نوشته‌ها

روکش کردن دندان پس از عصب کشی:

پس از عصب کشی، دندان باید به نحوی ترمیم شود و از نوعی ترمیم روی آن استفاده شود. در ادامه گزینه های مختلف برای ترمیم دندان مانند روکش کردن دندان پس از عصب کشی یا پر کردن دندان و مسائل مربوط به انتخاب بین یکی از آن دو بررسی می شود.

 روکش کردن دندان پس از عصب کشی یا پر کردن دندان؛ کدامیک بهتر است؟

در اغلب موارد، دو گزینه اصلی پیش روی شما برای ترمیم دندان پس از عصب کشی شامل روکش کردن دندان یا پر کردن آن می شود. برای انتخاب بین این دو باید ملاحضاتی را در نظر گرفت.

دندان باید تقویت شود:

دندانی که عصب کشی شده است، شکننده و ضعیف است. دلایل این امر عبارتند از:

تضعیف دندان در طول درمان:

در زمان عصب کشی، دندانپزشک لازم است که حفره بزرگی ایجاد کند تا بتواند بر روی دندان کار کند و ایجاد این حفره دندان را تضعیف می کند.

در عین حال، از آنجا که بسیاری از بیماران خیلی دیر برای درمان مراجعه می کنند، برای نجات دندان لازم است بخش بزرگی از دندان، شامل پالپ و اعصاب، حذف شوند. این بدان معنی است که دندان عملا تو خالی می شود.

آسیب قبلی:

دندانی که عصب کشی می شود، پیش از این دچار آسیب شده است در نتیجه خود در وضعیت بدی قرار دارد. ممکن است دندان پیش از این دچار ترک یا شکستگی باشد یا در اثر پوسیدگی شدید از قبل تضعیف شده باشد.

تغییر در عاج دندان:

در طول عصب کشی به دلیل استفاده از مواد خاص، استحکام عاج دندان از بین می رود.

هر یک از عوامل فوق بدان معنی است که دندان عصب کشی شده در معرض خطر شکستن قرار دارد و حتی با جویدن ساده نیز می تواند دچار مشکل شود.

در این شرایط، روکش کردن دندان پس از عصب کشی توصیه می شود. روکش می تواند استحکام کافی را به دندان بدهد و از شکستن آن پیشگیری کند.

دندان باید به خوبی مهر و موم شود:

در صورتی که آلودگی های دهان راهی به زیر ترمیم دندان پیدا کنند، درمان عصب کشی دچار شکست خواهد شد.

روکش کردن دندان پس از عصب کشی بیش از هر روش دیگری می تواند از این مشکل جلوگیری کند.

طول مدت و دوام ترمیم اهمیت دارد:

دندانپزشک ترمیمی را برای شما انتخاب می کند که بیشترین دوام را داشته باشد. انتخاب بین پر کردن دندان و روکش کردن دندان پس از عصب کشی به عوامل زیر نیز بستگی دارد:

دندان نسبتا سالم:

دندانی که حفره کوچکی در آن تشکیل شده و پیش از این سابقه پر شدن یا شکستن ندارد را می توان با پر کردن پس از عصب کشی ترمیم کرد.

این روش برای دندان های پیش و نیش مناسب است زیرا آنها فشار حاصل از جویدن را دریافت نمی کنند. با این حال، اگر زیبایی دندان تحت تاثیر قرار گرفته باشد، روکش کردن دندان پس از عصب کشی توصیه می شود.

در مورد دندان های خلفی، به دلیل نیاز به استحکام بیشتر، انتخاب باید با دقت بیشتری انجام شود.

به طور کلی، دندان هایی که پر کردگی بزرگی دارند، دچار پوسیدگی عمیق و شدید هستند، دندان هایی که پیش از این شکسته اند، به روکش کردن دندان پس از عصب کشی نیاز دارند.

نصب روکش روی دندان پس از عصب کشی استاندارد پذیرفته شده در بسیاری از مراکز درمانی است.

چه کسی برای نیاز به روکش کردن دندان پس از عصب کشی تصمیم می گیرد؟

این تصمیم به طور کامل بر عهده دندانپزشکی است که عصب کشی را برای شما انجام داده و بر اساس وضعیت دندان، استحکام آن، محل دندان و عکس های رادیوگرافی برای پر کردن یا روکش کردن دندان تصمیم می گیرد.

مزایای پر کردن دندان پس از عصب کشی:

در این روش، ددان تحت درمان تهاجمی مورد نیاز برای نصب روکش قرار نمی گیرد. برای نصب روکش لازم است بخش زیادی از دندان تراشیده شود و هزینه های درمانی آن بیشتر است.

مزایای روکش کردن دندان پس از عصب کشی:

نتایج تحقیقات نشان می دهد که نرخ شکستن دندان هایی که پس از عصب کشی تنها پر شده اند ۶ برابر دندان هایی است که روکش شده اند. نتیجه تحقیقات نشان می دهد که دندانی که پس از عصب کشی روکش نشده باشد، بین ۱ تا ۵ سال بعد دچار آسیب جدی می شود و باید کشیده شود. بدین ترتیب بیمار دندان خود را از دست می دهد و باید هزینه مجدد و بیشتری برای جایگزینی دندان بکند.

روکش دندان پس از عصب کشی چه زمانی باید نصب شود؟

دندانپزشک به شما توصیه خواهد کرد که هر چه زودتر برای روکش کردن دندان پس از عصب کشی مراجعه کنید. این بدان معنی است که انجام این درمان اورژانس نیست، اما مسلما ضرورت دارد. اما چرا باید هر چه سریع تر برای نصب روکش مراجعه کنید؟

زیرا پر کردگی دندان نمی تواند برای طولانی مدت از آن محافظت کند و استحکام لازم برای جویدن مواد غذایی را به دندان نمی دهد. بنابراین دندان شما تا زمان نصب روکش روی آن در معرض خطر شکستن قرار دارد. از سوی دیگر در مقایسه با روکش، دندان پر شده بیشتر در معرض خطر آلودگی و عفونت قرار دارد.

برای انجام این کار می تواند تا زمان برطرف شدن درد پس از عصب کشی صبر کنید و بعد برای قالب گیری و نصب روکش به دندانپزشک مراجعه کنید.

معمولا یک تا دو هفته پس از عصب کشی باید برای روکش کردن دندان مراجعه کنید. برای نصب روکش ها دو جلسه مراجعه به دندانپزشک نیاز است. جلسه اول شامل بررسی و آماده سازی دندان می شود. ممکن است لازم باشد از دندان ها عکس اشعه ایکس بگیرید تا وجود هرگونه پوسیدگی یا آسیب به ریشه مشخص شود. سپس دندان برای جایگذاری روکش آماده می شود. در مرحله بعد، از دندان موردنظر و دندان های مجاور قالب گرفته می شود.این قالب به لابراتوار دندانپزشکی فرستاده شده و در آنجا سازندگان روکش های سرامیکی، بر اساس ابعاد قالب، روکش را می سازند. در عین حال، رنگ روکش را کاملا هماهنگ با رنگ طبیعی دندان فرد طراحی می کنند. تا زمانی که روکش دائم آماده شود، روکشی موقت روی دندان فرد قرار داده می شود.

در طول جلسه دوم، اندازه و تناسب روکش تست و به طور کامل بررسی می شود تا در هنگام جویدن تداخلی ایجاد نکرده و عملکرد مناسبی داشته باشد. زمانی که درستی همه موارد چک شد، روکش جدید به صورت دائم در محل چسبانده می شود.

معاینه منظم دندان ها شما را از وجود پوسیدگی در دندان ها باخبر می کند و می توانید پیش از پیشرفت پوسیدگی آن را درمان کنید. این کار باعث می شود که از نیاز به عصب کشی و وارد شدن آسیب به ساختار دندان پیشگیری شود. معاینه دندان های خود را جدی بگیرید و بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید.

منبع:

animated-teeth

بلعیدن براکت ارتودنسی: چه باید کرد؟

وای! یکی از براکت های خود را بلعیده اید و حالا نمی دانید چه کار کنید. خوشبختانه، این حالت نادر است، اما ممکن است رخ دهد. بلعیدن براکت ارتودنسی آخر دنیا نیست، بلکه یکی از موارد اورژانس دندانپزشکی به شمار می رود. در ادامه اقدامات لازم برای حفظ سلامت آمده است.

چرا این اتفاق می افتد؟

بلعیدن براکت ارتودنسی معمولا زمانی رخ می دهد که فرد تلاش می کند براکت شکسته را اصلاح کند. ترمیم بریس ها بدون کمک گرفتن از ارتودنتیست مشکل زا است، زیرا ممکن است به طور غیر عمد باعث شل شدن کامل براکت و جدا شدن آن شوید. از این رو، ممکن است به طور تصادفی براکت را ببلعید.

شکستن براکت ارتودنسی موقعیتی است که اغلب بیمارانی که از درمان ارتودنسی استفاده می کنند، آن را تجربه می کنند. براکت و سیم های اتصال دهنده آنها شکننده هستند و دلایل زیر موجب شکسته شدن آن می شود:

  • مصرف مواد غذایی اشتباه
  • وارد کردن آسیب به دهان
  • مسواک زدن نادرست دندان ها یا وارد کردن فشار بیش از حد بر آنها
  • استفاده نادرست از خلال دندان یا نخ دندان

اگر اتفاقی برای دندان های شما رخ دهد نیز ممکن است، براکت ها شل شوند. بلعیدن براکت ارتودنسی در ورزشکاران یا کودکانی که در حال بازی هستند دیده می شود. وارد شدن ضربه به صورت باعث شکستن براکت می شود. به این افراد توصیه می شود که از گارد دهان استفاده کنند.

