نوشته‌ها

بهترین روکش دندان:

 

زمانی که به بیمار گفته می شود که به روکش دندان نیاز دارید، باید در مورد انتخاب بهترین روش دندان با توجه به شرایط دهان و دندان تصمیم گیری شود.

در انتخاب بهترین روکش دندان چه مسائلی باید در نظر گرفته شود؟

عوامل زیادی وجود دارد که باید در نظر گرفته شود تا انتخاب روکش درست انجام شود، که شامل استحکام، دوام و ظاهر هر کدام است.

انتخاب بهترین روکش دندان:

سه نوع روکش دندان وجود دارد که هر یک در شرایط خاصی به کار می روند:

·         تمام فلز

·         تمام سرامیک

·         پرسلین متصل به فلز

همان طور که از نامش پیداست، روکش های تمام فلز، کاملا از فلز ساخته شده اند.

ظاهر:

کلاسیک ترین روکش دندان طلا است، که در روند ساخت آن از آلیاژهای دیگری نیز استفاده می شود. برخی از این آلیاژها حاوی نقره (طلای سفید) هستند.

کاربرد:

 

روکش های فلزی به طور خاص بهترین روکش دندان برای مکان هایی هستند که به استحکام زیادی نیاز دارند و زیبایی از اهمیت کمتری برخوردار است. برای مثال، از آنها بیشتر برای دندان های خلفی کوچک و بزرگ استفاده می شود.

روکش های تمام سرامیک:

این نوع روکش به طور کامل از سرامیک ساخته شده است. در ساخت آنها می تواند از مهارت تکنسین دندانسازی یا ماشین های CAM/CAD استفاده کرد.

هر کدام از این روش ها با مزایا و معایب خود همراه هستند.

ظاهر:

برخی از انواع روکش های تمام سرامیک به جهت ظاهری کاملا مشابه دندان طبیعی مشهور هستند. دیگر انواع نیز همرنگ دندان طبیعی هستند، اما دارای آن ظاهر زنده دندان واقعی نیستند.

کاربرد:

بهترین روکش دندان برای جایی که ظاهر لبخند بیشترین اهمیت دارد، روکش تمام سرامیک گزینه خوبی است. در برخی موارد روکش های سرامیک طبیعی ترین گزینه ممکن است.

این بدان معنی است که بهترین روکش دندان برای دندان های پیش همین نوع است، هر چند از آن برای دندان های مولار و پری مولار نیز استفاده می شود.

مهمترین عیب این نوع روکش آن است که مقاومت چندانی ندارد. هر چند این مورد در بین انواع مختلف آن متفاوت است، اما به طور کلی این نوع روکش مستعد لب پریدگی و شکستن است که با افزایش هزینه های درمان برای بیماران همراه است.

روکش های پرسلین متصل به فلز:

روکش های پرسلین متصل به فلز (PFM) چیزی بین روکش های تمام فلز و تمام سرامیک هستند.

در ساخت آنها لایه نازکی از فلز به عنوان ساختار پایه درست می شود. یک لایه پرسلین به آن چسبانده می شود تا ظاهر طبیعی دندان حفظ شود.

ظاهر:

هر چند بخش زیادی از روکش دندان از فلز ساخته شده است، سمتی که افراد آن را می بینند سرامیکی است که به رنگ طبیعی دندان شباهت زیادی دارد.

مشکل آنجاست که لایه فلزی زیرین باید به نحوی نصب شود که کاملا زیر خط لثه پوشیده شود. بنابراین، بیمار باید مراقب لثه و بیماری تحلیل لثه باشد.

کاربرد:

روکش های PFM استحکام زیادی دارند و این بدان معنی است که بهترین روکش دندان برای موقعیتی هستند که استحکام و دوام مدنظر است (دندان های مولار و پری مولار). به طور کلی، آنها مقاوم تر از روکش های تمام سرامیک هستند، اما به اندازه روکش های تمام فلز قوی نیستند.

از آنجا که سطح بیرونی آنها از سرامیک ساخته شده اند، می توانند گزینه خوبی برای دندان های نیش و پیش باشند، به خصوص اگر استحکام روکش مهم باشد. اما در مواردی که زیبایی از اهمیت بیشتری برخوردار است، روکش های تمام سرامیک بهتر هستند.

به یاد داشته باشید که هیچ روکشی نمی تواند بهترین روکش دندان برای همه باشد. انتخاب درست به شرایط و نیازهای بیمار بستگی دارد. ما در کلینیک شبانه روزی پردیس تلاش می کنیم بهترین گزینه را به بیماران خود پیشنهاد دهیم تا با لبخندی زیبا مرکز ما را ترک کنند.

منبع:

dental-picture-show

انواع گارد دهان برای داشتن دندان های سالم

دندان های شما بسیار باارزش هستند و باید با جان و دل از آنها محافظت کنید. سلامت دندان های شما با سلامت کل بدن گه خورده است. شما تنها دو بار در طول عمر خود دندان در می آورید و جایگزینی هر یک هزینه زیادی دارد. پس باید از آنها در برابر پوسیدگی و ضربه محافظت کنید. گارد دهان ابزاری است که از دندان در برابر ضربه و دندان قروچه محافظت می کند. انواع مختلف گارد دهان کاربردهای متعددی دارند.

انواع گارد دهان:

گارد دهان استوک:

گارد دهان باید با دندان های شما تطابق کامل داشته باشد. این تطابق با استفاده از قالب گیری به دست می آید. این در حالی است که این مدل گارد دهان اصلا به هیچ گونه قالب گیری نیاز ندارد. این قالب ها در داروخانه ها در دسترس هستند و روی دندان قرار می گیرند. وزن گارد دهان استوک زیاد است و در ابتدا باعث ناراحتی فرد می شود. از آنجا که در ساخت این نوع گارد دهان از قالب گیری استفاده نشده است، استفاده از این مدل توصیه نمی شود زیرا ممکن است در طولانی مدت دندان های شما را حرکت دهد و باعث در هم ریختگی آنها شود. به علاوه به دلیل حجیم بودن، ممکن است بیمار دچار اشکال در تنفس در هنگام خواب یا اشکال در تکلم شود.

گارد دهان حرارتی:

در بین انواع گارد دهان این مدل نیز به راحتی در دسترس است و از هر داروخانه ای می توانید آن را تهیه کنید. همان طور که از نامش پیداست این گارد را باید در آب جوش بیاندازید و مدتی صبر کنید. سپس آن را در دهان بگذارید و گاز بزنید تا دقیقا قالب دندان های شما را بگیرد. همانند گارد دهان پیشین این قالب ها نیز حجیم و سنگین هستند. سنگینی آنها به حدی است با هر حرکت بدن دائما از جای خود تکان می خورند و حتی در اثر جاذبه از دندان ها پایین می افتند. دشواری در تکلم و تنفس از معایب آن است و بسیاری از بیماران به استفاده از آن تمایلی ندارند. برای مراقبت از دندان ها گزینه های راحت تری نیز در دسترس است که در ادامه انواع گارد دهان می آید.

گارد دهان برای بریس:

افرادی که تحت درمان با ارتودنسی قرار دارند نیز ممکن است به گارد دهان نیاز داشته باشند که استفاده از این مدل به آنها توصیه می شود.

گارد دهان سفارشی:

بهترین گارد دهانی که می توانید داشته باشید گاردی است که دندانپزشک بر اساس شکل دندان ها و فک قالب گیری کرده باشد. گارد دهان سفارشی هر چند با هزینه بیشتری همراه است، اما بهترین حفاظت را از دندان های شما به عمل می آورد و کاملا در دهان بیمار راحت است. این نوع گارد دهان در دو شکل نرم و سخت ساخته می شود. برای ساخت گارد دهان، ابتدا دندانپزشک مواد مخصوصی را در تری دندانپزشکی قرار می دهد و از بیمار می خواهد که یک دقیقه آن را گاز بگیرد. این روش باعث می شود که قالب دقیقه شکل دندان را به خود بگیرد. قالب به آزمایشگاه دندانپزشک فرستاده می شود تا از روی آن گارد دهان ساخته شود. معمولا گارد دهان نرم برای فک پایین و گارد دهان سخت برای فک بالا ساخته می شود. گارد دهان معمولا یک تا دو هفته بعد آماده می شود.

گارد دهان نرم:

از این نوع گارد برای دندان قروچه خفیف استفاده می شود و تنها در موقع خواب به کار می رود. از آنجا که دندان قروچه به قدری خفیف است که شاید حتی خود بیمار نیز از آن باخبر نباشد، گارد دهان نرم می تواند به خوبی از دندان حفاظت کند. علائم دندان قروچه خفیف در خواب در معاینه توسط دندانپزشک مشخص می شود. وجود ترک در دندان، فرسایش سطح جونده و درد در فک در هنگام بیدار شدن از علائم ابتلا به دندان قروچه است.

