نوشته‌ها

پستانک ارتودنسی: همه چیز درباره تاثیر آن بر دندان

پستانک ساده ترین روش برای ساکت کردن نوزاد است. این ابزار ساده نوزادی را که به شدت به مکیدن چیزی نیاز دارد، آرام می کند. اما بسیاری از والدین در مورد عوارض آن برای دندان و فک کودک نگران هستند. در سال های اخیر، پستانک ارتودنسی با این شعار به بازار معرفی شده اند که عارضه ای برای دندان ندارند. آیا این مسئله صحیح است؟

استفاده از پستانک برای نوزاد خوب است یا بد؟

والدین نگران آن هستند که استفاده از پستانک برای دندان های نوزاد بد باشد، اما به طور کلی زیر دو سال هیچ تاثیر منفی بر دهان و دندان نوزاد ندارد. با این حال، پس از ۴ سالگی استفاده از پستانک می تواند باعث ابتلا به کراس بایت، اوربایت و اپن بایت شود. این نوع ناهنجاری های دهان و دندان بر جویدن، حرف زدن و ظاهر بیمار تاثیر منفی می گذارد و اغلب به درمان های ارتودنسی نیاز دارند.

با این حال، استفاده از پستانک ارتودنسی و سایر انواع پستانک دارای یک مزیت است. مکیدن پستانک ریسک پوسیدگی دندان را کاهش می دهد زیرا کودک برای آرام شدن به شیر خوردن از سینه یا بطری پناه نمی برد. کودکانی که با شیر خوردن به خواب می روند، دچار پوسیدگی دندان در ۱۶ تا حتی ۲۰ دندان خود می شوند.

پس اگر کودک شما عاشق استفاده از پستانک است، از چه مدلی برای او باید استفاده کرد که کمترین آسیب را برای او به همراه داشته باشد؟ شاید درباره پستانک ارتودنسی شنیده باشید. این نوع طراحی می تواند مضرات پستانک را به حداقل برساند.

پستانک ارتودنسی دو مدل مختلف دارد، سیلیکونی و لاتکسی. هر یک از این مدل ها مزایای خود را دارند، و انتخاب آن به علاقه فرزندتان بستگی دارد. سیلیکون محکم است، بو نمی گیرد و به راحتی تمیز می شود. با این حال، سیلیکون در دهان کودک چندان راحت نیست. لاتکس در دهان کودک نرم است و شاید کودک بوی آن را دوست داشته باشد. اما به راحتی تمیز نمی شود و زودتر از مدل های سیلیکونی در اثر جویدن خراب می شود.

منافع پستانک ارتودنسی برای دهان و فک چیست؟

شکل این پستانک در بالا گرد و در قسمت پایین که بر روی زبان قرار می گیرد صاف است. این نوع طراحی برای حفاظت از شکل کام و فک انجام شده است و شباهت زیادی به نوک سینه مادر دارد. نوع طراحی پستانک ارتودنسی باعث می شود که فشار حاصل از مکیدن آن از روی لثه و دندان های در حال رشد نوزاد برداشته شود.

بنابراین، گفته می شود که این نوع پستانک از کج شدن دندان ها، اشکال در فک و مشکلات ارتودنسی مانند اپن بایت و اوربایت جلوگیری می کند. در مطالب پیشین در مورد این دسته ناهنجاری های دهان و دندان توضیح داده شد که توصیه می کنیم برای کسب اطلاعات بیشتر به این مطالب رجوع کنید.

هر چند ادعا می شود که پستانک ارتودنسی از بروز مشکلات ارتودنسی در آینده پیشگیری می کند، اما باز هم به عنوان متخصص در این حوزه به شما توصیه می کنیم برای پیشگیری از بروز آسیب به دهان و دندان نوزاد خود استفاده از پستانک از هر نوعی را محدود کنید و استفاده از آن را پس از دو سالگی قطع کنید.

مزایای استفاده از پستانک ارتودنسی چیست؟

  • پیشگیری از خطر سندرم مرگ ناگهانی نوزاد
  • تسکین و پیشگیری از ریفلاکس و کولیک دوره نوزادی
  • آرام شدن کودک در زمان بی قراری
  • کاهش گوش درد در هنگام پرواز هوایی

مکیدن زیاد از حد پستانک چه مشکلاتی ایجاد می کند؟

استفاده طولانی مدت از پستانک می تواند مشکلات عدیده ای در فک، دندان و گفتار وی ایجاد کند. پستانک با جلو کشیدن دندان های جلو و تغییر قوس دندانی باعث آسیب به فرم دندان نوزاد می شود. در موارد شدید رشد کج دندان ها فاصله دندان ها را نیز تغییر می دهد و در رشد دندان های دائمی نیز مشکل ایجاد می کند. از سوی دیگر مکیدن طولانی مدت پستانک با جلو کشیدن زبان باعث اختلال در گفتار و طرز تلفظ برخی حروف می شود. جدا از آسیب به فرم دندان نوزاد، احتمال ابتلا به عفونت گوش میانی و انتقال باکتری ها به دهان نوزاد در کودکانی بیشتر است که از پستانک استفاده می کنند.

عارضه ای به نام دندان پستانکی:

دندان پستانکی یکی از ناهنجاری های دهان و دندان است که در اثر مکیدن بیش از حد پستانک، دندان های پیش کودک به سمت جلو کشیده می شوند. در اغلب موارد این عارضه پس از رشد دندان های دائمی کودک برطرف می شود، اما در برخی موارد، ناهنجاری در دندان های دائمی نیز دیده می شود. از این رو، ترک عادت مکیدن پستانک و معاینه توسط ارتودنتیست در هفت سالگی ضروری است.

مکیدن پستانک ارتودنسی از چه سنی باید قطع شود؟

در موارد نادری دیده می شود که کودک خود مصرف پستانک را کنار می گذارد. اگر این طور است شما یکی از خوش شانس ترین مادران روی زمین هستید. با این حال به یاد داشته باشید که بهتر است از ابتدا روش دیگری را برای آرام کردن فرزند خود استفاده کنید. غلغلک دادن، سرگرم کردن، دادن اسباب بازی، آواز خواندن و تکان دادن نوزاد بهتر از آنست که دو سال بعد برای گرفتن پستانک از فرزندتان دچار مشکل شوید.

روش هر مادر برای گرفتن پستانک ارتودنسی از فرزندش متفاوت است. برای این کار باید فرزندتان را بشناسید. بهترین کار این است که طی یک مراسم در روزی که او آمادگی دارد، از پستانک خداحافظی کنید. شاید چند روز اول فرزندتان مقاومت، بی قراری و گریه کند، اما به تدریج به روش های دیگری برای سرگرم کردن خود پناه می برد. از هر روشی که برای آرام کردن فرزند خود استفاده می کنید، به یاد داشته باشید که نهایتا ۳ سال فرصت دارید.

معاینه دهان و دندان از زمان رشد اولین دندان های کودک ضروری است. کودکان نیز باید از شش ماهگی به طور منظم توسط دندانپزشک معاینه شوند. برای اطلاع از نیاز به درمان های ارتودنسی، تمام کودکان در سن ۷ سالگی باید توسط ارتودنتیست معاینه شوند. متخصصان کلینیک دندانپزشکی پردیس تلاش می کنند تا ضمن بالا بردن آگاهی جامعه نسبت به مسائل بهداشت دهان و دندان، بهترین خدمات را به بیماران ارائه دهند.

منبع:

nypdg

 

ترک خوردگی گوشه لب: همه چیز درباره آن

ترک خوردگی گوشه لب باعث ایجاد ضایعات قرمز متورم در گوشه های بیرونی لب می شود. این عارضه می تواند در دو گوشه لب رخ دهد. این عارضه التهابی است و ممکن است چند روز طول بکشد یا به صورت مشکلی مزمن دیده شود. این مشکل می تواند تمامی افراد از جمله نوزادان را تحت تاثیر قرار دهد. ابتلا به این مشکل، علاوه بر تحت تاثیر دادن زیبایی بیمار، وی را برای ادامه زندگی روزمره، حرف زدن و غذا خوردن با مشکل مواجه می کند.

