نوشته‌ها

جراحی دندان عقل روی عصب:

احتمالا دندان عقل یکی از اعضای بدن است که بیشتر از سایر اعضا از بدن خارج می شود. هیچ کس شکی ندارد که این عضو کارکرد چندانی در دهان ندارد و بیشتر موجب درد و ناراحتی می شود. در واقع، عدم رشد کامل آن باعث وارد شدن آسیب به دندان مجاور می شود. در این شرایط، نه تنها یک دندان عقل نهفته باید کشیده شود، بلکه دندانی که موجب مشکل نمی شود نیز برای پیشگیری از مشکلات آینده باید کشیده شود. جراحی دندان عقل روی عصب یکی از مسائل مورد بحث در این حوزه است. کشیدن این دندان به دقت و بررسی بیشتری نیاز دارد.

بیشتر افرادی که تجربه کشیدن دندان داشته اند، این روند را برای دندان عقل خود تجربه کرده اند. به صورت طبیعی ما ۴ دندان عقل داریم، اما در برخی افراد این دندان ها هرگز رشد نمی کنند. به این عارضه دندان عقل نهفته گفته می شود؛ بدین معنی که دندان هرگز از لثه بیرون نمی زند و باعث مشکلات عدیده مانند عفونت می شود. در این شرایط لازم است که لثه شکافته شود. دندان بیرون کشیده شود. دندان عقل برخی از دیگر بیماران پشت دندان دیگر رشد می کند. این عارضه می تواند موجب وارد شدن آسیب به ریشه دندان مجاور شود. در دسته دیگری از بیماران ریشه دندان عقل دقیقا در نزدیکی عصب زبان قرار گرفته است. در این شرایط جراحی دندان عقل روی عصب می تواند با عوارضی همراه باشد.

با وجودی که کشیدن دندان عقل کار ساده ای است، اما جراحی دندان عقل روی عصب می تواند با خطراتی همراه باشد. عوارض یک جراحی طبیعی عبارتند از خونریزی، عفونت، آسیب به بافت نرم که همه آنها رایج هستند و به عنوان عوارض شایع پذیرفته شده اند.

با این حال، آسیب به عصب عارضه دیگری است که می تواند در اثر جراحی دندان عقل رخ دهد. این عارضه در مورد دندان عقل فک پایین شایع تر است. این امر بدین دلیل است که دندان عقل فک پایین روی یکی از اعصاب جمجمه ای قرار گرفته است که بر احساس لب و زبان آن سمت تاثیر می گذارد. در برخی موارد، ریشه دندان عقل می تواند بسیار نزدیک به عصب باشد و حتی آن را لمس کند. در این شرایط اگر دندان به دقت کشیده نشود، می تواند بافت عصب نیز به همراه آن کشیده شود و به آن آسیب وارد آید. به علاوه؛ در صورتی که دندانپزشک فشار بیش از حدی به دندان وارد کند، ریشه دندان می تواند به عصب فشار وارد کند و به آن آسیب بزند.

برای پیشگیری از مشکل، جراحی دندان عقل روی عصب باید به دقت انجام شود.

علل آسیب به عصب زبان:

عصب زبان حواس آن را تامین می کند. این عصب پیام های چشایی را به مغز منتقل می کند. چنین آسیبی می تواند حاصل مشکلات متعددی باشد. برخی از این موارد عبارتند از:

  • کشیدن دندان به خصوص دندان مولار
  • بی حسی دندان
  • عفونت و بیماری های متابولیک
  • جراحی برداشتن تومور از دهان
  • شکستگی مندیبل
  • ایمپلنت دندان
  • شیمی درمانی یا پرتودرمانی

 علائم آسیب:

وارد شدن آسیب به زبان در اثر جراحی دندان عقل روی عصب می تواند همانند زمان تزریق بی حسی دندانپزشکی موقت باشد. پس از تزریق بی حسی به محل درمان، موضع بی حس می شود. حتی در مواردی نصف زبان نیز پس از چند دقیقه بی حس می شود. این حالت ممکن است یک یا دو ساعت پس از درمان باقی بماند تا آنکه حواس بیمار بازگردد.

با این حال، گاهی آسیب به عصب شدید است و برای مدت طولانی تری باقی می ماند. گاهی نیز آسیب دائمی است.

بیمار در این دوره از دست رفتن قوه چشایی را تجربه خواهد کرد. همچنین اپیزودهایی از درد و سوزش در زبان تکرار خواهد شد. از سوی دیگر بیمار به خوبی قادر به سخن گفتن نخواهد بود.

تشخیص نزدیکی دندان عقل به عصب:

نزدیکی دندان عقل به ریشه با استفاده از رادیوگرافی مشخص می شود. پیش از جراحی باید از دندان رادیوگرافی انجام شود، تا عوارض و ریسک های درمان مشخص شود. در صورتی که نزدیکی دندان به عصب مشخص شود، به بررسی های بیشتری برای مشخص شدن محل دقیق دندان و عصب نیاز است. پیش از جراحی دندان عقل روی عصب باید از عدم وجود ریسک اطمینان حاصل شود. در شرایطی که نمی توان ریسک جراحی را کنترل کرد، کشیدن دندان ممنوع است.

آسیب به عصب و درمان:

پیش از جراحی دندان عقل روی عصب دقت زیادی باید اعمال شود تا به ساختارهای آناتومیک دهان مانند عصب آسیبی وارد نشود.

آسیب به عصب زبان می تواند موجب وارد شدن آسیب دائمی یا موقت شود. برخی از علائم آسیب به عصب در پی جراحی دندان عقل روی عصب عبارتند از بیحسی صورت، از دست رفتن قوه چشایی، سوزش و بیحسی صورت باشد. مسدود شدن عصب آلوئولار پایین و عصب زبان، که به ترتیب حواس دندان و زبان را تامین می کنند، می تواند در اثر تزریق بیحسی موضعی رخ دهد. اما آسیب به عصب جدی تر از آن است و می تواند موقت یا دائمی باشد.

آسیب موقت به عصب زبان معمولا به صورت خود به خود بهبود می یابد. در صورتی که آسیب موقت باشد، حواس صورت باید ظرف مدت ۶ تا ۸ هفته بازگردد. در این مدت مراجعه به جراح برای تعیین شدت آسیب و نیاز به درمان های تکمیلی ضروری است.

در صورتی که حواس صورت و زبان در این مدت بازنگردد، لازم است که جراح عصب را ترمیم کند. جراحی ترمیمی باید ظرف مدت ۱۰ تا ۱۲ هفته انجام شود. پس از این مدت احتمال درمان عصب کاهش می یابد یا ناممکن می شود. معمولا بهبودی عصب آلوئولار پایین راحت تر از عصب زبان است.

آیا باید جراحی کنم؟

برای تشخیص ریسک عارضه از روش های تکمیلی مانند CBCT استفاده می شود. این روش تشخیصی به تعیین ریسک حاصل از جراحی دندان عقل کمک می کند. در صورتی که ریسک جراحی بالا باشد، جراحی انجام نخواهد شد یا از روش های تخصصی استفاده خواهد شد.

مراجعه در سن پایین تر:

به طور کلی، جراحی دندان عقل روی عصب در سنین پایین تر با ریسک کمتری همراه است. در سنین نوجوانی ریشه دندان هنوز به طور کامل شکل نیافته است و استخوان بیمار منعطف تر است. بنابراین جراحی ساده تر انجام می شود و فاصله دندان با عصب زیادتر است.

اگر دچار دندان عقل نهفته هستید، برای درمان هر چه سریع تر مراجعه کنید. به یاد داشته باشید که دندان عقل نهفته هیچ جا نمی رود، باید برای درمان آن مراجعه کنید.

منبع:

protectingpatientrights

protectingpatientrights

جراحی دندان عقل بدون درد:

جراحی دندان عقل برای حذف دندانی انجام می شود که در انتهای دهان و بعد از سن نوجوانی رشد می کند. خوشبختانه با استفاده از تکنیک های روز و بیحسی، جراحی دندان عقل بدون درد انجام می شود.

در صورتی که دندان عقل فضای کافی برای رشد نداشته باشد (دندان عقل نهفته)، بیمار دچار درد، عفونت و سایر مشکلات دهان و دندان می شود. جراحی دندان عقل بدون درد ممکن است توسط دندانپزشک یا جراح دهان و فک انجام شود.

برای پیشگیری از مشکلات در آینده، برخی از دندانپزشکان توصیه می کنند که حتی در صورت عدم نهفتگی، دندان عقل کشیده شود.

چرا دندان عقل باید کشیده شود؟

دندان عقل یا مولار سوم، آخرین دندانی است که در دهان انسان رشد می کند. این دندان ها بین سن ۱۷ تا ۲۵ سالگی در دهان ظاهر می شوند. برای از افراد هرگز دندان عقل درنمی آورند. در برخی دیگر نیز دندان بدون مشکل رشد می کند.

بسیاری از بزرگسالان دچار نهفتگی دندان عقل می شوند که به دلیل فقدان فضای کافی در فک بیمار ایجاد می شود. دندان عقل نهفته ممکن است تا حدی بیرون بزند یا اصلا از لثه بیرون نیاید.

