بهترین سن برای ارتودنسی: چه موقع مراجعه کنم؟

اگر به دنبال درمان ارتودنسی برای خود و یا کسی که برایتان مهم است بوده باشید، احتمالا از خود پرسیده اید که بهترین سن برای ارتودنسی چه موقع است. این سوال بسیار مهم است و راه های زیادی برای پاسخگویی به آن وجود دارد.

بهترین سن برای ارتودنسی چه موقع است؟

اساسی ترین پاسخ این است که هر زمان در مورد ردیف بودن دندان های خود دچار مشکل شدید یا هر موقع در جویدن غذا دچار مسئله گشتید باید به دندانپزشک رجوع کنید. گاهی مشکل به شدت واضح است. مثلا در جویدن یا گاز گرفتن مشکل دارید یا در زمان صحبت کردن و خندیدن دندان هایتان به وضوح بیرون می آیند و نامرتب هستند. در این گونه موارد برای اصلاح لبخند و نظم دندان ها باید به ارتودنتیست ماهر مراجعه کنید.

شرایط دیگر ممکن است به این وضوح نباشند. تنفس از راه دهان، دندان قروچه، یا ناتوانی در بستن کامل لبها می توانند نشانه نیاز به درمان ارتودنسی باشد. به همین ترتیب اگر احساس می کنید فکتان در موقعیت مناسبی قرار ندارد، دائما در حین حرکت صدا می دهد یا در زمان گاز زدن لپ خود را اشتباها گاز می گیرید، باید به دندانپزشک مراجعه کنید. دندان هایی که فرم غیرطبیعی دارند، حتی می توانند فرم صورت را نیز به هم بریزند و تناسب آن را بر هم بزنند. در این صورت با درمان ارتودنسی می توان فرم صورت را نیز اصلاح کرد.

بنابراین در این شرایط، سن مبنای مراجعه نیست.

ارتودنسی برای کودکان:

علاوه بر این دستورالعمل های کلی، توصیه های خاصی نیز برای کودکان وجود دارد. آکادمی ارتودنسی آمریکا (AAO)  توصیه می کند که به دو دلیل بهترین سن برای مراجعه جهت تشخیص نیاز به ارتودنسی حدود ۷ سالگی است.

دلیل اول این است که در این سن بچه ها بی نظمی زیادی در دندان هایشان وجود دارد و دندان پزشک می تواند در مورد طبیعی یا غیر طبیعی بودن این ناهنجاری نظر دهد. در این سن دندان پزشک می تواند در مورد وجود فضای کافی برای رشد دندان های دائمی و ترتیب آنها نظر دهد.

دلیل دوم برای معاینه ی زودهنگام این است که برخی مشکلات در مراحل اولیه سریع تر و راحت تر درمان می شود. برای مثال نامرتب بودن دندان های جلو را در این سن می توان به راحتی درمان کرد در حالی که در سن بالاتر ممکن است به اعمال جراحی نیاز باشد.

وجود برخی مشکلات دیگر در دوران کودکی نیز می تواند علامت نیاز به مراجعه به ارتودنتیست باشد، از جمله از دست دادن زودهنگام یا دیرهنگام دندان های شیری، مکیدن مداوم انگشت شست، فشار به زبان و تنفس از راه دهان. اگر متوجه هر یک از این علائم شدید با دندان پزشک قراری را تعیین کنید. توجه به این نکته الزامی است که معاینه زودهنگام به معنی شروع آنی درمان نیست و در مورد کودکان بهترین سن برای ارتودنسی ۹-۱۴ سالگی است.

ارتودنسی برای بزرگسالان:

اکنون زمان مراجعه کودکان را به ارتودنتیست می دانیم. اما بزرگ سالان چطور؟ آیا شما هم وقتی می خندید با دست جلوی دهانتان را میگیرید؟ آیا به خاطر ظاهر دندان هایتان در جمع غریبه ها معذب می شوید؟ در این صورت شاید در مورد شما بهترین سن برای ارتودنسی همین حالا باشد!

اگر فکر می کنید که ارتودنسی فقط برای بچه هاست، بهترین است طرز فکر خود را تغییر دهید. آکادمی ارتودنسی آمریکا اعلام کرده است که از هر ۵ مورد ارتودنسی یک مورد برای فرد بالغ انجام می شود. اگر نگران ظاهر صورت خود در طول درمان هستید، باید بدانید که امروز روش های زیادی برای ارتودنسی وجود دارد که وضوح درمان را کمتر می کنند. استفاده از روش های ارتودنسی نامرئی و براکت های سرامیکی شفاف دیده شدن ابزارهای ارتودنسی را دشوارتر می کنند.

البته دلیل استفاده از ارتودنسی تنها مربوط به ظاهر نیست. تمیز کردن دندان های مرتب راحت تر است و کمتر در معرض فرسایش و پوسیدگی قرار می گیرند. مشلات بلع غذا رفع می شود و عمر دندان ها افزایش می یابد. بنابراین بهتر است، همین امروز به فکر مراجعه به یک ارتودنتیست ماهر باشید.

منبع:

Quincyorthodontists

جلوگیری از دندان قروچه در خواب:

ساییده شدن دندان ها را روی هم در اصطلاح پزشکی دندان قروچه می خوانند و بیشتر در خواب افراد را درگیر می کند. با گذشت زمان، دندان قروچه می تواند به دندان آسیب بزند یا باعث عوارض دیگری در سلامت فرد شود. اما نگران نباشید. جلوگیری از دندان قروچه در خواب به کمک دندان پزشک و برخی درمان های خانگی میسر می شود.

دندان قروچه چیست؟

دندان قروچه نوعی بیماری است که در آن فرد دندان های خود را به صورت ناخودآگاه روی هم می کشد یا فشار می دهد. این حالت اغلب در خواب عارض فرد می شود و دلیل عمده آن استرس روزانه است. البته برخی هم در طول روز دندان های خود را روی هم قفل می کنند. به دلیل این که دندان قروچه بیشتر در خواب رخ می دهد تشخیص آن توسط خود فرد دشوار است.

چگونه آن را تشخیص دهیم؟

اگر شب کنار کسی می خوابید از او در مورد دندان قروچه سوال کنید. از او بخواهید در میانه شب بیدار شود و شما را بررسی کند. اگر شب هنگام در نزدیکی کسی نمی خوابید، برای تشخیص احتمال وجود دندان قروچه در خواب علائم آن را بررسی کنید. البته بررسی این علائم صبح روز بعد کمی دشوار است اما در صورت وجود این علائم می توانید به دندان قروچه مشکوک باشید:

  • سردرد کسل کننده و مداوم،
  • درد در فک،
  • حساسیت دندان به گرما، سرما، و یا مسواک زدن،
  • التهاب لثه،
  • زخم در داخل گونه ها (حاصل از گاز گرفتن).

