نوشته‌ها

استفاده از هدگیر به همراه بریس:

برخی اوقات داشتن دندان های ردیف و لبخندی زیبا به کمک تخصصی نیاز دارد. در اغلب بیماران، این لبخند با استفاده از بریس به دست می آید. بریس در شکل های مختلفی، از بریس های فلزی تا سرامیکی شفاف، عرضه می شود. اما برخی ناهنجاری های دهان و دندان به ابزاری فراتر از بریس نیاز دارند. در این موارد استفاده از هدگیر به همراه بریس می تواند فشار بیشتری به دندان و فک وارد کند تا دندان ها به جهت مناسب حرکت کنند.

هدگیر چیست؟

هدگیر ابزاری است که بیرون از دهان قرار می گیرد تا دندان ها را حرکت دهد و رشد فک را هدایت کند. هدگیر سه بخش دارد: اتصالاتی که به دندان های مولر یا خلفی متصل می شو«د، سیم های U شکل که به هدگیر را به این اتصالات وصل می کنند و هدپیس که روی سر و پشت گردن قرار می گیرد تا هدگیر را در جای خود نگه دارند.

هدف از استفاده از هدگیر به همراه بریس:

هدگیر می تواند آندربایت و اوربایت را در کودکان درمان کند. این ابزار مقدار فشار مشخصی را در زاویه درست وارد می کند تا فک را در جهت درست حرکت دهد. از هدگیر برای حرکت دادن دندان های مولر بالا به قسمت های داخلی تر دهان استفاده می شود تا اوربایت درمان شود. معمولا از این ابزار در کودکان استفاده می شود، زیرا فک آنها هنوز در حال رشد است. به ندرت از این ابزار در بزرگسالان استفاده می شود.

طول دوره استفاده از هدگیر به همراه بریس:

طول مدت درمان با هدگیر به ماهیت مشکل ارتودنسی بستگی دارد. معمولا لازم است که کودک این ابزار را ۱۲ تا ۱۴ ساعت در روز به مدت ۹ تا ۱۸ ماه استفاده کند. در صورتی که بیمار ابزار را به اندازه ساعت های توصیه شده در روز استفاده نکند، دوره درمان افزایش می یابد. لازم نیست این ۱۴ ساعت در روز پشت سر هم باشد. همین که مجموع ساعات استفاده از هدگیر در روز به این مقدار برسد، کفایت می کند.

نکات:

اوایل دوره استفاده از هدگیر به همراه بریس امکان دارد که احساس کنید دندان هایتان لق شده اند. اما این امر طبیعی است. در صورتی که درد و ناراحتی شما ادامه دارد، با ارتودنتیست خود مشورت کنید. همواره پیش از شرکت در ورزش، هدگیر را از روی صورت خود بردارید، زیرا امکان بروز آسیب به دندان و صورت وجود دارد. از این ابزار به میزان توصیه شده استفاده کنید و آن را طبق توصیه پزشک تمیز کنید.

منبع:

livestrong

بریس سرامیکی در مقایسه با بریس فلزی

دندان های درهم ریخته و نامرتب می توانند باعث معذب شدن شما در هنگام لبخند زدن شوند. به علاوه این امر، با کارکرد دندان ها تداخل دارد. درمان های ارتودنسی مانند بریس می توانند زیبایی لبخند را به شما هدیه دهند. یکی از انواع ابزارهای درمانی بریس سرامیکی است.

بریس سرامیکی در مقایسه با بریس های سنتی:

احتمالا با بریس های سنتی آشنایی دارید. این براکت ها از فلز ساخته شده اند و به دندان چسبانده می شوند. یک سیم فلزی نیز آنها را به هم متصل می کند. از آنجا که بریس ها با فلز ساخته شده اند، کاملا دیده می شوند.

طراحی بریس سرامیکی مشابه بریس های سنتی است اما مواد به کار رفته در ساخت آن متفاوت است. به جای فلز، در ساخت آنها از سرامیک شفاف استفاده می شود. سیم ها نیز می توانند شفاف باشند تا همه چیز کمتر قابل توجه باشد.

