نوشته‌ها

آیا ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان، روکش و لمینت امکان پذیر است؟

ارتودنسی درمان محبوبی در بین بسیاری از بیماران نیست. برخی دیگر نیز به دلیل بی توجهی خانواده یا نبود منابع مالی در دوره نوجوانی نتوانسته اند برای درمان مراجعه کنند. در هم ریختگی دندان ها با افزایش سن یا به دلیل فشار حاصل از دندان عقل نیز محتمل است. این در حالی است که بیمار ممکن است در سال های قبل درمان هایی مانند ایمپلنت دندان، روکش، ونیر و لمینت را انجام داده باشد. برای این بیماران سوال است که آیا انجام ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان امکان پذیر است یا نه.

آیا انجام ارتودنسی بعد از روکش دندان امکان پذیر است؟

روکش دندان روشی است که برای محافظت از دندان پوسیده، عصب کشی شده، دچار ترک، لب پریدگی یا شکستگی بزرگ استفاده می شود. این روش درمانی ضمن نجات دندان، باعث استحکام بیشتر آن نیز می شود. روکش دندان درمانی است که افراد ممکن است در هر سنی از آن استفاده کنند. اگر قبلا برای یک یا چند دندان خود روکش دندان انجام داده اید و به تازگی تصمیم گرفته اید تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرید، هنوز هم برای شما این امکان وجود دارد. تفاوتی بین ارتودنسی دندان طبیعی و دندان روکش شده وجود ندارد. تنها تفاوت در آن است که برای دندان روکش شده از چسب متفاوتی برای اتصال براکت ها به روکش استفاده می شود.

در صورتی که در هم ریختگی دندان های بیمار بیش از حد نباشد، می توان از ارتودنسی نامرئی یا اینویزیلاین نیز برای مرتب کردن دندان ها استفاده کرد. این تری های سفارشی می توانند دندان را به آرامی حرکت دهند و در عین حال، هیچ نیازی به چسب وجود ندارد.

آیا می تواند دندان های پر شده را ارتودنسی کرد؟

ارتودنسی تنها باعث زیبایی لبخند شما نمی شود، سلامت آن را نیز تضمین می کند. نامرتب بودن دندان ها نه تنها زیبایی لبخند شما را از بین می برد، بلکه باعث دشواری در مسواک زدن و نخ دندان کشیدن می شود. دندان های کج و روی هم آمده محل خوبی برای تجمع پلاک و باکتری به شمار می روند و بیشتر از دندان های مرتب دچار پوسیدگی می شوند. بنابراین بسیار احتمال دارد که پیش از ارتودنسی چندین دندان شما پر شده باشند. خوشبختانه، دندان پر شده نه تنها مانعی برای ارتودنسی نیست، که حتی پیش از ارتودنسی توصیه می شود تمام دندان های پوسیده ترمیم شوند تا از بروز پوسیدگی های بعدی جلوگیری شود. به علاوه، انجام ترمیم های لازم با وجود بریس ارتودنسی دشوارتر است. بنابراین، باید پیش از شروع درمان تمام دندان ها سالم باشند. از سوی دیگر، دندان های شما از نظر استحکام بررسی خواهند شد. وجود پر کردگی بزرگ می تواند مانعی برای درمان باشد. یک دندان پوسیده با پر کردگی بزرگ نمی تواند فشار ناشی از بریس ها را تحمل کند.

آیا انجام ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان امکان پذیر است؟

شاید تصور می کنید از دست رفتن دندان امری است که تنها در سنین بسیار بالا رخ می دهد. اما به غیر از عدم رعایت بهداشت دهان و دندان عوامل دیگری نیز می توانند باعث از دست رفتن دندان شوند که بسیاری از آنها وابسته به سن نیستند. وارد شدن ضربه به صورت و تصادف با وسایل نقلیه از عواملی هستند که می توانند موجب از دست رفتن دندان در هر سنی شوند. هر چند روش هایی مانند بریج دندان و پروتز دندان مصنوعی جزئی نیز برای جایگزینی دندان از دست رفته وجود دارند، اما بهترین و شبیه ترین روش برای این منظور ایمپلنت دندان است. ایمپلنت خصوصیات بارز ریشه دندان را تقلید می کند و از طول عمر و استحکام بالایی برخوردار است.

بیمارانی وجود دارند که پس از ایمپلنت دندان به فکر مرتب کردن دندان های خود می افتند. مشکل آنجاست که دندانی که ایمپلنت شده باشد، به هیچ وجه حرکت نخواهد کرد. حرکت دندان های طبیعی در فک روندی پیچیده و تدریجی است که در اثر همکاری لیگامنت های متصل به ریشه دندان و استخوان فک به وجود می آید. این اثر در مورد ایمپلنت دندان وجود ندارد. بنابراین، بهتر است زمانی به فکر جایگزینی دندان از دست رفته خود بیافتید که درمان ارتودنسی شما کامل شده باشد.

در صورتی که فضای خالی در دهان شما وجود دارد، شرایط زیر محتمل است:

  • فضا با استفاده از ارتودنسی به طور خود به خود بسته می شود و نیازی به کاشت دندان از دست رفته نیست.
  • فضای دندان از دست رفته با استفاده از اسپیسر حفظ می شود و پس از تکمیل ارتودنسی، برای ایمپلنت دندان اقدام می شود.

اما مواردی نیز وجود دارد که ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان امکان پذیر است. بسته به محل ایمپلنت در دهان می توان از آن به عنوان پایه برای حرکت دادن سایر دندان ها استفاده کرد.

از این رو، امکان انجام ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان به نظر دندانپزشک شما بستگی دارد.

ارتودنسی با وجود ونیر یا لیمنت دندان:

ونیر و لمینت پوسته نازکی از جنس پرسلین یا سرامیک است که به سطح جلویی دندان چسبانده می شود تا اشکالاتی نظیر تغییر رنگ دندان، ترک، لب پریدگی و فاصله جزئی بین دندان ها را بپوشاند. اگر به دنبال انجام همزمان ونیر و ارتودنسی هستید، بهتر است از این کار منصرف شوید. اتصال بریس به ونیر یا لیمنت می تواند باعث خراش سطح آن و آسیب رسیدن به زیبایی آن شود. به علاوه، تغییر رنگ ونیر در اطراف براکت ها پس از درمان محتمل است. در موارد زیادی نیز دیده می شود که فشار براکت ها باعث جدا شدن ونیر و لیمنت از روی دندان می شود. بنابراین، بهتر است ابتدا تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرید و پس از آن برای زیبایی دندان های خود اقدامات لازم را انجام دهید.

هر چند امکان استفاده همزمان از ارتودنسی و ونیر نیست، اما می توانید از روش های ارتودنسی نامرئی شامل اینویزیلاین برای مرتب کردن دندان های خود استفاده کنید. اینویزیلاین می تواند بدون آسیب رساندن به ونیرها، دندان های شما را در طول زمان حرکت دهد و به زیبایی لبخندتان کمک کند.

سوالات از قبیل امکان انجام ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان، روکش یا ونیر به بررسی و معاینه دقیق دندان ها از نزدیک نیاز دارد. اگر به معاینه و مشاوره نیاز دارید، با ما تماس بگیرید.

منبع:

charlestonorthodonticspecialists

عوارض بیحسی دندان:

برای حفظ سلامت شامل سلامت دهان و دندان به درمان های پزشکی نیاز است. استفاده از بیحسی در بسیاری از درمان های پزشکی، چه جراحی زانو یاشد یا پر کردن دندان اجتناب ناپذیر است. زمانی که این کار به درستی انجام شود، جای نگرانی نیست. اما برخی از مردم دچار عوارض بیحسی دندان می شوند. در ادامه به بیحسی و دلیل بروز پاسخ منفی در برخی از بیماران می پردازیم.

انواع بیحسی:

دو نوع بیحسی داریم، بیحسی موضعی و بیهوشی عمومی. انجمن دندانپزشکی آمریکا بیحسی موضعی را این طور تعریف می کند: از بین رفتن موقت احساس شامل درد بدون کاهش سطح هوشیاری در یک قسمت از بدن که با استفاده از یک داروی موضعی به صورت تزریق به دست می آید. در نتیجه، دندانپزشکی بخشی از دهان شما را با تزریق مقداری دارو به لثه یا درون گونه بیحس می کند و شما هنوز در طول درمان بیدار هستید. بیهوشی عمومی شما را به طور کامل برای یک دوره طولانی تر به خواب می برد و یک ماسک اکسیژن به تنفس بهتر شما کمک می کند.

هر چند این اصطلاح کمی گمراه کننده است، اما بیهوشی عمومی نقش بیشتری در راحتی شما در طول درمان دارد و توسط متخصص ماهر در این زمینه انجام می شود. از بیحسی موضعی برای درمان های ساده تر استفاده می شود که باعث درد و ناراحتی چندانی در بیمار نمی شوند. عوارض بیحسی دندان ارتباطی به نوع آن ندارد و ممکن است هر کدام از آنها باعث بروز مشکلاتی برای بیمار شوند.

