تمیز کردن گلو از خلط: روش های موثر

اگر گلوی شما با مخاط و خلط مسدود شده است، با استفاده از روش های زیر گلوی خود را جهت تنفس، غذا خوردن، نوشیدن بهتر و آسان تر تمیز کنید. داروها، درمان های خانگی و غذاهای خاص و نوشیدنی ها می توانند به بهبود علائم و تمیز کردن گلو از خلط کمک کنند.

روش های تمیز کردن گلو از خلط:

از دهان شویه استفاده کنید

استفاده از یک دهانشویه به صورت روزانه می تواند به تمیز کردن پشت گلو و جلوگیری از رشد باکتری هایی که باعث بوی بد دهان و انواع بیماری های دهان و دندان می شوند کمک کند.

دهان شویه خوب باید حاوی عوامل ضد میکروبی برای پیشگیری از بیماری، فلوراید برای کاهش پوسیدگی دندان، و خوشبو کننده برای مبارزه با بوی بد دهان باشد. دهانشویه های به دو دسته درمانی و تزئینی تقسیم می شوند. دهانشویه های تزئینی صرفا برای خوشبو کردن موقت دهان مورد استفاده قرار می گیرند. بنابراین برای دستیابی به بهترین نتیجه باید دهانشویه ای را انتخاب کنید که برای اهداف شما ساخته شده باشد. در بین دهانشویه های درمانی، برندهای قوی علاوه بر رفع بوی بد دهان باعث کشته شدن باکتری ها و تمیز شدن دهان نیز می شوند. پس برندی را انتخاب کنید که علاوه بر رفع بوی بد دهان، خاصیت درمانی نیز داشته باشد.

از لوزه های خود مراقبت کنید

لوزه ها مجموعه کوچکی از بافت لنفاوی در پشت گلو هستند که اغلب عامل عفونت و بوی بد دهان به شمار می روند. سنگ لوزه یکی از بیماری هایی است که موجب ایجاد خلط و بوی بد دهان می شود. برخی از افراد برای جلوگیری از این مشکل لوزه های خود را برداشته اند. اما اگر شما دچار این مشکل هستید، شاید باید لوزه های خود را توسط پزشک معاینه کنید. ابتلا به سنگ لوزه در اثر تجمع ذرات غذا و مخاط رخ می دهد. این عارضه می تواند به بیمار احساس دشواری در بلع بدهد که در نتیجه بیمار دائما در صدد تمیز کردن گلو از خلط برمی آید. در هر صورت برای معاینه و دریافت راهکارهای مناسب جهت رفع این مشکل باید به پزشک مراجعه کنید.

زبان خود را به طور مرتب مسواک کنید

پس از مسواک کردن دندان، زبان را نیز با مسواک مخصوص به خود تمیز کنید تا مانع از رشد باکتری ها در گلو و ایجاد بیماری های دهان و دندان شوید.

از اکسپکتورانت یا گایافنزین استفاده کنید

این داروها باعث رفع خلط و صاف شدن سینه می شوند. با وجودی که می توان این دارو را به راحتی از داروخانه خریداری کرد، اما بهتر است برای مصرف آن با پزشک مشورت کنید. اغلب این داروها عوارض جانبی خاصی مانند ایجاد خواب آلودگی دارند و استفاده از آنها در حین کار با دستگاه های خطرناک یا حین رانندگی باید با احتیاط همراه باشد.

از یک محلول سالین استفاده کنید

آب نمک، یا محلول سالین، با جلوگیری از آبریزش بینی، کاهش گرفتگی، و از بین بردن مخاط بینی، می تواند به تمیز کردن گلو از خلط کمک کند. این محلول را می توانید از داروخانه تهیه کنید یا در خانه درست کنید. نصف قاشق چای خوری جوش شیرین و نصف قاشق چای خوری نمک را در یک فنجان آب مقطر حل کنید. با استفاده از قطره چکان، آن را در بینی خود بریزید. اگر مقداری از آن را خوردید مشکلی ندارد.

عسل و آب لیمو را امتحان کنید

عسل و لیمو هر دو دارای خواص ضد باکتریایی هستند که می تواند به تسکین گلو و رفع خلط و سایر باکتری ها کمک کند. عسل و آب لیمو را در آب یا چای ولرم در مقدار مساوی مخلوط کنید و بنوشید. فراموش نکنید که مصرف عسل در کودکان زیر یک سال به دلیل احتمال ایجاد مسمومیت بوتولیسم ممنوع است.

از اسانس اوکالیپتوس استفاده کنید

روغن اوکالیپتوس باعث نرم شدن گلو و رفع خلط می شود. به یاد داشته باشید که این روغن مصرف خارجی دارد و نباید به صورت خوراکی مصرف شود. مقداری از آن را روی گلو و سینه بمالید و چند ساعتی برای اثرگذاری صبر کنید.

زنجبیل و سیر مصرف کنید

زنجبیل و سیر خام باعث پاک سازی راه گلو و رفع خلط می شوند و هر دو دارای خواص ضدباکتریایی هستند. اگر از جویدن آن نفرت دارید، می توانید آن را له کنید و مانند قرص با آب مصرف کنید.

چای گیاهی بنوشید

برخی چای ها مانند چای سبز، چای زنجبیل، بابونه، یا چای لیمو و به طور کلی دمنوش های فاقد کافئین باعث تمیز کردن گلو از خلط می شوند.

غذاهای تند بخورید

این روش به طور بالقوه باعث تحریک گلو می شود، پس در استفاده از آن کمی احتیاط کنید. با این حال، غذاهای تند باعث شل شدن خلط و رفع راحت تر آنها با سرفه می شود. فلفل قرمز، چیلی، پاپریکا و ترب کوهی، همه، مفید هستند. با این حال، اگر دچار ریفلاکس معده هستید، از روش دیگری استفاده کنید.

از برخی غذاهای خاص اجتناب کنید

اگر گلوی شما خلط دار است برخی غذاها مانند محصولات لبنی شامل پنیر، ماست و شیر تولید بلغم در بدن را افزایش می دهند. از وعده های غذایی غنی از نمک و روغن نیز باید اجتناب شود. قندهای تصفیه شده و دیگر شیرین کننده های مصنوعی نیز گلو را تحریک می کنند و باعث تشدید مشکل می شوند.

برخی روش های عمومی مانند نوشیدن آب زیاد برای جلوگیری از خشکی دهان و گلو، عدم استفاده از سیگار و قلیان به جهت تشدید خشکی و  خلط آوری و پرهیز از مصرف نوشیدنی های الکلی و گازدار نیز در رفع این مشکل کمک زیادی می کنند.

