نوشته‌ها

لق شدن دندان ارتودنسی شده: آیا ممکن است؟

آیا ممکن است ارتودنسی باعث لق شدن دندان و افتادن آن شود؟ خیر! تا یکی دو روز بعد از قرار گیری بریس روی دندان، دندان ها شروع به حرکت کرده و بیمار کمی احساس لق شدن می کند. لق شدن دندان ارتودنسی شده در روزهای اول درمان جزو روند طبیعی حرکت دندان است و دندان به همین طریق در ارتودنسی مسیر خود را به سمت مکان صحیح طی می کند.

حرکت دندان ها در طول ارتودنسی می تواند برای برخی بیماران ترسناک باشد. بیمار حس می کند دندان هایش لق شده اند و فضایی را بین آنها مشاهده می کند که پیش از این وجود نداشته است. این امر کاملا طبیعی است. اما با این حال، مواردی نیز وجود دارد که در صورت عدم رسیدگی می تواند باعث ایجاد مشکل شود.

آیا لق شدن دندان ارتودنسی شده ممکن است؟

تحقیقات نشان می دهند که حرکت دندان ها حداقل تا حدی باعث تغییر جزئی در شکل و اندازه ریشه دندان تمام بیماران می شود، اما این تغییرات به حدی جزئی است که در ۹۸ درصد بیماران بدون چشم مسلح قابل دیدن نیست.

با این حال، در چیزی در حدود ۲ درصد بیماران، کوتاه شدن ریشه دندان در طول درمان ارتودنسی مشاهده می شود. دلیل اصلی این جذب ریشه دندان هنوز مشخص نیست، اما محققان بر این باورند که مسائل ژنتیکی در کنار دوره درمان طولانی در حدود بیش از ۳ سال می تواند عامل این عارضه باشد. با این وجود، این امر عموما مشکل طولانی مدتی برای دندان به وجود نمی آورد. معمولا یک دندان می تواند تا نیمی از طول ریشه خود را از دست بدهد و هرگز مشکلی پیدا نکند.

بنابراین به طور کلی لق شدن دندان ارتودنسی شده در روزهای ابتدایی درمان طبیعی است اما مشکلی برای بیمار و دندان های وی ایجاد نمی کند. در صورتی که ارتودنتیست متوجه بروز تحلیل ریشه در بیمار شود، اقدامات درمانی لازم برای پیشگیری از پیشرفت بیماری انجام خواهد شد. لازم است بیمار هر زمانی که متوجه بروز مشکل ناگهانی یا عجیب در وضعیت دندان های خود شد، موضوع را با دندانپزشک خود در میان بگذارد.

در برخی موارد لق شدن دندان به دلیل بریس رخ نمی دهد. ابتلا به بیماری های لثه و سابقه لق شدن دندان می تواند هشداری برای این امر باشد. در صورتی که پیش از این دچار این مشکل بوده اید، لازم است هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید. فراموش نکنید که برای پیشگیری از لق شدن دندان ها، رعایت بهداشت دهان و دندان ضرورت دارد. این امر به پیشگیری از بیماری های پریودنتال و لق شدن دندان ها کمک می کند.

منبع:

drmichaels

ارتودنسی قبل یا بعد از ایمپلنت:

ارتودنسی و ایمپلنت هر دو از درمان هایی هستند که برای زیبا ساختن لبخند بیمار استفاده می شوند. اما انجام ارتودنسی قبل یا بعد از ایمپلنت سوال بسیاری از بیماران است.

ارتودنسی قبل یا بعد از ایمپلنت:

به طور کلی، بهتر است درمان ارتودنسی پیش از ایمپلنت انجام شود. اصلی ترین دلیل این است که دندان ایمپلنت شده همانند دندان طبیعی حرکت نمی کند. در صورتی که ایمپلنت پس از جایگیری در فک حرکت داده شود، نتیجه آن شکست ایمپلنت است.

