نوشته‌ها

شل شدن پیچ ایمپلنت: علل محتمل عارضه

با وجودی که نرخ موفقیت درمان در ایمپلنت بالاست، اما با گذشت زمان ممکن است پیچ ایمپلنت لق شود. شل شدن پیچ ایمپلنت دلایل متعددی می تواند داشته باشد. برای مثال در صورتی که نیروی وارده بر پیچ مساوی نباشد، به تدریج لق خواهد شد. در عین حال، اگر پیچ به قدر کافی محکم نشده باشد، مستعد لق شدن خواهد بود.

علل شل شدن پیچ ایمپلنت:

شل شدن با گذشت زمان:

پیچ هایی که امروزه برای ایمپلنت استفاده می شوند به قدری خوب طراحی شده اند که احتمال لق شدن آنها با گذشت زمان کم است. با این حال، در مواردی که فشار وارده بر دندان طبیعی نباشد، پس از مدتی ایمپلنت لق خواهد شد. شاید یکی از علل شل شدن پیچ ایمپلنت فقدان تراکم کافی استخوان فک در بیمار باشد. هر چیزی در این رابطه، از مسیر کاشت پیچ تا کیفیت استخوان اطراف ایمپلنت می تواند بر موفقیت درمان نقش داشته باشد.

فقدان حمایت کافی:

زمانی که پیچ ایمپلنت فاقد حمایت کافی از سوی استخوان سالم فک باشد، به تدریج در اثر فشار وارده به دندان از جای خود حرکت خواهد کرد.

بنابراین یکی از بهترین راه های پیشگیری از شل شدن پیچ ایمپلنت این است که استخوان های فک در محل قرارگیری ایمپلنت به خوبی معاینه و بررسی شوند.

این کار تضمین می کند که بیمار کاندیدای مناسبی برای دریافت ایمپلنت خواهد بود.

در برخی موارد، برای پیشگیری از پس زدن ایمپلنت لازم است که بیمار تحت جراحی پیوند استخوان فک قرار گیرد. در نتیجه پس از طی دوره بهبودی، بیمار از تراکم کافی استخوان در محل دریافت ایمپلنت برخوردار خواهد بود و موفقیت درمان تضمین خواهد شد.

هر زمانی که بیمار احساس کرد ایمپلنت از حالت طبیعی خود خارج شده است و احساس لقی کرد، باید هر چه سریع تر با دندانپزشک خود تماس بگیرد. مراجعه زودهنگام تضمین می کند که با گذشت زمان شرایط تشدید نخواهد شد.

روش های مدرن:

دندانپزشکی مدرن از تکنیک ها و تجهیزات به روز برای جایگزینی دندان های از دست رفته بهره می گیرد. ایمپلنت های دندان تنها نمونه از این روش ها و تکنیک هاست که می تواند لبخندی طبیعی و بادوام را برای بیمار به ارمغان بیاورد. این روش علاوه بر زیبایی طبیعی، کارکرد خوبی هم دارد و نرخ موفقیت آن بسیار بالاست. عوارض و اشکالات مرتبط با این روش درمانی نادر هستند و در عده بسیار کمی از بیماران دیده می شوند. در صورتی که یک یا چند دندان خود را از دست داده اید، برای بررسی گزینه های درمان و معاینه با کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل فرمایید.

منبع:

smilebig

عوامل موثر در افزایش درد در ایمپلنت:

درد در جراحی ایمپلنت اجتناب ناپذیر است و معمولا حدود یک هفته تا ده روز طول می کشد. هر چه درد بیشتر طول بکشد، احتمال وجود مسئله ای جدی بیشتر می شود. به جز دردی طبیعی که در این روش مورد انتظار است، عوامل دیگری نیز وجود دارند که می توانند باعث پیچیده تر شدن شرایط شوند. شناخت عوامل موثر در افزایش درد در ایمپلنت و تلاش در پیشگیری از آنها می تواند باعث تسریع بهبودی بیمار شود.

عوامل موثر در افزایش درد در ایمپلنت:

لق بودن پیچ:

گاهی در روند بهبودی پیچ کوچک درون ایمپلنت شل می شود. در این شرایط دندانپزشک باید تاج را بردارد، آن را تمیز کند و دوباره در جای خود قرار دهد. این مراحل می توانند باعث درد در بیمار شوند.