پس از بلعیدن بریس ارتودنسی چه باید کرد؟

در صورت بلعیدن براکت ارتودنسی نگران نباشید. آنقدر که فکر می کنید جدی نیست و ممکن است اصلا اتفاقی برای شما نیافتد. اما باید سلامت خود را تحت نظر بگیرید و در صورت مشاهده علائم مشکوک هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید.

با این حال در برخی موارد لازم است به دندانپزشک مراجعه کنید. در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه کنید؟

علائمی که به رسیدگی پزشکی نیاز دارند:

ابتدا باید مشخص شود که براکت بلعیده شده کدام مسیر را در انتهای گلوی شما طی کرده است. آیا وارد ریه شده یا در مسیر مری پایین رفته است؟ برای این کار وضعیت تنفسی خود را بررسی کنید. اگر در تنفس اشکال دارید، دچار تنگی نفس و درد در قفسه سینه هستید، باید هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید. مهم ترین مشکل ناشی از بلعیدن براکت ارتودنسی زمانی دیده می شود که براکت در ریه گیر می کند. این حالت نادر است و در درصد بالایی از موارد شی وارد شده به انتهای گلو، وارد مسیر مری می شود. اما گاهی از روی بدشانسی، شی راه خود را به سوی مسیر تنفسی پیدا می کند و وارد ریه می شود. براکت در هر جایی از این مسیر که گیر کند، باعث اشکال در تنفس و درد در قفسه سینه می شود.

هر چند گفته شد بلعیدن براکت ارتودنسی مشکل چندانی ایجاد نمی کند، اما در برخی موارد می تواند موجب درد شکمی و تهوع شود که می تواند به دلیل آزاد شدن مواد شیمیایی در اثر تماس با اسید معده باشد. اگر پس از بلعیدن براکت ارتودنسی دچار درد معده شدید و براکت از بدن شما دفع نشده است، لازم است به یک متخصص دستگاه گوارش مراجعه کنید. درد شکمی، تهوع و عدم خروج براکت می تواند نشانه گیر کردن آن در جایی در سیستم گوارشی باشد.

در هر یک از این موارد، باید هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید تا از شما رادیوگرافی به عمل آید و مشخص شود براکت در کجای بدن شما قرار دارد.

چه بلعیدن براکت ارتودنسی یا تکه ای از سیم یا روکش دندان، به هر حال این شی جایی در بدن شما ندارد. پزشک با توجه به شرایط شی در بدن، اقدامات درمان را مشخص خواهد کرد.

به ندرت به جراحی نیاز است که معمولا کمتر از یک درصد بیماران را شامل می شود. حتی اگر به جراحی نیاز باشد، جراحی روندی ساده است.

در نهایت پس از درمان، به یاد داشته باشید که باید به ارتودنتیست خود مراجعه کنید تا براکت ها ترمیم شوند.

براکت چه زمانی از بدن خارج می شود؟

دستگاه گوارش انسان دارای اسیدیته در مقیاس pH 1.5 تا ۴٫۰ است. معده از اسید هیدروکلریک و پپسین برای تجزیه غذا استفاده می کند. براکت یا سیم براکت فرو می رود و بخشی از این روند می شود. بنابراین تا زمانی که براکت وارد ریه نشده باشد، احتمال خروج طبیعی آن از بدن زیاد است. معمولا قسمت بزرگی از فلز در اسید معده حل می شود و اگر چیزی از آن باقی بماند از بدن خارج می شود. معمولا ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد براکت بلعیده شده از بدن خارج می شود.

می توانید از بلعیدن بریس ارتودنسی جلوگیری کنید:

بلعیدن بریس ارتودنسی واقعا ناگوار است، پس بهتر است از آن پیشگیری کنید. از بریس های خود به خوبی مراقبت کنید و جلسات معاینه ارتودنسی را جدی بگیرید. اگر بریس های شما شل شده اند، اجازه دهید این کار را ارتودنتیست یا دندانپزشک شما انجام دهد. تا زمان رسیدن به مطب دندانپزشک، وضعیت سیم ها را بررسی کنید. بر اساس نظر انجمن دندان پزشکی آمریکا، باید سیم های بسیار بلند یا بیرون زده را با دقت و تا جایی که به دندان نزدیک تر است، با استفاده از یک ناخن گیر کوچک بچینید. دقت کنید که به سایر براکت ها و سیم ها و بافت داخل دهان خود آسیب وارد نکنید. هر گونه سیم اضافی را مجددا به سطح دندان بچسبانید و با استفاده از وکس روی آن را بپوشانید تا قبل از رسیدن به دندان پزشک به بافت داخل دهان یا گونه شما آسیب وارد نکند. از دست زدن بی مورد به بریس ها خودداری کنید و از خوردن مواد غذایی سخت و ترد خودداری کنید. موقع ورزش کردن یا بازی مراقب صورت خود باشید. بهتر است برای آشنایی با مراقبت از براکت ارتودنسی و اصول تغذیه به مطالب پیشین ما رجوع کنید.

با مراجعه به یک ارتودنیست مجرب می توانید به طور کامل از عدم بروز چنین حادثه ای اطمینان حاصل کنید. دندانپزشکان کلینیک ما نه تنها ماهر هستند بلکه در این زمینه تجربه بالایی نیز دارند. چنانچه در این مورد به کمک نیاز دارید، همین امروز با ما تماس بگیرید.

منبع:

lecroydental

بلعیدن دندان شیری خطرناک است؟

افتادن دندان شیری اتفاقی است که نشان از بزرگ شدن کودک دارد و بسیاری از خانواده ها آن را جشن می گیرند. افتادن دندان شیری معمولا بدون درد و خونریزی یا با حداقل آن انجام می شود. در اغلب موارد نیازی به مداخله دندانپزشک یا خانواده برای کشیدن دندان نیست و دندان به طور خود به خود می افتد. اما مشکل زمانی رخ می دهد که کودک صبح با یک جای خالی در لثه های خود بیدار می شود و خبری از دندان گمشده نیست. بلعیدن دندان شیری اتفاق رایجی است که برای بسیاری از کودکان رخ می دهد.

بلعیدن دندان شیری یا بخشی از دندان غیر طبیعی نیست. این اتفاق زمانی رخ می دهد که دندان کودک لق شده است و کودک از سر بی توجهی آن را می بلعد. یا در طول ورزش یا تصادف ضربه ای به صورت کودک وارد می شود و دندان از جای خود خارج شده و به انتهای گلو وارد می شود. دندان های شیری به قدری کوچک هستند که کاملا امکان دارد که کودک بدون آنکه متوجه شود، دندانش را بلعیده باشد. در موارد معدود، بلعیدن دندان شیری برای کودکان کوچک موجب نگرانی است، اما در بیشتر موارد جای نگرانی نیست. در چه مواردی باید به دنبال دریافت کمک پزشکی برآیید؟

افتادن دندان شیری به طور میانگین در چه سنی رخ می دهد؟

بیشتر کودکان در سن ۶ سالگی دندان های شیری خود را از دست می دهند. با این حال، لق شدن دندان ممکن است در سن پایین تر شروع شود. این امر به خصوص در کودکی که در سن پایینی دندان های شیری اش بیرون زده باشد، رایج تر است. افتادن دندان های شیری تا ۱۲ سالگی طول می کشد.

دندان های پیش مرکزی معمولا اولین دندان هایی هستند که می افتند و پس از آنها دو دندان کناری می افتند. دندان های نیش و مولار در مرحله بعد قرار دارند. افتادن زودهنگام دندان شیری به معنی از دست رفتن دندان پیش از سن ۵-۶ سالگی است. معمولا، بلعیدن دندان شیری در مورد دندان های پیش و در سن پایین بیشتر دیده می شود.

بلعیدن دندان شیری در چه شرایطی احتمال دارد؟

وارد شدن ضربه به صورت از دلایل اصلی افتادن زودهنگام دندان شیری و ورود آن به انتهای گلو از رایج ترین موارد بلعیدن دندان شیری است. بلعیدن دندان همراه با غذا یا در خواب از دیگر موارد رایج است.

آیا دندان ها قابل هضم شدن هستند؟

به طور کلی، دندان قابل هضم شدن است. بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی تقریبا تمام اشیای بلعیده شده، حتی آنهایی که دارای لبه های تیز هستند، می توانند از دستگاه هاضمه عبور کنند و بدون وارد کردن آسیب به بدن از بدن دفع شوند. این بدان دلیل است که اگر یک شی می تواند از باریک ترین قسمت دستگاه هاضمه عبور کند، یعنی جایی که مری به معده وصل می شود، پس به احتمال زیاد می تواند بدون مشکل از دیگر بخش های سیستم گوارش نیز عبور کند. با این حال، همواره بهتر است مراقبت کودک خود باشید و اشیای قابل بلع را از دسترس وی دور نگه دارید. در صورت بلعیدن دندان شیری یا هر جسم دیگری، نشانه های وجود مشکل را در کودک خود زیر نظر بگیرید و در صورت نیاز از پزشک مشورت بخواهید.