تاثیر گذاری:

تاثیرگذاری بریس سرامیکی به مشکلی که باید درمان شود بستگی دارد. برای مثال، بریس های سنتی برای درمان درهم ریختگی شدید موثرتر است. در صورتی که در هم ریختگی دندان های شما زیاد باشد، شاید دندانپزشک استفاده از بریس فلزی را پیشنهاد دهد.

بریس سرامیکی مناسب افرادی است که مشکل آنها شدید نیست. در صورتی که استفاده از این روش برای شما مناسب باشد، ارتودنتیست شما را از آن آگاه خواهد کرد. در عین حال، در صورتی که استفاده از این روش باعث افزایش طول مدت درمان شود، دندانپزشک به شما اطلاع خواهد داد.

مراقبت از بریس:

در این روش تغییر رنگ بریس ها محتمل تر است. مصرف غذاهایی با رنگدانه بالا، مانند سس گوجه، کاری، توت ها، و چای و قهوه می تواند باعث لکه دار شدن دندان ها شود. سیگار کشیدن نیز باعث تغییر رنگ بریس سرامیکی می شود. برای حفظ ظاهر لبخند خود در طول دوره درمان از این موارد دوری کنید.

هزینه بریس سرامیکی:

هزینه بریس های سرامیکی کمی بیشتر از انواع فلزی آن است. البته هزینه نهایی درمان به عوامل زیادی بستگی دارد که مهمترین آنها شدت درهم ریختگی دندان، طول درمان، محل زندگی شما و نوع بریس است. برای تخمین زدن هزینه نهایی بریس باید با دندانپزشک خود مشورت کنید. در نهایت، می توانید تصمیم بگیرید که این هزینه اضافی برای شفاف بودن بریس، آیا ارزش دارد یا نه.

در صورتی که به اصلاح لبخند و ترتیب دندان های خود نیاز دارید، برای مشاوره و درمان با ما تماس بگیرید. ما بهترین شیوه درمانی را به شما پیشنهاد خواهیم داد.

منبع:

colgate

چرا مرتب کردن دندان ها اهمیت دارد؟

پاسخ این سوال شاید ساده به نظر برسد: چون دندان های صاف زیبا هستند. اما مرتب کردن دندان ها تنها دلیل استفاده از بریس نیست و البته تنها مزیت آن نیز نیست.

دلایل مرتب کردن دندان ها:

برخی از دلایل مرتب کردن دندان ها عبارتند از:

سایش و شکستگی:

دندان های نامرتب در زمان جویدن روی هم کشیده می شوند. این امر باعث فرسایش مینای دندان می شود. فرسایش مینای دندان باعث تضعیف آن و پوسیدگی و شکستگی دندان می شود.

آسیب دندان های بیرون زده:

در صورتی که دندان های شما خرگوشی است، به شدت در معرض وارد شدن آسیب قرار دارند. اگر در طول فعالیت های ورزشی یا روزمره ضربه ای به صورت شما وارد شود، احتمال شکستن دندان زیاد است.

سهولت در تمیز کردن دندان:

تمیز کردن و مسواک زدن دندان های در هم ریخته دشوار است. دسترسی مسواک به تمامی نواحی دندان به دقت زیادی نیاز دارد و مکان های بیشتری برای تکثیر باکتری در دهان وجود دارد. در نتیجه فرد به بوی بد دهان و پلاک مبتلا می گردد.

تاثیر بر سلامت لثه ها:

علاوه بر تاثیر بر سلامت دندان ها، در هم ریختگی دندان می تواند بر سلامت لثه نیز اثر منفی داشته باشد. همانند پوسیدگی دندان، بیماری لثه نیز در اثر تجمع پلاک رخ می دهد. علائم این بیماری عبارتند از قرمزی، التهاب و خونریزی لثه. در صورتی که بیماری لثه درمان نشود، بیمار به تحلیل لثه و از دست رفتن دندان دچار خواهد شد.

