نوشته‌ها

هدگیر ارتودنسی: انواع رایج و دستورالعمل ها

در طول درمان ارتودنسی ممکن است موقعیت فک فوقانی و فک پایین نسبت به حالت عادی نادرست باشد. در این شرایط، بر اساس تشخیص بالینی و تصویربرداری دیجیتال، ممکن است دندانپزشک استفاده از هدگیر ارتودنسی را برای برخی کودکان توصیه کند. اما این ابزار چیست و تفاوت آن با سیم و براکت سنتی چیست؟

هدگیر ارتودنسی چیست؟

هدگیر ارتودنسی نام نوعی دستگاه خارجی است که نیروهای خاصی را جهت هدایت رشد چهره و فک اعمال می کند. از این وسیله زمانی استفاده می شود که لازم است دندان در موقعیتی حرکت کند که با استفاده از براکت، سیم، ریتینر یا الاینر ممکن نیست. از آنجا که این بریس ها شامل سیم هایی می شود که داخل و بیرون دهان را درگیر می کند، ممکن است در نظر اول ظاهر آن کمی عجیب به نظر برسد. اما به هر حال از این وسیله برای هدف مهمی استفاده می شود و بخشی ضروری در اصلاح لبخند برخی افراد است.

انواع هدگیر:

از Retraction headgear (همچنین تحت عنوان اصلاح کننده کلاس II) برای عقب بردن فک فوقانی استفاده می شود و protraction headgear (همچنین تحت عنوان اصلاح کننده کلاس III) برای حرکت فک بالا به جلو در عین هدایت و تثبیت فک پایین مورد استفاده قرار می گیرد. فرآیند انتخاب شده بستگی به نیازهای فرد بیمار دارد. از هدگیر ارتودنسی معمولا هنگامی استفاده می شود که استخوان های فک کودک یا نوجوان همچنان در حال رشد است. به این ترتیب، دستگاه می تواند پیش از تثبیت محل دندان ها و استخوان های فک آنها را در موقعیت جدید قرار دهد.

نصب:

هدگیر دو نوع رایج دارد: نوع کمانی که دارای بندی است که دور پشت گردن قرار می گیرد و سیمی دارد که به جلوی بریس های دندان متصل می شود. نوع قلاب j آن نیز از سیم هایی استفاده می کند که به بریس ها متصل می شود و بند های آن روی سر و گردن قرار می گیرد. طول نهایی درمان به میزان تغییر مورد نیاز در فک و رعایت دستورالعمل ها توسط بیمار بستگی دارد.

دستورالعمل های ویژه:

از آنجا که این دستگاه بر روی بریس ها متصل می شود، باید در زمان خوردن، خوابیدن، ورزش کردن یا هر زمانی که وجود هدگیر می تواند مانعی برای فعالیت بیمار باشد برداشته شود. جلسات معاینه توسط دندانپزشک از اهمیت بالایی برخوردار است. رعایت بهداشت دهان و دندان برای پیشگیری از تجمع پلاک نیز بسیار مهم است.

صرف نظر از میزان تلاش و زمانی که بیمار باید برای استفاده از این وسیله به خرج دهد، تغییر حاصل از آن در زیبایی لبخند فرد ارزش این همه زحمت و سختی را دارد.

منبع

colgate

تورم لثه در پی ارتودنسی: علت و درمان

پس از انجام ارتودنسی برای صاف کردن دندان ها، ممکن است با لثه های متورم شده به دلیل تهاجم بریس به قلمرو آنها رو به رو شوید. اما گاهی تورم لثه در پی ارتودنسی بیشتر از حد انتظار می شود. در اینجاست که بیمار از خود می پرسد کی راحت می شوم؟ استراحت کنید و مطمئن باشید تورم و درد پس از استفاده از بریس طبیعی است.

با این وجود تداوم ورم لثه به خصوص اگر بدون درد باشد می تواند نشان از وجود مسئله دیگری باشد.

مقداری درد عادی است:

پس از نصب بریس های جدید یا تغییر فشار سیم ها احساس درد در دهان شما طبیعی است. دندان ها و فک شما برای ایجاد لبخندی زیبا تحت فشار هستند. استخوان ها در حال از بین رفتن هستند و استخوان های جدیدی در حال شکل گیری است تا محل دندان های شما تثبیت شود. این امر می تواند موجب ایجاد فشار و درد شود. درد و ناراحتی و تورم پس از شروع درمان یا تنگ کردن سیم ها طبیعی است. اما ادامه یافتن تورم لثه در پی ارتودنسی می تواند دلیلی فراتر از سایش ناشی از بریس داشته باشد.

