نوشته‌ها

درمان سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی:

سوراخ شدن سینوس عارضه ای است که باعث ایجاد مسیر ارتباطی بین سینوس و دهان می شود و در صورت عدم تشخیص ممکن است باعث ایجاد عفونت شدید در بیمار شود. سوراخ شدن سینوس ممکن است پس از کشیدن دندان مولار یا عقل یا جراحی سینوس لیفت و در اثر تماس با ابزارهای دندانپزشکی رخ دهد. درمان سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی برای پیشگیری از عفونت اهمیت زیادی دارد.

تشخیص سوراخ شدن سینوس:

از آنجا که در برخی از بیماران حفره سینوس بسیار به دندان مولار نزدیک است، همواره پیش از جراحی دندان و کشیدن آن، از بیمار عکس رادیوگرافی تهیه می شود. در صورتی که سینوس به ریشه دندان نزدیک باشد، احتمال وجود خطر به بیمار اطلاع داده می شود.

یکی از روش های رایج برای تشخیص سوراخ شدن سینوس، استفاده از روش دمیدن هوا در بینی است. در این روش از بیمار خواسته می شود که سوراخ بینی را با دست بگیرد تا هوا از آن خارج نشود. سپس از بیمار خواسته می شود که در بینی خود بدمد. در صورتی که از محل کشیده شدن دندان حباب خارج شود، باز بودن حفره سینوسی تایید می شود.

درمان سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی:

درمان فوری:

در صورتی که پس از کشیدن دندان، وجود ارتباط سینوس دهان تایید شود، جراح ابتدا طبیعی بودن و وجود جسم خارجی در حفره سینوس را بررسی خواهد کرد. بدین ترتیب در مورد روش بستن حفره دندان تصمیم گیری خواهد کرد.

درمان با تاخیر:

در صورتی که دندانپزشک در زمان کشیدن دندان متوجه سوراخ شدن سینوس نشود، ابتدا باید هر گونه عفونت درمان شود. پس از رفع عفونت، از جراحی فلپ و استفاده از بافت دهان برای بستن ارتباط سینوس دهان استفاده می شود.

آیا ممکن است سوراخ سینوس به خودی خود بهبود یابد؟

در صورتی که ارتباط سینوس دهان، بسیار کوچک باشد، این احتمال وجود دارد که ظرف ۴۸ ساعت پس از جراحی، عارضه به خودی خود بهبود یابد. اما معمولا درمان سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی به مداخله و جراحی نیاز دارد.

توصیه های پس از درمان:

در صورتی که تحت جراحی بستن مسیر ارتباطی سینوس دهان قرار گرفته اید، باید از تخلیه مسیر بینی یا قرقره کردن دهانی خودداری کنید. پس از جراحی باید تا مدت زمان توصیه شده توسط دندانپزشک از مایعات و مواد غذایی نرم و شل استفاده کنید. پس از یک هفته بخیه ها کشیده خواهند شد و باید به صورت دوره ای برای معاینه محل زخم به کلینیک دندانپزشکی مراجعه کنید.

مبنع:

medodedentista

علائم سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی:

تخمین زده می شود که حدود ۲۰ میلیون جراحی کشیدن دندان هر سال در ایالات متحده آمریکا انجام می شود. جراحان دندانپزشکی در اعمال جراحی دهان و دندان به خصوص کشیدن دندان آموزش دیده اند و هر ساله عمل های زیادی را بدون عوارض انجام می دهند. اما عوارضی با کشیدن دندان همراه است که یکی از آنها سوراخ شدن سینوس است. آشنایی با علائم سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی می تواند به درمان به موقع کمک کند.

سوراخ شدن سینوس چطور رخ می دهد:

زمانی که بیمار برای کشیدن دندان مراجعه می کند، به علل و عوامل منحصر به فردی، در معرض خطر سوراخ شدن سینوس قرار دارد. سینوس های ماگزیلاری درست در بالا و نزدیکی دندان های مولار و پرمولار در فک بالا قرار دارند. ریشه دندان های مولار از سینوس ها توسط یک استخوان جدا شده است که به شکل مانعی بر سر راه این دو عمل می کند. گاهی در طول اعمال جراحی تهاجمی مانند پیوند استخوان یا کشیدن دندان ممکن است این مانع آسیب ببیند با همراه با دندان کاملا جدا شود. در موارد نادر این مانع اصلا وجود ندارد و ریشه دندان به طول طبیعی در سینوس قرار دارد.

علائم سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی:

معمولا پیش از شروع جراحی، دندانپزشک می تواند احتمال وارد شدن آسیب به سینوس را بر اساس عکس رادیوگرافی پیش بینی کند. در این شرایط ممکن است دندانپزشک استفاده از جراحی سینوس لیفت را برای پیشگیری از آسیب دیدن سینوس ها پیشنهاد دهد. درمان های سینوسی بسیار متنوع هستند و به شرایط بیمار بستگی دارند.