ایمپلنت لق:

در صورتی که استخوان فک فاقد تراکم کافی باشد، ایمپلنت دندان شل می شود. این امر باعث ناراحتی و گاهی درد در بیمار می شود. در برخی موارد دندانپزشک باید ایمپلنت را بردارد و جایگزین کند.

عفونت:

ابتلا به هر گونه عفونت لثه از عوامل موثر در افزایش درد در ایمپلنت است. در صورتی که عفونت در مراحل اولیه تشخیص داده شود، می توان با استفاده از آنتی بیوتیک آن را درمان کرد.

پس زدن ایمپلنت:

گاهی ایمپلنت با استخوان فک بیمار جوش نمی خورد و بدن آن را پس می زند که باعث شکست درمان می شود. در صورتی که این اتفاق برای شما رخ دهد، ایمپلنت لق می شود و احساس درد خواهید کرد.

سوختگی استخوان:

این عارضه رایج نیست اما می تواند از عوامل موثر در افزایش درد در ایمپلنت به شمار رود. گاهی گرمای حاصل از مته دندانپزشک باعث وارد آمدن آسیب به استخوان اطراف محل جراحی می شود. به طور مشخص، این امر باعث افزایش درد و ناراحتی بیمار می شود. در صورتی که این اتفاق رخ دهد، دندانپزشک باید ایمپلنت و استخوان مبتلا را از دهان بیمار خارج کند.

آسیب به عصب:

این مورد نیز نادر است. در صورتی که در طول مراحل مته کاری یا قرار دادن ایمپلنت در فک، آسیبی به اعصاب مجاور وارد شود، بیمار دچار درد خواهید شد. در این شرایط نیز ایمپلنت باید از دهان بیمار خارج و جایگزین شود.

اغلب عوامل موثر در افزایش درد در ایمپلنت نادر هستند. درد در اغلب موارد پس از یک هفته از بین می رود، اما در صورتی که درد شما بیش از ۱۰ روز ادامه یافت برای تشخیص و درمان به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

منبع:

authoritydental

کنترل درد در جراحی ایمپلنت با روش های مختلف

درد بخشی از زندگی است و قرار است در ادامه به این بخش از زندگی بپردازیم. بسیاری از افرادی که به ایمپلنت نیاز دارند، نگران میزان درد در جراحی هستند و می پرسند کنترل درد در جراحی ایمپلنت تا چه حد به کمک بیمار می آید.

آیا ایمپلنت درد دارد؟

بله، پس از جراحی ایمپلنت مقداری درد خواهید داشت. در طول جراحی درد نخواهید داشت، زیرا از بیحسی برای شما استفاده شده است. اما پس از رفع بیحسی، بیمار کم کم احساس ناراحتی خواهد کرد.

میزان درد بعد از جراحی به طول مدت درمان و تعداد ایمپلنت ها بستگی دارد.

هر چه طول درمان بیشتر باشد و تعداد بیشتری ایمپلنت در فک بیمار قرار داشته شده باشد، بیمار درد بیشتری پس از جراحی خواهد داشت.

درد چقدر ادامه خواهد یافت؟

تعیین طول مدت درد دشوار است، زیرا میزان احساس درد در هر بیمار متفاوت است. به طور معمول، بیمار تا ۱۰ روز پس از جراحی درد خواهد داشت. خوشبختانه، دندانپزشک برای کنترل درد در جراحی ایمپلنت داروهای مسکن قوی تجویز خواهد کرد. صورت بیمار کمی ورم خواهد داشت و تورم از ۳ تا ۵ روز از بین نخواهد رفت.

 جدول زمانی درد در ایمپلنت:

بر اساس جدول زیر، می توانید میزان درد در دوره بهبودی را تصور کنید:

درد پس از یک هفته:

در این مرحله هنوز مقداری درد خواهید داشت. توصیه های دندانپزشک خود را برای کنترل درد در جراحی ایمپلنت ادامه دهید. این میزان درد تا ۱۰ روز ادامه دارد.