دشواری در غذا خوردن:

ایجاد اشکال در جویدن غذا به دلیل تماس نادرست دندان ها با هم از دلایل مرتب کردن دندان ها است. در صورتی که بیمار به اپن بایت مبتلا باشد، جویدن چالش بزرگی است. در صورتی که روی هم نیامدن دندان ها در دندان های خلفی دیده شود، جویدن غذا می تواند حتی غیر ممکن باشد. در این شرایط جویدن غذا به اعمال فشار بیشتر روی عضلات فک نیاز دارد.

تقویت اعتماد به نفس:

دلایل مرتب کردن دندان ها تنها به بهبود کارکرد فک و دهان محدود نمی شود. در این راستا تحقیقات زیادی، ارتباط بین درمان ارتودنسی و بهبود اعتماد به نفس در بیمار را ثابت کرده اند. در واقع این اولین نتیجه درمانی در بین بیماران است. تحقیقات نشان داده اند که لبخند زیبا ویژگی جسمی مهمی برای انسان ها تلقی می شود و افرادی که دندان های مرتبی دارند باهوش تر و زیباتر دیده می شود.

بدتر شدن نامرتبی دندان ها:

متاسفانه به ندرت دیده می شود که نامرتبی دندان ها به صورت خود به خود بهبود یابد. در واقع، عکس این قضیه صادق است. با افزایش سن، دندان ها تمایل به حرکت رو به جلو دارند. بنابراین در آنجا با کمبود فضا درگیر شده و دچار در هم ریختگی می شوند.

منبع:

sensu

لق شدن دندان ارتودنسی شده: آیا ممکن است؟

آیا ممکن است ارتودنسی باعث لق شدن دندان و افتادن آن شود؟ خیر! تا یکی دو روز بعد از قرار گیری بریس روی دندان، دندان ها شروع به حرکت کرده و بیمار کمی احساس لق شدن می کند. لق شدن دندان ارتودنسی شده در روزهای اول درمان جزو روند طبیعی حرکت دندان است و دندان به همین طریق در ارتودنسی مسیر خود را به سمت مکان صحیح طی می کند.

حرکت دندان ها در طول ارتودنسی می تواند برای برخی بیماران ترسناک باشد. بیمار حس می کند دندان هایش لق شده اند و فضایی را بین آنها مشاهده می کند که پیش از این وجود نداشته است. این امر کاملا طبیعی است. اما با این حال، مواردی نیز وجود دارد که در صورت عدم رسیدگی می تواند باعث ایجاد مشکل شود.

آیا لق شدن دندان ارتودنسی شده ممکن است؟

تحقیقات نشان می دهند که حرکت دندان ها حداقل تا حدی باعث تغییر جزئی در شکل و اندازه ریشه دندان تمام بیماران می شود، اما این تغییرات به حدی جزئی است که در ۹۸ درصد بیماران بدون چشم مسلح قابل دیدن نیست.

با این حال، در چیزی در حدود ۲ درصد بیماران، کوتاه شدن ریشه دندان در طول درمان ارتودنسی مشاهده می شود. دلیل اصلی این جذب ریشه دندان هنوز مشخص نیست، اما محققان بر این باورند که مسائل ژنتیکی در کنار دوره درمان طولانی در حدود بیش از ۳ سال می تواند عامل این عارضه باشد. با این وجود، این امر عموما مشکل طولانی مدتی برای دندان به وجود نمی آورد. معمولا یک دندان می تواند تا نیمی از طول ریشه خود را از دست بدهد و هرگز مشکلی پیدا نکند.

بنابراین به طور کلی لق شدن دندان ارتودنسی شده در روزهای ابتدایی درمان طبیعی است اما مشکلی برای بیمار و دندان های وی ایجاد نمی کند. در صورتی که ارتودنتیست متوجه بروز تحلیل ریشه در بیمار شود، اقدامات درمانی لازم برای پیشگیری از پیشرفت بیماری انجام خواهد شد. لازم است بیمار هر زمانی که متوجه بروز مشکل ناگهانی یا عجیب در وضعیت دندان های خود شد، موضوع را با دندانپزشک خود در میان بگذارد.