علائم سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی عبارتند از:

  • خروج مایع از بینی در حین نوشیدن
  • خونریزی متناوب از محل زخم
  • خروج و عبور هوا از مسیر بینی به دهان در حین نفس کشیدن

در پی یافتن هر یک از علائم سوراخ شدن سینوس در دندانپزشکی و یا شک به وجود عارضه، بیمار باید هر چه سریع تر با دندانپزشک خود تماس بگیرد تا از عوارض محتمل این آسیب پیشگیری شود.

پس از انجام ترمیم سوراخ سینوس، رعایت توصیه های دندانپزشک برای بهبودی بیمار تاثیر زیادی دارد. در هر شرایطی، چه موارد مربوط به کشیدن ساده دندان یا جراحی دندان، بیمار باید بیشترین احتیاط را در مورد محل زخم در زمان خوردن، نوشیدن، عطسه کردن، سرفه کردن، خونریزی بینی و موارد مشابه داشته باشد تا فشاری به ناحیه مبتلا وارد نشود. توصیه های انجام گرفته به بیمار، برای دستیابی به دوره بهبودی آسان و افزایش احتمال موفقیت درمان است. رعایت آنها ضرورت دارد.

منبع:

info.chcaustell

عوارض سینوس لیفت: پیش درمان ایمپلنت

جراحی سینوس لیفت یکی از روش هایی است که ممکن است پیش از انجام ایمپلنت لازم باشد. در این روش به دلیل نبود استخوان کافی در فک بالای بیمار یا نزدیک بودن سینوس ها به استخوان، باید از یک استخوان اضافه در قسمت انتهایی فک استفاده شود. در افرادی که فاقد استخوان کافی هستند، این جراحی برای موفقیت ایمپلنت ضروری است. اما عوارض سینوس لیفت چقدر است؟

روش انجام سینوس لیفت:

برای انجام این روش، جراح بافت لثه را در انتهای فک برش می دهد. بافت بلند می شود و استخوان در معرض دید قرار می گیرد. یک پنجره کوچک بیضی شکل در استخوان باز می شود. یک غشا، سینوس را از استخوان فک جدا می کند. این غشا به آرامی از فک به عقب هل داده می شود.

سپس گرانول های مواد استخوانی در فضای سینوسی قرار می گیرند. مقدار استخوان مورد استفاده متفاوت است، اما معمولا چندین میلی متر استخوان به بالای فک اضافه می شود.

هنگامی که استخوان در جای خود قرار می گیرد، بافت با بخیه بسته می شود. ایمپلنت بیمار چهار تا نه ماه بعد در جای خود قرار خواهد گرفت. این دوره امکان اتصال مواد پیوند را به استخوان فک می دهد. میزان فاصله زمانی مورد نیاز از جراحی سینوس لیفت تا قرارگیری ایمپلنت به مقدار استخوان پیوند داده شده بستگی دارد.

پیگیری:

پس از انجام این روش، ممکن است دچار تورم در ناحیه شوید. ممکن است دچار خونریزی از دهان یا بینی شوید. زیاد بینی خود را تمیز نکنید و با شدت عطسه نکنید. هر یک از این دو می تواند باعث حرکت یافتن مواد پیوند استخوان شوند و بخیه ها را شل کنند.

دندانپزشک به شما اسپری بینی خواهد داد تا غشا درونی بینی خود را با آن تمیز کنید و آن را مرطوب نگه دارید. همچنین برای شما داروهای ضداحتقان و گرفتگی بینی تجویز خواهد شد. داروی مسکن، آنتی بیوتیک و دهان شویه آنتی باکتریال برای شما تجویز می شود تا از عفونت پیشگیری شود. اغلب بیماران پس از سینوس لیفت تنها کمی ناراحتی خواهند داشت.

بعد از ۷ تا ۱۰ روز مجددا باید به متخصص مربوطه مراجعه کنید. پزشک محل جراحی را معاینه خواهد کرد و در صورت امکان بخیه ها را خواهد کشید. ممکن است از شما خواسته شود که چند مرتبه دیگر نیز برای معاینه محل زخم به مطب مراجعه کنید.

پس از انجام سینوس لیفت، باید چند ماه صبر کنید تا مواد پیوند محکم شوند و با فک اتصال پیدا کند. بسته به مواد پیوند، ایمپلنت چهار تا نه ماه بعد در جای خود قرار می گیرد.

عوارض سینوس لیفت:

یکی از مهمترین عوارض سینوس لیفت این است که ممکن است غشا سینوس سوراخ یا پاره شود. اگر غشا سینوس در حین جراحی پاره شود، جراح یا پارگی را بخیه خواهد زد یا روی آن یک پچ مخصوص قرار خواهد داد. اگر این ترمیم موفقیت آمیز نباشد، جراحی درمان را متوقف خواهد کرد و به سوراخ زمانی برای بهبودی می دهد.

