نوشته‌ها

درمان دندان درد کودک تا زمان مراجعه به دندانپزشک

زمانی که کودک از دندان درد به خود می پیچد، والدین دچار هراس می شوند. اما آیا می دانید برای درمان دندان درد کودک چه باید بکنید؟ چه دندان درد حاصل لق شدن دندان بعد از بازی در پارک باشد، یا یک دندان درد غیر منتظره در شب، می توانید تا زمان رسیدن به دندانپزشک از روش های طبیعی و موثر برای تسکین دندان درد کودک کمک بگیرید.

گام های اولیه در درمان دندان درد کودک:

اگر دندان درد در یک روز تعطیل یا در سفر شروع شده باشد و امکان دسترسی به دندانپزشک باشد، معمولا راهی به جز استفاده از روش های خانگی باقی نمی ماند. برای این کار، با کاهش تورم دهان شروع کنید. اگر کودک به قدر کافی بزرگ شده است، از او بخواهید مقداری محلول آب نمک گرم را قرقره کند تا عفونت کاهش یابد. معمولا کودکان بالای ۳ سال می توانند بدون قورت دادن محلول، آن را در دهان قرقره کنند.

سپس در نزدیکی ناحیه درد روی گونه کودک کمپرس سرد قرار دهید. از کودک بخواهید کمپرس را ۲۰ دقیقه روی صورت خود نگه دارد، سپس ۲۰ دقیقه به صورتش استراحت دهد.

استفاده از داروهای ضد درد در خانه:

به کودک متناسب با سن او داروی ضد درد بدهید. بهتر است به جای داروهای جویدنی از شربت های مایع استفاده کنید. شربت استامینوفن می تواند برای تسکین درد کودک کافی باشد.

روغن میخک نیز می تواند به عنوان یک عامل آنتی باکتریال طبیعی و یک ضد درد موضعی برای درمان دندان درد کودک استفاده شود. با استفاده از یک سواپ پنبه روغن را روی محل درد بمالید. در عین حال می توانید با مراجعه به داروخانه یک داروی ضد درد حاوی روغن میخک مناسب سن کودک تهیه کنید و با استفاده از دستورالعمل روی بسته بندی آن را مصرف کنید.

به دندانپزشک مراجعه کنید:

زمانی که درد کودک کمی تسکین یافت، هر چه سریع تر از دندانپزشک نوبت بگیرید. دندان درد در اثر عوامل مختلفی ایجاد می شود که شامل عفونت، آسیب به دندان، لق شدن دندان، پوسیدگی دندان، گیر کردن مواد غذایی بین دندان و بسیاری دیگر است.

دندان درد را نادیده نگیرید و پس از فروکش درد آن را فراموش نکنید. دندان درد به خودی خود بهبود نمی یابد. هر چند کودک به نظر خوب می رسد، اما به زودی درد با شدت بیشتری باز خواهد گشت. بنابراین بهتر است برای دریافت درمان و رفع مشکل هر چه سریع تر به دندانپزشک مراجعه کنید.

منبع:

colgate

ترتیب افتادن دندان های شیری:

«دندانم لق شده است.» شنیدن این جمله به معنی شروع مرحله ای جدید در زندگی کودک است. دندان های شیری می افتند تا دندان های دائمی راه خود را در دهان بیابند. ترتیب افتادن دندان های شیری در پیشگیری از مشکلات ارتودنسی در آینده اهمیت دارد.

بسیاری از کودکان از لق بودن دندان هیجان زده می شوند. اما برخی دیگر نگران هستند که افتادن دندان درد داشته باشد. اگر کودک شما جز این عده است، به او اطمینان دهید که در طول این روند چیزی حس نخواهد کرد. کمک به کودک برای طی این مرحله، با آرامش بیشتر، تاثیر زیادی در تثبیت بهداشت دهان و دندان دارد.

