نوشته‌ها

انواع مال اکلوژن دندان: کلاس های مختلف ناهنجاری

مال اکلوژن دندان به ناهنجاری در شکل قرارگیری دندان ها و فک روی هم گفته می شود. انواع مال اکلوژن دندان در کلاس های مختلف طبقه بندی می شوند.

علائم مال اکلوژن دندان:

بسته به دسته بندی مال اکلوژن، علائم اختلال ممکن است از خفیف تا شدید باشد. علائم معمول و رایج مال اکلوژن دندان عبارتست از:

  • تراز نامناسب دندان ها
  • تغییر در ظاهر چهره
  • گزش مکرر گونه های داخلی یا زبان
  • ناراحتی هنگام جویدن یا گاز گرفتن
  • اشکال در حرف زدن از جمله نوک زبانی بودن
  • تنفس از راه دهان به جای بینی

تشخیص و طبقه بندی اختلالات:

انواع مال اکلوژن دندان از طریق معاینات روتین دندانپزشکی تشخیص داده می شود. دندانپزشک دندان های شما را معاینه خواهد کرد و در صورت لزوم برای بررسی تراز دندان ها دستور انجام رادیوگرافی را خواهد داد. در صورتی که دندانپزشک تشخیص مال اکلوژن بدهد نوع آن بر اساس شدت و مشخصات دسته بندی خواهد شد. انواع مال اکلوژن دندان به سه کلاس عمده تقسیم می شوند.

دسته بندی انواع مال اکلوژن دندان:

کلاس ۱:

مال اکلوژن کلاس ۱ به حالتی گفته می شود که دندان های فوقانی روی دندان های پایین را می پوشانند. در این نوع مال اکلوژن، حالت فک عادی است و هم پوشانی دندان ها جزئی است. مال اکلوژن کلاس ۱ رایج ترین ناهنجاری در بین انواع مال اکلوژن دندان است.

کلاس ۲:

مال اکلوژن کلاس ۲ زمانی تشخیص داده می شود که بیمار به اوربایت شدید مبتلا باشد. در این شرایط دندان های فک بالا به شدت با دندان های فک پایین همپوشانی دارند.

کلاس ۳:

مال اکلوژن کلاس ۳ در شرایط وجود آندربایت شدید تشخیص داده می شود. در این شرایط فک پایین از فک بالا جلو زده است.

نحوه درمان:

اکثر افراد مبتلا به مال اکلوژن خفیف نیازی به درمان ندارند. با این حال، در صورتی که اختلال شدید باشد دندانپزشک شما را به ارتودنتیست ارجاع خواهد داد. بسته به نوع مال اکلوژن، انواع درمان های مختلف پیشنهاد خواهند شد. این درمان ها عبارتند از:

  • بریس برای اصلاح موقعیت دندان ها
  • حذف دندان برای اصلاح شلوغی دندان ها
  • شکل دهی مجدد، باندینگ، یا گذاشتن روکش روی دندان
  • جراحی برای شکل دهی مجدد یا کوتاه کردن فک
  • وایر یا پلیت برای ثابت کردن استخوان فک

درمان انواع مال اکلوژن دندان ممکن است منجر به ابتلا به برخی عوارض شود. این عوارض عبارتند از:

  • پوسیدگی دندان
  • درد یا ناراحتی
  • التهاب دهان در اثر استفاده از ابزارهای ارتودنسی
  • اشکال در جویدن یا حرف زدن در طول درمان

پیشگیری:

پیشگیری از اختلال می تواند دشوار باشد زیرا در اغلب موارد مال اکلوژن ارثی است. والدین باید استفاده از پستانک یا بطری شیر را محدود کنند تا از ایجاد تغییر در رشد فک پیشگیری کنند. تشخیص زودهنگام مال اکلوژن می تواند طول و شدت دوره درمان برای اصلاح مشکل را کاهش دهد.