زمانی که پارگی غشا بهبود یابد، جراح می تواند درمان را دوباره انجام دهد. معمولا این کار چند ماه زمان می برد. غشا بهبود یافته معمولا کلفت تر و قوی تر خواهد بود. بنابراین دومین تلاش برای سینوس لیفت موفقیت آمیز تر خواهد بود. با این حال، سایر عوارض سینوس لیفت نیز ممکن است بر موفقیت درمان تاثیر بگذارند.

عفونت دیگر عارضه درمان است. با این حال، به ندرت این عارضه پس از جراحی رخ می دهد.

در موارد نادر، استخوان موجود با مواد پیوند استخوان ادغام نمی شوند و محل پیوند دارای منبع خون رسانی نمی شوند. اگر این اتفاق بیوفتد، هر ایمپلنتی که در آنجا قرار داده شود به دلیل فقدان استخوان زنده برای اتصال به آن، شکست خواهد خورد. چنانچه این اتفاق بیوفتد، سینوس لیفت دوباره باید برای شما انجام شود.

در موارد زیر با جراح یا دندانپزشک خود تماس بگیرید:

  • در صورت ادامه یافتن خونریزی پس از دو روز
  • ادامه درد پس از دو روز (درد باید بعد از دو روز کاهش یابد)
  • خونریزی روشن، شفاف و روان است (خونریزی طبیعی پس از این روش باید لخته ای و تیره باشد)
  • احتمال حرکت یافتن مواد پیوند یا شل شدن بخیه ها پس از یک عطسه محکم
  • ابتلا به تب

عوارض سینوس لیفت نادر هستند و در صورتی که زیر نظر یک متخصص مجرب انجام شود، جای نگرانی نیست.

منبع:

colgate

سینوس لیفت: ضروری برای ایمپلنت دندان

سینوس لیفت نوعی جراحی است که به استخوان فک بالا در ناحیه دندان های مولار و پری مولار استخوان اضافه می شود. این استخوان بین فک و سینوس ماگزیلاری اضافه می شود که در دو طرف بینی قرار گرفته اند. به این روش آگمنتاسیون سینوس نیز گفته می شود. برای ایجاد فضا برای استخوان، غشای سینوس باید به سمت بالا حرکت داده شود. این روش اغلب توسط یک جراح دهان و فک یا پریودنتیست انجام می شود.

موارد کاربرد سینوس لیفت:

سینوس لیفت زمانی انجام می شود که استخوان فک بالا از ارتفاع کافی برخوردار نیست یا سینوس ها به فک زیاد از حد نزدیک هستند. این روش برای قرار دادن ایمپلنت انجام می شود. چند دلیل برای انجام این کار وجود دارد:

بسیری از افرادی که دندان های فک بالای خود به خصوص دندان های مولار را از دست داده اند، استخوان کافی برای قرار دادن ایمپلنت ندارند. به دلیل آناتومی جمجمه، انتهای فک بالا استخوان کمتری نسبت به فک پایین دارد.

بیمار استخوان فک خود را ممکن است به علت بیماری پریودنتال از دست داده باشد.

از دست رفتن دندان ممکن است به از دست رفتن استخوان بیانجامد. زمانی که دندان از بین می رود، استخوان ها شروع به جذب در بدن می کنند. اگر دندان مدتها پیش از بین رفته باشند، بیمار استخوان کافی برای قرارگیری ایمپلنت نخواهد داشت.

سینوس های ماگزیلاری ممکن است بیش از حد به فک بالا نزدیک باشند که این امر قرارگیری ایمپلنت را ناممکن می کند. اندازه و شکل سینوس در هر فرد متفاوت است. سینوس ها با افزایش سن بیمار نیز بزرگ تر می شوند.

با افزایش تعداد افرادی که در سال های اخیر به دنبال درمان ایمپلنت هستید، سینوس لیفت در ۱۵ سال اخیر رایج تر شده است.

آماده سازی:

استخوان مورد استفاده برای این روش ممکن است از بدن خود شما گرفته شود (استخوان اتوژن)، از یک جسد تشریح شده (استخوان آلوژنیک) یا از استخوان گاو (زنوگرافت) باشد.

اگر از استخوان خودتان برای این روش درمانی استفاده شده باشد، از جای دیگری از دهان یا بدن شما گرفته خواهد شد. در برخی موارد جراح استخوان مورد نیاز را از استخوان لگن یا تیبیا (استخوان زیر زانو) می گیرد.

پیش از انجام این روش باید عکس رادیوگرافی از سینوس ها و فک شما تهیه شود. بنابراین دندانپزشک می تواند از آناتومی فک و سینوس های شما آگاه شود. ممکن است به نوع خاصی از تصویربرداری (CT نیز نیاز داشته باشند. این نوع اسکن به طور دقیق ارتفاع و عرض استخوان را نشان می دهد و سلامت سینوس های شما ارزیابی خواهد شد.

اگر دچار آلرژی فصلی هستید، برنامه درمان شما به زمانی به تعویق می افتد که آلرژی شما فعال نباشد.

منبع:

colgate