درمان هایی که به بیحسی نیاز دارند:

متاسفانه تمام درمان های دندانپزشکی به سادگی جرم گیری معمول و معاینه ساده دندان ها نیستند. کشیدن دندان یکی از رایج ترین علل نیاز به بیحسی است. زمانی که دندان پوسیده شده باید کشیده شود، دندانپزشک نواحی اطراف دندان را بیحس می کند. دندان عقل مورد دیگری است که کشیدن آن به بیحسی نیاز دارد، که البته بیشتر در مورد دندان نهفته و دندانی که به صورت نیمه رشد کرده است استفاده می شود.

هر چند عصب کشی در سال های اخیر ساده تر شده است، این نوع درمان نیز به گزینه دیگری است که به بیحسی نیاز دارد. زمانی که پالپ دندان آسیب می بیند و عفونت می کند، بخشی از دندان که دارای پالپ است باید تمیز شده و پر شود تا از کشیدن دندان ممانعت به عمل آید.

پر کردن دندان از دلایل رایج نیاز به بیحسی است. زمانی به پر کردن دندان نیاز پیدا می کنید، که بخش کوچکی از دندان شما تسلیم پوسیدگی شده است. این ناحیه کوچک باید برداشته شود و با مواد پر کننده پر شود.

عوارض بیحسی دندان:

عوارض بیحسی دندان زیاد نیستند، اما گاهی پیش می آیند. بیحسی فراتر از ناحیه مورد نظر از رایج ترین آنهاست. پس از تزریق بیحسی موضعی به لثه ها، ممکن است پلک یا عضلات گونه شل شوند و دچار افتادگی شوند. با از بین رفتن اثر آن، عوارض بیحسی دندان نیز باید از بین برود. برخی از دیگر عوارض بیحسی دندان عبارتند از:

ناتوانی در پلک زدن:

همان طور که گفته شد گاهی تزریق بیحسی به غیر از منطقه مورد نظر باعث بیحس شدن دیگر بخش های صورت نیز می شود. ناتوانی در پلک زدن یکی از این عوارض است که می تواند باعث خشکی و ناراحتی چشم شود. اگر پس از تزریق بیحسی نمی توانید پلک بزنید، به دندانپزشک اطلاع دهید. دندانپزشک می تواند پلک شما را به طور موقت با چسب ببندد تا چشمتان خشک نشود. با از بین رفتن اثر دارو، باید احساس پلک شما نیز بازگردد.

هماتوم:

هماتوم به تورم ناحیه تزریق همراه با خون گفته می شود که می تواند در اثر تماس سوزن با عروق خونی در هنگام تزریق رخ دهد.

افزایش ضربان قلب:

مواد موجود در داروی بیحسی می تواند موجب افزایش ضربان قلب به مدت یک تا دو دقیقه شود. در صورتی که احساس می کنید دچار افزایش ضربان قلب شده اید، موضوع را به دندانپزشک خود اطلاع دهید.

عصبی بودن در هنگام خوابیدن روی تخت دندان پزشکی می تواند عاملی برای تپش قلب باشد. زمانی که دچار استرس باشید، بدن ماده ای به نام آدرنالین را ترشح می کند که فشار خون را افزایش می دهد و باعث سریع تر کار کردن قلب می شود.

بسیاری از داروهای بیحس کننده موضعی در دندانپزشکی حاوی اپی نفرین (به نام آدرنالین نیز شناخته شده است) هستند. بنابراین به دلیل اضطراب نه تنها بدن شما آدرنالین ترشح میکند که دندان پزشک نیز با تزریق بیحسی موضعی به مقدار این آدرنالین می افزاید.

اما چرا در برخی از جلسات، احساس می کنید افزایش ضربان قلب در پی تزریق بیحسی دندان پزشکی بیشتر از میزان تجربه شده در جلسات قبل بوده است. دلیل این تپش بیشتر این است که گاهی دندان پزشک سهوا بیحسی را به یک رگ خونی کوچک تزریق می کند. در این گونه موارد بیحسی سریعا در بدن منتشر می شود و به دلیل وجود آدرنالین باعث افزایش ضربان قلب می شود. معمولا این تپش شدید بعد از حدود ۱۰ ثانیه یا این حدود رفع می شود و برای قلب شما خطرناک نیست. از سوی دیگر بسیار کم پیش می آید که دندان پزشک بی حسی را مستقیما به رگ خونی تزریق کند. بنابراین بیحسی در نزدیکی عصب دندان باقی می ماند و درمان را تسهیل می کند.

آسیب به اعصاب:

اگر سوزن تزریق به طور مستقیم به عصب برخورد کند، دچار عوارض بیحسی دندان از جمله بی حسی و درد از چند هفته تا چند ماه خواهید بود. آسیب به عصب در هنگان تزریق بیحسی عارضه نادری است و کمتر دیده می شود.

سایر عوارض بیحسی دندان عبارتند از:

  • بیحسی زبان یا بخش دیگری از دهان
  • گیجی
  • سرگیجه
  • تاری دید
  • ناتوانی در کنترل عضلات ضورت

عوارض فوق در بیشتر موارد همه موقت هستند و نمی توانند مشکل درازمدتی برای بیمار ایجاد کنند. در صورتی که عوارض بیحسی دندان بیشتر از یک هفته در شما باقی ماند، با پزشک خود مشورت کنید. برخی از عوارض در مدت چند ماه از بین می روند و برخی به مداخله پزشکی نیاز دارند.

رعایت بهداشت دهان و دندان برای اجتناب از نیاز به درمان های پیچیده دندانپزشکی بهترین راه برای پیشگیری از عوارض بیحسی دندان است. روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید و برای داشتن دهان و دندان سالم از یک رژیم غذایی سالم تبعیت کنید. و البته نوبت های معاینه شش ماه یکبار دندانپزشکی خود را نیز فراموش نکنید.

منبع:

colgate

دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز:

ایدز از بیماری هایی است که حتی شنیدن نامش افراد را می ترساند. این بیماری به حدی زندگی را برای بیماران سخت می کند که گاهی از ابراز بیماری خود به پزشکان نیز خودداری می کنند. ترس اطرافیان از ابتلا به بیماری، نگاه منفی به بیمار، کنجکاوی های بی مورد و حتی امتناع از درمان سهم زیادی در عدم ابراز بیماری توسط فرد دارند. خوشبختانه در سال های اخیر نگاه جامعه به این دسته بیماران تغییر کرده است و دریافت خدمات درمانی برای آنها ساده تر از قبل شده است. اگر خود یا یکی از اطرافیانتان به ایدز مبتلا هستید، بهتر است بدانید که مراقبت های دندانپزشکی باید به بخشی از روتین درمانی آنها تبدیل شود. این بدان دلیل است بیماران مبتلا به HIV/AIDS بیشتر از دیگران در معرض عفونت های دهان و دندان قرار دارند و درمان آنها دشوارتر از دیگران است. ابتلا به عفونت می تواند سلامت کلی این بیماران را تحت تاثیر قرار دهد. از این رو، معاینات دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز یک باید تلقی می شود.

HIV/AIDS چیست؟

HIV ویروسی است که به نوع خاصی از سلول T به نوع سلول های CD4 حمله می کند. سلول های T بخش مهمی از سیستم ایمنی بدن هستند که برای مبارزه با عفونت لازم هستند.

در صورت عدم درمان، HIV می تواند به قدری سلول های CD4 را تخریب کند که دیگر فرد نمی تواند با عفونت و بیماری ها مبارزه کند. AIDS آخرین مرحله عفونت HIV است که در آن سیستم ایمنی بدن به قدری ضعیف شده است که انواع عفونت ها و سرطان ها بیمار را از پای در می آورند.

HIV/AIDS چه تاثیری بر دهان و دندان دارد؟

زمانی که بیمار به HIV مبتلا می شود، دهان اولین بخش بدن است که تحت تاثیر بیماری قرار می گیرد. از آنجا که عفونت HIV سیستم ایمنی بدن را تضعیف کرده است، بیمار مستعد ابتلا به انواع عفونت ها و دیگر عوارض است. در دهان، بیمار دچار درد و از دست رفتن دندان می شود.

بیماران مبتلا به HIV دچار مشکلات زیر در دهان و دندان خود می شود:

·         خشکی دهان

·         آفت

·         تبخال

·         لوکوپلاکی (ضایعات سفید در گوشه لب ها)

·         ژنژیویت

·         پریودنتیت

·         زخم های دهانی

·         لق شدن دندان

مشکلات دهان و دندان در بیماران مبتلا به HIV با درد همراه است که در جویدن و بلع تداخل ایجاد می کند. این امر مانع مصرف مواد غذایی کافی توسط بیمار و در نتیجه سو تغذیه و ضعیف شدن بیشتر می شود. در این حالت، حتی جذب داروهای مصرفی بیمار توسط دستگاه هاضمه نیز به خوبی صورت نمی گیرد.

دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز:

بسیاری از مشکلات دهان و دندان در ارتباط با بیماری ایدز قابل درمان هستند. در مورد بیماری خود به صورت شفاف با دندانپزشک صحبت کنید و در این مورد از او مشورت بخواهید.

بهترین راه برای پیشگیری از مشکلات دهان و دندان ناشی از بیماری ایدز عبارتند از:

·         مراجعه برای معاینه منظم دندانپزشکی

·         مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دو بار در روز

·         مصرف داروهای HIV طبق برنامه

·         در صورتی که مصرف داروهای HIV موجب خشکی دهان می شود، با پزشک خود مشورت کنید. در مورد بهترین روش درمان یا تغییر دوز دارو با پزشک خود مشورت کنید.

