نوشته‌ها

بهترین روکش دندان:

 

زمانی که به بیمار گفته می شود که به روکش دندان نیاز دارید، باید در مورد انتخاب بهترین روش دندان با توجه به شرایط دهان و دندان تصمیم گیری شود.

در انتخاب بهترین روکش دندان چه مسائلی باید در نظر گرفته شود؟

عوامل زیادی وجود دارد که باید در نظر گرفته شود تا انتخاب روکش درست انجام شود، که شامل استحکام، دوام و ظاهر هر کدام است.

انتخاب بهترین روکش دندان:

سه نوع روکش دندان وجود دارد که هر یک در شرایط خاصی به کار می روند:

·         تمام فلز

·         تمام سرامیک

·         پرسلین متصل به فلز

همان طور که از نامش پیداست، روکش های تمام فلز، کاملا از فلز ساخته شده اند.

ظاهر:

کلاسیک ترین روکش دندان طلا است، که در روند ساخت آن از آلیاژهای دیگری نیز استفاده می شود. برخی از این آلیاژها حاوی نقره (طلای سفید) هستند.

کاربرد:

 

روکش های فلزی به طور خاص بهترین روکش دندان برای مکان هایی هستند که به استحکام زیادی نیاز دارند و زیبایی از اهمیت کمتری برخوردار است. برای مثال، از آنها بیشتر برای دندان های خلفی کوچک و بزرگ استفاده می شود.

روکش های تمام سرامیک:

این نوع روکش به طور کامل از سرامیک ساخته شده است. در ساخت آنها می تواند از مهارت تکنسین دندانسازی یا ماشین های CAM/CAD استفاده کرد.

هر کدام از این روش ها با مزایا و معایب خود همراه هستند.

ظاهر:

برخی از انواع روکش های تمام سرامیک به جهت ظاهری کاملا مشابه دندان طبیعی مشهور هستند. دیگر انواع نیز همرنگ دندان طبیعی هستند، اما دارای آن ظاهر زنده دندان واقعی نیستند.

کاربرد:

بهترین روکش دندان برای جایی که ظاهر لبخند بیشترین اهمیت دارد، روکش تمام سرامیک گزینه خوبی است. در برخی موارد روکش های سرامیک طبیعی ترین گزینه ممکن است.

این بدان معنی است که بهترین روکش دندان برای دندان های پیش همین نوع است، هر چند از آن برای دندان های مولار و پری مولار نیز استفاده می شود.

مهمترین عیب این نوع روکش آن است که مقاومت چندانی ندارد. هر چند این مورد در بین انواع مختلف آن متفاوت است، اما به طور کلی این نوع روکش مستعد لب پریدگی و شکستن است که با افزایش هزینه های درمان برای بیماران همراه است.

روکش های پرسلین متصل به فلز:

روکش های پرسلین متصل به فلز (PFM) چیزی بین روکش های تمام فلز و تمام سرامیک هستند.

در ساخت آنها لایه نازکی از فلز به عنوان ساختار پایه درست می شود. یک لایه پرسلین به آن چسبانده می شود تا ظاهر طبیعی دندان حفظ شود.

ظاهر:

هر چند بخش زیادی از روکش دندان از فلز ساخته شده است، سمتی که افراد آن را می بینند سرامیکی است که به رنگ طبیعی دندان شباهت زیادی دارد.

مشکل آنجاست که لایه فلزی زیرین باید به نحوی نصب شود که کاملا زیر خط لثه پوشیده شود. بنابراین، بیمار باید مراقب لثه و بیماری تحلیل لثه باشد.

کاربرد:

روکش های PFM استحکام زیادی دارند و این بدان معنی است که بهترین روکش دندان برای موقعیتی هستند که استحکام و دوام مدنظر است (دندان های مولار و پری مولار). به طور کلی، آنها مقاوم تر از روکش های تمام سرامیک هستند، اما به اندازه روکش های تمام فلز قوی نیستند.

از آنجا که سطح بیرونی آنها از سرامیک ساخته شده اند، می توانند گزینه خوبی برای دندان های نیش و پیش باشند، به خصوص اگر استحکام روکش مهم باشد. اما در مواردی که زیبایی از اهمیت بیشتری برخوردار است، روکش های تمام سرامیک بهتر هستند.

به یاد داشته باشید که هیچ روکشی نمی تواند بهترین روکش دندان برای همه باشد. انتخاب درست به شرایط و نیازهای بیمار بستگی دارد. ما در کلینیک شبانه روزی پردیس تلاش می کنیم بهترین گزینه را به بیماران خود پیشنهاد دهیم تا با لبخندی زیبا مرکز ما را ترک کنند.

منبع:

dental-picture-show

آیا ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان، روکش و لمینت امکان پذیر است؟

ارتودنسی درمان محبوبی در بین بسیاری از بیماران نیست. برخی دیگر نیز به دلیل بی توجهی خانواده یا نبود منابع مالی در دوره نوجوانی نتوانسته اند برای درمان مراجعه کنند. در هم ریختگی دندان ها با افزایش سن یا به دلیل فشار حاصل از دندان عقل نیز محتمل است. این در حالی است که بیمار ممکن است در سال های قبل درمان هایی مانند ایمپلنت دندان، روکش، ونیر و لمینت را انجام داده باشد. برای این بیماران سوال است که آیا انجام ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان امکان پذیر است یا نه.

آیا انجام ارتودنسی بعد از روکش دندان امکان پذیر است؟

روکش دندان روشی است که برای محافظت از دندان پوسیده، عصب کشی شده، دچار ترک، لب پریدگی یا شکستگی بزرگ استفاده می شود. این روش درمانی ضمن نجات دندان، باعث استحکام بیشتر آن نیز می شود. روکش دندان درمانی است که افراد ممکن است در هر سنی از آن استفاده کنند. اگر قبلا برای یک یا چند دندان خود روکش دندان انجام داده اید و به تازگی تصمیم گرفته اید تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرید، هنوز هم برای شما این امکان وجود دارد. تفاوتی بین ارتودنسی دندان طبیعی و دندان روکش شده وجود ندارد. تنها تفاوت در آن است که برای دندان روکش شده از چسب متفاوتی برای اتصال براکت ها به روکش استفاده می شود.

در صورتی که در هم ریختگی دندان های بیمار بیش از حد نباشد، می توان از ارتودنسی نامرئی یا اینویزیلاین نیز برای مرتب کردن دندان ها استفاده کرد. این تری های سفارشی می توانند دندان را به آرامی حرکت دهند و در عین حال، هیچ نیازی به چسب وجود ندارد.

آیا می تواند دندان های پر شده را ارتودنسی کرد؟

ارتودنسی تنها باعث زیبایی لبخند شما نمی شود، سلامت آن را نیز تضمین می کند. نامرتب بودن دندان ها نه تنها زیبایی لبخند شما را از بین می برد، بلکه باعث دشواری در مسواک زدن و نخ دندان کشیدن می شود. دندان های کج و روی هم آمده محل خوبی برای تجمع پلاک و باکتری به شمار می روند و بیشتر از دندان های مرتب دچار پوسیدگی می شوند. بنابراین بسیار احتمال دارد که پیش از ارتودنسی چندین دندان شما پر شده باشند. خوشبختانه، دندان پر شده نه تنها مانعی برای ارتودنسی نیست، که حتی پیش از ارتودنسی توصیه می شود تمام دندان های پوسیده ترمیم شوند تا از بروز پوسیدگی های بعدی جلوگیری شود. به علاوه، انجام ترمیم های لازم با وجود بریس ارتودنسی دشوارتر است. بنابراین، باید پیش از شروع درمان تمام دندان ها سالم باشند. از سوی دیگر، دندان های شما از نظر استحکام بررسی خواهند شد. وجود پر کردگی بزرگ می تواند مانعی برای درمان باشد. یک دندان پوسیده با پر کردگی بزرگ نمی تواند فشار ناشی از بریس ها را تحمل کند.