دندان عقل نهفته ممکن است:

  • در زاویه ای به سمت دندان مجاور رشد کند
  • به سمت پشت دهان رشد کند
  • همسو با سایر دندان ها رشد کند (حتی اگر از لثه بیرون نیاید)

مشکلات مرتبط با دندان عقل نهفته:

در صورتی که دچار مشکلات زیر می شوید، به احتمال زیاد به جراحی دندان عقل بدون درد نیاز دارید:

  • گیر کردن مواد غذایی پشت دندان عقل
  • عفونت و بیماری لثه
  • پوسیدگی دندان عقل
  • آسیب به دندان مجاور یا استخوان اطراف
  • رشد ساک پر از مایع در اطراف دندان عقل
  • مشکلات ارتودنسی در اثر فشار وارد آمده از سوی دندان عقل به سایر دندان ها

پیشگیری از مشکلات دندانی آینده با جراحی دندان عقل بدون درد:

دندانپزشکان در مورد ضرورت کشیدن دندان عقلی که مشکلی به وجود نیاورده است، اختلاف دارند. با این حال، دلایل زیر می توانند ضرورت جراحی دندان عقل بدون درد را مشخص کنند:

  • دندان عقل بدون نشانه و درد باز هم می تواند موجب بیماری لثه شود
  • در صورتی که فضای کافی پشت دندان وجود نداشته باشد، تمیز کردن دندان دشوار می شود
  • مشکلات پیچیده ناشی از دندان عقل معمولا در سنین بالاتر رخ می دهند
  • احتمال انجام جراحی دندان عقل بدون درد در بزرگسالان کمتر است. هر چه جراحی در سن پایین تر انجام شود، درد و ناراحتی کمتر خواهد بود.

ریسک:

در بسیاری از موارد کشیدن دندان باعث عوارضی نمی شود. با این حال، جراحی با بخیه کردن لثه و مقداری آسیب به استخوان همراه است. برخی از عوارض نادر کشیدن دندان عقل عبارتند از:

  • حفره خشک، یا از بین رفتن لخته خون روی محل کشیدن دندان که باعث درد و ناراحتی بیمار می شود.
  • عفونت در محل زخم و گیر کردن مواد غذایی
  • آسیب به دندان، اعصاب، فک و سینوس های اطراف

آمادگی برای جراحی دندان عقل بدون درد:

جراحی دندان عقل بدون درد در مطب دندانپزشک انجام می شود. با این حال، در برخی موارد پیچیده شاید نیاز به حضور جراح دهان و دندان باشد.

سوالات زیر می توانند به آگاهی از و آمادگی بیشتر شما برای جراحی کمک بیشتری کند:

  • چند دندان کشیده می شود؟
  • آیا از بیحسی استفاده می شود یا سدیشن؟
  • جراحی من چقدر پیچیده است؟
  • جراحی چقدر طول می کشد؟
  • آیا دندان عقل نهفته باعث آسیب به دندان مجاور شده است؟
  • آیا احتمال آسیب به عصب وجود دارد؟
  • مراقبت های درمانی بعد از جراحی چیست؟
  • بهبودی بعد از جراحی چقدر طول می کشد؟

جراحی دندان عقل بدون درد عموما سرپایی است. این بدان معنی است که شما همان روز به خانه باز می گردید. تیم درمان توصیه های قبل و بعد از جراحی را به شما خواهد کرد. پیش از جراحی پاسخ سوالات زیر را جویا شوید:

  • آیا برای بازگشتن به خانه به همراهی کسی نیاز دارم؟
  • چه زمانی باید در کلینیک حضور پیدا کنم؟
  • آیا چند ساعت قبل از جراحی باید از خوردن و نوشیدن خودداری کنم؟
  • آیا می توانم داروی خاصی را پیش از جراحی مصرف کنم؟
  • آیا ممنوعیت دارویی خاصی وجود دارد؟

برای انجام جراحی دندان عقل بدون درد سه روش وجود دارد. بسته به پیچیدگی جراحی و نیازهای خاص بیمار، یکی از سه روش زیر انجام می شوند:

  • بیحسی موضعی (برای جراحی ساده و بیمارانی که دچار ترس از دندانپزشکی نیستند و نیازهای درمانی خاصی ندارند)
  • سدیشن (به صورت تزریقی یا خوراکی برای بیمارانی که دچار ترس هستند یا فاقد همکاری لازم با دندانپزشک هستند)
  • بیهوشی عمومی (برای بیماران دارای نیازهای خاص و جراحی های پیچیده و طولانی مدت)

دندانپزشک یا جراح در طول جراحی دندان عقل بدون درد به روش زیر اقدام می کنند:

  • روی بافت لثه برشی داده می شود تا دندان و استخوان دیده شود.
  • استخوانی که مانع دیده شدن ریشه دندان می شود برداشته می شود.
  • دندان به قطعات کوچک تر تقسیم می شود تا بیرون کشیدن آن راحت تر شود.
  • دندان بیرون کشیده می شود
  • محل جراحی از استخوان و بقایای مواد تمیز می شود.
  • زخم بخیه می شود تا به آن امکان بهبودی بهتر داده شود.
  • گازی روی زخم قرار داده می شود تا خونریزی کنترل شود.

پس از جراحی دندان عقل، در صورت مشاهده موارد زیر هر چه سریع تر با دندانپزشک خود تماس بگیرید:

  • اشکال در بلع یا تنفس
  • خونریزی شدید
  • تب
  • درد شدید که با داروی ضد درد تسکین نمی یابد
  • تورمی که بعد از سه روز تشدید شده است
  • طعم بد در دهان حتی پس از قرقره آب نمک
  • تخلیه چرک از موضع زخم
  • بیحسی در صورت و فک
  • خونریزی از بینی

مراقبت های پس از جراحی می توانند به تسریع بهبودی شما کمک کنند. در سایر مطالب ما می توانید دستورالعمل های غذایی و مراقبت های درمانی بعد از کشیدن دندان عقل را بخوانید. در عین حال، تیم درمانی نیز توصیه های ضروری را به شما خواهند کرد.

در مورد زیر مراجعه مجدد پس از جراحی به دندانپزشک ضرورتی ندارد:

  • نیازی به کشیدن بخیه وجود نداشته باشد.
  • دچار هیچ یک از عوارض فوق الذکر نشده اید.
  • درد و ناراحتی شما پس از سه روز تخفیف یافته است.

منبع:

mayoclinic

پودر دندان یا خمیردندان: کدامیک بهتر است؟

برای تمیز کردن دندان ها معمولا گزینه های زیادی وجود دارد. طیف وسیعی از انواع خمیردندان و دهانشویه پای ثابت محصولات بهداشتی خانه ها هستند. پودر دندان محصول دیگری است که به بازار عرضه شده است.

بله! درست خواندید. برای تمیز کردن دندان ها می توانید از پودر دندان استفاده کنید. با وجودی که خمیردندان ها قفسه های فروشگاه های زیادی را اشغال کرده اند، پودر نیز گزینه دیگری برای تمیز کردن دندان های شماست. اما تفاوت آن با خمیردندان چیست و برای چه کاری مفید است؟

پودر دندان چیست؟

پودر دندان مخلوطی است از انواع مواد برای جایگزینی خمیر دندان که عبارتند از جوش شیرین، میخک، نعنا، طعم دهنده های مختلف و مواد تمیز کننده دندان.

هر چند اخیرا این محصول توجهات را در بازار به خود جلب کرده است، اما در واقع نوعی روش خانگی است که از قدیم استفاده می شد. اولین استفاده از این ماده به هزاران سال پیش، در دوره مصریان باستان، یونانیان، چینی ها و رومی ها می رسد. حتی قبل از اینکه کلئوپاترا به حکمرانی برسد، مردم مصر دندان های خود را با پودر ساخته شده از پوسته تخم مرغ خرد شده و خاکستر تمیز می کردند. چینی ها به این پودر چای سبز، نمک و جینسینگ را نیز اضافه کردند تا به خاصیت تمیزکنندگی و طعم بهتر آن بیافزایند. یونانیان و رومی ها از استخوان های خرد شده و پوسته های صدف برای افزایش خاصیت سایندگی آن استفاده کردند.

در حدود ۱۰۰۰ بعد از میلاد مسیح، ایرانیان متوجه خطر سایندگی بیش از اندازه برخی پودرها شدند که موجب آسیب رسیدن به دندان می شد. به همین دلیل آنها از پودرهای ملایم تر ساخته شده از صدف سوخته شده حلزون، گیاهات و عسل استفاده کردند.

در قرن ۱۸، انگلیسی ها اولین افرادی بودند که پودر را به بازار عرضه کردند. جوش شیرین ماده اصلی و پایه آن را تشکیل می داد.

مواد پایه تشکیل دهنده پودر:

  • بنتونیت خاک رس که از قدیم الایام تحت عنوان گل سرشو شناخته می شود و برای تقویت دندان و لثه لازم است.
  • نمک دریا که به بهبودی التهاب لثه کمک می کند.
  • زایلیتول برای ایجاد طعم شیرین
  • میخک برای خاصیت ضدالتهابی آن
  • روغن های پایه برای خاصیت آنتی باکتریال و ایجاد حس تازگی در دهان
  • و برخی مواد دیگر

پودر دندان در مقایسه با خمیردندان:

اگر به مواد تشکیل دهنده نوشته شده بر روی برچسب خمیردندان و پودر دندان نگاهی بیاندازید، احتمالا مشابهت هایی خواهید دید. هر دو محصول حاوی نوع طعم دهنده مانند نعنا، مواد تمیز کننده مانند سدیم لوریل سولفات و مواد ساینده هستند.

ممکن است هر دو آنها حاوی فلوراید نیز باشند. فلوراید ماده ای معدنی است که به استحکام دندان ها کمک می کند و از آنها در برابر پوسیدگی محافظت می کند. با این وجود، همه محصولات بهداشتی دهان و دندان، از جمله انواع خمیردندان ها و پودرهای دندان حاوی فلوراید نیستند.