در برخی موارد لق شدن دندان به دلیل بریس رخ نمی دهد. ابتلا به بیماری های لثه و سابقه لق شدن دندان می تواند هشداری برای این امر باشد. در صورتی که پیش از این دچار این مشکل بوده اید، لازم است هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید. فراموش نکنید که برای پیشگیری از لق شدن دندان ها، رعایت بهداشت دهان و دندان ضرورت دارد. این امر به پیشگیری از بیماری های پریودنتال و لق شدن دندان ها کمک می کند.

منبع:

drmichaels

ارتودنسی قبل یا بعد از ایمپلنت:

ارتودنسی و ایمپلنت هر دو از درمان هایی هستند که برای زیبا ساختن لبخند بیمار استفاده می شوند. اما انجام ارتودنسی قبل یا بعد از ایمپلنت سوال بسیاری از بیماران است.

ارتودنسی قبل یا بعد از ایمپلنت:

به طور کلی، بهتر است درمان ارتودنسی پیش از ایمپلنت انجام شود. اصلی ترین دلیل این است که دندان ایمپلنت شده همانند دندان طبیعی حرکت نمی کند. در صورتی که ایمپلنت پس از جایگیری در فک حرکت داده شود، نتیجه آن شکست ایمپلنت است.

این قانون در مورد نوجوانان بزرگ تر و بزرگسالانی صدق می کند که نیازمند صاف شدن دندان های خود هستند. دلیل این امر این است که ایمپلنت اصلا برای کودکان و نوجوانان سن پایین انجام نمی شود. استخوان فک در این افراد هنوز در حال رشد است و کاشت ایمپلنت با ایجاد اختلال در رشد دندان های دائمی همراه است. این در حالی است که صاف کردن دندان ها معمولا در سن پایین شروع می شود.

رفع مال اکلوژن دندان ها در مرحله اول این امکان را برای دندانپزشک فراهم می کند که با آزادی بیشتری بر روی فضای دهان کار کند و بیمار را برای درمان ایمپلنت آماده کند. زمانی که دندان ها صاف شوند، میزان فضای باقی مانده در دهان برای جایگزینی دندان ها مشخص تر می شود.

وسوسه تکمیل هر دو درمان می تواند برای شما ایده آل باشد. اما تکمیل درمان ارتونسی قبل از ایمپلنت برای تضمین موفقیت درمان ایمپلنت ضروری است.

زمانی که بریس ها برداشته می شوند و دندان ها صاف می شوند، بیمار بلافاصله آزاد است که درمان جایگزینی دندان های از دست رفته را شروع کند. همانند سایر بیماران، این بیمار نیز باید از ریتینر استفاده کند. اما این کار نباید روی ایمپلنت تاثیر بگذارد. برای حفظ نتایج درمانی ارتودنسی استفاده از ریتینر ضروری است.

بریس برای مرتب کردن دندان ها ضروری است. ایمپلنت نیز زمانی استفاده می شود که بیمار دندان های طبیعی خود را به دلیل وارد شدن ضربه به صورت، عفونت، یا پوسیدگی شدید دندان از دست داده باشد. برای مشورت در مورد انجام ارتودنسی قبل یا بعد از ایمپلنت با دندانپزشک خود تماس بگیرید. انجام هر دو درمان به زمان نسبتا زیادی نیاز دارد. مرتب کردن دندان ها حدود یک تا دو سال زمان می برد و انجام چراحی ایمپلنت گاهی به شش ماه تا یک سال زمان نیاز دارد. اما حاصل هر دو روش درمانی این است که تا پایان عمر لبخند زیبایی خواهید داشت.