·         اگر برای دریافت خدمات دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز دچار مشکل هستید، با پزشک خود مشورت کنید. او می تواند شما را به کلینیک مناسبی ارجاع دهد.

دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز: آیا افراد سالم باید نگران باشند؟

هر چقدر هم که آگاهی در جامعه نسبت به این بیماری و روش های انتقال آن افزایش یابد، ترس از بیماری امری طبیعی است. افراد زیادی از دندانپزشکی می ترسند. هر یک دلیل مخصوص به خود را دارند. برخی از سوزن بی حسی می ترسند. برخی دیگر از صدای دستگاه ها وحشت دارند و دسته دیگری نیز به ترس از ابتلا به هپاتیت و ایدز در اثر تماس با ابزارهای دندانپزشکی اشاره می کنند.

ترس از ابتلا به بیماری هایی مانند هپاتیت و ایدز در اثر تماس با وسایل آلوده نگرانی بسیاری از بیماران است. شاید همین ترس است که دریافت خدمات دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز را دشوار ساخته است.

باید گفت که این ترس کاملا نادرست است. تا به حال هیچ مورد ابتلایی از طریق دریافت خدمات دندانپزشکی گزارش نشده است.

آیا وسایل دندانپزشکی استریل هستند؟

واقعیت آن است که اگر کسی باید از انتقال بیماری ایدز و هپاتیت در هراس باشد، آن فرد خود دندانپزشک و دستیاران او است. میزان تماس دندانپزشک و دستیاران دندانپزشک با ابزارهای دندانپزشکی زیاد است و در طول روز موارد زیادی وجود دارد که ممکن است برخی از وسایل تیز در دست دندانپزشک فرو برود. بنابراین، پیش از هر کس، دندانپزشکان برای سلامت خود و دستیاران از استریل بودن تمام وسایل اطمینان حاصل می کنند.

در عین حال، دستورالعمل های کنترل عفونت و استریل کردن وسایل توسط اداره سلامت دهان و دندان وزارت بهداشت به مراکز دندانپزشکی ابلاغ می شود. در یکی از این دستورالعمل ها، تمامی مراکز دندانپزشکی ملزم به خرید دستگاه اتوکلاو برای استریل کردن وسایل دندانپزشکی هستند. هر چند ویروس ایدز ویروس ترسناکی است، اما بسیار حساس است و به سرعت در معرض حرارت خشک یا مرطوب از بین می رود. این همان کاری است که دستگاه اتوکلاو انجام می دهد تا از استریل شدن وسایل اطمینان حاصل شود.

در واقع به دلیل پنهانکاری بسیاری از بیماران، در نظر یک دندانپزشک تمام بیماران مبتلا به ایدز و هپاتیت هستند، مگر آنکه خلاف آن ثابت شود. بنابراین طبق این اصل، تمامی ابزارها بر اساس اصول خاصی استریل می شوند تا ریسک انتقال عفونت از بین برود.

در عین حال، برای کاهش خطرات ناشی از ارائه خدمات دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز و هپاتیت، برای تمام بیماران از وسایل یک بار مصرف استفاده می شود تا از سلامت دندانپزشک و بیمار محافظت شود.

دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به ایدز:

اگر مبتلا به ایدز یا هپاتیت هستید، بیماری خود را دندانپزشک پنهان نکنید. بر اساس اصول درمان، دندانپزشک موظف به پذیرش تمام بیماران است، مگر آنکه تجهیزات لازم برای درمان را نداشته باشد. بنابراین، حتی اگر مرکز مورد نظر امکان پذیرش شما را نداشته باشد، شما را به مرکز مجهزتری ارجاع خواهد داد که برای پذیرش چنین بیمارانی تخصص دارد.

منبع:

mouthhealthy

قالب گیری دندان: چه چیزی در انتظار شماست؟

مراقبت از سلامت دندان ها اهمیت زیادی دارد. اما گاهی تصادف یا عدم رعایت بهداشت دهان و دندان باعث می شود که دندان دچار آسیب شدید شده و از بین برود. برای جایگزین کردن دندان از دست رفته یا نجات آن حتی در شرایط سخت (عصب کشی) از روش هایی مانند بریج، روکش دندان و ایمپلنت استفاده می شود. برای اطمینان از تطابق روکش دندان، بریج و دیگر روش های جایگزینی دندان با وضعیت دندان ها و فک، از دندان بیمار قالب گیری می شود. قالب گیری دندان باعث ایجاد مدل دقیقی از دهان و دندان شما می شود و دندان ساخته شده دقیقا مشابه مدل طبیعی آن ساخته خواهد شد. قالب گیری صحیح باعث می شود که دندان ساخته شده بافت نرم و حساس دهان را در داخل گونه و لثه آزار ندهد و موجب فرسایش سایر دندان ها نشود.

در عین حال، قالب گیری دندان از گام های مقدماتی برای بسیاری از درمان های دندانپزشکی و ساخت ابزارهای ارتودنسی است. ما در کلینیک دندانپزشکی پردیس با استفاده از بهترین متخصصان دندانپزشکی تلاش می کنیم که کلیه مراحل کار با کمترین میزان ناراحتی و بالاترین شباهت به وضعیت دندان ها انجام شود تا نتیجه درمان طبیعی و مناسب باشد. در ادامه با این روش در دندانپزشکی آشنا می شویم.

چرا قالب گیری دندان انجام می شود؟

قالب گیری دندان یکی از گام های اصلی برای دریافت روکش و بریج دندان برای اصلاح و درمان دندان شکسته، عصب کشی شده یا ترک خورده است. در بسیاری از موارد، این روش تنها برای درمان یک دندان انجام می شود.

زمانی که قالب گیری دندان انجام می شود، دندانپزشک می تواند یک روکش یا بریج موقت بسازد تا به خوبی روی ساختار دندان حامی قرار گیرد و به خوبی با دندان مخالف تطبیق داشته باشد. هیچ دو دندانی کاملا شبیه به هم نیستند. بنابراین، نتایج همیشه فردی خواهد بود.

قالب گیری صحیح از دندان:

برای قالب گیری دندان، دندانپزشک دور دندان مورد نظر را پر می کند تا از تناسب آن اطمینان حاصل کند. این کار کمی باعث ناراحتی بیمار می شود، به خصوص اگر این کار برای دریافت روکش دندان باشد.

زمانی که دندان آماده می شود، از محلی که به روکش نیاز دارد قالب گیری می شود. زمانی که مواد قالب گیری سخت می شوند، از جای خود برداشته می شوند. بدین ترتیب تجسم خوبی از دهان شما به دست می آید. این تجسم قالب ایده آلی خواهد بود که مواد مخصوصی برای روکش نهایی در آن ریخته شده و دندان مورد نظر ساخته می شود. قالب گیری دندان روشی سریع و بدون دندان است که در آن دندانپزشک مواد قالب گیری را روی دندان قرار می دهد و برمی دارد. کل روند قالب گیری دندان تنها چند دقیقه طول می کشد.

مواد قالب گیری:

موارد قالب گیری کیفیت خاصی دارند که به دندانپزشک امکان ثبت دقیق ترین جزئیات را از دندان و بافت اطراف می دهد. دستیار دندانپزشک مسئول آگاهی از انواع مختلف مواد قالب گیری در مطب، ایجاد ماده قالب گیری، روش کار، مخلوط کردن مواد و کمک به روند قالب گیری است.

برای این کار از تری های مختلفی برای قالب گیری استفاده می شود که برخی برای پوشش نیمی از قوس فک، برخی برای پوشش دندان های جلو و برخی برای پوشش قوس کامل فک هستند.

قالب گرفته شده از دندان نگاره منفی از دندان و ساختارهای اطراف آن است. زمانی که قالب گیری توسط گچ ریخته گری می شود تا مدل ایجاد شود، نگاره مثبت از دندان و ساختارهای اطراف آن درست می شود. این مدل به عنوان کست شناخته می شود.

مراحل نهایی قالب گیری دندان توسط آزمایشگاه و متخصص مربوط انجام می شود و دندان برای بیمار ساخته می شود. این دندان به کلینیک فرستاده می شود تا نصب شود. دقت در انتخاب رنگ و تطابق آن با بایت بیمار هنر آزمایشگاه و دندانپزشک است. در موارد کمی، روکش ساخته شده فاقد تطابق مناسب از نظر رنگ و سایز است و لازم است مجددا از دندان بیمار قالب گیری شده و به آزمایشگاه فرستاده شود.

در طول این مدت یک روکش یا بریج موقت از دندان شما محافظت می کند. در مطالب پیشین در مورد روکش موقت و مراقبت از آن توضیح داده شد که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

ناراحتی جزئی:

تنها دو موضوع وجود دارد که ممکن است در هنگام قالب گیری دندان باعث ناراحتی بیمار شود. اول طعم مواد مورد استفاده برای کار و دوم احساس تهوع در هنگام انجام کار. مشکل دوم به میزان حساسیت شما به ورود اجسام به دهانتان بستگی دارد. مواد قالب گیری دندان دارای طعم دهنده نیستند و طعم آنها تنها در زمان قالب گیری حس می شود.

می توانید پس از قالب گیری دندان، از دندانپزشک بخواهید که یه لیوان آب به شما بدهد یا از دهانشویه برای تغییر طعم دهان خود استفاده کنید.

