نوشته‌ها

مراقبت از لثه نوزاد: روش های موثر رعایت بهداشت

اولین سال تولد نوزاد پر از دستاوردهای بزرگ است، از مصرف اولین غذای جامد تا اولین گام ها. اما در این مسیر مراقبت از لثه نوزاد پیش از رشد دندان های شیری نیز اهمیت دارد.

در مقایسه با شیردهی در شب و دیگر سختی های بزرگ کردن نوزاد در سال اول، مراقبت از لثه نوزاد کار آسان تری است. بهداشت دهان و دندان پیش از رشد دندان های شیری شروع می شود زیرا لثه های سالم نقش زیادی در رشد به موقع دندان ها دارند.

مراقبت از لثه نوزاد:

لثه ها را تمیز نگه دارید:

در این سن از مسواک زدن راحت هستید، اما خط لثه باید تمیز نگه داشته شود. مراقبت از لثه نوزاد به از بین بردن باکتری های دهان و تسکین درد رشد دندان های شیری کمک می کند. لثه های نوزاد را با استفاده از یک گاز تمیز کنید.

استفاده از بطری شیر را کنترل کنید:

اگر عادت های نوزاد خود را از روز اول شکل دهید، بعد از رشد دندان ها مشکلی نخواهید داشت. هرگز اجازه ندهید نوزاد به خوابیدن با شیشه شیر در دهان عادت کند. این کار باعث پوسیدگی دندان می شود. شب ها او را کاملا سیر کنید و با روش هایی غیر از بطری شیر او را بخوابانید. اگر در طول شب برای شیر خوردن بیدار شد، پس از شیر خوردن، مقداری آب به او بدهید تا دهانش تمیز شود.

مسواک بزنید:

از زمان رشد اولین دندان، باید نوزاد را به مسواک زدن عادت دهید و این عادت را از سال اول عمر در او تثبیت کنید. دندان های او را با مسواک انگشتی نرم تمیز کنید. استفاده از خمیردندان را به زمانی موکول کنید که او تف کردن را یاد گرفته باشد.

غذاهای شیرین به او ندهید:

غذاهایی که محتوای قند بالایی دارند، باعث ایجاد محیطی مناسب در دهان برای رشد باکتری ها می شوند. این امر به بیماری لثه و پوسیدگی دندان می انجامد. پس از ۶ ماهگی فرزندتان، به جای افزودن شکر در غذا سعی کنید به او غذاهایی با طعم طبیعی بدهید. یک هویج نرم شده برای کودک مناسب است.

مراجعه به دندانپزشک:

فرقی نمی کند نوزاد چند دندان دارد، همه نوزادان باید پیش از دو سالگی به دندانپزشک مراجعه کنند. دندانپزشک می تواند در مورد روش های ایجاد عادات درست بهداشت دهان و دندان به شما توصیه بکند و روش صحیح مسواک زدن را برای کودک آموزش دهد. معاینه دندان و لثه های نوزاد از دیگر موارد مهم در طول معاینه است.

منبع:

colgate

اثرات زایمان زودرس بر دندان شیری:

زمانی که نوزاد پیش از موعد به دنیا می آید، احتمالا والدین صدها سوال در مورد مراقبت از او دارند. زایمان زودرس می تواند اثرات مختلفی بر سلامت کودک داشته باشد، یکی از آنها اثرات زایمان زودرس بر دندان شیری است.

البته اثرات زایمان زودرس بر دندان شیری به مدت زمان زودرسی تولد و تغذیه او بستگی دارد. آگاهی از اثرات این موضوع بر مشکلات دهان و دندان و روش های کاهش پوسیدگی دندان گام بزرگی بر پیشگیری از بیماری های دهان و دندان دارد.

اثرات زایمان زودرس بر دندان شیری:

تاخیر در بیرون زدن دندان:

دندان شیری معمولا بین سن ۶ تا ۱۲ ماهگی بیرون می زند. دندان و استخوان ها برای رشد و تقویت به کلسیم نیاز دارند. نوزاد برای رشد، در سه ماهه آخر بارداری به کلسیم بیشتری نیاز دارد. در نتیجه تولد زودرس می تواند دلیلی برای دیر بیرون زدن دندان نوزاد به شمار رود. این عارضه به خصوص در شرایطی که نوزاد وزن پایینی دارد یا بسیار مریض است، بیشتر دیده می شود.