درد پس از دو هفته:

در این مدت، درد باید از بین رفته باشد. در صورتی که درد هنوز ادامه دارد، به دلیل احتمال ابتلا به عفونت، با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

درد پس از ۳ تا ۴ ماه:

در این مرحله اگر دچار درد هستید، باید وجود یکی از موارد زیر را بررسی کنید:

  • بیماری های خود ایمنی بدن
  • جریان خون ناکافی
  • تداخل دارویی
  • بهداشت ناکافی
  • عفونت
  • پس زدن ایمپلنت توسط بدن
  • واکنش آلرژیک
  • آسیب به بافت یا عصب

روش های کنترل درد در جراحی ایمپلنت:

برای کنترل درد در جراحی ایمپلنت نکات زیر را رعایت کنید.

انتخاب یک دندانپزشک و جراح خوب:

اگرچه یافتن دندانپزشکی که هزینه های پایینی اخذ می کند، جذاب به نظر می رسد، اما در این مورد ایده خوبی نیست. تجربه و کیفیت درمان در نتیجه درمان و میزان درد بیمار نقش زیادی دارد.

رعایت نکات توصیه شده:

تمامی توصیه های دندانپزشک خود را رعایت کنید. رعایت نکات بهداشتی و مصرف داروهای تجویز شده در کنترل درد نقش زیادی دارد.

دارو:

داروهای تجویز شده را در زمان مقرر مصرف کنید. در صورتی که دوز توصیه شده درد شما را کاهش نمی دهد، با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

یخ:

در چند روز اول پس از جراحی، می توانید از یخ برای بی حس کردن دهان و کنترل درد و تورم استفاده کنید.

آب نمک:

قرقره ملایم آب نمک می تواند به کنترل درد و تکثیر باکتری های کمک کند. هر چند موضع جراحی کمی سوزش خواهد داشت، اما به تسریع دوره بهبودی کمک می کند.

رعایت بهداشت دهان و دندان:

روزی ۲ تا ۳ بر مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. در این مورد از توصیه های دندانپزشک خود تبعیت کنید.

استراحت:

پس از جراحی به بدن و فک خود استراحت بدهید. از انجام فعالیت فیزیکی شدید و بلند کردن اشیای سنگین خودداری کنید. اجازه دهید بدنتان از انرژی خود برای بهبودی بافت دهان استفاده کند.

منبع:

authoritydental

 

اشکال در MRI به دلیل وجود ایمپلنت:

برای تشخیص بیماری ها در انسان از روش های متعددی استفاده می شود. یکی از این روش های تشخیصی MRI یا تصویربرداری رزونانس مغناطیسی است که جزئیات کاملی را از درون بدن انسان در اختیار پزشکان قرار می دهد. از این روش برای تشخیص بیماری های مرتبط با مغز و سر استفاده می شود. به علاوه بر استفاده از این روش تشخیصی در حوزه های پزشکی، از آن در دندانپزشکی نیز برای بررسی بافت های عامل TMJ و دیگر مشکلات دهان و دندان استفاده می شود. اما مواد دندانپزشکی به کار رفته برای ترمیم دندان ها یا روش های مورد استفاده از دندانپزشکی زیبایی می تواند باعث بروز اشکال در MRI شود. یکی از آنها اشکال در MRI به دلیل وجود ایمپلنت در دهان بیمار است.

از آنجا که امروزه بیماران زیادی از ایمپلنت برای جایگزینی دندان های خود استفاده می کنند، مسئله بروز اشکال در MRI به دلیل وجود ایمپلنت در دهان بیمار به سوال بسیاری از بیماران بدل شده است. از آنجا که از این روش برای تشخیص بیماری های مغز و اعصاب، آسیب در مغز و نخاع، بررسی چشم، گوش و سایر اعضای سر و گردن استفاده می شود، پاسخ این پرسش برای دسته زیادی از بیماران از جمله بیماران مبتلا به MS یا تومورهای مغزی اهمیت زیادی دارد.

اشکال در MRI به دلیل وجود ایمپلنت:

زمانی که بیمار آماده گرفتن MRI می شود، از وی خواسته می شود که تمام وسایل فلزی را از خود دور کند و از وجود فلزات و پروتز در بدن بیمار سوال می شود.