علائم ترک خوردگی گوشه لب:

علائم این عارضه به طور انحصاری در گوشه دهان دیده می شود. علائم می توانند دردناک و ناراحت کننده باشند. علائم بیماری می تواند از قرمزی خفیف تا ایجاد تاول های باز و خونریزی دهنده متفاوت باشد.

در صورتی که دچار ترک خوردگی گوشه لب شوید، گوشه لب ها ممکن است دچار علائم زیر شود:

  • خونریزی
  • قرمزی
  • تورم
  • ترک
  • تاول
  • حساسیت و شکنندگی پوست
  • خارش
  • پوسته پوسته شدن
  • درد

سایر علائم عبارتند از:

  • طعم بد در دهان
  • احساس سوزش در گوشه لب ها
  • خشکی لب
  • اشکال در خوردن در نتیجه التهاب

عامل ابتلا به ترک خوردگی گوشه لب چیست؟

عوامل مختلفی باعث ابتلا به ترک خوردگی گوشه لب می شود. رایج ترین عامل ابتلا به عفونت قارجی در اثر بزاق است.

اگر بزاق در گوشه لب ها به دام بیوفتد باعث ایجاد ترک در لب می شود. افرادی که برای کاهش درد یا خشکی لب ها، آنها را لیس می زنند باعث ابتلا به این مشکل می شوند. بزاق اضافه در گوشه لب ها می ماند و به محیط مناسبی برای رشد قارچ تبدیل می شود.

ویروس ها و باکتری ها نیز می توانند مسئول ابتلا به این مشکل باشند.

برخی از افراد بیشتر از دیگران مستعد ابتلا به این مشکل هستند، از جمله:

  • افرادی که دارای لب بالایی آویزان هستند که زاویه لب ها در گوشه را عمیق تر می کند.
  • افرادی که دچار قارچ دهان هستند
  • افرادی که به طور متناوب از آنتی بیوتیک استفاده می کنند
  • افرادی که پوست های حساس دارند
  • افرادی که دچار بیماری های التهابی مانند بیماری کوهن هستند
  • بیمارانی که تحت درمان ارتودنسی قرار دارند
  • افراد سیگاری
  • افرادی که دچار کم خونی، دیابت و سرطان هستند

برخی عادات نیز می توانند علت ابتلا به این مشکل به شمار روند. برخی از افراد عادت دارند گوشه های لب خود را در حال حرف زدن یا برای تمرکز بیشتر دائما خیس کنند. این عادت به خصوص در کودکان بیشتر دیده می شود. ترک این گونه عادت ها دشوار است و به تمرین و تمرکز نیاز دارد. بهتر است والدین دقت بیشتری به رفتارهای کودک خود داشته باشند، و در صورت مشاهده چنین حرکتی او را از آن بازدارند.

ارتودنسی و ترک خوردگی گوشه لب:

از جمله افرادی که مستعد ابتلا به ترک خوردگی گوشه لب هستند، بیمارانی است که تحت درمان ارتودنسی قرار دارند. وجود بریس و ابزارهای ارتودنسی در دهان باعث می شود که ترشح بزاق بیشتر شود. ارتودنسی و ابزارهای مورد استفاده در آن باعث بروز عوارضی برای بیمار می شود که یکی از آنها ترک خوردن گوشه های لب است. برای پیشگیری از بروز بسیاری از این عوارض اقداماتی وجود دارد که برای اطلاع از آنها می توانید از راهنمایی های دندانپزشک خود و مطالب ما در ارتباط با ارتودنسی استفاده کنید.

تشخیص ترک خوردگی گوشه لب چگونه انجام می شود؟

از آنجا که ترک خوردگی گوشه لب می تواند نشانه عفونت قارچی یا باکتریایی باشد، برای درمان آن باید از مشورت پزشک استفاده کرد. پزشک می تواند ابتلا به این مشکل را تشخیص دهد. اگر تحت درمان ارتودنسی قرار دارید، با ارتودنتیست خود مشورت کنید. در صورتی که عارضه به درمان پزشک عمومی و ارتودنتیست پاسخ نداد، برای تشخیص تخصصی به متخصص پوست مراجعه کنید.

پزشک پوست شما را بررسی خواهد کرد، و درباره التهاب پوستی در جای دیگری از بدن سوال می کند. سابقه خانواده و سوابق پزشکی شما در رابطه با ابتلا به عفونت قارچی بررسی می شود. ابتلا به بیماری و داروهای مصرفی شما بررسی خواهد شد.

پزشک از گوشه لب های شما نمونه ای برای کشت می گیرد تا برای بررسی بیشتر به آزمایشگاه فرستاده شود. این روند درمانی تشخیص قطعی را ممکن می سازد.

آیا ترک خوردگی گوشه لب می تواند باعث عارضه ای شود؟

در حالی که درمان بسیاری از موارد ترک خوردگی لب ساده است، برای درمان قطعی پزشک باید عامل اصلی را تشخیص دهد.

در صورتی که عارضه در اثر ابتلا به عفونت قارچی باشد، که در اکثر موارد این طور است، عفونت ممکن است به پوست ناحیه اطراف گسترش یابد. این امر باعث ایجاد دشواری در درمان می شود و ظاهر بیمار را ناخوشایند می کند.

درمان ترک خوردگی گوشه لب چگونه است؟

عامل اصلی ترک خوردگی گوشه لب درمان را مشخص خواهد کرد. اگر پزشک به کمبود مواد مغذی مشکوک شود، مکمل های ضروری را برای شما تجویز خواهد کرد. مکمل های آ و ث برای درمان بیماری مفید هستند. بدین منظور از شما خواسته می شود که روزی دو بار از مکمل های خود استفاده کنید تا کمبود بدن شما برطرف شود.

در صورتی که قارچ عامل بیماری باشد، برای شما کرم ضدقارچ موضعی تجویز می شود. اگر عامل بیماری عفونت باکتریایی باشد، از آنتی بیوتیک برای درمان شما استفاده خواهد شد.

سایر روش های درمانی عبارتند از:

  • استفاده از محلول ضدعفونی کننده موضعی برای تمیز نگه داشتن زخم
  • استفاده از کرم موضعی حاوی استروئید

برای درمان ترک خوردگی لب می توانید از درمان های خانگی نیز استفاده کنید:

استفاده مرتب از نرم کننده لب برای پیشگیری از ترک لب موثر است.

استفاده از روغن نارگیل در گوشه های لب می تواند به عنوان مانعی در برابر بزاق عمل کند. اگر تحت درمان ارتودنسی قرار دارید و بزاق در گوشه های لب شما جمع می شود، از روش های فوق برای پیشگیری از ترک خوردگی گوشه لب استفاده کنید.

زمانی که پزشک عامل اصلی بیماری را تشخیص دهد، معمولا عارضه به خوبی به درمان پاسخ می دهد. در بسیاری از موارد، درمان خانگی برای خلاصی از مشکل کافی است.

در صورتی که از درمان های خانگی استفاده کرده اید و مشکل شما طی دو هفته حل نشد، به پزشک یا دندانپزشک خود مراجعه کنید.

منبع:

healthline

ریتینر ارتودنسی: همه چیز درباره آن

ریتینر از ابزارهای مهم ارتودنسی است که برای حفظ موقعیت و تراز دندان ها به کار می رود و امروزه انواع مختلفی از آن وجود دارد. ارتودنتیست، این ابزار را به عنوان مرحله نهایی درمان یا به عنوان جایگزین کاملی برای بریس استفاده می کند.

چرا پس از خاتمه درمان ارتودنسی از این ابزار استفاده می شود؟

حتی پس از آنکه دندان ها در موقعیت جدید خود قرار گرفتند، تاثیر جویدن، رشد و فرسایش هر روزه می تواند موجب برگشت دندان ها به جای قبلی خود می شود.