مشکلات دهان و دندان در نوزادنی که در NICU بستری شده اند:

مشکلات دهان و دندان در نوزادانی که در NICU بستری شده اند بیشتر دیده می شود. این امر به خصوص به دلیل درمان هایی است که نوزاد در این واحد دریافت می کنند. سن بارداری و وزن نوزاد به هنگام تولد سهم زیادی در احتمال بروز این مشکلات دارد:

شیار کام:

زمانی که مدت زمان زیادی برای نوزاد از لوله گذاری در NICU استفاده شود، احتمال دارد شیار باریکی در سخت کام (سقف دهان) او به وجود آید، که به آن شیار کام گفته می شود.

هایپوپلازی مینای دندان:

پوشش سفید و سختی که دور دندان را گرفته است، مینای دندان خوانده می شود. فقدان این لایه محافظ هایپوپلازی خوانده می شود. احتمال بروز این عارضه در دندان شیری نوزادانی که سه ماه زودتر از موعد متولد شده اند، بیشتر است. البته این عارضه می تواند دندان دائمی کودک را نیز هر چند خفیف تر تحت تاثیر قرار دهد. این دندان ها به پوسیدگی دندان بسیار حساس هستند؛ بنابراین معاینه منظم دندان ضروری است.

تغییر رنگ دندان:

تغییر رنگ دندان یکی از اثرات زایمان زودرس بر دندان شیری است. در نوزادانی که دچار زردی شدید بوده اند، زرد یا قهوه ای شدن دندان شیری محتمل است. خوشبختانه، در این عارضه تنها دندان های شیری آسیب می بینند، بنابراین زمانی که دندان های دائمی بیرون می زنند مشکل حل می شود.

منبع:

monbaby

پالپکتومی: درمان پالپ عفونی دندان شیری

پالپکتومی روشی در دندانپزشکی است که در آن بافت پالپ از تاج تا پایین ریشه دندان برداشته می شود تا عفونت از بین برود و نیازی به کشیدن دندان نباشد. این روش معمولا روی دندان های شیری انجام می گیرد. دندانپزشکان از آن به عنوان بخشی از درمان عصب کشی یاد می کنند.

پالپ، که در مرکز دندان واقع شده است، از ادونتوبلاست ها (سلول های تولید کننده عاج و بافت همبند) و شبکه ای از اعصاب و عروق خونی ساخته شده است. پالپ مسئول تامین مواد مغذی به دندان و منبع احساس درد در موارد تروما، بیماری یا فشار به عاج است. وقتی که پالپ آلوده یا مجروح می شود، می تواند موجب درد و آسیب زیادی به بیمار شود.

کاندیدای انجام این روش:

پالپکتومی معمولا در کودکان مبتلا به پالپیت که در معرض نکروز یا مرگ سلول قرار دارند، انجام می شود. پالپیت اصطلاحی پزشکی است که به التهاب پالپ به دلیل عفونت باکتریایی ثانویه به پوسیدگی دندان یا تروما اشاره دارد. این وضعیت با درد مداوم و حساسیت شدید به دمای سرد یا گرم مشخص می شود. این روش در افراد مبتلا به آبسه پری آپیکال یا چرک انجام می شود.

پالپکتومی در دندان های شیری دارای میزان موفقیت بالایی در جلوگیری از گسترش عفونت باکتریایی و نکروز به دندان های مجاور است. مانع کشیدن دندان می شود و درد را سریعا متوقف می کند. بیمار پس از درمان می تواند از مسکن برای تسکین درد استفاده کند.

روش انجام پالپکتومی:

چند روز قبل از درمان، به بیمار آنتی بیوتیک داده می شود. مصرف دارو به خصوص در زمان ابتلا به آبسه اهمیت زیادی دارد.