جینجیویت ناشی از تجمع پلاک:

جینجیویت نتیجه تجمع پلاک در دندان های شماست و بریس می تواند دسترسی به پلاک و زدودن آن را دشوارتر کند. به طور طبیعی وقتی غذا در بین بریس گیر کند، می تواند باعث التهاب لثه شود. اگرچه رعایت رژیم غذایی سالم در تمام طول عمر مهم است، این مسئله همزمان با استفاده از بریس اهمیت بیشتری می یابد.

برای کاهش این تورم، تکنیک های مسواک زدن خود را با دندانپزشکتان مرور کنید و بر مسواک و ابزارهای بهداشت و دهان خود سرمایه گذاری بیشتری کنید. برای مثال می توانید از مسواک های برقی یا ارتودنسی خاص استفاده کنید.

تورم لثه به دلیل تغییر هورمونی:

در مورد اغلب بزرگسالان این دلیل برای تورم لثه در پی ارتودنسی صدق نمی کند. اما در مورد زنان باردار و دختران در سن بلوغ این عامل احتمال ابتلا به تورم لثه را افزایش می دهد. بنابراین این دسته افراد در این دوره زمانی درمان خود را شروع نخواهند کرد. اما اگر فردی پیش از بارداری درمان را شروع کرده باشد و اکنون در پی بارداری دچار علائم تورم لثه شده است، تعیین یک جلسه معاینه توسط ارتودنتیست ضروری است.

تحریک لثه توسط بریس:

یکی دیگر از علل تورم، بزرگ شدن لثه یا به اصطلاح پزشکی هایپرتروفی است. این حالت زمانی رخ می دهد که سلول های لثه رشد یا افزایش یابند. در بیشتر موارد، این امر نتیجه وراثت یا عوارض دارویی است، اما ممکن است در اثر استفاده از بریس نیز ایجاد شود. به طور کلی در این زمینه با دندانپزشک خود صحبت کنید و سابقه پزشکی و دارویی خود را با او در میان بگذارید.

درمان تورم لثه در پی ارتودنسی:

به طور کلی بهترین راه برای مقابله با تورم لثه در پی ارتودنسی شناسایی علت و تعیین جلسه معاینه با متخصص است. انجام راه های زیر می تواند به طور خاص به شما کمک کند.

  • زمانی را هر روز به استفاده از نخ دندان اختصاص دهید و دور بریس ها را تمیز کنید.
  • از مسواکی با برس نرم استفاده کنید و آن را هر ۳ ماه عوض کنید.
  • دو دقیقه کامل مسواک بزنید و به براکت ها به طور ویژه توجه کنید.
  • بعد از مسواک با دهان شویه دهان خود را تمیز کنید.
  • برای تسکین تورم از آب نمک استفاده کنید.

منبع

colgate

جلسات معاینه ریتینر ارتودنسی: تعداد و فواصل

به تصور برخی برداشتن بریس ارتودنسی به معنی خاتمه درمان است. برخی از شنیدن ادامه درمان به وسیله یک ابزار دیگر به نام ریتینر تعجب می کنند. دوره زمانی پس از برداشتن بریس از نظر ثبات نتایج درمان اهمیت زیادی دارد. از آنجایی که پس از اتمام دوره استفاده از بریس، دندان ها تمایل زیادی به برگشتن به موقعیت اولیه خود دارند، استفاده صحیح از ریتینر اهمیت زیادی دارد. این وسیله باید طبق توصیه ارتودنتیست استفاده شود و جلسات معاینه ریتینر طبق زمان بندی ارائه شده پیگیری شود.

حساس ترین دوره درمان:

۶ ماه اول پس از درمان اولیه با بریس حساس ترین زمان است. وضعیت از هر فرد به فرد دیگر متفاوت است، اما اکثر افراد مجبور می شود که به صورت تمام وقت از ریتینر استفاده کنند. گاهی ممکن است که به دلیل همکاری ناکافی بیمار، سایش و پارگی طبیعی یا به دلیل آسیب مستقیم، ریتینر قادر به انجام کامل وظیفه خود نباشد. بنابراین، بسیاری از ارتودنتیست ها در فواصل منظم برنامه جلسات معاینه ریتینر را تنظیم می کنند. در این جلسات جایگیری ریتینر و تنظیم صحیح آن روی دندان بررسی می شود.

هدف: تشخیص زودهنگام

جلسات معاینه ریتینر معمولا بسیار سریع و آسان است. اما برای مقابله با عوارض بالقوه حاصل از خرابی ریتینر اهمیت زیادی دارد. هر چه مشکل سریع تر تشخیص داده شود، درمان عوارض آسان تر و کم هزینه تر خواهد بود. استفاده از یک ریتینر نامناسب به مدت طولانی می تواند موجب بازگشت دندان ها به محل قبل و عدم امکان استفاده از ریتینر شود. در این حالت تنها راه چاره ساخت ریتینر جدید برای موارد خفیف و بازگشت به استفاده از بریس در موارد شدیدتر است.