این قانون در مورد نوجوانان بزرگ تر و بزرگسالانی صدق می کند که نیازمند صاف شدن دندان های خود هستند. دلیل این امر این است که ایمپلنت اصلا برای کودکان و نوجوانان سن پایین انجام نمی شود. استخوان فک در این افراد هنوز در حال رشد است و کاشت ایمپلنت با ایجاد اختلال در رشد دندان های دائمی همراه است. این در حالی است که صاف کردن دندان ها معمولا در سن پایین شروع می شود.

رفع مال اکلوژن دندان ها در مرحله اول این امکان را برای دندانپزشک فراهم می کند که با آزادی بیشتری بر روی فضای دهان کار کند و بیمار را برای درمان ایمپلنت آماده کند. زمانی که دندان ها صاف شوند، میزان فضای باقی مانده در دهان برای جایگزینی دندان ها مشخص تر می شود.

وسوسه تکمیل هر دو درمان می تواند برای شما ایده آل باشد. اما تکمیل درمان ارتونسی قبل از ایمپلنت برای تضمین موفقیت درمان ایمپلنت ضروری است.

زمانی که بریس ها برداشته می شوند و دندان ها صاف می شوند، بیمار بلافاصله آزاد است که درمان جایگزینی دندان های از دست رفته را شروع کند. همانند سایر بیماران، این بیمار نیز باید از ریتینر استفاده کند. اما این کار نباید روی ایمپلنت تاثیر بگذارد. برای حفظ نتایج درمانی ارتودنسی استفاده از ریتینر ضروری است.

بریس برای مرتب کردن دندان ها ضروری است. ایمپلنت نیز زمانی استفاده می شود که بیمار دندان های طبیعی خود را به دلیل وارد شدن ضربه به صورت، عفونت، یا پوسیدگی شدید دندان از دست داده باشد. برای مشورت در مورد انجام ارتودنسی قبل یا بعد از ایمپلنت با دندانپزشک خود تماس بگیرید. انجام هر دو درمان به زمان نسبتا زیادی نیاز دارد. مرتب کردن دندان ها حدود یک تا دو سال زمان می برد و انجام چراحی ایمپلنت گاهی به شش ماه تا یک سال زمان نیاز دارد. اما حاصل هر دو روش درمانی این است که تا پایان عمر لبخند زیبایی خواهید داشت.

منبع:

lasvegasoms

ارتودنسی با وجود دندان های پر کرده:

برخلاف درمان های ترمیمی دندان، ارتودنسی درمانی است که ممکن است چند سال طول بکشد. اما هر دو یک هدف را دنبال می کنند، هر دو به دنبال زیبایی لبخند و افزایش کارکرد دهان و دندان و اعتماد به نفس بیمار هستند. شاید در مورد ارتودنسی با وجود دندان های پر کرده دچار تردید شده باشید. سوال خوبی است، زیرا همه می دانیم که سلامت دندان ها پیش از شروع درمان ارتودنسی اهمیت بالایی دارد.

ارتودنسی با وجود دندان های پر کرده:

در صورتی که پیش از این دندان های خود را پر کرده اید، باز هم می توانید تحت درمان با ارتودنسی قرار بگیرید. در واقع انجام این کار به نفع شماست. زیرا با مرتب شدن دندان ها و سهولت در تمیز کردن دندان، می توانید از بروز پوسیدگی های بعدی پیشگیری کنید. پس از دریافت ارتودنسی و مرتب شدن دندان ها، احتمال پوسیدگی دندان ها کاهش می یابد.

با این حال، برای بررسی امکان انجام ارتودنسی با وجود دندان های پر کرده باید دندان ها معاینه شوند. در این روش دندان باید از استحکام کافی برخوردار باشد تا بتواند ابزارهای ارتودنسی را تحمل کند. وجود یک پوسیدگی بزرگ می تواند مانعی برای درمان باشد.

