نوشته‌ها

مزایای دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت:

بسیاری از بیماران برای بازگرداندن زیبایی لبخند خود به دنبال استفاده از دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت هستند. تقریبا بلافاصله پس از اجرای این روش، اعتماد به نفس بیمار برای لبخند زدن افزایش می یابد و از هزینه ای که کرده است راضی خواهد بود. اما این تنها یکی از مزایای دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت است.

مزایای دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت:

طبیعی تر بودن:

پروتز دندان مصنوعی که بر روی ایمپلنت قرار می گیرد کاملا طبیعی است و فرد با آن احساس راحتی می کند. پروتز کاملا تثبیت می شود زیرا ایمپلنت ها در فک جوش خورده اند. به خاطر وجود ایمپلنت، کارکرد و ظاهر طبیعی از مزایای دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت است.

عدم حرکت:

از آنجا که دندان مصنوعی به ایمپلنت متصل شده است، به راحتی حرکت نمی کند و برخلاف پروتزهای معمولی شما را دچار دردسر نمی کنند. به دلیل آنکه این پروتز حرکت نمی کند یا در دهان سر نمی خورد، نیازی به استفاده از چسب نیست. بنابراین بیمار احساس اطمینان خاطر می کند.

عدم به وجود آمدن نقاط دردناک:

به وجود آمدن نقاط دردناک از مهمترین مشکلات پروتزهای دندان مصنوعی رایج است. این مشکل در دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت رفع می شود زیرا پروتز دیگر روی بافت لثه قرار نمی گیرد و به آن فشار وارد نمی کند. پروتزهای سنتی به دلیل سایش به لثه به خصوص اگر شب ها از دهان بیرون آورده نشوند، باعث التهاب و زخم شدن لثه می شوند.

تحریک رشد استخوان:

وجود دندان در دهان باعث حفظ استخوان فک می شوند. زمانی که دندان از بین می رود، روند از بین رفتن استخوان فک نیز شروع می شود. با تحلیل استخوان، لثه نیز تحلیل می رود و در نهایت پروتز بافت کافی برای حمایت از خود نخواهد داشت. یکی از مزایای ایمپلنت این است که تیتانیوم موجود در آن باعث تحریک رشد استخوان می شود.

بهبود توانایی جویدن:

زمانی که بیمار برای اولین بار از دندان مصنوعی استفاده می کند، چند چیز را باید فراگیرد. یکی از آنها نحوه جویدن غذا با پروتز است. برای حفظ تقارن پروتز، بیمار باید به صورت مساوی با هر دو طرف دهان خود بجود. اما از مزایای دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت این است که می توانید مانند دندان های طبیعی با آنها غذا را بجوید.

مزایای دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت آن را نسبت به رقبای پیشین و سنتی خود ارجح کرده است. مزایای فوق تنها برخی از مزایای متعدد آن هستند. برای دریافت مشاوره و انتخاب روش مناسب جهت جایگزینی دندان های از دست رفته خود با متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تماس بگیرید.

منبع:

allandelsaut

دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت: روشی جدید

دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت نوعی اوردنچر است که با اتصال به ایمپلنت حمایت می شود. یک دندان مصنوعی عادی روی لثه قرار می گیرد و به جای دیگری متصل نیست.

دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت زمانی مورد استفاده قرار می گیرد که فرد دندان در فک خود ندارد اما دارای استخوان کافی برای حمایت از ایمپلنت هست. این نوع پروتز دارای اتصالات خاصی است که به اتصالات ایمپلنت وصل می شود.

معمولا این پروتز برای فک پایین ساخته می شود زیرا دندان مصنوعی های عادی در این ناحیه ناپایدارتر هستند. پروتزی که برای فک بالا ساخته می شود به خوبی پایدار است و به حمایت بیشتر توسط ایمپلنت نیازی ندارد. با این حال در صورت تمایل می توانید از این نوع پروتز در هر دو فک خود استفاده کنید.

به صورت روزانه باید دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت را از دهان خود خارج کنید تا پروتز و لثه ها را تمیز کنید. همانند پروتزهای معمولی از این نوع پروتز نیز نباید در هنگام خواب استفاده کنید. برخی از افراد به نوع ثابت بریج و تاج علاقه دارند که از دهان خارج نمی شود. دندانپزشک در زمان تصمیم گیری برای انتخاب نوع پروتز، نیازها و ترجیحات شما را در نظر می گیرد.

دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت چگونه کار می کند؟

دو نوع دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت وجود دارد: میله ای و توپی. در هر دو مدل از پایه اکریلیک استفاده می شود که شبیه لثه است. دندان های پرسلین یا اکریلیک نیز به این پایه چسبانده می شوند تا ظاهر آن طبیعی شود. هر دو مدل باید حداقل توسط دو ایمپلنت حمایت شوند:

مدل میله ای:

یک میله فلزی باریک که شبیه قوس فک شماست به دو تا پنج ایمپلنت متصل می شود که در فک شما قرار داده شده اند. کلیپ یا سایر انواع اتصالات به این میله متصل شده اند تا دندان مصنوعی را در جای خود نگه دارند. دندان مصنوعی روی میله قرار می گیرد و کلیپ ها در جای خود محکم می شوند.