ترتیب افتادن دندان های شیری:

ترتیب افتادن دندان های شیری کودک، که تا سن ۳ سالگی تکمیل شده اند، معمولا به همان صورت رشد آنها در دهان است. این بدین معنی است که دو دندان پیش معمولا زودتر می افتند و دو دندان مجاور در مرحله بعد قرار دارند. شروع افتادن دندان های کودک از سن ۶ تا ۷ سالگی است.

معمولا دندان شیری تا زمانی که دندان دائمی زیرین به آن فشار وارد نکند، نمی افتد. اما ممکن است دندان شیری پیش از آمادگی دندان دائمی برای رشد بیوفتد. این امر می تواند در اثر بیماری های دهان و دندان یا تصادف رخ دهد. در این حالت دندانپزشک از اسپیسر یا فضا نگهدار برای حفظ فضای دندان تا زمان رشد دندان دائمی استفاده می کند.

افتادن دندان های شیری در برخی کودکان از ۴ سالگی و در برخی دیگر از ۷ سالگی شروع می شود. به طور کلی هر چه دندان شیری زودتر رشد کرده باشد، به همان میزان دندان ها زودتر می افتند. اگر دندان ها پیش از ۴ سالگی افتاد، با دندانپزشک در مورد وجود یک مشکل زمینه ساز مشورت کنید. گاهی دندان های کودک حتی بعد از ۸ سالگی نیز نمی افتند. این امر معمولا مشکلی ندارد، اما برای بررسی وضعیت دندان های دائمی بهتر است کودک توسط دندانپزشک معاینه شود.

در ترتیب افتادن دندان های شیری دخالت نکنید:

به کودک هشدار بدهید که دندان لق شده را با زبان از جای خود بیرون نکشد. دندان نباید پیش از آنکه کاملا آماده باشد از جای خود بیرون کشیده شود. دندانی که در برابر افتادن مقاومت می کند، باید توسط دندانپزشک بیرون کشیده شود. در صورتی که خودتان یا کودک به این کار اقدام کنید، ریسک باقی ماندن تکه ای از ریشه دندان در فک وجود دارد که این کار کودک را در معرض عفونت قرار می دهد.

منبع:

babycenter

افتادن زودهنگام دندان شیری: علت، درمان، پیشگیری

دندان های شیری در حدود ۶ ماهگی شروع به بیرون زدن می کنند. با بزرگ تر شدن کودک، کم کم دندان های دائمی جای دندان شیری را در دهان می گیرند. افتادن زودهنگام دندان شیری می تواند در روند رشد دندان دائمی اختلال ایجاد کند.

سن میانگین برای افتادن دندان:

بیشتر کودکان در سن ۶ سالگی دندان های شیری خود را از دست می دهند. با این حال، لق شدن دندان ممکن است در سن پایین تر شروع شود. این امر به خصوص در کودکی که در سن پایینی دندان های شیری اش بیرون زده باشد، رایج تر است. افتادن دندان های شیری تا ۱۲ سالگی طول می کشد.

دندان های پیش مرکزی معمولا اولین دندان هایی هستند که می افتند و پس از آنها دو دندان کناری می افتند. دندان های نیش و مولار در مرحله بعد قرار دارند. افتادن زودهنگام دندان شیری به معنی از دست رفتن دندان پیش از سن ۵-۶ سالگی است. افتادن پیش از موعد دندان می تواند موجب نگرانی والدین شود.

دلایل افتادن زودهنگام دندان شیری:

ابتلا به بیماری یا وارد شدن ضربه به صورت از دلایل اصلی افتادن زودهنگام دندان شیری است. بیماری لثه، التهاب و عفونت لثه موجب لق شدن دندان می شوند که معمولا تا مراحل آخر تشخیص داده نمی شوند. بنابراین ریسک از دست رفتن دندان در این عارضه زیاد است.

ابتلای کودک به بیماری دیابت نیز می تواند عاملی برای افتادن زودهنگام دندان شیری باشد.

وارد شدن ضربه به صورت در طول ورزش های تیمی نیز از علل افتادن زودهنگام دندان شیری به شمار می رود. تصادفات در مرحله بعد قرار می گیرند.

