نوشته‌ها

براکت شفاف: آیا برای شما مناسب است؟

اگر شما هم به درمان ارتودنسی فکر می کنید، تنها نیستید. یک نفر از هر پنج نفری که به درمان ارتودنسی نیاز دارد فردی بزرگ سال است. به عنوان یک بزرگ سال ایده ی استفاده از براکت های فلزی برجسته چندان جذاب به نظر نمی رسد. اما انواع زیادی از براکت وجود دارد که مشخص نیستند، مانند براکت شفاف.

براکت سنتی در مقابل براکت شفاف:

براکت سنتی از فولاد ضد زنگ ساخته شده است. براکت های فلزی بر روی دندان چسبانده می شوند و توسط سیم های فلزی به هم مرتبط می شوند. این سیم ها برای حرکت دادن دندان به موقعیت مورد نظر استفاده می شوند.

نوع شفاف براکت نیز کاربرد مشابهی دارد. تنها تفاوت آن این است که به جای فلز از سرامیک ساخته شده اند. سرامیک شفاف است و کمتر از انواع فلزی توجه افراد را به سمت خود جلب می کند. از سوی دیگر سیم های اتصال دهنده ی آنها نیز می توانند با مواد شفافی ساخته شوند که به پنهان شدن هر چه بیشتر درمان کمک می کنند.

کارکرد براکت های شفاف دقیقا مشابه انواع سنتی آن است، به طوری که مناسب اغلب بیماران است. عمده ترین تفاوت آنها با براکت های سنتی گران تر بودن و ظریف تر بودن آنها است. در صورتی که براکت های شفاف برای شرایط فک شما مناسب باشند، ارتودنتیست حتما در این مورد با شما صحبت خواهد کرد.

روند درمانی براکت شفاف:

اگر گزینه ی استفاده از براکت شفاف را انتخاب کرده باشید، ارتودنتیست براکت ها را روی سطح بیرونی دندان های جلو می چسباند، سیم های روشن را از بین براکت ها عبور می دهد. سپس نوارهایی به نام لیگاتور را دور براکت می پیچد تا در جای خود محکم شوند.

هنگامی که براکت های شفاف در محل خود قرار گرفتند می باید هر ماه یا هر شش هفته یک بار به دندان پزشک مراجعه کنید تا فاصله ی آنها را تنظیم کند. اکثر افراد حداقل به یک تا سه سال درمان نیاز دارند. بنابراین استفاده از براکت های روشن به تقویت حس اعتماد به نفس آنان و پیگیری روند درمان کمک شایانی می کند.

طریقه ی نگه داری از براکت های شفاف:

برای به حداقل رساندن وجود براکت در دهانتان، باید از آنها مراقبت کنید. لیگاتورهای اطراف براکت های ممکن است تغییر رنگ دهند. در صورتی که این امر رخ دهد، براکت ها در دهان شما مشخص تر می شوند. برای جلوگیری از بروز این امر از مصرف نوشیدنی و خوراکی های حاوی رنگدانه پرهیز کنید. از مهم ترین این مواد چای، قهوه، شراب،  کاری و سس گوجه فرنگی است. کشیدن سیگار نیز می تواند باعث لکه دار شدن لیگاتور شود. بنابراین اگر فردی سیگاری هستید، بهتر است قبل از شروع درمان سیگار را ترک کنید. البته هر بار که قرار است براکت ها تنگ تر شود، ارتودنتیست لیگاتورها را تعویض می کند.

مسواک زدن منظم برای سلامت دهان و دندان مهم است، اما در عین حال نقش مهمی نیز در شفافیت و تمیزی براکت و لیگاتور بازی می کند. اگر مواد غذایی بین براکت ها گیر کنند، هر چقدر هم که شفاف باشند باعث جلب توجه افراد به دندان های شما می شود. با استفاده از مسواک ارتودنسی مخصوص و مراقبت صحیح بین براکت ها را تمیز کنید.