ممکن است سوالی که در اینجا پیش بیاید بروز اشکال در MRI به دلیل وجود ایمپلنت باشد. MRI از مغناطیس قوی برای اسکن بدن استفاده می کند. این روش در صورت وجود فلزات حاوی آلیاژ آهن و فولاد دچار مشکل می شود.

اما نکته در اینجاست که ایمپلنت ها اغلب از تیتانیوم یا آلیاژ تیتانیوم ساخته شده اند.

به همین دلیل در زمان انجام MRI جای نگرانی نیست. اما بهتر است متخصص را از وجود ایمپلنت در دهان باخبر سازید.

تنها مسئله ای که از این نظر وجود دارد، این است که وجود فلزات می تواند تصویر MRI را ناواضح کند. در شرایطی که بیمار دارای ایمپلنت باشد، تصویر MRI کمی در ناحیه وجود ایمپلنت ناواضح می شود. این مسئله تنها در شرایطی اهمیت دارد که ناحیه مورد نظر برای تشخیص دقیقا در نزدیکی ایمپلنت قرار داشته باشد.

در صورتی که بیمار دارای دندان مصنوعی یا اوردنچر متحرک باشد، بیمار باید آن را از دهان خارج کند تا کیفیت تصویر کاهش نیابد.

منبع:

dentalcarenews

امکان دریافت ایمپلنت در صورت ابتلا به بیماری خود ایمنی:

سوال: با سلام، مایل هستم در مورد امکان دریافت ایمپلنت در صورت ابتلا به بیماری خود ایمنی اطلاعات بیشتری کسب کنم. از دو سال قبل برای دریافت ایمپلنت اقدام به برنامه ریزی کرده ام، اما به تازگی دریافته ام که بیماری سندرم شوگرن مبتلا هستم. سال هاست که دچار علائم این بیماری هستم، اما هرگز به دنبال یافتن علت آن نبودم. تا اینکه در یکی از معاینات دوره ای به دلیل شکایت از خشکی چشم و دهان، برای انجام آزمایشات تخصصی تر ارجاع داده شدم و این بیماری در من تشخیص داده شد. در حال حاضر ۴ دندان پیشین خود را از دست داده ام و با وجودی که سایر گزینه های ارزان تری برای جایگزین کردن دندان وجود دارد، اما صرفا گزینه ایمپلنت را در ذهن دارم. این امر برایم به قدری اهمیت دارد که می دانم از شنیدن عدم امکان دریافت ایمپلنت بیشتر از خبر ابتلا به بیماری شوگرن ناراحت می شوم. می دانم که پاسخ بدن من غیر قابل پیش بینی است و این بیماری همه چیز را دشوارتر می کند. آیا امکان دریافت ایمپلنت در صورت ابتلا به بیماری خود ایمنی وجود دارد؟

پاسخ:

پس از آنکه هر کسی برای دریافت ایمپلنت دندان ارجاع داده شود، انواع معاینات پزشکی، دندانی و سابقه فامیلی از وی گرفته می شود. بررسی شرایط پیشین و عوارض پزشکی بیمار می تواند امکان دریافت ایمپلنت را در بیمار مشخص کند.

به طور کلی، ابتلا به بیماری خود ایمنی مانعی بر سر راه دریافت ایمپلنت دندان نیست. اما تعیین امکان انجام درمان به شرایطی فردی شما بستگی دارد. تمامی این مراحل در همه بیماران، فارغ از شرایط پزشکی آنان انجام می شود.

امکان دریافت ایمپلنت در صورت ابتلا به بیماری خود ایمنی:

زمانی که سیستم ایمنی بیمار به بافت ها حمله می کند و آنها را از بین می برد، بیمار دچار التهاب و درد خواهد شد. در نتیجه:

  • التهاب می تواند با روند بهبودی پس از جراحی ایمپلنت تداخل ایجاد کند.
  • لثه ها باید بهبود یابند و استخوان فک باید با ایمپلنت جوش بخورد.
  • بیماران زیادی بوده اند که با وجود ابتلا به بیماری های خود ایمنی، توانسته اند با موفقیت مراحل ایمپلنت را بگذرانند.

