارتودنسی آمریکا (AAO)  توصیه می کند که به دو دلیل بهترین سن برای مراجعه جهت تشخیص نیاز به ارتودنسی حدود ۷ سالگی است.

دلیل اول این است که در این سن بچه ها بی نظمی زیادی در دندان هایشان وجود دارد و دندان پزشک می تواند در مورد طبیعی یا غیر طبیعی بودن این ناهنجاری نظر دهد. در این سن دندان پزشک می تواند در مورد وجود فضای کافی برای رشد دندان های دائمی و ترتیب آنها نظر دهد.

دلیل دوم برای معاینه ی زودهنگام این است که برخی مشکلات در مراحل اولیه سریع تر و راحت تر درمان می شود. برای مثال نامرتب بودن دندان های جلو را در این سن می توان به راحتی درمان کرد در حالی که در سن بالاتر ممکن است به اعمال جراحی نیاز باشد.

وجود برخی مشکلات دیگر در دوران کودکی نیز می تواند علامت نیاز به مراجعه به ارتودنتیست باشد، از جمله از دست دادن زودهنگام یا دیرهنگام دندان های شیری، مکیدن مداوم انگشت شست، فشار به زبان و تنفس از راه دهان. اگر متوجه هر یک از این علائم شدید با دندان پزشک قراری را تعیین کنید. توجه به این نکته الزامی است که معاینه زودهنگام به معنی شروع آنی درمان نیست و در مورد کودکان بهترین سن برای ارتودنسی ۹-۱۴ سالگی است.

ارتودنسی برای بزرگسالان:

اکنون زمان مراجعه کودکان را به ارتودنتیست می دانیم. اما بزرگ سالان چطور؟ آیا شما هم وقتی می خندید با دست جلوی دهانتان را میگیرید؟ آیا به خاطر ظاهر دندان هایتان در جمع غریبه ها معذب می شوید؟ در این صورت شاید در مورد شما بهترین سن برای ارتودنسی همین حالا باشد!

اگر فکر می کنید که ارتودنسی فقط برای بچه هاست، بهترین است طرز فکر خود را تغییر دهید. آکادمی ارتودنسی آمریکا اعلام کرده است که از هر ۵ مورد ارتودنسی یک مورد برای فرد بالغ انجام می شود. اگر نگران ظاهر صورت خود در طول درمان هستید، باید بدانید که امروز روش های زیادی برای ارتودنسی وجود دارد که وضوح درمان را کمتر می کنند. استفاده از روش های ارتودنسی نامرئی و براکت های سرامیکی شفاف دیده شدن ابزارهای ارتودنسی را دشوارتر می کنند.

البته دلیل استفاده از ارتودنسی تنها مربوط به ظاهر نیست. تمیز کردن دندان های مرتب راحت تر است و کمتر در معرض فرسایش و پوسیدگی قرار می گیرند. مشلات بلع غذا رفع می شود و عمر دندان ها افزایش می یابد. بنابراین بهتر است، همین امروز به فکر مراجعه به یک ارتودنتیست ماهر باشید.

منبع:

Quincyorthodontists

جلوگیری از دندان قروچه در خواب:

ساییده شدن دندان ها را روی هم در اصطلاح پزشکی دندان قروچه می خوانند و بیشتر در خواب افراد را درگیر می کند. با گذشت زمان، دندان قروچه می تواند به دندان آسیب بزند یا باعث عوارض دیگری در سلامت فرد شود. اما نگران نباشید. جلوگیری از دندان قروچه در خواب به کمک دندان پزشک و برخی درمان های خانگی میسر می شود.

دندان قروچه چیست؟

دندان قروچه نوعی بیماری است که در آن فرد دندان های خود را به صورت ناخودآگاه روی هم می کشد یا فشار می دهد. این حالت اغلب در خواب عارض فرد می شود و دلیل عمده آن استرس روزانه است. البته برخی هم در طول روز دندان های خود را روی هم قفل می کنند. به دلیل این که دندان قروچه بیشتر در خواب رخ می دهد تشخیص آن توسط خود فرد دشوار است.