چه زمانی باید نگران باشید؟

در صورتی که کودک شما دندانش را بلعیده است نترسید. به کودک آرامش بدهید و شرایط جسمی او را بررسی کنید. حدود ۹۳ درصد از موارد بلع شی خارجی وارد دستگاه گوارش می شوند. اما حدودا ۷ درصد اشتباها وارد مسیر هوایی می شوند. وارد شدن شی خارجی به مسیر هوایی یک اورژانس پزشکی تلقی می شود و باید هر چه سریع تر به آن رسیدگی شود. در صورت بلعیدن دندان شیری فرقی نمی کند دندان کدام مسیر را طی کرده است، چنانچه علائم زیر را در کودک خود مشاهده کردید هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کنید:

  • اشکال در بلع
  • درد گردن یا سینه
  • استفراغ مداوم
  • وجود خون در استفراغ یا مدفوع
  • درد شکمی
  • تب و لرز

به علاوه، شی خارجی مانند دندان را نمی توان بلافاصله با رادیوگرافی تشخیص داد و شاید لازم باشد پزشک از کودک آندوسکوپی به عمل آورد. در صورتی که نیاز به آندوسکوپی بود، نگران نباشید. تجهیزات مدرن و روش های بیهوشی باعث می شود که درد و ناراحتی کودک شما به حداقل برسد.

پیشگیری همیشه بهتر از درمان است:

همیشه نمی توان از بلعیدن دندان شیری جلوگیری کرد. اما اگر یکی از دندان های شیری کودک شما لق شده است، از روش های زیر برای اطمینان از سلامت کودک خود استفاده کنید:

از کودک بخواهید در صورتی که حس می کند یکی از دندان هایش لق شده است، شما را در جریان بگذارد تا به او کمک کنید. البته، بسیاری از کودکان آنقدر هیجان زده می شوند که حتما شما را در جریان می گذارند.

یکی از زمان های رایج برای بلعیدن دندان شیری موقع غذا خوردن است. جویدن دندان را لق تر می کند و ممکن است آن را از سوکت خود بیرون بکشد. در موقع غذا خوردن به کودک خود یادآوری کنید که موقع جویدن با دندان لق شده حواسش را جمع کند تا دندان را همراه با غذا نبلعد. بهتر است تا زمانی که دندان بیافتد، با سمت دیگر دهانش غذا بخورد.

کودکان نمی توانند از زبان زدن به دندان لق شده خودداری کنند. همین باعث بلعیدن دندان شیری می شود. از او بخواهید از این کار دست بکشد و حواسش را به چیزی پرت کنید.

در صورت بلعیدن دندان شیری به کودک ملین ندهید. دندان باید به طور طبیعی بین ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد دفع شود.

معمولا دندان لق شده بدون دخالت از جای خود خارج می شود. بهتر است اجازه دهید دندان ها رشد طبیعی خود را طی کنند و زودتر از موعد یا به زور دندان را نکشید. کندن زودهنگام دندان شیری، ریسک عفونت یا به هم ریختگی دندان ها را افزایش می دهد. اما اگر دندان برای مدت زیادی است که لق شده و از جای خود خارج نمی شود، یا با غذا خوردن و حرف زدن کودک تداخل دارد، بهتر است برای کشیدن دندان شیری از دندانپزشک کمک بگیرید.

منبع:

Colgate

بهترین خمیردندان برای دندان های حساس:

حساسیت دندان عارضه رایجی است که همه ما در مقطعی از عمر خود آن را تجربه کرده ایم. هر چند درد تیز و موقتی است، اما کاملا می تواند ناتوان کننده باشد و مانع مصرف موادغذایی مطلوب شود. بهترین خمیردندان برای دندان های حساس باید حاوی فلوراید باشد، مینای دندان را تقویت می کند و از پیشرفت پوسیدگی دندان پیشگیری می کند. این نوع خمیردندان باید حاوی مواد تشکیل دهنده دیگری نیز باشد تا به رفع مشکل کمک کند.

علل و علائم حساسیت دندان:

حساسیت دندان دارای چند علائم شایع مخصوص به خود است. ممکن است هنگام مسواک زدن و یا نخ دندان کشیدن کمی درد حس کنید، یا در هنگام خوردن غذا یا نوشیدنی سرد و یا مصرف چیزی گرم، اسیدی یا شیرین دچار درد شوید. حساسیت دندان علل بسیار کوچک تری دارد، که برخی از آنها مشابه درد لثه است: وجود حفره و شکستگی دندان، تحلیل لثه، مینای دندان فرسوده، عاج دندان بیرون آمده، پر شدگی فرسوده دندان و در نهایت، بیماری لثه. دندان قروچه یا مسواک زدن با فشار زیاد، دو عامل دیگر ایجاد حساسیت دندان هستند. استفاده ی بیش از حد از دهان شویه و یا حتی یک دندان ترک خورده نیز ممکن است اعصاب دندان را تحریک کنند.

بهترین خمیردندان برای دندان های حساس:

برای حفظ سلامت دهان و دندان خود باید از مسواک، خمیردندان و نخ دندان کمک بگیرید. اما انتخاب نوع خمیر دندان باید با توجه به شرایط دهان و دندان شما انجام شود. مسواک زدن با خمیردندان مناسب در طولانی مدت سلامت دندان های شما را ارتقا می دهد، اما بهترین خمیردندان برای دندان های حساس می تواند درد و ناراحتی را در طول دو هفته درمان کند.

دندان ها زمانی حساس می شوند که پالپ دندان در معرض تغییرات دمایی دهان قرار می گیرد که اکثرا به خاطر مواد غذایی سرد و گرم است. دندان دارای مرکزی نرم و پر از اعصاب است. یک لایه دنتین روی پالپ دندان را گرفته است که از آن محافظت می کند. بر روی دنتین نیز مینای دندان قرار دارد که از کل ساختار دندان حفاظت می کند. برای حفاظت از ساختار دندان های خود باید مراقب موارد زیر باشید:

تقویت کننده های مینای دندان:

مینای دندان از اجزای داخلی دندان حفاظت می کند اما زمانی که فرسوده شود و از بین برود، اعصاب درون پالپ دندان حساس و آسیب پذیر می شوند. برخی از افراد به طور طبیعی مینای دندان نازکی دارند. در این شرایط، مواد غذایی اسیدی، شیرین، گرم و سرد اعصاب دندان را تحریم می کنند و دردی را در فرد ایجاد می کنند که همه از آن خبر داریم. بهترین خمیردندان برای دندان های حساس می تواند کمی از مشکل شما را در این رابطه حل کند.

برخی از علل فرسایش میانی دندان عبارتند از پوسیدگی دندان، شدید مسواک زدن، استفاده از مسواک هارد، مصرف نوشیدنی ها و مواد غذایی اسیدی، دندان قروچه، تحلیل لثه و حتی برخی درمان های دندانپزشکی مانند بلیچینگ دندان. بلیچینگ دندان، پر کردن دندان، عصب کشی و جرم گیری از درمان های دندانپزشکی هستند که می توانند موجب حساسیت دندان شوند، اما خوشبختانه تاثیر همه آنها موقت است و به زودی درد برطرف می شود.

به همین دلیل بهترین خمیردندان برای دندان های حساس می تواند مینای دندان را تقویت کند و با مواد تشکیل دهنده اش از اعصاب دندان شما در برابر مواد غذایی سرد و گرم حفاظت کند. بسته به شدت حساسیت دندان هایتان، شاید تنها چیزی که برای درمان مشکل خود نیاز داشته باشید، مسواک زدن منظم با همین نوع خمیردندان است.

پتاسیم نیترات:

پتاسیم نیترات ماده خاصی است که در بهترین خمیردندان برای دندان های حساس به کار می رود و در خمیردندان های معمولی خبری از آن نیست. این ماده مسیر سطح دندان به سمت پالپ داخلی را می بندند و از اعصاب دندان محافظت می کند. بر اساس تحقیقات این ماده می تواند با حساسیت زدایی از دندان، از درد و ناراحتی بیمار جلوگیری مکند. در برخی از خمیردندان های مخصوص دندان های حساسریال برای مشاهده این تاثیر باید یک ماه بگذرد، اما در خمیردندان های حاوی پتاسیم نیترات تنها کافی است دو هفته صبر کنید.

فلوراید:

بهترین خمیردندان برای دندان های حساس باید حاوی فلوراید باشد، مینای دندان را تقویت می کند واز پیشرفت پوسیدگی دندان پیشگیری می کند. هر چند بسیاری از خمیردندان ها حاوی فلوراید هستند، دندانپزشک می تواند خمیردندانی را برای شما تجویز کند که حاوی درصد بالایی از فلوراید است.

مراقبت از دندان های حساس:

در صورتی که حساسیت دندان های شما در اثر پوسیدگی دندان است، دندانپزشک می تواند مشکل را درمان کند. در بسیاری از موارد که پوسیدگی و بیماری پیشرفته لثه عامل حساسیت دندان نیست، مسواک زدن منظم با بهترین خمیردندان برای دندان های حساس می تواند مشکل شما را درمان کند. شاید به خاطر درد و ناراحتی اولیه، مایل به مسواک زدن نباشید، اما در طولانی مدت این کار باعث بهبودی شما می شود. از مسواک سافت استفاده کنید و با ملایمت دندان های خود را مسواک بزنید. درمان های دیگری مانند اسکیلینگ یا پیوند بافت نرم لثه می تواند عارضه شما را درمان کند.