مشورت با یک دندانپزشک مجرب:

توصیه می کنیم که حداقل با دو دندانپزشک مجرب در مورد شرایط خود صحبت کنید. انجام رادیوگرافی های ضروری، بررسی کامل وضعیت پزشکی شما و سابقه بیماری می تواند نتیجه درمان را مشخص کند. گزینه های درمانی پیش روی خود را بررسی کنید و در صورت لزوم گزینه دیگری را برگزینید.

در مورد شما، پزشک مربوطه و دندانپزشک می توانند در مورد شرایطتان صحبت کنند و بهترین روش درمان را به شما پیشنهاد دهند. در صورتی که امکان دریافت ایمپلنت در شما وجود نداشت، می توانید با استفاده از بریج دندان نیز به لبخند زیبایی که مد نظرتان هست برسید.

منبع:

atlantacenterforcosmeticdentistry

شکستن ایمپلنت: دلایل محتمل در عدم موفقیت درمان

سوال: دو تا از دندان های خود را از دست داده ام و برای دریافت ایمپلنت اشتیاق زیادی داشتم. دو سال قبل تمامی مراحل جراحی و بهبودی طی شد و بالاخره دندان هایم جایگزین شدند. اما پس از سه هفته یکی از ایمپلنت ها شکست. دوباره تمامی آن مراحل از اول تکرار شد و سال گذشته دندان جایگزین شد. اما دوباره پس از دو هفته همان ایملپنت شکست. از اینکه دوباره همان مراحل را از سر بگذرانم خسته ام. دیگر نمی خواهم به دندانپزشک قبلی خود مراجعه کنم. در واقع می خواهم پیش از آنکه به هر دندانپزشکی مراجعه کنم، بدانم دلیل شکستن ایمپلنت آن هم به صورت مداوم چیست؟

پاسخ:

شکستن ایمپلنت اصلا امر رایجی نیست، به خصوص که تنها پس از چند هفته رخ دهد. ایمپلنت از روش های مطمئن در جایگزینی دندان است که نرخ موفقیت بالایی دارد. تقریبا بین ۹۰ تا ۹۸ درصد از بیماران تا پایان عمر بدون مشکل از دندان ایمپلنت شده استفاده می کنند. بنابراین، ما به شما توصیه می کنیم که حتما به دندانپزشک دیگری مراجعه کنید.

دلایل شکستن ایمپلنت:

البته بدون معاینه دقیق دلیل شکستن ایمپلنت مشخص نمی شود، اما برخی از احتمالات عبارتند از:

کیفیت پایین ایمپلنت:

شرکت های معتبر ایمپلنت هایی با کیفیت بالا می سازند که هزینه آنها میلیونی است. با این حال، شرکت هایی نیز هستند که این کار را در هزینه پایین تر انجام می دهند. پس به یاد داشته باشید که هزینه صرفه جویی از سوی دندانپزشک را شما با درد، عفونت و شکستن ایمپلنت پرداخت خواهید کرد. شکستن مداوم یک ایمپلنت می تواند نشانه واضحی از آن باشد که دندانپزشک از برند با کیفیتی برای جراحی استفاده نمی کند.

کاشت اشتباه:

پایه ایمپلنت دندان و تاج روی آن باید به صورت صحیح کاشته شوند. دندان ها تحت فشار دائمی حاصل از جویدن و خرد کردن مواد غذایی قرار دارند. در صورتی که هر یک از بخش های ایمپلنت، زاویه نادرستی داشته باشند، بیمار دچار درد و فشار می شود. این امر در کنار کیفیت پایین مواد باعث شکستن ایمپلنت می شود.

با توجه به توضیحات شما، به نظر می رسد که در روند درمان مشکل به خصوصی وجود دارد که می تواند از کیفیت پایین ایمپلنت، اشکال در برنامه درمان (عکس برداری/رادیوگرافی) و جراحی ایملپنت ناشی شده باشد.

به شما توصیه می کنیم که برای معاینه و درمان به متخصص دندانپزشکی مجرب دیگری مراجعه کنید که در ارائه ایمپلنت با کیفیت اعتبار بالایی دارد و نرخ موفقیت جراحی او بالا است.