اما ممکن است به اسپیسر نیاز پیدا کنید؟

در مواردی وجود یک پر کردگی بزرگ در دندان مانعی برای دریافت براکت و سیم به شمار می رود. در این شرایط ارتودنتیست تلاش می کند بین دندان های شما فاصله ای ایجاد کند تا قرار گیری براکت و سیم بهتر شود.

باندهای فلزی یا رابر بین دندان ها قرار می گیرند تا فاصله مناسب را بین دندان ها ایجاد کنند.

مراقبت از دندان با بریس ارتودنسی:

بسیاری از دندانپزشکان ترجیح می دهند پیش از شروع درمان ارتودنسی تمام دندان ها سالم باشند و ترمیم های لازم روی آنها انجام گرفته باشد. درمان دندان های پوسیده با وجود بریس ها می تواند دشوار باشد. با این حال، جرم گیری معمول روی دندان های شما انجام خواهد شد.

مراقبت از دندان ها در ارتودنسی:

مسواک زدن و نخ دندان کشیدن همیشه ضروری است، اما این امر با وجود بریس ارتودنسی اهمیت بیشتری می یابد. در غیر این صورت دندان ها دچار پوسیدگی می شوند، و در این شرایط ترمیم دندان ها دشوارتر می شود. با توجه به اینکه برای درمان ارتودنسی باید به طور مداوم به مطب دندانپزشک مراجعه کنید و معاینه شوید، پوسیده شدن دندان ها در طول درمان کمی نامحتمل است. اما در صورتی که این اتفاق برای شما بیوفتد، دندانپزشک هر جه سریع تر اقدامات لازم را برای رفع مشکل اتخاذ خواهد کرد.

منبع:

bracesbymeyer

بهترین فصل برای شروع درمان ارتودنسی:

بسیاری از نوجوانان دچار درهم ریختگی دندان هستند. شروع درمان برای اغلب آنها به دلیل ظاهر نازیبا، دشوار است. اما با انتخاب بهترین فصل برای شروع درمان ارتودنسی می توان از بسیاری از این مشکلات پیشگیری کرد.

بهترین فصل برای شروع درمان ارتودنسی: تابستان

زمانی برای عادت کردن:

شروع ارتودنسی با عادت به مسائل زیادی همراه است. بیمار باید نحوه جدید حرف زدن، غذا خوردن، و بسیاری از وظایف ابتدایی دهان و دندان را فرا گیرد. یادگیری این دست مسائل همزمان با شروع مدارس و تکالیف برای بسیاری از نوجوانان دشوار است.

اما در تابستان می توانید چند روز پنهان شوید و بدون ناراحتی بیشتر سعی کنید به همه چیز عادت کنید.

مسئولیت کمتر:

مگر در مواردی که در تابستان کار کنید، در سایر شرایط احتمالا در این فصل مسئولیت کمتری بر عهده شماست. تکالیف کمتری دارید و پروژه ای نیست که نگران آن باشید. شروع درمان ارتودنسی دشوار و ناراحت کننده است و در روزهای اول به طور خاص دشوارتر است. انجام این کار در فصل تابستان به این معنی است که بخش اعظمی از این ناراحتی در خانه می گذرد و جایی برای نگرانی در مورد درس ها وجود ندارد.

معاینات بهتر:

داشتن وقت بیشتر برای انجام معاینات روتین دندانپزشکی از دلایل انتخاب بهترین فصل برای شروع درمان ارتودنسی است. چرا تابستان بهترین فصل است؟ زیرا در شروع درمان ارتودنسی چند معاینه مهم و نزدیک به هم دارید که اگر در فصل مدرسه باشد باید غیبت کنید.

پس از سه ماه، تعداد این جلسات معاینه کمتر می شود و تداخلی در برنامه زندگی شما نخواهد داشت.

