نوشته‌ها

برگشت درمان ارتودنسی: علل و درمان

بسیار خوب است که بتوان چیزی را تعمیر کرد و همان طور هم بماند. این امر برای افرادی که تحت درمان ارتودنسی قرار گرفته اند نیز صدق می کند. مطمئنا هیچ کس دوست ندارد برای برای دوم تحت درمان قرار گیرد. اما برگشت درمان ارتودنسی برای بسیاری از بیماران اتفاق می افتد. این زمانی است که دندان های بیمار شروع به بازگشت به موقعیت قبلی خود می کنند و دندان ها دوباره نامرتب می شوند.

هنگامی که بیماران متوجه برگشت درمان ارتودنسی می شوند، اغلب تمایلی به استفاده مجدد از بریس ندارند. خبر خوب این است که در موارد خفیف تا متوسط می توان از راه های سریع و بدون جلب توجه استفاده کرد. بنابراین تماس زودهنگام با ارتودنتیست اهمیت زیادی در روش درمان خواهد داشت.

علل برگشت درمان ارتودنسی:

دندان ها می توانند حرکت کنند، به همین دلیل است که دندانپزشکان و ارتودنتیست ها قادرند موقعیت دندان ها را اصلاح کنند. بنابراین پس از خاتمه درمان ارتودنسی بیماران باید تا مدت ها از ابزاری به نام ریتینر استفاده کنند. هدف از استفاده از ریتینر قبول کردن محل جدید دندان ها توسط بدن بیمار است. در غیر این صورت رباط های متصل به دندان، آنها را به محل قبلی خود می کشند.

بنابراین یکی از مهمترین علل برگشت درمان ارتودنسی عدم استفاده یا عدم رعایت دقیق دستورالعمل های مربوط به استفاده از ریتینر است.

در موارد دیگر، ممکن است تمام دستورالعمل های دندانپزشک را رعایت کرده باشید اما به دلایل دیگری دندان های شما به موضع قبلی خود بازگشته باشند.

یکی از این عوامل می تواند ژنتیک باشد. چنانچه سابقه خانوادگی نامرتبی دندان داشته باشید، ممکن است دندان ها حتی در مراحل بعدی زندگی نیز نامرتب شوند.

از دست رفتن دندان نیز از دیگر عوامل برگشت درمان ارتودنسی است. دندان ها از یکدیگر حمایت می کنند. اگر یکی از دندان های خود را از دست بدهید کل سیستم پشتیبانی دندان از بین می رود. بنابراین دندان های مجاور به فضای خالی سر می خورند و دچار نامرتبی دندان می شوید.

دندان قروچه نیز از دیگر علل مهم بروز این مشکل است. ممکن است این کار را بدون اینکه متوجه شوید انجام بدهید … تا آنکه متوجه نامرتب شدن دندان های خود می گردید.

دندان عقل نیز یکی از دیگر عوامل برگشت درمان ارتودنسی است. ممکن است بریس ها پیش از رشد دندان عقل برداشته شوند. در نتیجه اگر دندان عقل بیمار وارد فک شود و به سایر دندان ها فشار وارد کند، ممکن است موجب خارج شدن دندان ها از موقعیت مطلوب خود شود.

درمان:

در صورتی که دچار این مشکل شده باشید، احتمالا دیگر طاقت استفاده مجدد از ارتودنسی را ندارید. دو سال زمان زیادی است که نمی توانید حتی به آن فکر کنید. اما خوشبختانه در صورتی که حرکت دندان ها خفیف تا متوسط بوده باشد، به احتمال زیاد می توانید با استفاده از یک ریتینر جدید یا الاینرهای شفاف موقعیت دندان ها را اصلاح کنید.

اگر دندان ها شروع به حرکت کنند، شانس زیادی وجود دارد که شما خیلی سریع متوجه شوید. بعید به نظر می رسد که بیماری تا موقع برگشت دندان ها به موقعیت ابتدایی متوجه بروز مشکل نشود. بنابراین در صورتی که به هر گونه تغییر موضع دندان ها شک کردید، هر چه سریع تر با ارتودنتیست خود تماس بگیرید.

مزایای استفاده از الاینر:

بریس ها و الاینرها هر دو می توانند موقعیت دندان ها را به روش های متفاوت اصلاح کنند. اگر اولین بار باشد که تحت درمان ارتودنسی قرار گرفته اید یا به دلیل عود درمان به ارتودنتیست مراجعه کرده اید، مطمئنا متوجه خواهید شد که استفاده از الاینر مطلوب تر است.