درمان:

در صورتی که کودک دندان خود را در اثر ضربه از دست داده است، برای بررسی عدم وجود شکستگی در استخوان فک و باقی ماندن ریشه در دهان به دندانپزشک مراجعه کنید.

در صورتی که دندان کنده شده را پیدا کردید، آن را در شیر قرار دهید و ظرف مدت ۳۰ دقیقه خود را به دندانپزشک برسانید تا امکان کاشت مجدد دندان بررسی شود.

در صورتی که امکان نجات دندان لق شده وجود نداشته باشد، برای حفظ فضای دندان از دست رفته تا زمان رشد دندان دائمی باید از فضا نگهدار در دهان کودک استفاده شود.

پیشگیری:

رعایت بهداشت دهان و دندان می تواند از افتادن زودهنگام دندان شیری جلوگیری کند. در صورتی که کودک شما به یک بیماری خاص مانند دیابت یا پوکی استخوان مبتلاست، برای بررسی وضعیت تراکم استخوان های فک باید به صورت دوره ای زیر نظر دندانپزشک قرار داشته باشد.

منبع:

livestrong

تاخیر در رشد دندان شیری در نوزادان

زمانی که نوزاد به دنیا می آیند، تقریبا تمام دندان های شیری وی زیر لثه هایش قرار دارند. اولین دندان شیری در حدود ۶ ماهگی بیرون می زند؛ هر چند که این زمان در هر نوزاد متفاوت است. معمولا دو دندان پیشین فک پایین زودتر رشد می کنند و تمام ۲۰ دندان شیری تا ۳ سالگی ظاهر می شوند. تاخیر در رشد دندان شیری می تواند برای والدین نگران کننده باشد.

علل احتمالی تاخیر در رشد دندان شیری:

در برخی موارد تاخیر در رشد دندان شیری ارثی است و یکی از والدین سابقه آن را داشته است. در صورتی که زمان رشد اولین دندان در شما یا والد دیگر فرزندتان دیرتر از میانگین بوده است، شانس بالایی وجود دارد که نوزادتان نیز این گونه باشد. در صورتی که دندان شما دیر بیرون زده است و هیچ گونه مسئله پزشکی در آن دخیل نبوده است، جای نگرانی در مورد نوزاد وجود ندارد.

در برخی موارد، تاخیر در رشد دندان شیری می تواند نشانه ای از وجود یک مشکل باشد. رشد دندان شیری نوزادان نارس یا دارای وزن پایین در هنگام تولد همراه با تاخیر بیشتر است و ممکن است دچار نقص مینای دندان شوند.

برخی مشکلات ژنتیکی نیز می توانند عامل بروز مشکل در زمان رشد دندان ها باشد. از سوی دیگر تاخیر در رشد دندان شیری می تواند نشانه ای از سوتغذیه و کمبود ویتامین ها و مواد معدنی در بدن نوزاد باشد. مهم ترین مکمل در رشد دندان ها ویتامین D و کلسیم است.

تاخیر در بیرون زدن دندان می تواند در اثر ابتلا به سندرم داون یا کم کاری تیروئید باشد. کم کاری تیروئید می تواند نشانه های دیگری نیز داشته باشد که عبارتند از ضعف، خستگی، سردرد، و سفتی عضلات. کودک دچار تاخیر در حرف زدن و راه رفتن خواهد شد و وزن پایینی دارد.

تاخیر در رشد دندان شیری موجب نگرانی است؟

اگر دندان های شیری کودک دیرتر از زمان معمول بیرون زده است اما هیچ مشکل پزشکی عامل آن نیست، جایی برای نگرانی وجود ندارد. با این حال، احتمال دارد که کودک در سال های آینده به ارتودنسی نیاز پیدا کند. دندان های شیری راهنمای رشد دندان های دائمی به شمار می روند. بنابراین تاخیر در رشد و افتادن دندان شیری می تواند زمینه ساز مشکل در رشد دندان دائمی باشد.

در صورتی که کودک شما تا ۱۸ ماهگی هیچ دندانی در دهان ندارد، با پزشک و دندانپزشک اطفال مشورت کنید. دندانپزشک علل پزشکی احتمال و سابقه خانوادگی شما را بررسی خواهد کرد و راه حل های احتمالی را پیشنهاد خواهد داد.