گارد دهان دو لایه:

گارد دهان دو لایه هم دندان های فک بالا و هم فک پایین را پوشش می دهند. این نوع گارد دهان برای کسانی مناسب است که در ورزش های رزمی شرکت می کنند زیرا صورت آنها نقطه هدف مبارزه است. از این نوع گارد دهان برای بیمارانی که تحت درمان ارتودنسی قرار دارند نیز استفاده می شود. ابتلا به دندان قروچه شدید نیز از دیگر مواردی است که گارد دهان دو لایه به کار می رود. این نوع گارد در لایه داخلی نرم و از بیرون سخت است و به همین دلیل دوام زیادی دارد.

گارد دهان سخت:

گارد دهان سخت یکی از انواع گارد دهان است که از اکریل سخت ساخته می شود. این نوع گارد مقاومت زیادی در برابر فشار و دندان قروچه دارد و به همین دلیل طول عمر بالایی دارد. این نوع محافظ بیشتر از ۵ سال عمر می کند. از آنجایی که جنس آن انعطاف پذیر نیست، قالب گیری باید به خوبی انجام گیرد. اگر قالب گیری به خوبی انجام نگیرد، گارد دهان روی دندان ها به خوبی جای نمی گیرد.

انتخاب گارد دهان مسئله ای است که باید با نظر دندانپزشک صورت گیرد. در صورتی که در ورزش های رزمی شرکت می کنید یا در ورزش های رزمی شرکت می کنید، به نوع سفارشی آن نیاز دارد تا بهترین محافظت را از دندان های شما به عمل آورد.

مراقبت از گارد دهان:

قبل و بعد از پوشیدن گارد دهان، باید دندان هایتان را مسواک کنید. انجام دادن این کار کمک می کند که پیش از استفاده از گارد، دهان از باکتری تمیز شود و باکتری ها به گارد منتشر نشوند. دهان همیشه پر از باکتری به تمام اشکال، خوب و بد، است. تمیز نگه داشتن دهان تنها راه ایجاد تعادل سالم در بدن است. مسواک زدن دهان پس از برداشتن گارد نیز موجب می شود که دهان از هر نوع باکتری یا قارچ پاک شود که ممکن است روی گارد رشد کرده باشند.

به همان اندازه نیز حفظ  گارد دهان اهمیت دارد. محفظه مراقبت از گارد باید عاری از رطوبت و با تهویه مناسب باشد. تمیز کردن مداوم ظرف از انتشار میکروارگانیسم ها پیشگیری می کند. ظرف را با استفاده از پاک کننده های غیر سمی و آب گرم بشویید و قبل از قرار دادن گارد دهان آن را کاملا خشک کنید.

انواع گارد دهان را نیز به طور مرتب قبل و بعد از استفاده با آب و خمیردندان مسواک بزنید. هفته ای یک بار نیز می توانید آن را در محلول ضدعفونی پیشنهاد شده توسط دندانپزشک قرار دهید. پیش از قرار دادن آن در محفظه از خشک شدن آن اطمینان حاصل کنید.

منبع:

dcmouthguards

 

مینی ایمپلنت در ارتودنسی یا انکوریج موقت:

مینی ایمپلنت در ارتودنسی که به نام دستگاه های انکوریج موقت نیز خوانده می شود، پیچ های کوچکی هستند که امروزه به طور گسترده در درمان های ارتودنسی مورد استفاده قرار می گیرند. این ابزار از این جهت محبوب شده است که لنگر خوبی برای ارتودنسی فراهم می کند، بدین شکل که در استخوان ثابت شده و سپس به دندان یا چند دندان متصل شده تا آنها را در طول درمان به سمت و سوی خاصی بکشد.

انکوریج پایه ثابتی است که نیروی لازم برای کشیدن دندان را ایجاد می کند. به طور مطلوب، لازم است که لنگر در محل خود ثابت باشد و اصلا حرکت نکند. پیش از مینی ایمپلنت در ارتودنسی و ابداع این روش، از دندان های خلفی یا ابزارهای خارجی ارتودنسی برای ایجاد لنگر استفاده می شود. اما لنگرهای پیشین دارای محدودیت های زیر بودند:

  • در صورت افزایش فشار، دندان خلفی نیز ممکن بود حرکت کرده و به جهت دندان های پیش کشیده شود.
  • ابزارهای خارجی مانند هدگیر نیز در زندگی روتین بیمار اختلال ایجاد کرده و از نظر ظاهری مطلوب نبودند.

هنوز هم لنگرهای سنتی در کنار مدیریت و نظارت دندانپزشک نتایج درمانی خوبی را رقم می رنند، اما مینی ایمپلنت در ارتودنسی می تواند نتیجه پایدارتر و بهتری را ایجاد کند.

تاریخچه استفاده از مینی ایمپلنت در ارتودنسی:

ادغام یا یکپارچه سازی استخوانی اولین چیزی است که با شنیدن نام ایمپلنت در ذهن می آید. این تکنولوژی در دهه ۱۹۷۰ برای جایگزینی دندان از دست رفته به وجود آمد و در ۱۹۹۸ از اولین مینی ایمپلنت در درمان ارتودنسی استفاده شد. مینی ایمپلنت ها پست های تیتانیومی به قطر ۲ میلی متر هستند که در جاهای مختلف در دهان قرار می گیرند تا ثبات لازم را برای کشیدن دندان ها فراهم کنند.

مزایای استفاده از مینی ایمپلنت در ارتودنسی:

  • کاهش دوره درمان
  • برطرف کردن نیاز به استفاده از هدگیر، کش ارتودنسی و فیس ماسک
  • برطرف شدن نیاز به استفاده از جراحی های پیچیده فک
  • مدیریت دقیق تر و بهتر درمان ارتودنسی

کاربرد مینی ایمپلنت در ارتودنسی:

در ارتودنسی همواره باید نیروی لازم برای کشیدن دندان به جهت مورد نظر اعمال شود. این نیرو تا پیش از این توسط دندان های خلفی وارد می شد. اما موارد زیادی دیده می شود که دندان خلفی خود مقاومتش را در برابر نیروی وارد شده توسط بریس از دست می داد و به سمت مخالف حرکت می کرد.

مینی ایمپلنت در ارتودنسی می تواند لنگر بسیار پایداری را ایجاد کند و دندان را تقریبا به هر سمتی بکشد. این در حالی است که اعمال نیرو در برخی جهات توسط دندان های خلفی ممکن نبود. به همین دلیل بیمار مجبور بود از ابزارهایی مانند هدگیر برای حرکت دادن دندان به جهتی استفاده کند که توسط دندان خلفی امکان پذیر نبود. هدگیر ابزار دست و پا گیری است و ظاهر بیمار را ناخوشایند می کند. هیچ بیماری نیست که از بسته شدن این ابزار روی سرش استقبال کند. هدگیر از جمجمه به عنوان لنگر استفاده می کند. برخی از انواع هدگیر دارای بندهایی پشت سر یا گردن هستند. آنها از کل سر به عنوان یک لنگرگاه استفاده می کنند. انواع دیگر، به نام هدگیر کشش معکوس، دارای بندی است که بر روی چانه یا پیشانی قرار می گیرد؛ آنها می توانند دندان ها را به جلو بکشند. اما حالا بیمار می تواند بدون آنکه ظاهر خود را درگیر کند، دندان های زیباتری داشته باشد.

از مینی ایمپلنت در ارتودنسی برای بستن فواصل بین دندان، ایجاد فاصله بین دندان با عقب کشیدن دندان های خلفی، اصلاح اپن بایت یا حتی مرتب کردن یک دندان استفاده می شود. مواردی وجود دارد که تنها یک دندان یا دندان های یک فک در هم ریخته اند. مینی ایمپلنت می تواند در کمترین زمان یک دندان یا دندان های یک قوس را اصلاح کند.

مینی ایمپلنت را می توان در استخوان ماگزیلاری یا مندیبل قرار داد. دیگر مکان های قراردهی مینی ایمپلنت شامل سقف یا کف دهان، فواصل بین دندان ها، ناحیه زیر بینی یا بالای چانه و پشت دهان می شود.

از مزایای استفاده از مینی ایمپلنت در ارتودنسی می توان به حذف کش های پلاستیکی نیز اشاره کرد. در برخی از بیماران، به خصوص بیماران مبتلا به اوربایت، آندربایت و اپن بایت، استفاده از کش برای اعمال نیرو در جهت متفاوت ضروری بود. بیمار باید کش ها را به نحو آموزش داده شده می بست و هر شب و برای هر وعده غذایی آنها را تعویض می کرد. با استفاده از مینی ایمپلنت در ارتودنسی دیگر به ابزارهای دست و پا گیر نیازی نیست.

مراقبت از مینی ایمپلنت در ارتودنسی:

زمانی که مینی ایمپلنت در دهان شما قرار داده شد، از لمس آن با انگشت یا زبان خودداری کنید. این کار می تواند به ثبات ابزار آسیب وارد کند. مینی ایمپلنت را هر شب و پس از هر وعده غذایی به آرامی مسواک بزنید و تمیز کنید. تجمع پلاک و باکتری بر روی مینی ایملپنت می تواند سلامت دهان و دندان شما را تحت شعاع قرار دهد.

