نوشته‌ها

مراقبت های پس از تونلینگ لثه

تحلیل لثه یکی از بیماری های لثه است که ظاهر بیمار را تا حد زیادی تحت تاثیر قرار می دهد. این عارضه باعث طولانی تر دیده شدن دندان ها و پوسیدگی زودهنگام دندان می شود. در مواردی که بیمار در مراجعه تعلل کند، بیماری پیشرفت کرده و به روش های پیشرفته و جراحی های تهاجمی نیاز است. اما مراجعه زودهنگام گزینه های درمان را متنوع تر و هزینه های درمان را کاهش می دهد. یکی از روش های جراحی برای درمان تحلیل لثه، تونلینگ لثه است. برای موفقیت این درمان، رعایت مراقبت های پس از تونلینگ لثه اهمیت زیادی دارد.

در این روش بافت بین دو دندان با استفاده از ابزاری به شکل تونل مانند بلند می شود تا بافت پیوندی زیر آن قرار گیرد. سپس بافت ها با استفاده از بخیه به هم متصل شده تا در طی دوره بهبودی به هم متصل شوند و بافتی یکپارچه ایجاد شود.

رعایت اصول مراقبت های پس از تونلینگ لثه در موفقیت درمان و کاهش دوره درمان سهم زیادی دارد. ضمن رعایت نکات گفته شده توسط جراح, از اصول زیر نیز غافل نشوید:

مراقبت های پس از تونلینگ لثه:

پس از جراحی، به شما یک کمپرس یخ داده می شود تا آن را روی محل جراحی قرار دهید. این کار به کنترل و کاهش میزان تورم صورت کمک خواهد کرد. کمپرس را پس از هر ده دقیقه از روی صورت بردارید تا موضع کمی استراحت کنید.

دیگر مراقبت های پس از تونلینگ لثه شامل اجتناب از بلند کردن لب و بررسی محل پیوند می شود. این کار باعث می شود که بخیه ها شل شوند یا بافت پیوند شده از جای خود تکان بخورد. بنابراین از کنجکاری دست بردارید.

سایر محدودیت ها عبارتند از عدم فعالیت در طول هفته اول پس از جراحی و بلند کردن اجسام سنگین. برای کنترل درد و ناراحتی برای شما داروهای مسکن تجویز خواهد شد که ۱ تا ۲ روز بعد از درمان ممکن است لازم باشد استفاده کنید.

شروع به مسواک زدن کنید:

تا دو هفته پس از پیوند از مسواک زدن محل جراحی خودداری کنید. در طول این مدت برای تمیز نگه داشتن دندان ها و محل جراحی برای شما دهان شویه مخصوصی تجویز خواهد شد. پس از دو هفته از جراحی، بخیه ها کشیده خواهند شد و باید به صورت ملایم مسواک بزنید.

دوباره نخ دندان بکشید:

۵ هفته پس از جراحی، می توانید طبق دستورالعمل جراح ناحیه پیوند شده را نخ دندان بکشید.

بررسی نهایی:

۸ هفته بعد از جراحی، از محل پیوند عکس هایی تهیه می شود و معاینه نهایی برای تایید موفقیت آمیز بودن درمان انجام می شود.

منبع:

periodontalimplantok

لیفت لثه: یکی از روش های درمان لبخند لثه ای

لیفت لثه یکی از پیشرفت های جدید در دندانپزشکی زیبایی است. این روش درمانی، که به افزایش طول تاج نیز مشهور است، برای بالا بردن و شکل دهی به خط لثه استفاده می شود. اغلب بیماران برای رسیدن به ظاهری بلندتر و متقارن تر در دندان و لثه های خود تحت این جراحی قرار می گیرند. اگر تصور می کنید دچار لبخند لثه ای هستید یا خط لثه شما نامتقارن است، این روش حتما می تواند به شما کمک کند.

از لحاظ تاریخی از این روش برای درمان بیماری لثه استفاده می شد. دندانپزشکان برای اولین بار از این روش در ۱۹۸۰ استفاده کردند و حدود سال ۲۰۰۰ این روش در دندانپزشکی زیبایی به کار گرفته شد.

آیا شما کاندیدای استفاده از لیفت لثه هستید؟

انجام لیفت لثه به شرایط ریشه دندان شما بستگی دارد. برای انجام این روش باید ساختار ریشه به نحوی باشد که برداشتن لثه باعث آسیب به ساختار دندان نشود.

بسیاری از افرادی که به دنبال انجام روش لیفت لثه هستند، به صورت مادرزادی با لثه های کلفت به دنیا آمده اند. برخی دیگر ممکن است به دلیل تحلیل لثه به دنبال این درمان باشند. تحلیل لثه نه تنها زیبایی فرد را تحت تاثیر قرار می دهد، بلکه مشکلات دندانی جدی مانند حساسیت، پوسیدگی و از دست رفتن دندان را نیز به وجود می آورد.

افرادی که دچار دندان قروچه هستند نیز ممکن است دچار لبخند لثه ای شوند زیرا به دلیل سایش زیاد تاج دندان از بین می رود و لثه ها بزرگتر به نظر می رسند.