منبع:

ctkidsdentist

فاصله افتادن دندان تا رشد دندان دائمی:

معمولا دندان های کودک از سن ۶ سالگی شروع به افتادن می کنند. اولین دندانی که می افتد معمولا دندان پیشین است، هر چند که این ترتیب در برخی کودکان کمی تفاوت دارد. در برخی موارد نیز وارد شدن ضربه یا تصادف ممکن است موجب به هم ریختن ترتیب افتادن دندان های شیری شود. در این میان، فاصله افتادن دندان تا رشد دندان دائمی در زیبایی صورت و پیشگیری از مشکلات آینده اهمیت زیادی دارد.

فاصله افتادن دندان تا رشد دندان دائمی:

کوتاه ترین جواب به این سوال این است که اگر دندان شیری در زمان مقرر و مورد انتظار افتاده باشد، دندان دائمی در کمتر از یک هفته و حداکثر تا شش ماه بعد رشد خواهد کرد. اما در شرایطی که دندان شیری به دلیل شکستگی یا پوسیدگی از بین رفته باشد، فاصله افتادن دندان تا رشد دندان دائمی بیشتر از حالت معمول خواهد بود.

در موارد نادر، سایر دندان های شیری یا دندان های دائمی در زمان رشد دندان ها تداخل ایجاد می کنند. در صورتی که این امر محتمل باشد، استفاده از رادیوگرافی می تواند موضوع را ثابت کند. دندانپزشک می تواند وضعیت رشد دندان دائمی و محل آن در فک را ارزیابی کند و وجود مشکل را پیش بینی کند.

معمولا افتادن دندان های شیری در سن ۶ سالگی شروع می شود و تا زمانی که کودک به سن ۱۲ تا ۱۳ سالگی برسد، تمام دندان های دائمی جایگزین می شوند. زمانی که تمام دندان های شیری می افتند، ۳۲ دندان دائمی باید در دهان دیده شود. معمولا دندان شیری خود به خود می افتد و نیازی به مداخله نیست.

برخی والدین در فاصله افتادن دندان تا رشد دندان دائمی کمی نگران هستند. عموما در این زمان دندان ها کمی حالت کج دارند و لبخند کودک زیبایی خود را از دست می دهد. همین امر موجب مراجعه غیر ضروری به ارتودنتیست می شود. اما باید توجه داشت که دقیقا به همین دلایل است که نام این دوره را فاز جوجه اردک زشت گذاشته اند. کودک در این دوره دارای دندان های نامتناسب با یکدیگر است که برخی شیری و برخی دائمی هستند و برخی در حالت کج قرار گرفته اند. بنابراین نه به لحاظ اندازه و نه به لحاظ محل قرارگیری با یکدیگر تناسب ندارند. معمولا پس از اتمام دوره رشد، دندان های دائمی به خودی خود مرتب می شوند.

زمانی که رشد تمامی دندان ها تکمیل می شود و دندانپزشک از عدم رشد بیشتر فک مطمئن می شود، می توان گزینه های ارتودنسی را برای مرتب کردن دندان ها در نظر گرفت.

منبع:

southeastfamilydental

خدمات دندانپزشکی اطفال: درمان های رایج

عادت های سالم از سن پایین شکل می گیرند. علاوه بر آموزش بهداشت دهان و دندان، کودک باید مراجعه منظم به دندانپزشک را نیز یاد بگیرد. آیا می دانستید فرزندتان در یک سالگی باید به دندانپزشکی مراجعه کند؟ خدمات دندانپزشکی اطفال می توانند به تقویت عادت های مثبت در کودکان کمک کند.

معمول ترین خدمات دندانپزشکی اطفال:

دندانپزشکی پیشگیرانه:

دندانپزشکی همان کاری است که ما انجام می دهیم: درمان مشکلات دهان و دندان. اما در وهله اول ترجیح می دهیم از این دسته مشکلات پیشگیری کنیم. بهترین راه برای انجام این کار، مراجعه منظم و دقت به توصیه های آموزشی دندانپزشک است.