مدل توپی:

روی هر ایمپلنت در فک یک اتصال فلزی توپی شکل قرار دارد که در سوراخ دندان مصنوعی محکم می شود. این توپ ها در سوکت های خالی زیر دندان مصنوعی وارد می شوند و آن را در جای خود محکم می کنند.

اگر دندان های خود را از دست داده اید، باید به فکر راهی برای بازگشت زیبایی لبخند و صورت خود باشید. برای جایگزینی دندان های از دست رفته راه های زیادی وجود دارد که هر یک بر اساس بودجه و نیاز شما متفاوت هستند. برای دریافت مشاوره در این زمینه با متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تماس بگیرید.

منبع:

colgate

سینوس لیفت: ضروری برای ایمپلنت دندان

سینوس لیفت نوعی جراحی است که به استخوان فک بالا در ناحیه دندان های مولار و پری مولار استخوان اضافه می شود. این استخوان بین فک و سینوس ماگزیلاری اضافه می شود که در دو طرف بینی قرار گرفته اند. به این روش آگمنتاسیون سینوس نیز گفته می شود. برای ایجاد فضا برای استخوان، غشای سینوس باید به سمت بالا حرکت داده شود. این روش اغلب توسط یک جراح دهان و فک یا پریودنتیست انجام می شود.

موارد کاربرد سینوس لیفت:

سینوس لیفت زمانی انجام می شود که استخوان فک بالا از ارتفاع کافی برخوردار نیست یا سینوس ها به فک زیاد از حد نزدیک هستند. این روش برای قرار دادن ایمپلنت انجام می شود. چند دلیل برای انجام این کار وجود دارد:

بسیری از افرادی که دندان های فک بالای خود به خصوص دندان های مولار را از دست داده اند، استخوان کافی برای قرار دادن ایمپلنت ندارند. به دلیل آناتومی جمجمه، انتهای فک بالا استخوان کمتری نسبت به فک پایین دارد.

بیمار استخوان فک خود را ممکن است به علت بیماری پریودنتال از دست داده باشد.

از دست رفتن دندان ممکن است به از دست رفتن استخوان بیانجامد. زمانی که دندان از بین می رود، استخوان ها شروع به جذب در بدن می کنند. اگر دندان مدتها پیش از بین رفته باشند، بیمار استخوان کافی برای قرارگیری ایمپلنت نخواهد داشت.

سینوس های ماگزیلاری ممکن است بیش از حد به فک بالا نزدیک باشند که این امر قرارگیری ایمپلنت را ناممکن می کند. اندازه و شکل سینوس در هر فرد متفاوت است. سینوس ها با افزایش سن بیمار نیز بزرگ تر می شوند.

با افزایش تعداد افرادی که در سال های اخیر به دنبال درمان ایمپلنت هستید، سینوس لیفت در ۱۵ سال اخیر رایج تر شده است.

آماده سازی:

استخوان مورد استفاده برای این روش ممکن است از بدن خود شما گرفته شود (استخوان اتوژن)، از یک جسد تشریح شده (استخوان آلوژنیک) یا از استخوان گاو (زنوگرافت) باشد.

اگر از استخوان خودتان برای این روش درمانی استفاده شده باشد، از جای دیگری از دهان یا بدن شما گرفته خواهد شد. در برخی موارد جراح استخوان مورد نیاز را از استخوان لگن یا تیبیا (استخوان زیر زانو) می گیرد.

پیش از انجام این روش باید عکس رادیوگرافی از سینوس ها و فک شما تهیه شود. بنابراین دندانپزشک می تواند از آناتومی فک و سینوس های شما آگاه شود. ممکن است به نوع خاصی از تصویربرداری (CT نیز نیاز داشته باشند. این نوع اسکن به طور دقیق ارتفاع و عرض استخوان را نشان می دهد و سلامت سینوس های شما ارزیابی خواهد شد.

اگر دچار آلرژی فصلی هستید، برنامه درمان شما به زمانی به تعویق می افتد که آلرژی شما فعال نباشد.

منبع:

colgate

لق شدن دندان دائمی: علل و روش درمان

وقتی کودک هستید، این اتفاق کاملا عادی است و حتی ممکن است عکس های یادگاری زیادی از آن گرفته باشید. در واقع لق شدن دندان شیری ممکن است با شادی برای بزرگ شدن همراه باشد. اما لق شدن دندان دائمی چطور؟ اصلا این طور نیست.