ممکن است براکت ها به لب و گونه های شما آسیب بزنند و موجب تحریک آنها شوند. در برخی موارد نیز سیم ها شل می شوند. در عین حال حداقل تا زمانی که از بریس استفاده می کنید باید مواد غذایی خاصی را مصرف کنید. و از سوی دیگر قطعا نمی توانید درمان دندان های خود را از دید دیگران پنهان کنید.

الاینر از پلاستیک شفاف ساخته شده است. هیچ لبه تیزی ندارد و سیمی به آن متصل نیست. برای غذا خوردن می توانید آن را بردارید. الاینرها شفاف هستند و کسی متوجه وجود آن در دهان شما نمی شود.

نحوه درمان عود ارتودنسی به زمان مراجعه شما بستگی دارد. در صورتی که بازگشت دندان به موقعیت قبلی شدید باشد، چاره ای به جز استفاده از بریس باقی نمی ماند. بنابراین زمان مراجعه بیمار در هزینه و روش درمان تاثیر زیادی دارد.

منبع:

connecticutsedationdentist

اکسلدنت: ابزاری برای سرعت بخشیدن به درمان

بریس ابزار بسیار مهمی در ارتودنسی است که برای صاف کردن دندان ها و ایجاد یک لبخند زیبا به کار می رود. اما استفاده از بریس در فهرست کارهای مورد علاقه افراد جایی ندارد. حتما خوشحال می شوید که بدانید ابزاری وجود دارد که زمان استفاده از بریس را کوتاه تر می کند. به این ابزار اکسلدنت گفته می شود. این ابزار از تکنولوژی میکرو پالس برای سرعت بخشیدن به بازسازی مجدد استخوان استفاده می کند تا دندان ها سریع تر حرکت کنند. تاثیر این ابزار در حرکت سریع تر دندان ها و کوتاه تر شدن دوره درمان ثابت شده است.

اکسلدنت چطور کار می کند؟

بریس ابزاری است که با اعمال فشار روی دندان موقعیت آن را اصلاح می کند. آنها در واقع برای حرکت دادن دندان، استخوان های اطراف آن را بازسازی می کند. تحقیقات علمی نشان داده اند که قرار دادن دندان ها و لثه در معرض فرکانس های بالا با ارتعاش ملایم، سرعت این روند را افزایش می دهد. این کار توسط اکسلدنت انجام می شود.

نحوه استفاده:

این دستگاه سبک است و شامل یک دهانه قابل جابجایی است که به یک فعال کننده وصل شده است. باید دهانه را در فعال کننده قرار دهید، آن را گاز بزنید و روشن کنید. این کار باید هر روز به مدت ۲۰ دقیقه انجام شود. استفاده از این دستگاه بیشتر از ۲۰ دقیقه در روز توصیه نمی شود. فعال کننده ارتعاشات ملایمی، میکروپالس، را به دندان ها و لثه ها ارسال می کند تا نیروی اعمال شده توسط بریس را تقویت کند و حرکت دندان تسریع شود. نگران نباشید، احساس درد و یا ناراحتی نخواهید داشت. در واقع احساس ایجاد شده توسط این دستگاه مشابه استفاده از مسواک برقی است. از آنجا که برای به کارگیری این دستگاه به استفاده از دست نیازی نیست، می توانید به کارهای دیگر خود نیز بپردازید.

سازندگان اکسلدنت توصیه می کنند که این دستگاه می تواند درمان ارتودنسی را تا ۵۰٪ تسریع کند. همچنین گفته می شود پالس ارسال شده توسط دستگاه موجب کاهش ناراحتی و درد ایجاد شده توسط بریس می شود.

امنیت:

ایمنی این دستگاه توسط سازمان غذا و دارو ایالات متحده (FDA) به عنوان یک دستگاه پزشکی کلاس II تایید شده است. این بدین معنی است که برای اطمینان از ایمنی و کارآیی دستگاه باید کنترل قانونی قابل توجهی روی آن انجام شود.

آزمایشات انجام شده بر روی اکسلدنت اثرات نامطلوبی بر روی بیماران یا آسیب به ریشه دندان نشان نداده است. استفاده از این دستگاه برای بیماران در تمام سنین بی خطر است و همراه با اکثر درمان های ارتودنسی قابل اجراست. با این حال، استفاده از دستگاه باید توسط ارتودنتیست تجویز شود و استفاده سر خود از دستگاه توصیه نمی شود.

چرا باید از این دستگاه استفاده شود؟

به کارگیری بریس مطمئنا به شما لبخند زیباتر و جذاب تری می دهد. اما خوب است بدانید استفاده از این تکنیک طول دوره درمان شما را تا نصف کاهش می دهد. بنابراین اگر قرار است درمان شما یک سال طول بکشد، با این دستگاه زمان استفاده از بریس به شش ماه کاهش می یابد.