منبع:

WikiHow

عادات منجر به پوسیدگی دندان در کودکان

به عنوان پدر و مادر، سعی می کنید کارهای صحیح را به فرزند خود آموزش دهید. علاوه بر دادن ناهار های سالم و اطمینان از فعالیت بدنی کافی بچه ها، رشد صحیح و کامل فرزندتان، گرفتن نوبت معاینه از دندانپزشک نیز باید در اولویت قرار بگیرد. در عین حال باید اطمینان یابید که عادات روزمره خانواده تان باعث آسیب به بهداشت دهان و دندان او نمی شود. بچه و پوسیدگی دندان معادل یکدیگر نیستند، بنابراین مراقب باشید که ناخواسته بهداشت دهان و دندان ضعیف را به فرزند خود آموزش ندهید. برخی از عادات منجر به پوسیدگی دندان در کودکان حاصل این عدم آموزش است.

عادات منجر به پوسیدگی دندان در کودکان:

شیرینی بین وعده های غذایی:

در حالی که میان وعده بخش مهمی از برنامه روزانه ی اکثر بچه ها است، انواع نادرست میان وعده می تواند به پوسیدگی دندان منجر شود. مجاز دانستن مصرف میان وعده های شکلاتی، آب نبات و آب میوه برای بچه ها می تواند مخرب باشد. در عوض به میان وعده های سالم تر فکر کنید. به جای آب میوه به میوه فکر کنید. اگر فرزندتان خواهان خوردن چیزی شیرین است، به او پیشنهاد دهید که بعد از صرف وعده ی غذایی اصلی به او دسر می دهید. بزاق ترشح شده بعد از وعده های غذایی سنگین برای هضم غذا می تواند به رفع باکتری های مضر دهان کمک کند.

نوشیدنی قبل از خواب:

اگر نوشیدن یک لیوان نوشیدنی قبل از خواب جز استراتژی های شما است، باید بدانید که در حال تثبیت یکی از عادات منجر به پوسیدگی دندان در کودکان هستید. وقتی بچه ها قبل از خواب آب میوه، شیر شکلات یا حتی شیر ساده می نوشند و مسواک هم نمی زنند، قند موجود در نوشیدنی به دندان می چسبد و موجب پوسیدگی سریع تر آن در طی شب می شود. ترشح بزاق دهان در طول شب کم می شود. بنابراین قند باقی مانده در دهان شسته نمی شود. خشکی دهان و وجود قند دو عامل مهم برای تکثیر باکتری ها و اسیدی شدن محیط دندان است که به پوسیدگی دندان و فرسایش مینای دندان می انجامند. تنها نوشیدنی مجاز قبل از خواب آب است. اگر فرزندتان قبل از خواب حتما به نوشیدنی نیاز دارد، برای وی مسواک بزنید. در صورتی که از این کار طفره می رود برای وی خمیردندان و مسواکی بچه گانه با طرح و رنگ مورد علاقه اش بخرید.

نرفتن به معاینات منظم دندان پزشکی:

توصیه می شود که هم کودکان و هم بزرگ سالان به طور منظم و هر شش ماه برای معاینه دندان ها به دندان پزشک مراجعه کنند. عدم مراجعه در چند دوره ی متوالی صرفا به این دلیل که فرزندتان مشکلی ندارد، می تواند به عواقب وخیمی منجر شود. معاینه روتین نه تنها شامل ترمیم دندان های خراب می شود بلکه دندان پزشک دندان ها را تمیز می کند و در مورد روش های حفظ بهداشت دهان و دندان با کودک صحبت می کند. عدم مراجعه برای معاینه دندان و عدم ایجاد ارتباط دوستانه بین دندانپزشک و کودک از ابتدای عمر، از عادات منجر به پوسیدگی دندان در کودکان است که فرد بهای آن را در بزرگسالی می پردازد.

چه باید کرد:

اگر متوجه هر گونه پوسیدگی در دهان فرزندتان شده اید، برای ترمیم دندان سریعا به دندان پزشک مراجعه کنید. تغییر عادات بهداشت دهان و دندان می تواند به پیشگیری از پوسیدگی های بعدی در آینده بیانجامد. شما قطعا بهترین ها را برای فرزند خود می خواهید. بنابراین از همین امروز روش های صحیح بهداشت دهان و دندان را به وی آموزش دهید.

منبع:

 Colgate

کشیدن دندان لق در خانه: بدون درد و خونریزی

از دست دادن دندان در کودکان امری رایج است. با وجودی که اغلب دندان ها بدون هیچ گونه دخالتی می افتند، گاهی نیاز به کمی کمک حس می شود. وقتی دندان کودک به حد کافی لق شد و آماده افتادن بود، با استفاده از روش های زیر می توانید از کشیدن دندان لق در خانه بدون درد و خطر عفونت اطمینان حاصل کنید.

روش کشیدن دندان لق در خانه:

دندان را تکان دهید

بیرون کشیدن یک دندان قبل از اینکه آماده باشد، باعث خونریزی، درد بی مورد، و عفونت می شود. قبل از اقدام به کشیدن دندان، آن را با انگشت بگیرید و کمی تکان دهید. اگر به راحتی به دو طرف حرکت می کند، آماده کشیده شدن است. قبل از دست زدن به دندان دستتان را به خوبی بشویید. اگر دندان به راحتی حرکت نمی کند، برای کشیدن زود است.

از کودک در مورد وجود درد سوال کنید

دندانی که به قدر کافی لق باشد، تنها به وسیله بافت های نازکی به لثه متصل است و در هنگام حرکت نباید دردی حس شود. البته کودک احساس ناراحتی خواهد داشت، اما نباید دردی حس کند. اگر کودک دچار درد شده است، برای کشیدن دندان زود است. اگر کنار دندان لق شده، شاهد دندان رشد یافته ای بودید، نگران آن نباشید. این امر طبیعی است و با رشد دندان زیرین اتصال دندان شیری کمتر می شود. در واقع رشد دندان دائمی، خود نشانه ای بر آمادگی دندان شیری برای افتادن است. دندان باید ظرف یک هفته بیافتد. اگر این اتفاق نیافتاد و کشیدن دندان لق در خانه با احتمال درد و خونریزی همراه است، به دندانپزشک مراجعه کنید.

وجود خونریزی را بررسی کنید

همانند درد، دندان لق شده نباید دچار خونریزی شود. البته بعد از کشیدن دندان، شاهد مقدار کمی خونریزی خواهید بود، اما در حین تکان دادن دندان نباید خونریزی رخ دهد. اگر این اتفاق رخ داد، هنوز برای کشیدن دندان لق در خانه زود است.

از کودک در مورد کشیدن دندان نظرخواهی کنید

بیرون کشیدن دندان می تواند برای کودک ترسناک باشد و اگر تقلا کند موجب بروز درد در وی می شود. برخی کودکان ترجیح می دهند تا زمان افتادن طبیعی دندان صبر کنند. به خواسته ی وی احترام بگذارید. اگر دلش می خواهد دندانش را بکشید در این صورت به مرحله بعد بروید.

دست های خود را کاملا با آب و صابون بشویید

اگر دست هایتان کثیف است، هرگز آن را وارد دهان کودک نکنید زیرا می تواند باعث بروز عفونت شود. اگر در خانه دستکش لاتکسی دارید، می توانید آنها را دست کنید تا جلو خطر بروز عفونت بهتر گرفته شود.