لق شدن دندان دائمی به چه دلیل اتفاق می افتد؟

دلایل زیادی برای این اتفاق وجود دارد. ممکن است در اثر تروما یا ضربه، بیماری لثه یا حتی دندان قروچه در طول خواب باشد. نگران نباشید. دندانپزشک علت زمینه ای را مشخص خواهد کرد و سعی در رفع آن خواهد داشت.

نحوه درمان:

اگر آنقدر بدشانس بوده اید که دچار لق شدن دندان دائمی شده اید، باید کارهای زیر را انجام دهید:

هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید:

البته این پاسخ واضحی است. اما برخی از افراد به دلیل ترس از نیاز به انجام درمان های هزینه بر از مراجعه به دندانپزشک در این شرایط خودداری می کنند، در حالی که همیشه این طور نیست. درمان مشکل در اولین فرصت برای شما بهتر است. بهتر است بدانید که سلامت دهان و دندان بر کل سیستم بدن تاثیر مثبت دارد. اجازه دهید دندانپزشک در مورد درمان های لازم با شما صحبت کند. اگر دچار اضطراب و ترس از دندانپزشکی هستید، اجازه ندهید این ترس سلامت شما را تحت تاثیر قرار دهد.

دندان را به حال خود رها کنید:

لق شدن دندان دائمی مسئله مهمی است. آن را فشار ندهید یا از جای خود حرکت ندهید. با وسوسه زبان زدن به آن یا لمس با انگشت مقابله کنید. اگر مطمئن هستید که در نهایت باید این دندان را بکشید، سعی در کشیدن آن نداشته باشید. انجام این کار ریسک ابتلا به عفونت و خونریزی شدید را افزایش می دهد و نیازی نیست که بگوییم ممکن است تکه ای از ریشه در حفره دندان باقی بماند. این کار را به دست متخصص بسپارید.

غذاهای نرم بخورید:

از گاز زدن غذاهای سخت مانند سیب، یا پاپ کورن که ممکن است بین دندان ها گیر کنند دوری کنید. همچنین بهتر است تا زمان مراجعه به دندانپزشک از مصرف مواد چسبناک نیز به شدت پرهیز کنید.

آن را تمیز نگه دارید:

از هر تلاشی برای تمیز نگه داشتن دندان فروگذار نباشید، اما به یاد داشته باشید که نمی توانید آن را مانند قبل مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. دهان را با دهانشویه ملایم تمیز کنید تا قطعات باقی مانده غذا از آن خارج شود.

درمان لق شدن دندان دائمی:

گزینه های مختلفی برای درمان لقی دندان وجود دارد. البته نوع درمان به علت لق شدن دندان دائمی بستگی دارد:

·         اسپلینت دندان؛ در این روش دندان لق شده به دندان مجاور متصل می شود.

·         جایگزینی دندان لق شده با ایمپلنت

·         جرم گیری عمیق؛ بیماری لثه یکی از مهم ترین علل لق شدن دندان است. با برداشتن پاکت بین دندان و لثه، دندانپزشک به دندان شانسی برای بهبودی می دهد.

لق شدن دندان دائمی مسئله نگران کننده ای است، اما نباید موجب هراس شما شود. هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید تا برای نجات دندان اقدام شود.

منبع:

thedentalexpress

راه حل لقی دندان مصنوعی: سه راه حل ارزان

با سلام، پروتز دندان مصنوعی من خیلی لق است. مایل هستم از ایمپلنت استفاده کنم اما در حال حاضر قادر به پرداخت هزینه های آن نیستم. لطفا در صورت امکان در مورد راه حل لقی دندان مصنوعی توضیحاتی ارائه دهید؟ آیا روش هایی کم هزینه تر از ایمپلنت برای حل این مشکل وجود دارد؟

راه حل لقی دندان مصنوعی:

پاسخ دندانپزشک:

همان طور که از سوال شما برمی آید متوجه شده اید که بهترین راه حل لقی دندان مصنوعی استفاده از ایمپلنت است. چیزی که ممکن است از آن آگاه نباشید این است که با گذشت زمان در اثر وارد شدن فشار به بافت های زیر پروتز، تراکم استخوانی فک و بافت لثه از بین می روند. استخوان هایی که پیش از این دندان های شما را در جای خود نگه می داشتند برای تحمل چنین فشاری ساخته نشده اند. در نتیجه پس از مدتی ذوب شده و جذب بدن می شوند. این امر به مشکلی می انجامد که شما در حال حاضر با آن درگیر هستید: لقی دندان مصنوعی.

زیبایی استفاده از ایمپلنت در آن است که این روش از فرآیند تخریب بافت استخوانی و جذب آن پیشگیری می کند.

با توجه به مواردی که گفته شد، لقی دندان مصنوعی یکی از مشکلات رایج در افرادی است که مدتهاست از این روش استفاده می کنند. نیاز به یک پروتز جدید نه تنها به شرایط پروتز فعلی بلکه به میزان تخریب بافت های حامی دهان و فک در زیر آن نیز بستگی دارد.