در صورتی که ریتینر متحرک باشد، از بیمار خواسته می شود که در ساعات خاصی از آن استفاده کند تا دندان ها دچار مشکل نشوند.

ریتینرها به صورت ثابت و متحرک هستند و از سیم یا پلاستیک ساخته شده اند.

ثابت:

نوع ثابت این ابزار معمولا از سیم نازکی ساخته شده است که پشت دندان پیش فک بالا و پایین قرار می گیرد و همانند براکت به دندان چسبانده می شود. از آنجا که از این نوع سیم روی چند دندان را می گیرد، تمیز کردن دندان ها به فلاس تریدر یا ابزارهای مشابه نیاز دارد. با وجودی که این نوع ریتینرها به زمان بیشتری برای تمیز کردن نیاز دارند، اما بهترین نتیجه را دربردارد، زیرا به صورت ۲۴ ساعته در ۷ روز هفته دندان ها را در جای خود نگه می دارند.

متحرک:

نوع متحرک آن معمولا ترکیبی از سیم است که روی دندان پیش فک بالا و پایین قرار می گیرد و دارای یک بخش اکریلیک و چند قلاب است که دور دندان های خلفی قرار می گیرند تا ابزار را در جای خود نگه دارند.

ریتینر اسیکس نوع دیگری از این دسته است که به شکل قالبی شفاف روی دندان پوشیده می شود.

از آنجا که این مدل متحرک است، تمیز کردن دندان ها کار ساده ای است، اما بیمار باید هر روز و به مدت مشخصی از آن استفاده کند. در ابتدا از شما خواسته می شود که در تمام شبانه روز به مدت حداقل سه ماه از آن استفاده کنید. در صورتی که هیچ گونه حرکتی در دندان ها مشاهده نشد، از شما خواسته می شود که ریتینر را تنها در شب و به مدت چند ساعت در روز استفاده کنید.

مهم ترین عیب نوعمتحرک، این است که ممکن است گم شود یا آسیب ببیند یا در صورت تماس با گرما تغییر شکل دهد. همچنین، بهتر است هرگز ریتینر خود را روی میز و در دسترس کودکان رها نکنید. تعویض این ابزار برای شما هزینه دربردارد. بنابراین، بهتر است در زمانی که از آن استفاده نمی کنید، آن را در جعبه مخصوص به خود قرار دهید.

چه مدت باید از ریتینر استفاده کرد و فواصل جلسات درمانی چقدر است؟

۶ ماه اول پس از درمان اولیه با بریس حساس ترین زمان است. وضعیت از هر فرد به فرد دیگر متفاوت است، اما اکثر افراد مجبور می شود که به صورت تمام وقت از ریتینر استفاده کنند. گاهی ممکن است که به دلیل همکاری ناکافی بیمار، سایش و پارگی طبیعی یا به دلیل آسیب مستقیم، ریتینر قادر به انجام کامل وظیفه خود نباشد. بنابراین، بسیاری از ارتودنتیست ها در فواصل منظم برنامه جلسات معاینه را تنظیم می کنند. در این جلسات جای گیری ابزار و تنظیم صحیح آن روی دندان بررسی می شود.

جلسات معاینه معمولا بسیار سریع و آسان است. اما برای بررسی وضعیت دندان ها و احتمال عود درمان اهمیت دارد. هر چه مشکل سریع تر تشخیص داده شود، درمان عوارض آسان تر و کم هزینه تر خواهد بود. استفاده از یک ریتینر نامناسب به مدت طولانی می تواند موجب بازگشت دندان ها به محل قبل و عدم امکان استفاده از قالب پیشین شود. در این حالت تنها راه چاره ساخت قالب جدید برای موارد خفیف و بازگشت به استفاده از بریس در موارد شدیدتر است.

فواصل جلسات معاینه:

جلسات معاینه از یک ارتودنتیست به دیگری متفاوت است. به طور معمول، پس از برداشتن بریس به فاصله کوتاهی جلسه ای برای تحویل ریتینر به بیمار و گفتن توصیه های ضروری به او انجام می شود. معمولا این جلسه یک هفته پس از برداشتن بریس و بعد از آماده شدن قالب انجام می شود. سپس در فواصل طولانی تر جلساتی برای معاینه دندان ها و تناسب ریتینر با موقعیت دندان ها تعیین می شود. این فواصل معمولا هر ۵ هفته، یک ماه، شش ماه و یک سال یک بار هستند.

الاینر چه تفاوتی با ریتینر دارد؟

  • الاینر ابزاری در ارتودنسی است که برای حرکت دادن دندان ها در ارتودنسی به کار می رود. از این ابزار برای درمان ناهنجاری های خفیف دندان استفاده می شود. بنابراین امکان استفاده از این روش در بیمار باید به تایید ارتودنتیست برسد.
  • ریتینر ابزاری است که توسط ارتودنتیست پس از خاتمه درمان با بریس یا الاینر برای ثابت نگه داشتن دندان ها در موضع صحیح تجویز می شود. این ابزار برای حرکت دادن دندان ها طراحی نشده است و تنها برای پیشگیری از عود درمان ارتودنسی استفاده می شود.
  • مهم ترین تفاوت ریتینر با الاینر در هدف استفاده از آن است. هر چند هر دو شبیه هم و شفاف هستند، اما عملکرد آنها کاملا متفاوت است.
  • الاینر از مواد ترموپلاستیک مشابه ریتینر اسیکس ساخته شده است. با این حال، الاینر نازک تر از اسیکس است.
  • الاینر با هدف حرکت دادن دندان ساخته شده است. در حالی که ریتینرها موجب حرکت دندان نمی شود و آنها را در موقعیت فعلی حفظ کند.
  • الاینر دارای اتصالاتی است که به انجام حرکات پیچیده دندان کمک می کند. ریتینرها فاقد چنین اتصالاتی است.
  • لبه های الاینر معمولا صاف تر است و در ۰٫۵ تا ۲ میلیمتر در خط لثه تمام می شود. در حالی که لبه های ریتینر در ۲ تا ۳ میلیمتر در خط لثه تمام می شود.
  • الاینر به نحوی طراحی شده است که می تواند در طول درمان با دندان های در حال رشد مطابقت یابد. با این وجود، در ریتینر این امکان وجود ندارد و این ابزار برای انجام هیچ نوع حرکتی در دندان طراحی نشده است.
  • الاینر تری شفاف و غیر قابل مشاهده ای است که روی دندان ها قرار می گیرد. اما ریتینرها در سه نوع عرضه می شوند: ریتینر اسیکس (شفاف)، ریتینر هاولی (نوع متحرک که دارای سیم فلزی است که روی دندان های پیشین قرار می گیرد) و ریتینر ثابت (یک سیم فلزی با مواد هم رنگ دندان به قسمت داخلی دندان های پیشین در فک بالا و پایین متصل می شود).

مراقبت از ریتینر چگونه انجام می شود؟

بسیاری از مشکلات رایج با ریتینرها را می توان از طریق پیشگیری حل کرد. به این معناست که جای گیری نامناسب قالب، درهم ریختگی مجدد دندان ها، درد، یا سایر مشکلات رایج قابل پیشگیری است. کلید اجتناب از مشکلات عبارتند از: پیگیری دستورالعمل های استفاده، مراجعه منظم برای معاینه و تماس با ارتودنتیست در صورت بروز مشکل.

استفاده از ریتینر طبق دستورالعمل های ذکر شده مهمترین بخش درمان است. عدم استفاده از این ابزار توسط بیمار دلیل شماره یک در هم ریختگی مجدد دندان ها پس از برداشتن بریس است. هنگامی که بریس ها برداشته می شوند و از ریتینر مناسبی استفاده می شود، دندان ها شانس کمتری برای حرکت دارند. اگر از ریتینر استفاده نشود، مشکلات فرد افزایش می یابد. اگر ریتینر توسط بیمار استفاده نشود، دندان حرکت می کند و دیگر ریتینر در محل خود قرار نمی گیرد. این امر موجب حرکت بیشتر دندان می شود. در نتیجه پس از بروز این مشکل باید بلافاصله با ارتودنتیست قرار ملاقاتی را برای بررسی امکان استفاده از ریتینر قبلی یا نیاز به سفارش ریتینر جدید تنظیم کرد. در بدترین حالت، اگر دندان ها بسیار زیاد حرکت کرده باشند، ارتودنتیست استفاده مجدد از بریس را توصیه خواهد کرد.