اطمینان حاصل کنید که کودک آرام است

در هنگام کشیدن دندان، کودک باید ثابت بماند. بنابراین از آرامش و آمادگی وی اطمینان حاصل کنید. این موقعیت برای فرزندتان بسیار اهمیت دارد. شما که نمی خواهید تجربه وی همراه با درد، ترس و وحشت باشد؟ به او بگویید در حین کشیدن دندان لق در خانه فرشته ای به کمک او می آید و قول دهید که پس از تمام شدن کار به او بستنی می دهید.

دندان را با دستمال یا گاز پاک کنید

دهان کودکان بزاق بیشتری نسبت به بزرگسالان دارد و همین امر موجب لغزش دندان در دست می شود. خشک کردن دندان با گاز باعث آسانی در کار هم برای شما و هم برای او می شود. اگر گاز ندارید، یک دستمال کاغذی هم خوب است.

پد استریل استفاده کنید

یک تکه پد استریل گاز پانسمان را بین انگشت شست و سبابه بگیرید. این کار خطر بروز عفونت را بیشتر از قبل کاهش می دهد. دندان را با گاز بین دو انگشت نگه دارید. آن را بکشید. می توانید در حین کشیدن دندان،یک حرکت چرخشی هم به انگشت خود بدهید تا راحت تر از لثه جدا شود. اما همه ی این کارها را سریع انجام دهید تا بچه آرامش خود را از دست ندهد و نترسد. اگر دندان آماده باشد، با همان زور اول جدا می شود. اگر دندان برای کشیدن آماده نبود، برای کشیدن دندان عجله نکنید و چند روز بعد برای این کار اقدام کنید.

روش دیگر این است که حدود ۲۰ سانتی متر نخ دندان را دور دندان بپیچید و تا حد ممکن دندان را سریعا رو به بالا بکشید.

خونریزی را بند بیاورید

حتی اگر دندان خیلی هم لق باشد، باز هم احتمال بروز خونریزی وجود دارد. تکه ای از گاز استریل تمیز را بردارید. با انگشت روی جای خالی دندان فشار دهید یا از کودک بخواهید ۱۰ دقیقه بین دندان های خود آن را گاز بگیرید. این کار به کنترل خونریزی و بهبودی سریع تر زخم کمک می کند. پس از تشکیل لخته، سوکت دندان نباید دستکاری شود. در غیر این صورت لخته جدا شده و کودک دچار عارضه حفره خشک می شود. این عارضه دردناک است و به درمان پزشکی نیاز دارد. بنابراین از کودک بخواهید محل دندان را با زبان دستکاری نکند.

از کودک بخواهید دهانش را با آب نمک بشوید

آب نمک دهان وی را ضدعفونی می کند و خطر بروز عفونت را کمتر می کند. ۱ قاشق چای خوری نمک را در یک لیوان آب گرم حل کنید و از کودک بخواهید آن را ۳۰ ثانیه قرقره کند. حتما مراقب باشید آب نمک را تف کند. به او بگویید در غیر این صورت بیمار خواهد شد.

منبع: WikiHow

بوی بد دهان در صبح: چگونه مشکل را برطرف کنیم

چه کسی از بیدار شدن با دهانی بدبو نفرت ندارد؟ بوی بد دهان در صبح حاصل کاهش بزاق در حین خواب و رشد باکتری ها در دهان است. اغلب افراد دچار بوی بد دهان در صبح هستند. هر چند بعید به نظر می رسد که بتوان صبح با دهانی به خوشبویی گل های بهاری از خواب بیدار شد، اما با چند گام ساده می توان مقداری با این مشکل مبارزه کنید.

روش های بوی بد دهان در صبح:

به طور منظم مسواک بزنید

شما باید هر روز صبح بلافاصله بعد از برخواستن از خواب و بعد از هر وعده ی غذایی مسواک بزنید. مسواکی با برس نرم، خمیردندان حاوی فلوراید و دو دقیقه وقت همه ی کاری است که باید انجام دهید.

زبان را فراموش نکنید

پس از مسواک زدن دندان ها با استفاده از مسواک مخصوص زبان، یا پد پشت مسواک زبان را برس بکشید تا باکتری های نهفته در آن از بین بروند.

هر روز نخ دندان بکشید

بهتر است هر وعده ی غذایی از نخ دندان استفاده کنید. در این صورت مواد غذایی باقی مانده در دهان را از لای دندان ها بیرون می کشید و جلو رشد باکتری ها را می گیرید. اگر دندان های شما ارتودنسی شده است، برای تمیز کردن بین دندان ها از سوپر فلاس یا فلاس تریدر استفاده کنید.

با دهان شویه دهان خود را بشویید

دهان شویه می تواند مناطقی که مسواک به آنها دسترسی ندارد، مانند پشت گلو و داخل گونه، را تمیز کند. در این صورت از شر همه ی باکتری ها خلاص می شوید و عامل بوی بد دهان را از بین می برید. با توجه به مقدار مشخص شده روی برچسب محصول، ۳۰ تا ۶۰ ثانیه دهان شویه را در دهان قرقره کنید. با توجه به اینکه الکل باعث خشکی دهان و خشکی دهان باعث بوی بد آن می شود، از دهان شویه های حاوی الکل استفاده نکنید. با این حال، اگر یک مشکل دندان پزشکی عامل بوی بد دهان باشد، دهان شویه به جای درمان فقط مشکل را پنهان می کند. بنابراین معاینه توسط دندان پزشک برای یافتن علت بوی بد دهان اهمیت زیادی دارد.

از خمیر دندان و دهان شویه ی ضدمیکروب استفاده کنید

اگر مسواک زدن و نخ دندان کشیدن مداوم مشکل را حل نمی کند، احتمالا می توانید با استفاده از محصولات دندان پزشکی مخصوص از بین بردن جرم و میکروب مشکل شبانه ی خود را حل کنید.   

به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید

معاینات منظم دندانپزشکی، بخش مهمی از روال بهداشت دهان و دندان است و اگر شما با مشکل تنفس بدبو در صبح سروکار دارید، درصدی احتمال وجود دارد که این مشکل مربوط به پوسیدگی دندانی باشد. دندان پزشک می تواند دندان ها را ترمیم و مشکل شما را تا حد زیادی برطرف کند. پوسیدگی شدید باعث شکل گیری عفونت در ریشه دندان می شود که خود عامل بوی بد دهان است.

رژیم غذایی سالم و متعادل داشته باشید

مواد غذایی تاثیر قابل توجهی در رفع بوی بد دهان در صبح دارند: وقتی غذا هضم می شود، وارد جریان خون می شود و در نهایت وارد ریه می شود، که این یعنی بوی مواد غذایی از دهان شما خارج می شود. غذاهایی مانند سیر، پیاز و غذاهای پرادویه می توانند به نفس بد بوی صبحگاهی منجر شوند. میوه و سبزیجات بخش ضروری رژیم غذایی فرد هستند که بوی بد دهان را از بین می برند. جویدن جعفری به حل این مشکل کمک می کند. این گیاه حاوی کلروفیل است که به رفع بوی بد دهان کمک می کند.