نوبت گیری بهتر:

معمولا مطب دندانپزشکان در پاییز و زمستان شلوغ است. زیرا بسیاری از بیماران در تابستان به مسافرت و تعطیلات می روند، معمولا نوبت گرفتن برای درمان راحت تر انجام می شود.

اعتماد به نفس بهتر:

شروع درمان ارتودنسی با تغییر ظاهر بیمار همراه است. بسیاری از بیماران از دیده شدن با سیم ارتودنسی مشکل دارند. اگر درمان را در تابستان شروع کنید، بخش زیادی از درمان در تعطیلات بین کلاس ها می گذرد.

زمان بیشتر برای بهداشت دهان و دندان:

دریافت بریس نیازمند تغییر کامل روش مسواک زدن و نخ دندان کشیدن است. اگر بیمار بعد از مدرسه و انجام تکالیف خسته باشد، وقت زیادی برای رعایت بهداشت دهان و دندان نخواهد داشت. اما در طول تابستان، معمولا زمان آزاد بیشتری در طول روز وجود دارد. بیمار آزادی بیشتری برای مسواک زدن و و تمیز کردن بریس ها دارد.

اگر به دنبال یافتن بهترین فصل برای شروع درمان ارتودنسی هستید، تابستان بهترین زمان برای انجام این کار است.

منبع:

orthodonticslimited

درمان مثلث سیاه بین دندان:

دیده شدن یک فاصله مثلثی در پایه دندان های پیشین چندان خوشایند نیست. گیر کردن مواد غذایی در این فضا، تجمع پلاک، پوسیدگی دندان و ظاهر ناخوشایند از مشکلات این عارضه است. در نتیجه درمان مثلث سیاه بین دندان از اهمیت زیادی برخوردار است.

عدم درمان مثلث سیاه بین دندان ها احتمال پیشرفت عارضه و تشدید تحلیل لثه را افزایش می دهد.

درمان مثلث سیاه بین دندان:

خوشبختانه روش های متعددی برای درمان این عارضه وجود دارد، اما انتخاب روش درمانی به علت بروز عارضه بستگی دارد:

  • در صورتی که مثلث سیاه کوچک باشد و در اثر تحلیل لثه خفیف ایجاد شده باشد، با رعایت بهداشت دهان و دندان می توان عارضه را درمان کرد.
  • در صورتی که بیماری لثه پیشرفته تر باشد، بیمار باید به دندانپزشک یا پریودنتیست مراجعه کرده تا با روش های تخصصی بافت لثه اصلاح شود.
  • در صورتی که بیمار از ظاهر مثلث های سیاه ناراضی باشد، فاصله دندان را می توان با استفاده از مواد پر کننده هم رنگ دندان بست.
  • روش دیگری که برای جوان سازی خط لثه استفاده می شود، تکنیک جراحی حفره ای یا پین هول است که برای معکوس کردن تحلیل لثه به کار می رود.
  • در آخر، درمان مثلث سیاه بین دندان با استفاده از روش های ارتودنسی نیز ممکن است.

مثلث سیاه بین دندان و درمان ارتودنسی:

در برخی موارد، مثلث سیاه پس از اتمام درمان ارتودنسی خود را آشکار می کند. این عارضه به خصوص در مناطقی از دهان که پیش از این دچار در هم ریختگی بوده است بیشتر دیده می شود.

در برخی موارد، با شروع درمان ارتودنتیست می تواند احتمال بروز این عارضه را در بیمار حدس بزند. برای مثال در روش های مبتنی بر اینویزیلاین، از نرم افزاهای مخصوصی استفاده می شود که می توانند نتیجه نهایی درمان را نشان دهند. بنابراین ارتودنتیست می تواند از احتمال بروز مثلث سیاه بین دندان ها باخبر شود. این روش در به کارگیری روش های تخصصی برای کاهش سایز این فاصله در طول درمان موثر خواهد بود.