چگونه آن را تشخیص دهیم؟

اگر شب کنار کسی می خوابید از او در مورد دندان قروچه سوال کنید. از او بخواهید در میانه شب بیدار شود و شما را بررسی کند. اگر شب هنگام در نزدیکی کسی نمی خوابید، برای تشخیص احتمال وجود دندان قروچه در خواب علائم آن را بررسی کنید. البته بررسی این علائم صبح روز بعد کمی دشوار است اما در صورت وجود این علائم می توانید به دندان قروچه مشکوک باشید:

  • سردرد کسل کننده و مداوم،
  • درد در فک،
  • حساسیت دندان به گرما، سرما، و یا مسواک زدن،
  • التهاب لثه،
  • زخم در داخل گونه ها (حاصل از گاز گرفتن).

در عین حال می توانید به دندان پزشک هم مراجعه کنید و از او بخواهید این احتمال را بررسی کند. وی می تواند با بررسی فرسایش در دندان های خلفی یا شکستگی احتمالی در آنها بروز این حالت را تایید کند. دندان قروچه با ایجاد فشار بیش از حد روی دندان موجب بروز ترک روی دندان می شود. ترک، فرسایش مینای دندان و شکستگی از علل پوسیدگی دندان هستند. به همین دلیل درمان دندان قروچه اهمیت زیادی دارد.

با این حال اگر باز هم نتوانستید متوجه دندان قروچه شوید و به احتمال وجود آن شک دارید، باید صدای خود را در طول شب ضبط کنید.

جلوگیری از دندان قروچه در خواب:

برای درمان دندان قروچه می توانید از این راه ها استفاده کنید:

استرس خود را کاهش دهید:

استرس یکی از علل عمده دندان قروچه است، بنابراین جلوگیری از دندان قروچه در خواب باید با استرس خود مبارزه کنید. روش های متعددی می توانند استرس شما را کنترل کنند. برای کنترل آن بهتر است به مشاوره مراجعه کنید. ورزش کنید یا چند ساعتی از روز را یوگا یا مراقبه تمرین کنید.

در عین حال سعی کنید منبع اصلی استرس را از بین ببرید. اگر به دلیل تعامل با یکی از همکاران دچار استرس شده اید، دیگر وقت آن است که از او دوری کنید. هر روز سر ساعت مشخصی به رخت خواب بروید و بیدار شوید تا در طول روز انرژی خوبی داشته باشید. خوب غذا بخورید و به سلامت خود اهمیت دهید. با دوستانتان به تفریح و شادی بپردازید و کارهای خنده دار انجام دهید.

کافئین را از رژیم غذایی خود حذف کنید:

نوشیدن نوشابه، قهوه، و نوشابه های انرژی زا را قطع کنید و سعی کنید از خوردن شکلات بیش از حد دوری کنید. کافئین محرکی است که استراحت دادن به ذهن و عضلات فک را، به خصوص در شب، دشوار می کند.

 از مصرف الکل اجتناب کنید:

الکل ماده ای افسردگی آور است که موجب اختلال در خواب سالم می شود. پس از مصرف الکل دندان قروچه بدتر و بدتر می شود. اگرچه به خواب رفتن پس از مصرف الکل آسان تر می شود، اما خواب آرامی نخواهید داشت و خواب کم عمق تر می شود، که هر دو باعث افزایش احتمال دندان قروچه می شوند.

از جویدن مواد غیر خوراکی اجتناب کنید:

اگر عادات بدی مانند جویدن آدامس، مداد یا قلم دارید، آن را ترک کنید. اگر ترک این عادات برای شما دشوار است، نعنا بمکید تا کم کم این کار از سر شما بیوفتد.

اگر در طول روز متوجه شده اید که دندان هایتان قفل می شوند و فکتان را به هم فشار می دهید، سعی کنید با قرار دادن نوک زبانتان بین دندان ها ریلکس بودن را به فک خود آموزش دهید.

مکمل های کلسیم و منیزیم را به رژیم غذایی خود بیافزایید:

کلسیم و منیزیم برای عملکرد درست عضلات و سلامت سیستم عصبی لازم است و جلوگیری از دندان قروچه در خواب کمک می کند.. اگر در این رابطه دچار کمبود باشید، دچار دندان قروچه، تنش، و سایر مشکلات ماهیچه ای می شوید. این درمان خانگی را تا پنج هفته ادامه دهید تا تاثیر آن را بهتر متوجه شوید.