برای انتخاب بهترین خمیردندان برای دندان های حساس می تواند از درد و ناراحتی خلاص شوید. در کمتر از دو هفته می توانید به رژیم غذایی سابق خود برگردید و از مواد غذایی مورد علاقه خود لذت ببرید.

آیا انتخاب بهترین خمیردندان برای دندان های حساس کافی است؟

حساسیت دندان عارضه رایجی است که می تواند علل متعددی داشته باشد. برای درمان دقیق هر عارضه ای باید علت زمینه ساز آن مشخص شود. پیش از مشخص شدن علت نمی توان به درمان امیدی داشت. در برخی افراد حساسیت به دلیل بارداری است که باید تا زمان زایمان صبر کرد. حساسیت دندان به دلیل بیماری لثه باید توسط متخصص پریودنتیست درمان شود. در صورتی که لثه ها تحلیل رفته باشند، شاید جراحی پیوند لثه ضروری باشد. عصب کشی از دیگر روش های درمان حساسیت دندان است. خمیردندان می تواند تا حدی به درمان مشکل کمک کند. اما معاینه دندان ها توسط دندانپزشک ضروری است. در صورتی که دچار حساسیت دندان شده اید و نمی توانید از مواد غذایی مورد علاقه خود استفاده کنید، برای تشخیص علت زمینه ساز و درمان قطعی به دندانپزشک مراجعه کنید. متخصصان کلینیک دندانپزشکی پردیس آماده خدمت رسانی و تلاش برای حفظ زیبایی لبخند شما هستند.

منبع:

colgate

 

مراقبت از دندان در بیماران دیابتی:

زمانی که دچار دیابت باشید، قند خون بالا می تواند کل بدن، از جمله دندان و لثه ها را تحت تاثیر قرار دهد. خبر خوب این است که با مراقبت از دندان در بیماران دیابتی می توان از بروز مشکلات پیشگیری کرد.

پوسیدگی دندان، بیماری لثه و دیگر مشکلات:

چه دچار دیابت نوع یک یا دو باشید، کنترل قند خون اهمیت زیادی در سلامت شما دارد. هر چند کنترل قند خون در این بیماران اهمیت دارد، اما بسیاری از آنها در برابر وسوسه خوردن شیرینی نمی توانند مقاومت کنند و این سلامت آنها را به خطر می اندازد. قند خون بالا شما را در معرض مشکلات زیر قرار می دهد:

پوسیدگی دندان:

دهان شما به طور طبیعی محل زندگی باکتری های زیادی است. زمانی که نشاسته و قند موجود در غذا و نوشیدنی ها با این باکتری ها در تماس قرار می گیرند، فیلمی چسبناک تحت عنوان پلاک روی دندان شکل می گیرد. اسید در پلاک به سطح دندان حمله می کند و این باعث پوسیدگی دندان و بیماری لثه می شود.

هر چند سطح قند خون شما بیشتر باشد، بیشتر از این نوع مواد غذایی استفاده می کنید و این دندان های شما را در معرض آسیب قرار می دهد. از سوی دیگر، به دلیل ابتلا به بیماری دیابت بزاق این افراد نیز حاوی مقداری قند است. این باعث می شود که محیط دهان آنها بیشتر از افراد عادی اسیدی باشد. برای کنترل این حالت، بهتر است نوشیدن آب را فراموش نکنید.

بیماری لثه:

دیابت توان مبارزه بدن با باکتری ها را کاهش می دهد. اگر پلاک روی دندان با مسواک زدن برداشته نشود، روی خط لثه تجمع می یابد و به محلی برای تکثیر باکتری ها تبدیل می شود. هر چه پلاک بیشتر روی دندان شما بماند، بیماری پیشرفت بیشتری خواهد داشت. مرحله اول بیماری ژنژیویت خوانده می شود که با التهاب جزئی لثه و قرمزی آن همراه است. در مراحل پیشرفته تر بیمار دچار تحلیل لثه شده و دندان ها لق می شوند. بیماری لثه درد ندارد، اما نشانه هایی مانند خونریزی، قرمزی، تورم و بوی بد دهان می توانند نشانه خطر باشند.

آفت و قارچ دهان:

بیماران دیابتی بیشتر از دیگران مستعد ابتلا به آفت دهان هستند و این لزوم مراقبت از دندان در بیماران دیابتی را بیشتر می کند. نشانه های این بیماری ضایعات قرمز و سفید رنگ داخل دهان است. رعایت بهداشت دهان و دندان می تواند از آن پیشگیری کند. در صورتی که قارچ دهان شما درمان نمی شود و درد زیادی دارید، باید هر چه سریع تر به پزشک یا دندانپزشک مراجعه کنید.

خشکی دهان:

برخی از بیماران دیابتی دچار خشکی دهان می شوند که خود عاملی بر پوسیدگی دندان، بیماری لثه و آفت است. خشکی دهان محیط دهان را اسیدی می کند و آن را مستعد رشد باکتری ها می سازد. برخی از داروهای مصرفی توسط بیماران دیابتی نیز در ابتلا به خشکی دهان نقش دارند.

مراقبت از دندان در بیماران دیابتی:

برای پیشگیری از آسیب به دندان و لثه ها، مراقبت از دندان در بیماران دیابتی باید جدی گرفته شود.

دیابت خود را کنترل کنید:

سطح قند خون خود را هر روز چک کنید و مراقبت های پزشکی را در این زمینه جدی بگیرید. هر چه سطع قند خون خود را بهتر کنترل کنید، کمتر ممکن است دچار بیماری لثه و دیگر مشکلات دهان و دندان شوید. در این مورد آزمایشات پزشکی و خانگی و پیگیری درمان توسط متخصص بیماری دیابت می تواند به شما کمک کند.

دندان های خود را مسواک بزنید:

مسواک زدن صبح ها، شب ها قبل از خواب و در حالت ایده آل پس از وعده های غذایی از مهم ترین توصیه های مراقبت از دندان در بیماران دیابتی است. برای این کار از مسواک با برس نرم و خمیردندان حاوی فلوراید استفاده کنید. از شدید مسواک زدن که بافت لثه را تحریک می کند خودداری کنید.

حداقل روزی یک بار نخ دندان بکشید:

نخ دندان کشیدن پلاک های بین دندان را از بین می برد. اگر برای نخ دندان کشیدن مشکل دارید، از مدل های دسته دار استفاده کنید. در دست نگهداشتن این مدل ها ساده تر است. در مطالب پیشین در مورد انواع مدل های نخ دندان صحبت شد. پیشنهاد می کنیم به این مطالب رجوع کنید.

برنامه معاینه دقیقی را دنبال کنید:

معاینه توسط دندانپزشک برای بررسی وضعیت و مراقبت از دندان در بیماران دیابتی ضروری است. هر بار که به مطب دندانپزشک می روید، به او یادآوری کنید که شما دیابت دارید. این اطلاعات می تواند نوع و دقت معاینه را تحت تاثیر قرار دهد. توصیه می شود که تمامی افراد جامعه هر شش ماه یکبار به دندانپزشک مراجعه کنند، اما معاینات مراقبت از دندان در بیماران دیابتی باید در فواصل نزدیک تری انجام گیرد. با دندانپزشک خود در این مورد مشورت کنید. شاید لازم باشد هر سه ماه یکبار برای بررسی وضعیت دندان های خود به دندانپزشک مراجعه کنید.

به پریودنتیست مراجعه کنید:

نشانه های بیماری لثه شامل قرمزی، التهاب و تورم را زیر نظر داشته باشید و به صورت دوره ای به متخصص بیماری های لثه مراجعه کنید. متخصص بیماری لثه می تواند بیماری را در مراحل اولیه تشخیص داده و در درمان آن به شما کمک کند. فراموش نکنید که درمان بیماری لثه در مراحل پیشرفته بسیار سخت و پر هزینه است.

سیگار نکشید:

عدم مصرف دخانیات یکی از دیگر نکات مراقبت از دندان در بیماران دیابتی است. سیگار باعث ابتلا به بیماری لثه و خشکی دهان می شود. سیگار کشیدن باعث می شود که بافت دهان شما ملتهب شده و مستعد ابتلا به بیماری می شود.

مراقبت از دندان در بیماران دیابتی در کلینیک دندانپزشکی پردیس:

ابتلا به بیماری دیابت به معنی یک عمر مبارزه با عوارض بیماری و تلاش برای حفظ سلامتی است. هر چند این عارضه می تواند زندگی بیمار و کیفیت آن را تحت تاثیر قرار دهد، اما بیماران می توانند با پیگیری اصول مراقبتی و تعهد به اجرای آنها از بسیاری از عوارض بیماری پیشگیری کنند. متخصصان کلینیک دندانپزشکی پردیس آماده ارائه خدمات مراقبت از دندان در بیماران دیابتی هستند. ما در این راه تلاش می کنیم در کنار شما باشیم تا زیبایی و سلامت لبخند خود را حفظ کنید.