منبع:

healthline

مال اکلوژن دندان: تعریف و علل عارضه

مال اکلوژن دندان نوعی ناهنجاری در شکل قرارگیری دندان و فک است که منجر به عوارض شدید در دهان می شود. برخی از این ناهنجاری ها عبارتند از:

در صورتی که دندان ها به خوبی روی هم جفت نشوند، نمی توانند عملکرد حیاتی خود را داشته باشند. دندان های فک بالا و پایین باید به خوبی روی هم قرار گیرند. در واقع در یک فک سالم، شیارهای دندان های فک بالا باید در برآمدگی های دندان های پایین قرار بگیرند.

تعریف:

اکلوژن اصطلاحی است که در توصیف دندان های ردیف به کار می رود. به صورت ایده آل دندان های باید به راحتی در دهان جای گرفته باشند و هیچ فاصله یا شلوغی در آنها دیده نشود. هیچ دندانی نباید چرخیده باشد و کج شده باشد. دندان های فک بالا باید کمی روی دندان های فک پایین را بپوشانند طوری که لبه های دندان های مولار روی هم قرار گیرند.

هر گونه انحراف از اکلوژن مطلوب تحت عنوان مال اکلوژن دندان طبقه بندی می شود. نوع انحراف متفاوت است اما تمامی آنها باعث مشکلات مخصوص به خود می شوند. تراز بودن دندان های فک بالا برای پیشگیری از آسیب به لب و داخل لپ لازم است درحالی که تراز بودن دندان های فک پایین برای حفاظت از گاز گرفتن زبان ضروری است.

علل ایجاد مال اکلوژن دندان:

مال اکلوژن دندان اغلب یک عارضه ارثی است. این امر بدین معنی است که معمولا از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود. بنابراین اگر نوزادی والدینی با فک و دندان سالم داشته باشد، احتمال ابتلا به ناهنجاری های دندان و فک در او کمتر از کودکی است که هر دو والدین وی دچار این گونه موارد هستند.

با این حال به جز شرایط ژنتیکی و ارثی، برخی عادات و شرایط محیطی نیز در ساختار و شکل فک اثرگذار هستند. این عادات و شرایط عبارتند از:

  • شکاف لب و کام
  • استفاده مکرر از پستانک بعد از ۳ سالگی
  • استفاده طولانی مدت از بطری شیشه شیر در اوایل کودکی
  • مکیدن طولانی مدت انگشت شست در اوایل کودکی
  • صدماتی که منجر به ناهنجاری فک می شود
  • وجود و ابتلا به تومورها در دهان یا فک
  • دندان های غیر طبیعی یا صدمه دیده
  • مراقبت های دندانپزشکی ضعیف که منجر به استفاده نامناسب از پر کردن دندان، تاج و یا بریس می شود.
  • انسداد مجاری تنفسی (تنفس از راه دهان)، که به طور بالقوه ناشی از آلرژی یا بزرگ شدن آدنوئید یا لوزه ها است

هر یک از شرایط فوق در کنار شرایط ارثی می توانند عامل مال اکلوژن دندان شوند. برای معاینه دندان ها و دریافت مشاوره تخصصی بهتر است کودک خود را در حدود ۷ سالگی نزد یک ارتودنتیست یا دندانپزشک اطفال ببرید. تشخیص زودهنگام ناهنجاری های فک و دندان از پیچیده شدن شرایط درمان پیشگیری می کند.

منبع:

healthline

 

بریس دیمون: مزایا و معایب این روش درمان

ارتودنسی با استفاده از بریس دیمون به دلیل اصطحکاک کمتر در دندان ها، جلسات درمانی کمتر، سرعت بیشتر درمان و نتایج بهتر بسیار محبوب است. در این روش از بریس های خود باز شونده استفاده می شود که نیازی به الاستیک های سنتی برای نگه داشتن سیم ها ندارند. در نتیجه درد بیمار در طول درمان کمتر است و دندان ها آزادانه تر حرکت می کنند.

مزایای بریس دیمون:

بریس دیمون دارای چند مزیت نسبت به بریس سنتی است:

به لحاظ ظاهری بریس دیمون شفاف تر است و کمتر ممکن است توسط سایرین مورد توجه قرار گیرد.

درمان سریع تر انجام می گیرد. نتایج مطالعات تطبیقی نشان می دهند که بیمارانی که از روش دیمون استفاده می کنند ۷٫۲٫ ماه سریع تر از روش های سنتی درمان خود را به اتمام می رسانند.