چه زمانی باید فورا با ارتودنتیست خود تماس بگیرم؟

همانطور که قبلا ذکر شد، تشخیص زودهنگام و مدیریت ریتینر می تواند به طور چشمگیری مشکلات بالقوه را کاهش دهد. موارد تماس با ارتودنتیست در رابطه با مراقبت از ریتینر عبارتند از: شکستن ریتینر، گم شدن آن، حرکت دندان، ریتینر بیش از حد تنگ یا دردناک، ترک خوردن قسمتی از ریتینر.

منبع

bracesguide

alignwisesmile

bracesguide

colgate

 

موم ارتودنسی: موارد کاربرد و طریقه استفاده

موم ارتودنسی یا واکس ماده نرمی است که به صورت موقت برای پوشاندن سطوح تیز ابزارهای ارتودنسی داخل دهان به کار می رود. این ماده برای حفاظت از بافت داخل دهان، مانند لثه ها، لب ها و جداره گونه استفاده می شود.

موم ارتودنسی اغلب با استفاده از پارافین، موم زنبور عسل یا موم کارنوبا ساخته می شود. این ماده در دمای اتاق جامد است، اما گرمای دستان شما آن را نرم می کند. موم نرم شده را می توان به بخش های تیز ابزارهای ارتودنسی در داخل دهان چسباند. موم روی این نواحی می چسبد و سطح صافی را ایجاد می کند.

این ماده وقتی روی ابزار مالیده شود شفاف و غیر قابل تشخیص است. بسیاری از برندهای موم ارتودنسی بدون طعم هستند، اما برخی از برندها از طعم دهنده هایی مانند نعنا، گیلاس یا آدامس برای بهبود طعم آن در دهان فرد استفاده می کنند.

موارد استفاده رایج از موم ارتودنسی چیست؟

اگر تحت درمان ارتودنسی قرار گرفته اید، موم ارتودنسی می تواند درمان را برای شما بسیار ساده تر کند. معمولا در ابتدای شروع دوره درمان، موم ارتودنسی در کیت مراقبت از دندان توسط ارتودنتیست به بیمار تحویل داده می شود. این موم ها در بسته بندی های کوچک و مناسب قرار دارند و می توانید آنها را همیشه در کیف خود همراه داشته باشید.

در بسیاری از مواقع، به خصوص در ابتدای درمان، براکت ها به بافت داخل دهان می کشند و موجب بروز ناراحتی در بیمار می شوند. سایش مداوم براکت به بافت نرم و حساس دهان و نیز وجود لبه های تیز موجب ایجاد زخم در دهان بیمار می شود. سایش ابزار ارتودنسی به بافت دهان می تواند موجب شکل گیری نقاط قرمز یا تاول شود که در این موارد غذا خوردن بسیار آزاردهنده است. نادیده گرفتن این نوع زخم ها می تواند موجب عفونی شدن آنها شود. در برخی موارد، بهبودی زخم داخل دهان یک هفته طول می کشد که در این مدت لازم است از وارد شدن آسیب بیشتر به بافت دهان جلوگیری شود.

موم ارتودنسی می تواند این لبه ها را پوشش دهد و موجب راحتی بیمار شود. به علاوه، بروز موقعیت اورژانس ارتودنسی در طول درمان امر غیر قابل انتظاری نیست. بسیاری دیده می شود که جویدن یک ماده غذایی سفت یا وارد شدن یک ضربه به صورت موجب بیرون زدن براکت یا سیم های ارتودنسی می شود. اگر این اتفاق زمانی رخ دهد که مطب دندانپزشکی تعطیل است یا بیمار در تعطیلات به سر می برد، وجود تکه های براکت یا سیم های لق شده در دهان می تواند بسیار ناراحت کننده باشد. استفاده از موم ارتودنسی می تواند راه حل موقتی تا زمان مراجعه به مطب ارتودنتیست باشد.

موم ارتودنسی تنها برای بیماران ارتودنسی استفاده نمی شود. این ماده کاربردهای زیادی در دندانپزشکی دارد. برای مثال شکستن دندان از موقعیت هایی است که می توانید در آن از این ماده استفاده کنید. با پوشاندن لبه های تیز دندان شکسته با موم می توانید تا زمان رسیدن به دندانپزشک از بافت دهان خود محافظت کنید.

حتی کسانی که از دندان مصنوعی استفاده می کنند نیز باید همواره یک بسته موم در خانه داشته باشند. گاهی بیمارانی که از پروتز جزئی برای جایگزینی دندان های از دست رفته خود استفاده می کنند، با قاب های فلزی نگه دارنده پروتز در جای خود احساس مشکل می کنند. عادت کردن به پروتز دندان مصنوعی کمی زمان می برد و تا آن روز بیمار باید با استفاده از روش های موجود به راحتی خود کمک کند. موم ارتودنسی می تواند التهاب لثه ناشی از تماس با قاب پروتز دندان مصنوعی را کاهش دهد.

همان طور که در بالا آمد، موم ارتودنسی در بسیاری از موارد التهاب بافت دهان می تواند به کمک بیمار بیاید، اما این روش تنها یک راه حل موقت است. در صورتی که متوجه وجود لبه های تیز ناشی از شکستن دندان یا ابزارهای ارتودنسی در دهان خود شدید، هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک می تواند درمان مناسب را به شما پیشنهاد دهد و اقدامات لازم برای حل بلندمدت مشکل انجام شوند.

موم ارتودنسی را چطور باید استفاده کرد؟

پیش از استفاده از موم، دندان های خود را مسواک بزنید و دست های خود را به خوبی بشویید. سپس، تکه ای موم را به اندازه یک نخود بردارید و آن را به شکل توپ گرد کنید. موم ارتودنسی را بین انگشتان خود گرم کنید و به آرامی توپ گرد شده را به شکل یک صفحه صاف کنید. به آرامی آن را روی لبه های تیز قرار دهید تا کاملا آنها را بپوشاند. موم را کمی به سطح فشار دهید تا به آن بچسبد. اگر موم از محل خود جدا شد، مقدار آن را کمی بیشتر کنید.

در زمان استفاده از موم ارتودنسی، همچنان می توانید به خوردن و آشامیدن ادامه دهید. ما به شما اطمینان می دهیم که اگر به طور سهوی موم از روی سطح مورد نظر جدا شود و بلعیده شود، هیچ خطری شما را  تهدید نخواهد کرد. این ماده حاوی هیچ نوع ماده شیمیایی مضری نیست.

در صورتی که به موم ارتودنسی نیاز دارید، می توانید آن را از تمام داروخانه های معتبر تهیه کنید. در صورتی که در وضعیت اورژانس قرار دهید و به داروخانه دسترسی ندارید، می توانید از یک آدامس بدون قند به جای موم استفاده کنید.

موم ارتودنسی در مواقع اورژانس دندانپزشکی ماده ارزشمندی است که می تواند تا زمان رسیدن به دندانپزشک از بافت نرم دهان شما حفاظت کند. بنابراین، نگه داشتن مقداری از آن در خانه ایده خوبی است.

نکات مهم برای استفاده از موم ارتودنسی:

همیشه قبل از مسواک زدن دندان های خود، موم را جدا کنید، زیرا برس های مسواک به آن گیر می کنند.

بهتر از بعد از هر بار مصرف مواد غذایی، موم را با تکه ای جدید تعویض کنید. موم محل خوبی برای گیر کردن مواد غذایی و رشد و تکثیر باکتری هاست. موم پس از مدتی که از ماندن آن در دهان می گذرد پوسته پوسته می شود و به محل خوبی برای رشد باکتری ها تبدیل می شود. برای مراقبت از دندان های خود بهتر است بعد از وعده های غذایی آن را تعویض کنید.