این روش با استفاده از بی حسی موضعی انجام می شود تا ناراحتی بیمار را کاهش دهد. سپس دندانپزشک برای دسترسی به پالپ و حذف عفونت دندان را سوراخ می کند. اعصاب داخل پالپ با استفاده از فایل تمیز می شوند. برای اطمینان از حذف تمام عفونت و تمام بافت آلوده، دندانپزشک از فایل هایی در اندازه های مختلف استفاده خواهد کرد. پس از تمیز شدن دندان، فضای داخلی و کانال ها با استفاده از ماده پر کننده، پر خواهد شد. سپس برای افزایش مقاومت دندان از تاج روی آن استفاده می شود.

حفظ دندان های شیری کودک اهمیت زیادی در بهداشت دهان و دندان او و زیبایی لبخند وی پس از رشد دندان های دائمی دارد. افتادن زودهنگام هر یک از دندان های شیری ریسک نامرتبی دندان های دائمی را به همراه دارد. برای معاینه دندان های کودک خود هر شش ماه یکبار به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

docdoc

شکست درمان دندانپزشکی در کودک

با وجود تمام تکنولوژی، مواد و تکنیک های مورد استفاده برای دندان کودکان (و هر جای دیگری بر روی بدن انسان!) موفقیت درمان هرگز ۱۰۰٪ تضمین نشده است. این به این دلیل است که بدن هر انسان دارای پاسخ متفاوتی است. دندان ها تمام مدت در بزاق خیس هستند، و در بیرون مطب تحت تاثیر هر چیزی قرار می گیرند که از طریق دهان وارد بدن می شوند. در ادامه برخی از مهمترین موارد شکست درمان دندانپزشکی در کودک را مرور می کنیم.

هنگامی که درمان دندان تکمیل می شود، تمام موارد شکست درمان دندانپزشکی در کودک قابل پیش بینی نیست. برخی از این خطرات به نحوه رعایت بهداشت دهان و دندان، فک کودک (قرارگیری دندان ها روی هم)، رژیم غذایی او و مواد مغذی دریافتی توسط وی بستگی دارد. خطر کلی پوسیدگی در کودک، به عبارت دیگر سطح پوسیدگی و تشکیل میکروب در دهان وی و سرعت ایجاد پوسیدگی همه در بروز عوارض درمان نقش دارند.

برخی از موارد شکست درمان دندانپزشکی در کودک:

شکستن پر کردگی و فرسودگی:

اشکال در نتیجه پر کردن دندان کودکان در اثر عوامل زیر به وجود می آید:

عدم همکاری کودک، حرکت دادن زبان، آلودگی بزاق روی سطح دندان که اتصال مواد پر کننده و دندان را ضعیف می کند، رشد باکتری در اطراف دندان به دلیل مسواک نزدن، تغییر فشار روی دندان کودک به دلیل رشد دندان های دائمی و تغییر نیروی جویدن بر روی برخی دندان ها، دندان قروچه در شب یا طول روز

درصورت وجود هر یک از عوامل فوق، احتمال شکست درمان دندانپزشکی در کودک بالاست.

عفونت پالپ (عصب و رگ های خونی):

یکی از دیگر موارد شکست درمان دندانپزشکی در کودک عفونت مجدد پالپ دندان است. عفونت می تواند در اطراف پوسیدگی سابق و زیر تاج رخ دهد. در نتیجه پالپ مجددا ملتهب شده و فرد به آبسه مبتلا شود. در مواردی که آبسه دندان شدید است، دندان کودک باید کشیده شود. این امر به دلیل تغییر در پاسخ بدن بیمار و درجه تهاجم باکتریایی در درمان اولیه پالپ رخ می دهد که حتی با پالپوتومی یا پالپکتومی نیز حل نشده است.

افتادن تاج دندان:

معمولا تاج دندان پیشین ضعیف تر از دندان طبیعی است و می تواند در اثر تروما آسیب ببیند. افتادن کودک، گاز زدن هر چیز سفت، و خوردن غذاهای چسبنده از موارد شکست درمان دندانپزشکی در کودک در رابطه با روکش و تاج دندان است. تاج دندان خلفی به ندرت می افتد اما این مورد هم امکان پذیر است. بهداشت دهان و دندان ضعیف، تروما، و رشد دندان دائمی زیر دندان شیری از علل افتادن تاج دندان هستند. بسته به سن کودک ممکن است تاج دوباره چسبانده شود یا تا زمان رشد دندان دائمی به حال خود رها شود.