از رژیم های غذایی کم کربوهیدرات و روزه ی شدید دوری کنید

این حالت از غذا خوردن اصلا برای تنفس خوشبو خوب نیست. وقتی شما کربوهیدرات کمی مصرف می کند، بدن شروع به شکستن چربی ها می کند که این امر منجر به تولید کتون و پدیده ای به نام «تنفس کتونی» می شود. همه ی اینها به طور خلاصه یعنی نفس بدبو.

صبحانه بخورید

خوردن موجب تحریک تولید بزاق می شود که به نوبه خود دهان را خیس می کند و محیط را برای رشد باکتری ها نامساعد می کند. برای مبارزه با نفس بدبو، صبح ها اولین کاری که بعد از مسواک زدن باید انجام دهید، خوردن صبحانه است.

از قهوه به چای رو بیاورید

قهوه عطری بسیار قوی دارد که مدت طولانی در دهان باقی می ماند. از آنجا که مسواک زدن پشت زبان سخت است این بو در دهان می ماند. برای کاهش بوی دهان به جای قهوه چای یا چای سبز بنوشید.

سیگار نکشید

توتون و تنباکو دهان را خشک می کنند و دمای دهان را بالا می برند، که هر دو در تسریع رشد باکتری ها نقش بزرگی دارند. برای حل این مشکل از دخانیات دوری کنید. علاوه بر خشکی دهان، سیگار کشیدن باعث افزایش احتمال بروز پوسیدگی دندان و بیماری های لثه می شود.

آب بنوشید

باکتری ها در محیط خشک رشد می کنند. بنابراین نوشیدن مقدار زیادی آب در طول روز به حل این مشکل در طول شب کمک شایانی می کند. به ویژه مهم است که قبل از رفتن به رخت خواب یک لیوان آب بنوشید. از سوی دیگر نوشیدن حدود ۸ لیوان آب و مصرف مقدار مناسبی از میوه و سبزیجات به تامین آب بدن در شبانه روز کمک می کند.

آدامس بدون قند بجوید

زایلیتول، شیرین کننده ای است که در اکثر آدامس های بدون قند به کار می رود و می تواند مقدار باکتری های عامل پوسیدگی دندان و تنفس بدبو را کاهش دهد. به علاوه به دهان شما عطر مورد نظر شما را می دهد.

به مصرف داروهای خود دقت کنید

برخی از داروها، مانند انسولین، به خودی خود عامل بدبو شدن دهان هستند. برخی دیگر مانند آنتی هیستامین ها، باعث خشک شدن دهان در طول خواب می شوند. قبل از مصرف دارو به این نکات توجه کنید. در صورتی که به دلیل مصرف دارو، دچار خشکی دهان و بوی بد دهان در صبح شده اید، برای تغییر دوز یا نوع دارو به پزشک مراجعه کنید.

منبع: WikiHow

ایمپلنت دندان: همه چیز در مورد آن

از دست دادن دندان یکی از غم انگیزترین اتفاقاتی است که می تواند برای هر کس رخ دهد. نبود دندان در دهان مشکلات زیادی از جمله اشکال در حرف زدن، غذا خوردن و کاهش اعتماد به نفس برای بیمار به وجود می آورد. ایمپلنت دندان یکی از دائمی ترین روش های ترمیم دندان است که در حوزه دندان پزشکی شناخته شده است. ایمپلنت دندان تغییر بزرگی در زندگی و ظاهر فرد دارد و در صورتی که بیمار بهداشت دهان و دندان و مراقبت های روتین را به خوبی پیگیری کند، بسیار محکم است و تقریبا تا آخر عمر قابل استفاده است.

ایمپلنت دندان چیست؟

ایمپلنت دندانی پست فلزی (ریشه) است که به وسیله جراحی به استخوان فک متصل می شود و جایگزین یک دندان از دست رفته می شود. هنگامی که محل ایمپلنت کاملا تثبیت شد، در جلسه درمانی مقتضی قسمت بالایی به آن متصل می شود.

ایمپلنت دندان چگونه کار می کنند؟

از آنجا که ایمپلنت به استخوان فک متصل می شود، جایگزین مناسبی برای دندان مصنوعی است. در واقع، ایمپلنت ها مشکلات دندان های مصنوعی از قبیل جای گیری در دهان را حل کرده اند. پروتز دندان و بریج های مورد استفاده در ایمپلنت دچار حرکت و لغزش نمی شوند که از مزیت مهم آنها در زمان حرف زدن و خوردن است. این حالت باعث می شود که پروتز و بریج و حتی روکش متصل به آن ظاهر طبیعی تری نسبت به دندان مصنوعی داشته باشد.

برای برخی افراد، استفاده از دندان مصنوعی به دلیل مشکل بروز درد در لثه و حالت تهوع امکان پذیر نیست. علاوه بر این برای جای گذاری دندان باید دندان های اطراف نیز درگیر شوند. در حالی که یکی از مزایای ایمپلنت عدم نیاز به دندان مجاور برای نگه داشتن پروتز است. برای موفقیت ایمپلنت، نیاز به لثه و استخوان فک سالم برای حمایت از ایمپلنت دارید. در عین حال جهت حفظ ایمپلنت برای تمام طول عمر رعایت صحیح بهداشت دهان و دندان و ملاقات منظم با دندانپزشک ضرورت دارد. ایمپلنت گران تر از روش های دیگر پروتز است و معمولا کمتر از ده درصد از آن را بیمه پوشش می دهد.

بر اساس نظر انجمن دندان پزشکی امریکا دو نوع ایمپلنت دندان امن است:

ایمپلنت درونی:

در این نوع جراحی پروتز به طور مستقیم در استخوان فک کاشته می شود. هنگامی که بافت لثه اطراف آن بهبودی یافت، به عمل جراحی دومی برای اتصال یک پست به ایمپلنت اصلی نیاز است. در نهایت، یک دندان مصنوعی (یا دندان) به صورت جداگانه بر روی یک پل یا پروتز نصب می شود.

ایمپلنت ساب پریوستیل:

در این مدل از یک قاب فلزی استفاده می شود که بر روی استخوان فک درست در زیر بافت لثه نصب می شود. با التیام لثه، قاب در استخوان فک ثابت می شود. پست ها، که به قاب متصل می شود، از لثه بیرون هستند. سپس همانند ایمپلنت درونی، دندان های مصنوعی به پست متصل می شوند.

چه کسانی می توانند ایمپلنت دریافت کنند؟

برای اینکه امکان استفاده از ایمپلنت را داشته باشید باید لثه و استخوان فک محکم و سالمی داشته باشید. اگر استخوان فک شما نازک یا نرم باشد، ممکن است نیاز به پیوند استخوان پیدا کنید. یا در صورتی که در فک فوقانی ارتفاع استخوان کافی نباشد، یا سینوس ها بیش از حد به فک نزدیک باشند، شاید به برداشتن سینوس نیاز پیدا کنید.