منبع

Colgate

 

بهترین سن برای ارتودنسی: چه موقع مراجعه کنم؟

اگر به دنبال درمان ارتودنسی برای خود و یا کسی که برایتان مهم است بوده باشید، احتمالا از خود پرسیده اید که بهترین سن برای ارتودنسی چه موقع است. این سوال بسیار مهم است و راه های زیادی برای پاسخگویی به آن وجود دارد.

بهترین سن برای ارتودنسی چه موقع است؟

اساسی ترین پاسخ این است که هر زمان در مورد ردیف بودن دندان های خود دچار مشکل شدید یا هر موقع در جویدن غذا دچار مسئله گشتید باید به دندانپزشک رجوع کنید. گاهی مشکل به شدت واضح است. مثلا در جویدن یا گاز گرفتن مشکل دارید یا در زمان صحبت کردن و خندیدن دندان هایتان به وضوح بیرون می آیند و نامرتب هستند. در این گونه موارد برای اصلاح لبخند و نظم دندان ها باید به ارتودنتیست ماهر مراجعه کنید.

شرایط دیگر ممکن است به این وضوح نباشند. تنفس از راه دهان، دندان قروچه، یا ناتوانی در بستن کامل لبها می توانند نشانه نیاز به درمان ارتودنسی باشد. به همین ترتیب اگر احساس می کنید فکتان در موقعیت مناسبی قرار ندارد، دائما در حین حرکت صدا می دهد یا در زمان گاز زدن لپ خود را اشتباها گاز می گیرید، باید به دندانپزشک مراجعه کنید. دندان هایی که فرم غیرطبیعی دارند، حتی می توانند فرم صورت را نیز به هم بریزند و تناسب آن را بر هم بزنند. در این صورت با درمان ارتودنسی می توان فرم صورت را نیز اصلاح کرد.

بنابراین در این شرایط، سن مبنای مراجعه نیست.

ارتودنسی برای کودکان:

علاوه بر این دستورالعمل های کلی، توصیه های خاصی نیز برای کودکان وجود دارد. آکادمی ارتودنسی آمریکا (AAO)  توصیه می کند که به دو دلیل بهترین سن برای مراجعه جهت تشخیص نیاز به ارتودنسی حدود ۷ سالگی است.

دلیل اول این است که در این سن بچه ها بی نظمی زیادی در دندان هایشان وجود دارد و دندان پزشک می تواند در مورد طبیعی یا غیر طبیعی بودن این ناهنجاری نظر دهد. در این سن دندان پزشک می تواند در مورد وجود فضای کافی برای رشد دندان های دائمی و ترتیب آنها نظر دهد.

دلیل دوم برای معاینه ی زودهنگام این است که برخی مشکلات در مراحل اولیه سریع تر و راحت تر درمان می شود. برای مثال نامرتب بودن دندان های جلو را در این سن می توان به راحتی درمان کرد در حالی که در سن بالاتر ممکن است به اعمال جراحی نیاز باشد.

وجود برخی مشکلات دیگر در دوران کودکی نیز می تواند علامت نیاز به مراجعه به ارتودنتیست باشد، از جمله از دست دادن زودهنگام یا دیرهنگام دندان های شیری، مکیدن مداوم انگشت شست، فشار به زبان و تنفس از راه دهان. اگر متوجه هر یک از این علائم شدید با دندان پزشک قراری را تعیین کنید. توجه به این نکته الزامی است که معاینه زودهنگام به معنی شروع آنی درمان نیست و در مورد کودکان بهترین سن برای ارتودنسی ۹-۱۴ سالگی است.

ارتودنسی برای بزرگسالان:

اکنون زمان مراجعه کودکان را به ارتودنتیست می دانیم. اما بزرگ سالان چطور؟ آیا شما هم وقتی می خندید با دست جلوی دهانتان را میگیرید؟ آیا به خاطر ظاهر دندان هایتان در جمع غریبه ها معذب می شوید؟ در این صورت شاید در مورد شما بهترین سن برای ارتودنسی همین حالا باشد!