حالت تهوع در زمان قالب گیری دندان:

حالت تهوع در درمان دندانپزشکی حالت رایجی است که بیماران زیادی دچار آن می شوند. تهوع به دلیل حساسیت بیش از حد بیمار در اثر ورود اجسام به دهانش ایجاد می شود. حالت تهوع در زمان انجام رادیوگرافی، ترمیم دندان های خلفی و قالب گیری دندان رایج است. اگر در زمان انجام کار بر روی دندان هایتان احساس تهوع می کنید، تلاش کنید از راه بینی نفس بکشید یا از دندانپزشک بخواهید که در صورت امکان درمان به صورت نشسته انجام شود. حالت خوابیده باعث تحریک بیشتر گلو می شود. دو روش فوق می توانند به تنها مشکل تهوع شما را در زمان قالب گیری دندان برطرف کنند. در مطالب پیشین در مورد تهوع در هنگام رادیوگرافی و درمان های دندانپزشکی به طور کامل توضیح داده شد و تکنیک هایی برای کنترل تهوع پیشنهاد شد. توصیه می کنیم برای آشنایی بیشتر این مطالب را مطالعه کنید.

زمانی که قالب گیری دندان انجام شود، دندانپزشک برای شما روکش یا بریج موقت را نصب خواهد کرد تا روکش یا بریج نهایی توسط آزمایشگاه ساخته شود و به کلینیک فرستاده شود. هدف از انجام تمامی مراحل فوق، ساخت دندان یا دندان هایی است که لبخندی زیبا و طبیعی را به شما هدیه می دهد.

منبع:

colgate

دندان درد با منشا غیر دندانی:

علائم بیماری همیشه آن چیزی نیست که انتظار دارید. برخی از بیماری ها می توانند موجب بروز علائمی در دهان و دندان شوند که تشخیص تمایز آنها با دندان درد می تواند دشوار باشد. هر چند دندان درد با منشا غیر دندانی شایع است، اما اگر احساس بیماری می کنید و دچار دندان نیز شده اید، بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید تا معاینه دقیقی از دندان های شما به عمل آید. دندان درد می تواند به عوامل متعددی مرتبط باشد که از سینوزیت تا درد در قفسه سینه متنوع هستند.

دندان درد با منشا غیر دندانی:

معمولا دندان درد با وجود پوسیدگی شدید در دندان رایج است. اما مواردی نیز وجود دارد که یک عامل ثانویه موجب حساسیت اعصاب دندان و احساس درد می شود که ارتباطی با وجود مشکل در خود دندان ندارد. برخی از این بیماری ها عبارتند از:

آنژین:

به گفته انجمن قلب آمریکا، آنژین نوعی درد در قفسه سینه است که زمانی اتفاق می افتد که خون کافی به قلب نمی رسد. معمولا این حالت به خودی خود بیماری در نظر گرفته نمی شود، بلکه نشانه ای از بیماری عروق کرونر است که مسئله ای جدی به شمار می رود. آنچه جالب توجه است این است که آنژین فقط موجب درد در قفسه سینه نمی شود؛ آکادمی دندانپزشکی عمومی (AGD) اظهار می کند که این عارضه می تواند باعث دندان درد با منشا غیر دندانی و تحریک در اطراف دندان ها و فک شود.

اگر دچار دندان درد یا درد در فک هستید، حتی درد شدید، ناگهانی، تهوع یا خستگی، بهتر است به یک پزشک مراجعه کنید. آنژین از طریق تغییر شیوه زندگی، داروها و در برخی موارد جراحی قابل درمان است. مدیریت آن نه تنها علائم شما را به حداقل می رساند بلکه در نهایت به نجات زندگی شما کمک می کند؛ اگر آنژین درمان نشود، ممکن است به حمله قلبی منجر شود.

میگرن:

سردرد بزرگترین عامل دندان درد با منشا غیر دندانی است. میگرن در خانم ها شایع تر از آقایان است. میگرن با سردرد، تهوع، سرگیجه و تحریک به نور و صدا همراه است. اما در برخی موارد درد در ناحیه فک و دندان نیز دیده می شود. تشخیص منشا دندان درد در این حالت بسیار دشوار است و به بررسی دقیق سابقه دندانپزشکی، معاینه داخل دندان و رد مشکل در خود دندان نیاز دارد.

ایسکمی قلبی:

درد دندان با منشا ایسکمی قلبی یکی از پیچیده ترین و دشوار ترین موارد تشخیصی دندان درد با منشا غیر دندانی است.این نوع درد در طبقه بندی جزء درد های ارجاعی بوده و اغلب با فعالیت بدنی تشدید می شود.درد توام با فشار است و در گردن،گوش،مندیبل، گلو هم می تواند احساس شود.اهمیت تشخیص این نوع درد از آنجایی که می تواند به قیمت جان بیمار حتی تمام شود بیش از بقیه موارد است.

زونا:

گاهی دندان درد با منشا غیر دندانی به دلیل زونا ایجاد می شود. زونا نوعی بیماری عفونی حاد است که در اثر فعال شدن مجدد ویروس آبله مرغان ایجاد می شود. این ویروس پس از طی شدن دوره بیماری در بدن غیر فعال می ماند اما در اثر عواملی مانند پیری و ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن دوباره فعال می شود و این بار به سیستم اعصاب نخاعی حمله می کند و باعث درد و سوزش در یک ناحیه از بدن می شود. گاهی علائم بیماری در صورت و گردن دیده می شود که به علت هجوم ویروس به اعصاب دندان است. دندان درد باعث می شود فرد به دندانپزشک مراجعه کند. این در حالی است که ضایعات و تاول های قرمز روی پوست به دندانپزشک به تشخیص علت اصلی کمک می کند.

عفونت سینوسی:

اگر احساس بیماری می کنید، دچار دندان درد شده اید، احساس احتقان در بینی و گلو دارید، ممکن است دچار عفونت سینوسی شده باشید. سینوزیت یا التهاب سینوسی، معمولا همراه با سرماخوردگی بروز می یابد. تجمع موکوس یا خلط که همراه با سرماخوردگی رخ می دهد، محیط مناسبی را برای رشد باکتریایی فراهم می کند.

سینوس ها، به ویژه سینوس ماگزیلاری، در نزدیکی ریشه دندان های خلفی فک بالا قرار دارند. نزدیکی آنها به دندان های مولار می تواند باعث حساسیت و دندان درد شود. بنابراین التهاب سینوسی یکی از علل دندان درد با منشا غیر دندانی است. هر چند اسپری ها آب نمک یا ضد احتقان بینی می تواند به پاک کردن بینی و به حداقل رساندن دندان درد کمک کند، اما برای توقف درد باید تورم سینوس ها کاهش یابد. از داروهای ضد التهاب غیرفعال (OTC) یا داروهای ضد درد استفاده کنید تا دندان درد و فشار در سینوس ها کاهش یابد. بخور با آب گرم همراه با گیاهانی مانند اکالیپتوس و برگ بو می تواند به کاهش التهاب کمک کند.

عفونت گوش یکی از علل دندان درد با منشا غیر دندانی:

همانطور که محل سینوس ها در اطراف دندان می تواند باعث دندان درد با منشا غیر دندانی در هنگام عفونت سینوسی شود، نزدیکی گوش به فک نیز می تواند موجب درد در دندان های شما در هنگام عفونت گوش شود. بر اساس نظر آکادمی پزشکان خانواده آمریکا (AAFP)، ممکن است دندان درد را تنها در همان طرفی حس کنید که دچار عفونت گوش هستید. با این حال، همانند سینوزیت، عفونت گوش نیز با گذشت زمان به تدریج بهبود می یابد. با این وجود، به راحتی می توانید از داروهای ضد درد استفاده کنید تا ناراحتی خود را به حداقل برسانید.

این که دندان درد با منشا غیر دندانی به دلیل درد قفسه سینه، درد گوش یا سینوزیت باشد فرقی نمی کند، همیشه بهترین توصیه آن است که به پزشک و دندانپزشک مراجعه کنید. تشخیص تخصصی یک بیماری باعث می شود تا دوره درمان به بهترین شکل طی شود و از پیچیده شدن عارضه جلوگیری شود. دندانپزشک نیز می تواند به تشخیص هر گونه مشکلات واقعی مرتبط با دندان، مانند آبسه یا عفونت، و تعیین ارتباط درد با دندان یا عارضه دیگر کمک کند.

مراقبت از دندان ها در منزل بخش مهمی از سالم ماندن است. روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. برای پیشگیری از دندان درد با منشا غیر دندانی یا دندانی، سالی دو مرتبه برای معاینه دندان های خود به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

colgate

مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان:

هر چه بچه ها بیشتر مستقل می شوند، والدین تاثیر و کنترل کمتری بر مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان پیدا می کنند. دوره گذار به جوانی به معنی آن است که برنامه کاری فرد شلوغ تر می شود و نوجوان مسئولیت های سنگین تری پیدا می کند. به همین علت، در بیشتر موارد بروز پوسیدگی در نوجوانان بیشتر می شود و نوبت های دندانپزشکی به تعویق می افتند. این باعث می شود که درمان مشکلات ساده، پیچیده تر و هزینه‎بردار شوند. با استفاده از راهکارهای زیر می توانید از سلامت دهان و دندان نوجوان خود مراقبت بیشتری به عمل آورید:

مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان:

به ابزارهای بهداشت دهان و دندان دقت بیشتری بکنید:

نوجوانان به خرید این جور وسایل علاقه ای نشان نمی دهند. بنابراین، این وظیفه شماست که به مسواک، خمیردندان و نخ دندان های باقی مانده در خانه توجه کنید و اگر رو به اتمام است جایگزین کنید. داشتن ابزارهای مناسب مهم ترین اصل در مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان است. به یاد داشته باشید که مسواک باید هر ۳ تا ۴ ماه یک بار عوض شود. به وضعیت برس های مسواک فرزند خود دقت داشته باشید و اگر از حالت طبیعی خود خارج شده اند، آن را عوض کنید.