منبع:

colgate

 

ارتودنسی: آشنایی با روند درمان

ارتودنسی از روش های درمانی مهمی است که می تواند ظاهر لبخند شما را تا حد زیادی تغییر دهد. اصلاح فرم قرارگیری و شکل فک، علاوه بر تاثیر ظاهری، کار تمیز کردن دندان ها را نیز ساده تر می کند. با وجود مزایای بسیار، بسیاری از بیماران به دلیل سوالات زیادی که در این باره دارند، از مراجعه برای درمان خودداری می کنند. در این مطلب تلاش کرده ایم شما را با بسیاری از مسائل متداول در این روش درمانی آشنا کنیم.

متخصص ارتودنسی چه کاری انجام می دهد؟

متخصص ارتودنسی کسی است که به کار تشخیص و درمان مشکلات مربوط به قرارگیری، تراز و فاصله دندان ها و نیز اشکالات موجود در صورت و فک بیمار می پردازد. این متخصص از ابزارهای متعددی شامل بریس، هدگیر، فیس ماسک، و بسیاری دیگر برای رفع مال اکلوژن استفاده می کند.

علل بروز مشکلات ارتودنسی چیست؟

مال اکلوژن می تواند به صورت ارثی یا اکتسابی بروز کند. مشکلات ارثی معمولا شامل درهم ریختگی دندان ها، وجود فاصله زیاد بین دندان ها، دندان اضافی، فقدان مادرزادی دندان، و طیف وسیعی از مشکلات در صورت، فک و دندان بیماران می شود. مشکلات اکتسابی عبارتند از وارد شدن تروما، مکیدن انگشت شست به مدت طولانی، انسداد مسیر هوایی توسط غدد لوزه، بیماری های دهان و دندان و از دست رفتن زودهنگام دندان های شیری یا دائمی. بسیاری از این مشکلات نه تنها تراز دندان ها بلکه رشد صورت و فک را تحت تاثیر قرار می دهند.

چرا باید تحت درمان قرار گیرم؟

درمان به دو دلیل مهم انجام می شود: زیبایی و عملکرد. داشتن یک لبخند زیبا نه تنها ظاهر شما را در چشم دیگران تغییر می دهد، بلکه اعتماد به نفس و خودانگاره شما را نیز تقویت می کند. درمان های ارتودنسی باعث می شوند که دندان های شما عملکرد بهترین داشته باشند و تمیز کردن آنها ساده تر شود. در نتیجه، رعایت بهداشت دهان و دندان ساده تر می شود.

درمان ارتودنسی از چه سنی باید شروع شود؟

شروع درمان در هیچ سنی دیر نیست. هر چند که هر چه زودتر درمان شروع شود، مشکل سریع تر و راحت تر برطرف می شود. انجمن دندانپزشکی آمریکا توصیه می کند که تمام کودکان اولین بار در سن ۷ سالگی برای انجام معاینه تشخیصی ارتودنسی به دندانپزشک مراجعه کنند. در مطلب دیگری به طور مفصل درباره بهترین سن شروع درمان ارتودنسی صحبت کرده ایم که می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر به آن رجوع کنید.

چطور می توان احتمال بروز مشکلات ارتودنسی را در فرد تشخیص داد؟

وجود بیرون زدگی، در هم ریختگی، یا رشد دندان در محل نامناسب شاخص های واضحی از نیاز به درمان هستند. جلو یا عقب بودن واضح فک از دیگر علائم مشخص نیاز به درمان است. اما نشانه های کمتر واضح نیاز به درمان عبارتند از تنفس دهانی، گاز گرفتن مداوم بافت نرم داخل گونه ها، اشکال در حرف زدن یا تلفظ برخی حروف و مکیدن انگشت شست تا بعد از سن ۳ یا ۴ سالگی. در صورتی که در هنگام بسته شدن دهان، دندان ها به خوبی روی هم قرار نمی گیرند، یا فک شما صدا می دهد، می تواند نشانه ای از نیاز به ارتودنسی باشد.

آیا بریس درد دارد؟

قرارگیری بریس روی دندان بدون هیچ گونه دردی انجام می شود. بعد از ترک مطب، بیمار تا چند روز کمی احساس درد و نارحتی دارد، اما با عادت کردن به بریس ها از درد آن کاسته می شود. معاینات دوره ای برای تنگ کردن بریس و تغییر آنها نیز موجب بروز درد تا چند روز می شود اما با حرکت کردن دندان ها از جای قبلی، درد تخفیف می یابد. برای کنترل درد در این چند روز می توانید از داروهای مسکن بدون نسخه استفاده کنید. در مطلب دیگری به طور کامل تر به درد ارتودنسی پرداخته ایم.

درمان چطور طول می کشد؟

طول درمان در هر فرد متفاوت است، اما به طور کلی مراحل فعال درمان که شامل استفاده از بریس و سایر ابزارهای می شود، چیزی بین ۶ تا ۳۰ ماه طول می کشد. پس از این مدت بیمار باید از ریتینر استفاده کند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ریتینر به سایر مطالب ما در این مورد رجوع کنید.

فاصله زمانی بین جلسات چقدر است؟

فاصله زمانی بین جلسات به نوع درمان و شدت عارضه بستگی دارد. اما به طور کلی باید هر ۴ تا ۱۰ هفته یک بار برای تغییر وضعیت بریس ها به متخصص خود مراجعه کنید.

آیا لازم است دندانی کشیده شود؟

در صورتی که دندان ها به شدت در هم ریخته باشند، که می تواند در اثر کوچک بودن سایز فک نسبت به دندان ها باشد، کشیدن دندان برای ایجاد فضای کافی جهت حرکت کردن دندان ها ضروری است. در مواردی که بیمار سن کمی دارد، احتمالا به کشیدن دندان نیازی نخواهد بود و درمان هایی مانند گسترش دهنده کام مشکل را برطرف خواهند کرد.

آیا بزرگسالان هم می توانند از درمان استفاده کنند؟

سن فاکتور مهمی برای آغاز درمان نیست. هر بزرگسالی که از سلامت عمومی خوبی برخوردار است می تواند برای اصلاح وضعیت دندان های خود اقدام کند. امروزه حدود ۲۵ درصد از بیماران حوزه ارتودنسی را بزرگسالان تشکیل داده اند و این رقم هر روز بیشتر می شود. هر روز بزرگسالان بیشتری برای سلامت و زیبایی دندان های خود مراجعه می کنند. روش های درمانی متعددی در این حوزه وجود دارد که مشکلات بزرگسالان مبنی بر دیده شدن بریس ها را برطرف کرده است. روش های درمانی مانند اینویزیلاین، براکت های سرامیکی و ارتودنسی نامرئی گزینه هایی هستند که می توانند برای بزرگسالانی که در جامعه فعالیت بیشتری دارند، مطلوب تر باشند و کسی متوجه درمان آنها نشود.

آیا باید مراقب غذا خوردن خود باشم؟

بله! باید از غذاهایی که به بریس های شما آسیب می زنند یا بین بریس ها گیر می کنند، پرهیز کنید. برخی از این مواد غذایی سبزیجات خام، آبنبات های چسبناک و سخت، گوشت استیک، یخ و غیره می شود. برای آگاهی از غذا خوردن در درمان ارتودنسی به سایر مطالب ما در این مورد رجوع کنید.

آیا می توانم ورزش کنم یا آلات موسیقی بادی بنوازم؟

به صورت کلی، بله. البته برای ورزش کردن باید از گارد دهان استفاده کنید. نوازندگان آلات موسیقی بادی نیز می توانند به کار خود ادامه دهند، اما شاید لازم باشد از ابزارهایی مانند الاینر به جای بریس برای مرتب کردن دندان های خود استفاده کنند.