در عین حال می توانید به دندان پزشک هم مراجعه کنید و از او بخواهید این احتمال را بررسی کند. وی می تواند با بررسی فرسایش در دندان های خلفی یا شکستگی احتمالی در آنها بروز این حالت را تایید کند. دندان قروچه با ایجاد فشار بیش از حد روی دندان موجب بروز ترک روی دندان می شود. ترک، فرسایش مینای دندان و شکستگی از علل پوسیدگی دندان هستند. به همین دلیل درمان دندان قروچه اهمیت زیادی دارد.

با این حال اگر باز هم نتوانستید متوجه دندان قروچه شوید و به احتمال وجود آن شک دارید، باید صدای خود را در طول شب ضبط کنید.

جلوگیری از دندان قروچه در خواب:

برای درمان دندان قروچه می توانید از این راه ها استفاده کنید:

استرس خود را کاهش دهید:

استرس یکی از علل عمده دندان قروچه است، بنابراین جلوگیری از دندان قروچه در خواب باید با استرس خود مبارزه کنید. روش های متعددی می توانند استرس شما را کنترل کنند. برای کنترل آن بهتر است به مشاوره مراجعه کنید. ورزش کنید یا چند ساعتی از روز را یوگا یا مراقبه تمرین کنید.

در عین حال سعی کنید منبع اصلی استرس را از بین ببرید. اگر به دلیل تعامل با یکی از همکاران دچار استرس شده اید، دیگر وقت آن است که از او دوری کنید. هر روز سر ساعت مشخصی به رخت خواب بروید و بیدار شوید تا در طول روز انرژی خوبی داشته باشید. خوب غذا بخورید و به سلامت خود اهمیت دهید. با دوستانتان به تفریح و شادی بپردازید و کارهای خنده دار انجام دهید.

کافئین را از رژیم غذایی خود حذف کنید:

نوشیدن نوشابه، قهوه، و نوشابه های انرژی زا را قطع کنید و سعی کنید از خوردن شکلات بیش از حد دوری کنید. کافئین محرکی است که استراحت دادن به ذهن و عضلات فک را، به خصوص در شب، دشوار می کند.

 از مصرف الکل اجتناب کنید:

الکل ماده ای افسردگی آور است که موجب اختلال در خواب سالم می شود. پس از مصرف الکل دندان قروچه بدتر و بدتر می شود. اگرچه به خواب رفتن پس از مصرف الکل آسان تر می شود، اما خواب آرامی نخواهید داشت و خواب کم عمق تر می شود، که هر دو باعث افزایش احتمال دندان قروچه می شوند.

از جویدن مواد غیر خوراکی اجتناب کنید:

اگر عادات بدی مانند جویدن آدامس، مداد یا قلم دارید، آن را ترک کنید. اگر ترک این عادات برای شما دشوار است، نعنا بمکید تا کم کم این کار از سر شما بیوفتد.

اگر در طول روز متوجه شده اید که دندان هایتان قفل می شوند و فکتان را به هم فشار می دهید، سعی کنید با قرار دادن نوک زبانتان بین دندان ها ریلکس بودن را به فک خود آموزش دهید.

مکمل های کلسیم و منیزیم را به رژیم غذایی خود بیافزایید:

کلسیم و منیزیم برای عملکرد درست عضلات و سلامت سیستم عصبی لازم است و جلوگیری از دندان قروچه در خواب کمک می کند.. اگر در این رابطه دچار کمبود باشید، دچار دندان قروچه، تنش، و سایر مشکلات ماهیچه ای می شوید. این درمان خانگی را تا پنج هفته ادامه دهید تا تاثیر آن را بهتر متوجه شوید.

قبل از خواب آرامش داشته باشد:

ماساژ عضلات گردن، شانه ها، و صورت برای کاهش استرس و جلوگیری از دندان قروچه در خواب مفید است. یک حمام گرم بگیرید و لیفی را در آب گرم فروکنید و روی گونه خود نزدیک لاله ی گوش قرار دهید. قبل از خواب نیم ساعت موسیقی آرامش بخش گوش دهید یا مطالعه کنید.  قبل از خواب به خصوص در تاریکی به موبایل، تلویزیون یا لپ تاپ نگاه نکنید. این کار باعث به هم خوردن آرامش فکر و آشفتگی خواب می شود.

گارد دهان بخرید:

اگر مشکل شما خیلی جدی است، و در هر صورت حل نشده است با دندانپزشک خود در رابطه با تهیه گارد دهان مشورت کنید. این گارد از از دندان های شما در برابر سایش و آسیب های ناشی از دندان قروچه محافظت می کند. گارد دندان را می توانید از داروخانه تهیه کنید یا از دندان پزشک بخواهید یک گارد مخصوص برای شما درست کند. گارد های داروخانه ای ممکن است در طول دندان قروچه شب پاره شوند. گاردهای سفارشی هر چند بسیار گران تر هستند اما در عوض قالب دهان شما هستند و ناراحتی کمتری ایجاد می کنند.

منبع:

wikihow

پر کننده آمالگام: مزایا، معایب و سوالات مرتبط

پر کننده آمالگام یکی از مواد مورد استفاده برای پر کردن حفره های دندان است. این ماده گاهی با عنوان پرکننده نقره ای نیز شناخته می شود. در طول سال های اخیر، نگرانی هایی در مورد استفاده از آمالگام مطرح شده است چراکه حاوی جیوه است. در ادامه به برخی سوالات مربوط به آمالگام می پردازیم.

پر کننده آمالگام چیست؟

این ماده ترکیبی از فلزاتی است که در طی ۱۵۰ سال گذشته تبدیل به پرکننده ای محبوب و موثر در دندانپزشکی شده است. هر چند که گاهی اوقات آمالگام را با عنوان پرکننده نقره می خوانند اما در واقع پر کننده آمالگام ترکیبی از فلزات نقره، جیوه، قلع و مس است. در این آلیاژ مقدار کمی از روی، ایندیم و یا پالادیوم نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرد.

امروزه مواد همرنگ دندان، مانند کامپوزیت، گلاس یونومر و رزین، بیشتر بر روی دندان به کار می روند و آمالگام کمتر از گذشته مورد استفاده قرار می گیرد. اما مشکل این است که مواد جدیدتر را در تمام موارد پوسیدگی نمی توان به کار برد. از سوی دیگر آمالگام کم هزینه تر از مواد دیگر است و دندان را در برابر فشار و جویدن بهتر حفظ می کند و عمر طولانی تری دارد.