ترمیم یا تعویض پروتز؟

به همین دلیل در تلاش برای یافتن راه حل لقی دندان مصنوعی به جز استفاده از ایمپلنت باید به سوالات زیر پاسخ داد:

  • آیا از ظاهر دندان مصنوعی خود راضی هستید؟
  • چقدر فرسوده شده اند؟
  • آیا دچار ناهنجاری های فکی نشده اید؟
  • آیا می توانید به درستی بجوید و بخورید؟

دندانپزشک می تواند بین ساخت یک دندان مصنوعی جدید یا ترمیم پروتز فعلی به عنوان یک راه حل موقت، بهترین را به شما پیشنهاد بدهد.

به طور کلی ترمیم پروتز زمانی لازم است که دندان مصنوعی پس از سال ها استفاده فرسوده شده باشد اما همچنان با استفاده از روش های زیر قابل استفاده باشد. از آنجا که میزان از دست رفتن استخوان در هر فرد متفاوت است، ممکن است برخی افراد بیشتر از دیگران به تعویض یا ترمیم پروتز خود نیاز داشته باشند.

به طور کلی دو راه برای ترمیم دندان مصنوعی وجود دارد:

در روش موقت لایه ای از مواد زیر پروتز قرار می گیرد. دراین روش قالبی از دهان شما تهیه می شود. بر اساس قالب و با استفاده از مواد خاصی، فضای خالی بین دندان مصنوعی و بافت تحلیل رفته دهان پر می شود. بدین ترتیب به طور موقت مشکل لقی دندان مصنوعی حل خواهد شد.

روش دوم تقریبا به شکل روش اول انجام می شود. در این روش هم فضای خالی دندان مصنوعی پر خواهد شد با این تفاوت که پروتز اصلاح شده به آزمایشگاه فرستاده می شود تا مواد موقت درون آن با مواد دائمی و مقاوم تر جایگزین شوند. این بدان معنی است که به مدت یک یا چند روز بدون دندان خواهید بود.

چنانچه دندانپزشک احساس کند که ترمیم پروتز نمی تواند به عنوان راه حل لقی دندان مصنوعی به کار رود، ساخت یک پروتز جدید راه حل کم هزینه بعدی برای شما خواهد بود دیگر دلایل نیاز به جایگزینی یک پروتز می تواند از بین رفتن زیبایی ظاهر آن و تخریب مواد پایه آن باشد.

گاهی با وجود تمام تلاش های دندانپزشک و آزمایشگاه، به دلیل شدت تخریب و تحلیل بافت استخوانی فک و لثه، تضمین عملکرد صحیح پروتز دشوار خواهد بود. بنابراین موارد فوق اغلب موارد به عنوان راه حل های موقت لقی دندان مصنوعی به شمار می روند. به همین دلیل است که ایمپلنت های دندانی به طور کلی بهترین گزینه، اگر نگوییم تنها راه حل لقی دندان مصنوعی هستند.

مینی ایمپلنت:

بیشترین شکایات از سوی بیماران از نظر لقی دندان مصنوعی در فک پایین دریافت شده است. خوشبختانه امروزه راه حل لقی دندان مصنوعی در فک پایین متنوع تر شده است. با استفاده از روشی به نام مینی ایمپلنت می توانید مشکل خود را کاملا حل کنید. در این روش تنها به دو یا چهار مینی ایمپلنت نیاز است. از آنجا که لازم نیست تمام دندان ها را با یک ایمپلنت جایگزین کنید و نیز به دلیل هزینه پایین تر مینی ایمپلنت ها نسبت به ایمپلنت سنتی، هزینه نهایی درمان آن قدر که تصور می کنید زیاد نخواهد بود.

در واقع، بسیاری از افراد در مقایسه با هزینه های مداوم ترمیم و جایگزینی دندان مصنوعی و نیز مشکلات جاری با آن، هزینه های صرف شده برای استفاده از مینی ایمپلنت یا حتی ایمپلنت را به صرفه تر ارزیابی می کنند.

با استفاده از روش های فوق، یعنی ترمیم پروتز، تعویض آن یا تثبیت پروتز با استفاده از مینی ایمپلنت، می توانید عملکرد جویدن، خوردن، حرف زدن و لبخند زدن خود را به طور چشمگیری بهبود ببخشید و اعتماد به نفس بیشتری داشته باشید.

با وجود تمام گفته های فوق، به شما توصیه می کنیم که برای تصمیم گیری در مورد بهترین راه حل لقی دندان مصنوعی با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید و زمانی را برای معاینه حضوری تعیین کنید.