به جلسات معاینه کمتری نیاز است. نتایج نشان می دهد که این دسته بیماران تقریبا در مقایسه با روش های سنتی به نیمی از جلسات معاینه برای تنظیم بریس ها به صورت دستی نیاز دارند.

فشار کمتر روی دندان ها در این روش به معنی درد کمتر برای بیمار است.

نتایج نشان می دهند که با استفاده از بریس دیمون درد بیمار تا ۶۰ درصد کاهش می یابد.

اصطحکاک روی دندان بیمار کمتر است. در نتیجه میزان فرسایش مینای دندان و تخریب آن کمتر است.

محل های کمتری برای تجمع باکتری و پلاک در دندان وجود خواهد داشت.

طبق تحقیقات این روش در درمان درهم ریختگی های شدید دندان موثرتر است و نرخ عود درمان ارتودنسی در آن کمتر از روش های سنتی است.

معایب:

بریس دیمون کاملا خالی از نقص نیز نیست:

وجود سیم های فلزی روی دندان برای دیگران قابل دیدن است. با استفاده از بریس های شفاف می توانید این نقیصه را تا حد زیادی برطرف کنید.

در روزهای اول بیمار کمی احساس ناراحتی خواهد داشت. با عادت کردن بیمار مشکل برطرف خواهد شد.

هزینه درمان بدین روش بیشتر از روش های سنتی است. کل هزینه درمان به محل و تعداد دندان ها بستگی دارد.

درگیر الاینرهای شفاف مانند اینویزیلاین به شما این فرصت را می دهند تا بدون نیاز به استفاده از بریس های سنتی یا سیم و براکت دندان های مرتبی داشته باشید. اما این روش برای همه مناسب نیست. معمولا از این روش برای درمان درهم ریختگی های خفیف دندان استفاده می شود.

برای دریافت مشاوره جهت انتخاب نوع و روش درمان با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

colgate

ارتودنسی دیمون: روشی جدید در مرتب کردن دندان ها

ظاهر شما در طول روز می تواند تا حد زیادی در اعتماد به نفس شما تاثیر بگذارد و یک لبخند زیبا اولین چیزی است که بسیاری از مردم به آن توجه می کنند. با وجود دندان های کج، ناهنجاری فک و دیگر مشکلات دهان و دندان به سختی می توانید به موفقیتی دست پیدا کنید که به عنوان یک فرد از خود انتظار دارید. برای کودکان استفاده از ارتودنسی سنتی می تواند به اضطراب طبیعی شروع تحصیل بیافزاید. انتخاب یک روش ارتودنسی تصمیم دشواری است. یکی از این گزینه ها ارتودنسی دیمون است.

ارتودنسی دیمون چیست؟

در ارتودنسی دیمون از بریس های خود باز شونده استفاده می شود که همانند بریس های سنتی روی دندان قرار می گیرند. اما به جای براکت که باید دائما تنگ شوند، در ارتودنسی دیمون از مکانسیم کشویی استفاده می شود که سیم ها را به براکت ها متصل می کند تا در حین حرکت دندان ها آنها نیز تنظیم شوند. در نتیجه درمان راحت تر است، بیمار ظاهر بهتری دارد و نتایجی سریع تر در مدت زمانی کوتاه تر حاصل می شود.

در این روش از الاستیک های دور براکت استفاده نمی شود. در نتیجه بیمار فشار کمتری را حس خواهد کرد و درد کمتری در طول درمان خواهد داشت. بریس های خود بازشونده نیازی به این نوع الاستیک ها ندارند. در نتیجه بیمار نیازی به جلسات تنگ کردن بریس ارتودنسی نخواهد داشت.

ارتودنسی دیمون تنها یک روش انقلابی نیست، بلکه روشی کاملا جدید در درمان بیماران است. در برخی موارد در روش های سنتی به کشیدن دندان یا استفاده از گسترش دهنده کام نیاز است تا فضای مورد نیاز برای حرکت دندان ها به وجود آید. این روش ها اغلب ناراحت کننده هستند، زمان بیشتری طول می کشند و می توانند باعث تغییر رنگ دندان در انتهای درمان شوند. در روش های سنتی، به دلیل وجود الاستیک ها، اصطحکاک و فشار بیشتر است؛ در نتیجه درمان کندتر و با درد بیشتری همراه است. در بریس های دیمون به دلیل وجود مکانیسم کشویی، دندان ها آزادانه تر، سریع تر و راحت تر حرکت می کنند.