قبل از خواب آرامش داشته باشد:

ماساژ عضلات گردن، شانه ها، و صورت برای کاهش استرس و جلوگیری از دندان قروچه در خواب مفید است. یک حمام گرم بگیرید و لیفی را در آب گرم فروکنید و روی گونه خود نزدیک لاله ی گوش قرار دهید. قبل از خواب نیم ساعت موسیقی آرامش بخش گوش دهید یا مطالعه کنید.  قبل از خواب به خصوص در تاریکی به موبایل، تلویزیون یا لپ تاپ نگاه نکنید. این کار باعث به هم خوردن آرامش فکر و آشفتگی خواب می شود.

گارد دهان بخرید:

اگر مشکل شما خیلی جدی است، و در هر صورت حل نشده است با دندانپزشک خود در رابطه با تهیه گارد دهان مشورت کنید. این گارد از از دندان های شما در برابر سایش و آسیب های ناشی از دندان قروچه محافظت می کند. گارد دندان را می توانید از داروخانه تهیه کنید یا از دندان پزشک بخواهید یک گارد مخصوص برای شما درست کند. گارد های داروخانه ای ممکن است در طول دندان قروچه شب پاره شوند. گاردهای سفارشی هر چند بسیار گران تر هستند اما در عوض قالب دهان شما هستند و ناراحتی کمتری ایجاد می کنند.

منبع:

wikihow

پر کننده آمالگام: مزایا، معایب و سوالات مرتبط

پر کننده آمالگام یکی از مواد مورد استفاده برای پر کردن حفره های دندان است. این ماده گاهی با عنوان پرکننده نقره ای نیز شناخته می شود. در طول سال های اخیر، نگرانی هایی در مورد استفاده از آمالگام مطرح شده است چراکه حاوی جیوه است. در ادامه به برخی سوالات مربوط به آمالگام می پردازیم.

پر کننده آمالگام چیست؟

این ماده ترکیبی از فلزاتی است که در طی ۱۵۰ سال گذشته تبدیل به پرکننده ای محبوب و موثر در دندانپزشکی شده است. هر چند که گاهی اوقات آمالگام را با عنوان پرکننده نقره می خوانند اما در واقع پر کننده آمالگام ترکیبی از فلزات نقره، جیوه، قلع و مس است. در این آلیاژ مقدار کمی از روی، ایندیم و یا پالادیوم نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرد.

امروزه مواد همرنگ دندان، مانند کامپوزیت، گلاس یونومر و رزین، بیشتر بر روی دندان به کار می روند و آمالگام کمتر از گذشته مورد استفاده قرار می گیرد. اما مشکل این است که مواد جدیدتر را در تمام موارد پوسیدگی نمی توان به کار برد. از سوی دیگر آمالگام کم هزینه تر از مواد دیگر است و دندان را در برابر فشار و جویدن بهتر حفظ می کند و عمر طولانی تری دارد.

مزایا:

  • طول عمر بالا
  • حداقل حساسیت بین تمام مواد پرکننده
  • قابل اجرا در طیف گسترده ای از موقعیت های بالینی
  • فرمولاسیون جدیدتر مقاومت بیشتری در برابر خوردگی دارد
  • عملکرد بالینی خوب و بلند مدت
  • سهولت دستکاری توسط دندانپزشک
  • حداقل زمان قرار گیری در دندان در مقایسه با مواد دیگر
  • تکیمل درمان در یک جلسه
  • دوام دراز مدت در شرایط ایده آل
  • قابل ترمیم
  • مقرون به صرفه

معایب:

  • مقداری تخریب در بافت سالم دندان
  • کیفیت ضعیف از نظر زیبایی
  • پتانسیل واکنش گالوانیکی وجود دارد
  • آلرژیک محلی بالقوه
  • نگرانی در مورد سمیت جیوه
  • شکست دندان به دلیل ضعیف شدن دیواره ها در اثر تراش بیش از حد