آیا انجام ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان امکان پذیر است؟

شاید تصور می کنید از دست رفتن دندان امری است که تنها در سنین بسیار بالا رخ می دهد. اما به غیر از عدم رعایت بهداشت دهان و دندان عوامل دیگری نیز می توانند باعث از دست رفتن دندان شوند که بسیاری از آنها وابسته به سن نیستند. وارد شدن ضربه به صورت و تصادف با وسایل نقلیه از عواملی هستند که می توانند موجب از دست رفتن دندان در هر سنی شوند. هر چند روش هایی مانند بریج دندان و پروتز دندان مصنوعی جزئی نیز برای جایگزینی دندان از دست رفته وجود دارند، اما بهترین و شبیه ترین روش برای این منظور ایمپلنت دندان است. ایمپلنت خصوصیات بارز ریشه دندان را تقلید می کند و از طول عمر و استحکام بالایی برخوردار است.

بیمارانی وجود دارند که پس از ایمپلنت دندان به فکر مرتب کردن دندان های خود می افتند. مشکل آنجاست که دندانی که ایمپلنت شده باشد، به هیچ وجه حرکت نخواهد کرد. حرکت دندان های طبیعی در فک روندی پیچیده و تدریجی است که در اثر همکاری لیگامنت های متصل به ریشه دندان و استخوان فک به وجود می آید. این اثر در مورد ایمپلنت دندان وجود ندارد. بنابراین، بهتر است زمانی به فکر جایگزینی دندان از دست رفته خود بیافتید که درمان ارتودنسی شما کامل شده باشد.

در صورتی که فضای خالی در دهان شما وجود دارد، شرایط زیر محتمل است:

  • فضا با استفاده از ارتودنسی به طور خود به خود بسته می شود و نیازی به کاشت دندان از دست رفته نیست.
  • فضای دندان از دست رفته با استفاده از اسپیسر حفظ می شود و پس از تکمیل ارتودنسی، برای ایمپلنت دندان اقدام می شود.

اما مواردی نیز وجود دارد که ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان امکان پذیر است. بسته به محل ایمپلنت در دهان می توان از آن به عنوان پایه برای حرکت دادن سایر دندان ها استفاده کرد.

از این رو، امکان انجام ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان به نظر دندانپزشک شما بستگی دارد.

ارتودنسی با وجود ونیر یا لیمنت دندان:

ونیر و لمینت پوسته نازکی از جنس پرسلین یا سرامیک است که به سطح جلویی دندان چسبانده می شود تا اشکالاتی نظیر تغییر رنگ دندان، ترک، لب پریدگی و فاصله جزئی بین دندان ها را بپوشاند. اگر به دنبال انجام همزمان ونیر و ارتودنسی هستید، بهتر است از این کار منصرف شوید. اتصال بریس به ونیر یا لیمنت می تواند باعث خراش سطح آن و آسیب رسیدن به زیبایی آن شود. به علاوه، تغییر رنگ ونیر در اطراف براکت ها پس از درمان محتمل است. در موارد زیادی نیز دیده می شود که فشار براکت ها باعث جدا شدن ونیر و لیمنت از روی دندان می شود. بنابراین، بهتر است ابتدا تحت درمان ارتودنسی قرار بگیرید و پس از آن برای زیبایی دندان های خود اقدامات لازم را انجام دهید.

هر چند امکان استفاده همزمان از ارتودنسی و ونیر نیست، اما می توانید از روش های ارتودنسی نامرئی شامل اینویزیلاین برای مرتب کردن دندان های خود استفاده کنید. اینویزیلاین می تواند بدون آسیب رساندن به ونیرها، دندان های شما را در طول زمان حرکت دهد و به زیبایی لبخندتان کمک کند.

سوالات از قبیل امکان انجام ارتودنسی بعد از ایمپلنت دندان، روکش یا ونیر به بررسی و معاینه دقیق دندان ها از نزدیک نیاز دارد. اگر به معاینه و مشاوره نیاز دارید، با ما تماس بگیرید.

منبع:

charlestonorthodonticspecialists

قالب گیری دندان: چه چیزی در انتظار شماست؟

مراقبت از سلامت دندان ها اهمیت زیادی دارد. اما گاهی تصادف یا عدم رعایت بهداشت دهان و دندان باعث می شود که دندان دچار آسیب شدید شده و از بین برود. برای جایگزین کردن دندان از دست رفته یا نجات آن حتی در شرایط سخت (عصب کشی) از روش هایی مانند بریج، روکش دندان و ایمپلنت استفاده می شود. برای اطمینان از تطابق روکش دندان، بریج و دیگر روش های جایگزینی دندان با وضعیت دندان ها و فک، از دندان بیمار قالب گیری می شود. قالب گیری دندان باعث ایجاد مدل دقیقی از دهان و دندان شما می شود و دندان ساخته شده دقیقا مشابه مدل طبیعی آن ساخته خواهد شد. قالب گیری صحیح باعث می شود که دندان ساخته شده بافت نرم و حساس دهان را در داخل گونه و لثه آزار ندهد و موجب فرسایش سایر دندان ها نشود.

در عین حال، قالب گیری دندان از گام های مقدماتی برای بسیاری از درمان های دندانپزشکی و ساخت ابزارهای ارتودنسی است. ما در کلینیک دندانپزشکی پردیس با استفاده از بهترین متخصصان دندانپزشکی تلاش می کنیم که کلیه مراحل کار با کمترین میزان ناراحتی و بالاترین شباهت به وضعیت دندان ها انجام شود تا نتیجه درمان طبیعی و مناسب باشد. در ادامه با این روش در دندانپزشکی آشنا می شویم.

چرا قالب گیری دندان انجام می شود؟

قالب گیری دندان یکی از گام های اصلی برای دریافت روکش و بریج دندان برای اصلاح و درمان دندان شکسته، عصب کشی شده یا ترک خورده است. در بسیاری از موارد، این روش تنها برای درمان یک دندان انجام می شود.

زمانی که قالب گیری دندان انجام می شود، دندانپزشک می تواند یک روکش یا بریج موقت بسازد تا به خوبی روی ساختار دندان حامی قرار گیرد و به خوبی با دندان مخالف تطبیق داشته باشد. هیچ دو دندانی کاملا شبیه به هم نیستند. بنابراین، نتایج همیشه فردی خواهد بود.

قالب گیری صحیح از دندان:

برای قالب گیری دندان، دندانپزشک دور دندان مورد نظر را پر می کند تا از تناسب آن اطمینان حاصل کند. این کار کمی باعث ناراحتی بیمار می شود، به خصوص اگر این کار برای دریافت روکش دندان باشد.

زمانی که دندان آماده می شود، از محلی که به روکش نیاز دارد قالب گیری می شود. زمانی که مواد قالب گیری سخت می شوند، از جای خود برداشته می شوند. بدین ترتیب تجسم خوبی از دهان شما به دست می آید. این تجسم قالب ایده آلی خواهد بود که مواد مخصوصی برای روکش نهایی در آن ریخته شده و دندان مورد نظر ساخته می شود. قالب گیری دندان روشی سریع و بدون دندان است که در آن دندانپزشک مواد قالب گیری را روی دندان قرار می دهد و برمی دارد. کل روند قالب گیری دندان تنها چند دقیقه طول می کشد.

