نوشته‌ها

علل ابتلا به پری ایمپلنت: شکست درمان ایملپنت

چندین دهه است که بازسازی دندان ها با استفاده از ایمپلنت به عنوان راه حلی برای تغییر زندگی بیماران استفاده می شود. با وجود نرخ بالای موفقیت درمان، بیماری های مربوط به یکپارچگی استخوانی از عوامل شکست درمان هستند. بیماری پری ایمپلنت یکی از این عوامل است. این عارضه با ایجاد التهاب در پایه ایمپلنت موجب از دست رفتن آن و شکست درمان می شود. بررسی علل ابتلا به پری ایمپلنت در پیشگیری از آن موثر است.

پری ایمپلنت چیست؟

این عارضه نوعی التهاب مخرب در اطراف ایمپلنت است که بافت نرم و سخت دهان را تحت تاثیر قرار می دهد. با ملتهب شدن بافت ها و پیشرفت بیماری، ایملپلنت لق شده و درمان با شکست مواجه می شود. این عارضه حدود ۱۰ درصد از بیماران را در طول ۵ تا ۱۰ سال ابتدایی تحت تاثیر قرار می دهد.

مشخص است که پیشگیری آسان تر و کم هزینه تر از روش های جراحی برای درمان پری ایمپلنت است. بنابراین دانش بهتر در زمینه علل ابتلا به پری ایمپلنت می تواند در پیشگیری از آن نقش زیادی داشته باشد.

علل ابتلا به پری ایمپلنت:

مدیریت این مشکل همیشه آسان نیست زیرا علل ابتلا به پری ایمپلنت تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار دارد. برخی از این علل عبارتند از:

  • بهداشت دهان و دندان ضعیف و مسواک زدن صحیح بافت اطراف ایمپلنت
  • بیماری های دهان و پریودنتال و عدم درمان به موقع
  • عدم اتصال بافت پریودنتال در اطراف ایمپلنت
  • کیفیت ضعیف استخوان حامی ایمپلنت
  • بار زیاد و کنترل نشده اکلوزال
  • مصرف دخانیات و/یا مشروبات الکلی زیاد
  • ایمپلنت هایی که به خوبی ساخته نشده اند
  • ابتلا به برخی عوارض مانند دیابت یا سایر بیماری های مرتبط

هر یک از عوامل فوق به تنهایی یا در ترکیب با چند عامل دیگر می توانند شروعی برای بیماری پری ایمپلنت باشد. عدم توجه بیمار به نشانه های اولیه باعث پیچیده شدن شرایط و در برخی موارد عدم امکان نجات ایمپلنت می ش.د.

اهمیت معاینه منظم:

انجام معاینات منظم دندانپزشکی برای تشخیص زودهنگام مراحل بیماری اهمیت زیادی دارد. به همین دلیل دندانپزشکان بر اهمیت انجام معاینات تاکید دارند. بیماری پری ایمپلنت در ابتدا خود را به شکل موکوزیت پری ایمپلنت نشان می دهد. از نشانه های ابتلا به موکوزیت، قرمزی و حساسیت به لمس توسط مسواک در بافت اطراف ایمپلنت است. این عارضه با انجام مراقبت های پیشگیرانه قابل برگشت است. فراموش نکنید که عدم مراجعه زودهنگام موجب نیاز به انجام جراحی و شکست ایمپلنت می گردد. بنابراین هزینه های درمانی شما به طرز چشمگیری افزایش می یابد.

منبع:

adin-implants

بیماری پری ایمپلنت: عاملی مهم در شکست ایمپلنت

ایمپلنت روشی محبوب در بین بیماران است که امید به داشتن لبخندی زیبا و درخشان را در آنها زنده کرده است. جایگزینی دندان های از دست رفته، هیچ وقت به اندازه این روش طبیعی و ماندگار نبوده است. اما ایمپلنت به همان نسبت که شبیه دندان طبیعی است، به همان اندازه نیز دچار بیماری های دهان و دندان می شود. بیماری پری ایمپلنت یکی از این عوارض است که به التهابی پاتولوژیک در اطراف پایه ایمپلنت گفته می شود. مراجعه و تشخیص به موقع سهم زیادی در موفقیت درمان دارد. عدم درمان باعث شکست ایمپلنت و از دست رفتن آن می شود.

بیماری پری ایمپلنت:

این عارضه به دو دسته زیر تقسیم می شود:

موکوزیت پری ایمپلنت:

موکوزیت به التهاب و زخم در بافت نرم در اطراف ایمپلنت اشاره دارد و یک پاسخ برگشت پذیر به پاتوژن های پریودنتال است. معمولا روش های درمانی ساده و رعایت بهداشت دهان و دندان باعث برگشت بیماری و بهبودی بافت آسیب دیده می شود. عدم درمان باعث تشدید عارضه به نوع پیشرفته تر آن می شود.

پری ایمپلنتایتیس:

پری ایمپلنتایتیس نوع پیشرفته بیماری است. فرآیند التهابی مخرب این بیماری بر روی بافت نرم و سخت اطراف ایمپلنت دندان تاثیر می گذارد. این بیماری شدیدتر از نوع قبلی است و منجر به تحلیل استخوانی در موضع التهاب می شود. درمان این عارضه به روش های جراحی و تهاجمی نیاز دارد. عدم موفقیت در درمان باعث شکست ایمپلنت و از دست رفتن آن می شود.

علائم و نشانه های بیماری به شدت آن بستگی دارد و با عواقب متفاوتی همراه هستند.

علائم موکوزیت:

  • خونریزی با بررسی موضع التهاب
  • قرمزی و تورم بافت نرم
  • عدم تحلیل استخوانی در موضع آسیب دیده

علائم پری ایمپلنتایتیس:

  • نقص استخوانی حفره ای شکل در موضع مبتلا
  • خونریزی یا ترشح چرک در بررسی بافت مبتلا
  • پاکت بیش از ۴ میلی متر در اطراف پری ایمپلنت

برای تشخیص این عارضه وجود صرفا یکی از علائم فوق کافی نیست. تشخیص و تایید این عارضه به بررسی جامع و کامل توسط دندانپزشک نیاز دارد. در صورتی که در ناحیه ایمپلنت دچار التهاب و خونریزی هستید یا احساس می کنید دندان ایمپلنت شده کمی متحرک است، برای معاینه و درمان هر چه سریع تر به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

درمان بیماری پری ایمپلنت باید به صورت سیستماتیک انجام گیرد. رفع پلاک و باکتری از عمق پاکت ها به همراه جراحی و/یا روش های غیر جراحی در کنار تجویز داروهای آنتی بیوتیکی برای پیشگیری از پیشرفت بیماری ضروری است.

منبع:

geistlich-na