بریس های دیمون برای حرکت دادن تمام دندان ها با نیرویی کم به وجود آمده اند و به طور خاص برای بهبود ظاهر صورت بیمار به کار می روند.

به کار گیری این روش زیر نظر یک دندانپزشک متخصص می تواند باعث سرعت بخشی به درمان، کاهش جلسات معاینه، راحتی بیشتر برای بیمار و نتایج بهتر در بیمار شود.

منبع:

damonbraces

کراس بایت: یکی از ناهنجاری های رایج فک

کراس بایت زمانی رخ می دهد که یک یا چند دندان فک بالا پشت دندان های پایین قرار بگیرند. کراس بایت بسته به محل آن در دهان می تواند اشکال مختلفی داشته باشد. در صورتی که دندان های پیشین را گرفتار کرده باشد به آن کراس بایت قدامی و در صورتی که در دندان های آسیاب دیده شود به آن کراس بایت خلفی گفته می شود.

چرا این عارضه باید درمان شود؟

کراس بایت نه تنها به لحاظ زیبایی برای افراد ناخوشایند است بلکه می تواند با عملکرد روزانه فرد نیز مانند خوردن و حرف زدن تداخل یابد. با گذشت زمان فردی که به این عارضه مبتلاست ممکن است دچار رشد نامتقارن فک و مشکل اختلال مفصل فکی گیجگاهی (TMJ) شود. این اختلال فشار زیادی به فک، گردن و سر وارد می کند و موجب درد می شود. افرادی که دچار ناهنجاری فک هستند بیشتر از سایرین در معرض پوسیدگی، بیماری لثه، فرسایش زودرس دندان ها، از دست دادن استخوان و ظاهر نامتقارن صورت هستند.

تشخیص زودهنگام کراس بایت اهمیت دارد:

به دلیل مشکلات مهمی که این عارضه می تواند به وجود آورد، تشخیص زودهنگام و درمان بسیار مهم است. در بسیاری از موارد می توان کراس بایت و نشانه های آن را در سنین پایین کودکی شناسایی کرد. والدین باید این نشانه ها را به محض شناسایی با ارتودنتیست در میان بگذارند. در این سن فک و دندان کودک هنوز در حال رشد است که این امر پاسخگویی بیمار به درمان ارتودنسی را بسیار عالی می سازد. مداخله به موقع می تواند از بدتر شدن عارضه جلوگیری کند و یک برنامه درمان مناسب می تواند عارضه را کاملا برطرف کند.

علل ابتلا به کراس بایت:

علل زیادی برای ابتلا به این نوع ناهنجاری فک وجود دارد که برخی از آنها عبارتند از:

·         به ارث رسیدن ناهنجاری از یک یا هر دو والدین

·         تاخیر در از دست رفتن دندان های شیری

·         استفاده طولانی مدت از پستانک یا مکیدن انگشت شست

·         تنفس طولانی مدت از راه دهان

·         لوزه ها یا آدنوئیدهای بزرگ

درمان به موقع این ناهنجاری از وارد آمدن هزینه های سنگین به شما و تحمل درد و رنج زیاد از سوی فرزندتان پیشگیری می کند. در صورتی که دوره بلوغ بیمار طی شود و ناهنجاری شدید باشد، در اغلب موارد جراحی تنها روش درمان است. برای دریافت مشاوره و درمان با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید. زیبایی لبخند و بهبود کیفیت زندگی شما ارزش هرگونه هزینه ای را دارد.

منبع:

charlotteorthodontists

 

 

اورجت: علت و درمان آن در کودکان و بزرگسالان

اورجت به میزان فاصله افقی بین دندان های پیشین فک بالا و پایین گفته می شود. اورجت بیش از حد زمانی رخ می دهد که دندان های پیشین به حد چشم گیری جلوتر از دندان های فک پایین قرار داشته باشند.