به طور کلی اگر به جایگزین کردن دندان های از دست رفته ی خود علاقه داشته باشید، ایمپلنت گزینه خوبی برای شماست. اما برای اینکه شما هم کاندید خوبی برای ایمپلنت باشید باید معیارهای زیر را داشته باشید:

  • لثه های سالم
  • استخوان کافی برای اتصال ایمپلنت در فک – برخی از افرادی که استخوان فک را خود از دست داده اند هم می توانند از ایمپلنت استفاده کنند، اما اول باید با استفاده از روش های مخصوصی استخوان بازسازی شود.
  • تعهد به مراقبت بسیار خوب از دندان ایمپلنت شده و لثه ی اطراف آن- مسواک زدن و نخ دندان کشیدن به طور روزانه ضروری است. معاینات منظم توسط دندانپزشک برای پیگیری نیز مهم است.

ایمپلنت دندان در چه افرادی ممنوع است؟

برخی از افراد شرایط دریافت ایمپلنت را ندارند؛ آنها عبارتند از:

  • کودکان و نوجوانان، به این دلیل که رشد استخوان فک در آنان متوقف نشده است
  • زنان باردار
  • افراد سیگاری: سیگار کشیدن مانع التیام زخم در دهان می شود. این امر احتمال موفقیت ایمپلنت را کاهش می دهد.
  • افراد الکلی یا معتاد که پس از ایمپلنت قادر به رعایت دستورالعمل های پزشک مانند عدم سیگار کشیدن یا مراجعه برای معاینه نیستند. این افراد کمتر احتمال دارد که مراقب دندان های خود باشند.
  • افرادی که با دوز بالا در معرض اشعه در سر یا گردن بوده اند.
  • افراد مبتلا به بیماری مزمن یا مشکلات سیستمیک، از جمله:
  • دیابت کنترل نشده
  • بیماری های بافت همبند
  • هموفیلی
  • نقص ایمنی ویژه

در صورتی که یکی از شرایط زیر را داشته باشید، همچنان ممکن است بتوانید از ایمپلنت استفاده کنید اما همه چیز به شدت و میزان بیماری بستگی دارد:

  • افرادی که از داروهای خاص مانند استروئیدها یا داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن استفاده می کنند.
  • افرادی که عادت به دندان قروچه و قفل کردن فک دارند. این عادت می تواند فشار بیش از حدی بر روی ایمپلنت وارد کرده و خطر شکست درمان را افزایش می دهد.

دندانپزشک می تواند شما را از لحاظ دارا بودن شرایط دریافت ایمپلنت ارزیابی کند.

برای انجام ایمپلنت چه پروسه ای را باید طی کرد؟

انجام ایمپلنت یک کار تیمی است. یک متخصص دندانپزشکی ایمپلنت را در جای خود می کارد. این فرد می تواند یک جراح دهان، پریودنتیست یا یک دندانپزشک عمومی آموزش دیده در کاشت ایمپلنت باشد. سپس یک دندانپزشک ترمیمی ادامه کار را به عهده می گیرد. این فرد معمولا یک دندانپزشک عمومی یا متخصص پروتز است. دندانپزشک ترمیمی روکش، بریج و یا دندان مصنوعی را روی ایمپلنت قرار می دهد.

اولین گام برای انجام درمان تعیین قرار با یکی از این افراد برای معاینه است. در صورتی که شما برای این نوع درمان مناسب باشید، وی روند کار را با دیگر اعضای تیم هماهنگ می کند.

معاینه اولیه شامل معاینه دهان و دندان و بررسی کامل سابقه پزشکی و دندان پزشکی شما است. از فک شما عکس برداری می شود. همچنین ممکن است، دندان پزشک درخواست اسکن توموگرافی کامپیوتری نیز بدهد. این روش اطلاعاتی را در مورد استخوان فک شما، شکل آن و محل اعصاب و سینوس ها در اختیار پزشک قرار می دهد.

در نهایت، شما و دندانپزشک در مورد گزینه های موجود، هزینه های آن و عوارض احتمالی صحبت خواهید کرد. سپس دندانپزشک برنامه ای را تعیین می کند که مطابق با نیازها و خواسته های شما است.

مراقبت از ایمپلنت به چه صورت انجام می شود؟

هر چند ایمپلنت دندان طبیعی نیست، اما بیشترین شباهت را به آن دارد. از این رو رعایت بهداشت دهان و دندان برای حفظ سلامت لثه و پیشگیری از شکست ایمپلنت ضروری است. برای مراقبت از ایمپلنت، رعایت اصول زیر ضروری است:

رعایت بهداشت دهان و دندان:

مسواک زدن دو بار در روز و نخ دندان یک بار در روز ضروری است. با استفاده از برس بین دندانی، بین دندان ها را تمیز کنید تا بین پروتز چیزی گیر نکند. گیر کردن مواد غذایی بین دندان، تجمع پلاک و باکتری از عوامل ابتلا به بیماری لثه است. این امر می تواند ایمپلنت را با شکست مواجه کند.

ترک سیگار:

سیگار کشیدن می تواند ساختار استخوان را تضعیف کند و این امر به نارسایی ایمپلنت منتج می شود. سیگار بهبودی زخم را نیز به تاخیر می اندازد و احتمال ابتلا به عفونت را افزایش می دهد. به همین دلیل پس از جراحی بهتر است سیگار ترک شود.

معاینه توسط دندانپزشک:

شستشو، جرم گیری و معاینه هر شش ماه شرایط خوب ایمپلنت را تضمین می کند. معاینه ایمپلنت، ابتلا به بیماری و عفونت را در مراحل اولیه ممکن می سازد. این امر درمان را ساده تر می کند.

عدم جویدن غذاهای سفت:

از جویدن غذاهای سفت، آبنبات و یخ پرهیز کنید. این مواد می توانند تاج دندان ایمپلنت شده را بشکنند.

برای ایمپلنت کامل فک به چند ایمپلنت نیاز است؟

برای حمایت از دندان ها و ریشه های جایگزین، باید ایمپلنت کافی دریافت کنید. تعداد ایمپلنت ها نیز بر اساس تراکم استخوان دهان شما خواهد بود. استخوان دندان های جلو فک پایین متراکم ترین هستند و استخوان دندان های عقب فک بالا بدترین کیفیت را دارند.

برای قوس کامل دندان ها، حداقل به ۴ ایمپلنت در هر قوس نیاز دارید. عوامل متعددی باید مورد توجه قرار گیرند، از قبیل نوع و تعداد دندان های جایگزین، عادت هایی نظیر دندان قروچه و قفل کردن دندان ها، سن فرد، تراکم استخوان، و غیره.

توصیه اغلب دندانپزشکان برای ایمپلنت کامل فک به صورت ۷ تا ۸ + ایمپلنت در فک بالا و ۵ تا ۷ ایمپلنت در فک پایین است.