منبع:

lasvegasoms

ارتودنسی با وجود دندان های پر کرده:

برخلاف درمان های ترمیمی دندان، ارتودنسی درمانی است که ممکن است چند سال طول بکشد. اما هر دو یک هدف را دنبال می کنند، هر دو به دنبال زیبایی لبخند و افزایش کارکرد دهان و دندان و اعتماد به نفس بیمار هستند. شاید در مورد ارتودنسی با وجود دندان های پر کرده دچار تردید شده باشید. سوال خوبی است، زیرا همه می دانیم که سلامت دندان ها پیش از شروع درمان ارتودنسی اهمیت بالایی دارد.

ارتودنسی با وجود دندان های پر کرده:

در صورتی که پیش از این دندان های خود را پر کرده اید، باز هم می توانید تحت درمان با ارتودنسی قرار بگیرید. در واقع انجام این کار به نفع شماست. زیرا با مرتب شدن دندان ها و سهولت در تمیز کردن دندان، می توانید از بروز پوسیدگی های بعدی پیشگیری کنید. پس از دریافت ارتودنسی و مرتب شدن دندان ها، احتمال پوسیدگی دندان ها کاهش می یابد.

با این حال، برای بررسی امکان انجام ارتودنسی با وجود دندان های پر کرده باید دندان ها معاینه شوند. در این روش دندان باید از استحکام کافی برخوردار باشد تا بتواند ابزارهای ارتودنسی را تحمل کند. وجود یک پوسیدگی بزرگ می تواند مانعی برای درمان باشد.

اما ممکن است به اسپیسر نیاز پیدا کنید؟

در مواردی وجود یک پر کردگی بزرگ در دندان مانعی برای دریافت براکت و سیم به شمار می رود. در این شرایط ارتودنتیست تلاش می کند بین دندان های شما فاصله ای ایجاد کند تا قرار گیری براکت و سیم بهتر شود.

باندهای فلزی یا رابر بین دندان ها قرار می گیرند تا فاصله مناسب را بین دندان ها ایجاد کنند.

مراقبت از دندان با بریس ارتودنسی:

بسیاری از دندانپزشکان ترجیح می دهند پیش از شروع درمان ارتودنسی تمام دندان ها سالم باشند و ترمیم های لازم روی آنها انجام گرفته باشد. درمان دندان های پوسیده با وجود بریس ها می تواند دشوار باشد. با این حال، جرم گیری معمول روی دندان های شما انجام خواهد شد.

مراقبت از دندان ها در ارتودنسی:

مسواک زدن و نخ دندان کشیدن همیشه ضروری است، اما این امر با وجود بریس ارتودنسی اهمیت بیشتری می یابد. در غیر این صورت دندان ها دچار پوسیدگی می شوند، و در این شرایط ترمیم دندان ها دشوارتر می شود. با توجه به اینکه برای درمان ارتودنسی باید به طور مداوم به مطب دندانپزشک مراجعه کنید و معاینه شوید، پوسیده شدن دندان ها در طول درمان کمی نامحتمل است. اما در صورتی که این اتفاق برای شما بیوفتد، دندانپزشک هر جه سریع تر اقدامات لازم را برای رفع مشکل اتخاذ خواهد کرد.

منبع:

bracesbymeyer

بهترین فصل برای شروع درمان ارتودنسی:

بسیاری از نوجوانان دچار درهم ریختگی دندان هستند. شروع درمان برای اغلب آنها به دلیل ظاهر نازیبا، دشوار است. اما با انتخاب بهترین فصل برای شروع درمان ارتودنسی می توان از بسیاری از این مشکلات پیشگیری کرد.

بهترین فصل برای شروع درمان ارتودنسی: تابستان

زمانی برای عادت کردن:

شروع ارتودنسی با عادت به مسائل زیادی همراه است. بیمار باید نحوه جدید حرف زدن، غذا خوردن، و بسیاری از وظایف ابتدایی دهان و دندان را فرا گیرد. یادگیری این دست مسائل همزمان با شروع مدارس و تکالیف برای بسیاری از نوجوانان دشوار است.