داشتن لب بالای نازک نیز می تواند در زیبایی لثه نقش داشته باشد. زنان دو برابر مردان به این عارضه مبتلا می شوند و احتمال رشد بافت لثه اضافه در آنها بیشتر است. افرادی که ۳ تا ۴ میلیتر از بافت لثه آنها در معرض دید قرار می گیرد، لبخند خود را نازیبا ارزیابی می کنند.

لیفت لثه به همراه روش ونیر دندان بر روی دندان های پیشین انجام می شود.

روش لیفت لثه:

قبل از انجام این کار، متخصصان کلینیک ما در مورد لبخند دلخواه شما و محدودیت هایی درمانی خود سوال می کنند. در این روش با استفاده از قلم مخصوصی روی لثه های شما علامت می زنیم و لبخند جدید را به شما نشان خواهیم داد.

لیفت لثه اغلب در یک جلسه انجام می شود و با بی حسی موضعی بافت نرم انجام می شود. بنابراین زمانی که درد را حس نمی کنید، دندانپزشک شروع به شکل دهی به لثه ها می کند. این کار با استفاده از چاقوی جراحی یا لیزر انجام می شود. انجام این روش با لیزر بسیار سریع تر و دوره بهبودی بیمار کوتاه تر است.

در برخی موارد، ممکن است دندانپزشک فراتر برود و در واقع لثه را از استخوان جدا کند، استخوان را اصلاح کند و آن را بتراشد، سپس لثه را سر جای خود برگرداند و شکل آن را اصلاح کند.

بر خلاف بسیاری از روش های جراحی، نیازی نیست چند روز از کار یا مدرسه مرخصی بگیرید یا داروی های مسکن قوی مصرف کنید. لثه ها تا چند روز متورم و دردناک هستند، اما می توانید در همان روز هم غذا بخورید. برای اغلب افراد یک مسکن معمولی مانند ایبوپروفن کافی است.

بهتر است در چند روز اول پس از جراحی از رژیم غذایی نرم و غیر چسبناک استفده کنید. این کار مانع از التهاب و تحریک لثه می شود و دوره بهبودی را کوتاه تر می کند. بهتر است تا چند هفته پس از جراحی به آرامی مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. استفاده از دهانشویه آنتی باکتریال نیز در طول این دوره به مبارزه با عفونت کمک می کند.

منبع:

bridgecreekdental

جراحی تونلینگ لثه: روشی برای بهبود ظاهر لثه

از روش جراحی تونلینگ لثه برای پوشش دهی به سطح ریشه دندان، جایگزینی بافت لثه و پیشگیری از تحلیل بیشتر لثه و نیز افزایش ضخامت لثه استفاده می شود.

علل تحلیل لثه:

  • مسواک زدن تهاجمی
  • حرکت دندان در ارتودنسی
  • مصرف دخانیات
  • بیماری پریودنتال

علل نیاز به جراحی تونلینگ لثه:

کاهش حساسیت:

زمانی که ریشه دندان در معرض محیط دهان قرار می گیرد، خوردن یا نوشیدن مواد غذایی گرم یا سرد باعث درد و حساسیت دندان می شود. این روش به طور دائمی سطح ریشه را پوشش می دهد و درد و ناراحتی بیمار را کاهش می دهد.

بهبود ظاهر:

تحلیل لثه باعث می شود که دندان بزرگ تر از حالت عادی دیده شود. پیوند بافت لثه باعث می شود که دندان کوتاه تر دیده شود، ظاهر لثه متقارن تر باشد و لبخند بیمار جذاب تر شود.

بهبود سلامت لثه:

بیماری پریودنتال می تواند به سرعت پیشرفت کند و بافت لثه را از بین ببرد. در صورت عدم درمان، بیمار مقدار زیادی از بافت لثه خود را در مدت کوتاهی از دست خواهد داد. پیوند بافت لثه می تواند از تخریب استخوان و پوسیدگی دندان پیشگیری کند.

روش انجام جراحی تونلینگ لثه:

تمیز کردن سطوح ریشه بیرون زده:

اول، دندان ها باید کاملا تمیز شوند. هنگامی که سطوح ریشه تمیز شوند، با محلول داکسی سیکلین تمیز می شوند تا سطح ریشه از مواد سمی تمیز شود.

تکنیک غیر برشی:

این روش با تونل کردن زیر بافت لثه برای ایجاد فضا برای پیوند بافت انجام می شود. بافت لثه بین دندان ها دست نخورده باقی می ماند. تنها با استفاده از ابزار مخصوصی کمی از روی دندان ها بلند می شود تا فضای زیر آن آزاد شود.

قرار دادن بافت جدید:

در این روش، از بافت بیمار یا بافت اهدا شده استفاده می شود. بافت پیوندی زیر تونل لثه قرار می گیرد.

تک بخیه:

بافت لثه و بافت پیوند شده برای پوشش دهی به سطح ریشه با استفاده از یک بخیه به هم متصل می شوند.

تکمیل درمان:

هنگامی که موضع عمل جراحی بهبودی پیدا کند، بافت پیوند شده و بافت لثه بیمار یه صورت یک دست و همسان دیده خواهد شد.