منبع:

mayoclinic

تحلیل ریشه دندان: همه چیز درباره آن

تحلیل یا جذب یکی از راه هایی است که بدن برای حذف استخوان یا دیگر بافت های سخت بدن از آن استفاده می کند. تحلیل ریشه دندان زمانی رخ می دهد که بدن شروع به جذب سطح ریشه دندان می کند. این روند بخشی از روند طبیعی افتادن دندان های شیری است. دندان های شیری ریشه کوتاه تری دارند و با رشد دندان های دائمی ریشه آنها به تدریج تحلیل می رود. این باعث می شود که دندان شیری لق شود و دندان دائمی به راحتی در دهان ظاهر شود. دقیقا به خاطر وجود همین روند طبیعی است که افتادن دندان های شیری با کمترین درد و خونریزی انجام می شود. در واقع بدن شما همه کارهای لازم را انجام می دهد. اما تحلیل ریشه دندان در مورد دندان های دائمی می تواند مشکل آفرین باشد.

تحلیل ریشه دندان در حالت طبیعی:

در تحلیل طبیعی ریشه دندان که در حدود ۶ تا ۱۲ سالگی رخ می دهد، برخی از سلول ها پیام هایی را بین استخوان و دندان انتقال می دهند و ساخت یا تحلیل استخوان را سیگنال دهی می کنند. در طول تحلیل فیزیولوژیک ریشه دندان، بدن به ریشه دندان شیری پیغام تحلیل می دهد. بدین ترتیب، در نهایت دندان شیری می افتد و فضای کافی برای رشد دندان دائمی ایجاد می شود.

تحلیل داخلی دندان:

زمانی که دندانپزشک تشخیص تحلیل داخلی دندان دائمی را می دهد، مشکلی در خود دندان به وجود آمده است. در این شرایط، دنتین یا سمنتوم در کانال های دندان جذب شده که باعث التهاب بخش بیرونی و درونی دندان می شود. این عارضه ممکن است در اثر تروما، داروها یا حمله باکتریایی به پالپ رخ دهد. این روند باعث توخالی شدن دندان و تضعیف آن می شود که در نهایت دندان مستعد پوسیدگی و آسیب می گردد.

تحلیل بیرونی دندان:

تحلیل بیرونی دندان مشابه حالت درونی آن است و گاهی تشخیص آن بسیار دشوار است. این عارضه می تواند در اثر وارد شدن تروما به دندان، حرکت سریع دندان در طول ارتودنسی یا التهاب لثه در اطراف دندان باشد.

زمانی که بخش بیرونی ریشه یا تاج دندان دائمی جذب می شود، دندان دچار عفونت و لق شدن می شود و در نهایت می افتد.

علل تحلیل ریشه دندان:

همان طور که گفته شد تحلیل ریشه دندان تنها در شرایطی مشکل ساز به شمار می رود که در مورد دندان های دائمی رخ دهد. یکی از علل از بین رفتن ریشه دندان دائمی استفاده از درمان های ارتودنسی است. در برخی از موارد، ارتودنسی می تواند موجب تحلیل خفیف ریشه دندان شود. زمانی که بریس ها روی دندان شما قرار می گیرند، به دندان ها فشار می آید تا به موقعیت بهتر در فک حرکت کنند. در این شرایط، استخوان باید دوباره بازسازی شود تا با دندان حرکت کرده تطابق یابد. در صورتی که حرکت بسیار سریع اتفاق بیافتد، تحلیل ریشه دندان در اثر فشار بیش از حد محتمل است. در این شرایط، بیمار متوجه لق شدن دندان های دائمی خود می شود. در صورتی که در پی شروع درمان ارتودنسی، متوجه لق بودن یا حرکت دندان ها در لثه شدید، هر چه سریع تر به ارتودنتیست خود مراجعه کنید.

تحقیقات زیادی برای یافتن علل دقیق تحلیل ریشه دندان انجام شده است. با این حال، این مشکل هنوز هم یکی از مسائل حوزه دهان و دندان است که پاسخ روشنی برای آن وجود ندارد. به غیر از درمان های ارتودنسی، تحلیل ریشه دندان در بیماران مبتلا به آسم، آلرژی، ناهنجاری های شدید دهان و دندان و مصرف کنندگان الکل بیشتر دیده می شود.

علائم تحلیل ریشه دندان چیست؟

معمولا این مشکل علائم بارزی ندارد. علائم تحلیل دندان در بزرگسالان مانند دوره کودکی است. همان طور که در کودکی دردی در حین رشد دندان های خود حس نمی کردید، به احتمال زیاد به دلیل روند آهسته پیشرفت مشکل برای تحلیل دندان نیز دچار درد چندانی نمی شوید. در نهایت، دندانی که ریشه اش تحلیل رفته لق می شود و از جای خود بیرون می آید. در واقع، از آنجا که این عارضه با علامت و درد چندانی همراه نیست، عارضه ای جدی به شمار می رود که باید با معاینه دقیق در طول درمان ارتودنسی بررسی شود.

درمان به چه صورت انجام می شود؟

از آنجا که علت تحلیل ریشه دندان به طور مشخص پیدا نشده است، بهترین راه پیشگیری است. به یاد داشته باشید که یکی از علل تحلیل ریشه دندان تروما و عفونت است. بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید و روزی دو بار مسواک بزنید و نخ دندان بکشید. در موقع انجام ورزش های رزمی یا تیمی از گارد دهان استفاده کنید تا از دندان های شما محافظت کند.

تشخیص زود هنگام مشکل اهمیت زیادی در حل آن دارد. اگر این امر در اوایل بروز مشکل تشخیص داده شود، می توان بریس های ارتودنسی را برداشت و دندان را با استفاده از عصب کشی نجات داد. در این شرایط، دندانپزشک باید دندان را عصب کشی کرده و دندان را پر کند. اگر تحلیل ریشه دندان شدید باشد، راهی به جز کشیدن آن باقی نمی ماند. برای تشخیص زودهنگام معمولا به عکس برداری اشعه ایکس نیاز است. بدین منظور توصیه می کنیم حتما معاینات خود را پیگیری کنید. اگر مشکل تا مراحل آخر مشخص نشود، معمولا دندان تحلیل رفته از دست خواهد رفت. در واقع، ریشه دندان به حدی آسیب می بیند که قابل درمان یا حفظ نیست.

درمان این عارضه چقدر طول می کشد؟

به دلیل پیچیدگی شرایط پزشکی، امکان ارائه پاسخ دقیق به این پرسش وجود ندارد. هر مورد تحلیل ریشه دندان باید به صورت جداگانه مورد ارزیابی قرار گیرد. ارتودنتیست شما بر اساس معاینه دندان ها تخمینی از طول، روش، و هزینه درمان به شما خواهد داد.

آیا درمان قطعی برای این مشکل وجود دارد؟

چه دندان پزشک تصمیم بگیرد که دندان مشکل ساز را بکشد یا دندان تحلیل رفته خارج شود، نگران نباشید. جای دندان کشیده شده را می توان با دندان مصنوعی، بریج و یا ایمپلنت پر کرد. در مورد انتخاب هر یک، توان مالی فرد و محل دندان آسیب دیده تعیین کننده است. متخصصان کلینیک دندانپزشکی پردیس آماده ارائه خدمات درمانی و مشاوره سلامت دهان و دندان به بیماران هستند. در صورتی که به معاینه و درمان دندان های خود نیاز دارید با ما تماس بگیرید.

منبع:

colgate

 

ارتودنسی فانکشنال: همه چیز درباره آن

ارتودنسی فانکشنال یکی از زیرشاخه های ارتودنسی است که هدف از آن صاف کردن دندان ها همراه با تغییر محل و سایز فک بالا و پایین است. این روش در ارتودنسی می تواند ظاهر فرد را با تغییرات عمده رو به رو کند. در واقع این روش درمانی با ارتودنسی و ارتوپدی به صورت همزمان سر و کار دارد و در آن علاوه بر دندان ها، استخوان فک نیز اصلاح می شود.

همه افراد شانس داشتن دندان های زیبا و مرتب را ندارند. ژنتیک، مکیدن انگشت یا پستانک، تنفس از راه دهان، رانش زبان و برخی عادات نامناسب دیگر می توانند بر رشد فک تاثیر بگذارند و موجب به هم ریختگی دندان ها شوند. ارتودنسی متداول دندان ها را مرتب می کند، اما نمی تواند عادت های آسیب رسان در فرد را از بین ببرد. بدون برطرف کردن مشکل زمینه ساز در هم ریختگی دندان ها، این احتمال وجود دارد که دوباره دندان ها در طول زمان دچار در هم ریختگی شوند.

در این شرایط ارتودنسی فانکشنال می تواند تفاوت ایجاد کند. ارتودنسی متداول در بیشتر اوقات در بزرگسالان و نوجوانانی انجام می شود که دندان های دائمی آنها کاملا رشد کرده و رشد فک تکمیل شده است. در حالی که ارتودنسی فانکشنال از ۷ سالگی قابل اجراست.

تفاوت ارتودنسی فانکشنال با ارتودنسی متداول چیست؟

ارتودنسی متداول در بزرگسالی قابل اجراست تا همه دندان های دائمی رشد کنند. در بسیاری از موارد به دلیل نبود فضا در فک، برای صاف کردن دندان ها لازم است تعدادی از دندان های دائمی کشیده شوند. در بسیاری از اوقات ۴ دندان دو پایه کشیده می شود تا فضای کافی در فک ایجاد شود.