جرم گیری و معاینه:

دندان کودکان نیز مانند بزرگسالان به جرم گیری نیاز دارد. تنها راه پیشگیری از پوسیدگی دندان برداشتن بقایای پلاک و بیوفیلم تشکیل شده روی دندان است. دندانپزشکان با صرف وقت و آموزش به کودکان می توانند اهمیت بهداشت دهان و دندان را به کودکان آموزش دهند.

در اغلب کودکان لازم است دندان ها هر شش ماه یکبار جرم گیری شوند. با این حال، اگر کودک شما مستعد ابتلا به پوسیدگی است، بهتر است در فواصل نزدیک تری به دندانپزشک مراجعه کنید.

درمان فلوراید:

فلوراید تراپی یکی از خدمات دندانپزشکی اطفال است. پلاکی که روی دندان شکل می گیرد، محل خوبی برای تکثیر باکتری ها به شمار می رود. این باکتری ها از مواد غذایی شیرین تغذیه می کنند و در نهایت موجب فرسایش مینای دندان می شوند. این روند به کاهش مواد معدنی دندان می انجامد و آن را مستعد پوسیدگی و آسیب می کند. فلوراید درمانی باعث بازگشت مواد معدنی مینای دندان می شود و مقاومت دندان را افزایش می دهد.

سیلانت دندان:

دندان های خلفی دارای شیار و شکاف های عمیقی هستند. این شکاف ها می توانند با بقایای مواد غذایی و باکتری پر شوند. در نتیجه دندان مستعد پوسیدگی می شود. سیلانت می تواند سطح دندان را بپوشاند تا از هجوم باکتری ها در امان بماند. این پوشش محافظ در همراهی با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن می تواند سلامت دندان ها را تا سال ها تضمین کند.

دندانپزشکی ترمیمی:

گاهی اوقات با وجود تمامی تلاش ها کودک دچار پوسیدگی دندان می شود. در این صورت، دندانپزشک بهترین شیوه درمانی را به شما پیشنهاد خواهد داد. بهترین روش تلاش برای حفظ دندان شیری است زیرا به رشد دندان های دائمی و پیشگیری از مشکلات ارتودنسی کمک می کند. در بیشتر موارد پر کردن دندان می تواند پوسیدگی را درمان کند. در موارد پیچیده تر شاید به استفاده از روکش استنلس استیل یا درمان های جایگزین نیاز باشد.

منبع:

gardencitysmiles

خطر استفاده از بنزوکائین در تسکین دندان درد نوزاد

FDA در مورد خطر استفاده از بنزوکائین در تسکین دندان درد نوزاد به خصوص نوزادان زیر ۲۴ ماه هشدار داده است. سازمان غذا و داروی آمریکا بر پایه تحقیقات انجام گرفته هشدار داده است که در صورت استفاده از محصولات حاوی بنزوکائین خطر ابتلا به یک بیماری نادر اما جدی به نام متهموگلوبینمیا در نوزاد افزایش می یابد. محصولات حاوی بنزوکائین به طور خاص شامل داروهای بی حس کننده درد دندان و لثه نوزاد می شود. این محصولات از جمله داروی بدون نسخه اوراژل در زمان بی قراری نوزاد برای تسکین سوزش لثه استفاده می شوند.

خطر استفاده از بنزوکائین در تسکین دندان درد نوزاد:

مهم ترین و شناخته شده ترین خطر استفاده از بنزوکائین در تسکین دندان درد نوزاد احتمال ابتلا به متهموگلوبینمیا است. این عارضه نوعی بیماری خونی خطرناک است که اصطلاحا به اکسید شدن آهن خون موجود در هموگولوبین گلبول قرمز گفته می شود. هر چند این عارضه بسیار نادر است، اما نمی توان خطر آن را نادیده گرفت.