همه بیماران نمی توانند از مینی ایمپلنت در ارتودنسی استفاده کنند. بیمارانی که سیگار می کشند، بیماران مبتلا به بیماری های متابولیک یا مصرف کنندگان برخی داروها کاندیدای خوبی برای این روش درمانی نیستند. در این مورد دندانپزشک شما می تواند نظر دهد.

مینی ایمپلنت در ارتودنسی چطور در جای خود قرار داده می شود؟

پس از تایید نیاز به استفاده از این روش، محل مناسب برای کاشت مینی ایمپلنت مشخص می شود. قراردادن مینی ایمپلنت در جای خود با کمترین تهاجم و درد صورت می گیرد. ابتدا با استفاده از داروی بیحسی محل مورد نظر بیحس می شود. سپس، با استفاده از ابزار مناسب مینی ایمپلنت در جای خود قرار داده می شود. در این زمان، تنها چیزی که حس می کنید، مقداری فشار است که نشان از فرو رفتن مینی ایمپلنت در دهان دارد. بنابراین درد نخواهید داشت. پس از قرار دادن مینی ایملپنت در محل مورد نظر، بر خلاف درمان های ایمپلنت، نیازی نیست که چند ماه صبر کنید. ارتودنتیست درمان را برای شما شروع خواهد کرد و بریس ها متصل خواهند شد. پس از برطرف شدن اثر بیحسی ممکن است کمی دچار درد شوید که با استفاده از مسکن های رایج در داروخانه می توانید درد را کنترل کنید. درد چند روز پس از درمان از بین خواهد رفت.

منبع:

studiodentaire

آیا ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان، روکش و لمینت امکان پذیر است؟

ارتودنسی درمان محبوبی در بین بسیاری از بیماران نیست. برخی دیگر نیز به دلیل بی توجهی خانواده یا نبود منابع مالی در دوره نوجوانی نتوانسته اند برای درمان مراجعه کنند. در هم ریختگی دندان ها با افزایش سن یا به دلیل فشار حاصل از دندان عقل نیز محتمل است. این در حالی است که بیمار ممکن است در سال های قبل درمان هایی مانند ایمپلنت دندان، روکش، ونیر و لمینت را انجام داده باشد. برای این بیماران سوال است که آیا انجام ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان امکان پذیر است یا نه.

آیا انجام ارتودنسی بعد از روکش دندان امکان پذیر است؟

روکش دندان روشی است که برای محافظت از دندان پوسیده، عصب کشی شده، دچار ترک، لب پریدگی یا شکستگی بزرگ استفاده می شود. این روش درمانی ضمن نجات دندان، باعث استحکام بیشتر آن نیز می شود. روکش دندان درمانی است که افراد ممکن است در هر سنی از آن استفاده کنند. اگر قبلا برای یک یا چند دندان خود روکش دندان انجام داده اید و به تازگی تصمیم گرفته اید تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرید، هنوز هم برای شما این امکان وجود دارد. تفاوتی بین ارتودنسی دندان طبیعی و دندان روکش شده وجود ندارد. تنها تفاوت در آن است که برای دندان روکش شده از چسب متفاوتی برای اتصال براکت ها به روکش استفاده می شود.

در صورتی که در هم ریختگی دندان های بیمار بیش از حد نباشد، می توان از ارتودنسی نامرئی یا اینویزیلاین نیز برای مرتب کردن دندان ها استفاده کرد. این تری های سفارشی می توانند دندان را به آرامی حرکت دهند و در عین حال، هیچ نیازی به چسب وجود ندارد.

آیا می تواند دندان های پر شده را ارتودنسی کرد؟

ارتودنسی تنها باعث زیبایی لبخند شما نمی شود، سلامت آن را نیز تضمین می کند. نامرتب بودن دندان ها نه تنها زیبایی لبخند شما را از بین می برد، بلکه باعث دشواری در مسواک زدن و نخ دندان کشیدن می شود. دندان های کج و روی هم آمده محل خوبی برای تجمع پلاک و باکتری به شمار می روند و بیشتر از دندان های مرتب دچار پوسیدگی می شوند. بنابراین بسیار احتمال دارد که پیش از ارتودنسی چندین دندان شما پر شده باشند. خوشبختانه، دندان پر شده نه تنها مانعی برای ارتودنسی نیست، که حتی پیش از ارتودنسی توصیه می شود تمام دندان های پوسیده ترمیم شوند تا از بروز پوسیدگی های بعدی جلوگیری شود. به علاوه، انجام ترمیم های لازم با وجود بریس ارتودنسی دشوارتر است. بنابراین، باید پیش از شروع درمان تمام دندان ها سالم باشند. از سوی دیگر، دندان های شما از نظر استحکام بررسی خواهند شد. وجود پر کردگی بزرگ می تواند مانعی برای درمان باشد. یک دندان پوسیده با پر کردگی بزرگ نمی تواند فشار ناشی از بریس ها را تحمل کند.

آیا انجام ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان امکان پذیر است؟

شاید تصور می کنید از دست رفتن دندان امری است که تنها در سنین بسیار بالا رخ می دهد. اما به غیر از عدم رعایت بهداشت دهان و دندان عوامل دیگری نیز می توانند باعث از دست رفتن دندان شوند که بسیاری از آنها وابسته به سن نیستند. وارد شدن ضربه به صورت و تصادف با وسایل نقلیه از عواملی هستند که می توانند موجب از دست رفتن دندان در هر سنی شوند. هر چند روش هایی مانند بریج دندان و پروتز دندان مصنوعی جزئی نیز برای جایگزینی دندان از دست رفته وجود دارند، اما بهترین و شبیه ترین روش برای این منظور ایمپلنت دندان است. ایمپلنت خصوصیات بارز ریشه دندان را تقلید می کند و از طول عمر و استحکام بالایی برخوردار است.

بیمارانی وجود دارند که پس از ایمپلنت دندان به فکر مرتب کردن دندان های خود می افتند. مشکل آنجاست که دندانی که ایمپلنت شده باشد، به هیچ وجه حرکت نخواهد کرد. حرکت دندان های طبیعی در فک روندی پیچیده و تدریجی است که در اثر همکاری لیگامنت های متصل به ریشه دندان و استخوان فک به وجود می آید. این اثر در مورد ایمپلنت دندان وجود ندارد. بنابراین، بهتر است زمانی به فکر جایگزینی دندان از دست رفته خود بیافتید که درمان ارتودنسی شما کامل شده باشد.

در صورتی که فضای خالی در دهان شما وجود دارد، شرایط زیر محتمل است:

  • فضا با استفاده از ارتودنسی به طور خود به خود بسته می شود و نیازی به کاشت دندان از دست رفته نیست.
  • فضای دندان از دست رفته با استفاده از اسپیسر حفظ می شود و پس از تکمیل ارتودنسی، برای ایمپلنت دندان اقدام می شود.

اما مواردی نیز وجود دارد که ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان امکان پذیر است. بسته به محل ایمپلنت در دهان می توان از آن به عنوان پایه برای حرکت دادن سایر دندان ها استفاده کرد.

از این رو، امکان انجام ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان به نظر دندانپزشک شما بستگی دارد.

ارتودنسی با وجود ونیر یا لیمنت دندان:

ونیر و لمینت پوسته نازکی از جنس پرسلین یا سرامیک است که به سطح جلویی دندان چسبانده می شود تا اشکالاتی نظیر تغییر رنگ دندان، ترک، لب پریدگی و فاصله جزئی بین دندان ها را بپوشاند. اگر به دنبال انجام همزمان ونیر و ارتودنسی هستید، بهتر است از این کار منصرف شوید. اتصال بریس به ونیر یا لیمنت می تواند باعث خراش سطح آن و آسیب رسیدن به زیبایی آن شود. به علاوه، تغییر رنگ ونیر در اطراف براکت ها پس از درمان محتمل است. در موارد زیادی نیز دیده می شود که فشار براکت ها باعث جدا شدن ونیر و لیمنت از روی دندان می شود. بنابراین، بهتر است ابتدا تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرید و پس از آن برای زیبایی دندان های خود اقدامات لازم را انجام دهید.

هر چند امکان استفاده همزمان از ارتودنسی و ونیر نیست، اما می توانید از روش های ارتودنسی نامرئی شامل اینویزیلاین برای مرتب کردن دندان های خود استفاده کنید. اینویزیلاین می تواند بدون آسیب رساندن به ونیرها، دندان های شما را در طول زمان حرکت دهد و به زیبایی لبخندتان کمک کند.

سوالات از قبیل امکان انجام ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان، روکش یا ونیر به بررسی و معاینه دقیق دندان ها از نزدیک نیاز دارد. اگر به معاینه و مشاوره نیاز دارید، با ما تماس بگیرید.