مزایا:

  • طول عمر بالا
  • حداقل حساسیت بین تمام مواد پرکننده
  • قابل اجرا در طیف گسترده ای از موقعیت های بالینی
  • فرمولاسیون جدیدتر مقاومت بیشتری در برابر خوردگی دارد
  • عملکرد بالینی خوب و بلند مدت
  • سهولت دستکاری توسط دندانپزشک
  • حداقل زمان قرار گیری در دندان در مقایسه با مواد دیگر
  • تکیمل درمان در یک جلسه
  • دوام دراز مدت در شرایط ایده آل
  • قابل ترمیم
  • مقرون به صرفه

معایب:

  • مقداری تخریب در بافت سالم دندان
  • کیفیت ضعیف از نظر زیبایی
  • پتانسیل واکنش گالوانیکی وجود دارد
  • آلرژیک محلی بالقوه
  • نگرانی در مورد سمیت جیوه
  • شکست دندان به دلیل ضعیف شدن دیواره ها در اثر تراش بیش از حد

این ماده تا چه حد امن است؟

میلیون ها نفر از این ماده استفاده می کنند با این حال نگرانی هایی در مورد جیوه وجود دارد. مطالعات زیادی در مورد ایمنی آمالگام انجام شده است. در سال ۲۰۰۹، اداره ی غذا و داروی ایالات متحده (FDA) این پژوهش ها را بررسی کرده است. اما هیچ دلیلی برای محدود شدن استفاده از آمالگام ثابت نشده است. FDA به این نتیجه رسیده است که آمالگام برای بزرگسالان و کودکان در سنین ۶ سال و بالاتر بی خطر است. برخی بیماران به دلیل سیاه بودن ظاهر دندان ها، ترجیح می دهند که آمالگام را تخلیه کنند و از سایر پر کننده ها استفاده کنند. از این روش به تخلیه آمالگام یاد می شود. این روش با پیچیدگی و خطراتی همراه است و باید زیر نظر دندانپزشک ماهر انجام گیرد. با توجه به بی خطر بودن وجود پر کننده آمالگام در دهان و خطرات حاصل از بخار جیوه در موقع تخلیه آمالگام، توصیه می شود که در صورت سالم بودن پر کننده و عدم وجود پوسیدگی زیر آن، از تخلیه آمالگام خودداری شود.

چرا جیوه در این ماده مورد استفاده قرار می گیرد؟

جیوه در آمالگام استفاده می شود زیرا به قابلیت انعطاف مواد پرکننده کمک می کند. هنگامی که این فلز با پودر آلیاژ مخلوط می شود، ترکیبی را شکل می دهد که به اندازه کافی نرم است و در دندان فشار داده می شود، اما در عین حال به سرعت هم سفت می شود و در برابر نیروی جویدن و فشار مقاومت می کند.

آیا برخی به آمالگام حساسیت دارند؟

در موارد نادر، مردم به جیوه موجود در این ماده واکنش های آلرژیک نشان می دهند. با این حال انجمن دندانپزشکی آمریکا می گوید که کمتر از ۱۰۰ مورد از این نوع آلرژی تا کنون گزارش شده است. در اغلب بیماران، این ماده بدون هیچ گونه مشکل و حساسیتی استفاده می شود.

آیا در مورد استفاده زنان باردار از آمالگام نگرانی وجود دارد؟

تحقیقات هیچ عوارضی از این ماده را در زنان باردار نشان نداده اند. با این حال، جیوه می تواند جفت عبور کند. به طور کلی، دندانپزشکان توصیه می کنند زنان باردار از مراقبت های غیر ضروری دندان پرهیز کنند. زنان باردار باید از دریافت آمالگام در دوران بارداری خودداری کنند. دندانپزشکان می توانند مواد دیگری را برای پرکردن حفره دندان آنها به کار گیرند. کامپوزیت و گلاس یونومر می توانند گزینه بهتری برای پر کردن پوسیدگی دندان زنان باردار باشند.

آیا سایر افراد نیز باید نگران دریافت این ماده باشند؟

به طر کلی دریافت جیوه از تمام منابع محلی از نگرانی دارد. بنابراین، برخی از افرادی که زیاد از حد در معرض جیوه قرار دارند، برای مثال افرادی که مشاغلی در ارتباط با جیوه دارند یا غذایی های دریایی زیاد مصرف می کنند، می توانند از دریافت امالگام پرهیز کنند. اما به صورت کلی منع قابل توجهی برای استفاده از آمالگام در افراد عادی وجود ندارد.

منبع:

Colgate , Health

روش های سفید کردن دندان:

دندان های سفید به جذابیت هر صورتی می افزایند و لبخند جذاب تر و جوان تری را ایجاد می کند. اگر به خوبی این کار را انجام دهید سفید کردن دندان فرایند بی خطر و موثری است که به دندان های شما صدمه ای نمی زند و حتی ممکن است باعث افزایش اعتماد به نفس شما شود. اما روش های سفید کردن دندان بسیار متنوع هستند و انتخاب هر یک می تواند نتیجه متفاوتی داشته باشد.

روش های سفید کردن دندان:

دندان های خود را با جوش شیرین سفید کنید:

وقتی در خمیر دندان از جوش شیرین استفاده می کنند، پس حتما مفید است. در جوش شیرین رادیکال های آزادی هست که می تواند از طریق مینای دندان نفوذ کرده و باعث سفیدی دندان شوند. مسواک را در جوش شیرین فرو کرده و درست مانند مسواک زدن چند دقیقه روی دندان های خود بمالید. با این حال، فراموش نکنید که جوش شیرین ماده ای بسیار ساینده است. بنابراین زیاده روی در استفاده از این روش می تواند باعث فرسایش مینای دندان شود. فرسایش مینای دندان عامل پوسیدگی دندان و از علل تیره و کدر شدن دندان است. بنابراین، در انجام این کار زیاده روی نکنید. هفته ای دو بار هم تاثیر زیادی دارد.

با توت فرنگی دندان های خود را درخشان کنید:

این میوه خوشمزه حاوی اسید مالیک است که باعث از بین رفتن لکه دندان می شود و از روش های سفید کردن دندان به شمار می رود. یک توت فرنگی را در جوش شیرین له کنید و مسواک خود را در آن بزنید و چند دقیقه ای روی دندان ها بکشید. این ماده را ۵ دقیقه در دهان و روی دندان خود نگه دارید سپس با آب بشویید. سریعا دندان های براقی خواهید یافت. این روش شاید تاثیری به اندازه روش های تخصصی نداشته باشد، اما حداقل خوشمزه است!

از روغن نارگیل و سرکه سیب استفاده کنید:

هر چند این روش مورد بحث است، اما برخی قسم می خورند که این دو ماده طبیعی تاثیر خوبی در سفید کردن دندان دارند. از این دو ماده به عنوان دهان شویه استفاده کنید یا آن را روی دندان خود بمالید و ده دقیقه صبر کنید. سپس مسواک بزنید. قرقره دهان با روغن نارگیل اصطلاحا روغن کشی دهان خوانده می شود که در مطلب دیگری به تاثیر و روش استفاده از آن پرداخته ایم.