مواد قالب گیری:

موارد قالب گیری کیفیت خاصی دارند که به دندانپزشک امکان ثبت دقیق ترین جزئیات را از دندان و بافت اطراف می دهد. دستیار دندانپزشک مسئول آگاهی از انواع مختلف مواد قالب گیری در مطب، ایجاد ماده قالب گیری، روش کار، مخلوط کردن مواد و کمک به روند قالب گیری است.

برای این کار از تری های مختلفی برای قالب گیری استفاده می شود که برخی برای پوشش نیمی از قوس فک، برخی برای پوشش دندان های جلو و برخی برای پوشش قوس کامل فک هستند.

قالب گرفته شده از دندان نگاره منفی از دندان و ساختارهای اطراف آن است. زمانی که قالب گیری توسط گچ ریخته گری می شود تا مدل ایجاد شود، نگاره مثبت از دندان و ساختارهای اطراف آن درست می شود. این مدل به عنوان کست شناخته می شود.

مراحل نهایی قالب گیری دندان توسط آزمایشگاه و متخصص مربوط انجام می شود و دندان برای بیمار ساخته می شود. این دندان به کلینیک فرستاده می شود تا نصب شود. دقت در انتخاب رنگ و تطابق آن با بایت بیمار هنر آزمایشگاه و دندانپزشک است. در موارد کمی، روکش ساخته شده فاقد تطابق مناسب از نظر رنگ و سایز است و لازم است مجددا از دندان بیمار قالب گیری شده و به آزمایشگاه فرستاده شود.

در طول این مدت یک روکش یا بریج موقت از دندان شما محافظت می کند. در مطالب پیشین در مورد روکش موقت و مراقبت از آن توضیح داده شد که توصیه می کنیم آن را مطالعه کنید.

ناراحتی جزئی:

تنها دو موضوع وجود دارد که ممکن است در هنگام قالب گیری دندان باعث ناراحتی بیمار شود. اول طعم مواد مورد استفاده برای کار و دوم احساس تهوع در هنگام انجام کار. مشکل دوم به میزان حساسیت شما به ورود اجسام به دهانتان بستگی دارد. مواد قالب گیری دندان دارای طعم دهنده نیستند و طعم آنها تنها در زمان قالب گیری حس می شود.

می توانید پس از قالب گیری دندان، از دندانپزشک بخواهید که یه لیوان آب به شما بدهد یا از دهانشویه برای تغییر طعم دهان خود استفاده کنید.

حالت تهوع در زمان قالب گیری دندان:

حالت تهوع در درمان دندانپزشکی حالت رایجی است که بیماران زیادی دچار آن می شوند. تهوع به دلیل حساسیت بیش از حد بیمار در اثر ورود اجسام به دهانش ایجاد می شود. حالت تهوع در زمان انجام رادیوگرافی، ترمیم دندان های خلفی و قالب گیری دندان رایج است. اگر در زمان انجام کار بر روی دندان هایتان احساس تهوع می کنید، تلاش کنید از راه بینی نفس بکشید یا از دندانپزشک بخواهید که در صورت امکان درمان به صورت نشسته انجام شود. حالت خوابیده باعث تحریک بیشتر گلو می شود. دو روش فوق می توانند به تنها مشکل تهوع شما را در زمان قالب گیری دندان برطرف کنند. در مطالب پیشین در مورد تهوع در هنگام رادیوگرافی و درمان های دندانپزشکی به طور کامل توضیح داده شد و تکنیک هایی برای کنترل تهوع پیشنهاد شد. توصیه می کنیم برای آشنایی بیشتر این مطالب را مطالعه کنید.

زمانی که قالب گیری دندان انجام شود، دندانپزشک برای شما روکش یا بریج موقت را نصب خواهد کرد تا روکش یا بریج نهایی توسط آزمایشگاه ساخته شود و به کلینیک فرستاده شود. هدف از انجام تمامی مراحل فوق، ساخت دندان یا دندان هایی است که لبخندی زیبا و طبیعی را به شما هدیه می دهد.

منبع:

colgate

روکش کردن دندان پس از عصب کشی:

پس از عصب کشی، دندان باید به نحوی ترمیم شود و از نوعی ترمیم روی آن استفاده شود. در ادامه گزینه های مختلف برای ترمیم دندان مانند روکش کردن دندان پس از عصب کشی یا پر کردن دندان و مسائل مربوط به انتخاب بین یکی از آن دو بررسی می شود.

 روکش کردن دندان پس از عصب کشی یا پر کردن دندان؛ کدامیک بهتر است؟

در اغلب موارد، دو گزینه اصلی پیش روی شما برای ترمیم دندان پس از عصب کشی شامل روکش کردن دندان یا پر کردن آن می شود. برای انتخاب بین این دو باید ملاحضاتی را در نظر گرفت.

دندان باید تقویت شود:

دندانی که عصب کشی شده است، شکننده و ضعیف است. دلایل این امر عبارتند از:

تضعیف دندان در طول درمان:

در زمان عصب کشی، دندانپزشک لازم است که حفره بزرگی ایجاد کند تا بتواند بر روی دندان کار کند و ایجاد این حفره دندان را تضعیف می کند.

در عین حال، از آنجا که بسیاری از بیماران خیلی دیر برای درمان مراجعه می کنند، برای نجات دندان لازم است بخش بزرگی از دندان، شامل پالپ و اعصاب، حذف شوند. این بدان معنی است که دندان عملا تو خالی می شود.

آسیب قبلی:

دندانی که عصب کشی می شود، پیش از این دچار آسیب شده است در نتیجه خود در وضعیت بدی قرار دارد. ممکن است دندان پیش از این دچار ترک یا شکستگی باشد یا در اثر پوسیدگی شدید از قبل تضعیف شده باشد.

تغییر در عاج دندان:

در طول عصب کشی به دلیل استفاده از مواد خاص، استحکام عاج دندان از بین می رود.

هر یک از عوامل فوق بدان معنی است که دندان عصب کشی شده در معرض خطر شکستن قرار دارد و حتی با جویدن ساده نیز می تواند دچار مشکل شود.

در این شرایط، روکش کردن دندان پس از عصب کشی توصیه می شود. روکش می تواند استحکام کافی را به دندان بدهد و از شکستن آن پیشگیری کند.

دندان باید به خوبی مهر و موم شود:

در صورتی که آلودگی های دهان راهی به زیر ترمیم دندان پیدا کنند، درمان عصب کشی دچار شکست خواهد شد.

روکش کردن دندان پس از عصب کشی بیش از هر روش دیگری می تواند از این مشکل جلوگیری کند.

طول مدت و دوام ترمیم اهمیت دارد:

دندانپزشک ترمیمی را برای شما انتخاب می کند که بیشترین دوام را داشته باشد. انتخاب بین پر کردن دندان و روکش کردن دندان پس از عصب کشی به عوامل زیر نیز بستگی دارد:

دندان نسبتا سالم:

دندانی که حفره کوچکی در آن تشکیل شده و پیش از این سابقه پر شدن یا شکستن ندارد را می توان با پر کردن پس از عصب کشی ترمیم کرد.