مقدار خرید نوشابه و نوشیدنی های اسیدی را کاهش دهید:

شما نمی توانید همیشه در کنار فرزندتان باشید و خریدهایش را کنترل کنید. اما می توانید  بر مواد غذایی موجود در خانه و یخچال کنترل داشته باشید. مقدار خرید نوشیدنی های انرژی زا، نوشابه ها و سایر نوشیدنی های اسیدی را به حداقل کاهش دهید و آن را دور از دسترس قرار دهید تا در صورت تشنگی آن را مصرف نکنند. فراموش نکنید که نوشیدنی های انرژی زا نیز فرقی با نوشابه ندارند و پر از شکر هستند. آب همیشه بهترین گزینه برای مصرف نوشیدنی است.

به سوراخ کردن لب و زبان «نه» بگویید:

هر چند هنوز رواج چندانی ندارد، اما فشارهای گروهی را در نوجوانان نادیده نگیرید. بسیاری از نوجوانان در اثر علاقه به مد، به سوراخ کردن لب و زبان خود رو می آورند. ما به شدت توصیه می کنیم فرزند خود را از این کار برحذر کنید. سوراخ کردن لب یا زبان اغلب باعث شکستن دندان یا دیگر مشکلات دهان و دندان می شود. در مطالب پیشین در این مورد به طور کامل توضیح داده ایم که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید. اما به طور خلاصه باید بگوییم که سایش فلز به مینای دندان باعث فرسایش آن می شود و تماس مداوم فلز با بافت لثه باعث تحلیل و زخم شدن آن می شود که درمان آن سخت و هزینه بردار است.

برای فرزند خود گارد دهان تهیه کنید:

تهیه گارد دهان برای مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان ضروری است. نوجوانان در این سن بیشتر در ورزش شرکت می کنند، و از این رو، شانس وارد شدن آسیب به دهان و دندان آنها بیشتر می شود. در طول سال، بیشتر مراجعان ما در این گستره سنی بیشتر شامل افرادی می شود که در طول ورزش دچار آسیب شده اند. استفاده از گارد دهان می تواند از دهان و دندان فرزند شما مراقبت کند و ریسک کنده شدن دندان، شکستن دندان، پارگی لب یا بافت نرم دهان را کاهش دهد. اگر فرزندتان در برابر استفاده از گارد دهان مقاومت می کند و به ناراحتی آن اشاره می کند، به او تذکر بدهید که ناراحتی استفاده از گارد دهان در مقابل درد و ناراحتی ناشی از وارد شدن آسیب به دهان و دندان ناچیز است.

مشاوره ارتودنسی را فراموش نکنید:

اگر تا به حال فرزندتان کاندیدای استفاده از بریس ارتودنسی نبوده است، الان زمان خوبی برای معاینه دندان هاست. با وجودی که امکان استفاده از درمان ارتودنسی در هر سنی وجود دارد، اما در دوره نوجوانی رایج تر است. به علاوه، در این سن نتایج بهتر و پایدارتر است. امروزه گزینه های زیادی برای اصلاح ناهنجاری های دندان و فک وجود دارد. کافیست یک بار برای مشاوره به ما مراجعه کنید تا شما را در این مورد راهنمایی کنیم. مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان باعث کاهش هزینه های دندانپزشکی در سنین بالاتر می شود.

به بهداشت دهان و دندان او توجه کنید:

هر چند فرزندتان مستقل شده است، اما هنوز هم باید مسواک زدن و نخ دندان کشیدن را به او یادآوری کنید. در این مورد به هیچ وجه کوتاه نیایید و هر صبح و هر شب از او در این مورد سوال کنید. یک سوال ساده «مسواکت را زده ای؟» سهم زیادی در نهاینه کردن عادات بهداشت دهان و دندان در تمام طول عمر فرزندتان دارد.

فیشور سیلانت را نادیده نگیرید:

در مورد فیشور سلانت پیش از این توضیح داده شد. توصیه می کنیم به این مطلب رجوع کنید تا اطلاعات کامل تری کسب کنید. این روش برای محافظت از دندان های سالم ابداع شده است و می تواند بین ۵ تا ۱۰ سال از بروز پوسیدگی در دندان ها پیشگیری کند. سیلانت ماده شفافی است که بر روی سطح جونده دندان کشیده می شود و شیارها را می بندد. این باعث می شود که مواد غذایی بین شیارها گیر نکند و دندان دچار پوسیدگی نشود. البته فراموش نکنید که سیلانت نمی تواند جای مسواک را بگیرد و اگر فرزندتان مسواک نزند و نخ دندان نکشد، ریسک پوسیدگی همچنان وجود دارد. این روش به عنوان عامل مکمل سپر محافظی روی دندان به شمار می رود. سیلانت تنها بر روی دندان های سالم قابل اجراست. بنابراین برای مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان تا دیر نشده است اقدام کنید.

معاینه منظم دندان ها را فرزندتان را فراموش نکنید:

در میان مشکلات تربیت یک نوجوان و مراقبت از او، فراموش نکردن معاینات شش ماهه دندانپزشکی کار سختی است. اما این کار را در اولویت زندگی او قرار دهید تا از وارد شدن هزینه های سنگین جلوگیری کنید. خود نیز همراه او شوید تا از شما حرف شنوی بیشتری داشته باشد. به صورت خانوادگی روزی را برای معاینه دندان های خود اختصاص دهید.

مثال خوبی برای مراقبت از دهان و دندان در نوجوانان باشید:

والدینی که کاری را از فرزند خود می خواهند، اما خود آن را انجام نمی دهند، هرگز در تربیت فرزند خود موفق نخواهند بود. هر صبح و شب مسواک بزنید و نخ دندان بکشید.

منبع:

pediatricdentistryofthefalls

 

کشیدن دندان به روش آتروماتیک:

دندان ها عضو ارزشمندی در دهان هر فرد هستند که نه فقط برای زیبایی صورت که برای عملکرد تمام ارگان های بدن و تغذیه صحیح ضروری هستند. با توجه به قیمت خدمات درمانی و هزینه های جایگزینی دندان، می توان این طور گفت که ارزش تمام دندان های فک شما چیزی در حدود حداقل چند ده میلیون تومان است. خوشبختانه افزایش آگاهی عمومی در مورد تبعات نبودن هر دندان در فک بر ظاهر، حرف زدن و تغذیه، بهبود نرخ بهداشت دهان و دندان و نیز رواج بهتر خدمات درمانی دندانپزشکی، سبب شده است که موارد از دست دادن دندان در بین مردم کاهش یابد. با این وجود هنوز هم هستند کسانی که به دلایل مختلف، از مراجعه دیرهنگام تا عدم رعایت بهداشت دهان و دندان، دچار پوسیدگی های عمیقی در دندان های خود می شوند که چاره ای جز کشیدن دندان باقی نمی گذارد. کشیدن دندان همواره با درد و خونریزی و مقداری آسیب به استخوان فک همراه است. با استفاده از کشیدن دندان به روش آتروماتیک می توان احتمال آسیب به بافت استخوانی اطراف دندان را به حداقل رساند.

کشیدن دندان چندان بی خطر هم نیست:

در بیشتر موارد پوسیدگی های عمیق را به وسیله عصب کشی می توان درمان کرد و دندان را نجات داد.اما برخی از بیماران به دلیل هزینه های عصب کشی درخواست می کنند دندان کشیده شود. احتمالا این افراد جز کسانی هستند که هزینه های دندانپزشکی را صرفا در روز درمان محاسبه می کنند و به هزینه های طولانی مدت آن توجهی ندارند. در مطالب پیش در مورد تبعات نبود دندان در دهان و غذا خوردن بدون دندان صحبت کردیم. گفته شد که نبود دندان در دهان چه عوارضی را می تواند به بدن تحمیل کند. توصیه می کنیم، به سادگی تن به این کار به هر روشی حتی کشیدن دندان به روش آتروماتیک ندهید.

دندان ها نقش مهمی در حفظ حالت لب، دهان و صورت دارند. کشیدن هر دندان می تواند صورت شما را با چروک و افتادگی رو به رو کند و استخوان فک دچار تحلیل شود. دندان ها وسیله جویدن غذا و حرف زدن هستند و بدون آنها زندگی سخت تر می شود. از این رو جایگزین کردن سریع هر دندان برای حفظ سلامت دهان و دندان اهمیت دارد. کشیدن دندان به روش آتروماتیک می تواند با حفظ استخوان فک به کاشت هر چه سریع تر ایمپلنت در دهان کمک کند.