منبع:

wilkandwilk

علل نامرتبی دندان: علت در هم ریختگی دندان

برای رشد صحیح دندان ها، باید فک در اندازه و تراز مناسب رشد کند، دندان های شیری در زمان مقتضی بیوفتند و دندان های دائمی در زمان مناسب و با ترتیب صحیح رشد کنند. علل نامرتبی دندان ها به دو دسته تقسیم می شوند:

  • ژنتیک
  • محیط

علل نامرتبی دندان ها:

ژنتیک:

وراثت می تواند به بیماری های مادرزادی منجر شود. فک برخی افراد از تولد کوچک است و فاقد فضای کافی برای رشد دندان هاست. در برخی موارد نیز اندازه فک بالا و پایین با هم تطابق ندارد. این شرایط بر چگونگی رشد دندان ها و ظاهر شما تاثیر زیادی دارند، در حالی که شما برای کنترل آن کار چندانی نمی توانید انجام دهید.

برخی از دیگر علل نامرتبی دندان ها از نظر ژنتیکی عبارتند از:

  • شلوغی دندان ها در اثر نبود فضای کافی در فک
  • اوربایت به زمانی گفته می شود که دندان های فک بالا جلوتر از فک پایین قرار دارند.
  • آندربایت به زمانی گفته می شود که دندان های فک پایین جلوتر از فک بالا قرار دارند.

در برخی موارد نه مادر و نه پدر نیازی به بریس نداشته اند، اما ترکیب صفات آنها باعث بروز مال اکلوژن در کودک شده است. برای مثال فک مادر کوچک است و پدر دندان های بسیار بزرگی دارد. ترکیب این دو از علل نامرتبی دندان در فرزندان است. بنابراین کودکی که هر دو ژن را از والدین خود به ارث برده باشد، حتما به درمان ارتودنسی نیاز خواهد داشت.

برخی از دیگر عوامل ژنتیکی نیز بر ظاهر دندان های فرد تاثیر گذارند که عبارتند از:

  • فقدان دندان های کافی
  • داشتن دندان های بیش از حد
  • شکل ناهنجار دندان ها
  • شکاف لب و کام
  • فرنولوم لب بالا (قطعه ای از پوست که از مرکز لب بالا به بین دو دندان بالایی متصل می شود)

 

عوامل غیر قابل پیش بینی:

برخی از عوامل غیر قابل پیش بینی نیز بر چگونگی رشد دندان ها تاثیر می گذارند:

  • بیماری هایی که رشد را تحت تاثیر قرار می دهند (به خصوص سیستم غدد درون ریز)
  • تومورهای دهانی
  • استخراج دندان دائمی
  • دندان های شکسته
  • تنفس دهانی
  • صدمات و یا حوادث منجر به اختلال فک
  • آلرژی و/یا بزرگ شدن لوزه ها که راه های هوایی را مسدود می کنند

عوامل محیطی:

عوامل دیگری نیز در ترتیب دندان ها نقش دارند که خارج از عوامل ژنتیکی هستند. برخی از این عادات وابسته به ژن ها نیستند و بر رشد دندان ها تاثیر می گذارند.

عادت ها:

امروزه هر چه بیشتر و بیشتر بر حذف عادت هایی تاکید می شود که می توانند فرد را محتاج درمان ارتودنسی کنند. عادت های بد تأثیر مستقیمی بر ساختار دندان ها و فک دارند و در نتیجه احتمال نیاز به درمان ارتودنسی را افزایش می دهند.

ممکن است در دوران کودکی بارها شاهد آن بوده اید که پدر و مادرتان شما را از مکیدن انگشت منع کرده اند. این کار دلیل خوبی داشته است. مکیدن انگشت شست در طولانی مدت می تواند موجب بروز اوربایت شود. با مکیدن انگشت دندان های فک بالا رو به جلو و دندان های فک پایین رو به عقب هل داده می شوند. با گذشت زمان، این فشار ملایم اما پایدار باعث حرکت دندان ها می شود.

عادت های زیر نیز در طولانی مدت موجب نامرتبی دندان ها می شوند:

  • مکیدن طولانی مدت پستانک
  • تغذیه طولانی مدت با بطری
  • فشار دادن زبان به دندان ها
  • خوابیدن رو به شکم و فشار صورت به بالش
  • تکیه دادن سر به کف دست در حین نشستن

در صورتی که کودک شما هر یک از پیش زمینه های فوق، ژنتیکی یا محیطی، را در خود دارد، بهتر است در حدود سن ۷ سالگی برای معاینه و بررسی رشد دندان ها به ارتودنتیست مراجعه کنید. درمان به موقع موجب حصول نتایج بهتر و سریع تر می شود.