پوست موز را دور نریزید:

برخی معتقدند پوست موز به دلیل دارا بودن پتاسیوم و منیزیوم باعث سفیدی دندان می شود. پس دفعه بعدی که موز خوردید، از پوست آن هم به عنوان یکی از روش های سفید کردن دندان استفاده کنید. پوست موز را چند دقیقه روی دندان خود بکشید و از نتیجه کار لذت ببرید. اما به هر حال نباید به هیچ کدام از این روش ها به تنهایی اکتفا کرد. حدودا یک تا دو ماه زمان می برد تا متوجه نتایج خوب آن شوید.

کیت سفید کننده دندان بخرید:

احتمالا این روش از همه آسانتر است اما خب ممکن است کمی گران تمام شود. تمام داروخانه ها تقریبا کیت سفید کننده دندان دارند. روی بسته را بخوانید و کیتی را انتخاب کنید که حاوی پراکسید هیدروژن است. این ماده برای سفید کردن دندان ها مفید است. غلظت ۶ درصد آن خوب است. غلظت های بالاتر برای استفاده در مطب دندانپزشک به کار می روند و کاربرد اشتباه آنها می تواند موجب حساسیت بافت نرم دهان شود. ماده سفید کننده را روی لثه نکشید.

با دندان پزشک صحبت کنید:

روش های سفید کردن دندان در مطب دندانپزشک تنوع و اثربخشی بهتری دارند. جدیدترین آنها لمینت و لیزر سفید کننده دندان است. البته این روش ها کمی گران هستند و به توان مالی خوب نیاز دارند. اما در عین حال، نتایج این روش ها سریع و آنی هستند و می توانید متوجه تغییر رنگ دندان ها شوید.

بهترین راه پیش گیری است:

برای جلوگیری از زرد شدن دندان ها هر شب از مسواک و نخ دندان استفاده کنید. دهان شویه های حاوی فلوراید را نیز برای تمیز کردن بقایای احتمالی مواد غذایی و استحکام بخشیدن هر چه بیشتر به دندان ها فراموش نکنید. در مصرف قهوه و چای به دلیل رنگ دانه های تیره و زرد کردن دندان ها زیاده روی نکنید. سیگار و قلیان هم علاوه بر تسریع فساد دندان باعث سیاه و زرد شدن دندان به خصوص دندان های جلویی و پشت آنها می شوند. در عین حال مقدار کافی از میوه و سبزیجات را در رژیم روزانه ی خود بگنجانید.

منبع:

wikihow

غذا خوردن با بریس ارتودنسی:

اگر به تازگی دندان هایتان را ارتودنسی کرده باشید یا بریس ها را تنگ تر کرده باشید، احتمالا چند روز اول دردناک هستند و نمی توانید به راحتی غذا بخورید. این درد معمولا بعد از چند روز از بین می رود اما به هر حال مصرف آگاهانه غذا در همان چند روز هم مهم است. غذاهای سفت و چسبنده می توانند به بریس های شما آسیب برسانند و درد حاصل از اصلاح و جایگذاری مجدد آنها چند روز بیشتر ادامه پیدا میکند. یادگیری نحوه غذا خوردن با بریس ارتودنسی به شما در سازگاری با بریس جدید یا تنگ تر شده کمک می کند.

غذا خوردن با بریس ارتودنسی:

غذاهای نرم را انتخاب کنید:

غذاهای غیر جویدنی و نرم بهترین مواد غذایی برای بریس هستند. این مواد نه تنها کمتر به بریس ها آسیب می زنند بلکه درد آنها را نیز کاهش می دهند. برخی از مواد غذایی سفت تر مانند سبزیجات را نیز می توانید مصرف کنید، اما بهتر است آنها را بخارپز کنید تا نرم تر شوند. برخی از گزینه های غذایی که مناسب دندان های ارتودنسی شده هستند، عبارتند از: پنیر نرم، ماست، سوپ، گوشت پخته شده بدون استخوان (مرغ، بوقلمون، کوفته و غیره)، غذاهای دریایی نرم و بدون هر گونه استخوان (ماهی، میگو)، ماکارونی/رشته فرنگی، سیب زمینی آب پز یا پوره آن، برنج پخته شده، تخم مرغ، غلات نرم پخته شده، نان نرم، پنکیک، شیرینی های نرم مانند بیسکویت و کلوچه، پودینگ، موز، بستنی یا کوکتل های شیری و ژله.

از غذاهای سفت پرهیز کنید:

غذاهای سفت می توانند باعث ترک در براکت شوند و در روزهای پس از نصب و یا تنظیم بریس ها باعث درد شدید می شوند. از هر چیزی که سخت و یا ترد باشد، به ویژه پس از زمان ارتودنسی، پرهیز کنید. غذای سفت عبارتند از، (اما به این محدود نمی شوند): انواع آجیل، ذرت بو داده، یخ، نان های سفت، شیرینی، پیتزا، هویج خام (مگر اینکه به قطعات بسیار کوچک بریده شده باشد)، سیب (مگر اینکه به قطعات کوچک برش داده شده باشد).

از غذاهای چسبناک دوری کنید:

غذاهای چسبناک برای بریس ها مضر هستند و ممکن است در حین تلاش برای جویدن موجب درد شدید شوید. آب نبات و آدامس از بدترین غذاهای چسبناک هستند و باید از مصرف آنها با دندان ارتودنسی شده اجتناب کرد. مواد چسبناک بریس ها را با خود رو به بیرون می کشند و می توانند موجب جدا شدن آنها از دندان شوند. در نتیجه بیمار باید هزینه بیشتری برای درمان مجدد پرداخت کند. برخی از مواد غذایی چسبنده عبارتند از: آدامس از هر نوع، تافی، کارامل، شکلات، پنیر.

مواد غذایی را به قطعات کوچک تقسیم کنید:

یکی از بزرگترین خطرات برای دندان ارتودنسی شده، نحوه غذا خوردن شما است. گاز گرفتن غذا ها می تواند باعث شکستن یا جدا شدن سیم ها شود. یکی از راه های جلوگیری از این مشکل کوچک کردن قطعات غذا است. حتی اگر غذاهایی را مصرف می کنید که برای دندان ارتودنسی مشکلی را ایجاد نمی کنند بهتر است آنها را به قطعات کوچک تر تقسیم کنید تا به بریس ها عادت کنید و مشکلی برای شما به وجود نیاید.

با دندان های خلفی خود بجوید:

اکثر مردم به دندانی که بیشتر از آن برای جویدن و گاز گزفتن استفاده می کنند فکر نمی کنند. در واقع برایشان تبدیل به عملی خودکار شده است. اگر شما به تازگی دندان هایتان را ارتودنسی کرده اید، دندان ها بسیار حساس شده اند و به مراقبت بیشتری نیاز دارند. بهتر است برای غذا خوردن با بریس ارتودنسی از دندان های خلفی استفاده کنید. جویدن با دندان های عقبی که سطح بزرگ تری دارند، درد شما را کاهش می دهد و آسیب کمتری به دندان های حساس جلو و نیش وارد می کند.