این روش برای دندان های پیش و نیش مناسب است زیرا آنها فشار حاصل از جویدن را دریافت نمی کنند. با این حال، اگر زیبایی دندان تحت تاثیر قرار گرفته باشد، روکش کردن دندان پس از عصب کشی توصیه می شود.

در مورد دندان های خلفی، به دلیل نیاز به استحکام بیشتر، انتخاب باید با دقت بیشتری انجام شود.

به طور کلی، دندان هایی که پر کردگی بزرگی دارند، دچار پوسیدگی عمیق و شدید هستند، دندان هایی که پیش از این شکسته اند، به روکش کردن دندان پس از عصب کشی نیاز دارند.

نصب روکش روی دندان پس از عصب کشی استاندارد پذیرفته شده در بسیاری از مراکز درمانی است.

چه کسی برای نیاز به روکش کردن دندان پس از عصب کشی تصمیم می گیرد؟

این تصمیم به طور کامل بر عهده دندانپزشکی است که عصب کشی را برای شما انجام داده و بر اساس وضعیت دندان، استحکام آن، محل دندان و عکس های رادیوگرافی برای پر کردن یا روکش کردن دندان تصمیم می گیرد.

مزایای پر کردن دندان پس از عصب کشی:

در این روش، ددان تحت درمان تهاجمی مورد نیاز برای نصب روکش قرار نمی گیرد. برای نصب روکش لازم است بخش زیادی از دندان تراشیده شود و هزینه های درمانی آن بیشتر است.

مزایای روکش کردن دندان پس از عصب کشی:

نتایج تحقیقات نشان می دهد که نرخ شکستن دندان هایی که پس از عصب کشی تنها پر شده اند ۶ برابر دندان هایی است که روکش شده اند. نتیجه تحقیقات نشان می دهد که دندانی که پس از عصب کشی روکش نشده باشد، بین ۱ تا ۵ سال بعد دچار آسیب جدی می شود و باید کشیده شود. بدین ترتیب بیمار دندان خود را از دست می دهد و باید هزینه مجدد و بیشتری برای جایگزینی دندان بکند.

روکش دندان پس از عصب کشی چه زمانی باید نصب شود؟

دندانپزشک به شما توصیه خواهد کرد که هر چه زودتر برای روکش کردن دندان پس از عصب کشی مراجعه کنید. این بدان معنی است که انجام این درمان اورژانس نیست، اما مسلما ضرورت دارد. اما چرا باید هر چه سریع تر برای نصب روکش مراجعه کنید؟

زیرا پر کردگی دندان نمی تواند برای طولانی مدت از آن محافظت کند و استحکام لازم برای جویدن مواد غذایی را به دندان نمی دهد. بنابراین دندان شما تا زمان نصب روکش روی آن در معرض خطر شکستن قرار دارد. از سوی دیگر در مقایسه با روکش، دندان پر شده بیشتر در معرض خطر آلودگی و عفونت قرار دارد.

برای انجام این کار می تواند تا زمان برطرف شدن درد پس از عصب کشی صبر کنید و بعد برای قالب گیری و نصب روکش به دندانپزشک مراجعه کنید.

معمولا یک تا دو هفته پس از عصب کشی باید برای روکش کردن دندان مراجعه کنید. برای نصب روکش ها دو جلسه مراجعه به دندانپزشک نیاز است. جلسه اول شامل بررسی و آماده سازی دندان می شود. ممکن است لازم باشد از دندان ها عکس اشعه ایکس بگیرید تا وجود هرگونه پوسیدگی یا آسیب به ریشه مشخص شود. سپس دندان برای جایگذاری روکش آماده می شود. در مرحله بعد، از دندان موردنظر و دندان های مجاور قالب گرفته می شود.این قالب به لابراتوار دندانپزشکی فرستاده شده و در آنجا سازندگان روکش های سرامیکی، بر اساس ابعاد قالب، روکش را می سازند. در عین حال، رنگ روکش را کاملا هماهنگ با رنگ طبیعی دندان فرد طراحی می کنند. تا زمانی که روکش دائم آماده شود، روکشی موقت روی دندان فرد قرار داده می شود.

در طول جلسه دوم، اندازه و تناسب روکش تست و به طور کامل بررسی می شود تا در هنگام جویدن تداخلی ایجاد نکرده و عملکرد مناسبی داشته باشد. زمانی که درستی همه موارد چک شد، روکش جدید به صورت دائم در محل چسبانده می شود.

معاینه منظم دندان ها شما را از وجود پوسیدگی در دندان ها باخبر می کند و می توانید پیش از پیشرفت پوسیدگی آن را درمان کنید. این کار باعث می شود که از نیاز به عصب کشی و وارد شدن آسیب به ساختار دندان پیشگیری شود. معاینه دندان های خود را جدی بگیرید و بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید.

منبع:

animated-teeth

روکش دندان جلویی: ترمیم دندان

گاهی لازم می شود که روکشی روی دندان جلو قرار داده شود. روکش دندان جلویی معمولا از مواد همرنگ دندان، مانند پرسلین یا رزین همرنگ دندان ساخته می شود. این مواد در برابر تغییر رنگ و لکه دار شدن مقاوم هستند، اما برای تضمین زیبایی لبخند و طبیعی ماندن روکش دندان لازم است از آن مراقبت شود.

دلایل نیاز به روکش دندان جلویی:

دلایل زیادی وجود دارد که فرد به روکش دندان جلویی نیاز پیدا کند. در بسیاری از موارد، تنها برای نجات دندان های پیش از روکش استفاده می شود. مواردی نیز وجود دارد که روکش برای دلایل زیبایی به کار می رود.

به صورت معمول، روکش دندان جلویی در شرایط زیر به کار می رود:

  • دندانی که دچار آسیب شدید شده است، مانند بروز ترک جدی
  • پوسیدگی شدید در دندان
  • وجود مسائل ژنتیکی مانند کوچک بودن دندان ها
  • ابتلا به زردی دندان ها در اثر فلوئوروزیس
  • شکستگی
  • نیاز به درمان عصب کشی

در مورد دندان های مولر، دندانپزشکان توصیه می کنند که از روکش پرسلین متصل به فلز استفاده شود، اما برای دندان های پیش روکش سرامیک همرنگ دندان بهترین گزینه ممکن است زیرا ظاهر لبخند بیمار را تحت تاثیر قرار نمی دهد. به عنوان یک قانون کلی، دندان های پیش فشار کمتری نسبت به دندان های خلفی دریافت می کنند زیرا وظیفه جویدن و خرد کردن مواد غذایی بر عهده آنها نیست. بنابراین به روکش مقاوم و مستحکمی نیاز نیست.

روکش چگونه جایگذاری می شود؟

آماده کردن دندان برای روکش شدن معمولا به دو جلسه نیاز دارد. جلسه اول شامل معاینه و آماده کردن دندان می شود و جلسه دوم روکش دندان جلویی در محل خود چسبانده می شود.

در جلسه اول، از دندان رادیوگرافی تهیه می شود و در صورت نیاز درمان پوسیدگی دندان مانند عصب کشی انجام می شود. سپس برای ایجاد فضای کافی برای جای گیری روکش، دندان از قسمت سطح جونده و دیواره ها تراشیده می شود. مقدار تراشیدن دندان به نوع روکش بستگی دارد. از طرف دیگر، اگر بخش زیادی از دندان از بین رفته باشد، دندانپزشک با استفاده از مواد پر کننده دندان را پر می کند تا روکش در جای خود مستحکم بماند.