منبع:

atlantacenterforcosmeticdentistry

تیره شدن لثه پس از جراحی ایمپلنت:

سوال: ماه قبل ۲ تا از دندان های خود را ایمپلنت کردم. در حال حاضر، متوجه شده ام که لثه هایم در اطراف روکش به رنگ خاکستری تیره تبدیل شده اند. علت آن را نمی دانم! آیا ممکن است به دلیل کیفیت پایین مواد باشد؟ با دندانپزشک خود صحبت کردم، اما به نظر نمی رسید که توجهی به این موضوع داشته باشد. من مدت های زیادی منتظر این لحظه بودم، اما انتظار تیره شدن لثه پس از جراحی ایمپلنت را نداشتم. وقتی لبخند می زنم لثه هایم مشخص می شود و این امر برای من خجالت آور است.

پاسخ:

هر چند وضعیتی که برای شما پیش آمده است، غیرمعمول نیست، اما یک جراح ماهر می تواند نتایج درمان را پیش از کاشت ایمپلنت پیش بینی کند. فاکتورهایی که بر تیره شدن لثه پس از جراحی ایمپلنت تاثیر دارند، عبارتند از:

بافت لثه اهمیت زیادی در ظاهر لبخند بیمار پس از درمان دارد. در صورتی که بافت لثه نازک باشد، با تیتانیوم ایمپلنت ترکیب می شود و باعث تیره دیده شدن لثه می شود.

بیماری پریودنتال باعث تحلیل لثه می شود. تحلیل لثه نیز باعث دیده شدن فلز ایمپلنت می گردد. در صورتی که عامل تیره شدن لثه پس از جراحی ایمپلنت این مسئله باشد، درمان بیماری لثه می تواند مشکل را حل کند. برای این موضوع باید از متخصص بیماری های لثه کمک بگیرید.

ایمپلنت در عمق لثه کاشته می شود تا پنهان شود. اما حتی با بهترین مواد نیز تکنیک جراح و نوع کاشت در نتایج درمانی موثر است.

انتخاب نوع ایملپنت در هر بیمار متفاوت است و در رنگ نهایی لثه تاثیر گذار است.

بنابراین دو فاکتور مهم در این مسئله، سلامت و ضخامت بافت لثه است. نادیده گرفتن هر دو فاکتور توسط تیم درمان باعث تحلیل لثه در طول زمان می شود. در نهایت پایه ایمپلنت بیرون می زند و لثه ها تیره به نظر خواهند رسید.

راه حل تیره شدن لثه پس از جراحی ایمپلنت:

توصیه می کنیم قراری با دندانپزشک خود تنظیم کنید تا بافت لثه شما معاینه شود. ابتدا دندانپزشک باید از سلامت بافت لثه های شما اطمینان حاصل کند. در صورتی که بافت لثه در اطراف ایمپلنت نازک باشد، انجام جراحی پیوند لثه می تواند راه حل مناسبی برای مشکل شما باشد. به طور کلی، تعیین روش درمان به معاینه دقیق نیاز دارد. دندانپزشک می تواند گزینه های مختلف درمانی را برای شما توضیح دهد و نتایج درمانی را پیش بینی کند.

منبع:

atlantacenterforcosmeticdentistry

ارتودنسی قبل یا بعد از ایمپلنت:

ارتودنسی و ایمپلنت هر دو از درمان هایی هستند که برای زیبا ساختن لبخند بیمار استفاده می شوند. اما انجام ارتودنسی قبل یا بعد از ایمپلنت سوال بسیاری از بیماران است.

ارتودنسی قبل یا بعد از ایمپلنت:

به طور کلی، بهتر است درمان ارتودنسی پیش از ایمپلنت انجام شود. اصلی ترین دلیل این است که دندان ایمپلنت شده همانند دندان طبیعی حرکت نمی کند. در صورتی که ایمپلنت پس از جایگیری در فک حرکت داده شود، نتیجه آن شکست ایمپلنت است.

این قانون در مورد نوجوانان بزرگ تر و بزرگسالانی صدق می کند که نیازمند صاف شدن دندان های خود هستند. دلیل این امر این است که ایمپلنت اصلا برای کودکان و نوجوانان سن پایین انجام نمی شود. استخوان فک در این افراد هنوز در حال رشد است و کاشت ایمپلنت با ایجاد اختلال در رشد دندان های دائمی همراه است. این در حالی است که صاف کردن دندان ها معمولا در سن پایین شروع می شود.

