نوشته‌ها

مزایای رادیوگرافی دیجیتال:

در بهترین حالت، رابطه دندانپزشک و بیمار باید به طور متقابل سودمند باشد. دندانپزشکان سلامت بیماران را بهبود می بخشند و بیماران وضعیت مالی دندانپزشکان را بهبود می بخشند. یک مطب موفق می تواند خدمات بهتر و به روز تری را به بیمار ارائه دهد. از این دست خدمات می توان به مزایای رادیوگرافی دیجیتال نسبت به روش های سنتی اشاره کرد.

اما مانند هر رابطه تجاری بین مشتریان و کارکنان، تنش ها و مناقشاتی نیز ممکن است به وجود آید. گاهی برای ایجاد یک برنامه درمان که دندانپزشک به آن اعتماد کافی داشته باشد، ممکن است لازم باشد بیمار به دفعات تحت رادیوگرافی قرار گیرد. به دلیل صدمات بالقوه، برخی از بیماران از این کار اجتناب می کنند.

مزایای رادیوگرافی دیجیتال:

به همین دلیل مزایای رادیوگرافی دیجیتال مانند زمان گرفتن سریع، بهبود کیفیت تصویر و میزان تابش کم می تواند به مصاحله ای بین دندانپزشک و بیمار تبدیل شود.

از سوی دیگر در روش های سنتی، بیمار روی صندلی نشسته است و دیگران با نگاه کردن به یک فیلم کوچک درباره او تصمیم می گیرند. این امر می تواند اعتماد به درمان و پذیرش دلیل نیاز به اعمال درمانی پیچیده را با مشکل مواجه سازد. در حالی که تصاویر دیجیتال معمولا در مانیتورهای بزرگ قابل نمایش هستند و بیمار می تواند به خوبی از وضعیت خود آگاهی یابد.

در عین حال، به دلیل کیفیت بالای تصویر در این روش، امکان تغییر کنتراست و رنگ تصویر، امکان زوم روی تصویر و سایر ویژگی های دیجیتال، تشخیص حفره های زیر و مشکلات جزئی دهان و دندان دقیق تر و بهتر است. بنابراین دندانپزشک می تواند درمان دقیق تر و بهتری را به بیمار ارائه دهد.

صرفه جویی در زمان از دیگر مزایای رادیوگرافی دیجیتال است. کیفیت بالای تصاویر و عدم نیاز به پردازش فیلم رادیوگرافی مساوی با صرفه جویی در زمان است. صرفه جویی در زمان گرفتن و چاپ فیلم به نفع دندانپزشک و بیمار است. در طول هفته ها و ماه ها، همین دقایق اندک صرف شده برای گرفتن و پردازش فیلم رادیوگرافی، به ساعت های زیادی تبدیل می شوند. به عبارت دیگر، زمانی که پیش از این برای انتظار جهت رسیدن فیلم رادیوگرافی صرف می شد، با استفاده از رادیوگرافی دیجیتال می تواند صرف معاینه یک بیمار در صف انتظار شود.

مزیت صرفه جویی در زمان برای بیمار نیز مهم است. تفاوتی ندارد چقدر محیط کلینیک دندانپزشکی مطلوب باشد، هیچ کس دوست ندارد حتی یک دقیقه بیشتر از میزان مورد نیاز روی صندلی دندانپزشک بخوابد. اگر زمان صرف شده برای درمان هر بیمار از یک ساعت و نیم به یک ساعت تقلیل یابد، بیمار نیز از زمان صرف شده در مطب دندانپزشکی راضی خواهد بود. اگر بیمار حس کند که کلینیک دندانپزشکی برای وقت او ارزش قائل شده است، به احتمال بیشتری باز هم برای معاینه و درمان به آن بازخواهد گشت.

امروزه بیماران بیشتر از قبل در مورد تابش نگران هستند. در رادیوگرافی سنتی ممکن است بیمار حرکت کند یا فیلم در دهانش بلغزد. این امر باعث تکرار رادیوگرافی خواهد شد. بنابراین نه تنها روند جابجایی و جای گذاری فیلم، گرفتن عکس و تکرار آن و پردازش فیلم زمانبر و پر هزینه است، بیمار را در معرض میزان تابش غیر ضروری قرار می دهد.