عوارض متهموگلوبینمیا چیست؟

متهموگلوبینمیا زمانی رخ می دهد که مقدار اکسیژن حمل شده در خون بسیار کاهش می یابد. این حالت بدین دلیل رخ می دهد که خون حاوی مقدار زیادی از ماده ای به نام متهموگلوبین است. متهموگلوبین نوعی هموگولوبین است که قادر به حمل اکسیژن کمی است. اکسیژن حمل شده توسط این سلول برای نیاز بدن کافی نیست. در صورتی که اکسیژن کافی به بدن نرسد، سلول های بدن می میرند یا پوست کبود می شود.

علائم متهموگلوبینمیا:

در رابطه با خطر استفاده از بنزوکائین در تسکین دندان درد نوزاد والدین باید به علائم زیر دقت کنند. هر چند تشخیص علائم این عارضه برای والدین دشوار است، اما به طور کلی عبارتند از:

  • تنگی نفس
  • رنگ آبی و خاکستری پوست یا رنگ پریدگی بیمار
  • سرگیجه
  • خستگی
  • ضربان قلب بالا

در موارد شدیدتر، متهموگلوبینمیا می تواند کشنده باشد. درمان شامل استفاده از مکمل اکسیژن و داروهای مخصوص وریدی است.

با پزشک خود مشورت کنید:

اگر سوالی در مورد استفاده از محصولات حاوی بنزوکائین برای نوزاد خود دارید، بهتر است پیش از خرید هر نوع محصولی ابتدا با پزشک متخصص اطفال یا پزشک خود مشورت کنید. در صورتی که کودک شما به دلیل رشد دندان های شیری دچار بی قراری و تب است، می توانید از درمان های خانگی استفاده کنید. دوره رشد دندان های شیری محدود است و بی قراری نوزاد به سرعت بر طرف می شود. با کمی صبر و تحمل و استفاده از روش هایی با عوارض کمتر می توانید نوزاد خود را از خطرات و بیماری های هر چند نادر اما جدی محافظت کنید.

منبع

orajel

کشیدن دندان لق در خانه: بدون درد و خونریزی

از دست دادن دندان در کودکان امری رایج است. با وجودی که اغلب دندان ها بدون هیچ گونه دخالتی می افتند، گاهی نیاز به کمی کمک حس می شود. وقتی دندان کودک به حد کافی لق شد و آماده افتادن بود، با استفاده از روش های زیر می توانید از کشیدن دندان لق در خانه بدون درد و خطر عفونت اطمینان حاصل کنید.

روش کشیدن دندان لق در خانه:

دندان را تکان دهید

بیرون کشیدن یک دندان قبل از اینکه آماده باشد، باعث خونریزی، درد بی مورد، و عفونت می شود. قبل از اقدام به کشیدن دندان، آن را با انگشت بگیرید و کمی تکان دهید. اگر به راحتی به دو طرف حرکت می کند، آماده کشیده شدن است. قبل از دست زدن به دندان دستتان را به خوبی بشویید. اگر دندان به راحتی حرکت نمی کند، برای کشیدن زود است.

از کودک در مورد وجود درد سوال کنید

دندانی که به قدر کافی لق باشد، تنها به وسیله بافت های نازکی به لثه متصل است و در هنگام حرکت نباید دردی حس شود. البته کودک احساس ناراحتی خواهد داشت، اما نباید دردی حس کند. اگر کودک دچار درد شده است، برای کشیدن دندان زود است. اگر کنار دندان لق شده، شاهد دندان رشد یافته ای بودید، نگران آن نباشید. این امر طبیعی است و با رشد دندان زیرین اتصال دندان شیری کمتر می شود. در واقع رشد دندان دائمی، خود نشانه ای بر آمادگی دندان شیری برای افتادن است. دندان باید ظرف یک هفته بیافتد. اگر این اتفاق نیافتاد و کشیدن دندان لق در خانه با احتمال درد و خونریزی همراه است، به دندانپزشک مراجعه کنید.

وجود خونریزی را بررسی کنید

همانند درد، دندان لق شده نباید دچار خونریزی شود. البته بعد از کشیدن دندان، شاهد مقدار کمی خونریزی خواهید بود، اما در حین تکان دادن دندان نباید خونریزی رخ دهد. اگر این اتفاق رخ داد، هنوز برای کشیدن دندان لق در خانه زود است.