پس از شکل دهی به دندان، از خمیر خاصی برای قالب گیری از دندان استفاده می شود. از دندان مخالف و مجاور نیز قالب گرفته می شود تا روکش دندان جلویی به نحوی ساخته شود که کاملا در فک تراز شود.

قالب به آزمایشگاه فرستاده می شود تا روکش دندان جلویی ساخته شود. روکش معمولا طی دو تا سه هفته ساخته می شود. در این مدت، برای شما از یک روکش موقت استفاده می شود تا از دندان در برابر باکتری ها حفاظت شود.

در جلسه دوم، روکش موقت برداشته می شود و سایز و رنگ روکش دائمی بررسی می شود. اگر همه چیز قابل قبول باشد، روکش در جای خود چسبانده می شود.

تطابق روکش دندان جلویی با دندان های مجاور:

رنگ روکش های دندان به دقت انتخاب می شود تا در کنار دندان های طبیعی نامناسب به نظر نرسند. با این حال، پیش از استفاده از روکش دندان جلویی لازم است به رنگ دیگر دندان های خود دقت کنید. اگر فکر می کنید لازم است دندان های شما سفید شوند، بهتر است این کار را پیش از انتخاب رنگ روکش دندان جلویی انجام دهید. در صورتی که رنگ روکش پیش از سفید کردن دندان های طبیعی انتخاب شود، روکش تیره تر از رنگ طبیعی دندان های شما خواهد بود زیرا روکش نسبت به روکش های سفید کردن دندان مقاوم است و تغییر رنگ نمی دهد. این مسئله تا روزی که دندان های خود را جرم گیری یا سفید نکنید مشکل چندانی ایجاد نخواهد کرد. اما پس از آن، با روکشی مواجه خواهید شد که شاید چند درجه زردتر و تیره تر از دندان های طبیعی خودتان باشد. از این رو، بهتر است پیش از درمان روکش دندان جلویی برای سفید کردن دندان های خود اقدام کنید. در مطالب پیشین در مورد سفید کردن دندان ها توضیح داده شد که توصیه می کنیم آنها را مطالعه کنید.

مواد مورد استفاده در روکش دندان جلویی به نحوی است که جلب توجه نمی کنند. روکش های پرسلین ظاهری بسیار طبیعی دارند زیرا نور را درست همانند مینای طبیعی دندان منعکس می کنند. در مقابل روکش های پرسلین متصل به فلز کدرتر هستند و ظاهر طبیعی ندارند. در صورتی که به استفاده از روکش پرسلین علاقه دارید، از تجربه و مهارت دندانپزشک خود اطمینان حاصل کنید تا بهترین نتیجه برای شما رقم بخورد.

مراقبت از روکش دندان جلویی:

مراقبت از روکش دندان جلویی چندان متفاوت از دندان طبیعی نیست. هر روز دندان های خود را مسواک بزنید و نخ دندان بکشید و به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنید تا از سلامت، استحکام و دوام روکش دندان خود اطمینان حاصل کنید. استفاده از خمیردندان حاوی فلوراید دهان شما را تمیز می کند و به سلامت دندان و لثه ها کمک می کند. در عین حال، باید از خمیردندان و مسواکی استفاده کنید که بیش از حد ساینده نباشد تا به روکش شما آسیبی وارد نشود.

برای مراقبت از روکش دندان جلویی چند نکته دیگر را نیز باید رعایت کنید. برخی از عادات نامناسب باعث آسیب رسیدن به روکش می شوند که عبارتند از:

  • جویدن یخ
  • جویدن مداد و خودکار
  • جویدن شکلات های آبنباتی و دیگر اشیا
  • جویدن ناخن ها

از مصرف مواد غذایی که می توانند باعث لکه شدن دندان های شما شوند خودداری کنید. هر چند روکش پرسلین به راحتی دچار تغییر رنگ نمی شود، اما تغییر رنگ دندان های مجاور باعث می شود که روکش شما دچار ناهماهنگی شود. طول عمر روکش دندان چیزی در حدود ۵ تا ۱۵ سال است که با مراقبت صحیح می توانید این مدت را هر چه بیشتر افزایش دهید.

به طور کلی از این نترسید که روکش دندان جلویی لبخند شما را زشت کند. اصلا این طور نیست. در واقع از این روش برای حفظ زیبایی و سلامت لبخند در عین طبیعی بودن استفاده می شود. اگر یک یا چند دندان جلویی شما دچار پوسیدگی یا ترک شده است، برای دریافت مشاوره و درمان هرچه زودتر با ما تماس بگیرید. متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تلاش می کنند بهترین گزینه درمانی را برای حفظ زیبایی شما پیشنهاد دهند.

منبع:

colgate

 

معایب روکش زیرکونیا در مقایسه با مزایای آن

روکش زیرکونیا از ماده ای به نام زیرکونیوم ساخته شده است که ماده ای بسیار مستحکم است و به جهت طول عمر بالا محبوبیت بالایی بین بیماران دارد. استفاده از روکش دندان در هر نوع و شکلی که باشد، به نجات دندانی که بسیار پوسیده شده است کمک می کند. آگاهی از مزایا و معایب روکش زیرکونیا می تواند به انتخاب آگاهانه کمک کند. برای دریافت مشاوره و درمان با متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل فرمایید.

زیرکونیا از معادن سراسر جهان استخراج می شود و مدت هاست در مطب های دندانپزشکی مورد استفاده قرار می گیرد. این ماده با استفاده از تجهیزات کامپیوتری و پیشرفت های دندانپزشکی به راحتی و درست مطابق با سایز دندان بیمار ساخته می شود. تکمیل درمان در یک جلسه، باعث محبوبیت این روش درمانی در بین بیماران و دندانپزشکان شده است.

مزایای روکش زیرکونیا:

طول عمر بالا:

روکش زیرکونیا بسیار محکم است و می تواند در برابر نیروی جویدن و گاز زدن مقاومت کند. این ماده در برابر دمای بالا مقاوم است و به همین دلیل موجب افزایش حساسیت دندان نمی شود. از آنجا که این نوع روکش دندان از کریستال ساخته شده است، بسیار مقاوم تر از روکش تمام پرسلین و روکش پرسلین متصل به فلز است.

ظاهر:

تمایز قائل شدن بین روکش زیرکونیا و دندان های طبیعی آسان نیست. این نوع روکش مطابق با سایه دندان های طبیعی و در اندازه دلخواه ساخته می شود.

غیر آلرژیک:

به دلیل ساختار سازگار با بدن انسان، این نوع روکش موجب واکنش آلرژیک در بدن انسان نمی شود و توسط بدن پس زده نمی شود.

فقدان نیاز به تراشیدن بخش زیادی از دندان:

برای قرار دادن این نوع روکش روی دندان نیازی نیست بخش زیادی از دندان تراشیده شود. همان طور که گفته شد استحکام بالا از مزایای روکش زیرکونیا است که همین امر باعث حفظ بیشترین ساختار طبیعی دندان برای درمان می شود.

معایب روکش زیرکونیا:

دشواری تشخیص پوسیدگی دندان زیر روکش:

هر چند این نوع روکش دندان بسیار مقاوم است اما دندان زیر آن ممکن است در اثر عدم رعایت بهداشت دهان و دندان دچار پوسیدگی شود. تنها راه تشخیص این مسئله برداشتن روکش است.

بسیار سخت:

استحکام بالای آن می تواند از معایب روکش زیرکونیا به شمار رود. این نوع روکش می تواند موجب سایش دندان های مجاور و مخالف و آسیب به ریشه دندان شود.