تفاوت اورجت با اوربایت:

اغلب اورجت با اوربایت اشتباه گرفته می شود. اوربایت به هم پوشانی عمودی بین دندان های دو فک بالا و پایین گفته می شود. در صورتی که دندان های فک پایین بیش از حد توسط دندان های فوقانی پوشانده شده باشند فرد به اوربایت مبتلاست. در حالی که اورجت به همپوشانی افقی بین دندان های پیشین دو فک گفته می شود. در این عارضه دندان های پیشین فک فوقانی گاهی حتی از دهان بیمار نیز بیرون می زنند. اورجت شدید نیازمند درمان توسط ارتودنتیست است.

علت ابتلا به اورجت:

ابتلا به این نوع ناهنجاری که در دسته مال اکلوژن های کلاس II قرار می گیرد اغلب در نتیجه عادات غلط در دوران کودکی نظیر مکیدن طولانی مدت انگشت یا پستانک است. این ناهنجاری همچنین می تواند در اثر شلوغی دندان ها به وجود آید که دندان های پیشین را به بیرون هل داده اند.

ابتلا به این عارضه ریسک وارد شدن آسیب به دندان های بیرون زده فک بالا را افزایش می دهد. دندان هایی که از جایگاه خود بیرون آمده اند مانند دندان های تراز از حفاظت کامل برخوردار نیستند. در نتیجه در صورت وارد شدن ضربه ممکن است دچار لب پریدگی یا حتی شکستگی شوند.

از سوی دیگر عدم تراز بودن دندان ها می تواند موجب دشواری در گاز زدن مواد غذایی یا حتی ناتوانی در این کار شود. در مواردی که ناهنجاری شدید است بیمار دچار اشکال در تکلم و تلفظ برخی حروف خواهد شد. از سوی دیگر لب ها نیز به خوبی بسته نخواهند شد. در نتیجه بیمار ظاهر عجیبی خواهد داشت که ممکن است سلامت و بهداشت روانی اجتماعی وی را به خطر بیاندازد.

درمان اورجت:

اورجت از راه های مختلفی از جمله استفاده از بریس های سنتی یا سرامیکی درمان می شود. برای بیمارانی که به ظاهر خود اهمیت می دهند می توان از بریس لینگوال در برطرف کردن این عارضه استفاده کرد. استفاده از اینویزیلاین نیز برای بیمارانی به کار می رود که شدت ناهنجاری در آنها خفیف تا متوسط است. در موارد شدید جراحی به همراه ابزارهای ارتودنسی مانند بریس می تواند مشکل بیمار را حل کند.

برای دریافت مشاوره و برنامه درمان با کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

copeortho

درمان کراس بایت: اصلاح موقعیت دندان و فک

کراس بایت یکی از ناهنجاری های فک و دندان است که در آن قرارگیری دندان ها به صورت ردیف نیست. در حالت عادی دندان های فک بالا باید حدود یک میلیمتر روی دندان های فک پایین را بپوشانند. در عارضه کراس بایت یک یا چند دندان در فک پایین جلوتر از دندان های فک بالا قرار می گیرند. کراس بایت می تواند در دندان های پیشین (کراس بایت قدامی) یا دندان های آسیاب (کراس بایت خلفی) دیده شود. درمان کراس بایت به روش های زیر انجام می شود:

درمان کراس بایت:

گسترش دهنده کام:

این دستگاه ثابت روی دندان های فک فوقانی قرار می گیرد. با استفاده از یک کلید مخصوص، بیمار می تواند هر روز به آرامی و به تدریج دستگاه را به عرض تجویز شده گسترش دهد. با گذشت زمان، دستگاه فک فوقانی بیمار را گسترش می دهد به طوری که دندان های فک پایین به درستی داخل دندان های فک بالا قرار می گیرند. گسترش فک ممکن است طی چند هفته تا یک ماه اتفاق بیفتد. هنگامی که فک به سایز مورد نظر رسید، دستگاه در جای خود می ماند تا به دندان و استخوان ها کمک کند که در موقعیت جدید به تثبیت برسند.