منبع:

orthodonticassoc

توصیه های قبل از شروع ارتودنسی

به فکر انجام ارتودنسی افتاده اید؟ مبارک است! در واقع قدم بزرگی در جهت بهبود سلامت دندان های خود برداشته اید و می توانید لبخند خود را زیباتر کنید. برای اینکه خود را آماده کنید، با هم توصیه های قبل از شروع ارتودنسی را مرور می کنیم.

توصیه های قبل از شروع ارتودنسی:

یک هفته قبل:‎

برخی از مواد غذایی برای بریس ها مضر هستند. آنها می توانند براکت ها را بشکنند و سیم ها را جدا یا خم کنند. در نتیجه هر بار مجبور خواهید شد راه خود را به سمت مطب دندانپزشکی کج کنید. برای همین به عنوان یکی از توصیه های قبل از شروع ارتودنسی در مصرف این مواد حسابی افراط کنید و از خوردن آنها لذت ببرید.

برخی از مواد غذایی مضر برای بریس ها عبارتند از:

  • آجیل ها
  • مواد غذایی جویدنی (مانند تافی ها)
  • پاپ کورن
  • پیتزاهای حجیم
  • میوه ها و سبزیجات خام مانند سیب و هویج

علاوه بر خوردن مواد غذایی، اگر در چند ماه گذشته چنین کاری نکرده اید، برای معاینه و جرم گیری دندان های خود به دندانپزشک عمومی مراجعه کنید. برای شروع درمان ارتودنسی لازم است دندان های شما در سلامت ۱۰۰ درصد باشند.

همچنین پیش از درمان هر روز دندان های خود را با مسواک و نخ دندان تمیز کنید تا در روز درمان در بهترین حالت باشند.

روز درمان:

در روز شروع درمان ممکن است کمی اضطراب داشته باشید اما نتایج نهایی را دائما در ذهن خود مرور کنید و در صورتی که هر گونه احساس ناراحتی دارید به دندانپزشک اطلاع دهید.

در روز درمان می توانید با رعایت توصیه های قبل از شروع ارتودنسی در زیر، از وارد کردن استرس به خود جلوگیری کرده و درمان خوبی را از سر بگذارنید.

دندان هایتان را کاملا تمیز کنید:

برای اینکه بریس به درستی به دندان بچسبد، ارتودنتیست به سطحی عاری از پلاک نیاز دارد. بنابراین اگر مایل نیستید که آن روز گرفتار تمیز کردن حرفه ای دندان توسط دندانپزشک شوید، قبل از درمان دندان های خود را به خوبی مسواک بزنید.

سلفی بگیرید:

معمولا زمانی که دندان هایمان در هم ریخته هستند، با دهان بسته لبخند می زنیم. اما این بار لبخند بزرگی رو به دوربین بزنید و دندان های خود را ثبت کنید. پس از درمان از دیدن میزان تغییر لبخند خود بسیار لذت خواهید برد.

زبانتان را روی دندان هایتان بکشید:

هرچند که پس از نصب بریس ها وسوسه زبان زدن به آن شدید است، اما باید از این کار جدا اجتناب کنید. برای همین پیش از شروع درمان ارتودنسی و پس از جرمگیری دندان ها، زبانتان را یکبار روی دندانهایتان بکشید تا صیقلی بودن سطح آن را برای آخرین بار برای مدت های طولانی حس کنید. پس از اتصال بریس ها هرگز نمی توانید این کار را انجام دهید.

منبع:

aso

کش ارتودنسی: انواع و روش استفاده

به طور کلی کش ارتودنسی برای کمک به بهبود نحوه قرارگیری دندان ها به کار می رود. اغلب آنها برای کمک به بستن فضاها یا اطمینان از درست بسته شدن فضا در جهت مناسب استفاده می شوند.

کش ارتودنسی به سادگی لاستیک های کوچکی هستند که به بریس ها متصل می شوند. این کش ها توسط بیمار به قلاب های کوچکی که بر روی بریس قرار دارند متصل می شوند. از آنجایی که این کش ها توسط بیمار بسته می شوند، درک دستورالعمل های دقیق نحوه بستن آن برای پیشرفت درمان و رسیدن به نتیجه مطلوب ضروری است.

انواع کش ارتودنسی:

این کش ها انواع و اندازه های مختلفی دارند. عموما طبقه بندی کش بر اساس نوع مشکلی است که باید اصلاح شود. به عنوان مثال، کش کلاس II برای کمک به تصحیح مال اکلوژن کلاس II استفاده می شود.

علاوه بر شکل و جهت، کش های ارتودنسی از نظر اندازه نیز با هم تفاوت هایی دارند. اختلاف اندازه کش برای اعمال نیروی کافی برای تغییر موقعیت دندان ضروری است. به عنوان مثال، اگر یک بیمار دارای کش کلاس II بلند باشد، یک کش بسیار تنگ و کوچک مانع از باز شدن دهان وی می شود. این امر ممکن است نیروی زیادی را به دندان وی وارد کند. بنابراین، ارتودنتیست به هر بیمار استفاده از کش مناسب را توصیه می کند.