رفع مال اکلوژن دندان ها در مرحله اول این امکان را برای دندانپزشک فراهم می کند که با آزادی بیشتری بر روی فضای دهان کار کند و بیمار را برای درمان ایمپلنت آماده کند. زمانی که دندان ها صاف شوند، میزان فضای باقی مانده در دهان برای جایگزینی دندان ها مشخص تر می شود.

وسوسه تکمیل هر دو درمان می تواند برای شما ایده آل باشد. اما تکمیل درمان ارتونسی قبل از ایمپلنت برای تضمین موفقیت درمان ایمپلنت ضروری است.

زمانی که بریس ها برداشته می شوند و دندان ها صاف می شوند، بیمار بلافاصله آزاد است که درمان جایگزینی دندان های از دست رفته را شروع کند. همانند سایر بیماران، این بیمار نیز باید از ریتینر استفاده کند. اما این کار نباید روی ایمپلنت تاثیر بگذارد. برای حفظ نتایج درمانی ارتودنسی استفاده از ریتینر ضروری است.

بریس برای مرتب کردن دندان ها ضروری است. ایمپلنت نیز زمانی استفاده می شود که بیمار دندان های طبیعی خود را به دلیل وارد شدن ضربه به صورت، عفونت، یا پوسیدگی شدید دندان از دست داده باشد. برای مشورت در مورد انجام ارتودنسی قبل یا بعد از ایمپلنت با دندانپزشک خود تماس بگیرید. انجام هر دو درمان به زمان نسبتا زیادی نیاز دارد. مرتب کردن دندان ها حدود یک تا دو سال زمان می برد و انجام چراحی ایمپلنت گاهی به شش ماه تا یک سال زمان نیاز دارد. اما حاصل هر دو روش درمانی این است که تا پایان عمر لبخند زیبایی خواهید داشت.

منبع:

lasvegasoms

علل تحلیل استخوان فک در بیماران

تحلیل استخوان از عواقب رایج از دست رفتن دندان و پریودنتیت پیشرفته است. در صورت ابتلا به پریودنتیت، باکتری ها به تدریج استخوان فک و لیگامنت های پریودنتال متصل کننده دندان به فک را از بین می برند. عدم جایگزینی دندان از دست رفته از مهم ترین علل تحلیل استخوان فک است. استخوان فک از طریق فشار و تحریک حاصل از جویدن حفظ می شود. زمانی که دندان کشیده می شود، این فشار از روی فک برداشته می شود و استخوان در بدن جذب می شود. در اولین سال کشیدن دندان ها، ۲۵ درصد از استخوان از بین می رود و پس از آن روند تحلیل استخوان ادامه می یابد.

علل تحلیل استخوان فک:

جایگزینی دندان ها با استفاده از دندان مصنوعی جزئی یا کامل هم برای توقف جذب استخوان فک کافی نیست. زیرا دندان مصنوعی تنها بخشی از فشار مورد نیاز را تامین می کند. این فشار در مقایسه با دندان های طبیعی چیزی در حدود ده درصد یا کمتر است.

حذف دندان های فک بالا نیز از دیگر علل تحلیل استخوان فک است. با افزایش حجم حفره سینوس میزان جذب استخوانی در این ناحیه افزایش می یابد. بدون وجود دندان ها، فشار هوا در حفره سینوس باعث جذب استخوان نزدیک به سینوس می شود.

دیگر علل تحلیل استخوان فک:

تحلیل استخوان ممکن است در اثر عدم تراز دندان ها ایجاد شود. در این شرایط جویدن به شکل طبیعی رخ نمی دهد و تحریک مورد نیاز استخوان رخ نمی دهد.

استخوان ممکن است در اثر عفونت آسیب رسان به فک دچار تحلیل شود. استئومیلیت از رایج ترین عفونت های دخیل در تحلیل استخوان است.

وجود یک تومور بزرگ در صورت ممکن است باعث نیاز به حذف تومور و بخشی از استخوان فک شود.