این دو محصول در کنار چند شباهت، با هم تفاوت هایی هم دارند. خمیردندان اغلب حاوی فوم کف کننده و روان کننده است که مانع خشک شدن آن می شوند. از آنجا که پودر دندان خشک است، نیازی به این مواد ندارد. برخی از این دسته محصولات حاوی مواد ساینده مانند ذغال، خاک رس یا گیاهان هستند که تصور می شود به سفیدتر شدن و تمیز شدن دندان کمک می کنند.

پودر دندان را شاید در هر مغازه یا داروخانه ای نیابید، اما بسیاری از فروشگاه های بزرگ این محصول را ارائه می دهند. برخی از افراد نیز پودر خانگی درست می کنند، هرچند که در مقایسه با محصولات حاوی فلوراید که توسط تولیدکنندگان بزرگ به محصولات بهداشتی دهان و دندان افزوده می شوند، ارزشی ندارند.

مزایای خمیردندان:

  • راحتی و سهولت در استفاده
  • تمیز کردن و پالیش کردن ملایم دندان ها
  • حاوی فلوراید برای استحکام دندان ها

معایب خمیردندان:

  • حاوی فلوراید که بلع آن باعث مسمومیت می شود.
  • گلیسیرین فیلمی روی دندان ایجاد می کند که مانع دریافت مواد معدنی توسط آن می شود.

مزایای پودر:

  • تحقیقات نشان می دهند که اثربخشی آن در حذف پلاک بیشتر است
  • بیشتر پودرها حاوی مواد طبیعی و ارگانیک هستند.
  • از آنجا که فاقد فلوراید است، استفاده از آن برای کودکان غیرسمی و ایمن تر است.

معایب پودر:

  • استفاده از آن در مقایسه با خمیردندان با سهولت کمتری همراه است.
  • وجود برخی مواد مانند ذغال و گیاهان تصویر خنده داری از افراد در موقع استفاده از آن ایجاد می کند.

نحوه استفاده:

برای مسواک زدن می توانید از هر کدام مدل های پودر یا خمیر دندان استفاده کنید. فرق آنها در نحوه گذاشتن آنها روی مسواک است. در مورد پودر دندان، باید مسواک خود را با آب خیس کنید و پودر را روی برس های آن بریزید. زمانی که مقداری از پودر برس های مسواک را پوشش داد، مسواک خود را به همان روش قدیمی و در زاویه ۴۵ درجه روی دندان ها بکشید.

برای مسواک زدن، همیشه بر کودکان نظارت داشته باشید.

اثربخشی:

آیا می خواهید بدانید با کدام یک از این دو محصول دندان های تمیز تر و سفیدتری خواهید داشت؟ تا به حال، تحقیقات کمی در رابطه با اثربخشی هر یک از آنها در مقایسه با دیگری انجام شده است.

تنها یک مطالعه منتشر شده در مجله بین المللی علوم بهداشتی اثرات خمیر دندان و پودر دندان را در حذف لکه روی دندان ها مورد آزمایش قرار داد. در بین افرادی که در این مطالعه شرکت کردند، افرادی که از پودر استفاده می کردند، لکه های کمتری نسبت به کسانی که از خمیر دندان استفاده کرده بودند، داشتند.

مطالعه دیگری که در مجله مطالعات تکمیلی دندانپزشکی منتشر شد، میزان موفقیت خمیردندان و پودر دندان را در کاهش پلاک و بیماری لثه مورد ارزیابی قرار داد. این مطالعه به این نتیجه رسید که پودر دندان در مقایسه به خمیردندان در حذف پلاک و کنترل بیماری لثه موفقیت بیشتری داشته است.

با این حال، نتایج فوق برای تصمیم گیری علمی کافی نیست و به تحقیقات بیشتری در این رابطه نیاز است.

حالا که در این باره اطلاعات بیشتری کسب کردید، نظر شما چیست؟ کدامیک از روش های فوق را ترجیح می دهید. اگر از نتایجی که از خمیردندان خود گرفته اید راضی هستید، دلیلی برای تغییر آن نیست. اگر فکر می کنید راهی برای بهبود وضعیت بهداشت دهان و دندان شما وجود دارد، می توانید با مشورت دندانپزشک استفاده از یک محصول جدید را بررسی کنید.

منبع:

colgate

ارتودنسی: آشنایی با روند درمان

ارتودنسی از روش های درمانی مهمی است که می تواند ظاهر لبخند شما را تا حد زیادی تغییر دهد. اصلاح فرم قرارگیری و شکل فک، علاوه بر تاثیر ظاهری، کار تمیز کردن دندان ها را نیز ساده تر می کند. با وجود مزایای بسیار، بسیاری از بیماران به دلیل سوالات زیادی که در این باره دارند، از مراجعه برای درمان خودداری می کنند. در این مطلب تلاش کرده ایم شما را با بسیاری از مسائل متداول در این روش درمانی آشنا کنیم.

متخصص ارتودنسی چه کاری انجام می دهد؟

متخصص ارتودنسی کسی است که به کار تشخیص و درمان مشکلات مربوط به قرارگیری، تراز و فاصله دندان ها و نیز اشکالات موجود در صورت و فک بیمار می پردازد. این متخصص از ابزارهای متعددی شامل بریس، هدگیر، فیس ماسک، و بسیاری دیگر برای رفع مال اکلوژن استفاده می کند.

علل بروز مشکلات ارتودنسی چیست؟

مال اکلوژن می تواند به صورت ارثی یا اکتسابی بروز کند. مشکلات ارثی معمولا شامل درهم ریختگی دندان ها، وجود فاصله زیاد بین دندان ها، دندان اضافی، فقدان مادرزادی دندان، و طیف وسیعی از مشکلات در صورت، فک و دندان بیماران می شود. مشکلات اکتسابی عبارتند از وارد شدن تروما، مکیدن انگشت شست به مدت طولانی، انسداد مسیر هوایی توسط غدد لوزه، بیماری های دهان و دندان و از دست رفتن زودهنگام دندان های شیری یا دائمی. بسیاری از این مشکلات نه تنها تراز دندان ها بلکه رشد صورت و فک را تحت تاثیر قرار می دهند.

چرا باید تحت درمان قرار گیرم؟

درمان به دو دلیل مهم انجام می شود: زیبایی و عملکرد. داشتن یک لبخند زیبا نه تنها ظاهر شما را در چشم دیگران تغییر می دهد، بلکه اعتماد به نفس و خودانگاره شما را نیز تقویت می کند. درمان های ارتودنسی باعث می شوند که دندان های شما عملکرد بهترین داشته باشند و تمیز کردن آنها ساده تر شود. در نتیجه، رعایت بهداشت دهان و دندان ساده تر می شود.

درمان ارتودنسی از چه سنی باید شروع شود؟

شروع درمان در هیچ سنی دیر نیست. هر چند که هر چه زودتر درمان شروع شود، مشکل سریع تر و راحت تر برطرف می شود. انجمن دندانپزشکی آمریکا توصیه می کند که تمام کودکان اولین بار در سن ۷ سالگی برای انجام معاینه تشخیصی ارتودنسی به دندانپزشک مراجعه کنند. در مطلب دیگری به طور مفصل درباره بهترین سن شروع درمان ارتودنسی صحبت کرده ایم که می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر به آن رجوع کنید.

چطور می توان احتمال بروز مشکلات ارتودنسی را در فرد تشخیص داد؟

وجود بیرون زدگی، در هم ریختگی، یا رشد دندان در محل نامناسب شاخص های واضحی از نیاز به درمان هستند. جلو یا عقب بودن واضح فک از دیگر علائم مشخص نیاز به درمان است. اما نشانه های کمتر واضح نیاز به درمان عبارتند از تنفس دهانی، گاز گرفتن مداوم بافت نرم داخل گونه ها، اشکال در حرف زدن یا تلفظ برخی حروف و مکیدن انگشت شست تا بعد از سن ۳ یا ۴ سالگی. در صورتی که در هنگام بسته شدن دهان، دندان ها به خوبی روی هم قرار نمی گیرند، یا فک شما صدا می دهد، می تواند نشانه ای از نیاز به ارتودنسی باشد.

آیا بریس درد دارد؟

قرارگیری بریس روی دندان بدون هیچ گونه دردی انجام می شود. بعد از ترک مطب، بیمار تا چند روز کمی احساس درد و نارحتی دارد، اما با عادت کردن به بریس ها از درد آن کاسته می شود. معاینات دوره ای برای تنگ کردن بریس و تغییر آنها نیز موجب بروز درد تا چند روز می شود اما با حرکت کردن دندان ها از جای قبلی، درد تخفیف می یابد. برای کنترل درد در این چند روز می توانید از داروهای مسکن بدون نسخه استفاده کنید. در مطلب دیگری به طور کامل تر به درد ارتودنسی پرداخته ایم.

درمان چطور طول می کشد؟

طول درمان در هر فرد متفاوت است، اما به طور کلی مراحل فعال درمان که شامل استفاده از بریس و سایر ابزارهای می شود، چیزی بین ۶ تا ۳۰ ماه طول می کشد. پس از این مدت بیمار باید از ریتینر استفاده کند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ریتینر به سایر مطالب ما در این مورد رجوع کنید.

فاصله زمانی بین جلسات چقدر است؟

فاصله زمانی بین جلسات به نوع درمان و شدت عارضه بستگی دارد. اما به طور کلی باید هر ۴ تا ۱۰ هفته یک بار برای تغییر وضعیت بریس ها به متخصص خود مراجعه کنید.