سایر احتمالات:

گاهی به منظور صرفه جویی در هزینه های کلی ایمپلنت، می تواند از چهار پایه ایمپلنت در هر فک یا روش all-on-4 استفاده کرد. این روش تعداد ایمپلنت و نیاز به پیوند استخوان را به حداقل می رساند. با این حال، در این روش اگر یکی از ایمپلنت ها با شکست روبه رو شود، احتمال شکست سایر ایمپلنت ها نیز بالا است. از سوی دیگر در تمام افراد نیز استفاده از این روش امکان پذیر نیست.

به طور کلی، قابل اعتماد ترین روش استفاده از شش ایمپلنت در فک پایین و هشت عدد در فک بالا است. این تعداد امکان نصب سه بریج جداگانه بر روی فک پایین و چهار بریج مجزا برای فک بالا را فراهم می سازد. بدین ترتیب شکست در یک محل، سایر نقاط را با مشکل مواجه نمی کند، که در نهایت موجب صرفه جویی در زمان، ناراحتی و پول خواهد شد.

آیا جراحی ایمپلنت دندان عوارضی دارد؟

اگرچه کاشت دندان مزایای زیادی دارد، اما قراردهی آن در دهان یک روش جدی جراحی است. به این ترتیب، ایمپلنت با خطرات بالقوه و عوارض جانبی خاصی همراه است. اگر چه جراحان ایمپلنت ما از مهارت و تجربه زیادی برخوردار هستند؛ اما کلینیک دندانپزشکی پردیس مایل است که بیمار با اطلاع و دانش کافی از تمام جوانب درمان در این مورد تصمیم گیری کند.

اول از همه ذکر این نکته مهم است که باید توجه داشت تفاوت زیادی بین اثر جانبی، که نسبتا شایع و موقتی است، و عوارض، که جدی تر و خوشبختانه بسیار نادر است، وجود دارد. التهاب بافت، درد، ناتوانی در خوردن و نوشیدن تا چند روز از اثرات جانبی ایمپلنت هستند که برای همه بیماران رخ می دهند و پس از چند روز برطرف می شود.

اما عوارضی مانند شکست ایمپلنت، مشکلات سینوسی و آسیب به عصب اغلب در نتیجه درمان نامناسب و غربالگری نادرست بیماران ایجاد می شود که خوشبختانه با توجه به تجربه متخصصین کلینیک دندانپزشکی پردیس نگرانی های کمی در این ارتباط وجود دارد. به طور کلی با غربالگری صحیح بیماران در مورد صلاحیت آنها جهت انجام این نوع جراحی و استفاده از دستگاه های به روز تا حد زیادی می توان از عوارض جانبی ایمپلنت دندان پیشگیری کرد. به طور کلی مهمترین عوارض جانبی ایمپلنت دندان به قرار زیر است:

پس زدن ایمپلنت:

سیستم ایمنی ممکن است ایمپلنت را پس زند. به طور کلی دلیل این امر مشخص نیست، اما شایع ترین حالت این مشکل در افراد سیگاری رخ می دهد. به همین دلیل ممکن است ترک سیگار قبل از جراحی ایده خوبی باشد. از سوی دیگر افرادی که دندان قروچه می روند و افرادی که به تیتانیوم آلرژی دارند نیز مستعد پس زدن ایمپلنت هستند.

آسیب به اعصاب:

آسیب به اعصاب ممکن است در زمان تزریق بی حسی موضعی رخ دهد و فشار به عصب ممکن است در طول قرار دادن ایمپلنت اتفاق افتد. این امر می تواند به بیحسی یا درد منجر شود و صحبت کردن، غذا خوردن، نوشیدن، بوسیدن، حتی اصلاح کردن صورت دچار چالش شود. برای جلوگیری از این مشکل اطمینان از تجربه و مهارت دندان پزشک اهمیت زیادی دارد.

آلرژی به تیتانیوم:

ایمپلنت از تیتانیوم ساخته شده است. برخی از افراد به این فلز حساسیت دارند و ممکن است ایمپلنت را پس بزند. تیتانیوم ممکن است باعث اختلالات خود ایمنی شود و فرد پس از جراحی دچار واکنش های شدید خود ایمنی گردد.

اثرات جانبی ایمپلنت چیست؟

همانطور که گفته شد، بروز برخی اثرات جانبی در پروسه درمان اجتناب ناپذیر است. با این حال، خوشبختانه این دسته مشکلات جدی نیستند و پس از مدت کوتاهی از درمان برطرف می شوند. در واقع این اثرات جانبی، نباید مشکلی جدی بر سر راه درمان و تکمیل آن ایجاد کنند. برخی اثرات جانبی، که بیماران ممکن است پس از جراحی تا حدی آنها را تجربه کنند عبارتند از:

خونریزی در محل ایمپلنت:

مقداری خونریزی بعد از عمل جراحی طبیعی است، و ممکن است تا ۴۸ ساعت ادامه یابد. گاز گرفتن یک تکه گاز به کنترل خونریزی کمک می کند. در شرایطی که دندان های فک بالا ایمپلنت شده اند، خونریزی از بینی به خصوص خونریزی شفاف و رقیق نشانه وجود مشکل و احتمال پارگی غشا سینوسی است. مراجعه سریع در این شرایط اهمیت دارد.

ناراحتی یا درد خفیف تا متوسط:

همانند هر نوع عمل جراحی، بعد از ایمپلنت نیز ممکن است تا حدی درد و ناراحتی تجربه کنید. در این صورت تجویز داروی مسکن به کمتر شدن درد کمک خواهد کرد. درد باید نهایتا پس از ۵ روز کاهش یابد. ادامه درد پس از این مدت نشانه وجود مشکل است.

کبودی:

در روز بعد از عمل ممکن است متوجه مقدایر کبودی روی صورت و تغییر رنگ لثه ها شوید. این مشکل پس از روز دوم فروکش خواهد کرد.

تورم:

همانند کبودی، تورم نیز در طول روزهای پس از جراحی فروکش خواهد کرد. استفاده از یک کیسه یخ به مدت ۲۰ دقیقه روی محل تورم به کاهش آن کمک خواهد کرد. پس از هر بار استفاده از کیسه یخ ۲۰ دقیقه به صورت استراحت دهید. در صورتی که تورم پس از سه روز کاهش نیافت، به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

عفونت:

اثر جانبی در درجه اول زمانی رخ می دهد که بیمار دستورالعمل های بعد از عمل را رعایت نکند، در زمانی که بیمار موفق به دنبال دستورالعمل بعد از عمل و یا مصرف صحیح آنتی بیوتیک های تجویزی نمی شود.

به طور کلی تمام اثرات جانبی باید در طی هفته اول پس از درمان رفع شوند. در غیر این صورت مراجعه به دندان پزشک ضروری است.