مواد معدنی کم:

برخی دندان ها ذاتا ضعیف هستند. مینای این دندان ها به قدری متخلخل است که پر کردن آن را دشوار می کند. از سوی دیگر برخی کودکان به دلیل تجربه ترسناک پیشین همکاری لازم را با دندان پزشک ندارند. تمام این موارد می تواند به شکست درمان دندانپزشکی در کودک ختم شود. با این حال، ترمیم دندان کودکان معمولا با نظارت دقیق انجام می شود و نیازمند مراقبت صحیح از سوی کودک و والدین است.

معاینه منظم دندان کودک از پیشرفت پوسیدگی و پیچیده شدن درمان پیشگیری می کند. در صورتی که کودک شما دندان پر شده ای دارد، بهداشت دهان و دندان او را جدی بگیرید و برای معاینه هر شش ماه یکبار به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

kidz-teeth

خمیردندان برای کودک نوپا: مسائل و سوالات مرتبط

بیرون زدن اولین دندان های کودک نوپا از لثه خیلی هیجان انگیز است. خندیدن کودک با این دو دندان زیبا در جلو دهان زیباتر نیز می شود. به عنوان والدین، باید مراقبت از دندان ها را از روز اول برای کودک خود لذت بخش سازید. خمیردندان نقش مهمی در سلامت و تمیزی دندان های ما دارد. اما چه مقدار خمیردندان برای کودک نوپا کافی است و استفاده از آن چه زمانی باید شروع شود؟

احتیاط کنید

در طول مراحل اولیه رشد دندان، با دندان و لثه کودک خود با ملایمت رفتار کنید. هنگام تمیز کردن دندان های جدید نوزاد، از یک مسواک نرم و کوچک یا مسواک انگشتی استفاده کنید. در این مرحله نیازی به استفاده از خمیردندان برای کودک نوپا نیست و استفاده از آب کفایت می کند. حتی زمانی که دندان های کودک رشد نکرده اند از مسواک انگشتی برای ماساژ لثه های وی استفاده کنید. این کار استفاده از مسواک را تبدیل به یک عادت برای کودک می کند. وی می آموزد که استفاده از مسواک تجربه خوش آیندی است که نباید از آن ترسید یا مقاومت کرد.

زمان استفاده از خمیردندان برای کودک نوپا:

زیر دو سالگی، استفاده از خمیردندان برای کودک نوپا توصیه نمی شود. زیرا در این سن کودک قادر به تف کردن بقایای خمیردندان نیست. فلوراید ماده خوبی است که در مقدار مناسب و در زمان مناسبی از رشد اهمیت زیادی دارد. اما بلع این ماده در دوران کودکی دارای مضراتی است. بلع خمیردندان حاوی فلوراید می تواند موجب لکه شدن دندان های دائمی در بزرگسالی شود.

در حدود دو سالگی می توانید از خمیردندان های مخصوص کودکان که فاقد فلوراید هستند، برای کودک خود استفاده کنید. سپس زمانی که دندانپزشک توصیه می کند یا زمانی که کودک در تف کردن بقایای خمیردندان ماهر شد، می توانید از خمیردندان حاوی فلوراید برای وی استفاده کنید.

برای اطمینان از زمان مناسب برای تغییر خمیر دندان فرزند خود به خمیر دندان حاوی فلوراید، بهتر است با دندانپزشک یا متخصص اطفال خود صحبت کنید.

مزه خمیر دندان:

هنگامی که کودک نوپای شما از دوره نوزادی می گذرد و آماده استفاده از خمیر دندان است، قبل از استفاده خمیر دندان جدید را کمی مزه کنید. به دنبال خمیر دندانی باشید که طعمی ملایم و کمی شیرین دارد. بهترین خمیردندان برای کودک نوپا باید نرم و ملایم باشد تا به لثه های وی آسیب نزند. چشیدن طعم خمیردندان بسیار مهم است. زیرا اکثر کودکان از طعم های تند دوری می کنند. این بدان معنی است که خمیر دندان نعنایی مورد علاقه شما برای کودک ناراحت کننده است. به دنبال طعم های میوه ای باشید.