اما در تابستان می توانید چند روز پنهان شوید و بدون ناراحتی بیشتر سعی کنید به همه چیز عادت کنید.

مسئولیت کمتر:

مگر در مواردی که در تابستان کار کنید، در سایر شرایط احتمالا در این فصل مسئولیت کمتری بر عهده شماست. تکالیف کمتری دارید و پروژه ای نیست که نگران آن باشید. شروع درمان ارتودنسی دشوار و ناراحت کننده است و در روزهای اول به طور خاص دشوارتر است. انجام این کار در فصل تابستان به این معنی است که بخش اعظمی از این ناراحتی در خانه می گذرد و جایی برای نگرانی در مورد درس ها وجود ندارد.

معاینات بهتر:

داشتن وقت بیشتر برای انجام معاینات روتین دندانپزشکی از دلایل انتخاب بهترین فصل برای شروع درمان ارتودنسی است. چرا تابستان بهترین فصل است؟ زیرا در شروع درمان ارتودنسی چند معاینه مهم و نزدیک به هم دارید که اگر در فصل مدرسه باشد باید غیبت کنید.

پس از سه ماه، تعداد این جلسات معاینه کمتر می شود و تداخلی در برنامه زندگی شما نخواهد داشت.

نوبت گیری بهتر:

معمولا مطب دندانپزشکان در پاییز و زمستان شلوغ است. زیرا بسیاری از بیماران در تابستان به مسافرت و تعطیلات می روند، معمولا نوبت گرفتن برای درمان راحت تر انجام می شود.

اعتماد به نفس بهتر:

شروع درمان ارتودنسی با تغییر ظاهر بیمار همراه است. بسیاری از بیماران از دیده شدن با سیم ارتودنسی مشکل دارند. اگر درمان را در تابستان شروع کنید، بخش زیادی از درمان در تعطیلات بین کلاس ها می گذرد.

زمان بیشتر برای بهداشت دهان و دندان:

دریافت بریس نیازمند تغییر کامل روش مسواک زدن و نخ دندان کشیدن است. اگر بیمار بعد از مدرسه و انجام تکالیف خسته باشد، وقت زیادی برای رعایت بهداشت دهان و دندان نخواهد داشت. اما در طول تابستان، معمولا زمان آزاد بیشتری در طول روز وجود دارد. بیمار آزادی بیشتری برای مسواک زدن و و تمیز کردن بریس ها دارد.

اگر به دنبال یافتن بهترین فصل برای شروع درمان ارتودنسی هستید، تابستان بهترین زمان برای انجام این کار است.

منبع:

orthodonticslimited

درمان مثلث سیاه بین دندان:

دیده شدن یک فاصله مثلثی در پایه دندان های پیشین چندان خوشایند نیست. گیر کردن مواد غذایی در این فضا، تجمع پلاک، پوسیدگی دندان و ظاهر ناخوشایند از مشکلات این عارضه است. در نتیجه درمان مثلث سیاه بین دندان از اهمیت زیادی برخوردار است.

عدم درمان مثلث سیاه بین دندان ها احتمال پیشرفت عارضه و تشدید تحلیل لثه را افزایش می دهد.

درمان مثلث سیاه بین دندان:

خوشبختانه روش های متعددی برای درمان این عارضه وجود دارد، اما انتخاب روش درمانی به علت بروز عارضه بستگی دارد:

  • در صورتی که مثلث سیاه کوچک باشد و در اثر تحلیل لثه خفیف ایجاد شده باشد، با رعایت بهداشت دهان و دندان می توان عارضه را درمان کرد.
  • در صورتی که بیماری لثه پیشرفته تر باشد، بیمار باید به دندانپزشک یا پریودنتیست مراجعه کرده تا با روش های تخصصی بافت لثه اصلاح شود.
  • در صورتی که بیمار از ظاهر مثلث های سیاه ناراضی باشد، فاصله دندان را می توان با استفاده از مواد پر کننده هم رنگ دندان بست.
  • روش دیگری که برای جوان سازی خط لثه استفاده می شود، تکنیک جراحی حفره ای یا پین هول است که برای معکوس کردن تحلیل لثه به کار می رود.
  • در آخر، درمان مثلث سیاه بین دندان با استفاده از روش های ارتودنسی نیز ممکن است.