اگر فکر می کنید که ارتودنسی فقط برای بچه هاست، بهترین است طرز فکر خود را تغییر دهید. آکادمی ارتودنسی آمریکا اعلام کرده است که از هر ۵ مورد ارتودنسی یک مورد برای فرد بالغ انجام می شود. اگر نگران ظاهر صورت خود در طول درمان هستید، باید بدانید که امروز روش های زیادی برای ارتودنسی وجود دارد که وضوح درمان را کمتر می کنند. استفاده از روش های ارتودنسی نامرئی و براکت های سرامیکی شفاف دیده شدن ابزارهای ارتودنسی را دشوارتر می کنند.

البته دلیل استفاده از ارتودنسی تنها مربوط به ظاهر نیست. تمیز کردن دندان های مرتب راحت تر است و کمتر در معرض فرسایش و پوسیدگی قرار می گیرند. مشلات بلع غذا رفع می شود و عمر دندان ها افزایش می یابد. بنابراین بهتر است، همین امروز به فکر مراجعه به یک ارتودنتیست ماهر باشید.

منبع:

Quincyorthodontists

غذا خوردن با بریس ارتودنسی:

اگر به تازگی دندان هایتان را ارتودنسی کرده باشید یا بریس ها را تنگ تر کرده باشید، احتمالا چند روز اول دردناک هستند و نمی توانید به راحتی غذا بخورید. این درد معمولا بعد از چند روز از بین می رود اما به هر حال مصرف آگاهانه غذا در همان چند روز هم مهم است. غذاهای سفت و چسبنده می توانند به بریس های شما آسیب برسانند و درد حاصل از اصلاح و جایگذاری مجدد آنها چند روز بیشتر ادامه پیدا میکند. یادگیری نحوه غذا خوردن با بریس ارتودنسی به شما در سازگاری با بریس جدید یا تنگ تر شده کمک می کند.

غذا خوردن با بریس ارتودنسی:

غذاهای نرم را انتخاب کنید:

غذاهای غیر جویدنی و نرم بهترین مواد غذایی برای بریس هستند. این مواد نه تنها کمتر به بریس ها آسیب می زنند بلکه درد آنها را نیز کاهش می دهند. برخی از مواد غذایی سفت تر مانند سبزیجات را نیز می توانید مصرف کنید، اما بهتر است آنها را بخارپز کنید تا نرم تر شوند. برخی از گزینه های غذایی که مناسب دندان های ارتودنسی شده هستند، عبارتند از: پنیر نرم، ماست، سوپ، گوشت پخته شده بدون استخوان (مرغ، بوقلمون، کوفته و غیره)، غذاهای دریایی نرم و بدون هر گونه استخوان (ماهی، میگو)، ماکارونی/رشته فرنگی، سیب زمینی آب پز یا پوره آن، برنج پخته شده، تخم مرغ، غلات نرم پخته شده، نان نرم، پنکیک، شیرینی های نرم مانند بیسکویت و کلوچه، پودینگ، موز، بستنی یا کوکتل های شیری و ژله.

از غذاهای سفت پرهیز کنید:

غذاهای سفت می توانند باعث ترک در براکت شوند و در روزهای پس از نصب و یا تنظیم بریس ها باعث درد شدید می شوند. از هر چیزی که سخت و یا ترد باشد، به ویژه پس از زمان ارتودنسی، پرهیز کنید. غذای سفت عبارتند از، (اما به این محدود نمی شوند): انواع آجیل، ذرت بو داده، یخ، نان های سفت، شیرینی، پیتزا، هویج خام (مگر اینکه به قطعات بسیار کوچک بریده شده باشد)، سیب (مگر اینکه به قطعات کوچک برش داده شده باشد).