از دست رفتن استخوان و پروتز دندان:

پروتز دندان می تواند روند تحلیل استخوان را با فرسایش لبه استخوان شدت ببخشد. هر بار که با دندان های خود چیزی را می جوید، روی ریج استخوان فشار وارد می کنید که باعث جذب آن می شود. این امر موجب بروز اشکال دائمی در تناسب پروتز می شود. در این شرایط پروتز باعث زخم شدن بافت لثه و اشکال در جویدن می شود.

افرادی که از پروتز دندان استفاده می کنند پس از مدتی دچار افتادگی یک سوم پایینی صورت خود می شوند.

از بین رفتن ریج استخوان چانه را به بینی نزدیک تر می کند. این امر باعث کوتاه تر به نظر رسیدن صورت و فرو رفتگی در محل فک می شود. این نوع افتادگی صورت، ظاهر شما را چندین سال بزرگ تر نشان خواهد داد.

منبع:

pasadenaperiodontics

پیزوسرجری در دندانپزشکی:

زمانی که برای اولین بار در ۲۰۰۱ پیزوسرجری در دندانپزشکی معرفی شد، به عنوان روشی انقلابی در جراحی استخوان محسوب می شد. دستگاهی که دارای دقت، ایمنی، ارگونومی کامل است و بالاترین کیفیت را برای جراحان دندانپزشکی در سراسر جهان فراهم کرده است. خیلی زود این تکنولوژی جدید جای خود را به عنوان دستگاه های مدرن جراحی استخوان در مطب های دندانپزشکی پیدا کرد.

با بیش از ۱۲ سال تحقیق بالینی موفق، روش اصلی پیزوسرجری در دندانپزشکی در بیش از ۱۲۰ مطالعات بالینی و علمی تایید شده است.

مزایای بالینی:

هنگامی که صحبت از برش استخوان به میان می آید، دندانپزشک می تواند از اره های سنتی استفاده کند. این ابزارهای نیز کار برش دهی استخوان را انجام می دهند، اما تمایزی در این کار قائل نمی شوند. هر بافت نرم دیگری که بر سر راه این ابزارها قرار بگیرند، بریده می شود.

استفاده از میکرووایبریشن های اولتراسونیک در پیزوسرجری در دندانپزشکی تنها استخوان و نه هیچ بافت دیگری را برش می دهد. بافت نرم به هیچ عنوان آسیب نمی بیند. بنابراین دندانپزشک می تواند با دقتی بی نظیر و با اطمینان خاطر جراحی را انجام دهد. استفاده از این روش باعث کاهش ناراحتی پس از عمل در بیماران می شود.

برش میکرومتریک:

این روش در یک عمل جراحی حداقل تهاجمی با حداکثر دقت جراحی و حساسیت لمسی درونی، برش های میکرومتری در استخوان فک ایجاد می کند.

برش انتخابی:

برش های انتخابی از بافت نرم محافظت می کنند. اعصاب، عروق خونی، و غشا در طول جراحی استخوان آسیب نمی بینند. این روش با حداکثر ایمنی برای جراح و بیمار همراه است.

اثر کاویتاسیون:

این روش حداکثر دید درونی را ارائه می دهد. اثر کاویتاسیون حرکات اولتراسونیک منجر به انجام یک جراحی بدون خونریزی می شود.

مزایای پیزوسرجری در دندانپزشکی:

  • از بافت نرم دهان بیمار محافظت خواهد شد، به عبارت دیگر در جراحی سینوس لیفت خطر سوراخ شدن سینوس تا ۸۰ درصد کاهش می یابد. این امر باعث افزایش نرخ موفقیت درمان در روش های درمانی مکمل برای دریافت ایمپلنت خواهد شد. بنابراین بیماران بیشتری می توانند از ایمپلنت برای جایگزینی دندان های خود استفاده کنند.
  • تورم کمتر صورت در بیمار پس از جراحی با پیزوسرجری. به دلیل آسیب کمتر به بافت نرم، بیمار تورم کمتری را در صورت خود تجربه خواهد کرد.
  • یکپارچگی استخوانی بهتر و سریع تر پس از آماده سازی محل دریافت ایمپلنت با استفاده از این روش
  • بهبودی سریع تر و عوارض تروماتیک کمتر پس از عمل جراحی

منبع:

dental.mectron