آیا لازم است دندانی کشیده شود؟

در صورتی که دندان ها به شدت در هم ریخته باشند، که می تواند در اثر کوچک بودن سایز فک نسبت به دندان ها باشد، کشیدن دندان برای ایجاد فضای کافی جهت حرکت کردن دندان ها ضروری است. در مواردی که بیمار سن کمی دارد، احتمالا به کشیدن دندان نیازی نخواهد بود و درمان هایی مانند گسترش دهنده کام مشکل را برطرف خواهند کرد.

آیا بزرگسالان هم می توانند از درمان استفاده کنند؟

سن فاکتور مهمی برای آغاز درمان نیست. هر بزرگسالی که از سلامت عمومی خوبی برخوردار است می تواند برای اصلاح وضعیت دندان های خود اقدام کند. امروزه حدود ۲۵ درصد از بیماران حوزه ارتودنسی را بزرگسالان تشکیل داده اند و این رقم هر روز بیشتر می شود. هر روز بزرگسالان بیشتری برای سلامت و زیبایی دندان های خود مراجعه می کنند. روش های درمانی متعددی در این حوزه وجود دارد که مشکلات بزرگسالان مبنی بر دیده شدن بریس ها را برطرف کرده است. روش های درمانی مانند اینویزیلاین، براکت های سرامیکی و ارتودنسی نامرئی گزینه هایی هستند که می توانند برای بزرگسالانی که در جامعه فعالیت بیشتری دارند، مطلوب تر باشند و کسی متوجه درمان آنها نشود.

آیا باید مراقب غذا خوردن خود باشم؟

بله! باید از غذاهایی که به بریس های شما آسیب می زنند یا بین بریس ها گیر می کنند، پرهیز کنید. برخی از این مواد غذایی سبزیجات خام، آبنبات های چسبناک و سخت، گوشت استیک، یخ و غیره می شود. برای آگاهی از غذا خوردن در درمان ارتودنسی به سایر مطالب ما در این مورد رجوع کنید.

آیا می توانم ورزش کنم یا آلات موسیقی بادی بنوازم؟

به صورت کلی، بله. البته برای ورزش کردن باید از گارد دهان استفاده کنید. نوازندگان آلات موسیقی بادی نیز می توانند به کار خود ادامه دهند، اما شاید لازم باشد از ابزارهایی مانند الاینر به جای بریس برای مرتب کردن دندان های خود استفاده کنند.

آیا در طول درمان باید همچنان به دندانپزشک سابق خود مراجعه کنم؟

بله! و در واقع این کار بیشتر از قبل اهمیت دارد، زیرا این روش درمانی شما را با چالش هایی برای مسواک زدن رو به رو می کند. بنابراین مراقبت از دندان ها و پیشگیری از پوسیدگی ضروری است. جرم گیری دوره ای دندان ها، معاینه وضعیت آنها و درمان پوسیدگی های سطحی از اهمیت زیادی برخوردار است.

آیا بعد از برداشتن بریس ها باید از ریتینر استفاده کنم؟

همیشه پاسخ بله است: در صورتی که از ریتینر استفاده نکنید، دندان های شما خیلی سریع به موقعیت قبل باز می گردند و بدین ترتیب تمام تلاش های درمانی شما و متخصص برباد می رود. ریتینر به حفظ موقعیت دندان ها پس از اتمام درمان ارتودنسی کمک می کند. برخی از افراد لازم است دو سال و برخی دیگر باید در تمام طول عمر برای ساعات مشخصی در طول شبانه روز از این وسیله استفاده کنند.

آیا هزینه های ارتودنسی زیاد است؟

مراقبت ارتودنسی سرمایه گذاری بلند مدتی بر سلامت شماست. هزینه های درمانی هر کس ممکن است با دیگری متفاوت باشد، اما خبر خوب این است که لازم نیست همه هزینه ها را یک جا پرداخت کنید. این هزینه ها در طول دوره درمان پرداخت خواهند شد که برای بسیاری از افراد به صرفه و قابل پرداخت است.

در طول درمان دندان های خود را چطور باید تمیز کنم؟

یکی از مهمترین کارهای این دوره، یادگیری مسواک زدن دندان ارتودنسی شده است. تمیز نکردن صحیح دندان ها موجب پوسیدگی دندان ها در این دوره می شود. از سوی دیگر پس از برداشته شدن بریس ها، رنگ دندان در ناحیه زیر براکت و دور آن متفاوت خواهد بود. به همین دلیل رعایت بهداشت دهان و دندان در دوره درمان ارتودنسی اهمیت دارد.

روش مسواک زدن دندان ارتودنسی شده:

یادگیری روش تمیز کردن دندان ارتودنسی شده به خصوص بین بریس ها و محل های مخفی شدن مواد غذایی اهمیت زیادی دارد. با عدم توجه به این نقاط، دندان به سرعت دچار پوسیدگی شده و فرد به بیماری های لثه دچار می شود. مراحل زیر را دنبال کنید:

  • الاستیک های متصل به بریس ها را باز کنید.
  • از یک مسواک با برس نرم استفاده کنید تا دندان ها و دور براکت ها را تمیز کنید. مسواک را در زاویه ۴۵ درجه بگیرید و در خط لثه، با حرکات رفت و برگشتی دندان را تمیز کنید.
  • به آرامی بریس ها را مسواک بزنید. از فشار کافی دست، برای ورود برس بین براکت ها و تمیز کردن سیم استفاده کنید.
  • زمانی که تمام دندان ها را تمیز کردید، دهان را بشویید و از نبود ذرات غذا بین دندان ها اطمینان حاصل کنید.
  • الاستیک ها را دوباره وصل کنید.
  • روند مسواک زدن دندان ارتودنسی شده باید حدود دو دقیقه طول بکشد.

برای نخ دندان کشیدن، بسیاری از بیماران با چالش رو به رو می شوند. تمیز کردن دندان ها با نخ دندان معمولی امکان پذیر نیست. برای تمیز کردن دندان ها، بهتر است از فلاس تریدر، سوپر فلاس یا واترجت دندانی استفاده کنید. این ابزارها به طور خاص برای تمیز کردن دندان های ارتودنسی شده طراحی شده اند و کار را برای شما بسیار راحت تر می کند.

منبع:

colgate

abckiddentist

خمیردندان تاریخ انقضا دارد؟

خمیردندان یکی از ابزارهای مهم تمیز کردن دندان است که انگار اگر نباشد یه چیزی کم است. اگر امشب خمیردندانتان تمام شده است، و وسوسه شده اید سراغ یکی از تیوب های قدیمی بروید که ته کمد جا مانده است، بهتر است کمی بیشتر در این مورد فکر کنید. شاید تا به حال حتی نگاهی هم به تاریخ تولید و انقضای خمیردندان نکرده اید. شاید با خود فکر می کنید، قرار که نیست آن را بخورید تا مسموم شوید. پس تاریخ انقضا به چه کارش می آید؟ قرار است کمی کف کند تا حرکت مسواک بین دندان ها راحت تر شود و مواد غذایی راحت تر از بین دندان ها بیرون بیایند!!! اما این طور نیست. شما در اشتباه هستید.

هرچند برندهای زیادی از خمیردندان در بازار وجود دارند که بسیاری از آنها شاید حتی قاچاق باشند و فاقد برچسب تاریخ تولید و انقضا هستند، اما تنها باید اقدام به خرید خمیردندانی کنید که بین ۱۸ ماه تا دو سال تاریخ انقضا داشته باشد. برخی از افراد به تاریخ انقضا فقط به عنوان عددی می نگرند که اگر به سر رسیده باشد، با مصرف آن محصول مسموم می شوند. بنابراین برای محصولاتی که قرار نیست آنها را بخورند به این عدد توجهی ندارند.

چرا خمیردندان منقضی می شود؟

برای آنکه یک برند خمیردندان به تایید اداره غذا و داروی آمریکا، اداره بهداشت و سازمان استاندارد برسد، باید الزامات سختی را از نظر ایمنی و اثرگذاری از سر بگذراند. عمر قفسه ای اصطلاحی است که برای مدت زمانی استفاده می شود که یک محصول قابل استفاده است. در مورد خمیردندان این عدد با مدت زمانی تعیین می شود که ترکیبات داخل خمیردندان اثرگذار هستند. بنابراین با مصرف یک خمیردندان تاریخ گذشته قرار نیست دچار مسمویت شوید، اما این محصول دیگر تاثیری بر پیشگیری از پوسیدگی دندان و از بین بردن باکتری های دهان ندارد. با اتمام تاریخ انقضای خمیردندان، محتوای فلوراید آن شروع به تجزیه شدن می کند و میزان حفاظتی که از دندان های شما در برابر باکتری ها به عمل می آورد کاهش می یابد.

بنابراین برخلاف نظر برخی، خمیردندان صرفا محصولی نیست که قرار است کف کند تا مواد غذایی از بین دندان های شما راحت تر خارج شود. در واقع مواد تشکیل دهنده خمیردندان هر یک وظیفه ای را برعهده دارند که اتمام تاریخ انقضا مانع از انجام آن وظایف می شود. فلوراید، از مهم ترین مواد تشکیل دهنده یک خمیردندان، باعث استحکام مینای دندان و پیشگیری از پوسیدگی دندان می شود. برخی از عوامل شیمیایی یا طبیعی موجود در خمیردندان نیز با متعادل کردن pH دهان از تکثیر باکتری ها پیشگیری می کنند. این در حالی که است که یک خمیردندان منقضی شده دیگر چنین قابلیتی ندارد.