از کودک در مورد کشیدن دندان نظرخواهی کنید

بیرون کشیدن دندان می تواند برای کودک ترسناک باشد و اگر تقلا کند موجب بروز درد در وی می شود. برخی کودکان ترجیح می دهند تا زمان افتادن طبیعی دندان صبر کنند. به خواسته ی وی احترام بگذارید. اگر دلش می خواهد دندانش را بکشید در این صورت به مرحله بعد بروید.

دست های خود را کاملا با آب و صابون بشویید

اگر دست هایتان کثیف است، هرگز آن را وارد دهان کودک نکنید زیرا می تواند باعث بروز عفونت شود. اگر در خانه دستکش لاتکسی دارید، می توانید آنها را دست کنید تا جلو خطر بروز عفونت بهتر گرفته شود.

اطمینان حاصل کنید که کودک آرام است

در هنگام کشیدن دندان، کودک باید ثابت بماند. بنابراین از آرامش و آمادگی وی اطمینان حاصل کنید. این موقعیت برای فرزندتان بسیار اهمیت دارد. شما که نمی خواهید تجربه وی همراه با درد، ترس و وحشت باشد؟ به او بگویید در حین کشیدن دندان لق در خانه فرشته ای به کمک او می آید و قول دهید که پس از تمام شدن کار به او بستنی می دهید.

دندان را با دستمال یا گاز پاک کنید

دهان کودکان بزاق بیشتری نسبت به بزرگسالان دارد و همین امر موجب لغزش دندان در دست می شود. خشک کردن دندان با گاز باعث آسانی در کار هم برای شما و هم برای او می شود. اگر گاز ندارید، یک دستمال کاغذی هم خوب است.

پد استریل استفاده کنید

یک تکه پد استریل گاز پانسمان را بین انگشت شست و سبابه بگیرید. این کار خطر بروز عفونت را بیشتر از قبل کاهش می دهد. دندان را با گاز بین دو انگشت نگه دارید. آن را بکشید. می توانید در حین کشیدن دندان،یک حرکت چرخشی هم به انگشت خود بدهید تا راحت تر از لثه جدا شود. اما همه ی این کارها را سریع انجام دهید تا بچه آرامش خود را از دست ندهد و نترسد. اگر دندان آماده باشد، با همان زور اول جدا می شود. اگر دندان برای کشیدن آماده نبود، برای کشیدن دندان عجله نکنید و چند روز بعد برای این کار اقدام کنید.

روش دیگر این است که حدود ۲۰ سانتی متر نخ دندان را دور دندان بپیچید و تا حد ممکن دندان را سریعا رو به بالا بکشید.

خونریزی را بند بیاورید

حتی اگر دندان خیلی هم لق باشد، باز هم احتمال بروز خونریزی وجود دارد. تکه ای از گاز استریل تمیز را بردارید. با انگشت روی جای خالی دندان فشار دهید یا از کودک بخواهید ۱۰ دقیقه بین دندان های خود آن را گاز بگیرید. این کار به کنترل خونریزی و بهبودی سریع تر زخم کمک می کند. پس از تشکیل لخته، سوکت دندان نباید دستکاری شود. در غیر این صورت لخته جدا شده و کودک دچار عارضه حفره خشک می شود. این عارضه دردناک است و به درمان پزشکی نیاز دارد. بنابراین از کودک بخواهید محل دندان را با زبان دستکاری نکند.

از کودک بخواهید دهانش را با آب نمک بشوید

آب نمک دهان وی را ضدعفونی می کند و خطر بروز عفونت را کمتر می کند. ۱ قاشق چای خوری نمک را در یک لیوان آب گرم حل کنید و از کودک بخواهید آن را ۳۰ ثانیه قرقره کند. حتما مراقب باشید آب نمک را تف کند. به او بگویید در غیر این صورت بیمار خواهد شد.

منبع: WikiHow