منبع:

charlestonorthodonticspecialists

عوارض بیحسی دندان:

برای حفظ سلامت شامل سلامت دهان و دندان به درمان های پزشکی نیاز است. استفاده از بیحسی در بسیاری از درمان های پزشکی، چه جراحی زانو یاشد یا پر کردن دندان اجتناب ناپذیر است. زمانی که این کار به درستی انجام شود، جای نگرانی نیست. اما برخی از مردم دچار عوارض بیحسی دندان می شوند. در ادامه به بیحسی و دلیل بروز پاسخ منفی در برخی از بیماران می پردازیم.

انواع بیحسی:

دو نوع بیحسی داریم، بیحسی موضعی و بیهوشی عمومی. انجمن دندانپزشکی آمریکا بیحسی موضعی را این طور تعریف می کند: از بین رفتن موقت احساس شامل درد بدون کاهش سطح هوشیاری در یک قسمت از بدن که با استفاده از یک داروی موضعی به صورت تزریق به دست می آید. در نتیجه، دندانپزشکی بخشی از دهان شما را با تزریق مقداری دارو به لثه یا درون گونه بیحس می کند و شما هنوز در طول درمان بیدار هستید. بیهوشی عمومی شما را به طور کامل برای یک دوره طولانی تر به خواب می برد و یک ماسک اکسیژن به تنفس بهتر شما کمک می کند.

هر چند این اصطلاح کمی گمراه کننده است، اما بیهوشی عمومی نقش بیشتری در راحتی شما در طول درمان دارد و توسط متخصص ماهر در این زمینه انجام می شود. از بیحسی موضعی برای درمان های ساده تر استفاده می شود که باعث درد و ناراحتی چندانی در بیمار نمی شوند. عوارض بیحسی دندان ارتباطی به نوع آن ندارد و ممکن است هر کدام از آنها باعث بروز مشکلاتی برای بیمار شوند.

درمان هایی که به بیحسی نیاز دارند:

متاسفانه تمام درمان های دندانپزشکی به سادگی جرم گیری معمول و معاینه ساده دندان ها نیستند. کشیدن دندان یکی از رایج ترین علل نیاز به بیحسی است. زمانی که دندان پوسیده شده باید کشیده شود، دندانپزشک نواحی اطراف دندان را بیحس می کند. دندان عقل مورد دیگری است که کشیدن آن به بیحسی نیاز دارد، که البته بیشتر در مورد دندان نهفته و دندانی که به صورت نیمه رشد کرده است استفاده می شود.

هر چند عصب کشی در سال های اخیر ساده تر شده است، این نوع درمان نیز به گزینه دیگری است که به بیحسی نیاز دارد. زمانی که پالپ دندان آسیب می بیند و عفونت می کند، بخشی از دندان که دارای پالپ است باید تمیز شده و پر شود تا از کشیدن دندان ممانعت به عمل آید.

پر کردن دندان از دلایل رایج نیاز به بیحسی است. زمانی به پر کردن دندان نیاز پیدا می کنید، که بخش کوچکی از دندان شما تسلیم پوسیدگی شده است. این ناحیه کوچک باید برداشته شود و با مواد پر کننده پر شود.

عوارض بیحسی دندان:

عوارض بیحسی دندان زیاد نیستند، اما گاهی پیش می آیند. بیحسی فراتر از ناحیه مورد نظر از رایج ترین آنهاست. پس از تزریق بیحسی موضعی به لثه ها، ممکن است پلک یا عضلات گونه شل شوند و دچار افتادگی شوند. با از بین رفتن اثر آن، عوارض بیحسی دندان نیز باید از بین برود. برخی از دیگر عوارض بیحسی دندان عبارتند از:

ناتوانی در پلک زدن:

همان طور که گفته شد گاهی تزریق بیحسی به غیر از منطقه مورد نظر باعث بیحس شدن دیگر بخش های صورت نیز می شود. ناتوانی در پلک زدن یکی از این عوارض است که می تواند باعث خشکی و ناراحتی چشم شود. اگر پس از تزریق بیحسی نمی توانید پلک بزنید، به دندانپزشک اطلاع دهید. دندانپزشک می تواند پلک شما را به طور موقت با چسب ببندد تا چشمتان خشک نشود. با از بین رفتن اثر دارو، باید احساس پلک شما نیز بازگردد.

هماتوم:

هماتوم به تورم ناحیه تزریق همراه با خون گفته می شود که می تواند در اثر تماس سوزن با عروق خونی در هنگام تزریق رخ دهد.

افزایش ضربان قلب:

مواد موجود در داروی بیحسی می تواند موجب افزایش ضربان قلب به مدت یک تا دو دقیقه شود. در صورتی که احساس می کنید دچار افزایش ضربان قلب شده اید، موضوع را به دندانپزشک خود اطلاع دهید.

عصبی بودن در هنگام خوابیدن روی تخت دندان پزشکی می تواند عاملی برای تپش قلب باشد. زمانی که دچار استرس باشید، بدن ماده ای به نام آدرنالین را ترشح می کند که فشار خون را افزایش می دهد و باعث سریع تر کار کردن قلب می شود.

بسیاری از داروهای بیحس کننده موضعی در دندانپزشکی حاوی اپی نفرین (به نام آدرنالین نیز شناخته شده است) هستند. بنابراین به دلیل اضطراب نه تنها بدن شما آدرنالین ترشح میکند که دندان پزشک نیز با تزریق بیحسی موضعی به مقدار این آدرنالین می افزاید.

اما چرا در برخی از جلسات، احساس می کنید افزایش ضربان قلب در پی تزریق بیحسی دندان پزشکی بیشتر از میزان تجربه شده در جلسات قبل بوده است. دلیل این تپش بیشتر این است که گاهی دندان پزشک سهوا بیحسی را به یک رگ خونی کوچک تزریق می کند. در این گونه موارد بیحسی سریعا در بدن منتشر می شود و به دلیل وجود آدرنالین باعث افزایش ضربان قلب می شود. معمولا این تپش شدید بعد از حدود ۱۰ ثانیه یا این حدود رفع می شود و برای قلب شما خطرناک نیست. از سوی دیگر بسیار کم پیش می آید که دندان پزشک بی حسی را مستقیما به رگ خونی تزریق کند. بنابراین بیحسی در نزدیکی عصب دندان باقی می ماند و درمان را تسهیل می کند.

آسیب به اعصاب:

اگر سوزن تزریق به طور مستقیم به عصب برخورد کند، دچار عوارض بیحسی دندان از جمله بی حسی و درد از چند هفته تا چند ماه خواهید بود. آسیب به عصب در هنگان تزریق بیحسی عارضه نادری است و کمتر دیده می شود.

سایر عوارض بیحسی دندان عبارتند از:

  • بیحسی زبان یا بخش دیگری از دهان
  • گیجی
  • سرگیجه
  • تاری دید
  • ناتوانی در کنترل عضلات ضورت

عوارض فوق در بیشتر موارد همه موقت هستند و نمی توانند مشکل درازمدتی برای بیمار ایجاد کنند. در صورتی که عوارض بیحسی دندان بیشتر از یک هفته در شما باقی ماند، با پزشک خود مشورت کنید. برخی از عوارض در مدت چند ماه از بین می روند و برخی به مداخله پزشکی نیاز دارند.

رعایت بهداشت دهان و دندان برای اجتناب از نیاز به درمان های پیچیده دندانپزشکی بهترین راه برای پیشگیری از عوارض بیحسی دندان است. روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید و برای داشتن دهان و دندان سالم از یک رژیم غذایی سالم تبعیت کنید. و البته نوبت های معاینه شش ماه یکبار دندانپزشکی خود را نیز فراموش نکنید.

منبع:

colgate

دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز:

ایدز از بیماری هایی است که حتی شنیدن نامش افراد را می ترساند. این بیماری به حدی زندگی را برای بیماران سخت می کند که گاهی از ابراز بیماری خود به پزشکان نیز خودداری می کنند. ترس اطرافیان از ابتلا به بیماری، نگاه منفی به بیمار، کنجکاوی های بی مورد و حتی امتناع از درمان سهم زیادی در عدم ابراز بیماری توسط فرد دارند. خوشبختانه در سال های اخیر نگاه جامعه به این دسته بیماران تغییر کرده است و دریافت خدمات درمانی برای آنها ساده تر از قبل شده است. اگر خود یا یکی از اطرافیانتان به ایدز مبتلا هستید، بهتر است بدانید که مراقبت های دندانپزشکی باید به بخشی از روتین درمانی آنها تبدیل شود. این بدان دلیل است بیماران مبتلا به HIV/AIDS بیشتر از دیگران در معرض عفونت های دهان و دندان قرار دارند و درمان آنها دشوارتر از دیگران است. ابتلا به عفونت می تواند سلامت کلی این بیماران را تحت تاثیر قرار دهد. از این رو، معاینات دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز یک باید تلقی می شود.

HIV/AIDS چیست؟

HIV ویروسی است که به نوع خاصی از سلول T به نوع سلول های CD4 حمله می کند. سلول های T بخش مهمی از سیستم ایمنی بدن هستند که برای مبارزه با عفونت لازم هستند.