فواصل جلسات معاینه ریتینر:

جلسات معاینه ریتینر از یک ارتودنتیست به دیگری متفاوت است. به طور معمول، پس از برداشتن بریس به فاصله کوتاهی جلسه ای برای تحویل ریتینر به بیمار و گفتن توصیه های ضروری به او انجام می شود. معمولا این جلسه یک هفته پس از برداشتن بریس و بعد از آماده شدن ریتینر انجام می شود. سپس در فواصل طولانی تر جلساتی برای معاینه دندان ها و تناسب ریتینر با موقعیت دندان ها تعیین می شود. این فواصل معمولا هر ۵ هفته، یک ماه، شش ماه و یک سال یک بار هستند.

منبع

bracesguide

مراقبت از ریتینر: اصول دوره درمان

پس از اتمام دوره ارتودنسی دندان با استفاده از بریس نوبت به استفاده از ریتینر می رسد. این وسیله به حفظ محل جدید دندان ها و پیشگیری از درهم ریختگی مجدد آنها کمک می کند و برای خاتمه درمان ضروری است. مراقبت از ریتینر اصولی دارد که اطلاع از آن برای بیماران ضروری است.

اصول مراقبت از ریتینر:

بسیاری از مشکلات رایج با ریتینر را می توان از طریق پیشگیری حل کرد. به این معناست که جای گیری نامناسب ریتینر، درهم ریختگی مجدد دندان ها، درد، یا سایر مشکلات رایج قابل پیشگیری است. کلید اجتناب از مشکلات ریتینر عبارتند از: پیگیری دستورالعمل های استفاده از ریتینر، مراجعه منظم برای معاینه و تماس با ارتودنتیست در صورت بروز مشکل.

پیگیری دستورالعمل های استفاده از ریتینر:

استفاده از ریتینر طبق دستورالعمل های ذکر شده مهمترین بخش درمان است. عدم استفاده از ریتینر توسط بیمار دلیل شماره یک در هم ریختگی مجدد دندان ها پس از برداشتن بریس است. هنگامی که بریس ها برداشته می شوند و از ریتینر مناسبی استفاده می شود، دندان ها شانس کمتری برای حرکت دارند. اگر از ریتینر استفاده نشود، مشکلات فرد افزایش می یابد. اگر ریتینر توسط بیمار استفاده نشود، دندان حرکت می کند و دیگر ریتینر در محل خود قرار نمی گیرد. این امر موجب حرکت بیشتر دندان می شود. در نتیجه پس از بروز این مشکل باید بلافاصله با ارتودنتیست قرار ملاقاتی را برای بررسی امکان استفاده از ریتینر قبلی یا نیاز به سفارش ریتینر جدید تنظیم کرد. در بدترین حالت، اگر دندان ها بسیار زیاد حرکت کرده باشند، ارتودنتیست استفاده مجدد از بریس را توصیه خواهد کرد.

مراجعه منظم برای معاینه:

یکی از اصول مراقبت از ریتینر مراجعه برای معاینات دندانپزشکی است. گاهی اوقات عدم جای گیری ریتینر روی دندان واضح است. اما گاهی حرکت دندان قابل توجه نیست. بنابراین ممکن است بیمار از بروز مشکل بی اطلاع باشد. در اغلب موارد همین تغییرات جزئی که ما از آن خبر نداریم، می تواند در صورت عدم مراجعه به مشکلات شدید منجر شود. اکثر متخصصان ارتودنتیست پس از برداشتن بریس قرارهایی را برای بررسی ریتینر و حرکت دندان ها تنظیم می کنند. چنانچه مشکلات در مراحل اولیه تشخیص داده شوند، اصلاح آنان راحت تر خواهد بود.

تماس با ارتودنتیست در صورت بروز مشکل:

همانطور که قبلا ذکر شد، تشخیص زودهنگام و مدیریت ریتینر می تواند به طور چشمگیری مشکلات بالقوه را کاهش دهد. موارد تماس با ارتودنتیست در رابطه با مراقبت از ریتینر عبارتند از: شکستن ریتینر، گم شدن ریتینر، حرکت دندان، ریتینر بیش از حد تنگ یا دردناک، ترک خوردن قسمتی از ریتینر.