آهسته غذا بخورید:

هر چند ممکن است بسیار گرسنه باشید، به خصوص اگر درد دندان ها مانع از مصرف کافی مواد غذایی در روزهای ابتدایی شده باشد، اما برای غذا خوردن با بریس ارتودنسی باید صبور باشید. سریع خوردن باعث عدم تمرکز بر نحوه استفاده از دندان ها می شود. همچنین ممکن است با سیم به زبان و لپ آسیب بزنید. اگر سریع بجوید، ممکن است موجب بروز عفونت و درد شوید. این امر به دلیل تضعیف فک و رباط ها در اثر فشار وارد آمده برای صاف کردن دندان ها رخ می دهد. از سوی دیگر در روزهای ابتدایی دریافت بریس یا تنگ کردن آن، دندان ها کمی لق می شوند که به دلیل حرکت آنها و کش آمدن رباط های دندان است.

دندان هایتان را با آب نمک بشویید:

دندان، لثه، لب ها، زبان، و گونه بعد از ارتودنسی تا چند روز درد می کنند. این امر طبیعی است و با چندین روش قابل حل است. یکی از ساده ترین راه ها شستشوی دهان با آب نمک است.

دهان را به طور مداوم تمیز کنید:

ورود مواد غذایی به فضای بین دندان ها فشار وارد آمده به فک را بیشتر می کند و این امر موجب بروز درد بیشتر می شود. بعد از هر وعده غذا خوردن با بریس ارتودنسی لازم است به آرامی مسواک بزنید و بین دندان ها را نخ دندان بکشید. برای کاهش درد حین مسواک زدن از مسواک های نرم استفاده کنید. روی زبان را هم مسواک کنید تا بقایای غذا باعث ایجاد عفونت یا پوسیدگی نشوند.

منبع:

wikihow

مراقبت از دندان های حساس:

دندان های حساس به معنای واقعی کلمه مشکل زا هستند. دندان های حساس می توانند حاصل مشکلات دندانی دیگری از جمله تحلیل و بیماری های لثه و پوسیدگی دندان باشند. می توانید علاوه بر مشورت با دندان پزشک، با اعمال چند تغییر و مراقبت از دندان های حساس مشکل خود را برطرف کنید.

روش های مراقبت از دندان های حساس:

غذاهای اسیدی را کاهش دهید:

در حالی که احتمالا نمی خواهید این طور غذاها را کاملا ممنوع کنید، با این حال محدود کردن مصرف غذاهای اسیدی می تواند به جلوگیری از حساسیت دندان کمک کند. مصرف موادی مانند سودا و نوشابه به طور کلی، مرکبات، ماست و الکل را محدود کنید. اگر به نوشیدن نوشیدنی های گازدار اعتیاد دارید، می توانید از نی برای کاهش اثرات آنها استفاده کنید. تماس نوشابه های گازدار با دندان باعث افزایش اسیدیته محیط و تسریع روند پوسیدگی دندان می شود. نی را در انتهای دهان خود قرار دهید در غیر این صورت باز هم نوشیدنی با دندان های شما تماس پیدا خواهد کرد و تاثیر خاصی نخواهد داشت.

هنگامی که در مصرف نوشابه های گازدار یا الکلی افراط کرده اید، سعی کنید پس از آن آب یا شیر بنوشید تا میزان اسیدیته دهان خود را متعادل کنید. همچنین جویدن آدامس حاوی زایلیتول نیز به رسیدن به pH اولیه کمک می کند. با این حال، هرگز بلافاصله پس از نوشیدن چیزی اسیدی مسواک نزنید. مینای دندان پس از مصرف این نوع مواد تا حدی تضعیف می شود. مسواک زدن باعث زدوده شدن ذرات میکروسکوپی مینای دندان می شود و در طولانی مدت دندان را در معرض پوسیدگی قرار می دهد.

دندان قروچه عامل حساسیت دندان:

شاید حتی خودتان هم متوجه ابتلا به این عارضه نشده باشید. اما دندانپزشک می تواند در یک معاینه ساده ابتلا به این عارضه را تشخیص دهد. وجود فرسودگی و ترک ریز روی دندان از علائم ابتلا به دندان قروچه است. احساس درد در فک، سردرد پس از بیدار شدن از خواب، قفل شدن عضلات فک و درد صورت از دیگر علائم دندان قروچه است. در صورتی که متوجه علائم دندان قروچه شدید، با دندان پزشک در مورد تهیه گارد دندان مشورت کنید. انواع سفارشی آن گران تر هستند اما در دهان راحت تر تحمل می شوند. انواع ارزان تر آن را می توانید از داروخانه تهیه کنید.

دندان های خود را تحت نظارت یک دندان پزشک سفید کنید:

سفید کردن دندان ها باعث افزایش حساسیت آنها می شود. دندان پزشک می تواند به انتخاب بهترین گزینه برای شما کمک کند. به جای اینکه این کار را در یک جلسه با ماده ای قوی انجام دهید، بهترین راه استفاده از ژل پراکسید هیدروژن با غلظت پایین در طی سه یا چهار جلسه در طول سال است.

از خمیر دندان مخصوص دندان های حساس استفاده کنید:

استفاده از این خمیردندان ها گاهی باعث کاهش درد می شود. در مورد برند مناسب برای مراقبت از دندان های حساس با دندان پزشک مشورت کنید. اما به طور کلی خمیردندانی را انتخاب کنید که حاوی فلوراید است زیرا باعث استحکام دندان ها می شود. برای ایجاد تفاوت منتظر یک معجزه ی یک شبه نباشید، حداقل باید یکی دو هفته بگذرد تا تفاوت را احساس کنید.

به طور منظم مسواک بزنید:

مسواک زدن، دو بار در روز، علاوه بر تامین بهداشت دندان، مهم ترین اصل در مراقبت از دندان های حساس است. برای این کار از مسواکی با برس های نرم استفاده کنید. مسواک را به صورت رفت و برگشتی و خشن روی دندان نکشید. با دندان های خود ملایم باشید. مسواک خود را هر سه ماه عوض کنید تا از سلامت دندان ها اطمینان حاصل کنید.

در مورد استفاده از فلوراید با دندان پزشک مشورت کنید:

دندان پزشک می تواند از فلوراید بر روی نواحی حساس شده استفاده کند. این کار باعث استحکام دندان در این نواحی و کاهش حساسیت دندان می شود. اگر آب مصرفی شما به اندازه ی کافی حاوی فلوراید نیست، به این گزینه فکر کنید.