اما مشکل این روش این است که نیمرخ صورت بیمار صاف و نازیبا خواهد شد و لبخند بیمار باریک می شود به طوری که تنها ۶ دندان جلویی وی نمایان می شود. به علاوه دندان ها به عقب کشیده می شوند تا فضاهای خالی ایجاد شده از کشیدن دندان های اضافی را پر کنند که این می تواند منجر به اختلالات مفصل گیجگاهی فکی و مشکلات دستگاه تنفسی شود.

این در حالی است که ارتودنسی فانکشنال در سنین بسیار پایین تری، یعنی در حدود ۷ سالگی قابل اجرا است. در حالی که بیمار هنوز در سنین رشد است، ارتودنسی باعث گسترش کام و ایجاد فضای لازم برای دندان های نامرتب خواهد شد. با گسترده شدن کام، تمام دندان های دائمی فضای کافی برای اصلاح شدن را خواهند داشت.

در حالی که ارتودنسی متداول بر صاف کردن دندان ها تمرکز دارد، ارتودنسی فانکشنال یک درمان دو جانبه و جامع است که تمرکز اولیه آن ارتوپدی است. این روش درمانی به بهبود شکل مسیر هوایی و فک بیمار توجه دارد. در واقع، هدف ارتودنسی متداول که صاف کردن دندان هاست، تمرکز ثانویه ارتودنسی فانکشنال به شمار می رود. پیش از شروع هر نوع درمان ارتدونسی متداول، ارتودنسی فانکشنال به جنبه های ارتوپدی در سلامت بیمار توجه می کند:

  • استخوان های تشکیل دهنده سر و صورت
  • استخوان های تشکیل دهنده فک بالا و پایین و مفصل مندیبولار
  • رابطه بین مفصل مندیبولار با گردن و پشت
  • مسیر هوایی بیمار

پس از اصلاح جنبه های ارتوپدی در بیمار، سپس درمان های رایج در ارتودنسی متداول شروع می شوند.

هدف از ارتودنسی فانکشنال چیست؟

این روش درمانی تلاش می کند به کودکان کمک کند که به رشد صحیح فک و صورت دست یابند. روش های درمانی مانند گسترش کام، که سایز فک و مسیر هوایی را افزایش می دهند، موجب ایجاد فضای کافی برای رشد دندان ها می شوند. استفاده از درمان های ارتوپدی باعث می شود که ریسک کشیدن دندان های دائمی برای مرتب کردن دندان ها و جراحی فک برای اصلاح شکل صورت را کاهش یابد.

ارتودنسی فانکشنال چطور انجام می شود؟

از آنجا که این روش درمانی در طول رشد بیمار انجام می شود، بهتر است شروع آن در حدود ۷ سالگی باشد. درمان شامل دو فاز می شود:

فاز ۱:

از ابزارهای خاص بر روی استخوان فک بالا و پایین استفاده می شود تا فضای فک افزایش یابد و فک به محل صحیح تغییر مکان دهد. طول درمان معمولا حدود ۹ تا ۱۸ ماه است اما گاهی ممکن است بیشتر شود.

فاز ۲:

پس از اصلاح رشد و شکل فک و تکمیل رشد فک و دندان های دائمی، از بریس های سنتی برای صاف کردن دندان ها استفاده می شود. به طور معمول درمان ۹ تا ۱۸ ماه طول می کشد، اما گاهی می تواند چند سال ادامه یابد.

مزایای ارتودنسی فانکشنال چیزی بیشتر از صاف کردن دندان هاست.

این روش درمانی با افزایش سایز فک، مسیر هوایی بیمار را بازتر می کند، مشکلات آپنه خواب و خر و پف را از بین می برد. با گسترش دادن کام، مسیر سینوس ها و بینی افزایش می یابد و این امر نفس کشیدن را برای بیمار ساده تر می کند. با بهبود میزان دریافت اکسیژن، عملکرد و رشد مغز نیز بهبود می یابد. به علاوه، به دلیل تغییر محل و سایز فک صورت بیمار نیز زیباتر می شود.

فواصل جلسات معاینه چقدر است؟

معمولا ماهی یک بار بیمار باید برای معاینه دندان ها به ارتودنتیست مراجعه کند و هر معاینه ۲۰ دقیقه طول می کشد.

مراقبت های خانگی شامل چه اقداماتی می شود؟

ابزارهای فاز یک باید در روز و شب و در تمام ساعات به جز موقع مسواک زدن و غذا خوردن روی دهان قرار گیرند. در طول ورزش ابزار ارتودنسی باید از دهان خارج شود. تنظیم ابزار باید هر چند هفته یک بار به دست ارتودنتیست یا والدین انجام شود.

محدودیت های غذایی شامل موارد ذکر شده در مطلب ارتودنسی دندان است.

آیا پس از فاز اول فرزندم به بریس نیاز خواهد داشت؟

در بسیاری از موارد بیمار باید طول درمان خود را با ورود به فاز دو تکمیل کند. اما هدف اولیه از ارتودنسی فانکشنال ایجاد فضای کافی در فک برای رشد صحیح دندان های دائمی در فک بالا و پایین است. اگر به فاز دو نیاز باشد، طول دوره درمان و هزینه های آن کمتر از ارتودنسی متداول است.

بهترین زمان شروع درمان چه سنی است؟

همان طور که گفته شد بهتر است تمامی کودکان در سن ۷ سالگی توسط ارتودنتیست معاینه شوند تا وجود مسائل ناهنجاری فک و دندان در آنها تشخیص داده شود. برخی اصلاحات حتی در ۶ سالگی شروع می شوند.

منبع:

wincdental

 

پوسیدگی دندان پوشیده شده با ونیر:

در سال های اخیر توجه به زیبایی دندان و سلامت آن موجب افزایش آگاهی جامعه در مورد روش هایی مانند ونیر، لامینت، کامپوزیت و روش های مشابه شده است. بسیاری از افراد برای درمان حساسیت دندان، لب پریدگی، تغییر رنگ دندان از این روش درمانی استفاده می کنند. معرفی این روش ها باعث مطرح شدن سوالات زیادی در این رابطه شده است. یکی از این سوالات پوسیدگی دندان در اثر استفاده از ونیر یا کامپوزیت است. آیا پوسیدگی دندان پوشیده شده با ونیر ممکن است؟

اگر دچار ترک، لب پریدگی یا کجی خفیف دندان هستید، استفاده از ونیر دندان می تواند تا حد زیادی لبخند شما را بهبود ببخشید. زیبایی و سلامت لبخند، اعتماد به نفس شما را افزایش می دهد. ونیر و کامپوزیت ها دندان های شما را درخشان تر، زیباتر و طبیعی تر می سازند.

مزایای استفاده از ونیر دندان عبارتند از:

  • ونیر کاملا با رنگ دندان مجاور مطابق است و ظاهری طبیعی به بیمار می بخشد.
  • ونیرها با دوام هستند و کاملا در برابر لکه مقاوم هستند.
  • روشی کاملا با دوام است.

اما ونیر دندان راه حلی جادویی برای چالش های پیش روی دندان و لثه نیست. با وجودی که خود ونیر دندان نمی تواند دچار پوسیدگی یا بیماری شود، پوسیدگی دندان پوشیده شده با ونیر کاملا محتمل است.

دلایل زیادی برای پوسیدگی دندان پوشیده شده با ونیر وجود دارد:

مهمترین مسئله ای که باعث پوسیدگی دندان پوشیده شده با ونیر می شود، عدم درمان صحیح توسط دندانپزشک است. ونیرهایی که به خوبی روی دندان طبیعی را نپوشانده اند، آن را در معرض پوسیدگی قرار می دهند. از آنجا که برای قرار دادن ونیر، بخشی از مینای دندان نیز ساییده می شود، دندان آسیب پذیرتر می شود. زمانی که دندانپزشک ونیر را به درستی جایگذاری نکند، ممکن است به مشکلات دیگری مانند فرسایش و پوسیدگی دندان در لبه یا زیر ونیر دچار شوید. سایر عوارض جانبی ونیر دندان در رابطه با جایگذاری به وجود لبه های تیز یا ناهمگون در آن در ارتباط است. در چنین مواردی نخ دندان به ونیر گیر می کند و باعث شکست آن و تحریک لثه می شود.

برای استفاده از تمامی درمان های دندانپزشکی زیبایی به دندانپزشک ماهر، باتجربه و متخصص در زمینه مورد نظر خود مراجعه کنید. دندانپزشکی زیبایی علاوه بر درمان، دارای جنبه های هنری و زیبایی شناختی است و دندانپزشک باید از این نظر نیز مجرب باشد تا نتیجه درمان هم از نظر زیبایی و هم درمانی مفید باشد.

دومین عاملی که موجب پوسیدگی دندان پوشیده شده با ونیر می شود، عدم رعایت بهداشت دهان و دندان توسط بیمار و عدم توجه به توصیه های دندانپزشک است. ونیر به رعایت بهداشت دهان و دندان و نیز معاینه منظم توسط دندانپزشک نیاز دارند. بزرگسالان باید هر شش ماه یکبار به دندانپزشک مراجعه کنند تا سلامت دندان های آنها بررسی شود. در صورتی که بیمار در شرایط خاصی باشد که بهداشت دهان و دندان را تحت تاثیر قرار می دهد، فواصل معاینه دندان باید کمتر باشد. بارداری، سیگار کشیدن، دیابت، ابتلا به بیماری های سیستمی، ابتلا به سرطان، خشکی دهان و مصرف برخی داروها بهداشت دهان و دندان را تحت تاثیر قرار می دهد. عدم رعایت بهداشت دهان و دندان باعث پوسیدگی دندان پوشیده شده با ونیر می شود.