بریس:

انواع بریس هایی که برای درمان کراس بایت به کار می روند به درجه مال اکلوژن بستگی دارد. کراس بایتی که در اثر عدم تراز بودن دندان ها ایجاد شده باشد را می توان با اینویزیلاین درمان کرد. در حالی که موردهای پیچیده تر را باید با بریس های فلزی و گسترش دهنده کام درمان نمود.

ماسک صورت:

ماسک صورت از یک نوار فلزی ساخته شده است که به پدهایی روی پیشانی و چانه متصل می شود. رابر باندها ماسک صورت را به بریس های بالایی بیمار متصل می کنند تا دستگاه به آرامی فک بالا را به جلو بکشد. ماسک صورت قابل جابه جایی است. در نتیجه بیمار می تواند تنها در ساعاتی از روز که در خانه است از آن استفاده کند.

جراحی:

درمان کراس بایت برای بزرگسالان و بیماران مبتلا به مال اکلوژن شدید تنها با استفاده از جراحی فک قابل انجام است. این روند شامل حرکت دادن فک ها به محل مناسب برای ایجاد یک تراز صحیح می شود. معمولا جراحی در ترکیب با درمان ارتودنسی و استفاده از بریس موفقیت آمیز است.

به طور خلاصه، کراس بایت می تواند مشکلات زیادی را در زندگی فرد ایجاد کند. از احساس کاهش اعتماد به نفس در بیمار تا درد و ناراحتی در حین حرکت دادن فک و گرفتار شدن به TMJ، عوارض درازمدت کراس بایت می تواند تأثیر قابل توجهی بر سلامت و کیفیت زندگی شما داشته باشد. خوشبختانه، درمان ارتودنسی برای اصلاح موقعیت فک و دندان و بازگردندان زیبایی لبخند فرد به حالت ایده آل بسیار موثر است. کودکانی که به این عارضه دچار هستند به درمان ارتودنسی به خوبی پاسخ می دهند. به همین دلیل مراجعه زودهنگام کلید موفقیت درمان است. بزرگسالان هم می توانند از درمان کراس بایت نفع ببرند اما اغلب شامل ترکیبی از جراحی و بریس می شود.

منبع:

charlotteorthodontists

آندربایت و علل و عوارض ناهنجاری

دستیابی به یک لبخند زیبا و حفظ آن با وجود مشکلات ارتودنسی دشوار است. اما صرفا به این دلیل که دهان شما دچار یک مشکل ذاتی است، بدین معنی نیست که قابل درمان نیست. امروزه دندانپزشکی به پیشرفت های چشم گیری دست یافته است و ابتلا به آندربایت دیگر یک مشکل آزاردهنده نیست. بهتر است بدانید که افراد زیادی در جامعه با این ناهنجاری به دنیا می آیند.

آندربایت چیست؟

آندربایت، مال اکلوژن کلاس III زمانی اتفاق می افتد که دندان های پایین با دندان های بالا همپوشانی داشته باشند. شدت عارضه ممکن است طیفی از آندربایت خفیف تا شدید را شکل دهد. آندربایت خفیف وضعیتی است که دو ردیف دندان تقریبا با هم تماس دارند و عارضه شدید به حالتی گفته می شود که دو ردیف دندان فاصله بسیار زیادی با هم دارند. حالت صورتی که دچار این عارضه است به نحوی است که اغلب افراد نمی توانند در مورد احساسات واقعی بیمار قضاوت درستی داشته باشند. در مواردی حتی صورت فرد نفرت و خشم را به دیگران القا می کند. بنابراین درمان این ناهنجاری می تواند در بهبود موقعیت اجتماعی بیمار نقش مهمی بازی کند.

علل و عوارض:

علت اصلی ابتلا به آندربایت وجود یک ناهماهنگی در فک پایین است که معمولا در هنگام تولد دیده می شود. طبق گزارش کتابخانه ملی ایالات متحده، بیماران مبتلا به سندرم کروزون ممکن است دچار این عارضه شوند یا بیمار در اثر ابتلا به بیماری هایی نظیر گیگنتیسم یا آکرومگالی دچار ناهنجاری فک نیز شود. نرخ ابتلا به این عارضه در برخی اقوام بیشتر از سایرین پیش بینی می شود.