دستورالعمل استفاده:

دستورالعمل های زمان استفاده از کش می تواند به صورت تمام وقت یا پاره وقت باشد. استفاده تمام وقت معمولا در مواردی ضروری است که حرکت دندان و فک مطلوب است. استفاده شبانه برای حفظ اصلاح موقعیت دندان توصیه می شود.  تفاوت بین استفاده تمام وقت و شبانه قابل توجه است، زیرا دندان ها تنها در صورت وجود فشار ثابت حرکت می کنند. بنابراین، اگر از دستورالعمل ها تبعیت نشود و بیمار به قدر کافی از کش استفاده نکند، دندان به موقعیت مورد نظر حرکت نخواهد کرد. این امر می تواند پیشرفت درمان را کند سازد و نتیجه نهایی را به خطر بیاندازد.

تقلب نکنید:

بعضی از بیماران سعی می کنند با استفاده همزمان از دو کش ارتودنسی کمبود زمان استفاده را جبران کنند. اما این روش نیز برای شما بی اثر خواهد بود. زیرا در حرکت دندان به سمت مورد نظر، زمان استفاده از کش بسیار مهم تر از نیروی اعمال شده توسط آن است. استفاده هم زمان از دو کش تنها درد شما را افزایش می دهد. بنابراین بهترین راه برای دستیابی به نتیجه مطلوب، پیروی از دستورالعمل های دندانپزشک است.

منبع

bracesguide

 

هدگیر ارتودنسی: انواع رایج و دستورالعمل ها

در طول درمان ارتودنسی ممکن است موقعیت فک فوقانی و فک پایین نسبت به حالت عادی نادرست باشد. در این شرایط، بر اساس تشخیص بالینی و تصویربرداری دیجیتال، ممکن است دندانپزشک استفاده از هدگیر ارتودنسی را برای برخی کودکان توصیه کند. اما این ابزار چیست و تفاوت آن با سیم و براکت سنتی چیست؟

هدگیر ارتودنسی چیست؟

هدگیر ارتودنسی نام نوعی دستگاه خارجی است که نیروهای خاصی را جهت هدایت رشد چهره و فک اعمال می کند. از این وسیله زمانی استفاده می شود که لازم است دندان در موقعیتی حرکت کند که با استفاده از براکت، سیم، ریتینر یا الاینر ممکن نیست. از آنجا که این بریس ها شامل سیم هایی می شود که داخل و بیرون دهان را درگیر می کند، ممکن است در نظر اول ظاهر آن کمی عجیب به نظر برسد. اما به هر حال از این وسیله برای هدف مهمی استفاده می شود و بخشی ضروری در اصلاح لبخند برخی افراد است.

انواع هدگیر:

از Retraction headgear (همچنین تحت عنوان اصلاح کننده کلاس II) برای عقب بردن فک فوقانی استفاده می شود و protraction headgear (همچنین تحت عنوان اصلاح کننده کلاس III) برای حرکت فک بالا به جلو در عین هدایت و تثبیت فک پایین مورد استفاده قرار می گیرد. فرآیند انتخاب شده بستگی به نیازهای فرد بیمار دارد. از هدگیر ارتودنسی معمولا هنگامی استفاده می شود که استخوان های فک کودک یا نوجوان همچنان در حال رشد است. به این ترتیب، دستگاه می تواند پیش از تثبیت محل دندان ها و استخوان های فک آنها را در موقعیت جدید قرار دهد.

نصب:

هدگیر دو نوع رایج دارد: نوع کمانی که دارای بندی است که دور پشت گردن قرار می گیرد و سیمی دارد که به جلوی بریس های دندان متصل می شود. نوع قلاب j آن نیز از سیم هایی استفاده می کند که به بریس ها متصل می شود و بند های آن روی سر و گردن قرار می گیرد. طول نهایی درمان به میزان تغییر مورد نیاز در فک و رعایت دستورالعمل ها توسط بیمار بستگی دارد.

دستورالعمل های ویژه:

از آنجا که این دستگاه بر روی بریس ها متصل می شود، باید در زمان خوردن، خوابیدن، ورزش کردن یا هر زمانی که وجود هدگیر می تواند مانعی برای فعالیت بیمار باشد برداشته شود. جلسات معاینه توسط دندانپزشک از اهمیت بالایی برخوردار است. رعایت بهداشت دهان و دندان برای پیشگیری از تجمع پلاک نیز بسیار مهم است.