منبع:

deardoctor

مینی ایمپلنت: کاربرد، تفاوت ها، و روش

مینی ایمپلنت ها جایگزین ایمپلنت های سنتی هستند، اما معمولا در شرایطی به کار می روند که برای جایگیری در یک مکان باریک به یک ایمپلنت کوچک تر نیاز است. دندان های پیشین و نیش و نیز پروتزهای دندان مصنوعی در فک پایین کاندیدای خوبی برای به کار گیری این روش هستند. مینی ایمپلنت ها نیز مانند ایمپلنت های سنتی برای جایگزینی دندان های از دست رفته با هدف حفظ سلامتی دهان استفاده می شوند.

استفاده از مینی ایمپلنت:

از این روش در موارد زیر استفاده می شود:

  • دندان های کوچک
  • دندانهای پیشین
  • پری مولارها
  • دندان هایی که در جای باریکی قرار دارند

از این روش برای ایجاد ثبات بیشتر در دندان مصنوعی نیز استفاده می شود. بدین ترتیب بیماران می توانند با اطمینان بیشتری غذا بخورند و حرف بزنند و دیگر نگران لغزیدن دندان مصنوعی نباشند.

تفاوت با ایمپلنت های سنتی:

  • مینی ایمپلنت تقریبا نصف اندازه ایمپلنت های سنتی است.
  • هزینه آنها کمتراست.
  • بیمار سریع تر بهبود می یابد و روند درمان سریع تر است.
  • حتی در بیمارانی که دارای تراکم کم استخوان در فک هستند نیز به کار می رود.

کاربرد آن در دندان مصنوعی شل:

از مینی ایمپلنت برای ایجاد ثبات در بیماران دارای پروتز کامل یا جزئی استفاده می شود. مینی ایمپلنت ها یک تکه هستند به این معنی که دارای سوراخ پیچی نیستند که دیگر قطعات به آن متصل شود. یک بخش کوچک توپی شکل از لثه بیرون می ماند و به دندان مصنوعی متصل می شود. بدین ترتیب پروتز بسیار ثابتی خواهیم داشت که دیگر نیازی به چسب ندارد.

تعداد لازم:

به طور معمول، حداقل چهار مینی ایمپلنت برای حفاظت از دندان مصنوعی فک پایین و حداقل ۶ تا برای فک بالا لازم است. با این حال دندانپزشک بسته به تراکم استخوان فک در این مورد تصمیم خواهد گرفت. افرادی که از شل بودن دندان مصنوعی خود رنج می برند می توانند از این روش استفاده کنند.

در صورتی که بیمار از پروتز جزئی استفاده کند، مینی ایمپلنت تنها در همان محل نصب خواهد شد.

روش انجام:

روش انجام مینی ایمپلنت بسیار سریع تر و ساده تر از ایمپلنت سنتی دندان است و اغلب می تواند در یک جلسه انجام شود. بسیاری از بیماران تنها از بی حسی موضعی استفاده خواهند کرد. اما استفاده از سایر روش ها بی حسی یا بیهوشی نیز ممکن است. این ابزار در استخوان جایی که هیچ پایانه عصبی در آن قرار ندارد جای می گیرد. در نتیجه بیمار بهبودی سریعی خواهد داشت و دچار درد و ناراحتی نخواهد شد. پس از اتمام روش برای بیمار آنتی بیوتیک تجویز خواهد شد.

منبع:

acedentalresource

ایمپلنت برای مبتلایان به سندروم شوگرن

سندرم شوگرن یک اختلال خود ایمنی غیر معمول است که در آن سیستم ایمنی به غدد برون ریز رطوبت بدن آسیب می رساند. این بیماری می تواند موجب خشکی چشم، دهان و گلو شود. استفاده از ایمپلنت برای مبتلایان به سندروم شوگرن می تواند بهترین راه برای جایگزینی دندان های از دست رفته باشد.

این بیماری معمولا به عوارض جدی در دهان و دندان منجر می شود. بزاق محافظ طبیعی بدن در برابر باکتری های دهانی است. هنگامی که دهان خشک باشد، باکتری ها در آن تکثیر می شوند و اسید بیشتری تولید می شود. در نتیجه آسیبی جدی به دندان ها وارد می شود. به دلیل عوارض بیماری اغلب افراد مبتلا به سندروم شوگرن دندان های خود را از دست می دهند.

جایگزینی دندان های از دست رفته:

مطمئنا بهترین راه استفاده از ایمپلنت برای مبتلایان به سندروم شوگرن است. ایمپلنت در این بیماران مزیت های بیشتری نسبت به دندان مصنوعی دارد.

اما متاسفانه در این بیماران این نگرانی وجود دارد که ایمپلنت نیز به سرنوشت دندان های طبیعی دچار شود: عفونت، پوسیدگی و از دست دادن دندان. به هر حال، کاهش تولید بزاق می تواند روی ایمپلنت هم تاثیر بگذارد.

مطالعات اخیر نشان می دهد که این نگرانی نرخ پایینی دارد. در مقایسه با بیماران سالم، نرخ موفقیت ایمپلنت برای مبتلایان به سندروم شوگرن حدود ۹۷ درصد است. با این حال میزان پیگیری و معاینه در این بیماران بیشتر از افراد عادی است.