در واقع، سازمان غذا و دارو و انجمن دندانپزشکی آمریکا سال های زیادی است که همکاری خوبی با مراکز تحقیقاتی و صنایع تولیدی برای ارائه استانداردهایی جهت بهبود اثربخشی خمیردندان دارد. نتیجه تحقیقات آنها نشان می دهد که مسواک زدن به صورت منظم با مواد کمتر ساینده در طولانی مدت هیچ گونه تاثیر مخربی بر مینای دندان ندارد. رعایت اصول صحیح مسواک زدن، به همراه استفاده از یک خمیردندان مناسب، می تواند مینای دندان را مستحکم کند تا از عاج نرم دندان در برابر باکتری های مضر حفاظت به عمل آورد. برای رسیدن به این هدف، تمامی مواد تشکیل دهنده خمیردندان باید تازه باشند تا بتوانند کار خود را به خوبی انجام دهند.

مواد تشکیل دهنده فعال:

به طور کلی خمیردندان ها حاوی ۵ ماده فعال هستند که شامل فلوراید، مواد ساینده، طعم دهنده یا شیرین کننده، عامل مرطوب کننده و یک عامل پاک کننده می شود. نام تمامی این مواد بر روی جعبه محصول نوشته شده است و شما می توانید آن را مطالعه کنید. ساخارین یا سایر مواد شیرین کننده مصنوعی به خمیردندان طعم مطبوعی می دهند، سدیم لوریل سولفات عامل تمیز کننده دندان است که همراه با ماده روان کننده باعث ایجاد کف نرم در دهان می شوند که به تمیزی دندان ها کمک می کند.

خمیردندان چه زمانی منقضی می شود؟

محصولات معتبر و مشهور در بازار حدود دو سال از تاریخ تولید خود تاریخ انقضا دارند. این تاریخ برای اطمینان از آن است که فلوراید در بالاترین و مطلوب ترین سطح عملکرد خود باشد؛ چرا که یون های فلوراید تا دو سال دارای بیشترین اثرگذاری هستند. پس از این زمان، کیفیت، طعم و رنگ خمیر تغییر می کند. بیشتر محصولات موجود در بازار دارای همین مقدار مهلت زمانی مصرف هستند، با این حال هستند محصولاتی که عمر قفسه ای آنها کمتر است.

یک محصول منقضی شده:

  • دارای محتوای فلوراید کمی است
  • بافت غیرمنسجمی دارد
  • رنگ آن تغییر یافته است
  • خشک شده است
  • حاوی باکتری و قارچ است.

خمیردندان کودکان فاقد فلوراید است. پس شاید فکر می کنید توجه به تاریخ انقضای آن اهمیتی نداشته باشد. با این حال، برای بهبود اثربخشی سایر مواد تشکیل دهنده آن و پیشگیری از رشد باکتری و قارچ در آن، توصیه می شود که خمیردندان کودک خود را هر چند ماه یکبار دور بیاندازید و از بسته جدید استفاده کنید. پس دفعه بعد که سری به کمد لوازم بهداشتی خود زدید و متوجه وجود یک تیوب کهنه زیر سایر چیزها شدید، بهتر است پیش از آنکه، تیوب را در کنار مسواک خود قرار دهید، نگاهی به برچسب تاریخ آن بیاندازید.

نکاتی برای تازه نگهداشتن محصول:

برای مراقبت از بهداشت دهان و دندان خود، هر بار که احتیاج نداشتید، درب تیوب را ببندید. اطمینان حاصل کنید که دور درب و لبه های محصول خمیر نچسبیده است. وجود خمیر در اطراف بسته بندی باعث جذب باکتری ها و غبار به آن می شود. اگر خمیردندان و مسواک خود را در دستشویی گذاشته اید، بهتر است آن را از آنجا دور کنید و در کمد یا کشو قرار دهید. شاید فکر کردن به آن چندش آور باشد، اما قرار دادن مسواک و خمیردندان در دستشویی باعث می شود که باکتری ها و بخارهای مسموم محیط بر روی آنها بنشیند. این امر می تواند سلامت شما را به خطر بیاندازد.

در آخر برای مراقبت از اثربخشی محصول، آن را در محیط خنک قرار دهید. قرار دادن این محصول در محیط گرم، باید می شود که مواد تشکیل دهنده آن از یکدیگر جدا شده و محصول تبدیل به مایع شود. این امر اثربخشی آن را تحت تاثیر قرار می دهد.

منبع:

colgate

انتخاب متخصص ارتودنسی خوب: نکات مهم

از آنجا که مراقبت های دهان و دندان به اندازه آموزش و سوادآموزی برای کودکان مهم است، نباید آن را به شانس واگذار کنید. انجام تحقیقات جامع برای انتخاب متخصص ارتودنسی خوب به اندازه تحقیق برای یافتن یک مدرسه مهم است. ارتودنسی درمانی طولانی مدت و همراه با درد و زحمت است. وجود یک متخصص ماهر و مجرب می تواند به شما کمک کند که این مسیر را سریع تر و راحت تر طی کنید. در ادامه به برخی از نکاتی می پردازیم که در انتخاب شما باید لحاظ شوند.

ملاک های انتخاب متخصص ارتودنسی خوب:

انتخاب متخصص ارتودنسی کار دشواری است که در کنار نگرانی و ترس ناشی از درمان چالش بزرگی برای برخی از افراد است. دشواری های یافتن یک متخصص خوب و مورد اعتماد باعث می شود که بسیاری از بیماران از اقدام برای اصلاح لبخند خود خودداری کنند. ملاک های زیر می توانند به شما کمک کنند که اولین گام را با اطمینان بیشتری بردارید.

از دوستان سوال کنید:

گرفتن توصیه دوستان و فامیل همیشه بهترین نقطه برای شروع است. اگر به طور تقریبی می دانید کدام روش درمانی مورد نیاز است، از توصیه افرادی استفاده کنید که از روش درمانی مشابه استفاده کرده اند.

برای مثال، اگر کودک شما دچار آندربایت شدید است، به استفاده از نوعی ابزار ارتودنسی تحت عنوان فیس ماسک نیاز دارد. در این مثال، بهتر است یک متخصص ارتودنسی بیابید که بر اصلاح مال اکلوژن تمرکز دارد، تا متخصصی که تنها با بریس ارتودنسی کار می کند.

به صورت آنلاین تحقیق کنید:

امروزه اینترنت یافتن خدمات مورد نیاز در هر منطقه را بسیار ساده تر کرده است. با اضافه کردن نام شهر یا منطقه خود به همراه واژه «ارتودنسی» می توانید به نام متخصصانی برسید که در نزدیکی محل زندگی شما در حال فعالیت هستند.

با بررسی سایت های فهرست پزشکان نیز می توانید شماره تماس، آدرس و متخصصان مورد نظر خود را بیابید.

در بین آنها نام چند متخصص را یادداشت کنید و در مورد آنها بیشتر تحقیق کنید. در سایت های تبادل نظر می توانید درباره تجربه بیماران این متخصصان سوال کنید و از نقطه نظرات مثبت و منفی در مورد آنها آگاه شوید. بدین ترتیب می توانید تا حدی از کیفیت خدمات ارائه توسط او مطمئن شوید. می توانید از بیماران بخواهید درباره سایر متخصصانی که می شناسند نیز نظر دهند.

آیا اولین جلسه مشاوره رایگان است؟

بسیاری از متخصصان ارتودنسی درک می کنند که معاینه کامل وضعیت دندان ها، اطلاع از وجود پوسیدگی در دندان ها، آگاهی از روند درمان، طول احتمالی دوره درمان و روش درمان حق بیمار است. به همین دلیل، در بسیاری از کلینیک ها و مطب های دندانپزشکی ارائه مشاوره ارتودنسی به صورت رایگان انجام می شود. در این جلسه، بیمار و والدین با متخصص ارتودنسی ملاقات می کنند، درباره نیازها و گزینه های درمانی صحبت می شود و بر سر هزینه های درمان و طول دوره توافق می شود. در عین حال، متخصص ارتودنسی از انتظارات دوره درمان و مراقبت های مورد نیاز با شما صحبت خواهد کرد. از این جلسات به عنوان فرصتی برای بررسی متخصصان مختلف و گرفتن تصمیم نهایی استفاده کنید.

مدارک و تخصص های دندانپزشک را بررسی کنید:

دندانپزشکان زیادی به کار اصلاح نظم و شکل دندان ها می پردازند. برای انتخاب متخصص ارتودنسی خوب باید درباره تخصص دندانپزشک و مدارک وی سوال کنید. متخصص ارتودنسی پس از طی دوره دندانپزشکی وارد دوره تخصص ارتودنسی می شود.

برای انتخاب یک متخصص خوب، از مرکز درمانی در مورد محل تحصیل پزشک سوال کنید. میزان تجربه دندانپزشک نیز فاکتور مهمی است که می تواند در نتیجه درمان تاثیر زیادی داشته باشد. یک مرکز با سابقه دارای آلبومی از بیماران قبلی خود است. می توانید از کلینیک بخواهید عکس های قبل و بعد بیماران خود را به شما نشان دهند.