در صورت عدم درمان، HIV می تواند به قدری سلول های CD4 را تخریب کند که دیگر فرد نمی تواند با عفونت و بیماری ها مبارزه کند. AIDS آخرین مرحله عفونت HIV است که در آن سیستم ایمنی بدن به قدری ضعیف شده است که انواع عفونت ها و سرطان ها بیمار را از پای در می آورند.

HIV/AIDS چه تاثیری بر دهان و دندان دارد؟

زمانی که بیمار به HIV مبتلا می شود، دهان اولین بخش بدن است که تحت تاثیر بیماری قرار می گیرد. از آنجا که عفونت HIV سیستم ایمنی بدن را تضعیف کرده است، بیمار مستعد ابتلا به انواع عفونت ها و دیگر عوارض است. در دهان، بیمار دچار درد و از دست رفتن دندان می شود.

بیماران مبتلا به HIV دچار مشکلات زیر در دهان و دندان خود می شود:

·         خشکی دهان

·         آفت

·         تبخال

·         لوکوپلاکی (ضایعات سفید در گوشه لب ها)

·         ژنژیویت

·         پریودنتیت

·         زخم های دهانی

·         لق شدن دندان

مشکلات دهان و دندان در بیماران مبتلا به HIV با درد همراه است که در جویدن و بلع تداخل ایجاد می کند. این امر مانع مصرف مواد غذایی کافی توسط بیمار و در نتیجه سو تغذیه و ضعیف شدن بیشتر می شود. در این حالت، حتی جذب داروهای مصرفی بیمار توسط دستگاه هاضمه نیز به خوبی صورت نمی گیرد.

دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز:

بسیاری از مشکلات دهان و دندان در ارتباط با بیماری ایدز قابل درمان هستند. در مورد بیماری خود به صورت شفاف با دندانپزشک صحبت کنید و در این مورد از او مشورت بخواهید.

بهترین راه برای پیشگیری از مشکلات دهان و دندان ناشی از بیماری ایدز عبارتند از:

·         مراجعه برای معاینه منظم دندانپزشکی

·         مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دو بار در روز

·         مصرف داروهای HIV طبق برنامه

·         در صورتی که مصرف داروهای HIV موجب خشکی دهان می شود، با پزشک خود مشورت کنید. در مورد بهترین روش درمان یا تغییر دوز دارو با پزشک خود مشورت کنید.

·         اگر برای دریافت خدمات دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز دچار مشکل هستید، با پزشک خود مشورت کنید. او می تواند شما را به کلینیک مناسبی ارجاع دهد.

دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز: آیا افراد سالم باید نگران باشند؟

هر چقدر هم که آگاهی در جامعه نسبت به این بیماری و روش های انتقال آن افزایش یابد، ترس از بیماری امری طبیعی است. افراد زیادی از دندانپزشکی می ترسند. هر یک دلیل مخصوص به خود را دارند. برخی از سوزن بی حسی می ترسند. برخی دیگر از صدای دستگاه ها وحشت دارند و دسته دیگری نیز به ترس از ابتلا به هپاتیت و ایدز در اثر تماس با ابزارهای دندانپزشکی اشاره می کنند.

ترس از ابتلا به بیماری هایی مانند هپاتیت و ایدز در اثر تماس با وسایل آلوده نگرانی بسیاری از بیماران است. شاید همین ترس است که دریافت خدمات دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز را دشوار ساخته است.

باید گفت که این ترس کاملا نادرست است. تا به حال هیچ مورد ابتلایی از طریق دریافت خدمات دندانپزشکی گزارش نشده است.

آیا وسایل دندانپزشکی استریل هستند؟

واقعیت آن است که اگر کسی باید از انتقال بیماری ایدز و هپاتیت در هراس باشد، آن فرد خود دندانپزشک و دستیاران او است. میزان تماس دندانپزشک و دستیاران دندانپزشک با ابزارهای دندانپزشکی زیاد است و در طول روز موارد زیادی وجود دارد که ممکن است برخی از وسایل تیز در دست دندانپزشک فرو برود. بنابراین، پیش از هر کس، دندانپزشکان برای سلامت خود و دستیاران از استریل بودن تمام وسایل اطمینان حاصل می کنند.

در عین حال، دستورالعمل های کنترل عفونت و استریل کردن وسایل توسط اداره سلامت دهان و دندان وزارت بهداشت به مراکز دندانپزشکی ابلاغ می شود. در یکی از این دستورالعمل ها، تمامی مراکز دندانپزشکی ملزم به خرید دستگاه اتوکلاو برای استریل کردن وسایل دندانپزشکی هستند. هر چند ویروس ایدز ویروس ترسناکی است، اما بسیار حساس است و به سرعت در معرض حرارت خشک یا مرطوب از بین می رود. این همان کاری است که دستگاه اتوکلاو انجام می دهد تا از استریل شدن وسایل اطمینان حاصل شود.

در واقع به دلیل پنهانکاری بسیاری از بیماران، در نظر یک دندانپزشک تمام بیماران مبتلا به ایدز و هپاتیت هستند، مگر آنکه خلاف آن ثابت شود. بنابراین طبق این اصل، تمامی ابزارها بر اساس اصول خاصی استریل می شوند تا ریسک انتقال عفونت از بین برود.

در عین حال، برای کاهش خطرات ناشی از ارائه خدمات دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز و هپاتیت، برای تمام بیماران از وسایل یک بار مصرف استفاده می شود تا از سلامت دندانپزشک و بیمار محافظت شود.

دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز:

اگر مبتلا به ایدز یا هپاتیت هستید، بیماری خود را دندانپزشک پنهان نکنید. بر اساس اصول درمان، دندانپزشک موظف به پذیرش تمام بیماران است، مگر آنکه تجهیزات لازم برای درمان را نداشته باشد. بنابراین، حتی اگر مرکز مورد نظر امکان پذیرش شما را نداشته باشد، شما را به مرکز مجهزتری ارجاع خواهد داد که برای پذیرش چنین بیمارانی تخصص دارد.

منبع:

mouthhealthy

قالب گیری دندان: چه چیزی در انتظار شماست؟

مراقبت از سلامت دندان ها اهمیت زیادی دارد. اما گاهی تصادف یا عدم رعایت بهداشت دهان و دندان باعث می شود که دندان دچار آسیب شدید شده و از بین برود. برای جایگزین کردن دندان از دست رفته یا نجات آن حتی در شرایط سخت (عصب کشی) از روش هایی مانند بریج، روکش دندان و ایمپلنت استفاده می شود. برای اطمینان از تطابق روکش دندان، بریج و دیگر روش های جایگزینی دندان با وضعیت دندان ها و فک، از دندان بیمار قالب گیری می شود. قالب گیری دندان باعث ایجاد مدل دقیقی از دهان و دندان شما می شود و دندان ساخته شده دقیقا مشابه مدل طبیعی آن ساخته خواهد شد. قالب گیری صحیح باعث می شود که دندان ساخته شده بافت نرم و حساس دهان را در داخل گونه و لثه آزار ندهد و موجب فرسایش سایر دندان ها نشود.

در عین حال، قالب گیری دندان از گام های مقدماتی برای بسیاری از درمان های دندانپزشکی و ساخت ابزارهای ارتودنسی است. ما در کلینیک دندانپزشکی پردیس با استفاده از بهترین متخصصان دندانپزشکی تلاش می کنیم که کلیه مراحل کار با کمترین میزان ناراحتی و بالاترین شباهت به وضعیت دندان ها انجام شود تا نتیجه درمان طبیعی و مناسب باشد. در ادامه با این روش در دندانپزشکی آشنا می شویم.

چرا قالب گیری دندان انجام می شود؟

قالب گیری دندان یکی از گام های اصلی برای دریافت روکش و بریج دندان برای اصلاح و درمان دندان شکسته، عصب کشی شده یا ترک خورده است. در بسیاری از موارد، این روش تنها برای درمان یک دندان انجام می شود.

زمانی که قالب گیری دندان انجام می شود، دندانپزشک می تواند یک روکش یا بریج موقت بسازد تا به خوبی روی ساختار دندان حامی قرار گیرد و به خوبی با دندان مخالف تطبیق داشته باشد. هیچ دو دندانی کاملا شبیه به هم نیستند. بنابراین، نتایج همیشه فردی خواهد بود.

قالب گیری صحیح از دندان:

برای قالب گیری دندان، دندانپزشک دور دندان مورد نظر را پر می کند تا از تناسب آن اطمینان حاصل کند. این کار کمی باعث ناراحتی بیمار می شود، به خصوص اگر این کار برای دریافت روکش دندان باشد.

زمانی که دندان آماده می شود، از محلی که به روکش نیاز دارد قالب گیری می شود. زمانی که مواد قالب گیری سخت می شوند، از جای خود برداشته می شوند. بدین ترتیب تجسم خوبی از دهان شما به دست می آید. این تجسم قالب ایده آلی خواهد بود که مواد مخصوصی برای روکش نهایی در آن ریخته شده و دندان مورد نظر ساخته می شود. قالب گیری دندان روشی سریع و بدون دندان است که در آن دندانپزشک مواد قالب گیری را روی دندان قرار می دهد و برمی دارد. کل روند قالب گیری دندان تنها چند دقیقه طول می کشد.