این ماده تا چه حد امن است؟

میلیون ها نفر از این ماده استفاده می کنند با این حال نگرانی هایی در مورد جیوه وجود دارد. مطالعات زیادی در مورد ایمنی آمالگام انجام شده است. در سال ۲۰۰۹، اداره ی غذا و داروی ایالات متحده (FDA) این پژوهش ها را بررسی کرده است. اما هیچ دلیلی برای محدود شدن استفاده از آمالگام ثابت نشده است. FDA به این نتیجه رسیده است که آمالگام برای بزرگسالان و کودکان در سنین ۶ سال و بالاتر بی خطر است. برخی بیماران به دلیل سیاه بودن ظاهر دندان ها، ترجیح می دهند که آمالگام را تخلیه کنند و از سایر پر کننده ها استفاده کنند. از این روش به تخلیه آمالگام یاد می شود. این روش با پیچیدگی و خطراتی همراه است و باید زیر نظر دندانپزشک ماهر انجام گیرد. با توجه به بی خطر بودن وجود پر کننده آمالگام در دهان و خطرات حاصل از بخار جیوه در موقع تخلیه آمالگام، توصیه می شود که در صورت سالم بودن پر کننده و عدم وجود پوسیدگی زیر آن، از تخلیه آمالگام خودداری شود.

چرا جیوه در این ماده مورد استفاده قرار می گیرد؟

جیوه در آمالگام استفاده می شود زیرا به قابلیت انعطاف مواد پرکننده کمک می کند. هنگامی که این فلز با پودر آلیاژ مخلوط می شود، ترکیبی را شکل می دهد که به اندازه کافی نرم است و در دندان فشار داده می شود، اما در عین حال به سرعت هم سفت می شود و در برابر نیروی جویدن و فشار مقاومت می کند.

آیا برخی به آمالگام حساسیت دارند؟

در موارد نادر، مردم به جیوه موجود در این ماده واکنش های آلرژیک نشان می دهند. با این حال انجمن دندانپزشکی آمریکا می گوید که کمتر از ۱۰۰ مورد از این نوع آلرژی تا کنون گزارش شده است. در اغلب بیماران، این ماده بدون هیچ گونه مشکل و حساسیتی استفاده می شود.

آیا در مورد استفاده زنان باردار از آمالگام نگرانی وجود دارد؟

تحقیقات هیچ عوارضی از این ماده را در زنان باردار نشان نداده اند. با این حال، جیوه می تواند جفت عبور کند. به طور کلی، دندانپزشکان توصیه می کنند زنان باردار از مراقبت های غیر ضروری دندان پرهیز کنند. زنان باردار باید از دریافت آمالگام در دوران بارداری خودداری کنند. دندانپزشکان می توانند مواد دیگری را برای پرکردن حفره دندان آنها به کار گیرند. کامپوزیت و گلاس یونومر می توانند گزینه بهتری برای پر کردن پوسیدگی دندان زنان باردار باشند.

آیا سایر افراد نیز باید نگران دریافت این ماده باشند؟

به طر کلی دریافت جیوه از تمام منابع محلی از نگرانی دارد. بنابراین، برخی از افرادی که زیاد از حد در معرض جیوه قرار دارند، برای مثال افرادی که مشاغلی در ارتباط با جیوه دارند یا غذایی های دریایی زیاد مصرف می کنند، می توانند از دریافت امالگام پرهیز کنند. اما به صورت کلی منع قابل توجهی برای استفاده از آمالگام در افراد عادی وجود ندارد.

منبع:

Colgate , Health

روش های سفید کردن دندان:

دندان های سفید به جذابیت هر صورتی می افزایند و لبخند جذاب تر و جوان تری را ایجاد می کند. اگر به خوبی این کار را انجام دهید سفید کردن دندان فرایند بی خطر و موثری است که به دندان های شما صدمه ای نمی زند و حتی ممکن است باعث افزایش اعتماد به نفس شما شود. اما روش های سفید کردن دندان بسیار متنوع هستند و انتخاب هر یک می تواند نتیجه متفاوتی داشته باشد.