منبع

bracesguide

سپراتور: اولین گام در درمان ارتودنسی

بسیاری از ارتودنتیست ها برای ارائه حمایت بیشتر و امکان نصب اتصالات مختلف دور برخی دندان های مولر خلفی از بندهایی استفاده می کنند. این بندها اساسا حلقه هایی فلزی هستند که کاملا دندان را محاصره می کنند. استفاده از این بند برای اعمال فشار صحیح توسط بریس ضروری است. از آنجایی که اکثر افراد بین دندان های خود فاصله ندارند، قرار دادن بندها بدون فضا بین دندان تقریبا غیرممکن یا بسیار دشوار است. این پروسه ممکن است برای بیمار نیز دردناک باشد. بنابراین، یکی از اولین گام ها در فرآیند قرار دادن بریس ها، استفاده از سپراتور یا جداکننده است. برای ایجاد فضای کافی برای بندها بیمار باید یک هفته قبل برای جایگذاری سپراتور به ارتودنتیست مراجعه کند.

سپراتور چیست؟

سپراتور الاستیک های کوچک (نوارهای لاستیکی) هستند که ابتدا با یک دستگاه جداساز مخصوص کشیده می شوند. سپس، همانند نخ دندان بین فضایی که لازم است وارد می شود. در حین نصب سپراتور، بیمار ممکن است مقداری احساس فشار بکند. این فشار به دلیل نیروی وارد آمده برای جای دادن نوار لاستیکی بین دندان ها است. گاهی با تماس نوار لاستیکی با لثه، بیمار احساس نیشگون گرفته شدن پیدا می کند. این احساس درد تیز معمولا ظرف یک یا دو دقیقه از بین می رود.

عوارض درمان:

هنگامی که سپراتورها در جای خود قرار می گیرند، بیمار احساس می کند که تکه ای غذا بین دندان های وی گیر کرده اند. این حالت گاهی موجب پریشانی و بی حوصلگی بیمار می شود. در چند روز ابتدایی استفاده از این وسیله کشیدن نخ دندان و خوردن مواد غذایی چسبنده ممنوع است. اما مسواک زدن طبق روال قبل انجام می گیرد و ممنوعیتی ندارد.

از دیگر مشکلات این درمان، درد ناراحت کننده برای بیمار است. معمولا در عرض ۴-۶ ساعت پس از جایگذاری، درد در اثر فشار/حرکت دندان شروع می شود. این احساس درد کسل کننده به طور معمول روز بعد یا دو روز پس از شروع درمان بدتر می شود و سپس کاهش می یابد. برای کاهش درد می توانید از مسکن های بدون نسخه در داروخانه استفاده کنید. برای کنترل درد می توانید از ارتودنتیست خود نیز مشاوره بگیرید.

معمولا سپراتور پس از چند روز و با ایجاد فضای مناسب برای بندهای ارتودنسی، به صورت خود به خود از بین دندان بیرون می افتد. بیرون آمدن خود به خود سپراتور خبر خوبی برای شروع درمان ارتودنسی است. اما هر گونه خروج این نوار توسط خلال دندان، نخ دندان، با اعمال فشار توسط انگشت یا هر نوع وسیله خارجی مانع از ایجاد فضای کافی بین دندان و ادامه روند دندان می شود. بنابراین پیش از خروج خود به خودی نوار از اعمال دستکاری در دندان خودداری کنید.

منبع

bracesguide

اورژانس ارتودنسی: روش های حل مشکل

اگر بخشی از براکت های شما شل شده یا شکسته باشند، به احتمال زیاد جز موارد اورژانس ارتودنسی نیست و می توانید با کمی ترمیم تا ملاقات بعدی ارتودنسی صبر کنید. برای اطلاع از راه حل های موقت یا نیاز به مراجعه سریع در طول ساعات کاری با پزشک خود در تماس باشید و وضعیت را توضیح دهید.

آسیب های تروماتیک

اگر دچار تروما به دهان شما شده اید و بریس ها دچار آسیب شده اند، با دندان پزشک تماس بگیرید. خدمات ۲۴ ساعته کلینیک دندانپزشکی پردیس، با تماس با دندانپزشک حاضر در مرکز در اسرع وقت مشکل شما را حل خواهد کرد.

اورژانس ارتودنسی:

در ادامه برخی عوارض و اورژانس ارتودنسی را به همراه راه درمان به شما معرفی خواهیم کرد.

ناراحتی از بریس:

احساس ناراحتی در طی یک یا دو روز بعد از شروع درمان طبیعی است. این درد جز موارد اورژانس ارتودنسی نیست اما می تواند به خصوص در هنگام غذا خوردن ناراحت کننده باشد. سعی کنید تا چند روز غذاهای نرم بخورید. سوپ، میگو و ماکارونی و پنیر انتخاب خوبی هستند. داروهای ضد درد مانند استامینوفن یا ایبوپروفن نیز می توانند به شما در درمان کمک کنند.