از بیش از یک مطب یا کلینیک مشاوره بگیرید:

متخصصان ارتودنسی روش های درمانی مورد علاقه خود را دارند، بنابراین دریافت مشاوره از بیش از یک مرکز ایده خوبی است. برخی روش های درمانی تنها در برخی مراکز خاص اجرا می شوند. طول مدت درمان و هزینه تخمین زده شده در هر مرکز را با دیگری مقایسه کنید. احساس راحتی با مرکز، پرسنل و متخصص نیز اهمیت دارد. آیا با پرسنل درمانی احساس راحتی دارید؟ آیا آنها به نگرانی های شما پاسخ درستی دادند؟ آیا به نیازهای شما توجه کردند؟ با مراجعه به بیش از یک مرکز، امکان انتخاب متخصص ارتودنسی خوب بیشتر می شود.

مسائل مالی را بررسی کنید:

این پول شماست، بنابراین شما حق دارید در مورد نحوه خرج کردن آن و محل هزینه ها تصمیم گیری کنید. درباره هزینه کلی درمان سوال کنید. همچنین در مورد روش پرداخت هزینه ها و فواصل پرداخت با کلینیک دندانپزشکی صحبت کنید. در برخی مراکز در صورت پرداخت کامل هزینه های درمان در یک قسط تخفیف کلی برای شما در نظر گرفته می شود. از سوی دیگر، برخی بیماران ترجیح می دهند هزینه های درمان را در فواصل منظم و به صورت قسط بندی شده پرداخت کنند. در این مورد با کلینیک مورد نظر خود صحبت کنید.

در نهایت راحتی مهم ترین فاکتور در انتخاب متخصص ارتودنسی خوب است. بیمار باید نسبت به پزشک خود احساس خوبی داشته باشد و به او اعتماد داشته باشد. تجربه و مهارت متخصص درست به اندازه نحوه برخورد او با فرزند شما اهمیت دارد. از احساس فرزندتان نسبت به پزشک سوال کنید و به نگرانی ها و ترس های او توجه کنید. اگر فرزند شما احساس خوبی نسبت به پزشک خود نداشته باشد، احتمال همکاری او در طول درمان کمتر خواهد بود.

به طور کلی در انتخاب متخصص ارتودنسی خوب به مسائل زیر توجه کنید:

  • چه کسی دوره درمانی شما را زیر نظر دارد: متخصص ارتودنسی یا دستیار وی؟
  • آیا مرکز درمانی در نزدیکی محل زندگی شما قرار دارد یا فاصله آن با شما زیاد است؟
  • آیا گرفتن نوبت از کلینیک به سادگی امکان پذیر است؟
  • آیا زمان نوبت دهی مرکز درمانی با مشغله های تحصیلی و کاری شما مطابقت دارد؟
  • روش پرداخت هزینه های درمان به چه صورت است؟
  • آیا تیم درمانی مشتاق کمک به شما به نظر می رسند یا شما برای آنها تنها یک بیمار هستید که پول پرداخت می کند؟

منبع:

colgate

 

بیماری لثه در کودکان: روش های درمان عارضه

ژنژیویت یا بیماری لثه بیش از یک نشانه دارد، اما معمولا عارضه ای است که تشخیص آن در کودکان آسان است. شاید به تازگی متوجه التهاب و ورم لثه در کودک خود شده باشید. اما تف کردن مقداری خون در زمان شستشوی دهان پس از مسواک زدن یکی از چند نشانه خطر است. ژنژیویت به معنی بیماری لثه است و در اثر تجمع پلاک و عدم رعایت بهداشت دهان و دندان ایجاد می شود. درمان بیماری لثه در کودکان ساده و سریع است. بهترین راه برای پیشگیری از بیماری لثه در کودکان، آموزش اصول بهداشت دهان و دندان و نظارت بر اجرای آنهاست.

کودکان به دلیل نوع رژیم غذایی خود که معمولا حاوی شکر بیشتری است و نیز عدم رعایت کامل و صحیح اصول بهداشت دهان و دندان در معرض ابتلا به پوسیدگی دندان و بیماری های لثه قرار دارند. بوی بد دهان، وجود پوسیدگی های متعدد در دهان، ورم لثه و خونریزی لثه پس از مسواک زدن از نشانه های ابتلا به ژنژیویت هستند. پیشگیری و درمان این عارضه به بهبود سلامت کودک کمک می کند. پیشرفت بیماری لثه می تواند به از دست دادن دندان ها بیانجامد.

روش های درمان بیماری لثه در کودکان:

تغییر میان وعده های رژیم غذایی کودک می تواند نشانه های ژنژیویت را کاهش دهد. بیشتر کودکان به مصرف مواد غذایی شیرین و میان وعده های محتوی قند و شکر بالا علاقه دارند. این باعث می شود که دهان و دندان آنها در معرض ابتلا به بیماری قرار گیرد. آکادمی دندانپزشکی اطفال آمریکا توصیه می کند که پنیر، سبزیجات و ماست میان وعده های مفیدی برای کودکان هستند و باید حداقل سه بار در روز به کودک داده شوند تا مواد مغذی بدن وی تامین شود. کره بادام زمینی گزینه مغذی دیگری است که هم خوشمزه است و هم سالم. اگر از عدم حساسیت کودک خود به بادام زمینی اطمینان دارید، این میان وعده مقوی می تواند از ریزه خواری فرزند شما پیشگیری کند. میوه هایی مانند سیب و هویج، علاوه بر دارا بودن مواد مغذی، به تمیز شدن دهان و دندان از پلاک و ذرات غذا کمک می کنند.

مواد غذایی که حاوی شکر و نشاسته بالایی هستند را برای وعده های اصلی نگه دارید. غذاهایی که دارای نشاسته بالایی هستند، با تامین سوخت مورد نیاز باکتری ها باعث ایجاد پلاک دندان می شوند. پس از وعده های اصلی بر مسواک زدن کودک نظارت کنید.

مسواک زدن:

مسواک زدن منظم و صحیح برای درمان بیماری لثه در کودکان ضروری است. بهترین زمان برای مسواک زدن، پس از صبحانه و قبل از خواب است. کودکان پنج سال و بیشتر می توانند به صورت مستقل مسواک بزنند، اما والدین باید بر نحوه انجام این کار نظارت کنند و در صورت لزوم کار آنها را تکمیل کنند. کمتر از این سن، کودکان فاقد توانایی لازم برای تمیز کردن دندان های خود هستند. بنابراین، وظیفه انجام این کار بر دوش پدر و مادر است. برای تمیز کردن دندان و لثه های کودک از مسواک سافت و دارای سری گرد و متناسب سایز دهان کودک استفاده کنید. برای تمیز کردن لثه نوزادان، از یک گاز تمیز دور انگشت خود استفاده کنید. برای تمیز کردن اولین دندان های نوزاد، می توانید از مسواک های انگشتی نرم استفاده کنید.

نخ دندان:

علاوه بر مسواک زدن، کشیدن نخ دندان یک بار در روز برای زدودن بقایای پلاک از بین دندان ها ضروری است. برای نخ دندان کشیدن از ۳۰ سانتی متر نخ استفاده کنید و دو طرف انتهای نخ را دور انگشت وسط خود بپیچید. نخ را به دقت بین دندان های کودک ببرید و حرف C را شکل دهید. نخ را به آرامی به سمت بالا ببرید تا پلاک و باکتری ها را از بین دندان ها خارج شود. مراقب باشید که نخ را به شدت به پایین دندان و لثه فشار ندهید. این کار موجب خونریزی، التهاب و عفونت لثه می شود. زمانی که کودک به سن ۱۰ سالگی برسد، می تواند به تنهایی این کار را انجام دهد.

در صورتی که کودک برای استفاده از نخ دندان مقاومت می کند، می توانید از مدل نخ دندان کمانی استفاده کنید. استفاده از این نوع نخ دندان ساده تر از نخ دندان معمولی است.

الگوی خوبی باشید:

نوجوانان نیازی ندارند که والدین دندان های آنها را مسواک بزنند. اما والدین با انجام دائمی و منظم این کار می توانند مشوق و الگوی خوبی برای خانواده باشند. بر اساس تحقیقات، از هر ده نوجوان، شش نفر دچار بیماری لثه هستند. برای درمان بیماری لثه در کودکان توصیه می شود والدین بهداشت دهان و دندان خود را جدی بگیرند. در عین حال، برای کودکان و نوجوانان از خمیردندان مناسب سن آنها استفاده کنید.

جرم گیری دندان ها:

جرم گیری دندان ها توسط دندانپزشک متخصص می تواند به درمان بیماری لثه در کودکان کمک کند. معاینه شش ماهه دندانپزشکی زمان خوبی برای جرم گیری و معاینه دندان های کودک و نوجوان است. در طول این جلسه، دندانپزشک پلاک های روی دندان را از بین می برد و به بهبود وضعیت دهان و دندان کمک می کند. در عین حال، دندانپزشک می تواند اصول صحیح مسواک زدن و نخ دندان کشیدن را به کودک آموزش دهد و بر اهمیت آن تاکید کند. ادامه اصول بهداشت دهان و دندان در خانه به تضمین سلامت کودک کمک می کند.

درمان خشکی دهان:

خشکی دهان باعث خونریزی لثه در فک بالا می شود. کودکانی که از راه دهان تنفس می کنند یا دچار احتقان مسیر بینی هستند، مستعد ابتلا به خشکی دهان هستند. خشکی دهان یکی از علل مهم ابتلا به بیماری لثه است. چرا؟ بزاق دهان به شسته شدن باکتری های بین دندان ها کمک می کند. باکتری ها باعث التهاب لثه می شوند و مصرف مداوم و کافی آب به مرطوب شدن دهان کمک می کند. برای پیشگیری از خشگی دهان در خواب، هر شب پیش از خواب یک لیوان آب بنوشید.