بیمارانی که از داروهایی استفاده می کنند که باعث خشکی دهان می شوند یا موجب سرکوب سیستم ایمنی بدن می شوند، می توانند به التهاب و عفونت دهان مبتلا شوند.

برخی از بیماران ممکن است اصلا کاندیدای خوبی برای ونیر دندان نباشند. بیمارانی که دارای دندان های ناسالم (پوسیده یا دچار بیماری لثه فعال)، دندان های ضعیف (در اثر پوسیدگی، شکستگی یا داشتن پر کردگی های بزرگ)، یا بیمارانی که فاقد مینای کافی روی سطح دندان هستند، ممکن است به نتیجه دلخواه از ونیر دندان نرسند. بعضی از افراد به دلیل عادت های بهداشت دهان و دندان خود کاندیدای خوبی برای استفاده از وینرهای دندانی نیستند. به عنوان مثال، افرادی که عادت به قفل کردن فک یا دندان قروچه دارند، با وارد کردن فشار زیاد به ونیر پرسلین موجب شکسته شدن آن می شوند. اگر به جویدن یک ماده سخت مانند یخ، مداد یا حتی ناخن عادت دارید، کاندیدای خوبی برای این روش نیستید. چنین رفتاری می تواند با اعمال فشار زیاد روی ونیر موجب کنده شدن آن به طور کامل شود.

رعایت رژیم غذایی و بهداشتی سالم، مراجعه منظم به دندانپزشک برای معاینه، و رعایت تمام توصیه های پس از درمان بهترین راه برای پیشگیری از پوسیدگی دندان پوشیده شده با ونیر است.

ونیر دندان روشی محبوب در دندانپزشکی زیبایی است، اما لازم است به یاد داشته باشید که آنها به لثه و استخوان متصل می شوند. توجه به دندان های پوشیده شده با ونیر و برخورد با آنها همانند دندان های طبیعی بهترین راه افزایش طول عمر دندان و پیشگیری از پوسیدگی دندان پوشیده شده با ونیر است.

پوسیدگی دندان پوشیده شده با ونیر:

زیبایی حق شماست. برای داشتن دندان های زیبا نیازی نیست هزینه های سرسام آوری را تحمل کنید. برخاف تصور عموم هزینه های دندانپزشکی زیبایی غیرقابل پرداخت نیست. برای داشتن دندان های سفید و یک دست لازم نیست تمام دندان های خود را ونیر کنید. یک یا دو دندان نیز قابل ترمیم هستند. دندانپزشک می تواند رنگ ونیر را به نحوی انتخاب کند که با سایر دندان ها مطابق باشد و زیبایی را برای شما به ارمغان بیاورد.

هر چند هزینه های دندانپزشکی زیبایی تحت پوشش بیمه نیستند، اما در بسیاری از موارد لازم است که بیمار جلسات درمانی متعددی را از سر بگذراند. بنابراین هزینه های درمان به قسمت های مختلف تقسیم می شود.

در صورتی که برای زیبایی دندان های خود به مشاوره نیاز دارید، با ما تماس بگیرید. متخصصان کلینیک دندانپزشکی پردیس مشتاق خدمت رسانی و پاسخ گویی به شما و ارتقا سلامت و زیبایی لبخند شما هستند. اگر نگران پوسیدگی دندان پوشیده شده با ونیر هستید، متخصصان دندانپزشکی ما می توانند در این رابطه شما را کامل تر و دقیق تر راهنمایی کنند. مطلب فوق تنها برای آگاهی رسانی و ارتقا سلامت جامعه است و نباید به عنوان مرجع درمان مورد استفاده قرار گیرد. انتخاب روش درمانی مناسب به شرایط دهان و دندان و سلامت کلی هر فرد بستگی دارد.

منبع:

drcarolford

پستانک ارتودنسی: همه چیز درباره تاثیر آن بر دندان

پستانک ساده ترین روش برای ساکت کردن نوزاد است. این ابزار ساده نوزادی را که به شدت به مکیدن چیزی نیاز دارد، آرام می کند. اما بسیاری از والدین در مورد عوارض آن برای دندان و فک کودک نگران هستند. در سال های اخیر، پستانک ارتودنسی با این شعار به بازار معرفی شده اند که عارضه ای برای دندان ندارند. آیا این مسئله صحیح است؟

استفاده از پستانک برای نوزاد خوب است یا بد؟

والدین نگران آن هستند که استفاده از پستانک برای دندان های نوزاد بد باشد، اما به طور کلی زیر دو سال هیچ تاثیر منفی بر دهان و دندان نوزاد ندارد. با این حال، پس از ۴ سالگی استفاده از پستانک می تواند باعث ابتلا به کراس بایت، اوربایت و اپن بایت شود. این نوع ناهنجاری های دهان و دندان بر جویدن، حرف زدن و ظاهر بیمار تاثیر منفی می گذارد و اغلب به درمان های ارتودنسی نیاز دارند.

با این حال، استفاده از پستانک ارتودنسی و سایر انواع پستانک دارای یک مزیت است. مکیدن پستانک ریسک پوسیدگی دندان را کاهش می دهد زیرا کودک برای آرام شدن به شیر خوردن از سینه یا بطری پناه نمی برد. کودکانی که با شیر خوردن به خواب می روند، دچار پوسیدگی دندان در ۱۶ تا حتی ۲۰ دندان خود می شوند.

پس اگر کودک شما عاشق استفاده از پستانک است، از چه مدلی برای او باید استفاده کرد که کمترین آسیب را برای او به همراه داشته باشد؟ شاید درباره پستانک ارتودنسی شنیده باشید. این نوع طراحی می تواند مضرات پستانک را به حداقل برساند.

پستانک ارتودنسی دو مدل مختلف دارد، سیلیکونی و لاتکسی. هر یک از این مدل ها مزایای خود را دارند، و انتخاب آن به علاقه فرزندتان بستگی دارد. سیلیکون محکم است، بو نمی گیرد و به راحتی تمیز می شود. با این حال، سیلیکون در دهان کودک چندان راحت نیست. لاتکس در دهان کودک نرم است و شاید کودک بوی آن را دوست داشته باشد. اما به راحتی تمیز نمی شود و زودتر از مدل های سیلیکونی در اثر جویدن خراب می شود.

منافع پستانک ارتودنسی برای دهان و فک چیست؟

شکل این پستانک در بالا گرد و در قسمت پایین که بر روی زبان قرار می گیرد صاف است. این نوع طراحی برای حفاظت از شکل کام و فک انجام شده است و شباهت زیادی به نوک سینه مادر دارد. نوع طراحی پستانک ارتودنسی باعث می شود که فشار حاصل از مکیدن آن از روی لثه و دندان های در حال رشد نوزاد برداشته شود.

بنابراین، گفته می شود که این نوع پستانک از کج شدن دندان ها، اشکال در فک و مشکلات ارتودنسی مانند اپن بایت و اوربایت جلوگیری می کند. در مطالب پیشین در مورد این دسته ناهنجاری های دهان و دندان توضیح داده شد که توصیه می کنیم برای کسب اطلاعات بیشتر به این مطالب رجوع کنید.

هر چند ادعا می شود که پستانک ارتودنسی از بروز مشکلات ارتودنسی در آینده پیشگیری می کند، اما باز هم به عنوان متخصص در این حوزه به شما توصیه می کنیم برای پیشگیری از بروز آسیب به دهان و دندان نوزاد خود استفاده از پستانک از هر نوعی را محدود کنید و استفاده از آن را پس از دو سالگی قطع کنید.

مزایای استفاده از پستانک ارتودنسی چیست؟

  • پیشگیری از خطر سندرم مرگ ناگهانی نوزاد
  • تسکین و پیشگیری از ریفلاکس و کولیک دوره نوزادی
  • آرام شدن کودک در زمان بی قراری
  • کاهش گوش درد در هنگام پرواز هوایی

مکیدن زیاد از حد پستانک چه مشکلاتی ایجاد می کند؟

استفاده طولانی مدت از پستانک می تواند مشکلات عدیده ای در فک، دندان و گفتار وی ایجاد کند. پستانک با جلو کشیدن دندان های جلو و تغییر قوس دندانی باعث آسیب به فرم دندان نوزاد می شود. در موارد شدید رشد کج دندان ها فاصله دندان ها را نیز تغییر می دهد و در رشد دندان های دائمی نیز مشکل ایجاد می کند. از سوی دیگر مکیدن طولانی مدت پستانک با جلو کشیدن زبان باعث اختلال در گفتار و طرز تلفظ برخی حروف می شود. جدا از آسیب به فرم دندان نوزاد، احتمال ابتلا به عفونت گوش میانی و انتقال باکتری ها به دهان نوزاد در کودکانی بیشتر است که از پستانک استفاده می کنند.

عارضه ای به نام دندان پستانکی:

دندان پستانکی یکی از ناهنجاری های دهان و دندان است که در اثر مکیدن بیش از حد پستانک، دندان های پیش کودک به سمت جلو کشیده می شوند. در اغلب موارد این عارضه پس از رشد دندان های دائمی کودک برطرف می شود، اما در برخی موارد، ناهنجاری در دندان های دائمی نیز دیده می شود. از این رو، ترک عادت مکیدن پستانک و معاینه توسط ارتودنتیست در هفت سالگی ضروری است.