زخم های دهانی:

به دلیل وجود براکت های سنتی ممکن است در پی درمان دچار زخم های دهانی شوید. این زخم ها ممکن است در داخل گونه ها یا بر روی لب یا حتی روی زبان ظاهر شوند. با این حال این عارضه شایع است.

استفاده از یک بیحسی موضعی به شما کمک خواهد کرد که احساس خوبی داشته باشید و به بهبود زخم نیز کمک می کند. هر زمان که نیاز داشتید استفاده از بی حسی را با یک تکه پنبه تکرار کنید تا به سایر نواحی انتشار پیدا نکند. برای کاهش ابتلا به زخم دهان از وکسی که دندانپزشک در اختیار شما قرار داده است روی لبه های تیز براکت استفاده کنید.

سوزش لب ها و گونه ها ناشی از بریس:

ممکن است چند روز طول بکشد تا دهان، صورت، لب ها و زبان شما به بریس عادت کنند. برای کمک به کاهش تحریک، از وکس ارتودنسی استفاده کنید. در صورتی که با وجود استفاده از بریس باز هم دچار سوزش بودید، با دندانپزشک خود تماس بگیرید. شاید جز موارد اورژانس ارتودنسی باشد و نیاز به تنظیم مجدد بریس داشته باشید.

گیر کردن غذا پشت بریس:

گیر  کردن غذا در بین دندان هایتان و پشت بریس می تواند ناراحت کننده و کمی خجالت آور باشد. اما یک راه حل آسان برای آن وجود دارد. به راحتی وسط نخ دندان را یک گره کوچک بزنید تا بتواند غذا را از پشت بریس بیرون بکشد. برای تمیز کردن براکت ها از مسواک ارتودنسی نیز می تواند استفاده کنید. اما مراقب باشید به دندان و لثه های خود آسیب نزنید.

شل شدن لیگاتور:

لیگاتور باند لاستیکی کوچکی است که در اطراف براکت کشیده شده است. کار این وسیله اتصال سیم به براکت برای اعمال فشار مناسب به دندان است. در صورتی که لیگاتور بیرون زده است سعی کنید آن را با یک موچین استریل به جای خود بازگردانید. اگر سیم لیگاتور بیرون زده اما شل نیست می توانید آن را با پاک کن به داخل خم کنید. اما مراقب باشید اگر یک لیگاتور بیرون زده ممکن است این اتفاق برای بقیه آنها نیز رخ دهد. اگر این اتفاق ادامه یافت، جز موارد اورژانس ارتودنسی طبقه بندی می شود و باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

شل شدن براکت:

براکت ها به عنوان دستگیره ای برای نگه داشتن سیم بریس عمل می کنند. براکت ها با چسب به دندان متصل شده اند و بسیار محکم هستند. اما مصرف غذاهای سخت و چسبناک می تواند به راحتی آنها را از محل خود جدا کند. براکت ها در اثر ضربه به دهان نیز کنده می شوند. به همین دلیل از شما خواسته می شود که در حین ورزش از گارد دهان استفاده کنید.

بهترین کارهای که می توانید در پی شل شدن براکت انجام دهید تماس با دندانپزشک است. وی دهان شما را ارزیابی خواهد کرد و در صورت تشخیص موقعیت اورژانس ارتودنسی براکت ها را تعویض می کند. در صورتی که فعلا نمی توانید با دندانپزشک خود تماس بگیرید، مراقب باشید در هنگام خوردن و آشامیدن آسیب بیشتری به آنها وارد نکنید.

منبع

dentalassociates

اوربایت چیست و چگونه درمان می شود؟

چیزی سحرآمیز در مورد ردیفی از دندان های تمیز، سفید و کاملاً هماهنگ وجود دارد. تلویزیون را روشن کنید، مجله ای را ورق بزنید، یا سری به فیلم ها بزنید. در همه اینها دندان هایی کاملا ردیف و سالم می بینید. اما در اجتماع همه چیز بدین شکل نیست. بسیاری از کودکان و بزرگسالان از مال اکلوژن رنج می برند، که یکی از انواع آن اوربایت است. پیش از بررسی روش های اصلاح این عارضه، بهتر است ابتدا با این ناهنجاری و دلایل بروز آن آشنا شویم.