روش جراحی تونلینگ لثه یکی از روش های کمتر تهاجمی و تقریبا بدون درد است که برای بهبود ظاهر بیمار مورد استفاده قرار می گیرد. با استفاده از این روش می توانید در همان روز جراحی به روال طبیعی زندگی خود بازگردید. برای کسب اطلاعات بیشتر و امکان استفاده از این روش با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

periodontalimplantok

مراقبت های پس از ژنژیوکتومی: اصول مهم

ژنژیوکتومی یکی از روش های درمان بیماری لثه است که با برداشتن بافت عفونی لثه به بهبودی آن کمک می کند. از این روش برای درمان لبخند لثه و افزایش طول تاج دندان نیز استفاده می شود. این روش به لثه ها شکل می دهد و باعث بهبود ظاهر آن می شود. رعایت مراقبت های پس از ژنژیوکتومی در روند بهبودی سهم زیادی دارد.

مراقبت های پس از ژنژیوکتومی:

مسواک زدن/ نخ دندان کشیدن:

ناحیه درمان شده را به آرامس با برس نرم مسواک بزنید. این ناحیه دردناک است و ممکن است در طول تمیز کردن کمی دچار خونریزی شود. با این حال، تمیز کردن آن در دوره بهبودی اهمیت زیادی دارد.

خوردن/ جویدن:

از خوردن مواد غذایی/نوشیدنی های گرم در روز پس از جراحی خودداری کنید. غذاهای نرم مانند ماهی و پاستا در چند روز اول پس از درمان توصیه می شود. تا یک هفته غذا را با سمت مخالف ناحیه درمان شده بجوید. اگر هر دو طرف دهان درمان شده است، غذا را به آهستگی بجوید. از خوردن غذاهای ترد، نمکی و تند تا یک هفته پس از درمان خودداری کنید. این کار باعث التهاب ناحیه درمان شده می شود.

ناراحتی:

زمانی که اثر بی حسی از بین می رود، ممکن است کمی دچار ناراحتی و درد شوید. ناحیه درمان شده تا یک هفته حساس است. تاخیر در احساس ناراحتی معمول است. بدین معنی که ممکن است در هفته اول هیچ ناراحتی خاصی نداشته باشید، و درد در هفته دوم شروع شود.

خونریزی:

خونریزی در ۲ تا ۳ روز اول درمان طبیعی است. دندانپزشک پس از درمان، بسته ای گاز بهداشتی در اختیار شما قرار می دهد تا در زمان خونریزی آن را روی ناحیه درمان شده قرار دهید. یک تکه گاز مرطوب شده را به شکل یک مربع کوچک در بیاورید و آن را روی محل خونریزی قرار دهید و گاز بزنید. گاز را هر ۵ دقیقه عوض کنید تا زمانی که خونریزی متوقف شود.

بعضی از داروها، مانند آسپرین، پلاویکس، کوماتین ممکن است مقدار خونریزی را افزایش دهند.

در صورتی که با وجود گاز زدن پانسمان، خونریزی ادامه یافت، پانسمان را از روی ناحیه درمان شده بردارید و یک تی بگ مرطوب روی آن قرار دهید. تانیک اسید موجود در چای به کنترل خونریزی کمک می کند اما متاسفانه طعم آن خوب نیست.

در صورتی که خونریزی متوقف نمی شود، هر چه سریع تر با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

بخیه:

پس از درمان، ممکن است از بخیه استفاده شده باشد یا مورد استفاده قرار نگرفته باشد.

در صورتی که از بخیه استفاده شده است، جذبی هستند و در ۵-۱۰ روز جدا می شوند. ممکن است در این مدت شل شوند اما سعی نکنید آنها را با دست بکشید. در صورتی که بلند و آزاردهنده هستند، می توانید نخ را با یک قیچی کوچک یا ناخن گیر تمیز کوتاه کنید.

کار کردن:

یکی از مراقبت های پس از ژنژیوکتومی این است که بهتر است در روز درمان، به دلیل احتمال درد و خونریزی سر کار نروید.

اگر باید همان روز سر کار حاضر شوید، به یاد داشته باشید که ناحیه درمان شده ممکن است حساس و دردناک باشد. بنابراین همراه بردن پانسمان برای کنترل خونریزی را فراموش نکنید.

اگر در روز درمان بیهوش شده اید، روز درمان به هیچ وجه نباید سر کار حاضر شوید اما روز بعد مانعی ندارد.

ورزش:

یکی از مراقبت های پس از ژنژیوکتومی این است تا دو روز از ورزش و بلند کردن اشیا سنگین خودداری کنید.

استعمال دخانیات:

بهتر است تا یک هفته پس از جراحی از استعمال دخانیات خودداری کنید. این کار روند بهبودی را به تاخیر می اندازد.

دهانشویه تجویز شده:

اگر برای شما دهانشویه خاصی تجویز شده است، تا یک هفته روزی دو بار دهان خود را با آن شستشو دهید.

آنتی بیوتیک:

در صورتی که برای شما آنتی بیوتیک تجویز شده است، آن را به صورت تجویز شده مصرف کنید تا آنکه داروها تمام شود.

داروی مسکن:

در صورت لزوم و درد می توانید از داروهای مسکن استفاده کنید.

از ایبوپروفن، تایلنول، ادویل و داروهای تجویز شده می توانید استفاده کنید.