به علاوه، کشیدن دندان هر چند ساده و ارزان است، اما نباید عوارض آن را فراموش کنید. کشیدن دندان دارای عوارضی همچون خونریزی، عفونت، ابتلا به حفره خشک، آسیب به اعصاب صورت یا آسیب به استخوان فک است. در کشیدن دندان به روش آتروماتیک تلاش می شود از عوارض جدی این درمان جلوگیری شود. در ادامه با آن بیشتر آشنا می شویم.

کشیدن دندان به روش آتروماتیک چیست؟

برای بسیاری از افراد تجربه کشیدن دندان تجربه ای دردناک و پر دردسر است. تورم، کبودی، خونریزی بیش از حد، طول درمان، جای خالی آزاردهنده و درد استخوان فک از عوارض رایج است. بیماران حق دارند. گاهی کشیدن دندانی که در فک نهفته شده یا به استخوان فک جوش خورده است، کار ساده ای نیست. چنین چیزی در مورد کشیدن دندان به روش آتروماتیک صدق نمی کند. این روش برای این طراحی شده است که میزان آسیب وارده به بافت اطراف دندان به حداقل برسد و ریسک شکستن استخوان فک کاهش یابد. در روش های سنتی ممکن است برای کشیدن دندان، بافت استخوان اطراف دندان ساییده شده یا بشکند.

در کشیدن دندان به روش آتروماتیک تلاش می شود که کمترین تهاجم به فک انجام شود. این به نفع بیمار است، زیرا درد کمتری خواهد داشت و برای دندانپزشک مطلوب است، زیرا از عوارض جدی درمان جلوگیری می شود. اگر بافت استخوانی اطراف دندان سالم بماند، دندانپزشک درمان راحت تری خواهد داشت و نیازی به درمان های تکمیلی پیچده نخواهد بود. در این روش استخوان به همان شکل حفظ می شود و آسیبی نمی بیند.

کشیدن دندان به روش آتروماتیک به چه صورت انجام می شود؟

در روش های سنتی از انبرک دندانپزشکی یا فورسپس برای کشیدن دندان استفاده می شود. در این روش، دندان با انبرک گرفته می شود و به چپ و راست تکان داده می شود. تکان دادن افقی دندان باعث می شود که دندان از جای خود تکان بخورد و از فک بیرون بیاید. معمولا پس از چپ و راست کردن دندان، صدایی مانند شکستن یا ترک خوردن شنیده می شود. پس از این صدا، دندان شل می شود و از جای خود بیرون می آید.

این همان صدایی است که باید از آن ترسید. در واقع، این صدای استخوان اطراف دندان است. آسیب رسیدن به استخوان فک، موجب طولانی شدن روند بهبودی و درمان و درد زیاد در بیمار می شود.

در کشیدن دندان به روش آتروماتیک نیازی به شکستن استخوان نیست. در این روش به جای آنکه نیروی افقی به دندان وارد شود، تنها از نیروی عمودی استفاده می شود. این همان روشی از است که چوب پنبه از درب بطری بیرون کشیده می شود.

از این روش حتی برای دندان های شکسته و ترک خورده نیز می توان استفاده کرد.

با کشیدن دندان به روش آتروماتیک بیمار درد کمتری خواهد داشت، تورم و کبودی به حداقل می رسد و از آسیب به استخوان فک جلوگیری می شود.

آیا می توان از کشیدن دندان به روش آتروماتیک برای همه دندان ها استفاده کرد؟

خیر، پیش از اقدام برای کشیدن دندان باید شرایط دندان با استفاده از رادیوگرافی بررسی شود.

کشیدن دندان به روش آتروماتیک چه سودی دارد؟

به غیر از کاهش درد، خونریزی و عدم آسیب رسیدن به استخوان فک که پیش از این گفته شد، این روش برای کاشت ایمپلنت فوری بسیار مناسب است. به دلیل حفظ ساختار استخوانی فک و عوارض کمتر، دندانپزشک می تواند همان لحظه ایمپلنت را در دهان بیمار بکارد. پس از کاشت ایمپلنت، یک دندان موقت روی آن قرار می گیرد و باید مدتی صبر کرد تا ایمپلنت با استخوان فک به خوبی جوش بخورد. این فرآیند چند ماه طول می کشد.

پس از ادغام ایمپلنت با استخوان فک، روکش دائم روی آن قرار می گیرد.

انجام روش درمانی ایمپلنت معمولا چند ماه طول می کشد و فرآیند بلند مدتی است. اگر قرار باشد به روش سنتی دندان خود را بکشید، باید مدتی را به بهبودی استخوان فک و بافت اطراف آن اختصاص دهید. این می تواند درمان را به تعویق بیاندازد. به علاوه، نبود دندان در دهان و جای خالی آن برای بیمار آزاردهنده است. این در حالی است که کشیدن دندان به روش آتروماتیک طول درمان ایمپلنت را کاهش می دهد. فشاری که از همان روز کشیدن دندان روی استخوان فک اعمال می شود، مانع تحلیل و جذب آن می شود و سرعت ادغام آن با ایمپلنت را تسریع می کند. بنابراین، بیمار و دندانپزشک هر دو می توانند تجربه بهتری از درمان داشته باشند.

مسلما همه خواهان درمانی با کمترین درد و آسیب هستند. امروزه روش های سنتی همه جای خود را به روش های مدرن و بهتری داده اند که کمترین عوارض را در پی دارند. کشیدن دندان به روش آتروماتیک این امکان را فراهم کرده است. دندانپزشک می تواند با معاینه شرایط دندان و سلامت استخوان فک و دهان شما بهترین روش را برای کشیدن دندان و جایگزینی آن به شما پیشنهاد دهد. در صورتی که برای مشاوره و کشیدن دندان به کمک نیاز دارید، با کلینیک دندانپزشکی ما تماس بگیرید.

منبع:

periony

 

جراحی پیوند استخوان فک: همه چیز درباره آن

اصلا غیر طبیعی نیست که بیمار برای مشاوره پیش از دریافت ایمپلنت به مطب جراح مراجعه کند و به او گفته شود که به جراحی پیوند استخوان فک نیاز دارد تا نتیجه درمان تضمین شود. در ابتدا شاید ترسناک برسد، اما واقعیت است که این جراحی امروز روشی بسیار ساده، رایج، قابل پیش بینی و بدون درد است.

برای افرادی که یک یا چند دندان خود را از دست داده اند، زیبایی بخشی جراحی ایمپلنت دندان مانند معجزه است. ظاهر و عملکرد دندان در این روش بسیار مشابه دندان طبیعی است و یک ایمپلنت موفقیت آمیز اصلا قابل تشخیص نیست. با این حال، هر جراحی شامل جنبه های مختلفی می شود و جراحی ایمپلنت نیز از این مورد جدا نیست. یکی از چیزهایی که بیمار باید از آن آگاه باشد، احتمال نیاز به جراحی پیوند استخوان فک است.

چرا ممکن است به جراحی پیوند استخوان فک نیاز شود؟

زمانی که مدت زیادی از افتادن دندان و نبود آن در فک گذشته باشد، استخوان فک تحلیل می رود. فرآیند تحلیل استخوان عملکرد طبیعی بدن در استفاده مجدد از بافت استخوانی است که دیگر استفاده نمی شود. زمانی که بافت نرم و استخوان فک تحت فشار و تحریک کافی قرار نگیرد، به تدریج تحلیل می رود و توسط بدن جذب می شود. پیش از این استخوان فک، این فشار را از دندان در هنگام غذا خوردن و جویدن آن دریافت می کرد. فشار از دندان به ریشه و از ریشه به استخوان فک منتقل می شد. این فشار برای ادامه بازسازی و تقویت استخوان فک ضروری است.

بیماری لثه، عفونت استخوان فک، آسیب رسیدن به استخوان فک در اثر تروما و تصادف، آسیب به استخوان در اثر کشیدن نادرست دندان و از این قبیل از علل نیاز به جراحی پیوند استخوان فک به شمار می روند.

ایمپلنت چیست؟

ایملپنت دندان از دو قطعه تشکیل شده است:

یک پست فلزی که در استخوان فک قرار می گیرد و مانند ریشه دندان عمل می کند . یک اباتمنت که روی قطعه اول پیچ می شود. سپس یک تاج روی اباتمنت قرار می گیرد تا ظاهر دندان تکمیل شود.

بر اساس دستورالعمل جراحی فک و صورت، در صورتی که جراح تشخیص دهد استخوان فک شما نازک و نرم است و نمی تواند ایمپلنت را در خود نگه دارد، به شما اطلاع می دهد که باید تحت جراحی پیوند استخوان فک قرار گیرید. اگر استخوان فک نتواند ایمپلنت را در جای خود نگه دارد، باعث شکست درمان می شود.

در جراحی پیوند استخوان فک، جراح بخشی از استخوان را از قسمتی از بدن می گیرد و به عنوان مواد پیوند از آن استفاده می کند تا آن را به استخوان فک پیوند بزند. سپس، باید صبر کنید، که اغلب چند ماه طول می کشد، تا مواد پیوند با استخوان اطراف به خوبی ادغام شود و به خوبی در استخوان فک پیوند بخورد. در این شرایط، پیوند باعث ایجاد استخوانی محکم و جدید می شود که می تواند از استحکام ایمپلنت حمایت کند.