آیا در طول درمان باید همچنان به دندانپزشک سابق خود مراجعه کنم؟

بله! و در واقع این کار بیشتر از قبل اهمیت دارد، زیرا این روش درمانی شما را با چالش هایی برای مسواک زدن رو به رو می کند. بنابراین مراقبت از دندان ها و پیشگیری از پوسیدگی ضروری است. جرم گیری دوره ای دندان ها، معاینه وضعیت آنها و درمان پوسیدگی های سطحی از اهمیت زیادی برخوردار است.

آیا بعد از برداشتن بریس ها باید از ریتینر استفاده کنم؟

همیشه پاسخ بله است: در صورتی که از ریتینر استفاده نکنید، دندان های شما خیلی سریع به موقعیت قبل باز می گردند و بدین ترتیب تمام تلاش های درمانی شما و متخصص برباد می رود. ریتینر به حفظ موقعیت دندان ها پس از اتمام درمان ارتودنسی کمک می کند. برخی از افراد لازم است دو سال و برخی دیگر باید در تمام طول عمر برای ساعات مشخصی در طول شبانه روز از این وسیله استفاده کنند.

آیا هزینه های ارتودنسی زیاد است؟

مراقبت ارتودنسی سرمایه گذاری بلند مدتی بر سلامت شماست. هزینه های درمانی هر کس ممکن است با دیگری متفاوت باشد، اما خبر خوب این است که لازم نیست همه هزینه ها را یک جا پرداخت کنید. این هزینه ها در طول دوره درمان پرداخت خواهند شد که برای بسیاری از افراد به صرفه و قابل پرداخت است.

در طول درمان دندان های خود را چطور باید تمیز کنم؟

یکی از مهمترین کارهای این دوره، یادگیری مسواک زدن دندان ارتودنسی شده است. تمیز نکردن صحیح دندان ها موجب پوسیدگی دندان ها در این دوره می شود. از سوی دیگر پس از برداشته شدن بریس ها، رنگ دندان در ناحیه زیر براکت و دور آن متفاوت خواهد بود. به همین دلیل رعایت بهداشت دهان و دندان در دوره درمان ارتودنسی اهمیت دارد.

روش مسواک زدن دندان ارتودنسی شده:

یادگیری روش تمیز کردن دندان ارتودنسی شده به خصوص بین بریس ها و محل های مخفی شدن مواد غذایی اهمیت زیادی دارد. با عدم توجه به این نقاط، دندان به سرعت دچار پوسیدگی شده و فرد به بیماری های لثه دچار می شود. مراحل زیر را دنبال کنید:

  • الاستیک های متصل به بریس ها را باز کنید.
  • از یک مسواک با برس نرم استفاده کنید تا دندان ها و دور براکت ها را تمیز کنید. مسواک را در زاویه ۴۵ درجه بگیرید و در خط لثه، با حرکات رفت و برگشتی دندان را تمیز کنید.
  • به آرامی بریس ها را مسواک بزنید. از فشار کافی دست، برای ورود برس بین براکت ها و تمیز کردن سیم استفاده کنید.
  • زمانی که تمام دندان ها را تمیز کردید، دهان را بشویید و از نبود ذرات غذا بین دندان ها اطمینان حاصل کنید.
  • الاستیک ها را دوباره وصل کنید.
  • روند مسواک زدن دندان ارتودنسی شده باید حدود دو دقیقه طول بکشد.

برای نخ دندان کشیدن، بسیاری از بیماران با چالش رو به رو می شوند. تمیز کردن دندان ها با نخ دندان معمولی امکان پذیر نیست. برای تمیز کردن دندان ها، بهتر است از فلاس تریدر، سوپر فلاس یا واترجت دندانی استفاده کنید. این ابزارها به طور خاص برای تمیز کردن دندان های ارتودنسی شده طراحی شده اند و کار را برای شما بسیار راحت تر می کند.

منبع:

colgate

abckiddentist

انتخاب متخصص ارتودنسی خوب: نکات مهم

از آنجا که مراقبت های دهان و دندان به اندازه آموزش و سوادآموزی برای کودکان مهم است، نباید آن را به شانس واگذار کنید. انجام تحقیقات جامع برای انتخاب متخصص ارتودنسی خوب به اندازه تحقیق برای یافتن یک مدرسه مهم است. ارتودنسی درمانی طولانی مدت و همراه با درد و زحمت است. وجود یک متخصص ماهر و مجرب می تواند به شما کمک کند که این مسیر را سریع تر و راحت تر طی کنید. در ادامه به برخی از نکاتی می پردازیم که در انتخاب شما باید لحاظ شوند.

ملاک های انتخاب متخصص ارتودنسی خوب:

انتخاب متخصص ارتودنسی کار دشواری است که در کنار نگرانی و ترس ناشی از درمان چالش بزرگی برای برخی از افراد است. دشواری های یافتن یک متخصص خوب و مورد اعتماد باعث می شود که بسیاری از بیماران از اقدام برای اصلاح لبخند خود خودداری کنند. ملاک های زیر می توانند به شما کمک کنند که اولین گام را با اطمینان بیشتری بردارید.

از دوستان سوال کنید:

گرفتن توصیه دوستان و فامیل همیشه بهترین نقطه برای شروع است. اگر به طور تقریبی می دانید کدام روش درمانی مورد نیاز است، از توصیه افرادی استفاده کنید که از روش درمانی مشابه استفاده کرده اند.

برای مثال، اگر کودک شما دچار آندربایت شدید است، به استفاده از نوعی ابزار ارتودنسی تحت عنوان فیس ماسک نیاز دارد. در این مثال، بهتر است یک متخصص ارتودنسی بیابید که بر اصلاح مال اکلوژن تمرکز دارد، تا متخصصی که تنها با بریس ارتودنسی کار می کند.

به صورت آنلاین تحقیق کنید:

امروزه اینترنت یافتن خدمات مورد نیاز در هر منطقه را بسیار ساده تر کرده است. با اضافه کردن نام شهر یا منطقه خود به همراه واژه «ارتودنسی» می توانید به نام متخصصانی برسید که در نزدیکی محل زندگی شما در حال فعالیت هستند.

با بررسی سایت های فهرست پزشکان نیز می توانید شماره تماس، آدرس و متخصصان مورد نظر خود را بیابید.

در بین آنها نام چند متخصص را یادداشت کنید و در مورد آنها بیشتر تحقیق کنید. در سایت های تبادل نظر می توانید درباره تجربه بیماران این متخصصان سوال کنید و از نقطه نظرات مثبت و منفی در مورد آنها آگاه شوید. بدین ترتیب می توانید تا حدی از کیفیت خدمات ارائه توسط او مطمئن شوید. می توانید از بیماران بخواهید درباره سایر متخصصانی که می شناسند نیز نظر دهند.

آیا اولین جلسه مشاوره رایگان است؟

بسیاری از متخصصان ارتودنسی درک می کنند که معاینه کامل وضعیت دندان ها، اطلاع از وجود پوسیدگی در دندان ها، آگاهی از روند درمان، طول احتمالی دوره درمان و روش درمان حق بیمار است. به همین دلیل، در بسیاری از کلینیک ها و مطب های دندانپزشکی ارائه مشاوره ارتودنسی به صورت رایگان انجام می شود. در این جلسه، بیمار و والدین با متخصص ارتودنسی ملاقات می کنند، درباره نیازها و گزینه های درمانی صحبت می شود و بر سر هزینه های درمان و طول دوره توافق می شود. در عین حال، متخصص ارتودنسی از انتظارات دوره درمان و مراقبت های مورد نیاز با شما صحبت خواهد کرد. از این جلسات به عنوان فرصتی برای بررسی متخصصان مختلف و گرفتن تصمیم نهایی استفاده کنید.

مدارک و تخصص های دندانپزشک را بررسی کنید:

دندانپزشکان زیادی به کار اصلاح نظم و شکل دندان ها می پردازند. برای انتخاب متخصص ارتودنسی خوب باید درباره تخصص دندانپزشک و مدارک وی سوال کنید. متخصص ارتودنسی پس از طی دوره دندانپزشکی وارد دوره تخصص ارتودنسی می شود.