پیگیری درمان:

بین یک هفته تا ده روز پس از جراحی برای معاینه و بررسی روند بهبودی باید به دندانپزشک مراجعه کنید. در این جلسه، زمان سایر جلسات معاینه تعیین خواهد شد. اما معمولا دو بار در سال باید برای معاینه لثه ها به دندانپزشک یا پریودنتیست مراجعه کنید.

منبع:

vanwinkleperio

علائم نیاز به پریودنتیست: درمان بیماری لثه

بیماری لثه (یا بیماری پریودنتال) هر ساله میلیون ها نفر را تحت تاثیر قرار می دهد و دلیل اصلی از دست رفتن دندان در میان بزرگسالان است. با این حال بسیاری از افراد، تا زمان افتادن دندان یا درد شدید، حتی از وجود بیماری لثه در خود خبر ندارند. این امر بدین دلیل است که بیماری لثه در مراحل اولیه علائم کمی دارد. برخی علائم نیاز به پریودنتیست از این قرار هستند:

شروع بیماری لثه:

بیماری لثه با تجمع باکتری در طول خط لثه و بین دندان که پنهان شدن در آن آسان است، آغاز می شود. در این مرحله، بیماری علائم کمی دارد. با تکثیر باکتری ها، آنها سمی تولید می کنند که باعث تحلیل لثه می شود. در نتیجه بخش بیشتری از دندان در معرض پلاک و تارتار قرار می گیرد. زمانی که باکتری ها به زیر خط لثه تا ریشه دندان می روند، دیگر آنها را نمی توان با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن از بین برد. در نتیجه دندان از دست می رود.

علائم نیاز به پریودنتیست:

با وجودی که بیماری لثه پیشرفته را هم می توان درمان کرد، اما درمان شدیدتر و پر هزینه تر خواهد بود. اما زمانی که بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده شود، درمان آن آسان تر و کم هزینه تر خواهد بود. مراجعه به پریودنتیست بهترین راه برای بررسی بیماری لثه است اما موارد زیر نیز جز علائم نیاز به پریودنتیست هستند که بر اساس آنها می توانید نسبت به زمان مراجعه برای درمان تصمیم گیری کنید:

لثه هایتان قرمز و متورم هستند یا خونریزی می کنند، مخصوصا در هنگام مسواک زدن و نخ دندان کشیدن. این موارد اولین و رایج ترین علائم آن است که لثه تحت حمله باکتری ها قرار دارد.

نفس بد بوی مزمن دارید یا در دهان خود طعم بدی حس می کنید.

لثه هایتان تحلیل رفته و بین دندان و لثه دچار پاکت شده اید.

دندان هایتان از جای طبیعی حرکت کرده اند یا به نظر لق هستند.

در موقع جویدن و گاز زدن حس عجیبی دارید که به دلیل تغییر موضع دندان هاست.

در زمان خوردن درد دارید. زمانی که باکتری ها باعث عفونت در اطراف ریشه شوند، جویدن موجب وارد شدن فشار و درد در دندان و لثه می شود.

دندان هایتان نسبت به دما حساس شده اند. به دلیل قرارگیری ریشه در معرض محیط دهان، دندان نسبت به تغییرات دمایی بسیار حساس می شود.

سابقه فامیلی ابتلا به بیماری لثه دارید. مطالعات نشان داده اند که برخی فاکتورهای عامل بیماری لثه به ارث می رسند. اگر فردی در فامیل به خصوص والدین، پدر و مادربزرگ و خواهر و برادرتان دچار بیماری لثه هستند، این جز علائم نیاز به پریودنتیست است. حتما برای معاینه مراجعه کنید.

سیگار می کشید یا قبلا سیگار می کشیده اید. سیگار کشیدن گردش خون به لثه را مختل می کند در نتیجه لثه اکسیژن و مواد مغذی کافی دریافت نخواهد کرد. زمانی که لثه در سلامت کامل نباشد، نمی تواند با عفونت ها مبارزه کند.

دیابت دارید. باکتری های عامل بیماری لثه از قند تغذیه می کنند. افراد مبتلا به دیابت در بزاق خود قند بیشتری دارند. به علاوه دیابت گردش خون به لثه ها را نیز مختل می کند.

هرگز به پریودنتیست مراجعه نکرده اید. تحقیقات نشان می دهند نیمی از افراد بالای ۳۰ سال دچار شکلی از بیماری لثه هستند. بنابراین اگر بالای ۳۰ سال هستید و هرگز برای معاینه مراجعه نکرده اید، اکنون زمان خوبی برای مبارزه با بیماری احتمالی است.

منبع:

newteethforme

پریودنتیست کیست: حوزه های درمانی تخصصی

لبخند هر شخص متفاوت است. اما تمام لبخندهای جذاب دو مشخصه مشترک دارند: مجموعه کامل و سفیدی از دندان ها و لثه های صورتی رنگ سالم که در اندازه مناسب نمایش داده می شوند. از دندان های شما دندانپزشک مراقبت خواهد کرد و کار تشخیص و درمان مشکل بر عهده وی است. اما اگر در لثه های خود دچار مشکلی شدید، چه کسی باید آن را درمان کند؟ این کار پریودنتیست است.