معایب دندان مصنوعی:

با وجود نتایج خوب ایمپلنت برای مبتلایان به سندروم شوگرن دشوار است که استفاده از دندان مصنوعی را توصیه کنیم. خشکی دهان به راحتی سلامت دهان و دندان بیمار را تحت تاثیر قرار می دهد. سایش پروتز مصنوعی روی لثه با وجود خشکی دهان می تواند آزاردهنده باشد. بنابراین در صورتی که بیمار از دندان مصنوعی استفاده کند، شانس زیادی وجود دارد که لثه های وی دچار زخم یا التهاب شود. این امر می تواند حیات دندان های طبیعی باقی مانده در دهان را نیز تحت تاثیر قرار دهد.

بنابراین عملکرد کلی ضعیف دندان مصنوعی و رضایت کمتر بیمار در این روش باعث شده است که استفاده از پروتز به بیمار توصیه نشود.

ایمپلنت برای مبتلایان به سندروم شوگرن:

پیش از تصمیم گیری بر سر اجرای ایمپلنت برای مبتلایان به سندروم شوگرن باید شرایط جسمی و سلامتی بیمار بررسی شود. برخی از فاکتورها نرخ موفقیت درمان را در این بیماران کاهش می دهد. فارغ از این امر، استفاده از ایمپلنت بهترین روش برای بهبود کیفیت زندگی و تغذیه در این بیماران است.

منبع:

irvinedentalcare

کاشت ایمپلنت به روش All on 4

عده زیادی در جامعه در سنین رو به پیری هیچ دندانی در دهان ندارند. درمان سنتی برای این عده یک مجموعه کامل از ایمپلنت های دندانی است که نیاز به ۶-۸ پایه ایمپلنت در هر قوس دارد. این فرآیند گران، تهاجمی و استرس زا است. با این حال، خبر خوب برای افرادی که هیچ دندانی در دهان ندارد کاشت ایمپلنت به روش All on 4 است. این روش جایگزینی برای ایمپلنت های سنتی است که موجب صرفه جویی در زمان، هزینه و کاهش استرس می شود!

کاشت ایمپلنت به روش All on 4:

این روش کمتر تهاجمی از ۴ ایمپلنت در هر قوس برای جایگزینی تمام دندان های از دست رفته تنها در یک روز استفاده می کند. کاشت ایمپلنت به روش All on 4 با یک بریج حمایت شده توسط ایمپلنت، یک مجموعه دندان دائمی برای فرد فراهم می کند.

برای این روش درمانی، دو ایمپلنت جلو در زاویه ۹۰ درجه قرار می گیرند. اما بر خلاف بسیاری از ایمپلنت ها، ایمپلنت های عقب در زاویه ۴۵ درجه خم می شوند تا قدرت و پشتیبانی کافی را در مناطقی که معمولا تراکم استخوانی کافی ندارند و نیاز به پیوند استخوان دارند، فراهم کنند.

ایمپلنت ساخته شده از تیتانیوم، به استخوان بیمار پیوند می خورد و به بخشی از آن تبدیل می شوند. همزمان با اصلاح لبخند خود، از تخریب ساختار صورت و ابتلا به بیماری های پریودنتال نیز پیشگیری می کنید. نتایج حاصل از این روش از نتایج مورد انتظار از ایمپلنت معمولی دندان پیشی گرفته است.

دندان های جدید چه حسی خواهند داشت؟

مهم ترین چیز در مورد کاشت ایمپلنت به روش All on 4 این است که دندان های جدید مانند دندان های طبیعی عمل می کنند. شما باید از آنها مانند یک دست دندان طبیعی مراقبت کنید. این بدان معناست که نیازی نیست برنامه جدیدی برای تمیز کردن دندان ها فرا بگیرید یا عادات غذایی خود را تغییر دهید. باید روزانه و به طور مرتب مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. علاوه بر این معاینات روتین دندانپزشکی را فراموش نکنید. وجود دندان مصنوعی یا ایمپلنت در دهان مجوز خداحافظی با دندانپزشک نیست. برای معاینه لثه ها و محل قرار گیری پروتز باید به دندانپزشک مراجعه کنید.

عمر این روش:

پس از انجام این روش، مطب را برای همیشه با یک لبخند دائمی ترک خواهید کرد. این ایمپلنت ها هرگز نیازی به حذف یا جایگزینی ندارند. ریشه های دندان های از دست رفته خود را با ۴ ایمپلنت جایگزین می کنید و دیگر به پیوند استخوان و بالا بردن سینوس نیازی نخواهید داشت. در واقع در یک جلسه لبخند خود را ترمیم می کنید.