مثلث سیاه بین دندان و درمان ارتودنسی:

در برخی موارد، مثلث سیاه پس از اتمام درمان ارتودنسی خود را آشکار می کند. این عارضه به خصوص در مناطقی از دهان که پیش از این دچار در هم ریختگی بوده است بیشتر دیده می شود.

در برخی موارد، با شروع درمان ارتودنتیست می تواند احتمال بروز این عارضه را در بیمار حدس بزند. برای مثال در روش های مبتنی بر اینویزیلاین، از نرم افزاهای مخصوصی استفاده می شود که می توانند نتیجه نهایی درمان را نشان دهند. بنابراین ارتودنتیست می تواند از احتمال بروز مثلث سیاه بین دندان ها باخبر شود. این روش در به کارگیری روش های تخصصی برای کاهش سایز این فاصله در طول درمان موثر خواهد بود.

در بیشتر موارد، روش های به کار رفته در طول درمان ارتودنسی برای کاهش فاصله بین دندان ها در پیشگیری از بروز مثلث سیاه کافی خواهد بود. در صورتی که فاصله نهایی از نظر بیمار ناخوشایند باشد، از روش های فوق الذکر می توان برای رفع مشکل استفاده کرد.

در صورتی که از ظاهر لبخند خود ناراضی هستید یا متوجه وجود فاصله ای بین دندان های خود شده اید، برای معاینه و درمان با کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل فرمایید.

منبع:

sensu

مثلث سیاه بین دندان ها: نازیبا و مشکل ساز

افزایش سن، عدم رعایت بهداشت دهان و دندان و مسواک زدن با شدت زیاد از عوامل ابتلا به بیماری های لثه است. تحلیل لثه از بیماری هایی است که با افزایس سن احتمال بیشتری می یابد. مثلث سیاه بین دندان ها یکی از این بیماری هاست که موجب مسن و ناسالم دیده شدن دندان ها می شود.

مثلث سیاه بین دندان ها اصطلاحی است که به فاصله های کوچک بین دندان و خط لثه اطلاق می شود. این عارضه بیشتر در دندان های پیشین دیده می شود و در اثر تحلیل بافت لثه ایجاد می شود. از آنجا که دندان ها در ناحیه ریشه مخروطی می شوند، این فاصله شکل مثلث پیدا می کند.

علل ابتلا به عارضه:

مثلث سیاه بین دندان ها معمولا در اثر تحلیل لثه ایجاد می شود. با افزایش سن، لثه ها به طور طبیعی تحلیل پیدا می کنند، اما ابتلا به بیماری لثه، عفونت دندان و مسواک زدن با شدت زیاد هم می توانند از عوامل ایجاد این مشکل باشند.

آیا باید نگران مثلث سیاه بین دندان ها بود؟

بسیاری از بیماران به دلیل شکل ظاهری به این مثلث های سیاه بین دندان هایشان علاقه ای ندارند. دندانپزشکان نیز به دلیل گیر کردن مواد غذایی و تجمع پلاک بین دندان ها از وجود این مثلث ها راضی نیستند، زیرا ریسک پوسیدگی دندان و بیماری های لثه را افزایش می دهند.

با این حال، اگر خودتان مشکلی با ظاهر دندان هایتان ندارید، ممکن است دندانپزشک توصیه کند که با دقت بیشتری مسواک بزنید و نخ دندان بکشید و پیش از در نظر گرفتن درمان، روند بیماری را تحت نظر بگیرید.

پیشگیری از عارضه:

لزوما نمی توان از ابتلا به مثلث سیاه پیشگیری کرد. برخی از افراد به دلیل داشتن دندان های مثلثی شکل یا داشتن بافت نازک لثه مستعد ابتلا به این عارضه هستند.