مال اکلوژن ها:

اصطلاح “اکلوژن” به نظم و ردیف بودن دندان ها اشاره دارد. بنابراین، مال اکلوژن به انحراف یا عدم تقارن طبیعی دندان ها گفته می شود. اوربایت، کراس بایت، اپن بایت و آندربایت انواع این اختلالات است. اوربایت به هم پوشانی بیش از حد دندان های فک بالا روی فک پایین گفته می شود.

علل بروز اوربایت:

اگر چه برخی موارد اوربایت ارثی هستند، اما بعضی از آنها نیز به دلیل ناهنجاری در فک رخ می دهند. در حقیقت گاهی فک تحت فشار عادات نادرست رشد می کند. این رشد می تواند رشد کم فک پایین یا رشد زیاد فک بالا باشد. عادت های نادرست در اوایل زندگی فرد، مانند مکیدن طولانی مدت انگشت، فشار وارد کردن زبان به دندان و استفاده از بطری و پستانک با سایز بزرگ برای نوزاد می تواند باعث بروز این مشکل شود. عاداتی که فرد در سال های بعدی عمر پیدا می کند، مانند جویدن مداد، نیز در بروز این عارضه تأثیرگذار است.

روش اصلاح:

شایع ترین روش درمان اوربایت، ارتودنسی است. پس از بررسی وضعیت دهان و فک، ارتودنتیست می تواند درمانی را پیشنهاد دهد که با ناهنجاری شما بیشترین سازگاری دارد.

سپس از فک بالا و پایین رادیوگرافی می شود تا پزشک با حالت فک بیشتر آشنا شود.

استفاده از بریس گام بعدی درمان است. اما شکل و نحوه جایگذاری آنها به نوع و شدت مشکل بستگی دارد. با استفاده از نوارهای الاستیک یا وسایل مشابه، درمان می تواند بین یک تا دو سال طول بکشد. همه این موارد به شدت بیماری بستگی دارد.

برای درمان محدودیت سنی وجود ندارد. اما درمان کودکان، به دلیل عدم توقف رشد، ساده تر است.

یکی از دیگر روش های درمان اوربایت کشیدن دندان ها است. بدین ترتیب امکان حرکت راحت تر سایر دندان ها فراهم می شود.

روش جراحی نیز آخرین روش است که در صورت عدم پاسخ سایر درمان ها استفاده می شود.

منبع

colgate

اختلال آندر بایت: راه های درمان و نحوه انتخاب

دستیابی به یک لبخند زیبا و حفظ آن در حال دست و پنجه نرم کردن با یک مشکل ارتودنسی دشوار است. اما به دنیا آمدن با یک مشکل ارتودنسی به معنی غیرقابل درمان بودن آن نیست. امروزه پیشرفت هایی باورنکردنی در این حوزه انجام گرفته است که تقریبا هر مشکلی را قابل درمان می سازد. اختلال آندر بایت یکی از مشکلاتی است که کودکان با آن درگیر هستند. در این مطلب به مباحت درمانی مرتبط با این اختلال می پردازیم.

اختلال آندر بایت چیست؟

اختلال آندر بایت اصطلاحا به وضعیتی گفته می شود که در آن دندان های پیشین فک پایین جلوتر از دندان های فک بالا هستند. شدت اختلال طیفی از خفیف تا شدید را در بر می گیرد. در شدت خفیف دو ردیف دندان تقریبا با هم تماس دارند. اما در وضعیت شدید فاصله دو ردیف دندان ها بسیار زیاد است. این عارضه موجب حالتی در صورت فرد می شود که به لحاظ اجتماعی ممکن است به بروز احساسات نادرستی تعبیر شود. به همین دلیل این اختلال برای اغلب افراد پسندیده نیست و به دنبال درمان آن هستند.

علل آندر بایت:

علت اصلی اختلال آندر بایت ناهماهنگی فک پایین است که معمولا مادرزادی است. طبق گزارش کتابخانه ملی ایالات متحده آمریکا، بیماران مبتلا به برخی سندرم ها مانند گیگنتیسم یا آکرومگالی نیز مستعد ابتلا به این اختلال هستند. برخی اقوام نیز نسبت به سایرین بیشتر مستعد ابتلا به این مشکل هستند.

عوارض:

عوارض اندر بایت متنوع است و بسته به فاصله ردیف دندان ها متفاوت است. چنانچه فاصله زیاد باشد، عوارض زیر محتمل است:

  • اشکال در خوردن
  • چالش در صحبت کردن
  • درد مزمن فک و مفصلی (TMJ) و همچنین درد سر و گوش
  • پوسیدگی دندان به دلیل سایش بیش از حد مینای دندان
  • تنفس بدبوی دهان، هالیتوز و عفونت های باکتریایی
  • آپنه خواب، خروپف و سایر مشکلات تنفسی شبانه

متأسفانه، بچه ها همیشه مهربان نیستند. گاهی کودکان مبتلا به اختلال آندر بایت در بین دوستان و همسالان خود دچار مشکل می شوند. در صورتی که کودک شما دچار چنین وضعیتی است، پیش از اتمام رشد فک وی، هر چه سریع تر با دندان پزشک خود مشورت کنید.