در بیشتر موارد، روش های به کار رفته در طول درمان ارتودنسی برای کاهش فاصله بین دندان ها در پیشگیری از بروز مثلث سیاه کافی خواهد بود. در صورتی که فاصله نهایی از نظر بیمار ناخوشایند باشد، از روش های فوق الذکر می توان برای رفع مشکل استفاده کرد.

در صورتی که از ظاهر لبخند خود ناراضی هستید یا متوجه وجود فاصله ای بین دندان های خود شده اید، برای معاینه و درمان با کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل فرمایید.

منبع:

sensu

مثلث سیاه بین دندان ها: نازیبا و مشکل ساز

افزایش سن، عدم رعایت بهداشت دهان و دندان و مسواک زدن با شدت زیاد از عوامل ابتلا به بیماری های لثه است. تحلیل لثه از بیماری هایی است که با افزایس سن احتمال بیشتری می یابد. مثلث سیاه بین دندان ها یکی از این بیماری هاست که موجب مسن و ناسالم دیده شدن دندان ها می شود.

مثلث سیاه بین دندان ها اصطلاحی است که به فاصله های کوچک بین دندان و خط لثه اطلاق می شود. این عارضه بیشتر در دندان های پیشین دیده می شود و در اثر تحلیل بافت لثه ایجاد می شود. از آنجا که دندان ها در ناحیه ریشه مخروطی می شوند، این فاصله شکل مثلث پیدا می کند.

علل ابتلا به عارضه:

مثلث سیاه بین دندان ها معمولا در اثر تحلیل لثه ایجاد می شود. با افزایش سن، لثه ها به طور طبیعی تحلیل پیدا می کنند، اما ابتلا به بیماری لثه، عفونت دندان و مسواک زدن با شدت زیاد هم می توانند از عوامل ایجاد این مشکل باشند.

آیا باید نگران مثلث سیاه بین دندان ها بود؟

بسیاری از بیماران به دلیل شکل ظاهری به این مثلث های سیاه بین دندان هایشان علاقه ای ندارند. دندانپزشکان نیز به دلیل گیر کردن مواد غذایی و تجمع پلاک بین دندان ها از وجود این مثلث ها راضی نیستند، زیرا ریسک پوسیدگی دندان و بیماری های لثه را افزایش می دهند.

با این حال، اگر خودتان مشکلی با ظاهر دندان هایتان ندارید، ممکن است دندانپزشک توصیه کند که با دقت بیشتری مسواک بزنید و نخ دندان بکشید و پیش از در نظر گرفتن درمان، روند بیماری را تحت نظر بگیرید.

پیشگیری از عارضه:

لزوما نمی توان از ابتلا به مثلث سیاه پیشگیری کرد. برخی از افراد به دلیل داشتن دندان های مثلثی شکل یا داشتن بافت نازک لثه مستعد ابتلا به این عارضه هستند.

با این حال، با رعایت بهداشت دهان و دندان و تمیز کردن مرتب دندان ها می توانید تا حد زیادی ریسک ابتلا به عوامل موثر بر بیماری مانند بیماری لثه، عفونت دندان و تحلیل لثه را کاهش دهید.

برای این کار روزی دو بار به مدت دو دقیقه دندان ها را به آرامی مسواک بزنید. در عین حال، باید مراقب نشانه های بیماری لثه مانند قرمز، لثه های متورم، لق شدن دندان و خونریزی در طول مسواک زدن باشید. برای پیشگیری از بیماری های لثه و ابتلا به مثلث سیاه بین دندان ها هر شش ماه یک بار به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

sensu

تفاوت ریتینر با الاینر در درمان بیماران

درمان ارتودنسی با بریس و الاینر بلافاصله پس از رسیدن دندان ها به موقعیت صحیح متوقف نمی شود. پس از برداشتن بریس ها یا آخرین ست الاینر، بیمار باید از ریتینر استفاده کند. ریتینر ابزاری است که می تواند ثابت یا متحرک باشد و به حفظ دندان ها در موقعیت جدید برای پیشگیری از عود درمان ارتودنسی کمک می کند. ریتینر شفاف، تحت عنوان ریتینر اسیکس، که متحرک است و به راحتی با الاینر اشتباه گرفته می شود. اما تفاوت ریتینر با الاینر چیست؟