با این حال، با رعایت بهداشت دهان و دندان و تمیز کردن مرتب دندان ها می توانید تا حد زیادی ریسک ابتلا به عوامل موثر بر بیماری مانند بیماری لثه، عفونت دندان و تحلیل لثه را کاهش دهید.

برای این کار روزی دو بار به مدت دو دقیقه دندان ها را به آرامی مسواک بزنید. در عین حال، باید مراقب نشانه های بیماری لثه مانند قرمز، لثه های متورم، لق شدن دندان و خونریزی در طول مسواک زدن باشید. برای پیشگیری از بیماری های لثه و ابتلا به مثلث سیاه بین دندان ها هر شش ماه یک بار به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

sensu

تفاوت ریتینر با الاینر در درمان بیماران

درمان ارتودنسی با بریس و الاینر بلافاصله پس از رسیدن دندان ها به موقعیت صحیح متوقف نمی شود. پس از برداشتن بریس ها یا آخرین ست الاینر، بیمار باید از ریتینر استفاده کند. ریتینر ابزاری است که می تواند ثابت یا متحرک باشد و به حفظ دندان ها در موقعیت جدید برای پیشگیری از عود درمان ارتودنسی کمک می کند. ریتینر شفاف، تحت عنوان ریتینر اسیکس، که متحرک است و به راحتی با الاینر اشتباه گرفته می شود. اما تفاوت ریتینر با الاینر چیست؟

الاینر ابزاری در ارتودنسی است که برای حرکت دادن دندان ها در ارتودنسی به کار می رود. از این ابزار برای درمان ناهنجاری های خفیف دندان استفاده می شود. بنابراین امکان استفاده از این روش در بیمار باید به تایید ارتودنتیست برسد.

ریتینر ابزاری است که توسط ارتودنتیست پس از خاتمه درمان با بریس یا الاینر برای ثابت نگه داشتن دندان ها در موضع صحیح تجویز می شود. این ابزار برای حرکت دادن دندان ها طراحی نشده است و تنها برای پیشگیری از عود ارتودنسی استفاده می شود.

تفاوت ریتینر با الاینر:

مهم ترین تفاوت ریتینر با الاینر در هدف استفاده از آن است. هر چند هر دو شبیه هم و شفاف هستند، اما عملکرد آنها کاملا متفاوت است.

الاینر از مواد ترموپلاستیک مشابه ریتینر اسیکس ساخته شده است. با این حال، الاینر نازک تر از ریتینر است.

الاینر با هدف حرکت دادن دندان ساخته شده است. در حالی که ریتینر موجب حرکت دندان نمی شود. ریتینر قرار است دندان را در موقعیت فعلی حفظ کند.

الاینر دارای اتصالاتی است که به انجام حرکات پیچیده دندان کمک می کند. ریتینر فاقد چنین اتصالاتی است.

لبه های الاینر معمولا صاف تر است و در ۰٫۵ تا ۲ میلیمتر در خط لثه تمام می شود. در حالی که لبه های ریتینر در ۲ تا ۳ میلیمتر در خط لثه تمام می شود.

الاینر به نحوی طراحی شده است که می تواند در طول درمان با دندان های در حال رشد مطابقت یابد. با این وجود، در ریتینر این امکان وجود ندارد و این ابزار برای انجام هیچ نوع حرکتی در دندان طراحی نشده است.

الاینر تری شفاف و غیر قابل مشاهده ای است که روی دندان ها قرار می گیرد. اما ریتینر سه نوع دارد: ریتینر اسیکس (شفاف)، ریتینر هاولی (نوع متحرک که دارای سیم فلزی است که روی دندان های پیشین قرار می گیرد) و ریتینر ثابت (یک سیم فلزی با مواد هم رنگ دندان به قسمت داخلی دندان های پیشین در فک بالا و پایین متصل می شود).

منبع:

alignwisesmile