روش های سفید کردن دندان:

دندان های خود را با جوش شیرین سفید کنید:

وقتی در خمیر دندان از جوش شیرین استفاده می کنند، پس حتما مفید است. در جوش شیرین رادیکال های آزادی هست که می تواند از طریق مینای دندان نفوذ کرده و باعث سفیدی دندان شوند. مسواک را در جوش شیرین فرو کرده و درست مانند مسواک زدن چند دقیقه روی دندان های خود بمالید. با این حال، فراموش نکنید که جوش شیرین ماده ای بسیار ساینده است. بنابراین زیاده روی در استفاده از این روش می تواند باعث فرسایش مینای دندان شود. فرسایش مینای دندان عامل پوسیدگی دندان و از علل تیره و کدر شدن دندان است. بنابراین، در انجام این کار زیاده روی نکنید. هفته ای دو بار هم تاثیر زیادی دارد.

با توت فرنگی دندان های خود را درخشان کنید:

این میوه خوشمزه حاوی اسید مالیک است که باعث از بین رفتن لکه دندان می شود و از روش های سفید کردن دندان به شمار می رود. یک توت فرنگی را در جوش شیرین له کنید و مسواک خود را در آن بزنید و چند دقیقه ای روی دندان ها بکشید. این ماده را ۵ دقیقه در دهان و روی دندان خود نگه دارید سپس با آب بشویید. سریعا دندان های براقی خواهید یافت. این روش شاید تاثیری به اندازه روش های تخصصی نداشته باشد، اما حداقل خوشمزه است!

از روغن نارگیل و سرکه سیب استفاده کنید:

هر چند این روش مورد بحث است، اما برخی قسم می خورند که این دو ماده طبیعی تاثیر خوبی در سفید کردن دندان دارند. از این دو ماده به عنوان دهان شویه استفاده کنید یا آن را روی دندان خود بمالید و ده دقیقه صبر کنید. سپس مسواک بزنید. قرقره دهان با روغن نارگیل اصطلاحا روغن کشی دهان خوانده می شود که در مطلب دیگری به تاثیر و روش استفاده از آن پرداخته ایم.

پوست موز را دور نریزید:

برخی معتقدند پوست موز به دلیل دارا بودن پتاسیوم و منیزیوم باعث سفیدی دندان می شود. پس دفعه بعدی که موز خوردید، از پوست آن هم به عنوان یکی از روش های سفید کردن دندان استفاده کنید. پوست موز را چند دقیقه روی دندان خود بکشید و از نتیجه کار لذت ببرید. اما به هر حال نباید به هیچ کدام از این روش ها به تنهایی اکتفا کرد. حدودا یک تا دو ماه زمان می برد تا متوجه نتایج خوب آن شوید.

کیت سفید کننده دندان بخرید:

احتمالا این روش از همه آسانتر است اما خب ممکن است کمی گران تمام شود. تمام داروخانه ها تقریبا کیت سفید کننده دندان دارند. روی بسته را بخوانید و کیتی را انتخاب کنید که حاوی پراکسید هیدروژن است. این ماده برای سفید کردن دندان ها مفید است. غلظت ۶ درصد آن خوب است. غلظت های بالاتر برای استفاده در مطب دندانپزشک به کار می روند و کاربرد اشتباه آنها می تواند موجب حساسیت بافت نرم دهان شود. ماده سفید کننده را روی لثه نکشید.

با دندان پزشک صحبت کنید:

روش های سفید کردن دندان در مطب دندانپزشک تنوع و اثربخشی بهتری دارند. جدیدترین آنها لمینت و لیزر سفید کننده دندان است. البته این روش ها کمی گران هستند و به توان مالی خوب نیاز دارند. اما در عین حال، نتایج این روش ها سریع و آنی هستند و می توانید متوجه تغییر رنگ دندان ها شوید.

بهترین راه پیش گیری است:

برای جلوگیری از زرد شدن دندان ها هر شب از مسواک و نخ دندان استفاده کنید. دهان شویه های حاوی فلوراید را نیز برای تمیز کردن بقایای احتمالی مواد غذایی و استحکام بخشیدن هر چه بیشتر به دندان ها فراموش نکنید. در مصرف قهوه و چای به دلیل رنگ دانه های تیره و زرد کردن دندان ها زیاده روی نکنید. سیگار و قلیان هم علاوه بر تسریع فساد دندان باعث سیاه و زرد شدن دندان به خصوص دندان های جلویی و پشت آنها می شوند. در عین حال مقدار کافی از میوه و سبزیجات را در رژیم روزانه ی خود بگنجانید.