پریودنتیست ها متخصصان دندانپزشکی هستند که در پیشگیری، تشخیص و درمان بیماری های لثه و دیگر ساختارهای حامی دندان مهارت دارند. آنها می توانند مراحل اولیه التهاب لثه را پیش از پیشرفت بیماری تشخیص دهند، جراحی های کوچک برای درمان پریودنتیت را انجام دهند و از تکنیک های لیزردرمانی و پیوند بافت لثه برای زیبایی خط لبخند استفاده می کنند.

پریودنتیست ها گاهی اوقات “جراحان پلاستیک دندانپزشکی” نامیده می شوند. آنها نیز مانند جراحان پلاستیک می توانند از تکنیک های مختلف برای بازسازی بافت نرم و حتی بازسازی استخوان در فک استفاده کنند.

پریودنتیست چگونه بیماری لثه را درمان می کند؟

این متخصص دارای مجموعه گسترده ای از ابزارها برای مبارزه با بیماری های لثه است. درمان به طور کلی با کمترین روش تهاجمی و پر هزینه، که روش های غیر جراحی است، شروع می شود. این دسته درمان ها شامل اسکیلینگ و روت پلنینگ می شود که با ابزارهای دستی برای تمیز کردن سطح ریشه استفاده می شود. در این روش ها گاهی از لیزر نیز استفاده می شود و برخی بیماران نیز داروهای ضدمیکروبی دریافت می کنند. گاهی رفع پلاک دندان و تارتار از سطح دندان و ریشه برای درمان بیماری لثه کافی است.

اگر بیماری پریودنتال به نقطه ای رسیده باشد که بافت لثه دیگر به خوبی به دندان اتصال نداشته باشد، ممکن است به جراحی لثه نیاز باشد. در این موارد از جراحی فلپ لثه برای باز کردن لثه و برداشتن بافت عفونی استفاده می شود. جراحی کاهش پاکت روش درمانی موثری است که در بسیاری از موارد پیشرفت بیماری پریودنتال را متوقف می کند.

بیماری لثه می تواند باعث تحلیل استخوان در فک شود و به بافت حامی دندان آسیب می زند. در صورت عدم درمان، عارضه می تواند باعث از دست رفتن دندان شود. برای معکوس کردن آسیب، پریودنتیست می تواند روش های بازسازی متعددی را پیشنهاد دهد. پیوند استخوان، پیوند لثه، و فاکتور های تحریک رشد لثه برای بازسازی آسیب وارد شده استفاده می شوند.

سایر درمان ها:

هنگامی که نمی توان دندان را نجات داد، بسیاری از پریودنتیست ها می توانند سیستم جایگزین دندان را ارائه کنند: ایمپلنت دندان. با استفاده از یک روش جراحی ساده در استخوان فک، پروتز دندان به جای دندان طبیعی قرار می گیرد و برای تمام عمر زیبایی را به شما هدیه خواهد داد.

این متخصص به روش های مختلف می تواند ظاهر لبخند شما را بهبود بخشد. جراحی پیوند لثه یکی از روش های درمان تحلیل لثه است که در آن از بافت سالم لثه استفاده می شود.

جراحی افزایش طول تاج نیز یکی از روش هایی است که در درمان لبخند لثه ای به کار می رود. در این روش بافت اضافی لثه برداشته می شود. بنابراین بخش بیشتری از دندان در معرض نمایش قرار می گیرد.

زمان مراجعه به پریودنتیست:

تحقیقات نشان می دهد که مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، همراه با روش های تخصصی تمیز کردن دندان به صورت دوره ای، از ابتلا به پوسیدگی دندان و بیماری های لثه پیشگیری می کند. اما گاهی حتی افرادی هم که به بهداشت دهان و دندان خود اهمیت می دهند نیز نمی توانند مانع شروع بیماری لثه شوند. در اینجاست که باید به پریودنتیست مراجعه کنید. دندانپزشک در صورت تشخیص مشکل، شما را به یک پریودنتیست ارجاع خواهد داد. به علاوه برای بهبود ظاهر لبخند خود نیز می توانید به این متخصص مراجعه کنید.

در حالی که درمان پریودنتال می تواند اشکال مختلفی داشته باشد، همه آنها یک هدف را دنبال می کنند: درمان بیماری و معکوس کردن آسیب وارد شده به بافت لثه و بازیابی سلامت بیمار؛ بهبود ظاهر و عملکرد تمام بخش های لبخند، و افزایش طول عمر دندان طبیعی تا حد امکان.

در صورتی که به مشاوره یا درمان نیاز دارید، با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید. بیماری لثه اغلب بدون درد است. تشخیص به موقع سهم زیادی در درمان موفقیت آمیز دارد.

منبع:

dentalplans

بیماری پریودنتال و ریسک فاکتورهای آن چیست؟

لثه های سالم برای بدن سالم مهم هستند. بیماری پریودنتال (لثه) عفونت های جدی باکتریایی هستند که لثه ها و استخوان های حامی دندان ها را از بین می برند. در صورت عدم درمان، بیماری پریودنتال می تواند به از دست رفتن دندان و مشکلات سلامتی از جمله افزایش ریسک حمله قلبی و دیابت منجر شود.