مواد قالب گیری:

موارد قالب گیری کیفیت خاصی دارند که به دندانپزشک امکان ثبت دقیق ترین جزئیات را از دندان و بافت اطراف می دهد. دستیار دندانپزشک مسئول آگاهی از انواع مختلف مواد قالب گیری در مطب، ایجاد ماده قالب گیری، روش کار، مخلوط کردن مواد و کمک به روند قالب گیری است.

برای این کار از تری های مختلفی برای قالب گیری استفاده می شود که برخی برای پوشش نیمی از قوس فک، برخی برای پوشش دندان های جلو و برخی برای پوشش قوس کامل فک هستند.

قالب گرفته شده از دندان نگاره منفی از دندان و ساختارهای اطراف آن است. زمانی که قالب گیری توسط گچ ریخته گری می شود تا مدل ایجاد شود، نگاره مثبت از دندان و ساختارهای اطراف آن درست می شود. این مدل به عنوان کست شناخته می شود.

مراحل نهایی قالب گیری دندان توسط آزمایشگاه و متخصص مربوط انجام می شود و دندان برای بیمار ساخته می شود. این دندان به کلینیک فرستاده می شود تا نصب شود. دقت در انتخاب رنگ و تطابق آن با بایت بیمار هنر آزمایشگاه و دندانپزشک است. در موارد کمی، روکش ساخته شده فاقد تطابق مناسب از نظر رنگ و سایز است و لازم است مجددا از دندان بیمار قالب گیری شده و به آزمایشگاه فرستاده شود.

در طول این مدت یک روکش یا بریج موقت از دندان شما محافظت می کند. در مطالب پیشین در مورد روکش موقت و مراقبت از آن توضیح داده شد که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

ناراحتی جزئی:

تنها دو موضوع وجود دارد که ممکن است در هنگام قالب گیری دندان باعث ناراحتی بیمار شود. اول طعم مواد مورد استفاده برای کار و دوم احساس تهوع در هنگام انجام کار. مشکل دوم به میزان حساسیت شما به ورود اجسام به دهانتان بستگی دارد. مواد قالب گیری دندان دارای طعم دهنده نیستند و طعم آنها تنها در زمان قالب گیری حس می شود.

می توانید پس از قالب گیری دندان، از دندانپزشک بخواهید که یه لیوان آب به شما بدهد یا از دهانشویه برای تغییر طعم دهان خود استفاده کنید.

حالت تهوع در زمان قالب گیری دندان:

حالت تهوع در درمان دندانپزشکی حالت رایجی است که بیماران زیادی دچار آن می شوند. تهوع به دلیل حساسیت بیش از حد بیمار در اثر ورود اجسام به دهانش ایجاد می شود. حالت تهوع در زمان انجام رادیوگرافی، ترمیم دندان های خلفی و قالب گیری دندان رایج است. اگر در زمان انجام کار بر روی دندان هایتان احساس تهوع می کنید، تلاش کنید از راه بینی نفس بکشید یا از دندانپزشک بخواهید که در صورت امکان درمان به صورت نشسته انجام شود. حالت خوابیده باعث تحریک بیشتر گلو می شود. دو روش فوق می توانند به تنها مشکل تهوع شما را در زمان قالب گیری دندان برطرف کنند. در مطالب پیشین در مورد تهوع در هنگام رادیوگرافی و درمان های دندانپزشکی به طور کامل توضیح داده شد و تکنیک هایی برای کنترل تهوع پیشنهاد شد. توصیه می کنیم برای آشنایی بیشتر این مطالب را مطالعه کنید.

زمانی که قالب گیری دندان انجام شود، دندانپزشک برای شما روکش یا بریج موقت را نصب خواهد کرد تا روکش یا بریج نهایی توسط آزمایشگاه ساخته شود و به کلینیک فرستاده شود. هدف از انجام تمامی مراحل فوق، ساخت دندان یا دندان هایی است که لبخندی زیبا و طبیعی را به شما هدیه می دهد.

منبع:

colgate

دندان درد با منشا غیر دندانی:

علائم بیماری همیشه آن چیزی نیست که انتظار دارید. برخی از بیماری ها می توانند موجب بروز علائمی در دهان و دندان شوند که تشخیص تمایز آنها با دندان درد می تواند دشوار باشد. هر چند دندان درد با منشا غیر دندانی شایع است، اما اگر احساس بیماری می کنید و دچار دندان نیز شده اید، بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید تا معاینه دقیقی از دندان های شما به عمل آید. دندان درد می تواند به عوامل متعددی مرتبط باشد که از سینوزیت تا درد در قفسه سینه متنوع هستند.

دندان درد با منشا غیر دندانی:

معمولا دندان درد با وجود پوسیدگی شدید در دندان رایج است. اما مواردی نیز وجود دارد که یک عامل ثانویه موجب حساسیت اعصاب دندان و احساس درد می شود که ارتباطی با وجود مشکل در خود دندان ندارد. برخی از این بیماری ها عبارتند از:

آنژین:

به گفته انجمن قلب آمریکا، آنژین نوعی درد در قفسه سینه است که زمانی اتفاق می افتد که خون کافی به قلب نمی رسد. معمولا این حالت به خودی خود بیماری در نظر گرفته نمی شود، بلکه نشانه ای از بیماری عروق کرونر است که مسئله ای جدی به شمار می رود. آنچه جالب توجه است این است که آنژین فقط موجب درد در قفسه سینه نمی شود؛ آکادمی دندانپزشکی عمومی (AGD) اظهار می کند که این عارضه می تواند باعث دندان درد با منشا غیر دندانی و تحریک در اطراف دندان ها و فک شود.

اگر دچار دندان درد یا درد در فک هستید، حتی درد شدید، ناگهانی، تهوع یا خستگی، بهتر است به یک پزشک مراجعه کنید. آنژین از طریق تغییر شیوه زندگی، داروها و در برخی موارد جراحی قابل درمان است. مدیریت آن نه تنها علائم شما را به حداقل می رساند بلکه در نهایت به نجات زندگی شما کمک می کند؛ اگر آنژین درمان نشود، ممکن است به حمله قلبی منجر شود.

میگرن:

سردرد بزرگترین عامل دندان درد با منشا غیر دندانی است. میگرن در خانم ها شایع تر از آقایان است. میگرن با سردرد، تهوع، سرگیجه و تحریک به نور و صدا همراه است. اما در برخی موارد درد در ناحیه فک و دندان نیز دیده می شود. تشخیص منشا دندان درد در این حالت بسیار دشوار است و به بررسی دقیق سابقه دندانپزشکی، معاینه داخل دندان و رد مشکل در خود دندان نیاز دارد.

ایسکمی قلبی:

درد دندان با منشا ایسکمی قلبی یکی از پیچیده ترین و دشوار ترین موارد تشخیصی دندان درد با منشا غیر دندانی است.این نوع درد در طبقه بندی جزء درد های ارجاعی بوده و اغلب با فعالیت بدنی تشدید می شود.درد توام با فشار است و در گردن،گوش،مندیبل، گلو هم می تواند احساس شود.اهمیت تشخیص این نوع درد از آنجایی که می تواند به قیمت جان بیمار حتی تمام شود بیش از بقیه موارد است.

زونا:

گاهی دندان درد با منشا غیر دندانی به دلیل زونا ایجاد می شود. زونا نوعی بیماری عفونی حاد است که در اثر فعال شدن مجدد ویروس آبله مرغان ایجاد می شود. این ویروس پس از طی شدن دوره بیماری در بدن غیر فعال می ماند اما در اثر عواملی مانند پیری و ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن دوباره فعال می شود و این بار به سیستم اعصاب نخاعی حمله می کند و باعث درد و سوزش در یک ناحیه از بدن می شود. گاهی علائم بیماری در صورت و گردن دیده می شود که به علت هجوم ویروس به اعصاب دندان است. دندان درد باعث می شود فرد به دندانپزشک مراجعه کند. این در حالی است که ضایعات و تاول های قرمز روی پوست به دندانپزشک به تشخیص علت اصلی کمک می کند.

عفونت سینوسی:

اگر احساس بیماری می کنید، دچار دندان درد شده اید، احساس احتقان در بینی و گلو دارید، ممکن است دچار عفونت سینوسی شده باشید. سینوزیت یا التهاب سینوسی، معمولا همراه با سرماخوردگی بروز می یابد. تجمع موکوس یا خلط که همراه با سرماخوردگی رخ می دهد، محیط مناسبی را برای رشد باکتریایی فراهم می کند.