منبع:

wikihow

غذا خوردن با بریس ارتودنسی:

اگر به تازگی دندان هایتان را ارتودنسی کرده باشید یا بریس ها را تنگ تر کرده باشید، احتمالا چند روز اول دردناک هستند و نمی توانید به راحتی غذا بخورید. این درد معمولا بعد از چند روز از بین می رود اما به هر حال مصرف آگاهانه غذا در همان چند روز هم مهم است. غذاهای سفت و چسبنده می توانند به بریس های شما آسیب برسانند و درد حاصل از اصلاح و جایگذاری مجدد آنها چند روز بیشتر ادامه پیدا میکند. یادگیری نحوه غذا خوردن با بریس ارتودنسی به شما در سازگاری با بریس جدید یا تنگ تر شده کمک می کند.

غذا خوردن با بریس ارتودنسی:

غذاهای نرم را انتخاب کنید:

غذاهای غیر جویدنی و نرم بهترین مواد غذایی برای بریس هستند. این مواد نه تنها کمتر به بریس ها آسیب می زنند بلکه درد آنها را نیز کاهش می دهند. برخی از مواد غذایی سفت تر مانند سبزیجات را نیز می توانید مصرف کنید، اما بهتر است آنها را بخارپز کنید تا نرم تر شوند. برخی از گزینه های غذایی که مناسب دندان های ارتودنسی شده هستند، عبارتند از: پنیر نرم، ماست، سوپ، گوشت پخته شده بدون استخوان (مرغ، بوقلمون، کوفته و غیره)، غذاهای دریایی نرم و بدون هر گونه استخوان (ماهی، میگو)، ماکارونی/رشته فرنگی، سیب زمینی آب پز یا پوره آن، برنج پخته شده، تخم مرغ، غلات نرم پخته شده، نان نرم، پنکیک، شیرینی های نرم مانند بیسکویت و کلوچه، پودینگ، موز، بستنی یا کوکتل های شیری و ژله.

از غذاهای سفت پرهیز کنید:

غذاهای سفت می توانند باعث ترک در براکت شوند و در روزهای پس از نصب و یا تنظیم بریس ها باعث درد شدید می شوند. از هر چیزی که سخت و یا ترد باشد، به ویژه پس از زمان ارتودنسی، پرهیز کنید. غذای سفت عبارتند از، (اما به این محدود نمی شوند): انواع آجیل، ذرت بو داده، یخ، نان های سفت، شیرینی، پیتزا، هویج خام (مگر اینکه به قطعات بسیار کوچک بریده شده باشد)، سیب (مگر اینکه به قطعات کوچک برش داده شده باشد).

از غذاهای چسبناک دوری کنید:

غذاهای چسبناک برای بریس ها مضر هستند و ممکن است در حین تلاش برای جویدن موجب درد شدید شوید. آب نبات و آدامس از بدترین غذاهای چسبناک هستند و باید از مصرف آنها با دندان ارتودنسی شده اجتناب کرد. مواد چسبناک بریس ها را با خود رو به بیرون می کشند و می توانند موجب جدا شدن آنها از دندان شوند. در نتیجه بیمار باید هزینه بیشتری برای درمان مجدد پرداخت کند. برخی از مواد غذایی چسبنده عبارتند از: آدامس از هر نوع، تافی، کارامل، شکلات، پنیر.

مواد غذایی را به قطعات کوچک تقسیم کنید:

یکی از بزرگترین خطرات برای دندان ارتودنسی شده، نحوه غذا خوردن شما است. گاز گرفتن غذا ها می تواند باعث شکستن یا جدا شدن سیم ها شود. یکی از راه های جلوگیری از این مشکل کوچک کردن قطعات غذا است. حتی اگر غذاهایی را مصرف می کنید که برای دندان ارتودنسی مشکلی را ایجاد نمی کنند بهتر است آنها را به قطعات کوچک تر تقسیم کنید تا به بریس ها عادت کنید و مشکلی برای شما به وجود نیاید.