صرف نظر از میزان تلاش و زمانی که بیمار باید برای استفاده از این وسیله به خرج دهد، تغییر حاصل از آن در زیبایی لبخند فرد ارزش این همه زحمت و سختی را دارد.

منبع

colgate

تورم لثه در پی ارتودنسی: علت و درمان

پس از انجام ارتودنسی برای صاف کردن دندان ها، ممکن است با لثه های متورم شده به دلیل تهاجم بریس به قلمرو آنها رو به رو شوید. اما گاهی تورم لثه در پی ارتودنسی بیشتر از حد انتظار می شود. در اینجاست که بیمار از خود می پرسد کی راحت می شوم؟ استراحت کنید و مطمئن باشید تورم و درد پس از استفاده از بریس طبیعی است.

با این وجود تداوم ورم لثه به خصوص اگر بدون درد باشد می تواند نشان از وجود مسئله دیگری باشد.

مقداری درد عادی است:

پس از نصب بریس های جدید یا تغییر فشار سیم ها احساس درد در دهان شما طبیعی است. دندان ها و فک شما برای ایجاد لبخندی زیبا تحت فشار هستند. استخوان ها در حال از بین رفتن هستند و استخوان های جدیدی در حال شکل گیری است تا محل دندان های شما تثبیت شود. این امر می تواند موجب ایجاد فشار و درد شود. درد و ناراحتی و تورم پس از شروع درمان یا تنگ کردن سیم ها طبیعی است. اما ادامه یافتن تورم لثه در پی ارتودنسی می تواند دلیلی فراتر از سایش ناشی از بریس داشته باشد.

جینجیویت ناشی از تجمع پلاک:

جینجیویت نتیجه تجمع پلاک در دندان های شماست و بریس می تواند دسترسی به پلاک و زدودن آن را دشوارتر کند. به طور طبیعی وقتی غذا در بین بریس گیر کند، می تواند باعث التهاب لثه شود. اگرچه رعایت رژیم غذایی سالم در تمام طول عمر مهم است، این مسئله همزمان با استفاده از بریس اهمیت بیشتری می یابد.

برای کاهش این تورم، تکنیک های مسواک زدن خود را با دندانپزشکتان مرور کنید و بر مسواک و ابزارهای بهداشت و دهان خود سرمایه گذاری بیشتری کنید. برای مثال می توانید از مسواک های برقی یا ارتودنسی خاص استفاده کنید.

تورم لثه به دلیل تغییر هورمونی:

در مورد اغلب بزرگسالان این دلیل برای تورم لثه در پی ارتودنسی صدق نمی کند. اما در مورد زنان باردار و دختران در سن بلوغ این عامل احتمال ابتلا به تورم لثه را افزایش می دهد. بنابراین این دسته افراد در این دوره زمانی درمان خود را شروع نخواهند کرد. اما اگر فردی پیش از بارداری درمان را شروع کرده باشد و اکنون در پی بارداری دچار علائم تورم لثه شده است، تعیین یک جلسه معاینه توسط ارتودنتیست ضروری است.

تحریک لثه توسط بریس:

یکی دیگر از علل تورم، بزرگ شدن لثه یا به اصطلاح پزشکی هایپرتروفی است. این حالت زمانی رخ می دهد که سلول های لثه رشد یا افزایش یابند. در بیشتر موارد، این امر نتیجه وراثت یا عوارض دارویی است، اما ممکن است در اثر استفاده از بریس نیز ایجاد شود. به طور کلی در این زمینه با دندانپزشک خود صحبت کنید و سابقه پزشکی و دارویی خود را با او در میان بگذارید.

درمان تورم لثه در پی ارتودنسی:

به طور کلی بهترین راه برای مقابله با تورم لثه در پی ارتودنسی شناسایی علت و تعیین جلسه معاینه با متخصص است. انجام راه های زیر می تواند به طور خاص به شما کمک کند.

  • زمانی را هر روز به استفاده از نخ دندان اختصاص دهید و دور بریس ها را تمیز کنید.
  • از مسواکی با برس نرم استفاده کنید و آن را هر ۳ ماه عوض کنید.
  • دو دقیقه کامل مسواک بزنید و به براکت ها به طور ویژه توجه کنید.
  • بعد از مسواک با دهان شویه دهان خود را تمیز کنید.
  • برای تسکین تورم از آب نمک استفاده کنید.