از غذاهای چسبناک دوری کنید:

غذاهای چسبناک برای بریس ها مضر هستند و ممکن است در حین تلاش برای جویدن موجب درد شدید شوید. آب نبات و آدامس از بدترین غذاهای چسبناک هستند و باید از مصرف آنها با دندان ارتودنسی شده اجتناب کرد. مواد چسبناک بریس ها را با خود رو به بیرون می کشند و می توانند موجب جدا شدن آنها از دندان شوند. در نتیجه بیمار باید هزینه بیشتری برای درمان مجدد پرداخت کند. برخی از مواد غذایی چسبنده عبارتند از: آدامس از هر نوع، تافی، کارامل، شکلات، پنیر.

مواد غذایی را به قطعات کوچک تقسیم کنید:

یکی از بزرگترین خطرات برای دندان ارتودنسی شده، نحوه غذا خوردن شما است. گاز گرفتن غذا ها می تواند باعث شکستن یا جدا شدن سیم ها شود. یکی از راه های جلوگیری از این مشکل کوچک کردن قطعات غذا است. حتی اگر غذاهایی را مصرف می کنید که برای دندان ارتودنسی مشکلی را ایجاد نمی کنند بهتر است آنها را به قطعات کوچک تر تقسیم کنید تا به بریس ها عادت کنید و مشکلی برای شما به وجود نیاید.

با دندان های خلفی خود بجوید:

اکثر مردم به دندانی که بیشتر از آن برای جویدن و گاز گزفتن استفاده می کنند فکر نمی کنند. در واقع برایشان تبدیل به عملی خودکار شده است. اگر شما به تازگی دندان هایتان را ارتودنسی کرده اید، دندان ها بسیار حساس شده اند و به مراقبت بیشتری نیاز دارند. بهتر است برای غذا خوردن با بریس ارتودنسی از دندان های خلفی استفاده کنید. جویدن با دندان های عقبی که سطح بزرگ تری دارند، درد شما را کاهش می دهد و آسیب کمتری به دندان های حساس جلو و نیش وارد می کند.

آهسته غذا بخورید:

هر چند ممکن است بسیار گرسنه باشید، به خصوص اگر درد دندان ها مانع از مصرف کافی مواد غذایی در روزهای ابتدایی شده باشد، اما برای غذا خوردن با بریس ارتودنسی باید صبور باشید. سریع خوردن باعث عدم تمرکز بر نحوه استفاده از دندان ها می شود. همچنین ممکن است با سیم به زبان و لپ آسیب بزنید. اگر سریع بجوید، ممکن است موجب بروز عفونت و درد شوید. این امر به دلیل تضعیف فک و رباط ها در اثر فشار وارد آمده برای صاف کردن دندان ها رخ می دهد. از سوی دیگر در روزهای ابتدایی دریافت بریس یا تنگ کردن آن، دندان ها کمی لق می شوند که به دلیل حرکت آنها و کش آمدن رباط های دندان است.

دندان هایتان را با آب نمک بشویید:

دندان، لثه، لب ها، زبان، و گونه بعد از ارتودنسی تا چند روز درد می کنند. این امر طبیعی است و با چندین روش قابل حل است. یکی از ساده ترین راه ها شستشوی دهان با آب نمک است.

دهان را به طور مداوم تمیز کنید:

ورود مواد غذایی به فضای بین دندان ها فشار وارد آمده به فک را بیشتر می کند و این امر موجب بروز درد بیشتر می شود. بعد از هر وعده غذا خوردن با بریس ارتودنسی لازم است به آرامی مسواک بزنید و بین دندان ها را نخ دندان بکشید. برای کاهش درد حین مسواک زدن از مسواک های نرم استفاده کنید. روی زبان را هم مسواک کنید تا بقایای غذا باعث ایجاد عفونت یا پوسیدگی نشوند.

منبع:

wikihow