عوارض مربوط به آندربایت به شدت آن بستگی دارد. در صورتی که شکاف و فاصله بین دو ردیف دندان زیاد باشد، ممکن عوارض زیر ایجاد شود:

  • اشکال در خوردن
  • اشکال در صحبت کردن
  • درد مزمن مفصل فک (TMJ)، و همچنین درد سر و گوش
  • پوسیدگی دندان در اثر سایش بیش از حد مینای دندان
  • تنفس دهانی مزمن، خشکی دهان و عفونت های باکتریایی
  • آپنه خواب، خروپف و سایر مشکلات تنفسی شبانه

متاسفانه کودکان همیشه با یکدیگر مهربان نیستند. در صورت ابتلا به این نوع ناهنجاری، ممکن است کودک شما در مدرسه با آزار و تمسخر همسالان مواجه شود. سعی کنید تا جایی که می توانید با او همدردی کنید و هر چه سریع تر برای دریافت مشاوره تخصصی و درمان به ارتودنتیست ماهر مراجعه کنید. درمان در سنین پایین سریع تر، راحت تر و با هزینه پایین تر انجام می شود. با بالا رفتن سن، ممکن است برای درمان این ناهنجاری به جراحی فک نیاز باشد. بهترین سن برای دریافت مشاوره ارتودنسی هفت سالگی است.

منبع:

colgate

درمان آندربایت: روش هایی به غیر از جراحی فک

اگر تا به حال با کسی حرف زده باشید که تحت درمان آندربایت قرار گرفته است، احتمالا در نهایت گفتگوهای شما به شکستن استخوان فک، فک سیم پیچی شده، رژیم غذایی مایع و بریس قبل و بعد از جراحی رسیده است.

رسیدن به چنین حرف هایی برای شما که نگران خود یا کودکتان هستید قابل فهم است. اما بهتر است بدانید این ناهنجاری روش های درمانی دیگر هم دارد.

چرا مراجعه زودهنگام برای درمان آندربایت اهمیت دارد؟

هر چه سن بیمار پایین تر باشد، استخوان فک قابلیت شکل پذیری بیشتری دارند و نسبت به سنین بالاتر بهتر تغییر مکان می دهند. در صورتی که درمان به مراحل بعدی عمر موکول شود، استخوان های انعطاف پذیر فک به درجه ای از استحکام می رسند که جراحی تنها گزینه ممکن می گردد.

گزینه های زیر پنجره های ممکن قبل از اجرای جراحی هستند.

گسترش دهنده ها:

درست همانند زمانی که کودک به کراس بایت مبتلا باشد، ابتدایی ترین درمان آندربایت شامل استفاده از گسترش دهنده فک برای تنظیم قرارگیری دندان ها می شود. بدین صورت، فک از همه طرف تراز می شود.

گسترش دهنده کام مانند ریتینر ارتودنسی است با این تفاوت که شامل پیچی می شود که هر شب محکم می شود تا فک کودک به اندازه تجویز شده گسترش یابد.

بریس:

اگر کودک به آندربایت خفیف مبتلا باشد، استفاده از بریس می تواند نگرانی شما را کاهش دهد.

با این حال، اغلب اوقات از بریس همراه با یک هدگیر استفاده می شود. هدگیر فشار مستقیمی به استخوان های فک پایین اعمال می کند.

ماسک صورت با کشش معکوس (با یا بدون کپس چانه):

ماسک صورت شکلی از هدگیر است که در ترکیب با گسترش دهنده یا پس از آن به کار می رود. این فشار می تواند فک را به موقعیت صحیح هدایت کند.

این نوع ماسک می تواند با فشار رو به جلو با اتصال به بریس یا گسترش دهنده، باعث تغییر موقعیت فک شود.

ونیرها:

آندربایت خفیف را می توان با استفاده از ونیر درمان کرد. پوشش دادن دندان با ونیر می تواند ظاهر دندان را به نحوی تغییر دهد که دیگر اثری از آندربایت نماند. در این روش درمانی، هنری نهفته است که در صورت اجرای صحیح کسی متوجه هم تراز نبودن دو فک بالا و پایین نخواهد شد.