الاینر ابزاری در ارتودنسی است که برای حرکت دادن دندان ها در ارتودنسی به کار می رود. از این ابزار برای درمان ناهنجاری های خفیف دندان استفاده می شود. بنابراین امکان استفاده از این روش در بیمار باید به تایید ارتودنتیست برسد.

ریتینر ابزاری است که توسط ارتودنتیست پس از خاتمه درمان با بریس یا الاینر برای ثابت نگه داشتن دندان ها در موضع صحیح تجویز می شود. این ابزار برای حرکت دادن دندان ها طراحی نشده است و تنها برای پیشگیری از عود ارتودنسی استفاده می شود.

تفاوت ریتینر با الاینر:

مهم ترین تفاوت ریتینر با الاینر در هدف استفاده از آن است. هر چند هر دو شبیه هم و شفاف هستند، اما عملکرد آنها کاملا متفاوت است.

الاینر از مواد ترموپلاستیک مشابه ریتینر اسیکس ساخته شده است. با این حال، الاینر نازک تر از ریتینر است.

الاینر با هدف حرکت دادن دندان ساخته شده است. در حالی که ریتینر موجب حرکت دندان نمی شود. ریتینر قرار است دندان را در موقعیت فعلی حفظ کند.

الاینر دارای اتصالاتی است که به انجام حرکات پیچیده دندان کمک می کند. ریتینر فاقد چنین اتصالاتی است.

لبه های الاینر معمولا صاف تر است و در ۰٫۵ تا ۲ میلیمتر در خط لثه تمام می شود. در حالی که لبه های ریتینر در ۲ تا ۳ میلیمتر در خط لثه تمام می شود.

الاینر به نحوی طراحی شده است که می تواند در طول درمان با دندان های در حال رشد مطابقت یابد. با این وجود، در ریتینر این امکان وجود ندارد و این ابزار برای انجام هیچ نوع حرکتی در دندان طراحی نشده است.

الاینر تری شفاف و غیر قابل مشاهده ای است که روی دندان ها قرار می گیرد. اما ریتینر سه نوع دارد: ریتینر اسیکس (شفاف)، ریتینر هاولی (نوع متحرک که دارای سیم فلزی است که روی دندان های پیشین قرار می گیرد) و ریتینر ثابت (یک سیم فلزی با مواد هم رنگ دندان به قسمت داخلی دندان های پیشین در فک بالا و پایین متصل می شود).

منبع:

alignwisesmile

درمان فاصله بین دندان ها: ارتودنسی و دندانپزشکی زیبایی

فاصله بین دندان به خصوص دندان های پیشین از جمله ناهنجاری هایی است که از نظر بسیاری از افراد خوشایند نیست. معمولا وجود فاصله در دندان های شیری رایج تر است و با رشد دندان دائمی مشکل برطرف می شود. اما دیده شدن فاصله در دندان های دائمی به خصوص در دندان های پیشین غیر طبیعی تلقی می شود. بسیاری از افراد در پی درمان فاصله بین دندان ها بر می آیند.

هر چند که ناخوشایند است، اما درمان فاصله بین دندان ها بسته به علت زمینه ساز ممکن است اصلا لازم نباشد. در برخی از افراد وجود فاصله در دندان ها چیزی بیشتر از یک مسئله زیبایی نیست و مشکل بزرگی تلقی نمی شود. با این حال، روش های متعددی برای بهبود زیبایی و بهداشت دهان و دندان معرفی شده است.