سینوس ها، به ویژه سینوس ماگزیلاری، در نزدیکی ریشه دندان های خلفی فک بالا قرار دارند. نزدیکی آنها به دندان های مولار می تواند باعث حساسیت و دندان درد شود. بنابراین التهاب سینوسی یکی از علل دندان درد با منشا غیر دندانی است. هر چند اسپری ها آب نمک یا ضد احتقان بینی می تواند به پاک کردن بینی و به حداقل رساندن دندان درد کمک کند، اما برای توقف درد باید تورم سینوس ها کاهش یابد. از داروهای ضد التهاب غیرفعال (OTC) یا داروهای ضد درد استفاده کنید تا دندان درد و فشار در سینوس ها کاهش یابد. بخور با آب گرم همراه با گیاهانی مانند اکالیپتوس و برگ بو می تواند به کاهش التهاب کمک کند.

عفونت گوش یکی از علل دندان درد با منشا غیر دندانی:

همانطور که محل سینوس ها در اطراف دندان می تواند باعث دندان درد با منشا غیر دندانی در هنگام عفونت سینوسی شود، نزدیکی گوش به فک نیز می تواند موجب درد در دندان های شما در هنگام عفونت گوش شود. بر اساس نظر آکادمی پزشکان خانواده آمریکا (AAFP)، ممکن است دندان درد را تنها در همان طرفی حس کنید که دچار عفونت گوش هستید. با این حال، همانند سینوزیت، عفونت گوش نیز با گذشت زمان به تدریج بهبود می یابد. با این وجود، به راحتی می توانید از داروهای ضد درد استفاده کنید تا ناراحتی خود را به حداقل برسانید.

این که دندان درد با منشا غیر دندانی به دلیل درد قفسه سینه، درد گوش یا سینوزیت باشد فرقی نمی کند، همیشه بهترین توصیه آن است که به پزشک و دندانپزشک مراجعه کنید. تشخیص تخصصی یک بیماری باعث می شود تا دوره درمان به بهترین شکل طی شود و از پیچیده شدن عارضه جلوگیری شود. دندانپزشک نیز می تواند به تشخیص هر گونه مشکلات واقعی مرتبط با دندان، مانند آبسه یا عفونت، و تعیین ارتباط درد با دندان یا عارضه دیگر کمک کند.

مراقبت از دندان ها در منزل بخش مهمی از سالم ماندن است. روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. برای پیشگیری از دندان درد با منشا غیر دندانی یا دندانی، سالی دو مرتبه برای معاینه دندان های خود به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

colgate

مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان:

هر چه بچه ها بیشتر مستقل می شوند، والدین تاثیر و کنترل کمتری بر مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان پیدا می کنند. دوره گذار به جوانی به معنی آن است که برنامه کاری فرد شلوغ تر می شود و نوجوان مسئولیت های سنگین تری پیدا می کند. به همین علت، در بیشتر موارد بروز پوسیدگی در نوجوانان بیشتر می شود و نوبت های دندانپزشکی به تعویق می افتند. این باعث می شود که درمان مشکلات ساده، پیچیده تر و هزینه‎بردار شوند. با استفاده از راهکارهای زیر می توانید از سلامت دهان و دندان نوجوان خود مراقبت بیشتری به عمل آورید:

مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان:

به ابزارهای بهداشت دهان و دندان دقت بیشتری بکنید:

نوجوانان به خرید این جور وسایل علاقه ای نشان نمی دهند. بنابراین، این وظیفه شماست که به مسواک، خمیردندان و نخ دندان های باقی مانده در خانه توجه کنید و اگر رو به اتمام است جایگزین کنید. داشتن ابزارهای مناسب مهم ترین اصل در مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان است. به یاد داشته باشید که مسواک باید هر ۳ تا ۴ ماه یک بار عوض شود. به وضعیت برس های مسواک فرزند خود دقت داشته باشید و اگر از حالت طبیعی خود خارج شده اند، آن را عوض کنید.

مقدار خرید نوشابه و نوشیدنی های اسیدی را کاهش دهید:

شما نمی توانید همیشه در کنار فرزندتان باشید و خریدهایش را کنترل کنید. اما می توانید  بر مواد غذایی موجود در خانه و یخچال کنترل داشته باشید. مقدار خرید نوشیدنی های انرژی زا، نوشابه ها و سایر نوشیدنی های اسیدی را به حداقل کاهش دهید و آن را دور از دسترس قرار دهید تا در صورت تشنگی آن را مصرف نکنند. فراموش نکنید که نوشیدنی های انرژی زا نیز فرقی با نوشابه ندارند و پر از شکر هستند. آب همیشه بهترین گزینه برای مصرف نوشیدنی است.

به سوراخ کردن لب و زبان «نه» بگویید:

هر چند هنوز رواج چندانی ندارد، اما فشارهای گروهی را در نوجوانان نادیده نگیرید. بسیاری از نوجوانان در اثر علاقه به مد، به سوراخ کردن لب و زبان خود رو می آورند. ما به شدت توصیه می کنیم فرزند خود را از این کار برحذر کنید. سوراخ کردن لب یا زبان اغلب باعث شکستن دندان یا دیگر مشکلات دهان و دندان می شود. در مطالب پیشین در این مورد به طور کامل توضیح داده ایم که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید. اما به طور خلاصه باید بگوییم که سایش فلز به مینای دندان باعث فرسایش آن می شود و تماس مداوم فلز با بافت لثه باعث تحلیل و زخم شدن آن می شود که درمان آن سخت و هزینه بردار است.

برای فرزند خود گارد دهان تهیه کنید:

تهیه گارد دهان برای مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان ضروری است. نوجوانان در این سن بیشتر در ورزش شرکت می کنند، و از این رو، شانس وارد شدن آسیب به دهان و دندان آنها بیشتر می شود. در طول سال، بیشتر مراجعان ما در این گستره سنی بیشتر شامل افرادی می شود که در طول ورزش دچار آسیب شده اند. استفاده از گارد دهان می تواند از دهان و دندان فرزند شما مراقبت کند و ریسک کنده شدن دندان، شکستن دندان، پارگی لب یا بافت نرم دهان را کاهش دهد. اگر فرزندتان در برابر استفاده از گارد دهان مقاومت می کند و به ناراحتی آن اشاره می کند، به او تذکر بدهید که ناراحتی استفاده از گارد دهان در مقابل درد و ناراحتی ناشی از وارد شدن آسیب به دهان و دندان ناچیز است.

مشاوره ارتودنسی را فراموش نکنید:

اگر تا به حال فرزندتان کاندیدای استفاده از بریس ارتودنسی نبوده است، الان زمان خوبی برای معاینه دندان هاست. با وجودی که امکان استفاده از درمان ارتودنسی در هر سنی وجود دارد، اما در دوره نوجوانی رایج تر است. به علاوه، در این سن نتایج بهتر و پایدارتر است. امروزه گزینه های زیادی برای اصلاح ناهنجاری های دندان و فک وجود دارد. کافیست یک بار برای مشاوره به ما مراجعه کنید تا شما را در این مورد راهنمایی کنیم. مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان باعث کاهش هزینه های دندانپزشکی در سنین بالاتر می شود.

به بهداشت دهان و دندان او توجه کنید:

هر چند فرزندتان مستقل شده است، اما هنوز هم باید مسواک زدن و نخ دندان کشیدن را به او یادآوری کنید. در این مورد به هیچ وجه کوتاه نیایید و هر صبح و هر شب از او در این مورد سوال کنید. یک سوال ساده «مسواکت را زده ای؟» سهم زیادی در نهاینه کردن عادات بهداشت دهان و دندان در تمام طول عمر فرزندتان دارد.

فیشور سیلانت را نادیده نگیرید:

در مورد فیشور سلانت پیش از این توضیح داده شد. توصیه می کنیم به این مطلب رجوع کنید تا اطلاعات کامل تری کسب کنید. این روش برای محافظت از دندان های سالم ابداع شده است و می تواند بین ۵ تا ۱۰ سال از بروز پوسیدگی در دندان ها پیشگیری کند. سیلانت ماده شفافی است که بر روی سطح جونده دندان کشیده می شود و شیارها را می بندد. این باعث می شود که مواد غذایی بین شیارها گیر نکند و دندان دچار پوسیدگی نشود. البته فراموش نکنید که سیلانت نمی تواند جای مسواک را بگیرد و اگر فرزندتان مسواک نزند و نخ دندان نکشد، ریسک پوسیدگی همچنان وجود دارد. این روش به عنوان عامل مکمل سپر محافظی روی دندان به شمار می رود. سیلانت تنها بر روی دندان های سالم قابل اجراست. بنابراین برای مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان تا دیر نشده است اقدام کنید.

معاینه منظم دندان ها را فرزندتان را فراموش نکنید:

در میان مشکلات تربیت یک نوجوان و مراقبت از او، فراموش نکردن معاینات شش ماهه دندانپزشکی کار سختی است. اما این کار را در اولویت زندگی او قرار دهید تا از وارد شدن هزینه های سنگین جلوگیری کنید. خود نیز همراه او شوید تا از شما حرف شنوی بیشتری داشته باشد. به صورت خانوادگی روزی را برای معاینه دندان های خود اختصاص دهید.