با دندان های خلفی خود بجوید:

اکثر مردم به دندانی که بیشتر از آن برای جویدن و گاز گزفتن استفاده می کنند فکر نمی کنند. در واقع برایشان تبدیل به عملی خودکار شده است. اگر شما به تازگی دندان هایتان را ارتودنسی کرده اید، دندان ها بسیار حساس شده اند و به مراقبت بیشتری نیاز دارند. بهتر است برای غذا خوردن با بریس ارتودنسی از دندان های خلفی استفاده کنید. جویدن با دندان های عقبی که سطح بزرگ تری دارند، درد شما را کاهش می دهد و آسیب کمتری به دندان های حساس جلو و نیش وارد می کند.

آهسته غذا بخورید:

هر چند ممکن است بسیار گرسنه باشید، به خصوص اگر درد دندان ها مانع از مصرف کافی مواد غذایی در روزهای ابتدایی شده باشد، اما برای غذا خوردن با بریس ارتودنسی باید صبور باشید. سریع خوردن باعث عدم تمرکز بر نحوه استفاده از دندان ها می شود. همچنین ممکن است با سیم به زبان و لپ آسیب بزنید. اگر سریع بجوید، ممکن است موجب بروز عفونت و درد شوید. این امر به دلیل تضعیف فک و رباط ها در اثر فشار وارد آمده برای صاف کردن دندان ها رخ می دهد. از سوی دیگر در روزهای ابتدایی دریافت بریس یا تنگ کردن آن، دندان ها کمی لق می شوند که به دلیل حرکت آنها و کش آمدن رباط های دندان است.

دندان هایتان را با آب نمک بشویید:

دندان، لثه، لب ها، زبان، و گونه بعد از ارتودنسی تا چند روز درد می کنند. این امر طبیعی است و با چندین روش قابل حل است. یکی از ساده ترین راه ها شستشوی دهان با آب نمک است.

دهان را به طور مداوم تمیز کنید:

ورود مواد غذایی به فضای بین دندان ها فشار وارد آمده به فک را بیشتر می کند و این امر موجب بروز درد بیشتر می شود. بعد از هر وعده غذا خوردن با بریس ارتودنسی لازم است به آرامی مسواک بزنید و بین دندان ها را نخ دندان بکشید. برای کاهش درد حین مسواک زدن از مسواک های نرم استفاده کنید. روی زبان را هم مسواک کنید تا بقایای غذا باعث ایجاد عفونت یا پوسیدگی نشوند.

منبع:

wikihow

مراقبت از دندان های حساس:

دندان های حساس به معنای واقعی کلمه مشکل زا هستند. دندان های حساس می توانند حاصل مشکلات دندانی دیگری از جمله تحلیل و بیماری های لثه و پوسیدگی دندان باشند. می توانید علاوه بر مشورت با دندان پزشک، با اعمال چند تغییر و مراقبت از دندان های حساس مشکل خود را برطرف کنید.

روش های مراقبت از دندان های حساس:

غذاهای اسیدی را کاهش دهید:

در حالی که احتمالا نمی خواهید این طور غذاها را کاملا ممنوع کنید، با این حال محدود کردن مصرف غذاهای اسیدی می تواند به جلوگیری از حساسیت دندان کمک کند. مصرف موادی مانند سودا و نوشابه به طور کلی، مرکبات، ماست و الکل را محدود کنید. اگر به نوشیدن نوشیدنی های گازدار اعتیاد دارید، می توانید از نی برای کاهش اثرات آنها استفاده کنید. تماس نوشابه های گازدار با دندان باعث افزایش اسیدیته محیط و تسریع روند پوسیدگی دندان می شود. نی را در انتهای دهان خود قرار دهید در غیر این صورت باز هم نوشیدنی با دندان های شما تماس پیدا خواهد کرد و تاثیر خاصی نخواهد داشت.

هنگامی که در مصرف نوشابه های گازدار یا الکلی افراط کرده اید، سعی کنید پس از آن آب یا شیر بنوشید تا میزان اسیدیته دهان خود را متعادل کنید. همچنین جویدن آدامس حاوی زایلیتول نیز به رسیدن به pH اولیه کمک می کند. با این حال، هرگز بلافاصله پس از نوشیدن چیزی اسیدی مسواک نزنید. مینای دندان پس از مصرف این نوع مواد تا حدی تضعیف می شود. مسواک زدن باعث زدوده شدن ذرات میکروسکوپی مینای دندان می شود و در طولانی مدت دندان را در معرض پوسیدگی قرار می دهد.