درمان فاصله بین دندان ها:

برای تعیین روش درمانی باید علت بروز مشکل مشخص شود تا از عود و تکرار مشکل پیشگیری شود.

ارتودنسی:

رایج ترین روش درمانی برای فاصله بین دندان ها استفاده از ارتودنسی است. بریس ها با اعمال فشار روی دندان آنها را به آرامی حرکت می دهد تا فاصله پر شود. نوع ابزار ارتودنسی مورد استفاده برای بستن فاصله به شدت مشکل بستگی دارد. بریس های قابل جابه جایی یا شفاف از این گزینه ها هستند.

دندانپزشکی زیبایی:

در صورتی که به استفاده از بریس علاقه ای ندارید، با دندانپزشک خود صحبت کنید. شاید امکان بستن فاصله با استفاده از روش های دندانپزشکی زیبایی وجود داشته باشد. ونیر و باندینگ یکی از این روش ها هستند. در این روش ها از کامپوزیت های هم رنگ دندان برای پر کردن فاصله بین دندان و بهبود ظاهر لبخند بیمار استفاده می شود. این روش درمانی برای ترمیم دندان ترک خورده یا شکسته نیز استفاده می شود.

تاج یا روکش نیز از دیگر گزینه هایی است که برای اصلاح فاصله بین دندان به کار می رود.

بستن فاصله بین دندان ها، علاوه بر بهبود زیبایی بیمار تاثیر زیادی در ارتقا بهداشت دهان و دندان نیز دارد. گیر کردن مواد غذایی در فواصل دندان ها از رایج ترین مشکل بهداشتی در این عارضه است.

منبع:

healthline

عوامل ایجاد فاصله بین دندان ها:

آیا وجود فاصله ای غیر طبیعی را بین دندان های خود حس می کنید؟ دیده شدن فاصله بین دندان ها در تعداد زیادی از افراد در سراسر جهان رایج است. برخی از افراد به فاصله عمومی بین دندان ها دچار هستند که در آن اغلب دندان ها از هم فاصله دارند. برخی دیگر نیز فاصله تنها در دندان های پیشین دیده می شود. وجود فاصله در دندان های شیری به لحاظ فیزیولوژیک طبیعی تلقی می شود. اما وجود این فاصله در دندانی دائمی طبیعی نیست و به توجه نیاز دارد. آگاهی از عوامل ایجاد فاصله بین دندان ها می تواند مانع از بروز مشکل در فرد شود.

عوامل ایجاد فاصله بین دندان ها:

یکی از رایج ترین عوامل ایجاد فاصله بین دندان ها شرایطی است که در آن دندان ها کوچک هستند و فک بزرگ است. این امر زمانی رخ می دهد که کودک سایز دندان ها را از یک والد و سایز فک را از دیگری به ارث ببرد. این ناهنجاری باعث بروز فاصله می شود.

رانش زبان دیگر عاملی است که موجب فاصله گرفتن دندان ها از هم می شود. این عادت بیشتر در کودکان به خصوص نوزادان دیده می شود و در بزرگسالی ادامه نمی یابد. یک زبان بزرگ مهم ترین دلیل ابتلا به این عادت است. به دلیل رانش مداوم زبان بین دندان های پیشین فک بالا و پایین، دندان ها بیرون می زنند و بین آنها فاصله می افتد.

مکیدن انگشت:

یکی از دیگر عوامل فاصله گرفتن دندان ها از هم عادت به مکیدن انگشت و قرار دادن آن پشت دندان های پیشین فک بالا است. نیروی مداوم مکش موجب بیرون کشیده شدن دندان های پیشین فک بالا شده و فاصله ای در این ناحیه دیده خواهد شد.