با مراقبت و پیگیری صحیح اصول فوق، ظرف مدت چند هفته و حتی چند روز لثه های کودک باید دوباره رنگ صورتی ملایم پیدا کنند و خونریزی لثه متوقف شود. در صورتی که انجام اصول فوق، به درمان بیماری لثه در کودکان کمکی نکرد، مراجعه به دندانپزشک ضروری است. برای درمان عارضه باید عامل زمینه ای آن مشخص شود.

منبع:

colgate

پالپوتومی در بزرگسالان: درمان پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان عارضه ای است که تقریبا همه افراد آن را تجربه کرده اند. گاهی حتی کسانی که هر شب از نخ دندان و مسواک استفاده می کنند، نیز دارای دندان های پوسیده متعددی در دهان خود هستند. پر کردن دندان راه حل ارزان و کمتر تهاجمی است که در صورتی انجام می شود که پوسیدگی در مراحل اولیه تشخیص داده شود. تشخیص به موقع با مراجعه منظم به دندانپزشک و انجام معاینات روتین دندانپزشکی میسر می شود. با این حال، برخی از افراد از اهمیت انجام معاینه غفلت می ورزند و این امر موجب پیشرفت پوسیدگی می گردد. معمولا پوسیدگی شدید با استفاده از عصب کشی درمان می شود. پالپوتومی در بزرگسالان یکی از دیگر روش های کمتر تهاجمی نسبت به عصب کشی است که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.

پالپوتومی در بزرگسالان چیست و در چه شرایطی انجام می شود؟

پالپ، درونی ترین بخش دندان، از عروق خونی و اعصاب تشکیل شده است. گاهی در طول پروسه حذف یک پوسیدگی عمیق، پالپ در معرض محیط دندان قرار می گیرد. عدم درمان این عارضه باعث می شود که پالپ در اثر تماس با باکتری ها عفونی شده و بمیرد. در این شرایط، ممکن است دندانپزشک تصمیم به انجام پالپوتومی بگیرد. با حذف پالپ از تاج دندان و پر کردن دندان با مواد پزشکی، پالپ موجود در ریشه دندان سالم باقی خواهد ماند. این روش درمانی پالپ را زنده نگه می دارد و تنها در شرایطی انجام می شد که هیچ گونه تورم یا آبسه ای در دندان دیده نشود.

پالپوتومی بیشتر بر روی دندان های شیری انجام می شود. از این روش درمانی برای نجات دندان شیری استفاده می شود تا نیاز به کشیدن زودهنگام دندان برطرف شود. با این وجود، نتایج تحقیقات نشان می دهد که پالپوتومی بر روی دندانهای دائمی نیز موفقیت آمیز است.

تفاوت پالپوتومی با پالپکتومی:

دو روش درمانی به نظر مشابه می‌رسند اما هر یک به دلایل متفاوتی انجام می‌شوند. در شرایطی که پالپوتومی برای حذف بخشی از پالپ دندان انجام می گیرد، روش پالپکتومی برای حفظ بافت کامل پالت از دندان به عنوان گام اول درمان عصب کشی انجام می گیرد. بنابراین، در حالی که پالپوتومی یک روش درمانی مستقل است، پالپکتومی تنها بخشی از درمان عصب کشی به شمار می رود.

عصب کشی:

استفاده از روش عصب کشی تنها در شرایطی توصیه می‌شود که پالپ دندان مرده باشد یا کاملا عفونی گشته باشد. درمان کانال ریشه یا عصب کشی به حذف کامل پالپ دندان هم در بخش تاج و هم در بخش ریشه گفته می شود. آسیب به پالپ می‌تواند در اثر وارد شدن تروما، پوسیدگی عمیق یا وجود ترک در دندان ایجاد شود که پالپ را در برابر باکتری ها آسیب پذیر می سازد.

زمانی که باکتری ها به پالپ دندان دسترسی پیدا کنند، عفونتی شکل می گیرد که به آبسه تبدیل می شود و به استخوان اطراف نیز منتشر می‌شود. زمانی که این اتفاق برای دندان بیفتد، دیگر روش هایی مانند پالپکتومی و درمان کانال ریشه اثرگذار نخواهند بود. در این شرایط، کشیدن دندان تنها راه چاره خواهد بود.

عوامل موفقیت درمان:

پالپوتومی در بزرگسالان نسبت به درمان عصب کشی کمتر تهاجمی و ارزان تر است. اما با این حال، اثربخشی آن در هر بیمار متفاوت است. تحقیقات دندانپزشکی نشان می دهد که نتایج موفقیت آمیز درمانی به عوامل مختلفی بستگی دارد. نحوه کنترل خونریزی توسط دندانپزشک، شدت عارضه و مصون نگه داشتن پالپ از باکتری ها در طول درمان از جمله عواملی هستند که موفقیت نتایج حاصله را تضمین می‌کنند. از سوی دیگر، سن فاکتور مهم دیگری در موفقیت پالپوتومی در بزرگسالان است. هرچه سن فرد بیشتر باشد، پالپ دندان او فیبری تر خواهد بود و از این رو جریان خون در آن کمتر است. در نتیجه، احتمال زنده ماندن دندان و حصول نتایج موفقیت آمیز کمتر خواهد شد. دو عامل تضمین کننده دیگر برای موفقیت پالپوتومی در بزرگسالان به نوع موادی بستگی دارد که برای بستن تاج دندان استفاده می شوند. همچنین نوع روکشی که در مرحله آخر برای دندان استفاده می شود نیز اهمیت دارد.

تحقیقات نشان می دهند که استفاده از رزین کامپوزیت تنها برای پر کردن تاج دندان نتایج موفقیت آمیز کمتری در بر دارد. بنابراین در شرایطی که هزینه برای بیمار عامل مهمی به شمار نمی رود، استفاده از روکش کامل ایده آل است.

عوارض پس از درمان:

تورم صورت پس از درمان محتمل است. برای کنترل تورم، استفاده از کمپرس سرد روی صورت توصیه می شود. پس از انجام پالپوتومی در بزرگسالان بیمار ممکن است تا چند روز دچار ناراحتی باشد. این ناراحتی به دلیل التهاب بافت دندان است اما بیمار باید بتواند درد را با استفاده از داروهای مسکن فاقد نسخه مدیریت کند. دردی که با وجود استفاده از داروهای مسکن تخفیف نمی‌یابد، می تواند نشانه ای از وجود مشکل در درمان باشد. در صورتی که درد شما ظرف مدت سه روز از انجام پالپوتومی کاهش نیافت، برای معاینه و تشخیص به دندانپزشک مراجعه نمایید. احتمال دارد که پالپ دندان در قسمت ریشه نیز عفونی شده باشد. عصب کشی و در مرحله آخر کشیدن دندان تنها روش های درمانی هستند.

حوادثی که باعث وارد شدن تروما به دندان می‌شوند، شاید قابل کنترل نباشند. اما پیشگیری از پوسیدگی دندان کاملا امکان پذیر است. برای توقف تکثیر باکتری هایی که باعث پوسیدگی دندان می شوند، لازم است روزی دو بار و هر بار به مدت ۲ دقیقه مسواک بزنید. استفاده از خمیر دندان حاوی فلوراید می ‌تواند ضمن تمیز کردن دندان ها به استحکام آنها نیز کمک کند. پس از مسواک زدن، کشیدن نخ دندان و استفاده از دهانشویه را فراموش نکنید.

مراجعه به دندانپزشک برای انجام معاینات روتین دندانپزشکی به تشخیص به موقع مشکلات و کاهش هزینه‌های درمانی کمک می‌کند. در این شرایط شاید تنها چیزی که شما نیاز داشته باشید، یک پر کردگی کوچک در دندان است. عصب کشی و پالپوتومی در بزرگسالان با عوارض متعددی نظیر تضعیف دیواره دندان، افزایش احتمال شکستن دندان، تغییر رنگ دندان پس از عصب کشی و کاهش کلی طول عمر دندان همراه است. با مراجعه منظم به دندانپزشک و انجام معاینات روتین دندانپزشکی می توانید از سلامت دندان های خود اطمینان حاصل کنید و از بروز مشکلات پیچیده در آنها جلوگیری کنید.

منبع:

colgate

جایگزین کردن دندان افتاده کودک:

افتادن دندان امری عادی در دوره کودکی است، اما می تواند اعتماد به نفس کودک را تا حد زیادی تحت تاثیر قرار دهد. معمولا دندان های شیری کودکان بین ۵ تا ۱۲ سالگی می افتند و دندان های دائمی جایگزین آنها می شوند. گاهی بروز یک حادثه مانند وارد شدن ضربه به صورت یا عدم رعایت بهداشت دهان و دندان و پوسیدگی شدید دندان باعث می شود که دندان دائمی بیافتد. این حادثه غم انگیز و استرس زایی در زندگی هر کس است. در این شرایط، جایگزین کردن دندان افتاده کودک ضرورت دارد.

چرا جایگزین کردن دندان افتاده کودک اهمیت دارد؟

وجود فضای خالی در دهان مطلوب نیست. بسیاری از نوجوانان از نبود دندان در دهانشان خجالت می کشند و گروه های دوستان دوری می کنند. مسخره شدن توسط گروه های دوستی برای نوجوانان قابل تحمل نیست و موجب دوری آنها از دیگران می شود.

نبود دندان در دهان خوردن و جویدن غذا را برای کودک یا نوجوان دشوار می کند. نبود دندان پیش در دهان جدا کردن و جویدن موادی مانند پیتزا، سیب، لقمه ها و بسیاری از دیگر مواد غذایی را دشوار و حتی ناممکن می کند. تغذیه صحیح کودکان و نوجوانان در دوره رشد، اهمیت زیادی دارد.