کلینیک های مختلفی به درمان بیماری های لثه می پردازند. اما پریودنتیست تنها متخصصی است که در درمان بیماری های پریودنتال صلاحیت دارد. از آنجا که عامل اصلی ابتلا به بیماری های لثه وجود پلاک و تارتار است، تمیز بودن دندان ها باید مورد توجه قرار گیرد. خوشبختانه مسواک زدن به صورت روزانه و نخ دندان کشیدن از ابتلا به بیماری پریودنتال پیشگیری می کند.

سایر عواملی که سلامت لثه ها را تحت تاثیر قرار می دهند عبارتند از:

  • سیگار کشیدن و یا مصرف تنباکو
  • بارداری و بلوغ
  • دیابت
  • استرس
  • داروها
  • دندان قروچه
  • تغذیه نامناسب

سیگار کشیدن و بیماری پریودنتال:

همه می دانند که سیگار کشیدن برای سلامتی بد است. اما آیا می دانستید که سیگار کشیدن یکی از مهمترین عوامل بیماری لثه است؟ در واقع، تمام اشکال تنباکو شامل سیگار، پیپ، قلیان و حتی سیگارهای بدون دود می توانند در سلامت دندان ها و لثه تاثیر بگذارد.

مصرف تنباکو در موارد زیر نقش دارد:

  • خطر ابتلا به سرطان دهان را افزایش می دهد
  • خطر بیماری لثه را افزایش می دهد
  • خطر تحلیل لثه را افزایش می دهد که می تواند منجر به از دست رفتن دندان شود
  • کاهش نرخ بهبودی پس از عمل جراحی دهان
  • افزایش تجمع تارتار که نیاز به تمیز کردن و جرم گیری عمیق خواهد داشت

اهمیت بهداشت دهان و دندان:

بهترین راه برای جلوگیری از تشکیل حفره و بیماری های لثه (بیماری پریودنتال) رعایت تکنیک های مسواک زدن و نخ دندان کشیدن و جرم گیری دوره ای توسط دندانپزشک است.

بیماری لثه و پوسیدگی دندان هر دو به دلیل تجمع باکتری و پلاک به وجود می آیند. پلاک فیلمی بدون رنگ است که دائما روی دندان و خط لثه شکل می گیرد. بهترین راه برای مبارزه با این عامل، مسواک زدن هر روزه است. در صورتی که پلاک روی دندان شما بماند به تارتار تبدیل می شود و رفع آن تنها به دست دندانپزشک ممکن است.

بیماری پریودنتال: آنچه باید بدانید

امروزه بیماری پریودنتال یکی از شایع ترین عفونت ها است. بیش از ۷۵٪ از آمریکایی های بالای ۳۵ سال به این دسته بیماری ها مبتلا هستند.

اگرچه بسیاری از افراد به این بیماری مبتلا هستند، تعداد کمی از آن باخبر هستند. در مطالعه ای مشخص شد که از هر ۱۰ نفر ۸ نفر معتقد بودند که به این بیماری مبتلا نیستند. در حالی که ۷ نفر دارای علائم آن بودند.

بیماری پریودنتال، تا رسیدن به مراحل پیشرفته، بدون درد است. در صورتی که این بیماری درمان نشود، می تواند به عوارض زیر منجر شود:

  • خونریزی، تورم و قرمزی لثه
  • لق شدن دندان ها
  • تحلیل لثه
  • از دست رفتن استخوان
  • از دست رفتن دندان
  • مشکلات عمومی سلامت

علاوه بر این، بیماری پریودنتال کنترل نشده با افزایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی، سکته مغزی، دیابت و تولد نوزاد زودرس همراه است. در نتیجه درمان بیماری های لثه تاثیر مهمی در سلامت بدن شما دارد. سلامت شما برای ما اهمیت زیادی دارد. در صورتی که به کمک و مشاوره تخصصی نیاز دارید، با متخصصان کلینیک ما تماس بگیرید.

منبع:

drcaplanis

طعم فلز در دهان: علت و راه های پیشگیری

برخی از بیماران احساس طعم فلز در دهان خود دارند و علت بروز آن در هر فرد متفاوت است. با ما در ادامه مطلب همراه باشید تا از علت این طعم ناخوشایند در دهان و نحوه پیشگیری از آن آگاه شوید.

 

این عارضه چیست؟

Dysgeusia اصطلاحی است که برای توصیف طعم فلز در دهان به کار می رود. این عارضه نوعی بیماری مزمن است. داروها، مشکلات روانی، بیماری های خود ایمنی و اختلالات روانی می توانند با این عارضه در ارتباط باشند.

علت طعم فلز در دهان چیست؟

بسیاری از داروهای و مکمل های تجویز شده ممکن است باعث این عارضه در فرد شوند اما عوارض آن ممکن است پس از جذب دارو توسط بدن از بین برود. خشکی دهان یکی از عوارض جانبی رایج در داروهاست و ممکن است بروز طعم فلز در دهان را افزایش دهد. تاثیر خشکی دهان را می تواند با نوشیدن مقداری آب و جویدن آدامس بدون قند از بین برد.