بیماری لثه:

بیماری لثه به صورت مرحله ای پیشروی می کند و از تحلیل لثه، تورم، خونریزی شروع شده و به تخلیه چرک و وارد شدن عفونت به استخوان زیر بافت لثه می انجامد. زمانی که عفونت به استخوان حامی دندان برسد، استخوان شروع به جذب شدن می کند و دندان حمایت کافی را از دست می دهد. این امر موجب لق شدن و ایجاد فاصله بین دندان ها می شود.

بستن فاصله بین دندان ها:

از روش های متعددی برای بستن فاصله بین دندان ها استفاده می شود. به جز مواردی که بیماری های لثه و عفونت استخوان عامل ایجاد فاصله بین دندان ها هستند، از روش های مورد استفاده در ارتودنسی مانند بریس و الاینر یا روش های زیبایی مانند ونیر نیز برای بستن فاصله بین دندان ها استفاده می شود.

منبع:

alignwisesmile

مراقبت از الاینر برای داشتن دوره درمانی بهتر

احتمالا در مورد مزایای اینویزیلاین و راحت تر بودن دوره درمان با آن نسبت به روش های سنتی ارتودنسی شنیده اید. مراقبت از الاینر و حفظ بهداشت دهان و دندان در این روش ساده تر است. غذا خوردن با آن برای بیمار مطلوب تر است و بیمار بدون جلب توجه می تواند دوره درمانی را پشت سر بگذارد. با رعایت بایدها و نبایدهای مراقبت از الاینر می توانید دوره درمانی بهتری داشته باشید.

روش های مراقبت از الاینر:

  • بعد از بیرون آوردن الاینر از دهان آن را بشویید تا مواد غذایی و بزاق از آن پاک شود.
  • الاینر خود را طبق برنامه تجویز شده و طول ساعت توصیه شده استفاده کنید.
  • الاینر را برای مصرف مواد غذایی و نوشیدنی از دهان خود خارج کنید. برخی از مواد می توانند به الاینر آسیب بزنند.
  • الاینر را همیشه با دست تمیز نگه دارید.
  • پیش از قرار دادن الاینر در دهان، مسواک بزنید و بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید.
  • هر بار یک الاینر را در دست بگیرید.
  • الاینر را با مسواک نرم و کیت داده شده توسط ارتودنتیست تمیز کنید.
  • زمانی که از الاینر استفاده نمی کنید، آنرا در محفظه مخصوص قرار دهید تا دچار آسیب نشود.

نبایدهای مراقبت از الاینر:

  • هرگز بدون دلیل الاینر را لمس نکنید یا آن را خم نکنید. این کار به ساختار آن آسیب می زند.
  • زمانی که الاینر در دهانتان قرار دارد، از مصرف مواد غذایی گرم خودداری کنید. این کار شکل الاینر را تغییر می دهد.
  • الاینر را روی میز، دستمال یا کاغذ قرار ندهید.
  • برای تمیز کردن آن از صابون های رنگی استفاده نکنید.
  • برای قرار دادن الاینر در دهان، آن را گاز نزنید.
  • برای تمیز کردن الاینر از خمیردندان های معمولی استفاده نکنید. خمیر دندان های معمولی حاوی مواد ساینده هستند که به الاینر شما آسیب می زنند.
  • اگر الاینر شکل خود را از دست داده است یا موجب آزار شما می شود، هرگز سر خود اقدام به اصلاح آن نکنید.
  • الاینر را کثیف نگه ندارید. تمیز نکردن الاینر باعث لکه شدن آن در اثر باقی ماندن ذرات مواد غذایی می شود و این کار باعث دیده شدن آن توسط سایرین می گردد.
  • هرگز حتی یک روز را هم برای استفاده از الاینر از دست ندهید. این کار طول دوره درمان را افزایش می دهد.
  • با وجود الاینر در دهان، سیگار نکشید.
  • با وجود الاینر در دهان، آدامس نجوید. آدامس ممکن است به الاینر بچسبد و موجب تکثیر باکتری ها روی آن شود.

منبع:

alignwisesmile