ریشه دندان را پوشش دهید:

گاهی حساسیت به دلیل این است که ریشه دندان در معرض محیط دهان قرار گرفته است. در این صورت دندان پزشک می تواند ریشه را با رزین پوشش دهد تا درد شما کاهش یابد.

پر کردن تاج دندان هم گزینه ی خوبی است:

وقتی علت حساسیت دندان ریشه آن نیست، ممکن است به دلیل مشکل در خود دندان باشد. دندان پزشک با بررسی وضعیت دندان می تواند گزینه ی پر کردن تاج دندان را به شما پیشنهاد دهد.

تحلیل لثه از علل حساسیت دندان هاست. در این شرایط پیوند لثه می تواند به بیمار دچار تحلیل لثه حاد کمک کند. در این روش دندان پزشک از تکه ای از لثه شما برای پوشش ریشه بیرون آمده استفاده می کند.

عصب کشی آخرین گزینه برای مراقبت از دندان های حساس است. این کار به طور کلی باعث قطع درد و رهایی از مشکل می شود.

در هر صورت، دندان پزشک با بررسی شرایط موجود، بهترین گزینه را به شما پیشنهاد می دهد.

منبع:

WikiHow

مراقبت از دندان پر شده و پیشگیری از پوسیدگی

پر کردن دندان باعث حفظ زیبایی، کارکرد و فرم دندان پوسیده و خراب می شود. وقتی دندانی را پر می کنید باید در کوتاه مدت و طولانی مدت مراقبت های خاصی از آن بکنید. با مراقبت از دندان پر شده می توانید تا حد زیادی خطر خرابی بیشتر در دندان و از بین رفتن پر شدگی فعلی را کاهش می دهید.

اصول مراقبت از دندان پر شده:

از مدت زمان استحکام پرکننده دندان مطلع شوید:

پر کننده های متفاوتی برای دندان وجود دارد و هر یک مدت زمان متفاوتی برای محکم شدن نیاز دارند. اطلاع از این مدت زمان به شما آگاهی کافی از مراقبت از آن را می دهد. پر کننده طلا، آمالگام و کامپوزیت ۲۴ تا ۴۸ ساعت زمان می برد تا مستحکم شود. پر کننده سرامیک به کمک نور آبی دندان پزشکی سریعا محکم می شود. گلاس یونومر نیز طی ۳ ساعت محکم می شود اما تقریبا شما ۴۸ ساعت بعد چنین حسی دارید و باید طول این مدت را صبر کنید.

در صورت بروز درد مسکن دریافت کنید:

در طول درمان برای شما از بیحسی موضعی استفاده می شود. بنابراین درد را حس نخواهید کرد. اما با از بین رفتن اثر بیحسی به تدریج درد شروع می شود. از مسکن های رایج در داروخانه برای از بین بردن درد در هنگام بلع و جویدن استفاده کنید. حساسیت دندان ها به طور کلی طی یک هفته برطرف می شود. در صورتی که درد بیش از این مدت ادامه یافت، برای یافتن علت به دندانپزشک مراجعه کنید.

از مصرف غذا و نوشیدنی اجتناب کنید:

دهان و فک شما به دلیل استفاده از بی حسی در پروسه پر کردن دندان بیحس است. برای آسیب نرساندن به داخل لپ و گاز گرفتن خودتان بهتر است در این مدت از خوردن و نوشیدن پرهیز کنید. اگر واقعا نیاز به خوردن یا نوشیدن چیزی دارید، برای از غذاهای نرم مانند ماست و آب ساده استفاده کنید. برای مراقبت از دندان پر شده حتما از سمت مخالف پر شدگی برای جویدن استفاده کنید.

از غذاهای خیلی داغ و خیلی سرد پرهیز کنید:

تا چند روز بعد از پر کردن دندان، حساسیت آنها بالاست. برای جلوگیری از درد و نیز آسیب به پرشدگی دندان غذاهای خیلی داغ و سرد مصرف نکنید. غذاهای خیلی داغ و سرد باعث انقباض و انبساط مواد داخل دندان، به خصوص مواد فلزی می شوند و موجب جابه جایی، ترک و نشت می شوند. پوسیدگی مجدد دندان از عوارض عدم مراقبت از دندان پر شده است که شما را با هزینه مجدد روبه رو می کند.

از غذاهای چسبنده تا چند روز دوری کنید:

موادی مانند آب نبات، شکلات، سبزیجات خام برای دندان پر شده مضر هستند و باعث بلند شدن و جدا شدن آن می شوند. جدا از اینکه این مواد به دندان می چسبند و باعث پوسیدگی دندان می شوند، موجب شکستن پر شدگی دندان نیز می شوند.

بلند بودن پایه پر شدگی را بررسی کنید:

دندان پزشک به صورت چشمی دندان را پر می کند، پس احتمال دارد که تاج دندان در نقاطی بیش از حد بالا آمده باشد و مواد زیاد تری استفاده شده باشد. با فشار دادن آرام دندان ها روی هم وجود پایه ی بلند را بررسی کنید. برای جلوگیری از شکستگی در کل پر شدگی و آسیب به دندان و درد های بعدی در طول جویدن حتما این مسئله را به دندان پزشک اطلاع دهید. وجود بلندی در تاج دندان می تواند موجب دندان درد، گوش درد، و گاز گرفتن داخل دهان و مانع بسته شدن کامل فک و جویدن صحیح شود. بلند بودن تاج دندان موجب اعمال فشار بیشتر روی دندان در اثر جویدن می شوند. این فشار به ریشه دندان منتقل می شود و باعث التهاب آن می گردد. در این شرایط بیمار دچار درد می شود. بهبودی درد و التهاب ریشه دندان پس از ترمیم بلند بودن تاج دندان چند روز زمان می برد.

در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر با دندان پزشک تماس بگیرید: تغییر رنگ دندان و پر شدگی، کنده شدن تکه ای از پر شدگی یا فقدان آن، حساسیت شدید دندان، ترک در پر شدگی و احساس بلند شدن و لق بودن آن.

مراقبت از دندان پر شده:

در طول زمان ممکن است پر شدگی دچار ترک و شکستگی شود و دندان از زیر دچار پوسیدگی شود. هر روز نخ دندان بکشید و مسواک بزنید. از نوشیدن نوشیدنی های اسیدی و گاز دار به جهت تسریع ایجاد پوسیدگی و آسیب به پر شدگی دندان پرهیز کنید یا با استفاده از نی در انتهای دهان خود آنها را مصرف کنید تا تماس این مواد با دندان به حداقل برسد. در عین حال بعد از مصرف این گونه مواد مسواک بزنید.

از ژل و خمیردندان حاوی فلوراید استفاده کنید:

این گونه خمیردندان ها علاوه بر استحکام بخشی به مینای دندان و جلوگیری از پوسیدگی بیشتر در دندان ها عمر پر شدگی دندان را نیز افزایش می دهند.