اما رادیوگرافی دیجیتال می تواند سطح تابش اشعه را تا ۸۵٪ کاهش دهد. دریافت اطلاعات در این روش برای سلامت بیمار خطر کمتری دارد و هزینه کمتری نیز به دندانپزشک وارد می کند.

منبع:

dentaleconomics

تهوع حین رادیوگرافی دندان: روش درمان

اخیرا یکی از بیماران ما اعتراف کرد که سالهاست به دلیل ترس از تهوع حین رادیوگرافی دندان از مراجعه برای درمان و معاینه خودداری کرده است. این امر باعث بدتر شدن شرایط بیماری وی گشته بود و هزینه زیادی را برای او به جا گذاشت. این بیمار تنها نیست. معمولا بیمارانی که در طول درمان دندانپزشکی دچار تهوع می شوند از مراجعه برای درمان خودداری می کنند. مشکل اینجاست که این هراس از مراجعه باعث افزایش احتمال بروز پوسیدگی و سایر مشکلات جدی در آنان می شود.

در صورتی که برخی اقدامات ساده را انجام دهید می توانید تا حد زیادی از تهوع حین رادیوگرافی دندان پیشگیری کنید. اگر دچار این مشکل هستید، دندانپزشک خود را مطلع کنید. چنانچه متخصصان ما بدانند که کدام روش یا موقعیت در طول درمان باعث تهوع شما شده است، می توانیم از روش هایی برای پیشگیری از این رفلکس استفاده کنیم.

رادیوگرافی دندانپزشکی:

یکی از موقعیت های رایج که باعث بروز تهوع در بیمار می شود زمان انجام رادیوگرافی است. این حالت به خصوص در زمان انجام رادیوگرافی از دندان های خلفی شدیدتر می شود.

متخصصان کلینیک ما سعی می کنند این پروسه را در سریع ترین زمان ممکن انجام دهند تا شما کمتر اذیت شوید. اما از روش های زیر نیز می توانید برای پیشگیری از تهوع حین رادیوگرافی دندان استفاده کنید.

نحوه پیشگیری از تهوع حین رادیوگرافی دندان:

ثابت شده است که تکنیک های زیر به شما کمک می کنند که آرام بمانید و از بروز تهوع پیشگیری می کنند.

کنترل تنفس:

یکی از شکایات رایج این است که تنفس از راه دهان در زمان رادیوگرافی باعث تشدید حالت تهوع می شود. یکی از روش های پیشگیری از تهوع کنترل تنفس است.

  • از طریق بینی نفس بکشید.
  • نفس خود را تا زمان تکمیل رادیوگرافی نگه دارید.
  • به آرامی از راه دهان نفس بکشید.

بی حس کردن گلو و زبان:

دندانپزشک می تواند از یک اسپری بی حسی موضعی برای بی حس کردن گلو و زبان استفاده کند. این کار باعث می شود که کمتر رادیوگرافی را حس کنید و در نتیجه تهوع شما هم کمتر می شود.

حواس پرتی:

تکنیک های مختلفی وجود دارد تا حواس خود را از رادیوگرافی دور کنید. بسیاری از بیماران از گوش کردن به موسیقی استفاده می کنند.

تکنیک های جایگزین:

برای بیمارانی که دچار رفلکس شدید به رادیوگرافی داخل دهان هستند، می تواند از رادیوگرافی پانورامیک استفاده کرد.

اگر تهوع شما مانع از مراجعه به دندانپزشک می شود، با متخصصان ما تماس بگیرید. دندانپزشک می تواند گزینه های مختلف را برای شما تشریح کند تا ناراحتی شما در طول درمان کاهش یابد. با عدم مراجعه برای درمان و معاینه، سلامت دندان های خود را به خطر نیندازید.

منبع:

nishanhalimdmd

انواع رادیوگرافی: روش های گوناگون در شرایط خاص

رادیوگرافی دندان مهم ترین روش تشخیصی در دندانپزشکی است. در شرایط مختلف از انواع رادیوگرافی استفاده می شود که در این مطلب به توضیحات آنها و تفاوت هر یک می پردازیم. هر یک از این مدل ها مزایای خاصی دارد که بیمار را از قرارگیری بیش از حد در معرض اشعه بی نیاز می کند. انتخاب روش صحیح رادیوگرافی در برخی بیماران حساس به خصوص کودکان و زنان باردار اهمیت زیادی دارد.