عفونت های پزشکی و دندان می توانند یکی از علل این عارضه در فرد باشند. عفونت سینوس و گوش میانی از این جمله اند. یک پزشک گوش و حلق و بینی می تواند عفونت را تشخیص دهد و در این مورد شما را راهنمایی کند.

مطالعه ای منتشر شده در مجله آکادمی پزشکی و دندانپزشکی نشان می دهد که یک عفونت دندانی تحت عنوان ژﻧﮋﯾﻮﯾﺖ زﺧﻤﯽ ﻧﮑﺮوز دﻫﻨﺪه حاد (ANUG) می تواند باعث بروز این عارضه شود. برای تشخیص و درمان این بیمار هر چه سریع تر به متخصص لثه تحت عنوان پریودنتیست مراجعه کنید. متخصص ممکن است تنها به شما توصیه کند که روال بهداشت دهان و دندان خود را تغییر دهید و برای درمان لثه ها از دهان شویه مخصوص استفاده کنید. در صورتی که لثه های شما سلامت خود را به دست بیاورند و التهاب برطرف شود، طعم فلز در دهان برطرف می شود.

بارداری، شیمی درمانی، رادیوتراپی و آلرژی های غذایی می تواند این طعم را در دهان تشدید کنند. اما در این موارد اغلب این طعم موقت است. در نتیجه پس از خاتمه دوره شیمی درمانی یا اتمام بارداری، بیمار دیگر این طعم را در دهان خود تجربه نخواهد کرد.

پیشگیری:

برای پیشگیری از بروز این عارضه، ابتدا باید دو بار در روز مسواک بزنید، روزی یک بار نخ دندان بکشید، آدامس بدون قند بجوید، و مقدار زیادی آب بنوشید. خودداری از استعامل دخانیات و برخی غذاهای تند و همچنین اجتناب از پخت و سرو غذا در ظروف فلزی می تواند مفید باشد.

منبع:

colgate

بیماری پریودنتال در زنان: دوره های مختلف عمر

به عنوان یک زن، نیاز به مراقبت های بهداشتی منحصر به فرد دارید. این نیازها در طول بلوغ، بارداری و یائسگی شما تغییر می کند. بنابراین، باید مراقب خودتان باشید یا از یک مشاور بهداشتی درخواست مشاوره بگیرید. نوسانات هورمونی در طول زندگی یک زن می تواند بر بسیاری از بافتها، از جمله لثه ها تاثیر بگذارد. این تغییرات ممکن است حساسیت زن نسبت به بیماری پریودنتال را افزایش دهد. بنابراین لازم است مراقبت ویژه ای از سلامت دهان خود داشته باشید. در این مطلب به بیماری پریودنتال در زنان در دوره های مختلف زندگی آنها می پردازیم.

ژنژیویت قاعدگی:

تولید پروژسترون و سطح استروژن زن جوان با بلوغ افزایش می یابد. با این سطح هورمون های بالا، ممکن است حساسیت لثه به علاوه تحریک به علت مواد غذایی و ذرات پلاک افزایش یابد. لثه ها ممکن است دچار تورم، قرمزی و حتی حساسیت به لمس شوند. بعضی از زنان ممکن است این علائم را حدود ۴ روز قبل از دوره خود تجربه کنند.

ژنژیویت قاعدگی ممکن است قبل از دوره اتفاق بیفتد و با شروع دوره تمام شود. برای پیشگیری از بیماری پریودنتال در زنان در طول این مدت، حفظ سلامت دهان و دندان بسیار مهم است.

ژنژیویت بارداری:

این بیماری پریودنتال در زنان ممکن است در ماه دوم و سوم بارداری شروع شود و در ماه هشتم شدید باشد. ممکن است فرد دچار تورم قابل توجه، حساسیت به لمس، و قرمزی شود. در بعضی موارد، لثه های مبتلا به ژنژیویت بارداری ممکن است با مواد سوزاننده واکنش نشان دهند و موجب بروز تومورهای بارداری شوند. این تومورها سرطانی نیستند و به طور کلی بدون درد است!

نوزادان کم وزن نارس:

اگر باردار هستید یا قصد باردار شدن دارید، باید بدانید که سلامت پریودنتال می تواند بر سلامتی نوزاد تاثیر بگذارد. مطالعات نشان می دهد که هر گونه عفونت در دوران بارداری، مانند بیماری لثه، باعث بروز مشکل می شود. بیماری پریودنتال در زنان در دوران بارداری ممکن است شما را در معرض خطر ابتلا به زایمان زودرس، وزن کم هنگام تولد قرار دهد.

داروهای ضد بارداری خوراکی و ژنژیویت:

هورمون های مصنوعی در پیشگیری از بارداری به منظور تقلید از حاملگی طراحی شده اند و ممکن است شما را دچار لک های قرمز، خونریزی و تورم در لثه کنند. توجه به مراقبت شخصی و حرفه ای خود، سلامت لثه ها و حمایت از بافت دندان هایتان را برای یک عمر تضمین می کنید.

بیماری پریودنتال در زنان در یائسگی:

زنان یائسه ممکن است تغییری در ظاهر دهانشان حس کنند. احساس سوزش در بافت لثه و همچنین احساس تغییر طعم رایج است. مکمل های استروژن به کاهش این علائم کمک می کند. همچنین بزاق مصنوعی به کاهش اثرات خشک شدن دهان در این دوره کمک می کند. در طول این دوره از زندگی یک زن، مراقبت فردی و مراقبت های حرفه ای به طور منظم برای حفظ سلامتی دهان ضروری است.