برای انتخاب یک متخصص خوب، از مرکز درمانی در مورد محل تحصیل پزشک سوال کنید. میزان تجربه دندانپزشک نیز فاکتور مهمی است که می تواند در نتیجه درمان تاثیر زیادی داشته باشد. یک مرکز با سابقه دارای آلبومی از بیماران قبلی خود است. می توانید از کلینیک بخواهید عکس های قبل و بعد بیماران خود را به شما نشان دهند.

از بیش از یک مطب یا کلینیک مشاوره بگیرید:

متخصصان ارتودنسی روش های درمانی مورد علاقه خود را دارند، بنابراین دریافت مشاوره از بیش از یک مرکز ایده خوبی است. برخی روش های درمانی تنها در برخی مراکز خاص اجرا می شوند. طول مدت درمان و هزینه تخمین زده شده در هر مرکز را با دیگری مقایسه کنید. احساس راحتی با مرکز، پرسنل و متخصص نیز اهمیت دارد. آیا با پرسنل درمانی احساس راحتی دارید؟ آیا آنها به نگرانی های شما پاسخ درستی دادند؟ آیا به نیازهای شما توجه کردند؟ با مراجعه به بیش از یک مرکز، امکان انتخاب متخصص ارتودنسی خوب بیشتر می شود.

مسائل مالی را بررسی کنید:

این پول شماست، بنابراین شما حق دارید در مورد نحوه خرج کردن آن و محل هزینه ها تصمیم گیری کنید. درباره هزینه کلی درمان سوال کنید. همچنین در مورد روش پرداخت هزینه ها و فواصل پرداخت با کلینیک دندانپزشکی صحبت کنید. در برخی مراکز در صورت پرداخت کامل هزینه های درمان در یک قسط تخفیف کلی برای شما در نظر گرفته می شود. از سوی دیگر، برخی بیماران ترجیح می دهند هزینه های درمان را در فواصل منظم و به صورت قسط بندی شده پرداخت کنند. در این مورد با کلینیک مورد نظر خود صحبت کنید.

در نهایت راحتی مهم ترین فاکتور در انتخاب متخصص ارتودنسی خوب است. بیمار باید نسبت به پزشک خود احساس خوبی داشته باشد و به او اعتماد داشته باشد. تجربه و مهارت متخصص درست به اندازه نحوه برخورد او با فرزند شما اهمیت دارد. از احساس فرزندتان نسبت به پزشک سوال کنید و به نگرانی ها و ترس های او توجه کنید. اگر فرزند شما احساس خوبی نسبت به پزشک خود نداشته باشد، احتمال همکاری او در طول درمان کمتر خواهد بود.

به طور کلی در انتخاب متخصص ارتودنسی خوب به مسائل زیر توجه کنید:

  • چه کسی دوره درمانی شما را زیر نظر دارد: متخصص ارتودنسی یا دستیار وی؟
  • آیا مرکز درمانی در نزدیکی محل زندگی شما قرار دارد یا فاصله آن با شما زیاد است؟
  • آیا گرفتن نوبت از کلینیک به سادگی امکان پذیر است؟
  • آیا زمان نوبت دهی مرکز درمانی با مشغله های تحصیلی و کاری شما مطابقت دارد؟
  • روش پرداخت هزینه های درمان به چه صورت است؟
  • آیا تیم درمانی مشتاق کمک به شما به نظر می رسند یا شما برای آنها تنها یک بیمار هستید که پول پرداخت می کند؟

منبع:

colgate

 

استفاده از هدگیر به همراه بریس:

برخی اوقات داشتن دندان های ردیف و لبخندی زیبا به کمک تخصصی نیاز دارد. در اغلب بیماران، این لبخند با استفاده از بریس به دست می آید. بریس در شکل های مختلفی، از بریس های فلزی تا سرامیکی شفاف، عرضه می شود. اما برخی ناهنجاری های دهان و دندان به ابزاری فراتر از بریس نیاز دارند. در این موارد استفاده از هدگیر به همراه بریس می تواند فشار بیشتری به دندان و فک وارد کند تا دندان ها به جهت مناسب حرکت کنند.

هدگیر چیست؟

هدگیر ابزاری است که بیرون از دهان قرار می گیرد تا دندان ها را حرکت دهد و رشد فک را هدایت کند. هدگیر سه بخش دارد: اتصالاتی که به دندان های مولر یا خلفی متصل می شو«د، سیم های U شکل که به هدگیر را به این اتصالات وصل می کنند و هدپیس که روی سر و پشت گردن قرار می گیرد تا هدگیر را در جای خود نگه دارند.

هدف از استفاده از هدگیر به همراه بریس:

هدگیر می تواند آندربایت و اوربایت را در کودکان درمان کند. این ابزار مقدار فشار مشخصی را در زاویه درست وارد می کند تا فک را در جهت درست حرکت دهد. از هدگیر برای حرکت دادن دندان های مولر بالا به قسمت های داخلی تر دهان استفاده می شود تا اوربایت درمان شود. معمولا از این ابزار در کودکان استفاده می شود، زیرا فک آنها هنوز در حال رشد است. به ندرت از این ابزار در بزرگسالان استفاده می شود.

طول دوره استفاده از هدگیر به همراه بریس:

طول مدت درمان با هدگیر به ماهیت مشکل ارتودنسی بستگی دارد. معمولا لازم است که کودک این ابزار را ۱۲ تا ۱۴ ساعت در روز به مدت ۹ تا ۱۸ ماه استفاده کند. در صورتی که بیمار ابزار را به اندازه ساعت های توصیه شده در روز استفاده نکند، دوره درمان افزایش می یابد. لازم نیست این ۱۴ ساعت در روز پشت سر هم باشد. همین که مجموع ساعات استفاده از هدگیر در روز به این مقدار برسد، کفایت می کند.

نکات:

اوایل دوره استفاده از هدگیر به همراه بریس امکان دارد که احساس کنید دندان هایتان لق شده اند. اما این امر طبیعی است. در صورتی که درد و ناراحتی شما ادامه دارد، با ارتودنتیست خود مشورت کنید. همواره پیش از شرکت در ورزش، هدگیر را از روی صورت خود بردارید، زیرا امکان بروز آسیب به دندان و صورت وجود دارد. از این ابزار به میزان توصیه شده استفاده کنید و آن را طبق توصیه پزشک تمیز کنید.

منبع:

livestrong

بریس سرامیکی در مقایسه با بریس فلزی

دندان های درهم ریخته و نامرتب می توانند باعث معذب شدن شما در هنگام لبخند زدن شوند. به علاوه این امر، با کارکرد دندان ها تداخل دارد. درمان های ارتودنسی مانند بریس می توانند زیبایی لبخند را به شما هدیه دهند. یکی از انواع ابزارهای درمانی بریس سرامیکی است.

بریس سرامیکی در مقایسه با بریس های سنتی:

احتمالا با بریس های سنتی آشنایی دارید. این براکت ها از فلز ساخته شده اند و به دندان چسبانده می شوند. یک سیم فلزی نیز آنها را به هم متصل می کند. از آنجا که بریس ها با فلز ساخته شده اند، کاملا دیده می شوند.

طراحی بریس سرامیکی مشابه بریس های سنتی است اما مواد به کار رفته در ساخت آن متفاوت است. به جای فلز، در ساخت آنها از سرامیک شفاف استفاده می شود. سیم ها نیز می توانند شفاف باشند تا همه چیز کمتر قابل توجه باشد.

تاثیر گذاری:

تاثیرگذاری بریس سرامیکی به مشکلی که باید درمان شود بستگی دارد. برای مثال، بریس های سنتی برای درمان درهم ریختگی شدید موثرتر است. در صورتی که در هم ریختگی دندان های شما زیاد باشد، شاید دندانپزشک استفاده از بریس فلزی را پیشنهاد دهد.