هزینه:

هزینه های درمان به تعداد دندان های روکش شده بستگی دارد. با این حال، هزینه روکش زیرکونیا کمی بیشتر از روکش پرسلین است. با این وجود، با در نظر گرفتن مزایا و معایب روکش زیرکونیا می توان این طور نتیجه گرفت که این هزینه مقرون به صرفه است.

منبع:

dentalscv

روکش زیرکونیا: مزایا و معایب

دندانپزشکان قرن هاست که از مواد مختلفی، از طلا تا رزین، برای ساخت روکش دندانپزشکی استفاده می کنند. امروز با هم روکش زیرکونیا را بررسی می کنیم. این ماده جدید استحکام فلز را با ظاهر طبیعی پرسلین ترکیب کرده و هر روز محبوبیت بیشتری می یابد.

سابقه روکش زیرکونیا:

سابقه استفاده از روکش، به ۲۰۰ سال پس از میلاد مسیح باز می گردد تا شکل و عملکرد دندان شکسته یا پوسیده به دندان طبیعی نزدیک تر شود. روکش ها از دندان محافظت می کنند و استحکام آن را افزایش می دهند.

در گذشته از آلیاژ طلا برای ساخت روکش های مقاوم استفاده می شد. در جایی که ظاهر اهمیت بیشتری می یابد، دندانپزشکان از روکش پرسلین استفاده می کنند تا رنگ آن به رنگ دندان طبیعی شباهت بیشتری داشته باشد. اما این ماده شکننده تر از طلاست و گاهی می شکند. زیرکونیا ماده ای سرامیک شکل است که استحکام فلز را با ظاهر زیبای پرسلین ترکیب کرده است. با وجود آنکه روکش پرسلین دهه هاست مورد استفاده قرار می گیرد، همچنان تحقیق بر روی مواد جدیدتر مانند زیرکونیا ادامه دارد و این ماده هر روز بهبود می یابد.

مزایای روکش زیرکونیا:

روکش زیرکونیا دارای مزایای منحصر به فرد زیر است:

  • رنگ آن با دندان بیمار تطابق دارد.
  • این روکش استحکام بالایی دارد و نسبت به سایر روکش ها سریع تر آماده می شود.
  • می توان روی آن را با پرسلین پوشش داد که ظاهر آن را بهبود می بخشد.
  • امکان ساخت آن در مطب دندانپزشک وجود دارد بنابراین نیازی به صبر برای آماده شدن روکش در آزمایشگاه نیست.

معایب روکش زیرکونیا:

با این حال، این روکش دارای معایبی نیز هست.

هر چند رنگ این ماده شباهت بیشتری نسبت به روکش طلا به رنگ دندان طبیعی دارد، اما کدر است. این امر تطابق رنگ آن را با دندان طبیعی به خصوص در دندان های پیش دشوار می سازد.

هزینه روکش زیرکونیا:

هزینه کاشت روکش به مواد مورد استفاده از آن بستگی دارد. عواملی مانند سختی جای گذاری روکش، پوشش بیمه، و تعداد دندان های روکش شده در هزینه نهایی تاثیر گذار هستند. به طور کلی هزینه این روکش تفاوت چندانی با روکش پرسلین ندارد.

در صورتی که به معاینه و درمان دندان های خود نیاز دارید، برای آگاهی از بهترین گزینه های درمان با متخصصان کلینیک دندانپزشکی ما تماس حاصل فرمایید. ما تلاش می کنیم بهترین گزینه درمانی را بر اساس شرایط دندان و بودجه مالی به شما پیشنهاد دهیم.

منبع:

colgate

تغییر رنگ لومینیرز: عدم انطباق رنگ روکش با دندان

سوال: مدتی پیش دندان های خود را لومینیرز کردم. شنیده بودم که در این روش نیازی به تراشیدن سطح دندان وجود ندارد و از این نظر خوشحال بودم. پس از اتصال لومینیرز به دندان ها، از زیبایی آنها رضایت داشتم، اما حس کردم دو رنگ دو روکش کمی با بقیه متفاوت است. دندانپزشک پس از بررسی روکش، به من گفت که این امر به دلیل سایه و نور مطب است و روکش ها با هم فرقی ندارند. با این حال، هنوز هم به نظر من رنگ دو تا از لومینیرزها با بقیه کمی فرق دارد. علت احتمالی تغییر رنگ لومینیرز چه می تواند باشد؟

پاسخ:

لومینیرز نوعی ونیر پرسلین است که به صورت سفارشی برای هر فرد ساخته می شود. رنگ لومینیرز ها باید یکسان باشد و باید با رنگ طبیعی سایر دندان ها منطبق باشند.

تغییر رنگ لومینیرز: دلایل احتمالی:

گاهی تغییر رنگ لومینیرز به دلیل تغییر رنگ دندان طبیعی زیرین است که این تغییر رنگ خود را از زیر ونیرهای بسیار نازک لومینیرز نشان خواهد داد.

در برخی موارد، علت تغییر رنگ لومینیرز می تواند به مواد اتصال دهنده زیر آن مربوط باشد. این مواد می توانند باعث تیره تر دیده شدن ونیر شوند.

اتصال ناصحیح لومینیرز به دندان از دیگر دلایل تغییر رنگ لومینیرز است که باعث می شود غذا و نوشیدنی به زیر آن نفوذ کند و پس از مدتی باعث تیره تر دیده شدن آن گردد.

در صورتی که از رنگ دو تا از لومینیرزهای خود رضایت ندارید، بهتر است با دندانپزشک خود صحبت کنید. شاید دندانپزشک شما موافقت کند که بدون اخذ هزینه درمانی این دو روکش را برای شما جایگزین کند. از آنجا که این نوع ونیر دندان بسیار نازک است، برداشتن آن از روی دندان بدون شکستن آن ممکن نیست. بنابراین شاید از شما خواسته شود که تا زمان شل شدن خود به خود لومینیرز و افتادن آن از روی دندان صبر کنید. در این حالت، اگر ونیرها در شرایط خوبی باشند، می توان آنها را تمیز کرد و دوباره با استفاده از مواد اتصال دهنده به دندان متصل کرد.

بنابراین اگر از رنگ فعلی دندان های خود رضایت ندارید، به دندانپزشک مربوطه مراجعه کنید و برای اصلاح رنگ دندان از وی مشورت بخواهید. در صورتی که همکاری مورد نظر با شما انجام نشد، بهتر است به متخصص دندانپزشکی زیبایی دیگری مراجعه کنید. متاسفانه، اگر مجبور به مراجعه به دندانپزشک دیگری بشوید، باید هزینه دو لومینیرز جدید را پرداخت کنید.

منبع:

atlantacenterforcosmeticdentistry

 

روکش دندان: همه چیز درباره آن

بسته به شرایط دهان بیمار، ممکن است برای حفظ و نجات دندان به روکش نیاز باشد. روکش دندان پوششی است که در اندازه و رنگ دندان طبیعی بیمار که برای بازگرداندن شکل، اندازه، استحکام و بهبود ظاهر دندان آسیب دیده استفاده می شود. روکش ها زمانی که در محل خود چسبانده شوند، به کار کامل بخش قابل مشاهده دندان را از بالای خط لثه در بر می گیرند. زمانی که روکش به دندان متصل شود، تنها دندانپزشک می تواند آن را از دندان جدا کند.

