نوشته‌ها

انواع مال اکلوژن دندان: کلاس های مختلف ناهنجاری

مال اکلوژن دندان به ناهنجاری در شکل قرارگیری دندان ها و فک روی هم گفته می شود. انواع مال اکلوژن دندان در کلاس های مختلف طبقه بندی می شوند.

علائم مال اکلوژن دندان:

بسته به دسته بندی مال اکلوژن، علائم اختلال ممکن است از خفیف تا شدید باشد. علائم معمول و رایج مال اکلوژن دندان عبارتست از:

  • تراز نامناسب دندان ها
  • تغییر در ظاهر چهره
  • گزش مکرر گونه های داخلی یا زبان
  • ناراحتی هنگام جویدن یا گاز گرفتن
  • اشکال در حرف زدن از جمله نوک زبانی بودن
  • تنفس از راه دهان به جای بینی

تشخیص و طبقه بندی اختلالات:

انواع مال اکلوژن دندان از طریق معاینات روتین دندانپزشکی تشخیص داده می شود. دندانپزشک دندان های شما را معاینه خواهد کرد و در صورت لزوم برای بررسی تراز دندان ها دستور انجام رادیوگرافی را خواهد داد. در صورتی که دندانپزشک تشخیص مال اکلوژن بدهد نوع آن بر اساس شدت و مشخصات دسته بندی خواهد شد. انواع مال اکلوژن دندان به سه کلاس عمده تقسیم می شوند.

دسته بندی انواع مال اکلوژن دندان:

کلاس ۱:

مال اکلوژن کلاس ۱ به حالتی گفته می شود که دندان های فوقانی روی دندان های پایین را می پوشانند. در این نوع مال اکلوژن، حالت فک عادی است و هم پوشانی دندان ها جزئی است. مال اکلوژن کلاس ۱ رایج ترین ناهنجاری در بین انواع مال اکلوژن دندان است.

کلاس ۲:

مال اکلوژن کلاس ۲ زمانی تشخیص داده می شود که بیمار به اوربایت شدید مبتلا باشد. در این شرایط دندان های فک بالا به شدت با دندان های فک پایین همپوشانی دارند.

کلاس ۳:

مال اکلوژن کلاس ۳ در شرایط وجود آندربایت شدید تشخیص داده می شود. در این شرایط فک پایین از فک بالا جلو زده است.

نحوه درمان:

اکثر افراد مبتلا به مال اکلوژن خفیف نیازی به درمان ندارند. با این حال، در صورتی که اختلال شدید باشد دندانپزشک شما را به ارتودنتیست ارجاع خواهد داد. بسته به نوع مال اکلوژن، انواع درمان های مختلف پیشنهاد خواهند شد. این درمان ها عبارتند از:

  • بریس برای اصلاح موقعیت دندان ها
  • حذف دندان برای اصلاح شلوغی دندان ها
  • شکل دهی مجدد، باندینگ، یا گذاشتن روکش روی دندان
  • جراحی برای شکل دهی مجدد یا کوتاه کردن فک
  • وایر یا پلیت برای ثابت کردن استخوان فک

درمان انواع مال اکلوژن دندان ممکن است منجر به ابتلا به برخی عوارض شود. این عوارض عبارتند از:

  • پوسیدگی دندان
  • درد یا ناراحتی
  • التهاب دهان در اثر استفاده از ابزارهای ارتودنسی
  • اشکال در جویدن یا حرف زدن در طول درمان

پیشگیری:

پیشگیری از اختلال می تواند دشوار باشد زیرا در اغلب موارد مال اکلوژن ارثی است. والدین باید استفاده از پستانک یا بطری شیر را محدود کنند تا از ایجاد تغییر در رشد فک پیشگیری کنند. تشخیص زودهنگام مال اکلوژن می تواند طول و شدت دوره درمان برای اصلاح مشکل را کاهش دهد.

منبع:

healthline

مال اکلوژن دندان: تعریف و علل عارضه

مال اکلوژن دندان نوعی ناهنجاری در شکل قرارگیری دندان و فک است که منجر به عوارض شدید در دهان می شود. برخی از این ناهنجاری ها عبارتند از:

در صورتی که دندان ها به خوبی روی هم جفت نشوند، نمی توانند عملکرد حیاتی خود را داشته باشند. دندان های فک بالا و پایین باید به خوبی روی هم قرار گیرند. در واقع در یک فک سالم، شیارهای دندان های فک بالا باید در برآمدگی های دندان های پایین قرار بگیرند.

تعریف:

اکلوژن اصطلاحی است که در توصیف دندان های ردیف به کار می رود. به صورت ایده آل دندان های باید به راحتی در دهان جای گرفته باشند و هیچ فاصله یا شلوغی در آنها دیده نشود. هیچ دندانی نباید چرخیده باشد و کج شده باشد. دندان های فک بالا باید کمی روی دندان های فک پایین را بپوشانند طوری که لبه های دندان های مولار روی هم قرار گیرند.

هر گونه انحراف از اکلوژن مطلوب تحت عنوان مال اکلوژن دندان طبقه بندی می شود. نوع انحراف متفاوت است اما تمامی آنها باعث مشکلات مخصوص به خود می شوند. تراز بودن دندان های فک بالا برای پیشگیری از آسیب به لب و داخل لپ لازم است درحالی که تراز بودن دندان های فک پایین برای حفاظت از گاز گرفتن زبان ضروری است.

علل ایجاد مال اکلوژن دندان:

مال اکلوژن دندان اغلب یک عارضه ارثی است. این امر بدین معنی است که معمولا از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود. بنابراین اگر نوزادی والدینی با فک و دندان سالم داشته باشد، احتمال ابتلا به ناهنجاری های دندان و فک در او کمتر از کودکی است که هر دو والدین وی دچار این گونه موارد هستند.

با این حال به جز شرایط ژنتیکی و ارثی، برخی عادات و شرایط محیطی نیز در ساختار و شکل فک اثرگذار هستند. این عادات و شرایط عبارتند از:

  • شکاف لب و کام
  • استفاده مکرر از پستانک بعد از ۳ سالگی
  • استفاده طولانی مدت از بطری شیشه شیر در اوایل کودکی
  • مکیدن طولانی مدت انگشت شست در اوایل کودکی
  • صدماتی که منجر به ناهنجاری فک می شود
  • وجود و ابتلا به تومورها در دهان یا فک
  • دندان های غیر طبیعی یا صدمه دیده
  • مراقبت های دندانپزشکی ضعیف که منجر به استفاده نامناسب از پر کردن دندان، تاج و یا بریس می شود.
  • انسداد مجاری تنفسی (تنفس از راه دهان)، که به طور بالقوه ناشی از آلرژی یا بزرگ شدن آدنوئید یا لوزه ها است

هر یک از شرایط فوق در کنار شرایط ارثی می توانند عامل مال اکلوژن دندان شوند. برای معاینه دندان ها و دریافت مشاوره تخصصی بهتر است کودک خود را در حدود ۷ سالگی نزد یک ارتودنتیست یا دندانپزشک اطفال ببرید. تشخیص زودهنگام ناهنجاری های فک و دندان از پیچیده شدن شرایط درمان پیشگیری می کند.

منبع:

healthline