روش های اصلاح آندر بایت:

روش های متعددی برای اصلاح آندر بایت، از جراحی فک تا طیف وسیعی از وسایل ارتودنسی، وجود دارد. چنانچه اقدامات لازم در دوره کودکی فرد انجام شود، تنها مسئله مهم برای رفع مشکل انتخاب راه حل مناسب است. این امر نشان دهنده اهمیت ارزیابی اولیه ارتودنسی در کودکان است که باید پیش از سن هفت سالگی انجام گیرد.

دو نوع دستگاه اصلاح کننده برای این بیماران مورد استفاده قرار می گیرد:

گسترش دهنده فک بالا:

این دستگاه با استفاده از یک قاب سیمی سعی در گسترش دندان های فک بالا دارد. با گذشت زمان سایز عرضی دستگاه افزایش می یابد تا تنظیم دندان های دو فک به حالت عادی برسد.

ماسک صورت برای کشش معکوس:

این دستگاه شبیه هدگیر مخصوص ارتودنسی است. این دستگاه به دور سر بیمار متصل می شود و با اعمال فشار از طریق سیم های فلزی به دندان های عقب فک بالا سعی در تنظیم فاصله فک دارد.

جراحی:

در موارد شدید یا بیماران مسن تر، اصلاح فک مستلزم عمل جراحی فک فوقانی است. در این فرآیند، جراح دهان و فک و صورت، استخوان قسمت عقبی فک را از قسمت جلویی جدا می کند و آن را اصلاح می کند.

روش زیبایی:

در موارد خفیف، می توان از روش های جدید در حوزه دندان پزشکی زیبایی استفاده کرد. در این روش دندان های فک پایین اصلاح می شوند و بر روی دندان های فک بالا روکش هایی تعبیه می شود تا فاصله بین دندان ها از بین برود. البته این روش مشکل شما را به لحاظ جسمی از بین نمی برد اما کمتر قابل دیدن است و کارکرد دندان ها را بهبود می بخشد.

منبع

colgate

براکت شش ماهه: درمان درهم ریختگی دندان های جلو

اغلب بزرگسالان به دنبال راهی سریع تر و راحت تر برای اصلاح نظم دندان های خود و فرم لبخند خود دارند. طول درمان و در هم ریختگی ظاهر اغلب بزرگسالان را از این آرزو برحذر می کند. بسیاری از افراد هنوز از این راه درمانی بسیار خوب برای بزرگسالان خبر ندارند. این درمان به نام براکت شش ماهه شناخته شده است. این درمان بر روی دندان هایی تمرکز دارد که دیده می شوند و باقی دندان ها را به حال خود رها می کند. در ادامه این مطلب شما را با جزئیات این روش آشنا می کنیم.

مشاوره برای استفاده از براکت شش ماهه:

هرکسی نمی تواند کاندیدای دریافت براکت شش ماهه باشد. برای ارزیابی امکان استفاده از این روش باید با دندان پزشک خود صحبت کنید. در طول مشاوره، بررسی جامعی از دندان های شما، لثه و بهداشت دهان انجام خواهد شد. این مرحله شامل انجام رادیوگرافی، گرفتن عکس های داخل دهانی و صورت نیز می شود.

تشخیص آزمایشگاهی:

اگر دندانپزشک تشخیص دهد که شما کاندیدای مناسبی برای براکت شش ماهه هستید، عکس ها و مدل های دندانی شما برای محاسبه دقیق میزان نیروی لازم برای حرکت دندان ها و محل قرارگیری بریس شفاف به آزمایشگاه فرستاده خواهد شد. انجام این فرآیند بسته به شدت درهم ریختگی دندانی و محل استفاده از بریس ها از چند روز تا یک هفته طول می کشد.

شروع درمان:

در ملاقات بعدی، براکت روشن و سیم ارتودنسی همرنگ دندان برای شما نصب خواهد شد. براکت ها با استفاده از چسب باندینگ به سطح مینای دندان های جلویی چسبانده می شوند. این براکت ها در درون یک تری سفارشی قرار دارند تا محل آنها برای حرکت دادن دندان ها دقیق باشد. این تری بر اساس موقعیت فعلی دندان های شما و بر اساس معاینات قبلی به صورت سفارشی ساخته شده است.