روکش دندان در چه مواردی به کار می رود؟

  • برای حفاظت از یک دندان شکسته و تضعیف شده
  • برای بازسازی شکل یک دندان آسیب دیده
  • برای پوشش دهی دندانی که پر کردگی بزرگی دارد و بخش زیادی از دندان از دست رفته است
  • برای نگه داشتن بریج در محل خود
  • برای پوشش دهی دندان تغییر رنگ یافته
  • برای تاج ایمپلنت دندان
  • درمان های زیبایی

انواع روکش دندان چیست و در چه مواردی به کار می روند؟

انواع روکش به چهار دسته تقسیم می شود:

سرامیک:

از این نوع روکش برای بازسازی دندان های پیشین استفاده می شود و به دلیل توانایی بالای این روکش در تطابق با رنگ دندان طبیعی بسیار محبوب است. این روکش از موادی بر پایه پرسلین ساخته می شود.

پرسلین متصل به فلز:

این روکش اتصال محکم تری نسبت به پرسلین معمولی دارد زیرا به یک ساختار فلزی متصل است. در بین انواع روکش این گزینه بیشترین دوام را دارد و در مواردی استفاده می شود که دندان آسیب زیادی دیده و بخش زیادی از تاج خود را از دست داده است.

آلیاژ طلا:

این روکش دندان از طلا، مس و سایر فلزات ساخته شده است. علاوه بر ایجاد اتصال محکم، این روکش نمی شکند و باعث فرسایش دندان نیز نمی شود.

آلیاژ پایه فلز:

این روکش از فلزات خاصی ساخته می شوند که به شدت به خوردگی مقاوم هستند و روکش مقاومی را می سازند. این روکش برای دندانی به کار می رود که بیش از حد دچار پوسیدگی شده است.

انواع روکش چه تفاوت هایی با هم دارند؟

توانایی مهر و موم تمام روکش های پرسلین به مواد پر کننده دندان و کیفیت دندان زیر آن بستگی دارد. در حالیکه سه نوع دیگر روکش، در هر حال مهر و موم خوبی ایجاد می کنند.

طول عمر روکش آلیاژ فلز و طلا بهتر است در حالی که روکش پرسلین نسبت به فشار مقاومت کافی ندارد. در مقایسه، روکش پرسلین متصل به فلز مقاومت بهتری دارد. روکش پرسلین به فرسایش بسیار مقاوم است اما به فشار دندان رو به رو حساس است. روکش های طلا و فلز هم به خوردگی و هم به فشار دندان مخالف مقاوم هستند.

روکش چگونه جایگذاری می شود؟

آماده کردن دندان برای روکش شدن معمولا به دو جلسه نیاز دارد. جلسه اول شامل معاینه و آماده کردن دندان می شود و جلسه دوم روکش دائمی در محل خود چسبانده می شود.

در جلسه اول، از دندان رادیوگرافی تهیه می شود و در صورت نیاز درمان پوسیدگی دندان مانند عصب کشی انجام می شود. سپس برای ایجاد فضای کافی برای جایگیری روکش، دندان از قسمت سطح جونده و دیواره ها تراشیده می شود. مقدار تراشیدن دندان به نوع روکش بستگی دارد. از طرف دیگر، اگر بخش زیادی از دندان از بین رفته باشد، دندانپزشک با استفاده از مواد پر کننده دندان را پر می کند تا روکش در جای خود مستحکم بماند.

پس از شکل دهی به دندان، از خمیر خاصی برای قالب گیری از دندان استفاده می شود. از دندان مخالف و مجاور نیز قالب گرفته می شود تا روکش به نحوی ساخته شود که کاملا در فک تراز شود.

قالب به آزمایشگاه فرستاده می شود تا روکش ساخته شود. روکش معمولا طی دو تا سه هفته ساخته می شود. در این مدت، برای شما از یک روکش موقت استفاده می شود تا از دندان در برابر باکتری ها حفاظت شود.

در جلسه دوم، روکش موقت برداشته می شود و سایز و رنگ روکش دائمی بررسی می شود. اگر همه چیز قابل قبول باشد، روکش در جای خود چسبانده می شود.

طول عمر روکش دندان چقدر است؟

بسته به مراقبت بیمار، طول عمر روکش بین ۵ تا ۱۵ سال است. رعایت بهداشت دهان و دندان، از بین بردن عادات نامناسب مانند جویدن مواد غذایی سخت و چسبنده و دندان قروچه، و معاینه منظم دندان ها طول عمر روکش را افزایش می دهد.

روکش چه مزایایی دارد؟

از آنجا که این روش درمانی دائمی است، باید قبل از تصمیم گیری در مورد انجام آن به مزایا و معایب آن فکر کرد. مزایای زیر در مورد روکش ثابت شده است:

زیبا تر کردن لبخند:

مینای زرد شده را می توان در خانه یا در مطب دندان پزشک سفید کرد، اما در برخی موارد، وجود برخی مشکلات موجب می شود که رنگ دندان با استفاده از روش های بلیچینگ دندان تغییری نکند. تغییر رنگ دندان در اثر عصب کشی، پوسیدگی شدید، ضربه، فلوئوروزیس و زردی ژنتیکی دندان ها از مواردی هستند که به بلیچینگ پاسخ نمی دهند. در این شرایط استفاده از روکش دندان گزینه خوبی است.

حل کردن مشکلات زیبایی جزئی:

کجی دندان ها یا وجود فاصله در بین دندان ها را می توان با استفاده از درمان ارتودنسی رفع کرد، اما گاهی اوقات برخی از مشکلات جزئی به سادگی با استفاده از روکش قابل درمان هستند. روکش ها به سطح بیرونی دندان شما چسبانده می شوند، بنابراین اگر چه موضع دندان تغییر نمی کند، اما برخی مشکلات جزئی ارتودنسی به سادگی و سریعتر حل می شوند. بعد از این کار دندان های شما همچنان کج یا فاصله دار هستند، اما هیچ کس جز شما و دندان پزشکتان از این امر باخبر نخواهد بود. باید توجه داشت که روکش همیشه نمی تواند جایگزین درمان ارتودنسی شود، و ممکن است دندان پزشک شما را به یک متخصص ارتودنسی ارجاع دهد.

جایگزین مینای آسیب دیده:

مینا قوی است، اما خراب نشدنی نیست. مینای دندان ممکن است در اثر فشار زیاد حاصل از مسواک زدن یا استفاده از غذاهای و نوشیدنی های بسیار اسیدی به سرعت تخریب شود. اسید معده در بیماران مبتلا به ریفلاکس معده نیز می تواند باعث خراب شدن مینای دندان شود. این امر موجب نگرانی است، زیرا مینای دندان یک بار بیشتر تشکیل نمی یابد. خوشبختانه، می توان آن را جایگزین کرد. روکش جایگزینی عالی برای مینای فرسایش یافته و تخریب شده است.

معایب روکش چیست؟

با وجود مزایای بسیار، این روش معایبی نیز دارد که برخی از آنها عبارتند از:

هزینه های بالا:

قیمت روکش بسته به محل سکونت شما، دندانپزشک و تعداد دندان ها متفاوت است، اما یک چیز حتمی است: روکش ها اغلب گران هستند و شامل بیمه نمی شوند.

افزایش حساسیت:

برخی از افراد پس از دریافت روکش دچار حساسیت دندان می شوند. با توجه به تحقیقات آکادمی دندان پزشکی آمریکا، افراد در چند روز اول پس از درمان در تماس با مواد غذایی سرد یا گرم دچار درد می شوند، اما این حالت معمولا از بین می رود. حساسیت دندان ناراحت کننده و ناخوشایند است، اما می توان آن را با محصولاتی نظیر خمیر دندان های مخصوص دندان های حساس تا حد زیادی رفع کرد و به تقویت مینای تضعیف شده کمک کرد.