مناسب بودن تراکم فک برای دریافت ایمپلنت به چه صورت تشخیص داده می شود؟

یکی از عوامل اصلی موفقیت درازمدت ایمپلنت دندان استخوانی است که پست های ایمپلنت در آن قرار داده می شوند. و به این دلیل، ارزیابی تراکم فک برای دریافت ایمپلنت توسط دندانپزشک برای تعیین کمیت و کیفیت استخوان در منطقه ایمپلنت ضروری است. همچنین لازم است که مشخص شود که محل ایمپلنت به اندازه کافی از ساختارهای آناتومیک نزدیک به فک دور است و آسیب شناسی استخوان نیز بررسی شود.

ارزیابی دندانپزشک از دو جهت انجام می شود:

  • یک جنبه شامل تکنیک های معاینه عادی است: تجسم، لمس کردن و اندازه گیری فک ها.
  • دیگری شامل استفاده از رادیوگرافی دندان جهت ارزیابی تراکم فک برای دریافت ایمپلنت

چه نوع رادیوگرافی مورد نیاز است؟

در بسیاری از موارد، ترکیبی از یک فیلم پانورامایی (یک رادیوگرافی که استخوان فک بیمار و همه دندان ها را نشان می دهد) و چند رادیوگرافی پری اپیکال (رادیوگرافی که اغلب در مطب های دندانپزشکی گرفته می شود) جهت ارزیابی تراکم فک برای دریافت ایمپلنت رضایت بخش خواهد بود.

با این حال در موارد دیگر، ممکن است دندانپزشک تشخیص دهد که تصویربرداری ۳D با سی تی اسکن لازم است. این نوع تصویربرداری به طور قابل ملاحظه ای اطلاعات بیشتری در مورد فک در اختیار دندانپزشک قرار می دهد.

فاکتورهایی که دندانپزشک باید ارزیابی کند:

کمیت و کیفیت فک:

دندانپزشک باید مقدار کافی استخوان فک در منطقه ایمپلنت را تعیین و کیفیت آن را نیز تایید کند.

  • این ارزیابی شامل تعیین شکل استخوان (عرض و ارتفاع) خواهد بود.
  • همچنین شامل بررسی تراکم استخوان می شود. دندانپزشک می تواند این نکات را از رادیوگرافی و سی تی اسکن دریافت کند.

ممکن است به دلایل خاصی دندانپزشک تشخیص دهد که تراکم فک بیمار برای دریافت ایمپلنت مناسب نیست.

نواقص طبیعی:

مشکل استخوانی می تواند به طور طبیعی رخ دهد، مانند جذب (از دست دادن استخوان) در مناطقی که دندان ها کشیده شده اند. این نوع نقص در مواردی مشاهده می شود که چندین دندان چندین سال قبل کشیده شده اند.

مقدار تحلیل استخوان در طول سه سال اول پس از کشیدن دندان ۴۰ تا ۶۰ درصد است. پس از این دوره میزان از دست دادن استخوان معمولا به طور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد.

علت این تحلیل به طور معمول به کاهش جریان خون، التهاب موضعی و/یا فشار نامطلوب از لوازم دندانپزشکی، مانند دندان مصنوعی جزئی یا کامل نسبت داده می شود.

آسیب استخوان به علت بیماری:

در موارد دیگر، کمبود استخوانی بیمار ممکن است به یک بیماری مانند بیماری پریودنتال پیشرفته (بیماری لثه) نسبت داده شود. در نتیجه این شرایط، مقدار قابل توجهی از استخوان فک از دست می رود به نحوی که قرار دادن ایمپلنت در فک غیر ممکن می شود.

جراحی قبلی:

در برخی موارد، کمبود استخوان ممکن است به دلیل یک عمل جراحی قبلی مانند کشیدن دندان دشوار و یا حذف یک کیست یا تومور باشد.

آسیب شناسی استخوان:

دندانپزشک باید به دنبال شواهدی از آسیب شناسی درون فک (از جمله تومورها و کیست ها) باشد.

علاوه بر این، دندان نهفته و قطعات ریشه دندان (باقی مانده از کشیدن های قبلی) باید شناسایی شده و پیش از ایمپلنت حذف شوند.

ملاحظات آناتومیک:

علاوه بر ارزیابی تراکم فک برای دریافت ایمپلنت در رادیوگرافی محل ساختارهای آناتومیک، مانند سینوس ها، اعصاب، رگ های خونی و ریشه های دندان های مجاور نیز باید شناسایی شود. این امر برای پیشگیری از وارد شدن آسیب به اعضای مهم صورت و فک در حین جراحی ایمپلنت ضروری است.

منبع:

animated-teeth

Smileagainsandiego

Empowher

vccid

Colgate

Colgate

Katyteeth

مراقبت از دندان و لثه در بارداری:

مراقبت از دندان و لثه در بارداری می تواند به شما کمک کند که این دوره را با عوارض کمتری طی کنید. زایمان زودرس، وزن پایین نوزاد هنگام تولد و بیماری های دهان و دندان در مادر از مشکلاتی است که بسیاری از مادران در این دوره تجربه می کنند. در ادامه برخی از مهمترین نکات بهداشت دهان و دندان برای مادران باردار را بررسی می کنیم و به برخی از نگرانی های آنان در مورد درمان های دندانپزشکی در این دوره پاسخ می دهیم.

اصول مراقبت از دندان و لثه در بارداری:

در بارداری دو بار در روز مسواک بزنید

این کار برای مراقبت از دندان و لثه در بارداری بسیار مهم است. در این دوران شما بیشتر در معرض پلاک هستید زیرا بدن شما به خوبی نمی تواند با آن مبارزه کند؛ ایمنی بدن شما کم شده است و تغییرات هورمونی مانع از حفاظت کامل از دندان ها شده است. اگر پیش از بارداری بهداشت دهان و دندان خود را به خوبی حفظ می کردید، اکنون نیز این رویه را ادامه دهید. در غیر این صورت دو بار در روز مسواک بزنید.  اگر لثه های شما حساس شده اند، از مسواک نرم استفاده کنید. در صورتی که با مسواک شدن دچار تهوع می شوید از مسواک کوچکی مانند مسواک کودک استفاده کنید.

حداقل یک بار در روز در دوران بارداری نخ دندان بکشید

از آنجا که در دوران بارداری بیشتر مستعد ابتلا به بیماری های لثه و التهاب آن هستید نخ دندان را فراموش نکنید. نخ دندان برای محافظت در برابر بیماری های پریودنتال و حذف پلاک ضروری است. اگر به بو حساسیت پیدا کرده اید، از نخ دندان بدون طعم و بو استفاده کنید. اگر به خاطر خونریزی لثه، قادر به استفاده از نخ دندان نیستید، از واترجب دندانی استفاده کنید. این دستگاه آب را با فشار بین دندان های شما اسپری می کند.