پس از چسبانده شدن براکت ها به روی دندان، دندانپزشک تری را روی دندان قرار می دهد تا از محل دقیق براکت شش ماهه اطمینان حاصل کند. پس از اتمام نصب تری برداشته می شود. پس از انجام این مرحله چسب با استفاده از نور خاصی محکم می شود تا از کارآیی براکت شش ماهه اطمینان حاصل گردد. در پایان آرچ وایرهای همرنگ دندان متصل و تنظیم می شوند تا حرکت مناسب دندان ها ممکن شود.

پیگیری درمان:

پس از نصب اولیه، تا زمان تکمیل درمان، هر چهار تا پنج هفته باید برای تنظیم و محکم کردن ارچ وایرها به دندانپزشک خود مراجعه کنید. جلسه تنظیم سیم ها تنها حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه طول می کشد. هنگامی که درمان کامل شود، براکت و سیم ها برداشته خواهند شد. همان طور که نام این روش نشان می دهد، کل پروسه درمان حدود شش ماه طول می کشد. با این حال، درمان هر فرد متفاوت است. بسته به شرایط فردی ممکن است درمان با براکت شش ماهه کمی کمتر یا کمی بیشتر طول بکشد.

منبع

charlotteorthodontists

برداشتن بریس ارتودنسی: روند معمول و مراقبت های پس از آن

پس از مدت ها انتظار برای رسیدن به سن مناسب برای شروع درمان ارتودنسی و چند سال انتظار برای اتمام درمان، امروز روز موعود است. بریس ها در جلسه آخر برداشته می شوند و شما می توانید مانند بقیه از لبخندی زیبا، دندان های ردیف و صورتی زیبا لذت ببرید. اما در جلسه تعیین شده برای برداشتن بریس ارتودنسی چه می گذرد؟

چند ساعت طول می کشد تا برداشتن بریس ارتودنسی انجام شود؟

برداشتن بریس ارتودنسی روندی طولانی مدت نیست. همه چیز سریع انجام می شود. برداشتن بریس به نوع و تعداد آن بستگی دارد اما به طور کلی حداکثر یک ساعت به طول می انجامد.

آیا از قبل زمان برداشته شدن بریس به من گفته می شود؟

به احتمال زیاد بله. در آخرین جلسه تنظیم بریس ارتودنتیست به شما می گوید که با توجه به وضعیت فعلی انتظار می رود که در جلسه آینده بریس ها برداشته شوند. اما این امر تنها یک حدس ایده آل است. ممکن است در بین دو جلسه اوضاع خوب پیش نرود و برداشتن بریس ارتودنسی به تعویق بیوفتد.

آیا برداشتن بریس درد دارد؟

در طول جلسه مقداری فشار برای جدا کردن بریس ها حس می کنید اما درد نخواهید داشت.

بعد از برداشتن بریس ظاهر دندان های من چگونه خواهد بود؟

به طور کلی پاسخ به این سوال به نحوه نگهداری شما از دندان ها بستگی دارد. اگر در طول درمان به خوبی و بر طبق توصیه ها از دندان ها مراقبت کرده باشید، بعد از برداشتن بریس ارتودنسی با دندان هایی صاف و سفید رو به رو می شوید. در غیر این صورت تارتارهای زرد و لکه های سفید روی دندان غیر منتظره نیست.

مرحله بعد چیست؟

بعد از برداشتن بریس همه چیز تمام نمی شود. اغلب دندان پزشکان توصیه می کنند که مدتی از محافظ دندان استفاده کنید. این محافظ گاهی تا آخر عمر توصیه می شود تا از جابه جایی تدریجی دندان ها جلوگیری شود.

سایر مراقبت های دندانی را از چه زمانی می توان شروع کرد؟

قبل از شروع درمان هایی مانند سفید کردن دندان حداقل یک ماه صبر کنید. بدین ترتیب احتمال حساسیت مینایی که به تازگی در معرض محیط قرار گرفته است کمتر می شود. چند روز اول دندان ها حساس هستند. پس سریعا شروع به خوردن غذاهای سفت و کرانچی نکنید.

چگونه با محافظ دندان خود کنار بیایم؟

چند روز اول به آن عادت ندارید و در صحبت کردن مشکل خواهید داشت. اما در صورتی که کمی تمرین کنید، بلند بخوانید و در آیینه حرف بزنید مشکل ظرف چند روز حل می شود. دو روز اول بزاق بیشتر ترشح می شود. اما این مشکل نیز بعد از آن خود به خود حل می شود. وقتی برای غذا خوردن محافظ را از دهان خود خارج می کنید، مراقب آن باشید که در اثر تصادف دور انداخته نشود.

منبع

oralb