افتادن زودهنگام دندان ها یکی از اصلی ترین علل نیاز به ارتودنسی در سنین بالاتر است. وجود فضای خالی در دهان باعث می شود که دندان های مجاور به این فضا سر بخورند. در نتیجه، دندان ها نامرتب می شوند. نامرتبی دندان تاثیر زیادی در زیبایی لبخند و اعتماد به نفس کودک دارد.

روش های جایگزین کردن دندان افتاده کودک:

استفاده از ایمپلنت دندان یکی از بهترین روش های جایگزینی دندان در افراد است. این روش همانند دندان طبیعی از طول عمر و عملکرد بالایی برخوردار است. با این وجود، استفاده از این روش در کودکان امکان پذیر نیست. در واقع، تا زمانی که تمام دندان های دائمی رشد نکنند و رشد فک در کودک متوقف نشود، از این روش نمی توان استفاده کرد. با این وجود، روش های زیبایی متنوعی در دندانپزشکی وجود دارند که برای جایگزین کردن دندان افتاده کودک استفاده می شوند. این روش ها برای دندان شیری و دائمی قابل اجرا هستند.

وارد شدن ضربه به صورت کودک در طول ورزش یا تصادفات از رایج ترین علل افتادن زودهنگام دندان است. در این شرایط، دانستن چند گام کوچک می تواند به شما کمک کند که دندان کنده شده را نجات دهید. در مطالب پیشین روش های نجات دندان کنده شده را شرح دادیم که به شما توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید. هرگز نمی توان پیش بینی کرد که چه زمانی ممکن است این اتفاق برای فرزند شما بیافتد. نجات دندان کنده شده کاملا ممکن است و دندان را به شرایط طبیعی آن باز می گرداند.

دندان مصنوعی جزئی:

اگر امکان نجات دندان کنده شده وجود ندارد، دندان مصنوعی جزئی می تواند برای جایگزین کردن دندان افتاده کودک به کار رود. پروتز دندان مصنوعی جزئی می تواند جایگزین یک یا چند دندان شود و تا زمان رشد دندان دائمی از فضای خالی در دهان کودک شما حفاظت کند. این نوع پروتز با فریم های پلاستیک یا فلزی ساخته می شوند و به دندان های طبیعی کودک در هر طرف فضای خالی متصل می شود. استفاده از دندان مصنوعی برای کودک با چالش هایی همراه است. عادت کردن به آن زمان می برد و باید به کودک کمی فرصت دهید. تمرین و صبوری باعث می شود که کودک استفاده از آن را یاد بگیرد. در مطالب پیشین روش های عادت کردن به دندان مصنوعی را آموزش داده ایم. استفاده از دندان مصنوعی در جوانی برای بسیاری از افراد خجالت آور است. برای فرزندتان توضیح دهید که این روش درمانی می تواند موقت باشد و در سال های آینده با تکمیل رشد فک او، شرایط استفاده از روش های دائمی مانند ایمپلنت فراهم شود.

بزرگ شدن کودک باعث می شود که اندازه فک او نیز تغییر کند. بنابراین، شاید لازم باشد تا زمان رشد دندان های دائمی، پروتز به طور منظم اصلاح و ریلاین شود تا کودک با وجود آن در دهانش احساس راحتی کند.

ریتینر به همراه دندان مصنوعی:

ریتینر یکی از ابزارهای مهم در ارتودنسی است که برای حفظ نتایج درمانی پس از اتمام درمان با بریس استفاده می شود. اما ریتینر تنها بدین دلیل استفاده نمی شود. برای جایگزین کردن دندان افتاده کودک نیز می توان از ریتینر استفاده کرد. برخی از مدل های ریتینر دارای دندان های مصنوعی است که می توانند فضای خالی را پر کنند. ریتینری که دارای دندان مصنوعی باشد، در اصطلاح پروتز فلیپر خوانده می شود. این روش به عنوان یک درمان موقت برای جایگزینی دندان از دست رفته به کار می رود. ریتینر شفاف است و روی دندان های طبیعی قرار می گیرد. در عین حال، دندان های مصنوعی متصل به آن از جنس پرسلین هستند و کاملا همرنگ دندان طبیعی انتخاب می شوند. فلیپر گزینه محبوبی برای جایگزین کردن دندان افتاده کودک به شمار می رود، زیرا کاملا راحت است و عادت کردن به آن سریع است. به علاوه، هزینه های درمانی این روش نسبت به سایر گزینه ها کمتر است.

حفظ سلامت دندان ها و لبخند:

کودکان و نوجوانان باید در زمان حرف زدن و لبخند زدن از اعتماد به نفس کافی برخوردار باشند. فقدان دندان در دهان کودک نیازمند توجه فوری است زیرا می تواند با عوارض و مشکلاتی در آینده همراه شود. جایگزینی دندان دائمی از دست رفته در کودک کار راحتی نیست، زیرا برای این کار فاکتورهای زیادی باید در نظر گرفته شود. سن کودک، وضعیت رشد دندان ها، وضعیت رشد فک، محل دندان از دست رفته و بودجه مالی بیمار از عواملی هستند که بر تعیین روش درمان تاثیر گذار هستند. هر چند تصادفات قابل پیشگیری نیستند، اما برخی روش ها می توانند ریسک از دست رفتن دندان را کاهش دهد. استفاده از گارد دهان در کودکانی که ورزش می کنند، ضروری است. مسواک زدن و نخ دندان کشیدن، روزی دو بار، ضامن سلامت دندان هاست. استفاده از دهانشویه مخصوص می تواند کار مسواک و نخ دندان را تکمیل کند.

دندانپزشکی پیشگیرانه پیشنهادات دیگری نیز برای حفظ سلامت دندان های کودک شما دارد. فیشور سیلانت یکی از روش های پیشگیری از پوسیدگی در دندانپزشکی است که تاثیر زیادی در طول عمر دندان دارد. این روش به همراه مسواک زدن و نخ دندان کشیدن حداقل تا ده سال می تواند از سلامت دندان های خلفی کودک محافظت کند.

تفاوتی ندارد فرزند شما چند دندان خود را از دست داده است، به یاد داشته باشید که همیشه روش های زیادی برای جایگزین کردن دندان افتاده کودک وجود دارد. در صورتی که فرزند شما یک یا چند دندان خود را از دست داده است، برای دریافت مشاوره و درمان با کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل فرمایید. دندانپزشکان ما تلاش می کنند، بهترین گزینه درمانی را با توجه به شرایط شما پیشنهاد دهند.

منبع:

colgate

بوی بد دهان در کودکان: علل رایج

بوی بد دهان عارضه ای است که حتی در کودکان سالم نیز دیده می شود. در صورتی که حس می کنید دهان کودک شما بوی نامطبوعی دارد، جای نگرانی نیست. در بیشتر موارد دیده می شود که عدم رعایت بهداشت دهان و دندان عامل بوی بد دهان در کودکان است.

علل بوی بد دهان در کودکان:

عوامل زیر می توانند موجب بوی بد دهان در کودکان شوند:

عدم رعایت بهداشت دهان و دندان:

در صورتی که کودک شما به طور مرتب مسواک نمی زند و نخ دندان نمی کشد، دچار بوی بد دهان خواهد شد. زمانی که پلاک از روی دندان برداشته نشود، لثه های نیز دچار التهاب و عفونت خواهند شد که خود عامل دیگری برای بروز مشکل است. زبان نیز یکی از محل های تجمع پلاک و باکتری و عامل بوی بد دهان است.

خشکی دهان:

بزاق به تمیز شدن دهان کمک می کند. در صورتی که تولید بزاق در کودک کمتر از حد نرمال باشد، دهانش خشک می شود.

تنفس از راه دهان:

گرفتگی مسیر هوایی بینی یا عادت خوابیدن با دهان باز، باعث تنفس از راه دهان می شود. این کار به خشکی دهان منجر می شود و از علل بوی بد دهان در کودکان به شمار می رود.

باکتری های روی زبان:

بسیاری از باکتری های عامل بوی بد دهان روی زبان زندگی می کنند. در صورتی که کودک زبانش را مسواک نزند، باکتری ها روی آن تجمع کرده و از خود بوی بدی متصاعد می کنند.

عفونت در دهان:

بوی بد دهان در اثر ابتلا به پوسیدگی، تجمع پلاک، زخم دهان یا جراحی دهان نیز به وجود می آید.

وجود جسم خارجی:

گاهی کودک جسمی خارجی را در مسیر بینی خود وارد کرده است. گیر کردن جسمی در بینی باعث استشمام بوی بد می شود.

برخی مواد غذایی:

مصرف برخی موارد غذایی با بوی شدید مانند سیر، پیاز و برخی ادویه ها بر تازگی نفس کودک تاثیر می گذارند.

داروها:

گاهی مصرف برخی داروها و آزاد شدن مواد شیمیایی در بدن باعث استشمام بوی بد از دهان کودک می شود.

بیماری:

در صورتی که کودک شما دچار آلرژی یا عفونت سینوسی است، بوی بد دهان در او محتمل است.

بوی بد دهان مزمن در کودکان:

در بسیاری از موارد، با شروع بهداشت دهان و دندان، بوی بد دهان در کودکان برطرف می شود. اما گاهی، عارضه در کودک مزمن می شود. در صورتی که دندانپزشک سلامت دندان های کودک را تایید کند، برای تشخیص علت عارضه باید به پزشک اطفال مراجعه کنید.

منبع:

colgate