ایمپلنت هزینه بالایی در بردارد. در واقع ایمپلنت گران ترین روش جایگزینی دندان های از دست رفته است. با این وجود در بین روش های ایمپلنت این روش به دلیل استفاده از کمترین تعداد ایمپلنت و عدم نیاز به جراحی های جانبی مثل پیوند استخوان با کمترین هزینه انجام می گیرد.

از دست دادن دندان یک رویداد عاطفی است، اما All-on-4 می تواند آن را معکوس کند. این روش لبخند شما را برای تمام عمر ترمیم می کند، که باعث افزایش اعتماد به نفس می شود. شما می توانید در یک روز با یک دست دندان سفید از مطب خارج شوید. در عین حال از عوارضی مانند از دست رفتن استخوان فک، افت صورت، و بیماری های لثه نیز جلوگیری می کنید.

منبع:

greenspointdental

استئونکروز استخوان فک: تحلیل استخوان فک

استئونکروز استخوان فک که به عنوان سندروم فک مرده نیز شناخته می شوند نوعی بیماری نادر اما جدی است که شامل از دست دادن شدید یا تخریب استخوان فک می شود. در این بیماری جریان خون به فک پایین کاهش می یابد. این امر باعث به وجود آمدن شکاف های کوچکی در فک می شود که منجر به فروپاشی کامل استخوان و از دست دادن دندان می شود.

علائم استئونکروز استخوان فک:

علائم استئونکروز استخوان فک عبارتند از:

  • درد، تورم یا عفونت لثه یا فک
  • لثه هایی که بهبود نمی شوند
  • دندان های لق
  • احساس بی حسی یا سنگینی در فک
  • تخلیه آبسه های فک (چرک)
  • بیرون زدن ریشه دندان در اثر تحلیل لثه

اگر بیمار دچار استئونکروز استخوان فک باشد، ممکن است علائم تا هفته ها یا ماه ها بروز نکنند. علائم این بیماری تنها زمانی آشکار می شوند که استخوان فک از بین رفته است.

علل و عوامل خطر:

علت این عارضه هنوز مشخص نیست. گاهی اوقات عارضه در پی عدم درمان یک صدمه کوچک رخ می دهد. برای مثال زمانی که بعد از کشیدن دندان استخوان فک بدون پوشش رها می شود. با این حال، عوامل خطر متعددی وجود دارد که ممکن است احتمال ابتلا به این عارضه را افزایش دهند. این عوامل عبارتند از:

  • پرتو درمانی (سر و گردن)
  • شیمی درمانی
  • درمان با استروئید، مانند کورتیزون
  • آنمی (کم خون) و سایر اختلالات مرتبط با خون
  • عفونت
  • نقص سلامتی و تغذیه
  • بیماری لثه یا جراحی دندان، مانند کشیدن دندان
  • مصرف الکل و سیگار کشیدن
  • گردش خون ضعیف یا مشکلات مربوط به لخته شدن
  • سرطان (بیماری متاستاز استخوان)
  • پوکی استخوان (نازک شدن استخوان)، بیماری پاژه و یا دیگر نشانه های درمان بی فسفونات

ارتباط با بیس فسفونات:

شواهد نگران کننده ای در رابطه با افزایش محبوبیت و استفاده از بیس فسفونات ها (گروهی از داروها) با این بیماری وجود دارد.

بیس فسفونات های داخل وریدی در درجه اول به منظور کاهش درد استخوان و هیپرکلسمی (سطوح کلسیم غیرطبیعی بالا در خون) در ارتباط با سرطان پستان متاستاتیک و سرطان پروستات استفاده می شود. بیماران مبتلا به سرطان به طور کلی از دو نوع بیس فسفونات داخل وریدی استفاده می کنند که از درد استخوان و استخوان های شکننده جلوگیری می کنند.

اغلب موارد استئونکروز استخوان فک در مواردی دیده می شوند که بیمار برای درمان سرطان گسترش یافته از بیس فسفونات داخل وریدی استفاده کرده است.

ملاحظات زمانی برای ابتلا به این عارضه:

بیس فسفونات می تواند ماه ها، حتی سال ها پس از مصرف دارو، در استخوان باقی بماند. به گفته برخی از کارشناسان، عوارض جانبی بیس فسفونات خوراکی تا سه سال پس از شروع درمان مشخص نمی شود و پس از آن زمان، احتمال ابتلا به عارضه پایین است. میزان بروز عوارض در هنگام مصرف بیسفسفونات های وریدی بیشتر است.

نرخ موفقیت دریافت ایمپلنت های دندانی در افرادی که بیسفسفونات مصرف کرده اند پایین است. استفاده از روش های درمانی در این افراد باید با ملاحظه صورت گیرد.

تشخیص:

برای تشخیص استئونکروز استخوان فک، پزشکان از رادیوگرافی یا تست کشت میکروبی برای تشخیص عفونت استفاده می شود. همچنین روش های غربالگری جدید به تشخیص این بیماری در افرادی کمک می کنند که سابقه مصرف داروهای بیس فسفونات را داشته اند.