خاطره سازی کنید:

پس از فرا رسیدن زمان مناسب برای استفاده از خمیردندان و انتخاب محصول مناسب، حتما از اولین شب استفاده از آن توسط فرزندتان عکس بگیرید. این عکس تجربه معمولی مسواک زدن با خمیردندان را به رویدادی خاطره انگیز تبدیل می کند.

منبع

colgate

تاثیر رفلاکس معده بر دندان: روش های پیشگیری

فرزند خود را به معاینه دندانپزشکی می برید. انتظار لبخندی از سوی دندانپزشک و تایید سلامت دندان های فرزند خود را دارید. اما در عوض متوجه می شوید که چندین دندان وی خراب است و چند میلیونی خرج روی دستتان گذاشته است. اما شما که مادر خوبی هستید! او هرشب مسواک می زند و تغذیه وی نیز خوب است. چرا این اتفاق افتاده است؟ دلیل این مشکل می تواند تاثیر رفلاکس معده بر دندان باشد.

مطالعات نشان می دهند که کودکان مبتلا به رفلاکس معده شش برابر کودکان سالم در معرض ابتلا به پوسیدگی دندان قرار دارند.

تاثیر رفلاکس معده بر دندان:

با رشد کودک، ممکن است داروهای رفلاکس معده کارایی خود را از دست بدهند. در برخی کودکان نیز مصرف دارو در یک سالگی قطع می شود که با رویش اولین دندان ها همزمان است. این امر در حالی است که کودک هنوز هم به رفلاکس معده مبتلا است. از آنجا که این عارضه زیاد برای کودک رخ می دهد، کم کم کودک به آن عادت می کند، تصور می کند طبیعی است، و فراموش می کند که مشکل خود را به نحوی به شما نشان دهد. در نتیجه پس از مدتی با پوسیدگی دندان های وی مواجه می شوید.

معاینه منظم توسط دندانپزشک:

چنانچه کودک دارای سابقه رفلاکس است، وی را به طور منظم برای معاینات دندانپزشکی ببرید. یک دندانپزشک خوب می تواند تاثیر رفلاکس معده بر دندان را در مراحل اولیه تشخیص دهد. در نتیجه برنامه درمانی به طور موثر آغاز خواهد شد. برخی از کودکان مبتلا به نوع شدید بیماری، باید به جای هر شش ماه یکبار هر سه ماه یکبار برای معاینه دندان مراجعه کنند.

فلوراید:

همه کودکان به فلوراید نیاز دارند، اما این امر برای کودکان مبتلا به رفلاکس معده بسیار مهم است. از آنجا که دندان های این کودکان دائما تحت حمله است، به حفاظت بیشتر توسط فلوراید نیاز دارند. در صورت امکان به کودک خود آب حاوی فلوراید بنوشانید. چنانچه از دستگاه تضفیه آبی استفاده می کنید که فلوراید را از آب جدا می کند یا آب شما حاوی فلوراید نیست، این مسئله را با دندانپزشک خود در میان بگذارید.

مراقبت از رژیم غذایی:

برای کودکان مبتلا به رفلاکس معده، جلوگیری از مصرف نوشیدنی های شیرین و تنقلات کافی نیست. اگر می خواهید از دندان های کودک خود محافظت کنید، باید جریان اسید را به دهان وی کاهش دهید. از غذاهای محرک رفلاکس، مانند گوجه فرنگی و دیگر میوه های اسیدی دوری کنید. از مصرف مواد غذایی پیش از زمان خواب اجتناب کنید.

دندان های شیری اهمیت زیادی دارند. این دندان ها در تغذیه کودک شما و رشد دندان های دائمی نقش مهمی ایفا می کنند. چنانچه کودک شما به رفلاکس معده مبتلا است، مراقبت از دندان های وی باید به اهم وظایف شما تبدیل شود. مراقبت شما در این دوره نقش مهمی در سلامت دهان و دندان وی در آینده دارد.

منبع

colgate