دندان قروچه عامل حساسیت دندان:

شاید حتی خودتان هم متوجه ابتلا به این عارضه نشده باشید. اما دندانپزشک می تواند در یک معاینه ساده ابتلا به این عارضه را تشخیص دهد. وجود فرسودگی و ترک ریز روی دندان از علائم ابتلا به دندان قروچه است. احساس درد در فک، سردرد پس از بیدار شدن از خواب، قفل شدن عضلات فک و درد صورت از دیگر علائم دندان قروچه است. در صورتی که متوجه علائم دندان قروچه شدید، با دندان پزشک در مورد تهیه گارد دندان مشورت کنید. انواع سفارشی آن گران تر هستند اما در دهان راحت تر تحمل می شوند. انواع ارزان تر آن را می توانید از داروخانه تهیه کنید.

دندان های خود را تحت نظارت یک دندان پزشک سفید کنید:

سفید کردن دندان ها باعث افزایش حساسیت آنها می شود. دندان پزشک می تواند به انتخاب بهترین گزینه برای شما کمک کند. به جای اینکه این کار را در یک جلسه با ماده ای قوی انجام دهید، بهترین راه استفاده از ژل پراکسید هیدروژن با غلظت پایین در طی سه یا چهار جلسه در طول سال است.

از خمیر دندان مخصوص دندان های حساس استفاده کنید:

استفاده از این خمیردندان ها گاهی باعث کاهش درد می شود. در مورد برند مناسب برای مراقبت از دندان های حساس با دندان پزشک مشورت کنید. اما به طور کلی خمیردندانی را انتخاب کنید که حاوی فلوراید است زیرا باعث استحکام دندان ها می شود. برای ایجاد تفاوت منتظر یک معجزه ی یک شبه نباشید، حداقل باید یکی دو هفته بگذرد تا تفاوت را احساس کنید.

به طور منظم مسواک بزنید:

مسواک زدن، دو بار در روز، علاوه بر تامین بهداشت دندان، مهم ترین اصل در مراقبت از دندان های حساس است. برای این کار از مسواکی با برس های نرم استفاده کنید. مسواک را به صورت رفت و برگشتی و خشن روی دندان نکشید. با دندان های خود ملایم باشید. مسواک خود را هر سه ماه عوض کنید تا از سلامت دندان ها اطمینان حاصل کنید.

در مورد استفاده از فلوراید با دندان پزشک مشورت کنید:

دندان پزشک می تواند از فلوراید بر روی نواحی حساس شده استفاده کند. این کار باعث استحکام دندان در این نواحی و کاهش حساسیت دندان می شود. اگر آب مصرفی شما به اندازه ی کافی حاوی فلوراید نیست، به این گزینه فکر کنید.

ریشه دندان را پوشش دهید:

گاهی حساسیت به دلیل این است که ریشه دندان در معرض محیط دهان قرار گرفته است. در این صورت دندان پزشک می تواند ریشه را با رزین پوشش دهد تا درد شما کاهش یابد.

پر کردن تاج دندان هم گزینه ی خوبی است:

وقتی علت حساسیت دندان ریشه آن نیست، ممکن است به دلیل مشکل در خود دندان باشد. دندان پزشک با بررسی وضعیت دندان می تواند گزینه ی پر کردن تاج دندان را به شما پیشنهاد دهد.

تحلیل لثه از علل حساسیت دندان هاست. در این شرایط پیوند لثه می تواند به بیمار دچار تحلیل لثه حاد کمک کند. در این روش دندان پزشک از تکه ای از لثه شما برای پوشش ریشه بیرون آمده استفاده می کند.

عصب کشی آخرین گزینه برای مراقبت از دندان های حساس است. این کار به طور کلی باعث قطع درد و رهایی از مشکل می شود.

در هر صورت، دندان پزشک با بررسی شرایط موجود، بهترین گزینه را به شما پیشنهاد می دهد.

منبع:

WikiHow