انواع رادیوگرافی:

رادیوگرافی بایت وینگ:

در بین انواع رادیوگرافی از رادیوگرافی بایت وینگ برای نگاه کردن به تاج دندان های بالا و پایین در یک ناحیه دهان، مانند دندان های مولر و پرمولر استفاده می شود. این نوع رادیوگرافی حفره هایی را بین دندان ها نشان می دهد که یافتن آنها در غیر این صورت دشوار خواهد بود. از این روش برای بررسی پرکردگی های قبلی نیز استفاده می شود.

رادیوگرافی پری اپیکال:

از این رادیوگرافی برای زوم بر روی یک یا دو دندان استفاده می شود و کل دندان را از تاج تا ریشه نشان می دهند. از این روش برای بررسی مشکلات مربوط به ریشه دندان یا استخوان اطراف فک و حفره ها بهره گیری می شود.

رادیوگرافی پانورامیک:

از رادیوگرافی پانورامیک برای عکس برداری از تمام دندان های کودک در فک بالا و پایین استفاده می شود. بنابراین نیازی به عکس برداری متعدد از کودک و قرارگیری وی در معرض اشعه نیست. از این روش برای بررسی رشد دندان های کودک، و نیاز او به ارتودنسی، دندان های در حال رشد، آسیب به دندان و تومور استفاده می شود.

رادیوگرافی اکلوزال:

رادیوگرافی اکلوزال کل قوس دندان ها را در فک بالا یا پایین نشان می دهد. از این رادیوگرافی می تواند برای دیدن همه دندان ها و قرارگیری آنها روی هم استفاده می شود.

رادیوگرافی ارتودنسی:

این مدل تحت عنوان تصویربرداری سفالومتریک نیز نامیده می شود. از این روش برای عکس برداری از تمام قسمت های سر کودک و نشان دادن حالت فک و استخوان استفاده می شود. از آنجایی که دندان های دیده شده در تصویر مشابه حالت آن در فک و سر است، این نوع تصویربرداری برای برنامه ریزی درمان ارتودنسی مفید است.

توموگرافی کامپیوتری با اشعه مخروطی:

در بین انواع رادیوگرافی این مدل با همه بسیار متفاوت است. این نوع رادیوگرافی نمایی سه بعدی از دهان بیمار ارائه می دهد. دید سه بعدی برای اندازه گیری فضا و نحوه رشد دندان های کودک توسط دندانپزشک مفید است.

منبع

colgate

رادیوگرافی دندان: تعداد دفعات مجاز برای هر فرد

بیماران زیادی در مورد تعداد دفعات مجاز رادیوگرافی دندان سوال می پرسند. در بین بیماران کسانی دیده می شوند که نزدیک به ۲۰ رادیوگرافی از یک دندان در طول چند سال داشته اند و افراد بالغی که هنوز دچار پوسیدگی دندان نشده اند و دندان پزشک هر سال از دندان های آنها عکس برداری اشعه ایکس می گیرد.

مشکل اصلی گرفتن تعداد زیادی رادیوگرافی اشعه ایکس این است که هر زمان که بدن شما در معرض تشعشع قرار بگیرد خطر آسیب رسیدن به DNA وجود دارد، که می تواند منجر به سرطان شود. میزان تشعشع در اشعه ایکس بسیار کم است، بنابراین محلی برای نگرانی وجود ندارد. اما گرفتن تعداد زیادی رادیوگرافی دندان پزشکی هر سال می تواند به مجموع زیادی از تشعشع در کل عمر شما ختم شود.

رادیوگرافی دندان: هر چند وقت یک بار؟

پاسخ به این سوال واقعا به سلامت دهان و دندان و سن شما بستگی دارد. به عنوان مثال، یک زن ۳۵ ساله که هیچ وقت پوسیدگی نداشته است کمتر از پسر ۸ ساله ای که تا به حال چندین دندان پوسیده داشته و مسواک نمی زند به رادیوگرافی نیاز دارد.