آیا می شود جراحی پیوند استخوان فک را همراه با ایمپلنت انجام داد؟

اگر به یک پیوند جزئی نیاز داشته باشید، می توانید هر دو جراحی را با هم انجام دهید، اما این جراح صورت و فک است که باید تصمیم نهایی را بگیرد. یک جراحی پیوند استخوان فک موفقیت آمیز از ایمپلنت شما حمایت کافی را می کند.

زمانی که جراحی پیوند استخوان فک تکمیل شود، ادامه درمان ایمپلنت می تواند انجام شود. همانند بسیاری از جراحی خا، باید سابقه پزشکی خود را با جراح در میان بگذارید و از خطرات و مزایای این روش باخبر شوید. زمانی که دندانپزشک شما را کاندیدای خوبی برای این روش درمانی تشخیص دهد، می توانید از داشتن یک لبخند زیبا مطمئن شوید.

چند نوع روش برای جراحی پیوند استخوان فک وجود دارد؟

به طور کلی دو نوع روش برای جراحی پیوند استخوان فک وجود دارد. اولین روش را لیفت سینوس می خوانند که در آن مقدار بافت استوان در حفره سینوس در فک بالا اصلاح می شود. معمولا استخوان فک در این ناحیه نازک است و نمی تواند به خوبی از ایمپلنت حمایت کند. در این روش لایه بین استخوان فک و سینوس بالاتر برده می شود و با مواد استخوانی پر می شود.

روش دوم برای تقویت استخوان در جراحی پیوند استخوان فک روشی به نام افزایش ریج است. در این روش ارتفاع و پهنای استخوان فک افزایش می یابد تا بتواند به خوبی از ایمپلنت حمایت کند.

از چه موادی برای جراحی پیوند استخوان فک استفاده می شود؟

از مواد پیوند استخوانی و تکنیک های مختلفی برای این روش استفاده می شود. نوع پیوند استفاده شده به محل و میزان استخوان تحلیل رفته بستگی دارد.

بافت استفاده شده برای پیوند ممکن است از بدن خود شخص برداشت شده باشد یا برای جراحی از بانک ذخیره کننده بافت یا منابع انسانی دیگر استفاده شود. این مواد پیوند استخوانی برای ایمنی و کار آزمایی کامل مورد تحقیق قرار گرفته شده اند .

مراقبت های پس از جراحی پیوند استخوان فک شامل چه اقداماتی است؟

پس از جراحی پیوند استخوان فک مقداری ناراحتی و درد طبیعی است. ایجاد تورم و کبودی نیز انتظار می رود. با این حال، درد را می توانید با داروهای مسکن تجویز شده توسط جراح کنترل کنید. درد و کبودی از ۱۰ تا ۱۴ روز پس از جراحی برطرف می شود.

پس از جراحی، می توانید بسیاری از کارهای روزمره خود را انجام دهید. اما برای بازگشت به فعالیت های سنگین و مشغله های کاری باید با جراح خود مشورت کنید. با این حال، در چند ساعت اول پس از جراحی باید استراحت کنید.

شستشوی دهان و مصرف مایعات داغ در روز جراحی ممنوع است.

برای کنترل درد و تورم از کمپرس یخ استفاده کنید.

چند روز پس از جراحی می توانید دهان خود را با ملایمت مسواک بزنیدو

تا هفت روز پس از جراحی دهان خود را با محلول آب و نمک شستشو دهید.

مصرف سیگار پس از جراحی پیوند استخوان فک ممنوع است و فرآیند بهبودی را کند می کند.

داروهای خود را تا مدت تجویز شده به طور کامل مصرف کنید.

برای کنترل خونریزی از یک گاز استریل استفاده کنید و آن را روی محل زخم بین دندان های خود فشار دهید.

در صورتی که درد، خونریزی و تورم غیر قابل کنترل است، به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

Colgate

عواقب غذا خوردن بدون دندان:

چه به خاطر تروما، آسیب، سن بالا یا صرفا به دلیل عدم رعایت بهداشت دندان های خود را از دست داده باشید، عواقب آن چندان دلچسب نیست. هر چند از چند دهه قبل درصد از دست دادن دندان به دلیل افزایش مراقبت های خانگی و درمانی در بین مردم کاهش یافته است، هنوز هم مواردی از افتادن دندان دیده می شود. اگر دندان های خود را از دست داده اید و اقدامی برای جایگزین کردن آنها انجام نداده اید، بهتر است از عواقب غذا خوردن بدون دندان آگاه شوید. هر چند غذا خوردن با لثه تا حدی ممکن است، اما عوارض آن می تواند سلامت شما را تهدید کند.

عواقب غذا خوردن بدون دندان:

اگر از آن دسته افرادی هستید که پس از از دست دادن برخی از دندان های خود، برنج را شفته تر می پزید و گوشت را بیشتر از قبل طبخ می کنید تا نرم شود، بهتر است بدانید که این راه حل ها نمی توانند مشکل شما را حل کنند. غذا خوردن با استفاده از لثه و استخوان فک، نه تنها شما را دچار سوءتغذیه می کند، بلکه دارای معایب زیر نیز هست:

فشار بر روی لثه و فک:

زمانی که تلاش می کنید بدون دندان یا جایگزینی برای آن غذا بخورید، فک و لثه های شما باید فشار زیادی را متحمل شوند تا غذا جویده شود. دندان طبیعی فشاری معادل ۲۰۰ تا ۲۵۰ پوند بر روی غذا وارد می کند، این در حالی که است که فشار حاصل از دندان مصنوعی حدود ۵۰ پوند است. این بدان معنی است که دندان مصنوعی نیروی کمتری نسبت به دندان طبیعی وارد می کند اما مسلما بهتر از هیچ است. زمانی که بدون دندان یا دندان مصنوعی غذا می خورید، لثه و فک شما به خاطر کار زیادی که باید انجام دهند، آسیب می بینند. حتی غذاهای نرم نیز نمی توانند مانع کارکرد زیاد فک و لثه شوند. این می تواند به مشکلاتی از قبیل زخم شدن لثه و عارضه TMJ منجر شود که پیش از این درباره آن توضیح داده شد.

تحلیل استخوان فک از عواقب غذا خوردن بدون دندان است، زیرا فک باید کاری را انجام دهد که در واقع وظیفه دندان است. تحلیل استخوان در اثر فقدان حمایت و فشار دریافت شده از سوی دندان رخ می دهد. بدون این فشار، استخوان فک ضعیف می شود و در طولانی مدت در معرض شکستگی قرار می گیرد. مسلما غذاهای نرمی وجود دارد که می توانید از آنها تغذیه کنید، اما در طولانی مدت نمی توانند جوابگوی مشکل شما باشند. از این غذاها می توانید به مدت کوتاهی در فاصله کشیدن دندان تا جایگزینی آن با دندان مصنوعی یا ایمپلنت استفاده کنید.

از دست رفتن استخوان:

از دست رفتن استخوان از دیگر عواقب غذا خوردن بدون دندان در طولانی مدت است. استفاده از لثه برای جویدن غذا باعث فرسایش لبه استخوان فک می شود. هر بار که غذا را بدون دندان بخورید، ریج استخوان شما فشاری را تحمل می کند که پیش از این دریافت نکرده است. این فشار باعث فرسایش استخوان فک و از بین رفتن آن می شود. با بدتر شدن اوضاع، دیگر حتی نمی توانید از این استخوان برای جایگزینی دندان از دست رفته استفاده کنید و باید تحت عمل پیوند استخوان قرار گیرید.

مشکلات هاضمه:

سیستم هاضمه سیستم پیچیده ای است که برای عملکرد صحیح آن لازم است ارگان های متعددی به خوبی کار کنند. کل پروسه هضم از دهان شروع می شود. جویدن ناکافی غذا این روند را مختل می کند و باعث مشکلاتی در مسیر هاضمه می شود. زمانی که غذا با قطعات بزرگ بلعیده شود، هضم ناقص انجام می شود. جذب و هضم مواد غذایی درشت برای معده و روده دشوار است و این باعث دریافت ناکافی مواد غذایی می شود. به علاوه، قطعات بزرگ مواد غذایی به منبع تغذیه باکتری های روده تبدیل می شوند و این موجب تکثیر باکتریایی در روده می شود.

جویدن کافی غذا باعث ترشح بزاق و حرکت بهتر موارد غذایی در روده می شود که به کارکرد صحیح پیلور (عضله ای کوچک در قسمت پایینی معده کمک می کند.

جویدن درست غذا با دندان، جوانه های چشایی زبان را تحریک می کند و به معده پیغام ترشح اسید می دهد. بنابراین، آماده نبودن کل سیستم هاضمه برای شروع عملیات از دیگر عواقب غذا خوردن بدون دندان است.

تولید ناکافی آنزیم های هاضمه از دیگر عواقب غذا خوردن بدون دندان است. آنزیم ها برای تجزیه درست مواد غذایی ضروری هستند. زمانی که غذا را به خوبی بجوید، جوانه های چشایی به سیستم هاضمه دستور آزادسازی آنزیم های هضم را می دهد. اگر این روند به نحوی مختل شود، جوانه های چشایی پیغامی به معده نمی دهند و آنزیم به قدر کافی ترشح نمی شود. این بدان معنی است که هضم به خوبی صورت نمی گیرد.