از دهانشویه های حاوی الکل دوری کنید:

این نوع دهان شویه ها عمر پر شدگی را به شدت کم می کنند و موجب سیاه و لک شدن آنها می شوند.

عادات بد خود را از بین ببرید:

اگر عادت دارید فک خود را قفل کنید یا دندان قروچه بروید، سعی کنید این عادت را ترک کنید. اگر در طول خواب دچار این مشکل هستید با دندان پزشک در مورد تهیه گارد دندان مشورت کنید. فشار حاصل از دندان قروچه، ناخن جویدن، باز کردن در نوشیدنی ها با دندان و شکستن آجیل ها با آنها موجب شکستگی پر شدگی می شود.

دو بار در سال برای بررسی سلامت دهان و دندان و عدم وجود مشکل در پر شدگی های قبلی به دندان پزشک مراجعه کنید تا از بروز مشکلات حادتر قبل از پیشروی جلوگیری کنید.

منبع:

WikiHow

پرکننده کامپوزیت: ترمیم پوسیدگی دندان

اگر دچار درد حاصل از شکستگی دندان یا ترک در آن شده اید یا مینای دندان شما پوسیده شده است، احتمالا برای محافظت از دندان خود در برابر پوسیدگی بیشتر به پر کردن دندان نیاز دارید. آمالگام ها، اغلب با نام پر کننده های نقره ای، برای محافظت از دندانی به کار می روند که دچار پوسیدگی زیاد شده و نیاز به تقویت و محافظت دارد. بسته به شرایط نوع ماده پرکننده می تواند به تشخیص دندان پزشک یا دلخواه بیمار تغییر کند. در این نوشتار با پرکننده کامپوزیت به عنوان یکی از راه های در حال رواج در حوزه پر کردن دندان آشنا می شویم.

پیشرفت در دندانپزشکی امکان ارائه روش های دندانپزشکی زیبایی بیشتری را در اختیار دندانپزشکان قرار داده است. پر کننده کامپوزیت در حال حاضر محبوب ترین مواد مورد استفاده توسط دندانپزشکان هستند. آمالگام (نقره ای) هنوز هم به طور گسترده ای استفاده می شود و به عنوان یک گزینه درمانی خوب پذیرفته شده است؛ با این حال با توجه به ظاهر زیبای مواد پر کننده سفید بسیاری از بیماران به دنبال آنها هستند.

دندان های شکسته و فرسوده، وجود شکاف، دندان ترک خورده و پوسیده، همه با مواد کننده کامپوزیت قابل رفع شدن هستند. پرکننده کامپوزیت در سایه ها و رنگ های مختلف وجود دارند و با توجه به رنگ فعلی دندان می توانند مورد استفاده قرار گیرند تا دیده شدن آنها روی دندان تقریبا غیر ممکن شود. بعد از استفاده از این مدل پرکننده ها می توانید به راحتی از ته دل بخندید و دیگر نگران دیده شدن پوسیدگی دندان ها و پرشدگی آنها نباشید.

پرکننده کامپوزیت چگونه قرار داده می شود؟

پس از آماده سازی دندان و تخلیه پوسیدگی، دندانپزشک کامپوزیت را به صورت لایه ای روی دندان قرار می دهد و با استفاده از نور مخصوص هر لایه را سخت می کند. زمانی که این فرآیند به پایان برسد، دندانپزشک کامپوزیت را شکل می دهد تا با دندان تناسب پیدا کند. سپس برای جلوگیری از رنگ گرفتن و فرسودگی زودهنگام کامپوزیت را پرداخت می کند.

هزینه آن چقدر است؟

قیمت ها بسته به مقدار مواد مورد استفاده و مقدار پوسیدگی متفاوت است، اما به طور معمول هزینه استفاده از کامپوزیت دو برابر آمالگام یا پرکننده نقره ای تمام می شود.

مزایای استفاده از آن چیست؟

زیبایی دندان جز مزایای اصلی پرکننده کامپوزیت است، زیرا دندان پزشک می تواند سایه ای را خلق کند که کاملا با رنگ دندان همرنگ است. از سوی دیگر کامپوزیت مستقیما به دندان می چسبد و محکم تر از آمالگام است از این نظر نسبت به آمالگام در برابر فرسایش مقاوم تر است.

معایب استفاده از آن چیست؟

پس از انجام پرشدگی با کامپوزیت، بیمار ممکن است حساسیت بیشتری را در دندان خود تجربه کند. از سوی دیگر سایه کامپوزیت می تواند با نوشیدن چای، قهوه یا سایر مواد رنگ دار کمی دچار تغییر شود. در این صورت اگر بیمار نسبت به رنگ دندان حساس باشد، دندان پزشک می تواند روی کامپوزیت را با یک پوشش پلاستیکی روشن تر از کامپوزیت بپوشاند تا در طول زمان این مشکل بروز نکند. اگر چه کامپوزیت ها در برابر فرسایش مقاوم تر هستند، اما در برابر ضربه یا جویدن مواد سخت به خوبی امالگام عمل نمی کنند.

روند استفاده از پرکننده کامپوزیت روی دندان نسبتا سریع است و می تواند در یک جلسه انجام می شود. گاهی اوقات، پس از پر شدن دندان، بیمار تا چند روز دچار حساسیت در دندان، به خصوص در هنگام مصرف مواد سرد و گرم، می شود. این امر طبیعی است و طی چند روز از بین می رود. پس از جلسه درمانی به شما توصیه های لازم برای چند روز آینده و حفظ سلامت دندان خواهد شد.

مثل همیشه توصیه می کنیم که برای اطمینان از سلامت دندان های خود هر شش ماه یک بار به دندان پزشک مراجعه کنید و بهداشت عمومی دهان و دندان خود را حفظ نمایید.

منبع:

Katyteeth , KnowYourTeeth

محافظت از دندان در برابر خوراکی های اسیدی

با کمال تعجب، حتی کسانی که رژیم غذایی سالمی را دنبال می کنند در معرض ابتلا به فرسایش اسیدی دندان های خود هستند. فرسایش اسیدی می تواند دندان های شما را به دما حساس کند و احتمال پوسیدگی را افزایش دهد. خوشبختانه با رعایت کردن برخی اصول، محافظت از دندان در برابر خوراکی های اسیدی بسیار آسان تر می شود.

اصول محافظت از دندان در برابر خوراکی های اسیدی:

نوشیدنی الکلی، هرگز:

نوشیدنی های الکلی به خصوص شراب (سفید یا قرمز) برای دندان بسیار مضر هستند. به خصوص اگر کمی شیرین شده باشند، ترکیب این دو برای دندان بسیار مخرب است.