منبع

drcaplanis

مراحل بیماری های لثه با عوارض ناراحت کننده

بیماری های لثه مهمترین پیش زمینه پوسیدگی های دندان و مشکلات مرتبط هستند. رسیدگی به بیماری های لثه در زمان مناسب می تواند تا حد زیادی از ابتلا به مشکلات دندانی جلوگیری کند. از آنجا که بیماری های لثه اغلب بدون درد هستند، در این مطلب شما را با مراحل بیماری های لثه آشنا می کنیم. در صورت شک به ابتلا به هر گونه مشکل مشابه هر چه سریع تر با دندان پزشک خود تماس بگیرید.

مطالعه ای مشهور:

یکی از معروف ترین مطالعات بالینی در سال ۱۹۶۵ توسط پروفسور هارولد لره در دانمارک انجام شد. در این مطالعه از دانشجویان دندانپزشکی با بافت سالم پریودنتال خواسته شد که تمام روش های بهداشت دهان و دندان را به مدت سه هفته متوقف کنند. پس از این مدت تمام دانشجویان دچار التهاب لثه شدند. در عین حال، ترکیب باکتری پلاک دندانی تغییر کرده و پیچیده تر شد. پس از مطالعه و شروع روش های بهداشت دهان و دندان جمعیت باکتریایی و سلامت پریودنتال دانشجویان به حالت طبیعی بازگشت.

این آزمایش برجسته به وضوح رابطه مستقیم بین باکتری های دهان (متمرکز شده در پلاک دندان و بیماری پریودنتال) و بهداشت دهان و دندان را نشان می دهد.

کولونی های باکتری:

بیوفیلمی که به عنوان پلاک دندانی به آن اشاره می کنیم شبیه سایر انواع بیوفیلم ها است: کولونی های موجودات زنده که به طور کلی مخصوص یک سیستم اکوسیستم هستند. دهان شما یکی از این سیستم های سازگار است که به رشد باکتری هایی کمک می کند که در شرایط مناسب به سلامت یا بیماری شما می انجامند.

باکتری هایی که باعث ایجاد بیماری می شوند، در بیوفیلم های دهانی ظاهر می شوند که به طور منظم با روش های بهداشت دهان مانند مسواک زدن و نخ دندان کشیدن زدوده نشده اند. با شروع بیماری های لثه، باکتری های عامل بیماری به پاکت های پریودنتال در اطراف دندان وارد می شوند که زدودن آنها از این محل بسیار دشوار است.

در صورت عدم امکان تمیز کردن این باکتری ها، گاهی به استفاده از آنتی بیوتیک نیاز است.

درک مراحل بیماری های لثه:

بیماری پریودنتال و یا بیماری لثه گروهی از بیماری ها با نتایج یکسان است: التهاب لثه، تخریب رباط پریودنتال، از دست دادن استخوان پشتیبان و در نهایت از دست رفتن دندان. تقریبا همه افراد در صورت عدم رعایت بهداشت دهان و دندان، دچار اولین مراحل بیماری های لثه، یعنی التهاب لثه، می شوند. با این حال، تنها حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از افراد بعدها به بیماری پیشرفته پریودنتال با از دست دادن استخوان حامی و نابودی دندان مبتلا می شوند.

از بین افرادی که دچار انواع پیشرفته بیماری پریودنتال می شوند، ۷۰٪ از افراد به شکل مزمن بیماری دچار می شوند که با افزایش سن بیمار بدتر می شود. در این مراحل بیماری های لثه استخوان های دو طرف فک از دست می رود اما تا حدی قابل درمان است.

۳۰٪ از بیماران مبتلا به بیماری پریودنتال به شکل و الگوی متفاوتی از بیماری دچار می شوند. بعضی از آنها پیشرونده هستند و بر گروه های سنی جوان تأثیر می گذارند. این گونه بیماری ها با ترکیبات متنوعی از باکتری و/یا نقص سیستم ایمنی بدن همراه است. در صورت عدم درمان، از دست دادن استخوان بسیار سریع است. دوره کوتاه پیشروی بیماری، با درمان طولانی مدت همراه است و اغلب نرخ شکست درمان بالا است.

به طور خلاصه مراحل بیماری های لثه بدین ترتیب است:

مرحله ۱: التهاب لثه؛  بدون از دست دادن استخوان.

Stage 1 - Gingivitis.

مرحله ۲: پریودنتیت اولیه؛ التهاب لثه و بافت اطراف آن که منجر به از دست دادن استخوان اولیه می شود.

Stage 2 - Early periodontitis.

مرحله ۳: پریودنتیت متوسط؛ التهاب لثه و بافت های اطراف آن که منجر به از دست رفتن استخوان می شود.

Stage 3 - Moderate periodontitis.

مرحله ۴: پریودنتیت پیشرفته؛ التهاب لثه و بافت اطراف آن که باعث از دست رفتن شدید استخوان می شود.

Stage 4 - Advanced periodontitis.

منبع: deardoctor