عفونت لثه:

غذا خوردن با لثه فرسایشی است و می تواند به آسانی منجر به آسیب به لثه شود. فشاری که به لثه وارد می شود نه تنها لثه را آزار می دهد، بلکه به باکتری ها فرصت ورود به بافت لثه را می دهد. زمانی که باکتری ها از طریق زخم های ریز وارد بافت لثه شوند، عفونت شروع می شود. اگر به جویدن بدون دندان ادامه دهید، عفونت ادامه می یابد و در نهایت به بیماری لثه منجر می شود.

ریسک از دست دادن سایر دندان ها:

به خطر انداختن سایر دندان ها از دیگر عواقب غذا خوردن بدون دندان است. اگر به جویدن با لثه های خود ادامه دهید، استخوان فک ضعیف تر می شود. این عملکرد و ثبات سایر دندان ها را نیز به خطر می اندازد و ممکن است دندان های شما یکی پس از دیگری بیافتند. از سوی دیگر، فشار نامساوی روی دندان ها باعث می شود که دندان در معرض شکستن قرار گیرد.

چه باید کرد؟

گزینه های زیادی برای جایگزینی دندان وجود دارد. بهترین راه حل استفاده از ایمپلنت دندان است. یک جراح باتجربه می تواند این کار را برای شما انجام دهد. بریج راه حل دیگری است که می تواند جایگزینی برای یک یا دو دندان باشد. دندان مصنوعی راه حلی غیر تهاجمی برای جایگزینی دندان از دست رفته است. با این حال، هر یک از این سه روش مزایا و معایبی دارند که باید بر اساس شرایط بیمار انتخاب شوند. کلینیک دندانپزشکی پردیس تلاش می کند با بررسی وضعیت سلامت بیمار و بودجه او، بهترین گزینه درمانی را پیشنهاد دهد.

منبع:

springvaledental

اندودنتیست کیست و چه درمان هایی انجام می دهد؟

اندودنتیست متخصص در حوزه بافت نرم داخل دندان است. این متخصص پس از اتمام دوره عمومی وارد دوره سه ساله تخصص می شود که به مسائل مربوط به اندوتراپی و عصب دندان می پردازد.

رایج ترین درمانی که یک اندودنتیست انجام می دهد، عصب کشی است.  یکی از اشتباهات معمول در مورد عصب کشی آن است که این درمان دردناک است. در واقع، عصب کشی شبیه به پر کردن دندان است و درد کمی دارد. اندودنتیست به انجام عصب کشی مجدد یک دندان که به خوبی ترمیم نشده است، تشخیص و درمان درد های دهان و صورت، درمان اورژانس های دندانپزشکی، تروما به دندان، شکستن دندان و از این قبیل می پردازد.

موارد رایجی که به اندوتراپی نیاز دارند، عبارتند از:

  • پالپ ملتهب دندان
  • حساسیت بیش از حد به دمای سرد و گرم
  • پوسیدگی دندان
  • شکستن دندان
  • ترک دندان
  • وارد شدن ضربه شدید به دندان
  • التهاب و تورم در اطراف دندان عفونی شده
  • نیاز به درمان مجدد روی یک دندان

عصب کشی به چه دلیل نیاز است؟

درمان عصب کشی زمانی لازم است که پالپ دندان آسیب دیده باشد. پالپ دندان اساس حیات دندان است و حاوی رگ های خونی، اعصاب و بافت همبند در داخل دندان است. از آنجا که پالپ دندان خون و مواد مغذی را برای دندان فراهم می کند، آسیب به پالپ جدی است و می تواند باعث مرگ دندان شود. درمان عصب کشی زمانی توصیه می شود که آسیب به پالپ با بروز یک آبسه در نوک ریشه قابل مشاهده باشد.

بسیاری از دندان هایی که نیاز به عصب کشی دارند دچار درد نمی شوند. اما این بدین معنی نیست که دندان شما سالم است. تنها دندانپزشک یا اندودنتیست می توانند وجود عفونت در دندان را تشخیص دهد. در صورت وجود عفونت دندان باید حتی در صورت فقدان درد درمان انجام شود.

درمان عصب کشی در دو جلسه انجام می شود. پس از جلسه اول باید در زمان تعیین شده برای پر کردن دندان یا قراردادن روکش روی دندان به اندودنتیست مراجعه کنید. استفاده از پرکننده یا روکش برای پیشگیری از ورود باکتری ها به داخل دندان و بروز مجدد عفونت است.

آیا همیشه باید برای عصب کشی به اندودنتیست مراجعه کرد؟

طبق طبقه بندی وظایف در حوزه دندانپزشکی، دندانپزشکان عمومی می توانند بیشتر موارد درمان را مدیریت و اجرا کنند. پیش از شروع درمان، دندانپزشک موظف است که روند درمان، سختی کار و نتیجه آن را پیش بینی کند. استانداردهای درمان در حوزه دندانپزشکی یکسان است و اگر دندانپزشک عمومی مسئولیت درمان را تقبل کند، موطف به ارائه کیفیتی معادل یک اندودنتیست است. به علاوه آنکه، بسیاری از متخصصان درمان ریشه، از ارجاع بیمار در میانه درمان یا تکمیل درمان یک دندانپزشک دیگر استقبال نمی کنند و حتی ممکن است بیمار را رد کنند. بنابراین، اگر به عصب کشی یا درمان های تخصصی نیاز دارید، می توانید به دندانپزشک عمومی مراجعه کنید. در صورتی که مورد درمان شما پیچیده باشد و به تکنیک های تخصصی تر نیاز داشته باشد، دندانپزشک شما را به متخصص اندوتراپی ارجاع خواهد داد.

دلایل رایج ارجاع به اندودنتیست چیست؟

همان طور که گفته شد، رایج ترین دلیل ارجاع به اندودنتیست درمان دندان های سخت و دشوار برای عصب کشی است. کانال برخی از دندان ها ممکن است پیچیده باشد و دندانپزشک نتواند به راحتی به آنها دسترسی پیدا کند. یا در برخی موارد ممکن است کانال دندان به دلیل کلسیفیکاسیون بسته باشد. دندانپزشک می تواند تمامی این موارد را در رادیوگرافی مشاهده کند و سختی درمان را برآورد کند. ارجاع به اندودنتیست باید پیش از شروع درمان انجام شود. زیرا باز شدن کانال و دستکاری دندان می تواند تکمیل و تشخیص نقشه کانال را برای متخصص دشوار کند. پس از آنکه درمان عصب کشی دندان شما توسط اندودنتیست انجام شد، می توانید برای پر کردن دندان یا روکش کردن آن به دندانپزشک عمومی خود مراجعه کنید.

عصب کشی مجدد یک دندان در حوزه دندانپزشک عمومی نیست و به هیچ وجه نباید توسط او انجام شود. درمان دندانی که پیش از این دست خورده است، فارغ از معاینه و رادیوگرافی، به هر روی دشوار است. درصد خطا در این نوع درمان بالاست و نرخ نجات دندان پایین تر از یک دندان دست نخورده است. از این رو درمان باید بلافاصله و بدون هیچ واسطه ای توسط اندودنتیست انجام شود.

درمان برخی از دندان ها ساده تر از دندان های دیگر است. هر چند مورد هر بیمار متفاوت است، اما به طور کلی عصب کشی دندان های پیش و نیش ساده تر از دندان های خلفی است.

اگر قرار باشد عصب کشی روی یک دندان استراتژیک انجام شود، درمان باید توسط اندودنتیست انجام شود. این ارجاع به دلیل نیاز به استاندارد و اطمینان بالا به نتایج درمان انجام می شود. دندان استراتژیک به دندانی گفته می شود که قرار است پایه اصلی بریج یا روکش باشد یا به عنوان پایه های اوردنچر به کار رود.

درمان ریشه توسط اندودنتیست چه مزایایی دارد؟

همان طور که گفته شد، برخی از درمان ها پیچیده و دشوار هستند. بنابراین، درمان توسط متخصص سطح اطمینان و نتایج قابل اعتمادتری را برای بیمار ایجاد می کند.

درمان توسط اندودنتیست در سطح تخصص تر و با تکنیک ها، تجهیزات و ابزارهای خاصی انجام می شود که درمان ایده آل تری را با حداقل عوارض برای بیمار فراهم می کند.

از آنجا که اندودنتیست به طور تخصصی در تمام روزهای فعالیت خود تنها به کار اندوتراپی مشغول است، مهارت و سرعت بیشتری نسبت به یک دندانپزشک عمومی دارد. این بدان معنی است که تعداد جلسات درمان و وقتی که برای این کار اختصاص خواهید داد کمتر است. به علاوه، معمولا کلینیک های دندانپزشکی عمومی بسیار شلوغ تر از مطب های تخصصی هستند. این بدان معنی است که شاید برای شراع درمان در یک کلینیک عمومی مجبور شوید برای جرم گیری دندان چند نفر و پر کردن دندان چند نفر دیگر صبر کنید تا نوبت به شما برسد.

طول عمر درمان ارائه شده توسط این متخصص بسیار بالاتر از دندانپزشک عمومی است. در برخی از موارد، دندان تا انتهای عمر بیمار هیچ مشکلی پیدا نخواهد کرد و ضمن اینکه از کشیدن آن جلوگیری می شود، نیازی به صرف هزینه های سنگین برای ایمپلنت دندان نیز وجود نخواهد داشت.

منبع:

salisburyendodontics