در صورتی که درمان آندربایت به موقع و در سن پایین انجام شود، لزوما با هزینه سنگین و درد زیاد همراه نخواهد بود. در صورتی که به ابتلای فرزند خود به این نوع ناهنجاری مشکوک هستید، حتما با ارتودنتیست یا دندانپزشک صحبت کنید.

منبع:

patientconnect365

جراحی ارتوگناتیک: جراحی اصلاح فک

جراحی ارتوگناتیک شامل حرکت دادن استخوان های فک فوقانی، تحتانی یا هر دو است. استخوان فک کوتاه یا بلند می شود، به بالا یا پایین برده می شود که باعث می شود فک هماهنگ تر شود و ظاهر صورت بهتر شود.

جراحی ارتوگناتیک زمانی لازم است که فک و دندان به درستی روی هم قرار نمی گیرد. تغییر دادن موقعیت فک باعث می شود که دندان ها به خوبی روی قرار گیرند، عملکرد فک بهبود یابد و توانایی جویدن در دندان ها بهتر شود. در عین حال این جراحی می تواند به بهبود گفتار، تنفس، آپنه خواب، بیماری های پریودنتال (لثه)، بهداشت دهان و دندان و زیبایی شناسی صورت کمک کند.

جراحی ارتوگناتیک (جراحی اصلاحی فک) یک عمل جراحی پیچیده است. به دلیل پیچیدگی های اکلوژن و تاثیر آن در صورت پس از حرکت دندان فک و دندان ها، این جراحی باید به دقت برنامه ریزی شود. به دلیل پیچیدگی آن، یک رویکرد تیمی مورد استفاده قرار می گیرد. تیمی متشکل از ارتودنتیست و جراح دهان و فک و گاهی اوقات دندانپزشک عمومی و دیگر متخصصان دندانپزشکی از جمله پریودنتیست و اندودنتیست در درمان دخیل هستند.

چه کسی به جراحی ارتوگناتیک نیاز دارد؟

افرادی که محل قرارگیری فک در آنها نادرست است، میتوانند از این جراحی استفاده کنند. رشد فک یک روند تدریجی است و گاهی در انتهای دوره رشد دو فک با هم تطابق ندارند. آسیب به فک در طول دوره رشد ممکن است سبب رشد نامنظم فک شود. نتیجه این مشکل عوارضی است که می تواند بر عملکرد جویدن، گفتار، سلامتی و ظاهر فرد تاثیر بگذارد. بعضی از مشکلات فک را می توان به تنهایی با ارتودنسی تصحیح کرد.

ارتودنسی تنها می تواند مشکلات نامرتبی دندان را حل کند. اگر استخوان های فک نیز هم تراز نباشند، در این صورت جراحی ارتوگناتیک در نظر گرفته می شود.

اصلاح عدم تطابق فک تنها با حرکت دادن دندان می تواند به مشکلات پریودنتال، برگشت ارتودنسی، مشکل مفاصل فک، اشکال در زیبایی شناسی یا حتی اشکال در ظاهر صورت منجر شود.

فهرست عوارض درمان شده با جراحی:

وجود عوارض زیر در فرد باید از نظر نیاز به اصلاح به وسیله جراحی ارتوگناتیک بررسی شود:

  • اشکال در جویدن، گاز زدن یا بلعیدن
  • مشکلات گفتاری
  • درد مزمن فک یا TMJ
  • اپن بایت
  • بیرون زدگی فک
  • مشکلات تنفسی
  • اندربایت
  • اوربایت
  • چانه/فک کوچک
  • آپنه انسدادی خواب
  • خروپف
  • ناهماهنگی فک، چانه و بینی

برخی از این عوارض به صورت مادرزادی دیده می شوند، برخی دیگر در اثر عوامل ارثی یا زیست محیطی یا در اثر وارد شدن ضربه به وجود می آیند.

قبل از شروع درمان، باید از بیمار معاینه کامل و رادیوگرافی تهیه شود. در عین حال از صورت بیمار نیز مدلی تهیه می شود. مدل صورت را معمولا ارتودنتیست تهیه می کند. عکس های رادیوگرافی و مدل صورت می تواند مراحل درمان و پروسه جراحی را کاملا مشخص سازد.

برای دریافت مشاوره و بهترین روش درمان با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

reynoldsoralfacial