به منظور ارائه بهترین پاسخ به این سوال، آن را به پنج پاسخ متفاوت بر اساس سن و سلامت دهان و دندان تقسیم کرده ایم. امیدوارم بدین ترتیب بتوانید دسته بندی مناسب وضعیت خود را بیابید و در مورد دفعات مراجعه به دندان پزشک تصمیم گیری کنید.

برای تشخیص قرارگیری در دسته بندی ریسک بالای ابتلا به پوسیدگی و ریسک پایین ابتلا به پوسیدگی باید سابقه دندان پزشکی، تعداد پوسیدگی های فعلی، مقدار قند مصرفی و رعایت بهداشت دهان و دندان نظیر مسواک کردن و نخ دندان کشیدن خود را در نظر بگیرید. افرادی که پوسیدگی های بیشتری دارند و بهداشت دهان و دندان آنها ضعیف است، معمولا در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به پوسیدگی و نیاز به گرفتن رادیوگرافی دندان هستند.

یک نوجوان (زیر ۱۸ سال) با ریسک بالای ابتلا به پوسیدگی هر چند وقت یک بار به اشعه X دندان پزشکی نیاز دارد؟

چنین فردی هر ۶ تا ۱۲ ماه به گرفتن رادیوگرافی دندان نیاز دارد. اگر فاصله ای بین دندان های کودک وجود داشته باشد و دندانپزشک بتواند به لحاظ بالینی آنها را معاینه کند، به طور کلی به اشعه X نیازی نیست. همواره باید وزن فواید و خطرات اشعه ایکس در نظر گرفته شود.

یک فرد بالغ (بیش از ۱۸ سال) با ریسک بالای ابتلا به پوسیدگی هر چند وقت یک بار به اشعه X دندان پزشکی نیاز دارد؟

چنین فردی هر ۶ تا ۱۸ ماه به گرفتن رادیوگرافی نیاز دارد.

یک کودک (زیر ۱۲ سال) با ریسک پایین ابتلا به پوسیدگی هر چند وقت یک بار به اشعه X دندان پزشکی نیاز دارد؟

کودکی کمتر از ۱۲ سال بدون سابقه وجود پوسیدگی دندان و دارا بودن بهداشت دهان و دندان خوب هر ۱۲ تا ۲۴ ماه به این کار نیاز دارد. در عین حال، بسیاری از کودکان بین دندان های خود فضای باز دارند. اگر کودک شما چنین حالتی داشته باشد، تشخیص پوسیدگی با معاینه و نگاه کردن به دندان ها میسر می شود و نیازی به رادیوگرافی نیست.

یک نوجوان (۱۲-۱۸ سال) با ریسک پایین ابتلا به پوسیدگی هر چند وقت یک بار به اشعه X دندان پزشکی نیاز دارد؟

نوجوانی که تاکنون دچار پوسیدگی دندان نشده است و بهداشت دهان و دندان خود را رعایت می کند، هر ۱۸ تا ۳۶ ماه به رادیوگرافی دندان نیاز دارد.

یک فرد بالغ (بیش از ۱۸ سال) با ریسک پایین ابتلا به پوسیدگی هر چند وقت یک بار به اشعه X دندان پزشکی نیاز دارد؟

چنین فردی هر ۲۴ تا ۳۶ ماه باید برای معاینه دندان ها و عکس برداری اشعه X به دندان پزشک مراجعه کند.

نتیجه گیری:

همان طور که مشاهده کردید بسته به بهداشت دهان و دندان شما و برای تشخیص پوسیدگی، دندان پزشکان استفاده از رادیوگرافی را هر شش ماه تا هر سه سال توصیه می کنند.

با این حال، به خاطر داشته باشید که دستورالعمل های بالا صرفا دستورالعمل هستند. ممکن است بسته به شرایط شما یا صلاحدید دندان پزشک این دفعات کمتر یا زیادتر شوند. برای مثال اگر بین تمام دندان های شما فاصله وجود داشته باشد و معاینه چشمی آنها میسر باشد، شاید اصلا به رادیوگرافی دندان نیاز نداشته باشید.

منبع

oralanswers