مکیدن پستانک ارتودنسی از چه سنی باید قطع شود؟

در موارد نادری دیده می شود که کودک خود مصرف پستانک را کنار می گذارد. اگر این طور است شما یکی از خوش شانس ترین مادران روی زمین هستید. با این حال به یاد داشته باشید که بهتر است از ابتدا روش دیگری را برای آرام کردن فرزند خود استفاده کنید. غلغلک دادن، سرگرم کردن، دادن اسباب بازی، آواز خواندن و تکان دادن نوزاد بهتر از آنست که دو سال بعد برای گرفتن پستانک از فرزندتان دچار مشکل شوید.

روش هر مادر برای گرفتن پستانک ارتودنسی از فرزندش متفاوت است. برای این کار باید فرزندتان را بشناسید. بهترین کار این است که طی یک مراسم در روزی که او آمادگی دارد، از پستانک خداحافظی کنید. شاید چند روز اول فرزندتان مقاومت، بی قراری و گریه کند، اما به تدریج به روش های دیگری برای سرگرم کردن خود پناه می برد. از هر روشی که برای آرام کردن فرزند خود استفاده می کنید، به یاد داشته باشید که نهایتا ۳ سال فرصت دارید.

معاینه دهان و دندان از زمان رشد اولین دندان های کودک ضروری است. کودکان نیز باید از شش ماهگی به طور منظم توسط دندانپزشک معاینه شوند. برای اطلاع از نیاز به درمان های ارتودنسی، تمام کودکان در سن ۷ سالگی باید توسط ارتودنتیست معاینه شوند. متخصصان کلینیک دندانپزشکی پردیس تلاش می کنند تا ضمن بالا بردن آگاهی جامعه نسبت به مسائل بهداشت دهان و دندان، بهترین خدمات را به بیماران ارائه دهند.

منبع:

nypdg

 

دهانشویه مخصوص التهاب لثه:

مسواک زدن، نخ دندان کشیدن، و معاینات منظم دندانپزشکی بخش ضروری عادات بهداشت دهان و دندان برای پیشگیری از بیماری لثه ست، اما آیا می دانستید کارهای بیشتری می توانید برای سلامت و زیبایی لبخند خود انجام دهید؟ شستن دهان با دهانشویه مخصوص التهاب لثه می تواند به کاهش باکتری های دهان و حفظ سلامت دندان و لثه ها کمک کند. ژنژیویت، اولین مرحله بیماری لثه، کاملا قابل درمان است. با استفاده از این روش درمانی می توانید التهاب لثه را از بین ببرید و از پیشرفت بیماری به مراحل جدی تر خودداری کنید. با دندانپزشک خود در مورد استفاده از مکمل های بهداشت دهان و دندان مانند دهانشویه ها مشورت کنید و برای انتخاب دهانشویه مناسب از او راهنمایی بخواهید.

دهانشویه: محصولی که باید در انتخاب آن دقت کنید

در طبقه محصولات بهداشتی دهانشویه ها در رنگ ها و برندهای متنوع چیده شده اند. شاید هر بار تنها می روید و اولین محصول در دسترس را برمی دارید. شاید هم قیمت ها یا برند برای شما در اولویت قرار دارد. اگر به رنگ و برچسب دهانشویه ها دقت کنید متوجه می شوید که برخی از آنها دارای خواص تقویت مینای دندان، برخی دیگر دارای خواص از بین بردن باکتری های دهان و برخی دیگر خوشبو کننده هستند. انتخاب هر یک از آنها باید با توجه به شرایط دهان و دندان شما انجام گیرد. دهانشویه مخصوص التهاب لثه برای افرادی مناسب است که مستعد ابتلا به بیماری های لثه هستند یا دچار ژنژیویت شده اند.

دهانشویه مخصوص التهاب لثه: کدام محصول خوب است؟

پلاک، که از باکتری های دهان تشکیل شده است، عامل ابتلا به ژنژیویت است. این ماده چسبناک همیشه روی دندان و لثه ها تشکیل می شود. مسواک زدن روزانه و نخ دندان کشیدن می توند به زدودن پلاک از روی دندان کمک کند و مانع از آسیب رسیدن به دندان شود. در غیر این صورت، باکتری های بد می توانند وارد بافت لثه شوند، باعث التهاب و ورم شده و حتی موجب خونریزی لثه در موقع مسواک زدن و نخ دندان کشیدن شوند. اینها علائم ژنژیویت هستند. استفاده از دهانشویه مخصوص التهاب لثه می تواند باکتری های عامل بیماری لثه را از بین ببرد و به حفظ سلامت دهان کمک کند.

یک دهانشویه مخصوص التهاب لثه باید دارای خواص آنتی باکتریال عالی باشد. دهانشویه ای از این دست باید روی بسته اش قید کند که باکتری های عامل بیماری لثه را از بین می برد. این دهانشویه باید به طور موثر تا ۱۲ ساعت از دهان در برابر حمله باکتری ها حفاظت کند. به دنبال دهانشویه مخصوص التهاب لثه باشید که دارای علامت استاندارد است و بر روی بسته بندی آن خواص آنتی باکتریال ذکر شده است. برخی از این دهانشویه های برای استفاده از خواص آنتی باکتریال حاوی الکل هستند. الکل ضمن از بین بردن باکتری ها، اما دارای معایبی است که در مطالب پیشین به آنها اشاره شد. برای کسب اطلاعات بیشتر به این مطالب رجوع کنید.

در مورد انتخاب دهانشویه فاقد یا حاوی الکل و تناسب آن با شرایط دهان شما با دندانپزشک خود مشورت کنید.

به یاد داشته باشید که این نوع دهانشویه ها عمدتا فاقد فلوراید هستند. برای استفاده از منافع فلوراید از خمیردندان حاوی فلوراید برای مسواک زدن استفاده کنید.

چه کسانی بهتر است از دهانشویه مخصوص التهاب لثه استفاده کنند؟

برخی از افراد بیشتر از دیگران مستعد ابتلا به بیماری های لثه هستند. این دسته افراد باید از این محصول برای پیشگیری یا درمان بیماری در مراحل اولیه استفاده کنند:

زنان باردار:

این دسته بانوان به دلیل تغییرات هورمونی دچار ژنژیویت بارداری می شوند. ابتلا به بیماری لثه در دوره بارداری سلامت دهان مادر و سلامت کلی جنین را در معرض خطر قرار می دهد.

بیماران قلبی عروقی:

بیماری لثه می تواند به طور منفی بر بیماری های قلبی عروقی تاثیر داشته باشد. این دسته بیماران باید برای مراقبت از خود و ارتقا سلامتشان بیشتر از دیگران مراقب بهداشت دهان و دندان خود باشند.

افرادی که به تازگی جراحی لثه داشته اند:

افرادی که به تازگی جراحی لثه کرده اند، باید مراقب بافت لثه خود باشند تا دچار عفونت و التهاب مضاعف نشود. با مشورت دندانپزشک و جراح خود یک محصول مناسب را برای از بین بردن ریسک عفونت و التهاب لثه انتخاب کنید.

بیماران مبتلا به بیماری لثه:

همان طور که گفته شد بیماری لثه در مراحل اولیه قابل درمان است. اگر به تازگی دچار خونریزی لثه در موقع مسواک زدن و نخ دندان کشیدن شده اید، با تغییر و بهبود عادات بهداشت دهان و دندان خود می توانید به راحتی مشکل را برطرف کنید. یکی از این روش ها استفاده از دهانشویه مخصوص التهاب لثه است.

با این حال، فراموش نکنید که بهتر است برای معاینه لثه های خود به دندانپزشک مراجعه کنید. عدم درمان می تواند باعث پیشرفت عارضه به تحلیل لثه و پریودنتیت شود. درمان در این مرحله دشوار و همراه با هزینه های سنگین است.

افراد سیگاری:

افراد سیگاری، کسانی که دچار خشکی دهان هستند یا افرادی که از داروهای خاص مصرف می کنند، باید مراقبت بیشتری از دهان و دندان خود به عمل آورند. سیگار کشیدن عامل ابتلا به بیماری لثه و خشکی دهان است. این دسته بیماران باید در فواصل کوتاه تری به دندانپزشک مراجعه کنند تا سلامت دهان و دندان آنها بررسی شود.

مبارزه با بیماری لثه:

بیماری لثه عارضه ای جدی است. این بیماری نه تنها لبخند شما را تحت تاثیر قرار می دهد، بلکه می تواند بر سلامت کل بدن شما تاثیر منفی داشته باشد. بر اساس انجمن دندانپزشکی آمریکا، بیماری لثه پیشرفته می تواند باعث از بین رفتن بافت لثه و استخوان فک شود. این عارضه حتی با ابتلا به بیماری های قلبی عروقی و دیابت نیز در ارتباط است.

خوشبختانه محصولاتی مانند دهانشویه مخصوص التهاب لثه که می توانند باکتری های مضر دهان و دندان را از بین ببرند، به راحتی در اغلب داروخانه ها و فروشگاه های عرضه محصولات بهداشتی در دسترس هستند. برای حفاظت از بیماری لثه راه های دیگری مانند مسواک زدن، نخ دندان کشیدن، معاینه شش ماه یکبار دندان ها وجود دارد. اما با مصرف دهانشویه مخصوص التهاب لثه به آنها شانس بهتری بدهید.

منبع:

colgate