از غذاهای شیرین یا ترش دوری کنید

در دوران بارداری مستعد ابتلا به دیابت بارداری هستید، به همین دلیل و نیز برای مراقبت از دندان و لثه در بارداری بهتر است از مصرف زیاد شیرینی پرهیز کنید. غذاهای شیرین منجر به ایجاد پلاک و در نتیجه حفره در دندان و صدمه دیدن لثه می شوند. در دوره بارداری، مادران میل به ریزه خواری در طول روز و مصرف شیرینی یا ترشی پیدا می کنند. ریزه خواری باعث می شود که دهان شما به طور مداوم در تمام طول روز به منبع تغذیه باکتری ها تبدیل شود. باکتری ها با تغذیه دائم، دهان را به استخری از اسید تبدیل می کنند. در نتیجه، دندان ها به سرعت دچار پوسیدگی می شوند. مصرف ترشی نیز به اندازه شیرینی برای دندان مضر است و محیط دهان را اسیدی می کند.

کلسیم مصرف کنید

کلسیم برای سلامت دندان و مراقبت از دندان و لثه در بارداری لازم است. مقدار روزانه کلسیم مورد نیاز در دوران بارداری و شیردهی ۱۲۰۰ میلی گرم است. می توانید این مقدار کلسیم را از طریق منابع غذایی، از جمله فراورده های لبنی، کلم بروکلی، اسفناج و لوبیا دریافت کنید. در مورد میزان مکمل مورد نیاز خود، با پزشک زنان و زایمان مشورت کنید.

خونریزی لثه را بررسی کنید

به دلیل تغییرات هورمونی دوره بارداری، ممکن است دچار التهاب لثه بارداری شوید. اگر متوجه خونریزی در لثه شدید به دندان پزشک مراجعه کنید. ممکن است دردی خفیف همراه با سوزش در لثه را تجربه کنید و به عنوان اثر ثانویه التهاب لثه احساس کنید که دندان ها لق شده اند.

پیشگیری و درمان بیماری لثه از بسیاری از مشکلات مادران باردار جلوگیری می کند. پاره شدن کیسه آب، زایمان زودرس، پایین بودن وزن جنین از عوارضی است که ارتباط آن با بیماری لثه مشخص شده است.

از خمیر دندان شیرین استفاده کنید

گاهی تهوع بارداری مانع استفاده از خمیردندان های معمولی می شود. در این مورد با دندان پزشک خود مشورت کنید. در صورت صلاح دید پزشک می توانید از خمیردندان های طعم دار و شیرین استفاده کنید.

بلافاصله بعد از تهوع صبحگاهی مسواک نزنید

از آنجا که از اسید معده در تهوع پس می زند، بهتر است پس از استفراغ مسواک نزنید. اسید معده به دندان آسیب می زند و مسواک زدن این روند را تسریع می کند. برای مراقبت از دندان و لثه در بارداری بهتر است بعد از تهوع تا زمان معمول مسواک زدن خود صبر کنید و دهان خود را تنها با آب بشویید. فاصله بین تهوع و مسواک زدن، نیم ساعت است. پیش از این زمان، مینای دندان شما در اثر تماس با اسید معده نرم شده است و مسواک زدن باعث جدا شدن ذرات مینای دندان از روی آن می شود.

بسیاری از مادران باردار پس از چند ماه متوجه کدر شدن رنگ دندان های خود می شوند که این امر نتیجه فرسایش مینای دندان در اثر تماس با اسید معده است. در نتیجه دندان مادر به سرعت دچار پوسیدگی می شود. شستشوی دهان با آب می تواند از بروز این عارضه پیشگیری کند.

بعد از تهوع دهان را با جوش شیرین و آب بشویید

اگر اصرار دارید که پس از تهوع دهان خود را بشویید از جوش شیرین استفاده کنید زیرا ضرری برای مینای دندان ندارد. در عین حال از مزه بد در دهان خود نیز خلاص می شوید. اگر به طعم جوش شیرین حساسیت دارید از دهان شویه استفاده کنید.

زبان خود را با مسواک زبان بشویید

برای مراقبت از دندان و لثه در بارداری و تمیز کردن دهان پس از تهوع صبحگاهی زبان خود را با مسواک زبان بشویید. اگر از مسواک کردن زبان دچار تهوع می شوید، تا فروکش کردن تهوع صبر کنید. در عین حال در حین مسواک کردن نفس های عمیق بکشید.

روند نرمال پیشگیری از پوسیدگی دندان را در دوران بارداری دنبال کنید

برای مراقبت از دندان و لثه در بارداری و پیشگیری از پوسیدگی، به طور منظم به مطب دندان پزشکی بروید تا دندان های شما بررسی شوند. در این صورت از هر گونه تغییر در لثه و شروع پوسیدگی مطلع خواهید شد و اقدامات درمانی سریع تر و کم ضررتر انجام خواهند گرفت.

در هنگام ملاقات با دندانپزشک به او در مورد حاملگی خود اطلاع دهید

این کار باعث اجتناب از استفاده بدون لزوم از اشعه ایکس و تغییر در برنامه درمان با توجه ماه بارداری شما می شود.

با این حال، انجام برخی درمان های دندانپزشکی در دوره دوم و سوم بارداری بلامانع است. دندانپزشک با اطلاع از روند بارداری و وضعیت دهان و دندان شما می تواند بهترین تصمیم را برای شما و جنین اتخاذ کند. در مواردی که تشخیص نیاز به رادیوگرافی دندان دارد، بر روی شکم مادران بیمار از روپوش مخصوص سربی استفاده می شود که می تواند نگرانی آنها را بابت اشعه و عوارض آن برای جنین کاهش دهد.

اقدامات درمانی را سریعا انجام دهید

برخی اقدامات درمانی به بی حسی کمتری نیاز دارند و در طول بارداری مجاز هستند. برای مراقبت از دندان و لثه در بارداری با پزشک خود در این رابطه مشورت کنید و هر چه سریع تر و قبل از پیشروی پوسیدگی اقدام به درمان کنید. در طی این پروسه پزشک از بی حسی کمتری استفاده خواهد کرد. با این حال در صورتی که احساس ناراحتی و درد داشتید به پزشک اطلاع دهید. درمان سریع پوسیدگی باعث جلوگیری از بروز عفونت و افزایش خطر گسترش باکتری در بدن و به خطر افتادن بارداری می شود.

از روش های انتخابی دندان تا پس از بارداری اجتناب کنید

تمامی درمان های دندانپزشکی فاقد عوارض جانبی جدی برای انسان ها هستند. با این حال، به دلایل اخلاقی، تاثیر بسیاری از درمان ها و داروهای به کار رفته در دندانپزشکی بر روی مادران باردار مورد بررسی علمی قرار نگرفته است. برای مراقبت از دندان و لثه در بارداری و اجتناب از خطرات ناشناخته و عوارض درمانی، از اعمال زیبایی دندانپزشکی تا پس از بارداری دوری کنید. خطرات ناشی از روش انتخابی زیبایی دندان در دوران بارداری ناشناخته است پس بهتر است از آنها اجتناب شود. این دسته درمان ها ضرورت و فوریت ندارند، بنابراین مادر می تواند تا زمان زایمان صبر کند. برای مراقبت از دندان و لثه در بارداری و انجام سایر روش های درمانی مانند عصب کشی، با پزشک متخصص زنان و زایمان و دندانپزشک خود مشورت کنید.

منبع:

wikihow