منبع

colgate

جلسات معاینه ریتینر ارتودنسی: تعداد و فواصل

به تصور برخی برداشتن بریس ارتودنسی به معنی خاتمه درمان است. برخی از شنیدن ادامه درمان به وسیله یک ابزار دیگر به نام ریتینر تعجب می کنند. دوره زمانی پس از برداشتن بریس از نظر ثبات نتایج درمان اهمیت زیادی دارد. از آنجایی که پس از اتمام دوره استفاده از بریس، دندان ها تمایل زیادی به برگشتن به موقعیت اولیه خود دارند، استفاده صحیح از ریتینر اهمیت زیادی دارد. این وسیله باید طبق توصیه ارتودنتیست استفاده شود و جلسات معاینه ریتینر طبق زمان بندی ارائه شده پیگیری شود.

حساس ترین دوره درمان:

۶ ماه اول پس از درمان اولیه با بریس حساس ترین زمان است. وضعیت از هر فرد به فرد دیگر متفاوت است، اما اکثر افراد مجبور می شود که به صورت تمام وقت از ریتینر استفاده کنند. گاهی ممکن است که به دلیل همکاری ناکافی بیمار، سایش و پارگی طبیعی یا به دلیل آسیب مستقیم، ریتینر قادر به انجام کامل وظیفه خود نباشد. بنابراین، بسیاری از ارتودنتیست ها در فواصل منظم برنامه جلسات معاینه ریتینر را تنظیم می کنند. در این جلسات جایگیری ریتینر و تنظیم صحیح آن روی دندان بررسی می شود.

هدف: تشخیص زودهنگام

جلسات معاینه ریتینر معمولا بسیار سریع و آسان است. اما برای مقابله با عوارض بالقوه حاصل از خرابی ریتینر اهمیت زیادی دارد. هر چه مشکل سریع تر تشخیص داده شود، درمان عوارض آسان تر و کم هزینه تر خواهد بود. استفاده از یک ریتینر نامناسب به مدت طولانی می تواند موجب بازگشت دندان ها به محل قبل و عدم امکان استفاده از ریتینر شود. در این حالت تنها راه چاره ساخت ریتینر جدید برای موارد خفیف و بازگشت به استفاده از بریس در موارد شدیدتر است.

فواصل جلسات معاینه ریتینر:

جلسات معاینه ریتینر از یک ارتودنتیست به دیگری متفاوت است. به طور معمول، پس از برداشتن بریس به فاصله کوتاهی جلسه ای برای تحویل ریتینر به بیمار و گفتن توصیه های ضروری به او انجام می شود. معمولا این جلسه یک هفته پس از برداشتن بریس و بعد از آماده شدن ریتینر انجام می شود. سپس در فواصل طولانی تر جلساتی برای معاینه دندان ها و تناسب ریتینر با موقعیت دندان ها تعیین می شود. این فواصل معمولا هر ۵ هفته، یک ماه، شش ماه و یک سال یک بار هستند.

منبع

bracesguide

مراقبت از ریتینر: اصول دوره درمان

پس از اتمام دوره ارتودنسی دندان با استفاده از بریس نوبت به استفاده از ریتینر می رسد. این وسیله به حفظ محل جدید دندان ها و پیشگیری از درهم ریختگی مجدد آنها کمک می کند و برای خاتمه درمان ضروری است. مراقبت از ریتینر اصولی دارد که اطلاع از آن برای بیماران ضروری است.

اصول مراقبت از ریتینر:

بسیاری از مشکلات رایج با ریتینر را می توان از طریق پیشگیری حل کرد. به این معناست که جای گیری نامناسب ریتینر، درهم ریختگی مجدد دندان ها، درد، یا سایر مشکلات رایج قابل پیشگیری است. کلید اجتناب از مشکلات ریتینر عبارتند از: پیگیری دستورالعمل های استفاده از ریتینر، مراجعه منظم برای معاینه و تماس با ارتودنتیست در صورت بروز مشکل.

پیگیری دستورالعمل های استفاده از ریتینر:

استفاده از ریتینر طبق دستورالعمل های ذکر شده مهمترین بخش درمان است. عدم استفاده از ریتینر توسط بیمار دلیل شماره یک در هم ریختگی مجدد دندان ها پس از برداشتن بریس است. هنگامی که بریس ها برداشته می شوند و از ریتینر مناسبی استفاده می شود، دندان ها شانس کمتری برای حرکت دارند. اگر از ریتینر استفاده نشود، مشکلات فرد افزایش می یابد. اگر ریتینر توسط بیمار استفاده نشود، دندان حرکت می کند و دیگر ریتینر در محل خود قرار نمی گیرد. این امر موجب حرکت بیشتر دندان می شود. در نتیجه پس از بروز این مشکل باید بلافاصله با ارتودنتیست قرار ملاقاتی را برای بررسی امکان استفاده از ریتینر قبلی یا نیاز به سفارش ریتینر جدید تنظیم کرد. در بدترین حالت، اگر دندان ها بسیار زیاد حرکت کرده باشند، ارتودنتیست استفاده مجدد از بریس را توصیه خواهد کرد.