بریس سرامیکی مناسب افرادی است که مشکل آنها شدید نیست. در صورتی که استفاده از این روش برای شما مناسب باشد، ارتودنتیست شما را از آن آگاه خواهد کرد. در عین حال، در صورتی که استفاده از این روش باعث افزایش طول مدت درمان شود، دندانپزشک به شما اطلاع خواهد داد.

مراقبت از بریس:

در این روش تغییر رنگ بریس ها محتمل تر است. مصرف غذاهایی با رنگدانه بالا، مانند سس گوجه، کاری، توت ها، و چای و قهوه می تواند باعث لکه دار شدن دندان ها شود. سیگار کشیدن نیز باعث تغییر رنگ بریس سرامیکی می شود. برای حفظ ظاهر لبخند خود در طول دوره درمان از این موارد دوری کنید.

هزینه بریس سرامیکی:

هزینه بریس های سرامیکی کمی بیشتر از انواع فلزی آن است. البته هزینه نهایی درمان به عوامل زیادی بستگی دارد که مهمترین آنها شدت درهم ریختگی دندان، طول درمان، محل زندگی شما و نوع بریس است. برای تخمین زدن هزینه نهایی بریس باید با دندانپزشک خود مشورت کنید. در نهایت، می توانید تصمیم بگیرید که این هزینه اضافی برای شفاف بودن بریس، آیا ارزش دارد یا نه.

در صورتی که به اصلاح لبخند و ترتیب دندان های خود نیاز دارید، برای مشاوره و درمان با ما تماس بگیرید. ما بهترین شیوه درمانی را به شما پیشنهاد خواهیم داد.

منبع:

colgate

چرا مرتب کردن دندان ها اهمیت دارد؟

پاسخ این سوال شاید ساده به نظر برسد: چون دندان های صاف زیبا هستند. اما مرتب کردن دندان ها تنها دلیل استفاده از بریس نیست و البته تنها مزیت آن نیز نیست.

دلایل مرتب کردن دندان ها:

برخی از دلایل مرتب کردن دندان ها عبارتند از:

سایش و شکستگی:

دندان های نامرتب در زمان جویدن روی هم کشیده می شوند. این امر باعث فرسایش مینای دندان می شود. فرسایش مینای دندان باعث تضعیف آن و پوسیدگی و شکستگی دندان می شود.

آسیب دندان های بیرون زده:

در صورتی که دندان های شما خرگوشی است، به شدت در معرض وارد شدن آسیب قرار دارند. اگر در طول فعالیت های ورزشی یا روزمره ضربه ای به صورت شما وارد شود، احتمال شکستن دندان زیاد است.

سهولت در تمیز کردن دندان:

تمیز کردن و مسواک زدن دندان های در هم ریخته دشوار است. دسترسی مسواک به تمامی نواحی دندان به دقت زیادی نیاز دارد و مکان های بیشتری برای تکثیر باکتری در دهان وجود دارد. در نتیجه فرد به بوی بد دهان و پلاک مبتلا می گردد.

تاثیر بر سلامت لثه ها:

علاوه بر تاثیر بر سلامت دندان ها، در هم ریختگی دندان می تواند بر سلامت لثه نیز اثر منفی داشته باشد. همانند پوسیدگی دندان، بیماری لثه نیز در اثر تجمع پلاک رخ می دهد. علائم این بیماری عبارتند از قرمزی، التهاب و خونریزی لثه. در صورتی که بیماری لثه درمان نشود، بیمار به تحلیل لثه و از دست رفتن دندان دچار خواهد شد.

دشواری در غذا خوردن:

ایجاد اشکال در جویدن غذا به دلیل تماس نادرست دندان ها با هم از دلایل مرتب کردن دندان ها است. در صورتی که بیمار به اپن بایت مبتلا باشد، جویدن چالش بزرگی است. در صورتی که روی هم نیامدن دندان ها در دندان های خلفی دیده شود، جویدن غذا می تواند حتی غیر ممکن باشد. در این شرایط جویدن غذا به اعمال فشار بیشتر روی عضلات فک نیاز دارد.

تقویت اعتماد به نفس:

دلایل مرتب کردن دندان ها تنها به بهبود کارکرد فک و دهان محدود نمی شود. در این راستا تحقیقات زیادی، ارتباط بین درمان ارتودنسی و بهبود اعتماد به نفس در بیمار را ثابت کرده اند. در واقع این اولین نتیجه درمانی در بین بیماران است. تحقیقات نشان داده اند که لبخند زیبا ویژگی جسمی مهمی برای انسان ها تلقی می شود و افرادی که دندان های مرتبی دارند باهوش تر و زیباتر دیده می شود.

بدتر شدن نامرتبی دندان ها:

متاسفانه به ندرت دیده می شود که نامرتبی دندان ها به صورت خود به خود بهبود یابد. در واقع، عکس این قضیه صادق است. با افزایش سن، دندان ها تمایل به حرکت رو به جلو دارند. بنابراین در آنجا با کمبود فضا درگیر شده و دچار در هم ریختگی می شوند.

منبع:

sensu

لق شدن دندان ارتودنسی شده: آیا ممکن است؟

آیا ممکن است ارتودنسی باعث لق شدن دندان و افتادن آن شود؟ خیر! تا یکی دو روز بعد از قرار گیری بریس روی دندان، دندان ها شروع به حرکت کرده و بیمار کمی احساس لق شدن می کند. لق شدن دندان ارتودنسی شده در روزهای اول درمان جزو روند طبیعی حرکت دندان است و دندان به همین طریق در ارتودنسی مسیر خود را به سمت مکان صحیح طی می کند.

حرکت دندان ها در طول ارتودنسی می تواند برای برخی بیماران ترسناک باشد. بیمار حس می کند دندان هایش لق شده اند و فضایی را بین آنها مشاهده می کند که پیش از این وجود نداشته است. این امر کاملا طبیعی است. اما با این حال، مواردی نیز وجود دارد که در صورت عدم رسیدگی می تواند باعث ایجاد مشکل شود.

آیا لق شدن دندان ارتودنسی شده ممکن است؟

تحقیقات نشان می دهند که حرکت دندان ها حداقل تا حدی باعث تغییر جزئی در شکل و اندازه ریشه دندان تمام بیماران می شود، اما این تغییرات به حدی جزئی است که در ۹۸ درصد بیماران بدون چشم مسلح قابل دیدن نیست.

با این حال، در چیزی در حدود ۲ درصد بیماران، کوتاه شدن ریشه دندان در طول درمان ارتودنسی مشاهده می شود. دلیل اصلی این جذب ریشه دندان هنوز مشخص نیست، اما محققان بر این باورند که مسائل ژنتیکی در کنار دوره درمان طولانی در حدود بیش از ۳ سال می تواند عامل این عارضه باشد. با این وجود، این امر عموما مشکل طولانی مدتی برای دندان به وجود نمی آورد. معمولا یک دندان می تواند تا نیمی از طول ریشه خود را از دست بدهد و هرگز مشکلی پیدا نکند.

بنابراین به طور کلی لق شدن دندان ارتودنسی شده در روزهای ابتدایی درمان طبیعی است اما مشکلی برای بیمار و دندان های وی ایجاد نمی کند. در صورتی که ارتودنتیست متوجه بروز تحلیل ریشه در بیمار شود، اقدامات درمانی لازم برای پیشگیری از پیشرفت بیماری انجام خواهد شد. لازم است بیمار هر زمانی که متوجه بروز مشکل ناگهانی یا عجیب در وضعیت دندان های خود شد، موضوع را با دندانپزشک خود در میان بگذارد.

در برخی موارد لق شدن دندان به دلیل بریس رخ نمی دهد. ابتلا به بیماری های لثه و سابقه لق شدن دندان می تواند هشداری برای این امر باشد. در صورتی که پیش از این دچار این مشکل بوده اید، لازم است هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید. فراموش نکنید که برای پیشگیری از لق شدن دندان ها، رعایت بهداشت دهان و دندان ضرورت دارد. این امر به پیشگیری از بیماری های پریودنتال و لق شدن دندان ها کمک می کند.

منبع:

drmichaels