مثال خوبی برای مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان باشید:

والدینی که کاری را از فرزند خود می خواهند، اما خود آن را انجام نمی دهند، هرگز در تربیت فرزند خود موفق نخواهند بود. هر صبح و شب مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.

منبع:

pediatricdentistryofthefalls

 

کشیدن دندان به روش آتروماتیک:

دندان ها عضو ارزشمندی در دهان هر فرد هستند که نه فقط برای زیبایی صورت که برای عملکرد تمام ارگان های بدن و تغذیه صحیح ضروری هستند. با توجه به قیمت خدمات درمانی و هزینه های جایگزینی دندان، می توان این طور گفت که ارزش تمام دندان های فک شما چیزی در حدود حداقل چند ده میلیون تومان است. خوشبختانه افزایش آگاهی عمومی در مورد تبعات نبودن هر دندان در فک بر ظاهر، حرف زدن و تغذیه، بهبود نرخ بهداشت دهان و دندان و نیز رواج بهتر خدمات درمانی دندانپزشکی، سبب شده است که موارد از دست دادن دندان در بین مردم کاهش یابد. با این وجود هنوز هم هستند کسانی که به دلایل مختلف، از مراجعه دیرهنگام تا عدم رعایت بهداشت دهان و دندان، دچار پوسیدگی های عمیقی در دندان های خود می شوند که چاره ای جز کشیدن دندان باقی نمی گذارد. کشیدن دندان همواره با درد و خونریزی و مقداری آسیب به استخوان فک همراه است. با استفاده از کشیدن دندان به روش آتروماتیک می توان احتمال آسیب به بافت استخوانی اطراف دندان را به حداقل رساند.

کشیدن دندان چندان بی خطر هم نیست:

در بیشتر موارد پوسیدگی های عمیق را به وسیله عصب کشی می توان درمان کرد و دندان را نجات داد.اما برخی از بیماران به دلیل هزینه های عصب کشی درخواست می کنند دندان کشیده شود. احتمالا این افراد جز کسانی هستند که هزینه های دندانپزشکی را صرفا در روز درمان محاسبه می کنند و به هزینه های طولانی مدت آن توجهی ندارند. در مطالب پیش در مورد تبعات نبود دندان در دهان و غذا خوردن بدون دندان صحبت کردیم. گفته شد که نبود دندان در دهان چه عوارضی را می تواند به بدن تحمیل کند. توصیه می کنیم، به سادگی تن به این کار به هر روشی حتی کشیدن دندان به روش آتروماتیک ندهید.

دندان ها نقش مهمی در حفظ حالت لب، دهان و صورت دارند. کشیدن هر دندان می تواند صورت شما را با چروک و افتادگی رو به رو کند و استخوان فک دچار تحلیل شود. دندان ها وسیله جویدن غذا و حرف زدن هستند و بدون آنها زندگی سخت تر می شود. از این رو جایگزین کردن سریع هر دندان برای حفظ سلامت دهان و دندان اهمیت دارد. کشیدن دندان به روش آتروماتیک می تواند با حفظ استخوان فک به کاشت هر چه سریع تر ایمپلنت در دهان کمک کند.

به علاوه، کشیدن دندان هر چند ساده و ارزان است، اما نباید عوارض آن را فراموش کنید. کشیدن دندان دارای عوارضی همچون خونریزی، عفونت، ابتلا به حفره خشک، آسیب به اعصاب صورت یا آسیب به استخوان فک است. در کشیدن دندان به روش آتروماتیک تلاش می شود از عوارض جدی این درمان جلوگیری شود. در ادامه با آن بیشتر آشنا می شویم.

کشیدن دندان به روش آتروماتیک چیست؟

برای بسیاری از افراد تجربه کشیدن دندان تجربه ای دردناک و پر دردسر است. تورم، کبودی، خونریزی بیش از حد، طول درمان، جای خالی آزاردهنده و درد استخوان فک از عوارض رایج است. بیماران حق دارند. گاهی کشیدن دندانی که در فک نهفته شده یا به استخوان فک جوش خورده است، کار ساده ای نیست. چنین چیزی در مورد کشیدن دندان به روش آتروماتیک صدق نمی کند. این روش برای این طراحی شده است که میزان آسیب وارده به بافت اطراف دندان به حداقل برسد و ریسک شکستن استخوان فک کاهش یابد. در روش های سنتی ممکن است برای کشیدن دندان، بافت استخوان اطراف دندان ساییده شده یا بشکند.

در کشیدن دندان به روش آتروماتیک تلاش می شود که کمترین تهاجم به فک انجام شود. این به نفع بیمار است، زیرا درد کمتری خواهد داشت و برای دندانپزشک مطلوب است، زیرا از عوارض جدی درمان جلوگیری می شود. اگر بافت استخوانی اطراف دندان سالم بماند، دندانپزشک درمان راحت تری خواهد داشت و نیازی به درمان های تکمیلی پیچده نخواهد بود. در این روش استخوان به همان شکل حفظ می شود و آسیبی نمی بیند.

کشیدن دندان به روش آتروماتیک به چه صورت انجام می شود؟

در روش های سنتی از انبرک دندانپزشکی یا فورسپس برای کشیدن دندان استفاده می شود. در این روش، دندان با انبرک گرفته می شود و به چپ و راست تکان داده می شود. تکان دادن افقی دندان باعث می شود که دندان از جای خود تکان بخورد و از فک بیرون بیاید. معمولا پس از چپ و راست کردن دندان، صدایی مانند شکستن یا ترک خوردن شنیده می شود. پس از این صدا، دندان شل می شود و از جای خود بیرون می آید.

این همان صدایی است که باید از آن ترسید. در واقع، این صدای استخوان اطراف دندان است. آسیب رسیدن به استخوان فک، موجب طولانی شدن روند بهبودی و درمان و درد زیاد در بیمار می شود.

در کشیدن دندان به روش آتروماتیک نیازی به شکستن استخوان نیست. در این روش به جای آنکه نیروی افقی به دندان وارد شود، تنها از نیروی عمودی استفاده می شود. این همان روشی از است که چوب پنبه از درب بطری بیرون کشیده می شود.

از این روش حتی برای دندان های شکسته و ترک خورده نیز می توان استفاده کرد.

با کشیدن دندان به روش آتروماتیک بیمار درد کمتری خواهد داشت، تورم و کبودی به حداقل می رسد و از آسیب به استخوان فک جلوگیری می شود.

آیا می توان از کشیدن دندان به روش آتروماتیک برای همه دندان ها استفاده کرد؟

خیر، پیش از اقدام برای کشیدن دندان باید شرایط دندان با استفاده از رادیوگرافی بررسی شود.

کشیدن دندان به روش آتروماتیک چه سودی دارد؟

به غیر از کاهش درد، خونریزی و عدم آسیب رسیدن به استخوان فک که پیش از این گفته شد، این روش برای کاشت ایمپلنت فوری بسیار مناسب است. به دلیل حفظ ساختار استخوانی فک و عوارض کمتر، دندانپزشک می تواند همان لحظه ایمپلنت را در دهان بیمار بکارد. پس از کاشت ایمپلنت، یک دندان موقت روی آن قرار می گیرد و باید مدتی صبر کرد تا ایمپلنت با استخوان فک به خوبی جوش بخورد. این فرآیند چند ماه طول می کشد.

پس از ادغام ایمپلنت با استخوان فک، روکش دائم روی آن قرار می گیرد.

انجام روش درمانی ایمپلنت معمولا چند ماه طول می کشد و فرآیند بلند مدتی است. اگر قرار باشد به روش سنتی دندان خود را بکشید، باید مدتی را به بهبودی استخوان فک و بافت اطراف آن اختصاص دهید. این می تواند درمان را به تعویق بیاندازد. به علاوه، نبود دندان در دهان و جای خالی آن برای بیمار آزاردهنده است. این در حالی است که کشیدن دندان به روش آتروماتیک طول درمان ایمپلنت را کاهش می دهد. فشاری که از همان روز کشیدن دندان روی استخوان فک اعمال می شود، مانع تحلیل و جذب آن می شود و سرعت ادغام آن با ایمپلنت را تسریع می کند. بنابراین، بیمار و دندانپزشک هر دو می توانند تجربه بهتری از درمان داشته باشند.

مسلما همه خواهان درمانی با کمترین درد و آسیب هستند. امروزه روش های سنتی همه جای خود را به روش های مدرن و بهتری داده اند که کمترین عوارض را در پی دارند. کشیدن دندان به روش آتروماتیک این امکان را فراهم کرده است. دندانپزشک می تواند با معاینه شرایط دندان و سلامت استخوان فک و دهان شما بهترین روش را برای کشیدن دندان و جایگزینی آن به شما پیشنهاد دهد. در صورتی که برای مشاوره و کشیدن دندان به کمک نیاز دارید، با کلینیک دندانپزشکی ما تماس بگیرید.

منبع:

periony