مراجعه منظم برای معاینه:

یکی از اصول مراقبت از ریتینر مراجعه برای معاینات دندانپزشکی است. گاهی اوقات عدم جای گیری ریتینر روی دندان واضح است. اما گاهی حرکت دندان قابل توجه نیست. بنابراین ممکن است بیمار از بروز مشکل بی اطلاع باشد. در اغلب موارد همین تغییرات جزئی که ما از آن خبر نداریم، می تواند در صورت عدم مراجعه به مشکلات شدید منجر شود. اکثر متخصصان ارتودنتیست پس از برداشتن بریس قرارهایی را برای بررسی ریتینر و حرکت دندان ها تنظیم می کنند. چنانچه مشکلات در مراحل اولیه تشخیص داده شوند، اصلاح آنان راحت تر خواهد بود.

تماس با ارتودنتیست در صورت بروز مشکل:

همانطور که قبلا ذکر شد، تشخیص زودهنگام و مدیریت ریتینر می تواند به طور چشمگیری مشکلات بالقوه را کاهش دهد. موارد تماس با ارتودنتیست در رابطه با مراقبت از ریتینر عبارتند از: شکستن ریتینر، گم شدن ریتینر، حرکت دندان، ریتینر بیش از حد تنگ یا دردناک، ترک خوردن قسمتی از ریتینر.

منبع

bracesguide

سپراتور: اولین گام در درمان ارتودنسی

بسیاری از ارتودنتیست ها برای ارائه حمایت بیشتر و امکان نصب اتصالات مختلف دور برخی دندان های مولر خلفی از بندهایی استفاده می کنند. این بندها اساسا حلقه هایی فلزی هستند که کاملا دندان را محاصره می کنند. استفاده از این بند برای اعمال فشار صحیح توسط بریس ضروری است. از آنجایی که اکثر افراد بین دندان های خود فاصله ندارند، قرار دادن بندها بدون فضا بین دندان تقریبا غیرممکن یا بسیار دشوار است. این پروسه ممکن است برای بیمار نیز دردناک باشد. بنابراین، یکی از اولین گام ها در فرآیند قرار دادن بریس ها، استفاده از سپراتور یا جداکننده است. برای ایجاد فضای کافی برای بندها بیمار باید یک هفته قبل برای جایگذاری سپراتور به ارتودنتیست مراجعه کند.

سپراتور چیست؟

سپراتور الاستیک های کوچک (نوارهای لاستیکی) هستند که ابتدا با یک دستگاه جداساز مخصوص کشیده می شوند. سپس، همانند نخ دندان بین فضایی که لازم است وارد می شود. در حین نصب سپراتور، بیمار ممکن است مقداری احساس فشار بکند. این فشار به دلیل نیروی وارد آمده برای جای دادن نوار لاستیکی بین دندان ها است. گاهی با تماس نوار لاستیکی با لثه، بیمار احساس نیشگون گرفته شدن پیدا می کند. این احساس درد تیز معمولا ظرف یک یا دو دقیقه از بین می رود.

عوارض درمان:

هنگامی که سپراتورها در جای خود قرار می گیرند، بیمار احساس می کند که تکه ای غذا بین دندان های وی گیر کرده اند. این حالت گاهی موجب پریشانی و بی حوصلگی بیمار می شود. در چند روز ابتدایی استفاده از این وسیله کشیدن نخ دندان و خوردن مواد غذایی چسبنده ممنوع است. اما مسواک زدن طبق روال قبل انجام می گیرد و ممنوعیتی ندارد.

از دیگر مشکلات این درمان، درد ناراحت کننده برای بیمار است. معمولا در عرض ۴-۶ ساعت پس از جایگذاری، درد در اثر فشار/حرکت دندان شروع می شود. این احساس درد کسل کننده به طور معمول روز بعد یا دو روز پس از شروع درمان بدتر می شود و سپس کاهش می یابد. برای کاهش درد می توانید از مسکن های بدون نسخه در داروخانه استفاده کنید. برای کنترل درد می توانید از ارتودنتیست خود نیز مشاوره بگیرید.

معمولا سپراتور پس از چند روز و با ایجاد فضای مناسب برای بندهای ارتودنسی، به صورت خود به خود از بین دندان بیرون می افتد. بیرون آمدن خود به خود سپراتور خبر خوبی برای شروع درمان ارتودنسی است. اما هر گونه خروج این نوار توسط خلال دندان، نخ دندان، با اعمال فشار توسط انگشت یا هر نوع وسیله خارجی مانع از ایجاد فضای کافی بین دندان و ادامه روند دندان می شود. بنابراین پیش از خروج خود به خودی نوار از اعمال دستکاری در دندان خودداری کنید.

منبع

bracesguide