روش غیر قابل بازگشت:

استفاده از روکش فرآیندی غیرقابل برگشت در نظر گرفته می شود، زیرا برای جایگذاری آنها دندانپزشک باید ساختار و سایز طبیعی دندان های شما را تغییر دهد. در این روش، ممکن است برای تامین فضای کافی لایه بیرونی مینای دندان حذف شود. بنابراین پس از روکش شدن، نمی توان از تصمیم خود برگشت.

آیا روکش کردن دندان درد دارد؟

دردهای کمی مانند درد دندان ناتوان کننده هستند. زمانی فرد دچار درد دندان روکش شده می شود، اوضاع کمی عجیب تر است. در مطب دندانپزشک، به دلیل استفاده از بیحسی دردی حس نخواهید کرد. اما پس از رفتن به خانه ممکن است کمی درد را تجربه کنید. درد می تواند ناشی از علل زیر باشد:

روکش دندان به علل مختلفی باعث درد می شود. اگر روکش بدون انجام عصب کشی روی دندان قرار گرفته باشد، اعمال فشار روی دندان می تواند باعث تحریک اعصاب شود. گاهی نیز دندان بلندتر از سایر دندان ها است و جویدن مواد غذایی یا دندان قروچه در طول خواب می تواند موجب درد و التهاب اعصاب دندان شود. عامل دیگر درد دندان روکش شده می تواند وجود پر شدگی قبلی باشد که در آن وجود یک سوراخ باعث ورود باکتری ها و عفونی شدن ریشه دندان شده است.

درمان های خانگی:

اولین گام در تعیین علت درد دندان پس از روکش کردن این است که وجود دندان قروچه در فرد ثابت شود. اگر صبح ها پس از بیدار شدن علائمی مانند عضلات دردناک فک، درد مزمن، تورم در قسمت پایین صورت یا فک و البته صدای دندان قروچه در شب هستید، احتمال می رود که دچار این عارضه باشید.

در این صورت با استفاده از یک نایت گارد و مصرف برخی داروها برای کاهش اضطراب و استرس پیش از خواب می توانید مشکل را حل کنید. پیش از خواب می توانید از یک حوله مرطوب و گرم برای آرام سازی عضلات فک خود استفاده کنید.

مراجعه به دندانپزشک:

درد و حساسیت دندان باید ظرف چند روز از بین برود. در صورتی که درد دندان روکش شده ادامه یافت، بهتر است هر چه سریع تر برای تشخیص و درمان به دندانپزشک مراجعه کنید. با دندانپزشک قراری تعیین کنید و علائم را برای وی توضیح دهید.

درمان درد دندان روکش شده به چه صورت انجام می شود؟

پس از معاینه، دندانپزشک از شما می خواهد که روی برگه خاصی گاز بزنید تا وجود دندان بلند در دهان را بررسی کند. در صورتی که روکش دندان بلند باشد، برای اصلاح آن اقدام خواهد شد.

در صورتی که دندانپزشک متوجه پوسیدگی و عفونت زیر روکش شود، ممکن است لازم باشد برای شما عصب کشی انجام شود که در این صورت روکش باید برداشته شود. در برخی موارد نیز دندانپزشک می تواند بدون برداشتن روکش، روی آن سوراخی ایجاد کند و از این طریق برای درمان دندان اقدام کند. این روش پیچیده است اما اغلب به کاهش هزینه ها کمک می کند، زیرا در اغلب موارد پس از برداشتن روکش دیگر نمی توان از آن استفاده کرد.

زمانی که دچار درد دندان پس از روکش کردن می شوید، لازم است که علت آن هر چه سریع تر مشخص شود. این نوع درد به ندرت خود به خود از بین می رود و به توجه و رسیدگی پزشکی نیاز دارد.

برای مراقبت از روکش دندان باید چه کرد؟

مراقبت از روکش شامل دستورالعمل های بخور و نخور، رعایت بهداشت دهان و دندان و معاینه روکش می شود.

مواد غذایی ممنوع برای روکش:

بیشتر مواد غذایی زیر جز چیزهایی هستند که در هر شرایطی بهتر است از آنها پرهیز شود زیرا محتوای شکر بالایی دارند. شکر برای دندان ها مضر است، چه روکش شده باشند چه نشده باشند. در روزهای پس از درمان از مواد زیر پرهیز کنید.

آجیل ها:

آجیل ها دارای پروتئین بالایی هستند اما برای روکش بیش از حد سخت هستند. بهتر است تا وجود روکش موقت در دهان از مصرف آجیل خودداری کنید و پس از دریافت روکش دائم نیز بهتر است تا زمان تثبیت آن روی دندان از مصرف این نوع مواد غذایی پرهیز کنید.

سبزیجات سخت:

همانند آجیل، سبزیجات نیز می توانند به دندان تازه روکش شده آسیب بزنند. به جای خام خواری، سبزیجات را بخارپز کنید.

مواد غذایی چسبناک:

هر غذایی که به دندان شما بچسبد، مانند کارامل و تافی، برای دندان روکش شده مضر است. در واقع محتوای شکر این ماده زیاد است و به دندان نیز آسیب می زند. مواد غذایی چسبناک به روکش می چسبند و آن را بیرون می کشند.

مواد غذایی سرد:

پس از درمان، دندان ها حساسیت بیشتری نسبت به قبل دارند و در زمان خوردن مواد غذایی سرد دچار درد می شوند. در صورتی که لثه ها تحلیل رفته اند، پس ریشه دندان بیرون زده است و درد را حس می کنید. در صورتی که درد غیر قابل تحمل است، با دندانپزشک خود برای دریافت خمیردندان مخصوص دندان های حساس مشورت کنید.

پاپ کورن:

پس از درمان با روکش، باید از مصرف پاپ کورن پرهیز کنید. به جز آن، نوشابه نیز از مواد غذایی ممنوع برای روکش است.

آدامس:

بسیاری از افراد پس از وعده های غذایی آدامس می خورند تا نفس خود را تازه کنند. در عوض این کار بهتر است از دهانشویه استفاده کنید یا دهان خود را با آب بشویید. در صورتی که آدامس بین روکش گیر کند می تواند به آن آسیب بزند.

کشمش:

هر چند کشمش میان وعده سالمی است اما به روکش می چسبد و می تواند آن را جدا کند. در عین حال، میوه های خشک نیز از مواد غذایی ممنوع برای روکش دندان است.

استیک و گوشت کبابی:

در صورتی که استیک و کباب به خوبی پخته نشده باشد، جویدن آن برای دندان بسیار سخت است. له کردن بافت آن مدت زمان بیشتری طول می کشد. در عوض از مواد پروتئینی نرم تر استفاده کنید.

بهداشت دهان و دندان:

روکش شدن دندان به این معنی نیست که دندان در برابر پوسیدگی مقاوم شده است. عدم رعایت بهداشت دهان و دندان می تواند موجب ابتلا به پوسیدگی دندان زیر روکش و بیماری لثه شود. همچنان به مسواک زدن و نخ دندان کشیدن ادامه دهید و به بهداشت دندان روکش شده توجه بیشتری بکنید.

برای پیشگیری از پوسیدگی دندان زیر روکش هر شش ماه یکبار به دندانپزشک مراجعه کنید تا سلامت دندان های شما بررسی شود.

منبع:

dawsondental

colgate

Colgate

colgate