منبع:

yourdentistryguide

جراحی بازسازی استخوان برای دریافت ایمپلنت

برخی از افراد از استخوان طبیعی، سالم و کافی برای جایگزینی دندان ها برخوردار نیستند. در این شرایط به جراحی بازسازی استخوان برای دریافت ایمپلنت نیاز است. نارسایی طبیعی استخوانی می تواند ناشی از موارد زیر باشد:

  • بیماری لثه
  • نقص رشد دندان
  • استفاده طولانی مدت از دندان مصنوعی
  • آسیب به صورت یا تروما
  • خالی ماندن فضای داخل دهان پس از کشیدن دندان

تکنیک های متعددی برای بازسازی استخوان و بازگرداندن خط طبیعی فک و لبخند مورد استفاده قرار می گیرند. این تکنیک ها پایه ای قوی و محکم برای دندان های ایمپلنت شده فراهم می کنند. پس از جراحی بازسازی استخوان برای دریافت ایمپلنت اکثر بیماران به سرعت به زندگی روزمره و کار باز می گردند و ماه ها بعد برای ادامه درمان به دندانپزشک مراجعه می کنند.

تعیین نیاز به جراحی بازسازی استخوان برای دریافت ایمپلنت در حوزه تخصصی دندانپزشک است.

رایج ترین تکنیک های جراحی بازسازی استخوان برای دریافت ایمپلنت:

آنچه در ادامه می آید رایج ترین روش های بازسازی استخوان است که برای بیماران به کار گرفته می شود.

گرافت استخوان:

پیوند استخوان یک روش بی خطر و بسیار موفق است که شامل “ایجاد” و یا اضافه کردن استخوان به فک با استفاده از استخوان طبیعی بیمار از محل دیگری و/ یا استفاده از اهدا کننده، یا مواد استخوانی سنتز و مصنوعی است. اغلب استخوان های جدید را می توان از داخل دهان، برای مثال چانه، به دست آورد. از دندانپزشک در مورد مزایای استفاده از روش های مختلف پیوند استخوان برای خود مشورت بگیرید و بهترین تصمیم را اتخاذ کنید.

پیوند استخوان اغلب در دفتر دندانپزشک با استفاده از بی حسی موضعی و گاهی اوقات همراه با آرام بخش داخل وریدی انجام می شود.

بعد از جراحی بازسازی استخوان برای دریافت ایمپلنت معمولا به بیمار آنتی بیوتیک، داروهای مسکن و دهانشویه آنتی باکتریال داده می شود. دندانپزشک از شما می خواهد که از مصرف برخی مواد غذایی و اعمال فشار بر روی گرافت خودداری کنید. در دوره بهبود گرافت باید چند مرتبه به دندانپزشک مراجعه کنید اما قادر به پیگیری زندگی روزمره خود نیز خواهید بود.

بالا کشیدن سینوس (سینوس لیفت):

جایگزینی دندان های عقب بالا از سخت ترین کارهاست. هنگامی که دندان های عقب در فک بالا از دست می روند، حفره های سینوسی بزرگتر می شوند، زیرا استخوان طبیعی در طول زمان تحلیل می رود. عمل بالا کشیدن سینوس یک روش بازسازی استخوان برای بیمارانی است که در محل دریافت ایمپلنت دارای استخوان طبیعی کافی نیستند. این روش شامل اضافه کردن استخوان زیر سینوس می شود تا بتوان یک یا چند ایمپلنت بیشتر در دهان بیمار قرار داد. این روش بر گفتار و صدا تاثیری ندارد و موجب مشکلات سینوسی نمی شود.

پس از گذشت دوره درمان، معمولا برای حدود ۴ تا ۱۲ ماه، می توان ایمپلنت دندان را قرار داد. به گفته بیماران بالا کشیدن سینوش تنها ناراحتی کمی ایجاد می کند اما پایه ای قوی و طولانی مدت برای دریافت دندان ایجاد می کند.

گسترش ریج (اصلاح ریج):

یکی از روش های جراحی بازسازی استخوان برای دریافت ایمپلنت گسترش ریج است. اگر فک بیمار وسعت کافی برای دریافت ایمپلنت را نداشته باشد، دندانپزشک می تواند ریج را بشکافد و مواد پیوند را در فضای اضافه شده در بالای فک وارد کند. در بعضی موارد، می توان بلافاصله پس از گسترش ریج ایمپلنت ها را در فک قرار داد. در موارد دیگر دندانپزشک تقریبا ۴ تا ۱۲ ماه صبر می کند تا از بهبودی کامل ریج اطمینان حاصل می کند. همانند سایر تکنیک های بازسازی استخوان فک، این روش نیز پایه محکمی برای دریافت ایمپلنت در فک بیمار ایجاد می کند.

برای دریافت مشاوره جهت انتخاب بهترین گزینه درمان با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

aaid-implant