از مصرف نوشابه های گازدار صرف نظر کنید:

این نوشیدنی ها که حجم زیادی قند و co2 دارند باعث تضعیف مینای دندان می شوند. این نوشیدنی ها جنبه مثبتی که ندارد هیچ، به سرعت باعث تخریب مینای دندان می شوند. اسیدهای خورنده مانند فسفریک، مالیک، سیتریک، تارتاریک اسید از مجرمان اصلی این امر هستند.

از نوشیدنی های ورزشی به شدت دوری کنید:

مطالعات نشان داده اند که نوشیدنی های ورزشی حتی از نوشانه و نوشیدنی های انرژی زا برای دندان مخرب تر هستند. آنها حاوی مقادیر زیادی از اسید سیتریک، قند و کافئین اند که نه تنها به مینای دندان بلکه ریشه نیز آسیب می رسانند.

آب میوه را محدود کنید:

در حالی که آب میوه سرشار از ویتامین ها است اما در عین حال حاوی مقدار زیادی از قندهای طبیعی و بیشترین محتوای اسیدی است. پس از مصرف آب میوه حتما دهان خود را به خوبی بشویید.

از نوشیدنی های مضر دوری کنید:

این نوشیدنی ها، از جمله کافئین و الکل، باعث کم شدن آب بدن می شوند که به نوبه خود باعث کاهش اثرات سودمند بزاق می گردند. بزاق با ایجاد پوششی روی مینای دندان که ph محیط را تعدیل می کند از آن محافظت کرده و کمبود آن باعث فساد دندان می شود.

آب نبات نخورید:

اگرچه معلوم است، اما بهتر است مجددا گفته شود: آب نبات برای دندان شما خوب نیست. علاوه بر اینکه قند آب نبات بسیار بالا است، مواد چسبنده آن به دندان می چسبند و بزاق قند آن را به اسید تبدیل می کند.

از سس سالاد حاوی سرکه کمتر استفاده کنید:

این امر به ویژه برای کودکان و نوجوانان، که مینای دندان آنها هنوز بالغ نشده است، ضروری است. سرکه از مخرب ترین مواد اسیدی خوراکی است و باعث افزایش احتمال فرسایش اسیدی دندان می شود. بنابراین بعد از مصرف سس ها یا غذاهای حاوی سرکه دهان خود را به خوبی بشویید. وجود سرکه را در مواد غذایی دیگر مانند چیپس و ترشی نیز مد نظر قرار دهید.

بعد از خوردن میوه ها حتما دهان خود را بشویید:

گریپ فروت و لیمو از بدترین میوه های این گروه هستند زیرا حاوی بیشترین مقدار اسید هستند. از آن بدتر میوه های خشک است که به خاطر ساختار فیبری خود به دندان می چسبند و در ترک های دندان نفوذ کرده و با تبدیل شدن قند به اسید اثری مخرب بر دندان دارند. فراموش نکنید که گوجه، چه به صورت دست نخورده و چه به شکل فرآوری شده در فرم سس، هم نوعی میوه ی اسیدی است.

در فواصل منظم آب بنوشید:

این کار علاوه بر تامین آب بدن و درخشندگی پوست، به تولید بزاق، تعدیل ph دهان و محافظت از دندان در برابر خوراکی های اسیدی نیز کمک می کنید.

دهان خود را با جوش شیرین بشویید:‎

برای کاهش اسیدیته، دهان خود را به طور منظم با محلول یک قاشق چای خوری جوش شیرین در آب بشویید.

از نی استفاده کنید:

برای کاهش تماس دندان با نوشابه و محافظت از دندان در برابر خوراکی های اسیدی باید نی را در انتهای دهان خود قرار دهید. هر چند این راه کاملا موثر نیست، اما به هر حال بهتر از هیچ است.

منبع:

 WikiHow

درمان سوختگی زبان: روش های موثر و خانگی

همه به نوعی تجربه ی سوختگی زبان را داریم. ناگهان لیوان چایی یا قهوه را نوشیده اید، یا تکه ای از پیتزای داغ را گاز زده و زبان خود را به شدت سوزانده اید. بعد از این حالت، دیگر مزه ی خوراکی ها را خوب متوجه نمی شویم و دچار درد و سوختگی می شویم. خوشبختانه درمان سوختگی زبان با چند روش خانگی آسان انجام می شود.

درمان سوختگی زبان:

برای رفع سوختگی زبان چیزی سرد بخورید:

مطمئنا بهترین راه مبارزه با سوختگی زبان برعکس کردن مشکل است. یک تکه یخ بمکید یا چیزی سرد بخورید. نوشیدن نوشیدنی های سرد هم کمک می کند.

ماست بخورید:

ماست بهترین درمان برای سوختگی زبان است. هم سرد و هم التیام بخش است. بلافاصله پس از سوزاندن زبان، یک قاشق پر ماست بخورید و قبل از قورت دادن آن را چند ثانیه در دهان نگه دارید. نوشیدن یک لیوان شیر سرد هم مفید است.

روی زبانتان شکر بریزید:

ریختن کمی شکر سفید روی زبان، یکی از راه های منحصر به فرد خانگی برای درمان سوختگی زبان است. اجازه دهید شکر روی زبان حل شود. اگر حداقل یک دقیقه آن را روی زبانتان نگه دارید، درد بلافاصله از بین می رود.

عسل بخورید:

عسل ماده ای التیام بخش و طبیعی است که برای درمان سوختگی به خصوص سوختگی زبان کارآیی زیادی دارد. یک قاشق عسل بخورید و قبل از قورت دادن چند دقیقه آن را روی زبانتان نگه دارید. به یاد داشته باشید که به کودکان زیر ۱۲ ماه هرگز عسل ندهید زیرا ممکن است موجب بروز مسمومیت بوتولیسم و مرگ نوزاد شود.

از راه دهان نفس بکشید:

هر چند خیلی ساده به نظر می رسد، اما مفید است. رد شدن هوای سرد از روی زبان باعث التیام و کاهش درد می شود.

از غذاهای نمکی و اسیدی دوری کنید:

تا زمان التیام یافتن زبان از غذاهای ترش حاوی سرکه و آبلیمو و میوه های دارای اسید و غذاهای سرخ شده ی نمک دار مثل سیب زمینی سرخ شده و پفک به دلیل ایجاد خارش و زخم در زبان دوری کنید. این غذاها می توانند بافت زبان را تحریک کنند و موجب به تاخیر افتادن درمان شوند.

آدامس منتول بجوید:

جویدن آدامس حاوی منتول باعث تحریک گیرنده های سرمایی زبان می شود و موجب ایجاد احساس خنکی و آرامش در زبان می شود. آدامس های نعنایی حاوی منتول هستند.

درمان سوختگی زبان با استفاده از روش های ساده قابل انجام است. با این حال اگر مشکل شما جدی است و بافت نرم دهان و گلو سوخته است، هر چه سریع تر به اورژانس مراجعه کنید.

منبع:

wikihow